<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-186/21 PPU</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62021CO0186</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:447">EU:C:2021:447</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">postanowienie z dnia <DATE ISO="20210603">3.6.2021 r.</DATE> – sprawa C‑186/21 PPU</HT></P><P><HT TYPE="SC">Republika Słowenii (zatrzymanie osoby ubiegającej się o udzielenie ochrony międzynarodowej)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Postanowienie Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20210603">3 czerwca 2021 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: słoweński.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem</KEYWORD><KEYWORD>Polityka w dziedzinie imigracji i azylu</KEYWORD><KEYWORD>Ochrona międzynarodowa</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2013/33/UE</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d)</KEYWORD><KEYWORD>Zatrzymywanie osób ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej</KEYWORD><KEYWORD>Zatrzymanie wnioskodawcy w kontekście procedury powrotu na podstawie dyrektywy 2008/115/WE i istnienie racjonalnych przesłanek, by sądzić, że wnioskodawca wystąpił o ochronę międzynarodową tylko w celu opóźnienia lub uniemożliwienia wykonania decyzji nakazującej powrót</KEYWORD><KEYWORD>Obiektywne kryteria umożliwiające uzasadnienie takich przesłanek</KEYWORD><KEYWORD>Wnioskodawca mający już wcześniej możliwość skorzystania z procedury azylowej</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><ORDER.INIT><P>W sprawie C‑186/21 PPU</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Upravno sodišče (sąd administracyjny, Słowenia) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20210315">15 marca 2021 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20210325">25 marca 2021 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">JA</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Republice Słowenii,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: J.-C. Bonichot, prezes izby, L. Bay Larsen, C. Toader, M. Safjan (sprawozdawca) i N. Jääskinen, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Campos Sánchez-Bordona,</P><P>sekretarz: Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>postanowiwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, orzec w formie postanowienia z uzasadnieniem, zgodnie z art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydając następujące</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postanowienie</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia <DATE ISO="20130626">26 czerwca 2013 r.</DATE> w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="180" PAGE.FIRST="96" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 180, s. 96</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został przedstawiony w kontekście sporu między J.A. a Republika Slovenija (Republiką Słowenii) dotyczącym umieszczenia J.A. w ośrodku detencyjnym w kontekście procedury udzielania ochrony międzynarodowej.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2008/115/WE</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Artykuł 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia <DATE ISO="20081216">16 grudnia 2008 r.</DATE> w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="348" PAGE.FIRST="98" DATE.PUB="2008">Dz.U. 2008, L 348, s. 98</REF.DOC.OJ>; sprostowanie: <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="067" PAGE.FIRST="141" DATE.PUB="2020">Dz.U. 2020, L 67, s. 141</REF.DOC.OJ>) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>Niniejsza dyrektywa określa wspólne normy i procedury, które mają być stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, zgodnie z prawami podstawowymi jako zasadami ogólnymi prawa wspólnotowego oraz prawa międzynarodowego, w tym z obowiązkami w zakresie ochrony uchodźców oraz praw człowieka<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 6 ust. 1 tej dyrektywy ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Bez uszczerbku dla wyjątków, o których mowa w ust. 2–5, państwa członkowskie wydają decyzję nakazującą powrót każdemu obywatelowi państwa trzeciego nielegalnie przebywającemu na ich terytorium<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 15 ust. 1 wspomnianej dyrektywy:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>O ile w danej sprawie nie mogą zostać zastosowane wystarczające, lecz mniej represyjne środki, państwa członkowskie mogą umieścić w ośrodku detencyjnym obywatela państwa trzeciego podlegającego procedurze powrotu tylko w celu przygotowania powrotu lub przeprowadzenia procesu wydalenia, w szczególności, jeżeli:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>istnieje ryzyko ucieczki; lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>dany obywatel państwa trzeciego unika lub utrudnia przygotowania do powrotu lub proces wydalenia.