European flag

Publicatieblad
van de Europese Unie

NL

L-serie


2025/2333

20.11.2025

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2025/2333 VAN DE COMMISSIE

van 19 november 2025

tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op triplex- en multiplexhout van hardhout van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (“de basisverordening”), en met name artikel 9, lid 4,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   PROCEDURE

1.1.   Opening van het onderzoek

(1)

Op 11 oktober 2024 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van de basisverordening een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer van triplex- en multiplexhout van hardhout van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“het betrokken land” of “de VRC”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2)

De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 27 augustus 2024 was ingediend door het Greenwood Consortium (“de klager”). De klacht is ingediend namens de bedrijfstak van de Unie voor triplex- en multiplexhout van hardhout in de zin van artikel 5, lid 4, van de basisverordening. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen.

1.2.   Registratie

(3)

De Commissie heeft de invoer van triplex- en multiplexhout van hardhout bij Uitvoeringsverordening (EU) 2024/3140 van de Commissie (3) (“de registratieverordening”) aan registratie onderworpen.

1.3.   Voorlopige maatregelen

(4)

Overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening heeft de Commissie de belanghebbenden op 12 mei 2025 een overzicht van de voorgestelde rechten verstrekt, alsook nadere gegevens over de berekening van de dumpingmarges en de marges die toereikend zijn om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen. De belanghebbenden werd verzocht om binnen drie werkdagen hun opmerkingen over de juistheid van de berekeningen kenbaar te maken. Over de juistheid van de berekeningen zijn geen opmerkingen ontvangen.

(5)

Op 10 juni 2025 stelde de Commissie bij Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1139 van de Commissie (4) (“de voorlopige verordening”) voorlopige antidumpingrechten in op triplex- en multiplexhout van hardhout van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

1.4.   Vervolg van de procedure

(6)

Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan een voorlopig antidumpingrecht is ingesteld (“de mededeling van de voorlopige bevindingen”), hebben de China National Forest Products Industry Association (“CNFPIA”), die twee Chinese producenten-exporteurs vertegenwoordigt, waaronder de onderneming Pizhou Jiangshan Wood (“Jiangshan Wood”), een ad-hocvereniging die zeven producenten-exporteurs vertegenwoordigt (“een aantal meewerkende producenten-exporteurs” of “CEP”), een ad-hocvereniging die 28 Chinese producenten-exporteurs vertegenwoordigt (“vereniging van producenten-exporteurs” of “de vereniging”), de klager, de gebruiker Keflico A/S (“Keflico”), de niet-verbonden importeur Questwood sp. z o.o (“Questwood”), de groothandelaar en niet-verbonden importeur Ljungberg Fritzoe AB (“Ljungberg Fritzoe”), en de ad-hocvereniging van niet-verbonden importeurs en gebruikers uit de EU, de Plywood Trade Interest Alliance (“PTIA”), de federatie van niet-verbonden importeurs, detailhandelaren en groothandelaren, de Europese federatie van de houthandel (European Timber Trade Federation of “ETTF”) en de Duitse vereniging van groothandelaren, detailhandelaren en de niet-verbonden importeur Gesamtverband Deutscher Holzhandel (“GD Holz”) binnen de in artikel 2, lid 1, van de voorlopige verordening vastgestelde termijn schriftelijke opmerkingen over de voorlopige bevindingen ingediend (5).

(7)

De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Er hebben hoorzittingen plaatsgevonden met de klager, de PTIA, de CNFPIA, de verenigingen van producenten-exporteurs en Jiangshan Wood. De PTIA heeft ook een briefing na de hoorzitting ingediend. Daarnaast verzocht de PTIA om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur. De raadadviseur-auditeur heeft de PTIA schriftelijk gehoord, waarna, na een aanvullend verzoek, op 16 oktober 2025 een hoorzitting heeft plaatsgevonden, zoals uiteengezet in overweging 11.

(8)

De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte. Bij het vaststellen van de definitieve bevindingen heeft de Commissie de opmerkingen van de belanghebbenden in overweging genomen en waar passend haar voorlopige conclusies herzien.

(9)

De Commissie heeft alle belanghebbenden ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was een definitief antidumpingrecht in te stellen op triplex- en multiplexhout van hardhout van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“mededeling van de definitieve bevindingen”). Alle belanghebbenden konden binnen een bepaalde termijn na deze mededeling van de definitieve bevindingen opmerkingen indienen.

(10)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Commissie opmerkingen ontvangen van de vereniging van producenten-exporteurs, CEP, CNFPIA, Jiangshan Wood, de PTIA, producent-exporteur Xuzhou Saintland Wood Inc (“Saintland Wood”) en Andrex B.V. (“Andrex”), een importeur en distributeur van verpakkingsonderdelen en -materialen, met inbegrip van containervloeren van triplex- en multiplexhout van hardhout. De opmerkingen worden hieronder in de betreffende punten behandeld.

(11)

De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn tevens in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Op 9 oktober 2025 vond een hoorzitting plaats met Jiangshan Wood en op 13 oktober 2025 met de PTIA. Daarnaast verzocht de PTIA om inschakeling van de raadadviseur-auditeur met betrekking tot het recht om door de raadadviseur-auditeur te worden gehoord, het recht op gelijke behandeling en het recht om opmerkingen te maken en bewijsmateriaal in te dienen, het recht op toegang tot een niet-vertrouwelijk dossier, het recht op informatie over de belangrijkste feiten en overwegingen waarop de Europese Commissie haar bevindingen heeft gebaseerd en het recht op behoorlijk bestuur (6). Deze hoorzitting vond plaats op 16 oktober 2025. De raadadviseur-auditeur heeft na de hoorzitting met de PTIA van 16 oktober 2025 niet om een nader vervolg verzocht. Op 21 oktober 2025 heeft ook Jiangshan Wood verzocht om een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur. Het verzoek om een hoorzitting kon niet worden ingewilligd omdat het buiten de in de punten 5.7 en 11 van het bericht van inleiding vastgestelde termijnen was ingediend en er vanwege de late indiening geen inschakeling van de raadadviseur-auditeur mogelijk was.

1.5.   Argumenten inzake de opening van het onderzoek

(12)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat haar rechten van verdediging waren geschonden door de vertrouwelijke behandeling van de klacht. De PTIA voerde aan dat de klagers geen specifieke productportefeuilles hadden aan de hand waarvan individuele schadefactoren konden worden vastgesteld en dat het feit dat de Commissie de schadegegevens van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in de voorlopige verordening niet in orden van grootte had weergegeven, aantoonde dat de toepassing van vertrouwelijkheid in de fase van de klacht onredelijk was.

