<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-154/17</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CJ0154</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:560">EU:C:2018:560</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>7</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>7</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20180711">11.7.2018 r.</DATE>– Sprawa C‑154/17</HT></P><P>E LATS</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (dziesiąta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20180711">11 lipca 2018 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: łotewski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Podatki</KEYWORD><KEYWORD>Podatek od wartości dodanej</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2006/112/WE</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 311 ust. 1 pkt 1</KEYWORD><KEYWORD>Szczególne przepisy dotyczące towarów używanych</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Towary zawierające metale szlachetne lub kamienie szlachetne odsprzedawane przez kupca</KEYWORD><KEYWORD>Przetwarzanie tych towarów po sprzedaży</KEYWORD><KEYWORD>Pozyskiwanie metali szlachetnych lub kamieni szlachetnych</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie „metali szlachetnych lub kamieni szlachetnych”</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑154/17</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Augstākā tiesa (sąd najwyższy, Łotwa) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20170321">21 marca 2017 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20170327">27 marca 2017 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">SIA <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>E LATS<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/></HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Valsts ieņēmumu dienests,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (dziesiąta izba),</P><P>w składzie: E. Levits, prezes izby, A. Borg Barthet i F. Biltgen (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Bobek,</P><P>sekretarz: M. Aleksejev, administrator,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20180125">25 stycznia 2018 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu SIA <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>E LATS<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/> przez Ņ. Podvinską, advokāte i J. Lagzdiņša, advokāts,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu łotewskiego przez I. Kucinę i J. Davidovičę, działające w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez L. Lozano Palacios i E. Kalniņša, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20180410">10 kwietnia 2018 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia <DATE ISO="20061128">28 listopada 2006 r.</DATE> w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="347" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2006">Dz.U. 2006, L 347, s. 1</REF.DOC.OJ>, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>dyrektywą VAT<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy SIA <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>E LATS<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/> (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>E LATS<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>) a Valsts ieņēmumu dienests (organem administracji podatkowej, Łotwa; zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>organem podatkowym<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>) w przedmiocie zapłaty podatku od wartości dodanej (VAT), a dokładniej zastosowania procedury opodatkowania marży do sprzedaży towarów zawierających w swym składzie w szczególności złoto, srebro i kamienie szlachetne.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motyw 51 dyrektywy VAT stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>Należy przyjąć wspólnotowy system opodatkowania mający zastosowanie do towarów używanych, dzieł sztuki, antyków i przedmiotów kolekcjonerskich, aby uniknąć podwójnego opodatkowania i zakłóceń konkurencji pomiędzy podatnikami<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 1 ust. 2 tej dyrektywy:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>Zasada wspólnego systemu VAT polega na zastosowaniu do towarów i usług ogólnego podatku konsumpcyjnego dokładnie proporcjonalnego do ceny towarów i usług, niezależnie od liczby transakcji, które mają miejsce w procesie produkcji i dystrybucji poprzedzającym etap obciążenia tym podatkiem.</ALINEA><ALINEA>VAT, obliczony od ceny towaru lub usługi według stawki, która ma zastosowanie do takiego towaru lub usługi, jest wymagalny od każdej transakcji, po odjęciu kwoty podatku poniesionego bezpośrednio w różnych składnikach kosztów.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Tytuł XII dyrektywy VAT, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Procedury szczególne<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>, zawiera rozdział 4, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Procedury szczególne dotyczące towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>, składający się z art. 311–343.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 311 ust. 1 pkt 1 i 5 owej dyrektywy stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Do celów niniejszego rozdziału i bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych zastosowanie mają następujące definicje:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>towary używane<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00AB" ID="QE0013"/> oznaczają rzeczowy majątek ruchomy nadający się do dalszego użytku w aktualnym stanie lub po naprawie, inny niż dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie lub antyki, jak również inny niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne określone przez państwa członkowskie;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><?PAGE NO="3"?