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Jakikolwiek środek detencyjny stosowany jest przez możliwie najkrótszy okres i tylko dopóki trwają przygotowania do wydalenia oraz podlega wykonaniu z należytą starannością<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2013/33</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Motywy 15 i 20 dyrektywy 2013/33 głoszą:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>(15)</NO.P><TXT>Zatrzymywanie wnioskodawców powinno być zgodne z podstawową zasadą, według której osoba nie powinna zostać zatrzymana wyłącznie z powodu starań o uzyskanie ochrony międzynarodowej, w szczególności zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi państw członkowskich oraz z art. 31 konwencji genewskiej. Zatrzymanie wnioskodawców powinno być możliwe jedynie w jasno zdefiniowanych, wyjątkowych okolicznościach, określonych w niniejszej dyrektywie, przy czym sposób i cel zatrzymania muszą być zgodne z zasadami konieczności i proporcjonalności. W przypadku zatrzymania wnioskodawcy powinien on mieć skuteczny dostęp do koniecznych gwarancji procesowych, takich jak możliwość odwołania się do krajowego organu sądowego.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(20)</NO.P><TXT>W celu lepszej ochrony nietykalności fizycznej i psychicznej wnioskodawcy zatrzymanie go powinno być ostatecznością i może mieć miejsce, jedynie gdy należycie przeanalizowano użycie wszelkich alternatywnych środków niepolegających na pozbawieniu wolności. Środki alternatywne wobec zatrzymania muszą zapewniać poszanowanie podstawowych praw człowieka<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 8 tej dyrektywy, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Zatrzymanie<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="008.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Państwa członkowskie nie zatrzymują żadnej osoby wyłącznie ze względu na fakt, że jest ona wnioskodawcą zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia <DATE ISO="20130626">26 czerwca 2013 r.</DATE> w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej [(<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="180" PAGE.FIRST="60" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 180, s. 60</REF.DOC.OJ>)].</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="008.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>W przypadkach, gdy jest to konieczne, państwa członkowskie mogą, po indywidualnym zbadaniu każdej sprawy, zatrzymać wnioskodawcę, jeżeli nie można skutecznie zastosować łagodniejszych środków przymusu.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="008.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA><P>Wnioskodawcę można zatrzymać wyłącznie:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>gdy zatrzymanie to wiąże się z procedurą powrotu na podstawie dyrektywy [2008/115] i ma służyć przygotowaniu powrotu lub przeprowadzeniu procesu wydalania, a dane państwo członkowskie może wykazać na podstawie obiektywnych kryteriów, w tym informacji, że wnioskodawca już uprzednio [wcześniej] miał możliwość skorzystania z procedury azylowej, istnienie racjonalnych przesłanek, by sądzić, że wnioskodawca wystąpił o ochronę międzynarodową tylko w celu opóźnienia lub uniemożliwienia wykonania decyzji nakazującej powrót;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><P>Powody zatrzymania są określane w prawie krajowym.</P><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="4"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo słoweńskie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 84 ust. 1 tiret trzecie Zakon o mednarodni zaščiti (ustawy o ochronie międzynarodowej) z dnia <DATE ISO="20160304">4 marca 2016 r.</DATE> (Uradni list RS, nr 16/17, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>ZMZ‑1<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>) właściwy organ może zastosować wobec osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową środek polegający na przymusowym zatrzymaniu na terenie ośrodka recepcyjnego dla osób ubiegających się o azyl, jeżeli wobec wnioskodawcy zastosowano środek detencyjny na podstawie Zakon o tujcih (ustawy o cudzoziemcach) z dnia <DATE ISO="20110616">16 czerwca 2011 r.</DATE> (Uradni list RS, nr 1/18) w celu wdrożenia i wykonania procedury powrotu lub wydalenia oraz istnieją racjonalne przesłanki, by sądzić, że wnioskodawca wystąpił o ochronę międzynarodową tylko w celu opóźnienia lub uniemożliwienia wykonania decyzji nakazującej powrót, mimo że miał już wcześniej możliwość złożenia takiego wniosku.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>J.A. jest obywatelem Bośni i Hercegowiny, który w bliżej nieokreślonym czasie złożył w Słowenii wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej. Wniosek ten został oddalony decyzją z dnia <DATE ISO="20200224">24 lutego 2020 r.</DATE>, która stała się ostateczna w dniu <DATE ISO="20210111">11 stycznia 2021 r.</DATE> i wykonalna w dniu <DATE ISO="20210211">11 lutego 2021 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>W toku postępowania w sprawie tego wniosku J.A. został skazany wyrokiem z dnia <DATE ISO="20181106">6 listopada 2018 r.