(13)

Het argument van de PTIA dat de vertrouwelijke behandeling van gegevens door indexering in orden van grootte in de klacht inbreuk maakt op de rechten van verdediging van de PTIA, werd afgewezen omdat de gegevens over productie, productiecapaciteit, bezettingsgraad, productiekosten, verkoop, voorraden en arbeid in de klacht wel in orden van grootte waren weergegeven, maar steeds vergezeld gingen van de relevante index waaruit de procentuele verandering bleek. Deze behandeling van de gegevens verzekerde een goed evenwicht tussen het recht van de klager op vertrouwelijke behandeling van zijn meest gevoelige gegevens en het recht op verdediging van de belanghebbenden. Bovendien is het verzoeken om een vertrouwelijke behandeling van hun gevoelige gegevens, d.w.z. de weergave ervan aan de hand van orden van grootte, een voorrecht van de belanghebbenden in de procedure. De klagers hebben hier bij de inleiding van de procedure om verzocht en de Commissie heeft hiermee ingestemd omdat de klagers specifieke productsoorten vervaardigen en uit hun specifieke productportefeuilles dus bedrijfsgevoelige gegevens zouden kunnen worden afgeleid, zelfs indien deze waren geaggregeerd. In de voorlopige fase hebben de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie niet om een dergelijke vertrouwelijke behandeling verzocht. Bij gebrek aan andere nieuwe elementen heeft de Commissie haar bevindingen en haar conclusies in overweging 9 van de voorlopige verordening derhalve bevestigd.

(14)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen is de PTIA de representativiteit van de klacht blijven betwisten en heeft zij de Commissie verzocht haar berekening van de representativiteit bekend te maken.

(15)

De Commissie heeft haar bevindingen inzake de representativiteit bevestigd in overweging 13 van de voorlopige verordening. De aantekening inzake representativiteit (7) werd op de dag van inleiding van de zaak aan het niet-vertrouwelijke dossier toegevoegd. Deze aantekening bevatte een lijst van producenten en verenigingen in de Unie waarmee de Commissie contact had opgenomen. De aantekening bevatte geen specifieke productie- en verkoopcijfers van individuele producenten. Deze gegevens waren in orden van grootte terug te vinden in de individuele antwoorden inzake representativiteit (8). De methode die werd gebruikt om representativiteit te berekenen overeenkomstig artikel 5, lid 4, van de basisverordening, was in de aantekening in voldoende detail beschreven. Zo namen de producenten in de Unie die de klacht uitdrukkelijk steunden meer dan 25 % van de totale productie van het door de bedrijfstak van de Unie vervaardigde soortgelijke product voor hun rekening. De klacht werd gesteund door de producenten in de Unie wier gezamenlijke productie meer dan 50 % vertegenwoordigde van de totale productie van het soortgelijke product dat wordt vervaardigd door dat deel van de bedrijfstak van de Unie dat zich voor of tegen de klacht heeft uitgesproken. Er hebben zich tijdens de beoordeling van de representativiteit geen andere producenten gemeld die zich tegen de klacht hebben uitgesproken. Omwille van de transparantie heeft de Commissie verder bekendgemaakt dat de producenten in de Unie die de klacht uitdrukkelijk steunden, ongeveer 25 tot 30 % van de bovengenoemde totale productie voor hun rekening namen. Bijgevolg werd dit argument afgewezen. De Commissie merkte op dat de PTIA geen overtuigend bewijs had verstrekt ter zake van een gebrek aan representativiteit van de klagers.

(16)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA opnieuw aan dat de Commissie niet voldoende nauwkeurige productiegegevens had verstrekt om de representativiteit van de klagers te kunnen berekenen. De PTIA voerde aan dat in het geval van gegevens met betrekking tot negen klagers het openbaar maken van relevante gegevens in orden van grootte ongerechtvaardigd was.

(17)

De Commissie heeft de productiecijfers in orden van grootte bekendgemaakt om de vertrouwelijkheid van deze gevoelige, door eigendomsrechten beschermde informatie te beschermen. De Commissie heeft de standaardprocedure in antidumpingonderzoeken gevolgd door dergelijke informatie in orden van grootte bekend te maken. Het aantal klagende ondernemingen doet geen afbreuk aan de verplichting van de Commissie om gevoelige informatie te beschermen. De Commissie merkte opnieuw op dat ondanks het herhalen van de argumenten inzake procesbevoegdheid, de PTIA geen bewijs heeft geleverd waaruit blijkt dat de klagers geen procesbevoegdheid hadden. Het argument werd derhalve afgewezen.

(18)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat de Commissie in de voorlopige fase kritieke informatie met betrekking tot het belang van de Unie naast zich neer had gelegd door tijdens haar voorlopige beoordeling geen rekening te houden met de opmerkingen van de PTIA van 15 januari 2025 (9) ter weerlegging van de tegenargumenten van de klager (10) naar aanleiding van de opmerkingen van de PTIA over de inleiding van de procedure (11). De PTIA voerde aan dat zij de termijn voor de indiening van de gegevens in kwestie niet had overschreden maar verwees subsidiair naar de rechtspraak van de WTO (12), waarbij zij aanvoerde dat informatie die na de termijn wordt ingediend, niet automatisch buiten beschouwing mag worden gelaten.

(19)

De Commissie kwam tot de conclusie dat, gelet op de toelichting die werd verstrekt over de termijn voor het weerleggen van de opmerkingen van andere partijen, het argument van de PTIA dat zij haar weerlegging van de door het Greenwood Consortium ingediende weerlegging van de opmerkingen van belanghebbenden vóór het verstrijken van de termijn had ingediend, onjuist was.

(20)

Bovendien, en dit is het belangrijkste, is het niet zo dat de Commissie de inhoud van voornoemde weerlegging naast zich heeft neergelegd. De argumenten inzake het belang van de Unie, die de PTIA reeds op 25 november 2024 (13) en op 3 januari 2025 (14) had ingediend, werden in overweging genomen door een grondige analyse van de belangen van verschillende categorieën gebruikers te verrichten, met name onder verwijzing naar de opmerkingen van de PTIA in de overwegingen 355 en 362 van de voorlopige verordening.