><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>5)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>podatnik-pośrednik<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00AB" ID="QE0014"/> oznacza każdego podatnika, który w ramach swojej działalności gospodarczej w celu odsprzedaży kupuje lub wykorzystuje do celów działalności swojego przedsiębiorstwa, lub też importuje towary używane, dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie lub antyki, niezależnie od tego, czy podatnik ten działa na własny rachunek, czy też na rzecz osób trzecich na podstawie umowy, zgodnie z którą prowizja jest płacona od zakupu lub sprzedaży<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo łotewskie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 138 Pievienotās vērtības nodokļa likums (ustawy o podatku od wartości dodanej, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>ustawą o VAT<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>) ustanawia na Łotwie procedurę szczególną VAT mającą zastosowanie do transakcji dotyczących towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, który ma zapewnić transpozycję do prawa krajowego procedury szczególnej VAT, przewidzianej zwłaszcza w art. 311 dyrektywy VAT.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Łotewski ustawodawca zdefiniował towary używane jako rzeczy używane nadające się do dalszego użytku takiego samego rodzaju, w aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie lub antyki oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne. W zakres pojęcia towarów używanych wchodzą jednakże wyroby zawierające metale szlachetne lub kamienie szlachetne, jeżeli sprzedawca, o którym mowa w art. 138 ust. 4 ustawy o VAT, dostarcza je lub przekazuje te wyroby pośrednikowi.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 183 i 184 Ministru kabineta 2013. gada 3. janvāra noteikumi Nr. 17 <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>Pievienotās vērtības nodokļa likuma normu piemērošanas kārtība un atsevišķas prasības pievienotās vērtības nodokļa maksāšanai un administrēšanai<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> (rozporządzenia rady ministrów nr 17 z dnia <DATE ISO="20130103">3 stycznia 2013 r.</DATE> w sprawie procedury stosowania przepisów ustawy o VAT i niektórych warunków płatności podatku VAT i administrowania nim) za wyroby zawierające metale szlachetne i kamienie szlachetne uznaje się przedmioty należące do rozdziałów 71, 82, 83, 90 lub 96 Nomenklatury scalonej, w brzmieniu obowiązującym w chwili zaistnienia okoliczności faktycznych. Rozdziały te obejmują w szczególności pierścionki, bransoletki, naszyjniki, brosze, kolczyki, łańcuszki do zegarków i wisiorki.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>E LATS jest spółką będącą podatnikiem VAT. Udziela ona pożyczek osobom niebędącym podatnikami VAT pod zastaw metali szlachetnych i wyrobów zawierających złoto lub srebro, takich jak naszyjniki, wisiorki, pierścionki, obrączki, sztućce lub materiały stomatologiczne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>E LATS odsprzedawała innym kupcom, będącym podatnikami VAT, niewykupione zastawione przedmioty, pogrupowane według rodzaju i stopnia czystości. Stosowała ona do tych czynności procedurę szczególną VAT i płaciła VAT jedynie od różnicy między ceną zakupu a ceną sprzedaży wyrobów z metali szlachetnych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Organ podatkowy przeprowadził kontrolę VAT w E LATS i stwierdził, że ta ostatnia odsprzedawała wyroby z metali szlachetnych jako odpady, a nie jako towary używane. Mając na uwadze, że w tych okolicznościach procedura szczególna VAT przewidziana w art. 138 ustawy o VAT nie znajdowała zastosowania, organ podatkowy wydał decyzję o nałożeniu na E LATS dopłaty tytułem VAT.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Skarga wniesiona przez E LATS na tę decyzję została oddalona przez Administratīvā apgabaltiesa (regionalny sąd administracyjny, Łotwa) z tego względu, że E LATS odsprzedawała wyroby ze złota i srebra jako odpady, a nie jako towary używane i dlatego nie miała podstaw do zastosowania procedury marży ustanowionej w art. 138 ustawy o VAT.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Na poparcie skargi kasacyjnej wniesionej do Augstākā tiesa (sądu najwyższego, Łotwa) E LATS podniosła w szczególności, że stosowanie procedury marży nie może zależeć od tego, czy miała wiedzę o użytku, czyli odsprzedaży lub przetwarzaniu, jaki kupujący zamierzał zrobić ze sprzedawanych towarów, i że nielogiczne byłoby uznanie, iż pogrupowanie wyrobów jubilerskich powinno oznaczać przekwalifikowanie ich z <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> na <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>złom<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Sąd odsyłający uważa, że rozpatrywane w postępowaniu głównym towary, sprzedawane jedynie w celu pozyskania z nich zawartych w nich metali szlachetnych i kamieni szlachetnych, nie wchodzą w zakres pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> zawartego w art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT, lecz zawartego w tym przepisie pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>metali szlachetnych i kamieni szlachetnych<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>. Jest on również zdania, że przepis ten nie przyznaje państwom członkowskim swobody uznania w tym zakresie. Jednakże zdaniem sądu odsyłającego Trybunał nie wypowiedział się jeszcze co do takiej wykładni tego przepisu, a jego wykładnia ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Augstākā tiesa (sąd najwyższy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>1)</NO.P><TXT>Czy art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że za towary używane można uważać używane wyroby nabyte przez przedsiębiorcę handlowego, które zawierają metale szlachetne lub kamienie szlachetne (jak w niniejszej sprawie) i które są odsprzedawane głównie w celu pozyskania z nich obecnych w nich metali szlachetnych lub kamieni szlachetnych?