</DATE> wydanym przez Okrožno sodišče v Ljubljani (sąd okręgowy w Lublanie, Słowenia) na karę pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku za czyny polegające na groźbach, napaści i uszkodzeniu mienia innych osób. W następstwie apelacji Višje sodišče v Ljubljani (sąd apelacyjny w Lublanie, Słowenia), wyrokiem z dnia <DATE ISO="20190523">23 maja 2019 r.</DATE>, skazał J.A. na karę pozbawienia wolności na okres jednego roku i trzech miesięcy, a także karę dodatkową w postaci zakazu ponownego wjazdu na terytorium kraju przez okres trzech lat. W chwili gdy decyzja o oddaleniu jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej stała się wykonalna, czyli w dniu <DATE ISO="20210211">11 lutego 2021 r.</DATE>, J.A. nadal przebywał w zakładzie karnym, gdzie odbywał karę pozbawienia wolności.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>W momencie zakończenia odbywania kary pozbawienia wolności J.A. został wydany słoweńskiej policji i wyraził chęć złożenia nowego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. Zgodnie z formularzem rejestracyjnym sporządzonym przez te organy w dniu <DATE ISO="20210227">27 lutego 2021 r.</DATE> J.A. odniósł się w tym kontekście do gróźb śmierci kierowanych pod jego adresem w kraju pochodzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>J.A. został przewieziony do ośrodka recepcyjnego dla osób ubiegających się o azyl w Lublanie (Słowenia) i po złożeniu nowego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej został ustnie poinformowany o umieszczeniu go w ośrodku detencyjnym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20210301">1 marca 2021 r.</DATE> Ministrstvo za notranje zadeve Republike Slovenije (ministerstwo spraw wewnętrznych Republiki Słowenii, zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>ministerstwem spraw wewnętrznych<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>) formalnie wydało decyzję, na podstawie art. 84 ust. 1 tiret trzecie ZMZ‑1, nakazującą zatrzymanie J.A. w ośrodku detencyjnym dla cudzoziemców w Postojnej (Słowenia) w okresie od dnia <DATE ISO="20210227">27 lutego 2021 r.</DATE> do dnia ustania warunków zatrzymania, przy czym termin zakończenia zatrzymania przypadał na dzień <DATE ISO="20210527">27 maja 2021 r.</DATE>, bez uszczerbku dla możliwości przedłużenia o jeden miesiąc. Decyzja ta została uzasadniona faktem, że J.A. podlegał już zatrzymaniu na podstawie ustawy o cudzoziemcach z powodu wszczętej przeciwko niemu procedury powrotu oraz że istniały<?PAGE NO="5"?> racjonalne przesłanki, by sądzić, że nowy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej został przez niego złożony wyłącznie w celu opóźnienia lub uniemożliwienia jego wydalenia, mimo że J.A. miał już wcześniej możliwość złożenia takiego wniosku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>W tym ostatnim kontekście ministerstwo spraw wewnętrznych uznało, że J.A. wyraził zamiar złożenia nowego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej dopiero w momencie, gdy stało się jasne, że zostanie wobec niego wszczęte postępowanie w sprawie wydalenia z terytorium Słowenii w celu wykonania kary dodatkowej w postaci zakazu opuszczania terytorium kraju. J.A. mógł już bowiem wyrazić zamiar złożenia takiego wniosku wobec funkcjonariuszy obecnych w zakładzie karnym, w którym odbywał karę pozbawienia wolności, gdy tylko decyzja oddalająca jego pierwszy wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej stała się wykonalna. Ministerstwo spraw wewnętrznych uznało zatem, że J.A. złożył wniosek wyłącznie w celu opóźnienia lub uniemożliwienia wykonania jego wydalenia z terytorium Słowenii, co zostało potwierdzone faktem, że J.A. nie wskazał na poparcie swojego nowego wniosku żadnych faktów lub dowodów nowych względem tych, na które powołano się w pierwszym wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>J.A. zaskarżył decyzję ministerstwa spraw wewnętrznych do Upravno sodišče (sądu administracyjnego, Słowenia). Uważa on, że jego zatrzymanie nie może opierać się na art. 84 ust. 1 tiret trzecie ZMZ‑1, ponieważ przepis ten nie ustanawia obiektywnych kryteriów umożliwiających ocenę, czy wyraził on zamiar złożenia nowego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej wyłącznie w celu opóźnienia wykonania wydalenia go z terytorium Słowenii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20210311">11 marca 2021 r.</DATE> sąd odsyłający, na wniosek J.A., zarządził środek tymczasowy, zgodnie z którym do czasu wydania ostatecznej decyzji co do istoty skargi lub najpóźniej w momencie upływu terminu, o którym mowa w decyzji ministerstwa spraw wewnętrznych, zainteresowany powinien zostać zatrzymany w ośrodku przyjmującym osoby ubiegające się o azyl w Lublanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Zwracając się do Trybunału o zastosowanie trybu prejudycjalnego w trybie pilnym na podstawie art. 107 regulaminu postępowania, sąd odsyłający wyjaśnia, że rezultat skargi J.A. zależy od wykładni art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2013/33, który został transponowany do prawa krajowego na mocy art. 84 ust. 1 tiret trzecie ZMZ‑1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>W tym względzie sąd odsyłający zastanawia się, czy przewidując, że osoba znajdująca się w sytuacji J.A. musiała już mieć możliwość ubiegania się o ochronę międzynarodową, art. 84 ust. 1 tiret trzecie ZMZ‑1 ustanawia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>obiektywne kryterium<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/> w rozumieniu art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2013/33.