26.2.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 75/78

—

uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 191 i 196 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, komunikat Komisji w sprawie przyszłości Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (COM(2011)0613) oraz swą rezolucję z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie Funduszu Solidarności Unii Europejskiej – wdrożenia i stosowania (1),

—

uwzględniając następujące rezolucje: z dnia 5 września 2002 r. w sprawie powodzi w Europie (2), z dnia 8 września 2005 r. w sprawie katastrof naturalnych (pożarów i powodzi) w Europie (3), z dnia 18 maja 2006 r. w sprawie klęsk żywiołowych (pożary, susze i powodzie) – aspekty związane z rolnictwem (4), aspekty związane z rozwojem regionalnym (5) i aspekty związane z ochroną środowiska naturalnego (6), z dnia 7 września 2006 r. w sprawie pożarów lasów oraz powodzi (7), z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie powodzi w krajach Europy Środkowej, a w szczególności w Polsce, w Republice Czeskiej, na Słowacji, na Węgrzech, w Rumunii i we Francji (8) z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie rozległych klęsk żywiołowych w autonomicznym regionie Madery oraz w sprawie skutków nawałnicy „Xynthia” w Europie (9),

—

uwzględniając białą księgę Komisji zatytułowaną „Adaptacja do zmian klimatu: europejskie ramy działania” (COM(2009)0147) oraz komunikat Komisji w sprawie wspólnotowego podejścia do zapobiegania klęskom żywiołowym oraz katastrofom spowodowanym przez człowieka (COM(2009)0082), a także komunikat Komisji zatytułowany „Wzmacnianie europejskiej zdolności reagowania w przypadku klęsk i katastrof: rola ochrony ludności i pomocy humanitarnej” (COM(2010)0600),

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Regiony 2020 – ocena przyszłych wyzwań dla regionów UE” (SEC(2008)2868),

—

uwzględniając art. 110 ust. 2 i ust. 4 Regulaminu,

A.

mając na uwadze, że w krajach Europy Środkowej miała miejsce rozległa klęska żywiołowa w postaci powodzi, która szczególnie dotknęła Austrię, Czechy, Niemcy, Węgry, Polskę, Słowację, Francję i Hiszpanię;

B.

mając na uwadze, że częstotliwość występowania klęsk żywiołowych i katastrof spowodowanych przez człowieka, ich dotkliwość, złożoność i rozmiary ich skutków gwałtownie wzrosły w ostatnich latach w całej Europie;

C.

mając na uwadze, że powodzie wyrządziły ogromne szkody w dużych i małych miastach oraz na wsiach, zniszczeniu uległa infrastruktura, przedsiębiorstwa, a także gospodarstwa rolne i obszary wiejskie, mając również na uwadze, że powodzie zniszczyły elementy dziedzictwa naturalnego i kulturowego, a także spowodowały śmierć lub obrażenia i zmusiły tysiące ludzi do opuszczenia swych domów;

D.

mając na uwadze, że Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (FSUE) utworzono w celu reakcji na poważne klęski żywiołowe, aby udzielać pomocy finansowej państwom dotkniętym tymi klęskami;

E.

mając na uwadze, że konieczna jest zrównoważona odbudowa zniszczonych lub uszkodzonych przez klęski obszarów, aby nadrobić straty ekonomiczne, społeczne i środowiskowe;

F.

mając na uwadze, że należy poprawić zdolność Unii Europejskiej do zapobiegania wszelkiego rodzaju klęskom żywiołowym; należy również poprawić operacyjność poszczególnych instrumentów wspólnotowych i skoordynować je wzajemnie, tak aby uzyskać trwałą zdolność zapobiegania klęskom żywiołowym;

G.

mając na uwadze, że w wyniku niezrównoważonego wylesiania, intensywnego rolnictwa, dużych obiektów infrastruktury, urbanizacji i zasklepiania gleby wzdłuż koryt rzek i w dolinach, obszary górskie oraz obszary wzdłuż rzek i dolin straciły część zdolności absorpcyjnych;

1.

wyraża współczucie dla mieszkańców wszystkich krajów członkowskich, regionów i gmin dotkniętych klęską i solidaryzuje się z nimi; ma na uwadze jej poważne skutki gospodarcze i wyraża żal oraz składa kondolencje rodzinom ofiar;