(21)

Het argument in de opmerkingen zoals bedoeld in overweging 18, betreffende het gebrek aan representativiteit van de bedrijfstak van de Unie en de buitensporige vertrouwelijkheid van de berekening van de representativiteit, dat de PTIA reeds had aangevoerd in haar opmerkingen van 25 november 2024 (15) en 3 januari 2025 (16), werd behandeld in de overwegingen 7 tot en met 9, 12 en 13 van de voorlopige verordening, alsmede overweging 15 van de onderhavige verordening. Het argument met betrekking tot de conclusies van de Commissie en de rechterlijke instanties van de Unie inzake de productomschrijving in het onderzoek naar berkentriplex en -multiplex van oorsprong uit Rusland (17), dat de PTIA reeds had aangevoerd in haar opmerkingen van 25 november 2024 (18) en 3 januari 2025 (19), werd behandeld in de overwegingen 54 tot en met 56 van de voorlopige verordening. Het verzoek om uitsluiting van met folie bedekt triplex- en multiplexhout, dat de PTIA reeds had aangevoerd op 24 oktober 2024 (20), 18 november 2024 (21) en 3 januari 2025 (22), werd behandeld in de overwegingen 59 en 60 van de voorlopige verordening. Het verzoek om uitsluiting van triplex- en multiplexhout van hardhout van eucalyptus, dat reeds op 24 oktober 2024 (23), 18 november 2024 (24), 25 november 2024 (25) en 3 januari 2025 (26) door de PTIA werd aangevoerd, werd behandeld in de overwegingen 61 en 62 van de voorlopige verordening. Het verzoek om uitsluiting van triplex- en multiplexhout met een buitenlaag van 0,3 mm of minder, en van dun triplex- en multiplexhout met een dikte van minder dan 6 mm, dat reeds werd aangevoerd op 24 oktober 2024 (27), 18 november 2024 (28), 25 november 2024 (29) en 3 januari 2025 (30), werd behandeld in de overwegingen 63 en 64 van de voorlopige verordening. Het verzoek om uitsluiting van triplex- en multiplexhout met samengesteld fineer van de productomschrijving, dat reeds werd aangevoerd op 24 oktober 2024 (31), 18 november 2024 (32), 25 november 2024 (33) en 3 januari 2025 (34), werd behandeld in de overwegingen 65 en 66 van de voorlopige verordening. Het verzoek om uitsluiting van tropische houtsoorten, dat reeds werd ingediend op 3 januari 2025 (35), werd behandeld in de overwegingen 75 en 76 van de voorlopige verordening.

(22)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat haar opmerkingen van 15 januari 2025 waren ingediend binnen de voorgeschreven termijn, namelijk 25 juni 2025, de uiterste datum voor het indienen van opmerkingen over de mededeling van de voorlopige bevindingen (36), zoals vermeld in punt 7 van het bericht van inleiding. De PTIA stelde dat deze opmerkingen nieuwe informatie bevatten en daarom niet onder de termijn van 75 dagen voor het indienen van opmerkingen over door andere belanghebbenden ingediende informatie vielen (37).

(23)

De Commissie verwierp dit argument omdat de titel van de opmerkingen van de PTIA van 15 januari 2025 luidde: “Weerlegging van de opmerkingen van de Plywood Trade Interest Alliance over de opmerkingen van de klagers” (38), waarmee duidelijk werd verwezen naar de opmerkingen over de door andere belanghebbenden, namelijk de klager, ingediende informatie, en die daarom onderworpen waren aan de termijn van 75 dagen zoals bepaald in punt 8 van het bericht van inleiding.

(24)

Voorts herinnerde de Commissie eraan dat de termijn voor het indienen van informatie vóór de instelling van voorlopige maatregelen was vastgesteld op 70 dagen na de inleiding van de procedure, wat korter was dan de termijn van 75 dagen voor het indienen van opmerkingen over door andere belanghebbenden ingediende informatie (39). Het argument van de PTIA dat nieuwe feitelijke informatie kan worden ingediend tot het einde van de termijn voor het indienen van opmerkingen over de mededeling van de voorlopige bevindingen, ongeacht de termijnen vermeld in punt 8 van het bericht van inleiding, was onjuist. De PTIA voerde aan dat, aangezien de uiterste termijn voor het indienen van nieuwe informatie het einde van de termijn voor het indienen van opmerkingen over de voorlopige maatregelen was, een indiening op elk moment kon plaatsvinden, mits deze nieuwe informatie bevatte. De Commissie verwierp het argument omdat de termijn van 70 dagen na de inleiding van het onderzoek voor het indienen van opmerkingen voor de voorlopige fase duidelijk was uiteengezet in punt 7 van het bericht van inleiding.

(25)

De Commissie merkte voorts op dat, in tegenstelling tot wat de PTIA beweert, er geen nieuwe informatie was opgenomen in haar op 15 januari 2025 ingediende opmerkingen. In het punt “Argumenten inzake vermeende ontwijking” (40) heeft de PTIA geen argumenten of bewijsmateriaal ingediend met betrekking tot de monitoring van triplex- en multiplexhout van hardhout met een dunne buitenlaag van zachthout (zie overweging 382 van de voorlopige verordening). In plaats daarvan verzette zij zich tegen de registratie van de invoer van producten die buiten de huidige productomschrijving vallen en verzocht zij de Commissie de productomschrijving ondubbelzinnig te definiëren. De kwestie van registratie van producten die buiten de reikwijdte van het onderzoek vallen, had geen feitelijke grondslag, werd niet aan de orde gesteld en was derhalve niet relevant voor deze zaak. De productomschrijving is ook ondubbelzinnig gedefinieerd in het bericht van inleiding (41).

(26)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat de Commissie geen rekening had gehouden met de inhoud van haar argumenten uit de opmerkingen van 15 januari 2025.

(27)

De Commissie bevestigde haar verklaringen in de overwegingen 20 en 21 met betrekking tot de behandeling van de relevante inhoudelijke argumenten van de PTIA. De opmerkingen van de PTIA in kwestie vormen een tegenargument op het weerwoord van de klager ingediend op 20 december 2024 (42), waarin de opmerkingen van de PTIA en andere belanghebbenden sinds de opening van het onderzoek worden weerlegd. In haar tegenargument was de PTIA beperkt tot de kwesties in het door klager ingediende document dat op zich beperkt was tot kwesties die reeds door de PTIA in eerdere opmerkingen (24 oktober 2024 (43), 18 november 2024 (44) en 25 november 2024 (45)) aan de orde waren gesteld. Het antwoord van de PTIA was daarom per definitie beperkt tot aanvullende verduidelijkingen van reeds aangevoerde argumenten.

(28)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat de Commissie geen rekening had gehouden met de informatie in de bijlagen bij de opmerkingen van 15 januari 2025.

(29)

De Commissie heeft met name vastgesteld dat de inhoud van het prestatieverslag dat als bijlage was ingediend en waarin het verschil in kwaliteit tussen in China geproduceerd en in de Unie geproduceerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout werd aangetoond, reeds bekend was en werd behandeld in de overwegingen 59 en 60 van de voorlopige verordening. De inhoud van het ingediende bewijsmateriaal met betrekking tot de beperking van de productie van met een dunne laag bedekt triplex- en multiplexhout door de bedrijfstak van de Unie was reeds bekend en werd vermeld in de overwegingen 63 en 64 van de voorlopige verordening. In haar opmerkingen van 25 november 2024 (46) verwees de PTIA naar de “steunbrieven” van ondernemingen in de Unie reeds als “meer dan 100 steunbrieven”. Het bestaan daarvan was dus bekend. Bovendien waren alle steunbrieven gebaseerd op een model en brachten zij precies dezelfde punten aan de orde. Bij de beoordeling van het belang van de Unie werd al rekening gehouden met het bezwaar van de ondertekenende bedrijven (zie overweging 20).