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W tym kontekście sąd odsyłający zwraca uwagę, że mając na względzie wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>w tym<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/> użyte w art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2013/33, można by twierdzić, że <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>informacja, że wnioskodawca już wcześniej miał możliwość skorzystania z procedury azylowej<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>, o której mowa w tym przepisie, stanowi <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>obiektywne kryterium<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> w rozumieniu tego przepisu, które odpowiada kryterium ustanowionemu w art. 84 ust. 1 tiret trzecie ZMZ‑1. W tych okolicznościach fakt, że słoweński ustawodawca nie ustanowił w tym przepisie żadnych innych obiektywnych kryteriów, nie może mieć znaczenia w sprawie, w której, tak jak w niniejszym wypadku, organy krajowe powołały się wyłącznie na istnienie tego obiektywnego kryterium w celu uzasadnienia decyzji o zatrzymaniu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Gdyby nie można było przyjąć takiej wykładni, sąd odsyłający zastanawia się, czy przy transpozycji dyrektywy 2013/33 ustawodawca krajowy nie powinien był, ze względu na przewidywalność prawa i poszanowanie zasad niedyskryminacji i równego traktowania oraz w świetle motywu 15 tej dyrektywy, ustanowić w wiążącym, jasnym i ogólnym przepisie obiektywnych kryteriów, na podstawie których, oprócz uprzedniego ustalenia, że osoba miała już wcześniej możliwość złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, organy krajowe mogą stwierdzić istnienie racjonalnych przesłanek, by przypuszczać, że wnioskodawca złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej wyłącznie w celu opóźnienia lub uniemożliwienia podjęcia decyzji o powrocie. Sąd odsyłający podkreśla, że w takim wypadku należy stwierdzić nieważność spornej decyzji ministerstwa spraw wewnętrznych w postępowaniu głównym z tego powodu, że ZMZ‑1 nie określa w sposób szczegółowy obiektywnych kryteriów, jakie władze krajowe powinny wziąć pod uwagę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>W takich okolicznościach Upravno sodišče (sąd administracyjny) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>1)</NO.P><TXT>Czy art. 8 ust. 3 [akapit pierwszy] lit. d) dyrektywy [2013/33] należy interpretować w ten sposób, że wyrażenie <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>w tym<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00AB" ID="QE0014"/> wyraźnie zalicza do obiektywnych kryteriów okoliczność, że <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>wnioskodawca już wcześniej miał możliwość skorzystania z procedury azylowej<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00AB" ID="QE0015"/>?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na to pytanie – czy art. 8 ust. 3 [akapit pierwszy] lit. d) dyrektywy [2013/33] należy interpretować w ten sposób, że w tych okolicznościach zatrzymanie jest dopuszczalne wyłącznie na podstawie wcześniej wskazanych obiektywnych kryteriów i wcześniejszego stwierdzenia, że wnioskodawca miał już wcześniej możliwość złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, na podstawie którego można stwierdzić, że istnieją racjonalne przesłanki, aby przypuszczać, że wniosek ten został złożony wyłącznie w celu opóźnienia lub uniemożliwienia wydania decyzji o powrocie?<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie trybu pilnego</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Sąd odsyłający zwrócił się z wnioskiem, aby niniejsze odesłanie prejudycjalne zostało rozpoznane w trybie pilnym określonym w art. 107 regulaminu postępowania przed Trybunałem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>W uzasadnieniu tego wniosku sąd ten podnosi, że J.A. przebywa w ośrodku detencyjnym i że utrzymanie w mocy środka detencyjnego zależy od wyniku postępowania głównego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W tym względzie należy wskazać w pierwszej kolejności, że odesłanie prejudycjalne dotyczy wykładni dyrektywy 2013/33, która wchodzi w zakres tytułu V części trzeciej traktatu FUE, dotyczącego przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Odesłanie to może w konsekwencji podlegać rozpoznaniu w pilnym trybie prejudycjalnym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W drugiej kolejności, jeżeli chodzi o kryterium pilnego charakteru, należy podkreślić, że kryterium to jest spełnione w szczególności wówczas, gdy osoba, której dotyczy postępowanie, jest w tym czasie pozbawiona wolności, a jej dalsze zatrzymanie zależy od rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym. W tym względzie oceny sytuacji danej osoby należy dokonać według stanu na dzień rozpatrywania wniosku dotyczącego rozpoznania niniejszego odesłania<?PAGE NO="7"?