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy do celów ograniczenia stosowania procedury szczególnej ma istotne znaczenie fakt, że przedsiębiorcy handlowemu znany jest zamiar późniejszego nabywcy, by pozyskać metale szlachetne lub kamienie szlachetne obecne w używanych wyrobach, lub czy istotne są obiektywne cechy transakcji (ilość wyrobów, status prawny drugiej strony transakcji itp.)?<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Poprzez oba pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający zmierza w istocie do ustalenia, czy art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> obejmuje używane przedmioty zawierające metale szlachetne lub kamienie szlachetne, które są odsprzedawane w celu pozyskania z nich tych metali lub kamieni.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa Unii należy uwzględniać nie tylko jego brzmienie, lecz także jego kontekst oraz cele uregulowania, którego jest on częścią, w szczególności genezę tego uregulowania (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180417">17 kwietnia 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Egenberger</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:257">EU:C:2018:257</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności, w odniesieniu do brzmienia art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT, należy przypomnieć, że zgodnie z tym przepisem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>towary używane<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/> oznaczają <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>rzeczowy majątek ruchomy nadający się do dalszego użytku w aktualnym stanie lub po naprawie, inny niż dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie lub antyki, jak również inny niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne określone przez państwa członkowskie<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Wynika z tego, że aby towar można było uznać za towar używany w rozumieniu tego przepisu, musi on spełniać kilka przesłanek, a mianowicie, po pierwsze, być rzeczą ruchomą, ponadto nadawać się do dalszego użytku w aktualnym stanie lub po naprawie, i wreszcie nie może on należeć do kategorii dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków ani metali szlachetnych lub kamieni szlachetnych.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>W odniesieniu do dwóch pierwszych przesłanek, należy przypomnieć, że Trybunał orzekł już, iż z pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> w rozumieniu art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT nie są wyłączone rzeczy ruchome nadające się do dalszego użytku w aktualnym stanie lub po naprawie, pochodzące z innego towaru, w którym były one wmontowane jako część jego struktury, oraz że kwalifikacja towaru jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>towaru używanego<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> wymaga jedynie tego, by używany przedmiot zachował funkcjonalności, które posiadał w stanie nieużywanym, oraz aby mógł być w związku z tym w ponownie używany w jego obecnym stanie lub po naprawie (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170118">18 stycznia 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Sjelle Autogenbrug</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑471/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:20">EU:C:2017:20</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>W odniesieniu do trzeciej przesłanki należy wskazać, że choć rzeczywiście zgodnie z art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nie można zaliczać do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>, niemniej jednak przedmioty te, w odróżnieniu od metali szlachetnych i kamieni szlachetnych, mogą być objęte procedurą opodatkowania marży uzyskanej przez podatnika-pośrednika, która stanowi odstępstwo od zasad ogólnych dyrektywy o podatku VAT (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170518">18 maja 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Litdana</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑624/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:389">EU:C:2017:389</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Należy ponadto stwierdzić, że w art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT wyraźnie wymienia się metale szlachetne i kamienie szlachetne jako takie, lecz nie zawiera on żadnego wyraźnego odniesienia do przedmiotów zawierających metale szlachetne lub kamienie szlachetne, które nadają się do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>ponownego wykorzystania<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> w rozumieniu tego samego przepisu w interpretacji Trybunału.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W drugiej kolejności, w odniesieniu do kontekstu, w jaki wpisuje się art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT, należy przypomnieć, że art. 311 jest jedynym przepisem w sekcji 1, zatytułowanej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>Definicje<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>, zawartej w rozdz. 