(1)

Sulfurylfluoride is in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) opgenomen als werkzame stof voor gebruik in biociden van de productsoorten 8 en 18. Daarom werd sulfurylfluoride overeenkomstig artikel 86 van Verordening (EU) nr. 528/2012 tot en met 31 december 2018 geacht te zijn goedgekeurd voor gebruik in biociden van de productsoorten 8 en 18.

(2)

Op 28 juni 2017 zijn overeenkomstig artikel 13, lid 1, van Verordening (EU) nr. 528/2012 aanvragen ingediend tot verlenging van de goedkeuring van sulfurylfluoride voor gebruik in biociden van de productsoorten 8 en 18.

(3)

Bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2024/2402 van de Commissie (3) is bepaald dat niet kon worden vastgesteld of sulfurylfluoride voldoet aan de criteria van artikel 5, lid 1, punten c) en d), van Verordening (EU) nr. 528/2012, noch of nog steeds werd voldaan aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, van Verordening (EU) nr. 528/2012. De goedkeuring van sulfurylfluoride voor gebruik in biociden van de productsoorten 8 en 18 werd dan ook niet verlengd.

(4)

Overeenkomstig artikel 55, lid 3, van Verordening (EU) nr. 528/2012 heeft Italië op 16 april 2026 bij de Commissie een aanvraag ingediend voor een afwijking van artikel 19, lid 1, punt a), van die verordening, waarin werd verzocht om toelating van het biocide “Vikane” voor de bescherming van cultureel erfgoed, met name voor de bescherming van groot onroerend cultureel erfgoed met houten delen, zoals kerken, windmolens en andere historische gebouwen.

(5)

“Vikane” is een biocide van productsoort 8 (houtconserveringsmiddelen), zoals gedefinieerd in bijlage V bij Verordening (EU) nr. 528/2012, dat sulfurylfluoride als werkzame stof bevat en dat bedoeld is voor fumigatie door opgeleide professionele gebruikers.

(6)

Cultureel erfgoed kan worden beschadigd door een breed scala aan schadelijke organismen, van insecten tot micro-organismen. Sommige insectensoorten die hout als voedselbron gebruiken, kunnen ernstige schade toebrengen aan het hout van gebouwen en moeten worden bestreden. De preventie van schade en het behoud van zo veel mogelijk oorspronkelijk materiaal vormen de kern van de praktijken voor de instandhouding van erfgoed. Houtborende insecten kunnen ernstige schade toebrengen aan de structuur (bijvoorbeeld balken, vloerplanken, lambrisering) en inrichting (bijvoorbeeld ingebouwde kasten, kerkaltaren) van waardevolle gebouwen. Ernstige aantasting door insecten kan ook structurele gevolgen hebben wanneer constructiehout in onaanvaardbare mate wordt aangetast. Zonder een passende behandeling zouden gebouwen onherstelbaar beschadigd kunnen worden, waardoor het cultureel erfgoed ernstig in gevaar komt.

(7)

Volgens de door Italië verstrekte informatie is het gebruik van “Vikane” de enige doeltreffende techniek voor de bestrijding van schadelijke organismen die zonder schade te veroorzaken kan worden gebruikt voor groot onroerend cultureel erfgoed met houten delen. Bij gebruik van andere methoden met een beperktere of meer lokale penetratie dan sulfurylfluoride kan het moeilijk zijn ernstige of wijdverspreide infestaties met insecten die tot diep in het hout kunnen reiken, te behandelen. Door de snelle werking is sulfurylfluoride ook geschikter voor zeer actieve uitbraken, waarbij aanhoudende infestatie zelfs in korte tijd structurele schade kan veroorzaken.

(8)

Zoals door Italië aangegeven in de aanvragen lijkt het gebruik van in situ gegenereerde stikstof niet geschikt voor de behandeling van dit type gebouwen met houten onderdelen, omdat de concentraties stikstof die vereist zijn om zulke grote gebouwen doeltreffend te behandelen, niet lang genoeg in stand kunnen worden gehouden.

(9)

Volgens Italië bestaan er nog andere technieken om schadelijke organismen te bestrijden, zoals warmtebehandeling, behandeling met behulp van lage temperaturen en behandeling met warme lucht bij een gecontroleerde vochtigheidsgraad. Volgens de informatie in de aanvraag heeft elk van deze technieken echter beperkingen wat betreft de schade die tijdens de behandeling aan bepaalde materialen kan optreden.

(10)

Zoals door Italië in de aanvraag vermeld, hebben andere werkzame stoffen die kunnen worden gebruikt voor de bestrijding van schadelijke organismen (zoals ethyleenoxide, waterstofcyanide of fosfine) een ongunstiger risicoprofiel dan sulfurylfluoride. Bovendien kunnen die stoffen reageren met de materialen van het cultureel erfgoed en zo onomkeerbare veranderingen veroorzaken, en zijn sommige stoffen zelfs niet goedgekeurd voor gebruik in biociden van productsoort 8.

(11)

De Commissie is ervan op de hoogte dat de fabrikant van de werkzame stof in het biocide “Vikane”, de vorige houder van de toelating voor het biocide, zijn voornemen kenbaar heeft gemaakt om een nieuwe aanvraag in te dienen tot goedkeuring van sulfurylfluoride voor gebruik in biociden van productsoort 8. Indien goedkeuring wordt verleend, zouden de lidstaten in de toekomst producten die sulfurylfluoride bevatten voor productsoort 8 kunnen toelaten zonder dat een afwijking uit hoofde van artikel 55, lid 3, van Verordening (EU) nr. 528/2012 nodig is. De beoordeling van een dergelijke aanvraag en vervolgens het verkrijgen van de producttoelatingen vergt echter tijd.

(12)

Uit de informatie en motivering in de door Italië ingediende aanvraag blijkt dat het biocide “Vikane” essentieel is voor de bescherming van cultureel erfgoed en dat er geen passende alternatieven zijn voor de behandeling van het cultureel erfgoed in Italië, met name niet voor de behandeling van groot onroerend goed met houten delen, aangezien alle momenteel beschikbare alternatieve technieken ofwel nadelen hebben omdat ze zich niet lenen voor de behandeling van alle materialen, ofwel niet uitvoerbaar zijn.

(13)

Op basis van de door Italië verstrekte informatie en motivering is het passend te concluderen dat het biocide “Vikane” essentieel is voor de bescherming van cultureel erfgoed in Italië en dat er momenteel in die lidstaat geen passende alternatieven beschikbaar zijn. Daarom moet Italië worden toegestaan het biocide “Vikane” toe te laten voor de bescherming van cultureel erfgoed, met name groot onroerend cultureel erfgoed met houten delen,