2.

docenia niesłabnący wysiłek jednostek bezpieczeństwa i obrony cywilnej, ekip ratunkowych i wolontariuszy w zakresie ratowania życia i minimalizowania szkód na dotkniętych klęską obszarach;

3.

pochwala działania podjęte przez państwa członkowskie w celu zapewnienia pomocy obszarom dotkniętym klęską, gdyż udzielanie sobie wzajemnej pomocy w trudnych sytuacjach jest przykładem solidarności europejskiej;

4.

podkreśla, że degradacja gleby, będąca wynikiem działalności ludzkiej (takiej jak niewłaściwe praktyki rolnicze i leśne) lub przez nią pogłębiona narusza zdolność gleby do dalszego pełnego spełniania podstawowej funkcji zapobiegania klęskom żywiołowym;

5.

wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zwróciły szczególną uwagę na planowanie i przegląd polityki zrównoważonego gospodarowania gruntami, zdolności absorpcyjnych ekosystemów i godnych naśladowania praktyk, a także na poprawę zdolności kontroli powodziowej i infrastruktury do osuszania;

6.

podkreśla, że zapobieganie powodziom – aby było skuteczne – musi odbywać się na szczeblu międzyregionalnym, dzięki transgranicznym strategiom zarządzania ryzykiem, w ten sposób powstaje ogromny potencjał koordynacyjny oraz jest możliwa wzmocniona reakcja w sytuacji nadzwyczajnej;

7.

uznaje, że mechanizm ochrony ludności UE pomógł państwom członkowskim współpracować ze sobą i minimalizować skutki tej katastrofy; wzywa Komisję i państwa członkowskie do dalszego uproszczenia zasad i procedur uruchamiania mechanizmu;

8.

podkreśla, że w ramach celu europejskiej współpracy terytorialnej państwa członkowskie i zainteresowane regiony mają możliwość priorytetowo potraktować zarządzanie ryzykiem w kolejnym okresie programowania, który jest właśnie przedmiotem negocjacji, i wzywa je do tego;

9.

podkreśla, że państwa członkowskie muszą wprowadzić programy przeciwpowodziowe za pomocą kompleksowych strategii prewencyjnych; podkreśla, że polityka ratownictwa, w tym zapobieganie sytuacjom nadzwyczajnym i działanie w tych sytuacjach, wymaga większego zaangażowania regionów, miast i społeczności lokalnych, które powinno się zachęcać do włączania polityki ratownictwa do swych strategii;

10.

wzywa Radę i Komisję, by – jak tylko otrzymają niezbędne wnioski od państw członkowskich – podjęły niezbędne kroki w kierunku szybkiego zapewnienia odpowiedniej pomocy finansowej z FSUE; podkreśla pilny charakter wypłaty pomocy finansowej poprzez FSUE krajom dotkniętym tą klęską żywiołową;

11.

wzywa Komisję, by sporządziła projekt nowego, uproszczonego rozporządzenia w sprawie FSUE, które między innymi umożliwi Komisji dokonywanie wypłat zaliczek zaraz po tym, jak państwa członkowskie dotknięte klęską żywiołową zwrócą się o pomoc;

12.

podkreśla, że inwestycje w zapobieganie powodziom w ramach odnośnych krajowych programów wymagają odpowiednich zasobów finansowych, jako że stanowią one ważne narzędzie pozwalające rządom państw członkowskich rozwijać i wdrażać strategie przeciwpowodziowe; podkreśla, że inwestycji w działania na rzecz zapobiegania klęskom żywiołowym powinno się dokonywać zgodnie z podejściem ekosystemowym;

13.

wyraża pogląd, że skutki katastrof negatywnie wpływają na korzystanie z funduszy UE; domaga się niezbędnej elastyczności jeżeli chodzi o przeprogramowanie w państwach członkowskich w celu wsparcia odbudowy obszarów dotkniętych powodzią i doboru najodpowiedniejszych przedsięwzięć;

14.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich oraz władzom regionalnym i lokalnym na obszarach dotkniętych klęską.