> prejudycjalnego w trybie pilnym (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14 maja 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság Dél‑alföldi Regionális Igazgatóság</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑924/19 PPU i C‑925/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:367">EU:C:2020:367</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0099">99</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Otóż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem umieszczenie obywatela państwa trzeciego w ośrodku detencyjnym, czy to w trakcie składania przez niego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, czy też w celu wydalenia, stanowi środek polegający na pozbawieniu wolności (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14 maja 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság Dél‑alföldi Regionális Igazgatóság</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑924/19 PPU i C‑925/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:367">EU:C:2020:367</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0100">100</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że od chwili zatrzymania w związku ze złożeniem przez niego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej skarżący w postępowaniu głównym jest pozbawiony wolności oraz że jego dalsze zatrzymanie zależy od rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym, ponieważ stwierdzenie nieważności decyzji ministerstwa spraw wewnętrznych mogłoby doprowadzić do jego zakończenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań należy uwzględnić wniosek sądu odsyłającego o rozpoznanie odesłania prejudycjalnego w trybie pilnym.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem jeżeli odpowiedź na pytanie prejudycjalne można wywieść w sposób jednoznaczny z orzecznictwa lub jeżeli odpowiedź na takie pytanie nie pozostawia żadnych uzasadnionych wątpliwości, Trybunał może w każdej chwili, na wniosek sędziego sprawozdawcy i po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, orzec w formie postanowienia z uzasadnieniem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Powyższy przepis należy zastosować w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie pytania pierwszego</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>W swoim pierwszym pytaniu sąd odsyłający zmierza w istocie do ustalenia, czy art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2013/33 należy interpretować w ten sposób, że okoliczność, iż osoba ubiegająca się o udzielenie ochrony międzynarodowej miała już wcześniej możliwość skorzystania z procedury azylowej, stanowi obiektywne kryterium w rozumieniu tego przepisu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>W tym względzie należy zauważyć, że w myśl art. 8 ust. 1 dyrektywy 2013/33 państwa członkowskie nie zatrzymują żadnej osoby wyłącznie ze względu na fakt, że wystąpiła ona z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Ponadto art. 8 ust. 2 tej dyrektywy stanowi, że zatrzymanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadkach, gdy jest to konieczne, oraz po indywidualnym zbadaniu każdej sprawy, jeżeli nie można skutecznie zastosować łagodniejszych środków przymusu. Stąd wniosek, że organy krajowe mogą zatrzymać osobę ubiegającego się o ochronę międzynarodową dopiero po indywidualnym zbadaniu, czy takie zatrzymanie jest proporcjonalne do celu, któremu ma służyć, przy czym takie sprawdzenie wymaga upewnienia się w szczególności, że zatrzymanie jest stosowane tylko w ostateczności [zob. podobnie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20201217">17 grudnia 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Węgry (Przyjmowanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑808/18</NO.CASE>,<?PAGE NO="8"?> <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:1029">EU:C:2020:1029</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0175">175</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200514">14 maja 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság Dél‑alföldi Regionális Igazgatóság</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑924/19 PPU i C‑925/19 PPU</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:367">EU:C:2020:367</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0258">258</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Ponadto z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że art. 8 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2013/33 wymienia w sposób wyczerpujący różne powody mogące uzasadniać zatrzymanie, a każdy z nich odpowiada konkretnej potrzebie oraz posiada autonomiczny charakter [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20201217">17 grudnia 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Węgry (Przyjmowanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑808/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:1029">EU:C:2020:1029</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0168">168</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>W szczególności jeżeli chodzi o powód zatrzymania, o którym mowa w art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2013/33, przepis ten przewiduje, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może zostać zatrzymana na podstawie tej dyrektywy, jeżeli jest już zatrzymana w ramach procedury powrotu na podstawie dyrektywy 2008/115 w celu przygotowania jej powrotu lub przeprowadzenia procesu jej wydalenia, a dane państwo członkowskie może wykazać na podstawie obiektywnych kryteriów, w tym informacji, że wnioskodawca miał już wcześniej możliwość skorzystania z procedury azylowej, iż istnieją racjonalne przesłanki, by sądzić, że wnioskodawca wystąpił o ochronę międzynarodową tylko w celu opóźnienia lub uniemożliwienia wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Powód zatrzymania, o którym mowa w art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2013/33, podlega zatem dwóm odrębnym kumulatywnym przesłankom. Konieczne jest z jednej strony, aby osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową została umieszczona w ośrodku detencyjnym na mocy rozdziału IV dyrektywy 2008/115, a z drugiej strony – istnienie racjonalnych przesłanek, by sądzić, że wnioskodawca wystąpił o ochronę międzynarodową tylko w celu opóźnienia lub uniemożliwienia wykonania decyzji nakazującej powrót.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>W odniesieniu do obiektywnych kryteriów, na podstawie których właściwe organy państw członkowskich muszą oprzeć swoje racjonalne przesłanki zgodnie z art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2013/33, należy zauważyć, że przepis ten, chociaż nie definiuje pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>obiektywnych kryteriów<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>, podaje przykład kryterium, na którym mogą oprzeć się te organy, a mianowicie okoliczność, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową miała już wcześniej możliwość skorzystania z procedury azylowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Użycie w tym przepisie wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>taki jak<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>, które w języku potocznym stanowi synonim <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>jak<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>na przykład<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>w szczególności<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>podobnie jak<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/> lub <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>tak jak<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>, jednoznacznie bowiem wskazuje, że prawodawca Unii pragnął podać przykład obiektywnego kryterium, na które mogą powołać się właściwe organy krajowe, aby uzasadnić istnienie racjonalnych przesłanek, by sądzić, że osoba ubiegająca się o udzielenie ochrony międzynarodowej wystąpiła z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej wyłącznie w celu opóźnienia lub uniemożliwienia zobowiązania do powrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Należy zatem uznać, że fakt, iż osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową miała już wcześniej możliwość skorzystania z procedury azylowej, stanowi jedno z obiektywnych kryteriów, na które mogą powołać się właściwe organy krajowe, aby uzasadnić istnienie racjonalnych przesłanek, by sądzić, że osoba ubiegająca się o udzielenie ochrony międzynarodowej wystąpiła z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej wyłącznie w celu opóźnienia lub uniemożliwienia zobowiązania do powrotu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Uwzględniając wszystkie powyższe rozważania, na pytanie pierwsze należy udzielić następującej odpowiedzi: art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2013/33 należy interpretować w ten sposób, że okoliczność, iż osoba ubiegająca się o udzielenie ochrony międzynarodowej miała już wcześniej możliwość skorzystania z procedury azylowej, stanowi obiektywne kryterium w rozumieniu tego przepisu.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie pytania drugiego</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Jako że pytanie drugie zostało zadane wyłącznie na wypadek, gdyby na pierwsze pytanie została udzielona odpowiedź negatywna, nie ma potrzeby udzielania na nie odpowiedzi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia <DATE ISO="20130626">26 czerwca 2013 r.</DATE> w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej należy interpretować w ten sposób, że okoliczność, iż osoba ubiegająca się o udzielenie ochrony międzynarodowej miała już wcześniej możliwość skorzystania z procedury azylowej, stanowi obiektywne kryterium w rozumieniu tego przepisu.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>