(30)

De PTIA voerde aan dat de Commissie haar discretionaire bevoegdheid zou moeten uitoefenen en geen voorlopige rechten mocht innen omdat de maatregelen nietig konden worden verklaard ten gevolge van de onregelmatigheid betreffende de rechten van de verdediging, te weten het feit dat de bezwaarschriften van 140 ondernemingen in de voorlopige fase waren genegeerd.

(31)

De Commissie was van oordeel dat zij alle argumenten van de PTIA met betrekking tot het belang van de Unie in de voorlopige fase grondig had geanalyseerd (zie overweging 20). Het argument werd dan ook afgewezen.

1.6.   Samenstelling van de steekproef

1.6.1.   Steekproef van producenten in de Unie

(32)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen verzocht de PTIA om een verklaring voor het niet opnemen van UPM of Latvijas Finieris in de steekproef.

(33)

De Commissie heeft de redenen voor de samenstelling van de steekproef van producenten in de Unie bevestigd in overweging 27 van de voorlopige verordening.

1.6.2.   Steekproef van producenten-exporteurs

(34)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen betwistten de vereniging van producenten-exporteurs, de CEP en de CNFPIA het besluit van de Commissie om van de steekproef af te zien en artikel 18 van de basisverordening toe te passen en maakten zij opmerkingen bij de methode om het residuele recht vast te stellen, zoals beschreven in punt 3.5.2. Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de vereniging van producenten-exporteurs het argument opnieuw ingediend, dat hieronder in dit punt wordt behandeld.

(35)

De CEP was van mening dat de toepassing van beschikbare gegevens slechts mogelijk was voor partijen die het onderzoek opzettelijk belemmerden, noodzakelijke informatie achterhielden of weigerden om met de Commissie mee te werken. Zij was voorts van mening dat de Commissie artikel 18 van de basisverordening onjuist had toegepast omdat de rechtspositie van de niet in de steekproef opgenomen meewerkende exporteurs onveranderd was gebleven door de niet-medewerking van twee in de steekproef opgenomen ondernemingen, aangezien de partijen hun positie van meewerkende partij niet verloren. Volgens haar moet een onderscheid worden gemaakt tussen de positie van de niet in de steekproef opgenomen meewerkende ondernemingen en die van de niet-meewerkende partijen. Bovendien stelde zij dat, aangezien die niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs naar behoren steekproefformulieren hadden ingediend waarin alle gegevens waren vermeld, de Commissie deze gegevens kon gebruiken om specifiek voor deze meewerkende partijen een recht vast te stellen. Op basis hiervan heeft de CEP de Commissie verzocht verschillende rechten in te stellen voor Jiangshan Wood, voor niet in de steekproef opgenomen meewerkende producenten en tot slot één recht voor de producenten die niet aan het onderzoek hebben meegewerkt of die zich niet bij de Commissie kenbaar hebben gemaakt.

(36)

De vereniging van producenten-exporteurs voerde aan dat de beslissing van de twee ondernemingen die in de steekproef waren opgenomen maar die geen medewerking verleenden (Xuzhou Shengfeng Wood Co., Ltd. en Xuzhou Hongxin Wood Co., Ltd.) hun individuele keuzes weerspiegelde en niet kon worden toegeschreven aan andere producenten-exporteurs die wel naar behoren steekproefformulieren hadden ingediend en die zich bereid hadden getoond om mee te werken. Zij was daarom van mening dat het besluit van de Commissie om van de steekproef af te zien een discretionaire handeling was, aangezien er geen feitelijke basis was om de ondernemingen als “niet-meewerkend” aan te merken. Bovendien stelde de vereniging dat de toepassing van artikel 18 van de basisverordening alleen gold voor ondernemingen die weigeren toegang te verlenen tot de nodige informatie of die het onderzoek anderszins ernstig belemmeren, wat hier niet het geval was — de meewerkende niet in de steekproef opgenomen ondernemingen hebben antwoorden betreffende de steekproef ingediend, bleven beschikbaar voor eventuele selectie en hebben het proces niet belemmerd.

(37)

De vereniging voerde ook aan dat de Commissie overeenkomstig artikel 9, lid 6, van de basisverordening en artikel 9, lid 4, van de antidumpingovereenkomst van de WTO het residuele recht moet berekenen op basis van de gewogen gemiddelde dumpingmarge van de in de steekproef opgenomen exporteurs, zonder rekening te houden met nihilmarges, minimale marges en op de beschikbare gegevens gebaseerde marges. Zij betoogde dat er geen rechtsgrond was voor de stelling van de Commissie dat het feit dat er maar één in de steekproef opgenomen onderneming was, reden was om af te zien van artikel 9, lid 6. Zij voerde aan dat noch de basisverordening noch de antidumpingovereenkomst van de WTO voorzag in een uitzondering voor één enkele in de steekproef opgenomen exporteur en dat de toepassing van de “beschikbare gegevens” op niet in de steekproef opgenomen meewerkende exporteurs drastisch afweek van het gevestigde recht en de gevestigde praktijk en tot punitieve, niet-representatieve rechten leidde. Zij achtte deze benadering niet alleen in strijd met de basisverordening en de antidumpingovereenkomst van de WTO, maar stelde ook dat het niet eerlijk was dat meewerkende en niet-meewerkende ondernemingen op dezelfde manier werden behandeld.

(38)

Om bovenstaande redenen heeft de vereniging de Commissie verzocht om de toepassing van artikel 18 van de basisverordening op alle niet in de steekproef opgenomen meewerkende producenten-exporteurs in te trekken. Zij heeft de Commissie eveneens verzocht om het residuele recht opnieuw te berekenen op basis op basis van uitsluitend de dumpingmarge van de in de steekproef opgenomen meewerkende producenten.

(39)

De Commissie heeft deze argumenten om de volgende redenen van de hand gewezen. Ten eerste hebben de in de steekproef opgenomen ondernemingen, door de steekproefformulieren in te dienen, zich bereid getoond om aan het onderzoek mee te werken. Volgens artikel 17 van de basisverordening moet de Commissie, in samenwerking met de partijen, een steekproef selecteren die statistisch geldig is, op basis van op het tijdstip van de selectie beschikbare gegevens, of op basis van de grootste representatieve productie-, verkoop- of uitvoervolumes die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kunnen worden onderzocht. Zoals vermeld in overweging 38 van de voorlopige verordening was het zo dat nadat één van de twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs geen medewerking had verleend, de voorts geselecteerde onderneming drie maanden nadat het onderzoek was geopend, evenmin meewerkte en dat er, gezien de procedurele termijnen voor het antidumpingonderzoek, niet voldoende tijd was om een nieuwe onderneming te selecteren voor de steekproef. Het feit dat ondernemingen die aanvankelijk wel hun medewerking hadden toegezegd, uiteindelijk niet meewerkten, bracht de integriteit van de steekproef in het gedrang, waardoor de Commissie geen andere keuze had dan van de steekproef af te zien.