4 dyrektywy VAT, poświęconym procedurom szczególnym dotyczącym towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które to procedury stanowią odstępstwo od ogólnych zasad dyrektywy VAT, w związku z czym powinny być stosowane wyłącznie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia swego celu (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051208">8 grudnia 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Jyske Finans</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑280/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:753">EU:C:2005:753</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Tymczasem, ponieważ żaden przepis tego rozdziału 4 nie dotyczy metali szlachetnych lub kamieni szlachetnych ani przedmiotów zawierających takie metale lub kamienie, nie można wyciągać żadnego wniosku z kontekstu, w który wpisuje się art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT, aby ustalić, w jakim zakresie przedmioty zawierające w swym składzie metale szlachetne lub kamienie szlachetne mogłyby być objęte pojęciem <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> w rozumieniu tego przepisu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Należy zatem, w trzeciej kolejności, odnieść się do celu realizowanego przez art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W tym względzie należy przede wszystkim przypomnieć, że przepis ten zawiera definicje mające zastosowanie do procedury marży i że z motywu 51 dyrektywy VAT wynika, iż celem procedury marży jest uniknięcie podwójnego opodatkowania i zakłóceń konkurencji między podatnikami w dziedzinie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170518">18 maja 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Litdana</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑624/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:389">EU:C:2017:389</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Ponadto, jak wskazał rzecznik generalny w pkt 49–55 opinii, wyłączenie metali szlachetnych i kamieni szlachetnych z procedury marży wynika z faktu, że wartość, jaką należy przypisać metalom szlachetnym i kamieniom szlachetnym, wynika nie tylko z ich użyteczności jako surowca do produkcji innych towarów, ale w głównej mierze zależy od samoistnej wartości, którą można im przypisać. Tym samym, nawet bez konieczności ich wmontowania lub przekształcenia ich w produkt mający jakąś szczególną funkcjonalność, omawiane metale i kamienie mają własną funkcjonalność, a mianowicie przedstawiają wartość finansową na rynku metali szlachetnych lub kamieni szlachetnych. Ponadto tej samoistnej wartości nie tracą, ponieważ omawiane metale i kamienie mogą być przedmiotem wielokrotnego ponownego wykorzystania, ze względu na fakt, że materiały te są łatwe do odzyskania i przetworzenia, przy jednoczesnym zachowaniu ich wartości.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Wreszcie, jak wynika z genezy dyrektywy Rady 94/5/WE z dnia <DATE ISO="19940214">14 lutego 1994 r.</DATE> uzupełniającej wspólny system podatku od wartości dodanej i zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG – przepisy szczególne dotyczące towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="060" PAGE.FIRST="16" DATE.PUB="1994">Dz.U. 1994, L 60, s. 16</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 255), która wprowadziła do szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia <DATE ISO="19770517">17 maja 1977 r.</DATE> w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="145" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1977">Dz.U. 1977, L 145, s. 1</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 23) art. 26a, którego brzmienie jest identyczne z brzmieniem art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT, prawodawca chciał, w pewnym stopniu, by przedmioty zawierające metale szlachetne lub kamienie szlachetne mogły podlegać tej procedurze marży.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W istocie, w projekcie dyrektywy [COM(88) 846 final] Komisja Europejska zaproponowała objęcie tą procedurą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>przedmiotów […] ze złota lub innych metali szlachetnych lub wysadzanych kamieniami szlachetnymi, jeżeli wartość tych materiałów w ich składzie nie przekracza 50% ceny sprzedaży tych przedmiotów<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/>, wprowadzając w ten sposób rozróżnienie na metale szlachetne i kamienie szlachetne z jednej strony, a przedmioty z nich się składające, z drugiej strony, takie jak biżuteria.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Jednakże, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 45–48 opinii, w ostatecznej wersji art. 26a szóstej dyrektywy 77/388 brak jest jakichkolwiek odniesień do przedmiotów zawierających metale szlachetne lub kamienie szlachetne, a z procedury marży wyłączone są jedynie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>metale szlachetne i kamienie szlachetne<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> jako takie, zaś określenie tego, co należy rozumieć przez <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>metale szlachetne lub kamienie szlachetne<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/> należy do państw członkowskich.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Skoro więc zaś prawodawca Unii pozostawił państwom członkowskim uprawnienie do zdefiniowania pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>metali szlachetnych lub kamieni szlachetnych<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/>, to uprawnienie podlega, zgodnie z orzecznictwem Trybunału, ograniczeniu w postaci zakazu naruszania nie tylko samych warunków wprowadzonego przez prawodawcę Unii odstępstwa, poprzez przyjęcie tak szerokiej definicji, że pozbawiałaby pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/> treści (zob. podobnie w szczególności wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070628">28 czerwca 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>JP Morgan Fleming Claverhouse Investment Trust i The Association of Investment Trust Companies</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑363/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:391">EU:C:2007:391</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140313">13 marca 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>ATP PensionService</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑464/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:139">EU:C:2014:139</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), ale