(40)

Ten tweede was de Commissie van oordeel dat het niet haalbaar was om louter op basis van de steekproefformulieren een recht vast te stellen voor de meewerkende producenten-exporteurs, aangezien de in het steekproefformulier verstrekte informatie bijzonder beperkt was en alleen betrekking had op de uitvoerprijs en het uitvoervolume. Het zou derhalve niet mogelijk zijn om op deze basis een dumpingmarge vast te stellen, ook omdat deze informatie niet kon worden gecontroleerd.

(41)

Tot slot was de Commissie het er ook niet mee eens dat het besluit om af te zien van de steekproef onrechtmatig was. Integendeel, zowel artikel 6.10 van de antidumpingovereenkomst van de WTO als artikel 17 van de basisverordening bepalen dat een steekproef statistisch geldig moet zijn, of gebaseerd moet zijn op de grootste representatieve productie-, verkoop- of uitvoervolumes. De steekproef moet dus voldoende representatief zijn zodat de op basis daarvan vastgestelde dumpingmarge representatief is voor alle invoer in de Unie. Nadat twee van de aanvankelijk in de steekproef opgenomen producenten hun medewerking hadden stopgezet, bleef van de in de steekproef opgenomen partijen echter maar één onderneming, Jiangshan Wood, over als meewerkende partij. De Commissie was van oordeel dat de steekproef bestaande uit slechts één onderneming die ongeveer 5 % van de totale uitvoer uit de VRC naar de Unie vertegenwoordigde, onvoldoende representatief was en besloot derhalve van de steekproef af te zien, maar berekende wel een individueel recht voor Jiangshan Wood. De Commissie bleef bijgevolg bij haar standpunt dat het besluit om af te zien van de steekproef gerechtvaardigd was en dat de situatie van Jiangshan Wood niet representatief kon worden geacht voor de situatie van andere producenten-exporteurs. De Commissie herinnerde er ook aan dat artikel 18 niet alleen van toepassing is in situaties waarin partijen opzettelijk toegang weigeren, maar ook in situaties waarin zij niet de nodige informatie verstrekken binnen de door de Commissie vastgestelde termijnen. Zij was derhalve van oordeel dat de toepassing van de “beschikbare gegevens” in dit specifieke geval gerechtvaardigd was en in overeenstemming was met artikel 17, lid 4, van de basisverordening.

(42)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen hebben de vereniging van producenten-exporteurs, CEP en Saintland Wood opmerkingen ingediend over de samenstelling van de steekproef. De vereniging van producenten-exporteurs herhaalde dat het besluit van de Commissie om artikel 18 toe te passen op niet in de steekproef opgenomen meewerkende exporteurs en om af te zien van de steekproef blijk gaf van ernstige juridische fouten die het resultaat van het onderzoek wezenlijk hebben verstoord en fundamentele verplichtingen uit hoofde van EU-verordeningen en de WTO-antidumpingovereenkomst hebben geschonden. Zij voerde aan dat 1) het standpunt van de Commissie dat er onvoldoende tijd was om een nieuwe onderneming in de steekproef op te nemen, niet overtuigend en irrelevant was voor de behandeling van niet in de steekproef opgenomen exporteurs, dat 2) het gebrek aan medewerking van bepaalde ondernemingen de Commissie niet ontslaat van haar verplichting om niet in de steekproef opgenomen meewerkende exporteurs te behandelen overeenkomstig de basisverordening en de WTO-antidumpingovereenkomst en dat 3) de last van het beheer van de procedurele termijnen en de steekproefprocedure bij de Commissie lag. De vereniging voerde verder aan dat de toelichting van de Commissie dat zij geen recht kon vaststellen voor de meewerkende producenten-exporteurs uitsluitend op basis van steekproefformulieren, gebreken vertoonde en niet in overeenstemming was met de vereisten van de Commissie zelf, aangezien de steekproefformulieren door exporteurs in volledige overeenstemming met de instructies van de Commissie in de vragenlijst werden ingevuld. Voorts voerde zij aan dat de aanname van de Commissie dat een aandeel van 5 % van de invoer in de Unie op zich niet representatief is, rechtstreeks in tegenspraak is met de logica van het arrest Hitit Seramik (47), waarin een aandeel van 6 % in het productievolume toereikend werd geacht.

(43)

De Commissie herhaalde dat de toepassing van artikel 18 van de basisverordening in overeenstemming was met zowel de basisverordening als de WTO-antidumpingovereenkomst. In artikel 18 van de basisverordening wordt verwezen naar situaties waarin de partijen niet binnen de door de Commissie gestelde termijn de nodige informatie verstrekken. De beslissing of er al dan niet voldoende tijd was om een andere producent-exporteur in de steekproef op te nemen, moet worden beoordeeld in het licht van de specifieke omstandigheden van elk onderzoek, en in dit specifieke geval zou de toevoeging van nieuwe ondernemingen aan de steekproef de Commissie niet in staat hebben gesteld het onderzoek tijdig af te ronden. De beslissing of een steekproef representatief is, hangt af van een aantal factoren, zoals representativiteit in termen van productdiversiteit, omvang van de bedrijfstak en vele andere factoren, die bij elk onderzoek afzonderlijk moeten worden bekeken. Het feit dat in een ander geval een steekproef van producenten met een vergelijkbaar percentage van het productievolume representatief werd geacht, was derhalve niet in tegenspraak met de conclusie van de Commissie, die op de omstandigheden van de onderhavige zaak was gebaseerd. Daarom was de Commissie van mening dat het in dit specifieke geval gerechtvaardigd was om af te zien van de steekproef en gebruik te maken van de “beschikbare gegevens”.

(44)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen stelde CEP vragen over het feit dat het gebrek aan medewerking van de in de steekproef opgenomen ondernemingen ertoe had geleid dat de andere meewerkende partijen niet als meewerkende onderneming werden aangemerkt en dat de steekproef werd gestaakt. CEP voerde aan dat de Commissie artikel 18 van de basisverordening onjuist had toegepast, aangezien verschillende producenten-exporteurs zich hadden gemeld en verwachtten in de steekproef te worden opgenomen. Volgens CEP zouden, in een situatie waarin twee van de drie producenten meewerken en een nulmarge of een minimale marge krijgen, de niet in de steekproef opgenomen ondernemingen worden behandeld als meewerkende ondernemingen en zou het resulterende recht niet zo bestraffend van aard zijn. CEP was verder van mening dat steekproeven in het algemeen een uitzonderlijke regel zijn in vergelijking met wat doorgaans bij standaardonderzoeken wordt toegepast. Hij voerde aan dat partijen die een steekproefformulier hebben ingediend en de status van meewerkende onderneming hebben verkregen, ongeacht of de Commissie al dan niet van de steekproef heeft afgezien, aan hetzelfde recht moeten worden onderworpen als de medewerkende partij.

(45)

De Commissie verwees naar haar toelichting in dit punt waarom zij van de steekproef moest afzien. Zij was van oordeel dat het daaruit voortvloeiende recht niet oneerlijk was en dat de in punt 3.5.2 beschreven methode voor de vaststelling van het antidumpingrecht overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening was gebaseerd op gegevens van alle producenten-exporteurs. Zij was van mening dat dit een redelijke en nauwkeurige methode was om de dumpingmarge voor alle overige invoer vast te stellen en herhaalde dat zij de dumpingmarge voor alle overige invoer niet uitsluitend kon baseren op gegevens van één onderneming die niet representatief werden geacht voor alle invoer in de Unie. Zij heeft het argument derhalve afgewezen.

(46)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen betuigde Saintland Wood zijn teleurstelling over het feit dat het niet in de steekproef was opgenomen en dat er geen extra producenten aan de steekproef waren toegevoegd nadat twee ondernemingen hun medewerking hadden stopgezet, wat volgens Saintland Wood te wijten was aan hun gebrek aan kennis van het EU-recht. De onderneming vermeldde ook dat haar moederonderneming twintig jaar geleden in een steekproef was opgenomen in een onderzoek waarbij zes producenten werden geselecteerd, tegenover slechts twee in de onderhavige zaak, en vroeg zich daarom af of de regels voor de samenstelling van de steekproef waren gewijzigd.

(47)

De Commissie herinnerde eraan dat de steekproef nog steeds wordt gebaseerd op hetzelfde artikel van de basisverordening (artikel 17), dat inhoudelijk ongewijzigd bleef, en dat het aantal in de steekproef opgenomen ondernemingen afhankelijk is van de omstandigheden van elke afzonderlijke zaak. In deze specifieke situatie werd de oorspronkelijke steekproef van twee ondernemingen als representatief beschouwd. Zoals uiteengezet in overweging 39 van de voorlopige verordening, moet elke nieuwe onderneming in de steekproef nog eens ten minste 30 dagen de tijd krijgen om de vragenlijst te beantwoorden, waardoor het antwoord meer dan twee maanden na de oorspronkelijk vastgestelde termijn op zich zou laten wachten. Gezien de procedurele termijnen werd aldus geoordeeld dat er onvoldoende tijd was om een nieuwe onderneming te selecteren. De Commissie merkte voorts op dat Saintland Wood geen verzoek om individuele behandeling overeenkomstig artikel 17, lid 3, van de basisverordening had ingediend door binnen de door de Commissie gestelde termijn een volledig ingevulde vragenlijst in te dienen. De Commissie heeft de argumenten derhalve afgewezen.

1.7.   Antwoorden op de vragenlijst en controlebezoeken

(48)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen over de antwoorden op de vragenlijst of over de controlebezoeken, heeft de Commissie de overwegingen 40 tot en met 43 van de voorlopige verordening bevestigd.

(49)

Krachtens artikel 16 van de basisverordening zijn controlebezoeken verricht bij de volgende ondernemingen:

 

niet-verbonden importeurs in de Unie:

—

Groupe ISB, Bruz, Frankrijk (“ISB”)

—

Altripan B.V., Antwerpen, België (“Altripan”).

1.8.   Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

(50)

Zoals vermeld in punt 1.7 van de voorlopige verordening had het onderzoek naar de dumping en de schade betrekking op de periode van 1 juli 2023 tot en met 30 juni 2024 (“het onderzoektijdvak” of het “OT”). Het onderzoek van de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2021 tot het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”).

2.   BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

(51)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA herhaaldelijk aan, ook door de argumenten van de klager te weerleggen, dat de algemene reikwijdte van deze zaak te ruim was, aangezien triplex- en multiplexhout van grenen-, populieren-, beuken-, berken- en okouméhout niet onder één enkele productomschrijving kan worden samengebracht. Zij verwees naar de bevindingen van de Commissie in de zaak betreffende berkentriplex en -multiplex van hardhout van oorsprong uit Rusland (48) en stelde dat volgens de bevindingen van de Commissie in die procedure een duidelijk onderscheid moest worden gemaakt tussen berkentriplex en -multiplex, populierentriplex en -multiplex, okoumétriplex en -multiplex en beukentriplex en -multiplex, d.w.z. hardhoutsoorten. Dat onderscheid was objectief en zou niet kunnen worden gewijzigd. De PTIA voerde aan dat de Commissie zelf uitdrukkelijk had verklaard dat triplex- en multiplexhout van verschillende houtsoorten niet dezelfde fysische, technische en chemische basiseigenschappen hebben (49).

(52)

De Commissie bevestigde haar bevindingen in de overwegingen 55 en 56 van de voorlopige verordening over de mogelijkheid om de reikwijdte van het onderzoek te bepalen op basis van objectieve criteria zoals de algemene en veelgebruikte productcategorie triplex- en multiplexhout van hardhout. Meer in het bijzonder was de Commissie in overweging 55 van de voorlopige verordening “van mening dat het gegeven dat het buitenfineer is vervaardigd van hardhout en niet van zachthout, andere houtproducten of kunststof, de bepalende factor van het onderzochte product in dit onderzoek was”. De Commissie merkte op dat bij de PTIA aangesloten niet-verbonden importeurs in hun verkoopbrochures zelf de productcategorie triplex- en multiplexhout van hardhout gebruikten in plaats van triplex- en multiplexhout van zachthout (50). De Europese productnormen verschillen ook voor triplex- en multiplexhout van hardhout en van zachthout (51). Het bestaan van triplex- en multiplexhout van hardhout als welomschreven, afzonderlijke productcategorie op basis van gemeenschappelijke fysische, technische en chemische basiseigenschappen die verschillen van die van triplex- en multiplexhout van zachthout, werd kracht bijgezet door de douane-indeling van triplex- en multiplexhout in de categorieën naaldhout (zachthout) en loofhout (hardhout) (52).