również celów zamierzonych w dyrektywie VAT oraz zasady neutralności podatkowej, która jest właściwa dla wspólnego systemu VAT (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140313">13 marca 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>ATP PensionService</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑464/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:139">EU:C:2014:139</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Wynika z tego, że aby kwalifikować się do kategorii <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>towary używane<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/> w rozumieniu art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT, które mogą podlegać szczególnej procedurze marży, a nie do kategorii <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>metale szlachetne lub kamienie szlachetne<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>, które nie mogą być objęte tą procedurą, przedmiot składający się z takich metali lub kamieni musiał mieć funkcjonalność inną niż ta, która jest właściwa dla materiałów, które wchodzą w jego skład, zachować ją oraz nadawać się do ponownego użytku, w aktualnym stanie lub po naprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Natomiast, jak wskazał rzecznik generalny w pkt 72 opinii, jeżeli przedmiot nie posiada innej funkcjonalności niż ta, która jest właściwa dla materiałów, które wchodzą w jego skład, lub nie może spełniać innej funkcji, nie może podlegać szczególnej procedurze marży, ponieważ nie pozostaje w obiegu gospodarczym, w którym się znajdował, i jest przydatny wyłącznie do przekształcenia w nowy przedmiot, który będzie miał własny obieg gospodarczy, w związku z czym znika ryzyko podwójnego opodatkowania, które leży u podstaw wprowadzenia procedury marży.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Do elementów, które należy wziąć pod uwagę w celu ustalenia w konkretnym przypadku, czy dany odsprzedawany towar należy do kategorii <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> czy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>metali szlachetnych i kamieni szlachetnych<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/>, należą wszystkie obiektywne okoliczności, w jakich dokonano odsprzedaży. Jak bowiem wynika z orzecznictwa Trybunału, przyjęte w dyrektywie VAT pojęcia mają charakter obiektywny i znajdują zastosowanie niezależnie od celów i wyników danych transakcji (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060706">6 lipca 2006 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kittel i Recolta Recycling</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑439/04 i C‑440/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:446">EU:C:2006:446</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Tym samym uwzględnienie takich elementów, jak zamiar uczestniczącego w transakcji podatnika, jest, poza wyjątkowymi sytuacjami, niezgodne z celami wspólnego systemu VAT zmierzającymi do zapewnienia pewności prawa i ułatwienia czynności właściwych dla stosowania VAT, poprzez uwzględnienie obiektywnego charakteru danej transakcji (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060706">6 lipca 2006 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kittel i Recolta Recycling</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑439/04 i C‑440/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:446">EU:C:2006:446</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Natomiast, jak rzecznik wskazał w pkt 78 i 82 opinii, takie elementy jak prezentacja danych przedmiotów, metoda szacowania wartości wspomnianych przedmiotów i metoda fakturowania, a mianowicie za towar luzem (brutto/waga) lub od sztuki, stanowią obiektywne cechy, które mogą być skutecznie uwzględnione.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>W tym względzie należy dodać, że w zakresie, w jakim podstawa opodatkowania określona w ramach procedury marży powinna wynikać z ksiąg rachunkowych w sposób umożliwiający sprawdzenie, że wszystkie warunki stosowania tej procedury zostały spełnione (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170118">18 stycznia 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Sjelle Autogenbrug</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑471/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:20">EU:C:2017:20</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), księgi podatnika-pośrednika i faktury, które się z nimi wiążą, mogą, poza wyjątkowymi przypadkami, dostarczyć obiektywnych informacji na temat danej transakcji i sprzedawanych przedmiotów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Mając na względzie całość powyższych rozważań, na przedstawione pytania należy udzielić odpowiedzi, że art. 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/> nie obejmuje towarów używanych zawierających metale szlachetne lub kamienie szlachetne, jeżeli towary te nie nadają się już do spełniania swojej pierwotnej funkcji i zachowały jedynie funkcjonalności właściwe dla tych metali lub kamieni, czego ustalenie należy do sądu krajowego, przy uwzględnieniu wszystkich istotnych obiektywnych okoliczności danego przypadku.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 311 ust. 1 pkt 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia <DATE ISO="20061128">28 listopada 2006 r.</DATE> w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>towarów używanych<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/> nie obejmuje towarów używanych zawierających metale szlachetne lub kamienie szlachetne, jeżeli towary te nie nadają się już do spełniania swojej pierwotnej funkcji i zachowały jedynie funkcjonalności właściwe dla tych metali lub kamieni, czego ustalenie należy do sądu krajowego, przy uwzględnieniu wszystkich istotnych obiektywnych okoliczności danego przypadku.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>