(53)

De Commissie herinnerde er voorts aan dat zij, overeenkomstig vaste rechtspraak, “wat betreft de definitie van het betrokken product, rekening kan houden met verschillende factoren, zoals de fysische, technische en chemische kenmerken van de producten, hun gebruik, onderlinge verwisselbaarheid, de perceptie ervan door de consument, de distributiekanalen, het fabricageprocedé, de productiekosten en de kwaliteit” (53). Uit het onderzoek van de Commissie is gebleken dat de productsoorten wat betreft de meeste van de bovengenoemde eigenschappen veel gemeen hadden, waaronder, naast gemeenschappelijke fysische, technische en chemische eigenschappen, het gebruik, de onderlinge verwisselbaarheid, de perceptie door de consument, de distributiekanalen en het fabricageprocédé ervan.

(54)

De Commissie vond verder duidelijke scheidslijnen tussen hardhout en zachthout. De meeste hardhoutsoorten hebben een hogere dichtheid dan de meeste zachthoutsoorten. Hardhout groeit trager. Zachthout is minder brandbestendig. Hardhout heeft een prominente nerf die verschilt van de lichte nerf van zachthout. Hardhoutsoorten zijn hard en duurzaam in vergelijking met zacht en bewerkbaar zachthout, wat van invloed is op het gebruik ervan. Gelet op bovenstaande elementen, werd het argument van de PTIA afgewezen.

(55)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de PTIA dat het onderzochte product in tegenspraak was met de bevindingen van de Commissie en het Hof in de zaak berkentriplex en -multiplex uit Rusland. Ter ondersteuning van dit argument voerde de PTIA aan dat, in tegenstelling tot wat de Commissie in de overwegingen 52 tot en met 54 hierboven stelt, slechts enkele producenten in de Unie in hun verkoopbrochures onderscheid maakten tussen triplex- en multiplexhout van hardhout en triplex- en multiplexhout van zachthout, dat het bestaan van verschillende Europese productnormen voor zachthout en hardhout niet relevant was, net als de verschillende douaneclassificaties voor hardhout en zachthout, omdat de douanecodes verder onderscheid maakten tussen producten op basis van de gebruikte houtsoort. De PTIA voerde verder aan dat de verschillen in de kenmerken van zachthout- en hardhoutsoorten, zoals vermeld in overweging 54, ook irrelevant waren.

(56)

De Commissie bevestigde de in de overwegingen 52 tot en met 54 vermelde argumenten dat triplex- en multiplexhout van hardhout kan worden aangemerkt als een zelfstandige, afzonderlijke productcategorie, die op basis van fysische, technische en chemische kenmerken, alsook op basis van de perceptie van de bedrijfstak en de afnemer ter bepaling van de reikwijdte van een antidumpingonderzoek kan dienen. De Commissie heeft vastgesteld dat een in de steekproef opgenomen importeur in de Unie, die lid is van de PTIA, op zijn website ook de productcategorie “triplex- en multiplexhout van hardhout” heeft gebruikt (54). De Commissie voegde daaraan toe dat andere handelsbeschermingsautoriteiten de reikwijdte van bepaalde antidumpingonderzoeken hebben gedefinieerd als triplex- en multiplexhout van hardhout, onder verwijzing naar de zaak “Certain Hardwood Plywood Products From the People’s Republic of China” (Bepaalde producten van triplex en multiplex van hardhout uit de Volksrepubliek China) in de Verenigde Staten (55) en de zaak “Decorative and other non-structural multiplex” (Decoratief en ander niet-dragend multiplex) in Canada, waarbij laatstgenoemde de productomschrijving definieert met een verwijzing naar de American National Standard for Hardwood and Decorative Plywood, ANSI/HPVA HP-1-2016 (56). In verband met dit argument verwees de Commissie naar het lopende onderzoek naar de invoer van triplex- en multiplexhout van zachthout uit Brazilië (57), waarbij de productomschrijving werd gedefinieerd als de andere belangrijke categorie van triplex- en multiplexhout: triplex- en multiplexhout van zachthout. Het argument werd dan ook afgewezen.

2.1.   Verzoeken om uitsluiting van de productomschrijving

(57)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde de PTIA dat het feit dat de Commissie haar verzoek om uitsluiting van de productomschrijving “met een of twee zinnen” had afgewezen, een teken was dat “de door de PTIA verstrekte informatie door de Commissie niet naar behoren in overweging was genomen”.

(58)

De Commissie herinnerde eraan dat het veeleer gaat om de inhoud dan om de lengte van de weerlegging en om de vraag of de opmerkingen op passende wijze waren weerlegd. Het argument werd dan ook afgewezen.

(59)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat de Commissie in de zaak betreffende berkentriplex en -multiplex van hardhout van oorsprong uit Rusland (58) had geoordeeld dat triplex- en multiplexhout van verschillende hardhoutsoorten niet dezelfde fysische, technische en chemische basiseigenschappen heeft en dat deze bevinding door het Gerecht is bevestigd in het arrest Vyatsky Plywood Mill/Commissie (59). De PTIA betoogde dat de Commissie de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld en het recht onjuist heeft toegepast.

(60)

De Commissie heeft deze argumenten deels behandeld in overweging 52. Voorts heeft de Commissie noch de feiten, noch het recht uitgelegd in strijd met haar eerdere bevindingen in de zaak betreffende berkentriplexhout en -multiplexhout van hardhout van oorsprong uit Rusland, aangezien zij nooit heeft vastgesteld dat triplex- en multiplexhout van berkenhout en andere soorten triplex- en multiplexhout van hardhout hetzelfde zijn. In overweging 55 van de voorlopige verordening had zij geoordeeld dat “triplex- en multiplexhout van hardhout [...] een bredere productcategorie [is] die van andere producten [...] kan worden onderscheiden op grond van de fysische, technische en chemische basiseigenschappen ervan, die ook verschillende deelcategorieën (productsoorten) omvat”. Deze bevinding en de stelling dat berkentriplexhout en -multiplexhout van hardhout op zich een deelcategorie van triplex- en multiplexhout van hardhout kan zijn die van ander triplex- en multiplexhout van hardhout kan worden onderscheiden en waarop een antidumpingonderzoek betrekking kan hebben, waren niet met elkaar in tegenspraak. Het argument werd dan ook afgewezen.

(61)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde CEP aan dat de productomschrijving te ruim was gedefinieerd en dat de Commissie geen rekening had gehouden met de aanzienlijke verschillen tussen triplex- en multiplexhout van verschillende boomsoorten.

(62)

Bij gebrek aan ondersteunend bewijsmateriaal verwierp de Commissie het argument en verwees zij naar haar conclusie in overweging 56.

2.1.1.   Triplex- en multiplexhout van eucalyptushout

(63)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerden de PTIA, de ETTF en GD Holz (60) aan dat triplex- en multiplexhout van eucalyptushout van de reikwijdte van het onderzoek moest worden uitgesloten omdat de bedrijfstak van de Unie het triplex- en multiplexhout van eucalyptushout van oorsprong uit China niet kon vervangen, aangezien er in de Unie onvoldoende productie en grondstoffen (eucalyptusstammen) beschikbaar waren. De plantages konden niet worden uitgebreid omdat er in Spanje en Portugal een verbod was om ze uit te breiden. De PTIA merkte op dat slechts drie producenten in de Unie producten op basis van eucalyptus aanbieden. De PTIA voerde ook aan dat in Europa gekweekte eucalyptus niet geschikt is voor de productie van triplex- en multiplexhout. Keflico voegde daaraan toe dat de productie van triplex- en multiplexhout van eucalyptushout in de Unie nagenoeg volledig uit triplex- en multiplexhout van hoge kwaliteit bestond, en dat er geen lagere kwaliteiten werden geproduceerd.

(64)

De Commissie heeft haar bevindingen met betrekking tot het verzoek om uitsluiting van triplex- en multiplexhout van eucalyptushout uit de reikwijdte van het onderzoek in overweging 62 van de voorlopige verordening bevestigd op grond van het feit dat, zoals de PTIA zelf ook erkende, ten minste drie producenten in de Unie producten aanbieden waarbij eucalyptus wordt gebruikt voor het fineer aan de buitenzijde. De Commissie merkte ook op dat de argumenten met betrekking tot het gebrek aan productie en grondstoffen niet werden gestaafd door bewijzen in verband met een tekort aan aanbod. De PTIA stelde dat de productie van eucalyptus in de Unie hoofdzakelijk is gebaseerd op ingevoerde grondstoffen en de Commissie heeft bewijzen gevonden dat bij de Chinese productie ook ingevoerd fineer wordt gebruikt, zoals uitgelegd in overweging 246, wat het argument inzake het gebrek aan beschikbare grondstoffen in de Unie ten opzichte van de VRC ondergraaft. Bovendien bevestigde Keflico in zijn opmerkingen dat triplex- en multiplexhout van eucalyptushout en van berkenhout (61) in de verpakkingssector substitueerbaar waren, wat het argument tegensprak dat in de Unie geproduceerd triplex- en multiplexhout van hardhout een ander marktsegment inneemt dan ingevoerd triplex- en multiplexhout van eucalyptushout uit de VRC. Het argument werd derhalve afgewezen.

(65)

Bovendien was de Commissie van oordeel dat voor de productomschrijving van het betrokken product, te weten de uitsluiting van hardhout van bepaalde houtsoorten, zoals eucalyptus, het vermogen van de bedrijfstak van de Unie om het uit de VRC ingevoerde triplex- en multiplexhout van eucalyptushout volledig te vervangen, geen relevant criterium was. Het argument werd echter relevant geacht voor de beoordeling van het belang van de Unie. De Commissie is er dan ook verder op ingegaan in de overwegingen 245 en 246.

(66)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat de Commissie haar verzoek om uitsluiting van de reikwijdte van het onderzoek van triplex- en multiplexhout van eucalyptushout had afgewezen zonder haar bevindingen toereikend te motiveren. De PTIA bevestigde dat het niet-vertrouwelijke dossier geen bewijsmateriaal bevatte waaruit bleek dat de bedrijfstak van de Unie in commerciële volumes triplex- en multiplexhout van eucalyptushout produceerde.

(67)

Het argument werd afgewezen omdat de antwoorden op de vragenlijst van zowel Panguaneta (62) als Garnica (63), die in het niet-vertrouwelijke dossier waren opgenomen, verwijzingen bevatten naar hun productassortiment, waaronder triplex- en multiplexhout van eucalyptushout (64).

(68)

Aangezien de producenten van triplex- en multiplexhout van hardhout op bestelling produceerden, werd er bovendien geen voorraad geproduceerd, zodat het commerciële productievolume van triplex- en multiplexhout van eucalyptushout in een bepaald jaar gelijk was aan de door afnemers bestelde hoeveelheid. Zoals vermeld in overweging 64 vormde de beschikbaarheid van grondstoffen voor triplex- en multiplexhout van eucalyptushout, gezien de wereldwijde handel in eucalyptusfineer door producenten in zowel China als de Unie, geen significante beperking voor het volume dat door de bedrijfstak van de Unie kon worden geproduceerd.

(69)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde CEP aan dat de redenen voor de afwijzing van de verzoeken om uitsluiting van triplex- en multiplexhout van eucalyptushout en met folie bedekt triplex- en multiplexhout van het onderzoek ontoereikend waren. CEP verwees naar de opmerkingen van de PTIA over de uitsluiting van triplex- en multiplexhout van eucalyptushout, zonder de exacte opmerkingen te vermelden.

(70)

Gezien het gebrek aan de nodige bewijsstukken heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(71)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Saintland Wood aan dat de bedrijfstak van de Unie, in tegenstelling tot wat de Commissie in overweging 64 stelt, geen met folie bedekt triplex- en multiplexhout van eucalyptushout voor eenmalig gebruik op economische en duurzame wijze kon produceren, omdat de kosten van fineer, ingevoerd of zelf geproduceerd uit ingevoerde stammen, onbetaalbaar waren en de bedrijfstak van de Unie niet over de nodige productietechnologie beschikte. Saintland Wood heeft het doel van deze opmerkingen niet aangegeven. Gezien het vermelde in overweging 64, heeft de Commissie de opmerkingen in het kader van het verzoek om uitsluiting van met folie bedekt triplex- en multiplexhout van eucalyptushout in overweging genomen. De Commissie merkte op dat de bedrijfstak van de Unie had aangevoerd bij het huidige prijsniveau van laagwaardig, weinig gebruikt met folie bedekt triplex- en multiplexhout zijn productiekosten niet te kunnen dekken. Dit inherente gebrek aan winstgevendheid, en niet zozeer het gebrek aan technologische knowhow of de beschikbaarheid van grondstoffen, belemmerde de bedrijfstak van de Unie om met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor eenmalig gebruik te produceren uit eucalyptus of andere hardhoutsoorten. Het argument werd afgewezen.

2.1.2.   Met folie bedekt triplex- en multiplexhout

(72)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelden de PTIA, de ETTF, GD Holz en Questwood dat met folie bedekt triplex- en multiplexhout van de Unie niet concurreerde met uit de VRC ingevoerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout, en met name met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor bekistingen. De belanghebbenden stelden dat het ingevoerde met folie bedekte triplex- en multiplexhout een afzonderlijke productcategorie vormt, dat het niet in de Unie wordt vervaardigd en dat er geen beperkingen zijn wat de toekomstige productie ervan betreft, dat het product niet rechtstreeks concurreert met het soortgelijke product van de Unie, dat het een verschillende kwaliteit en prestaties kent en dat het uiteindelijke verdwijnen van dit product van de markt van de Unie als gevolg van antidumpingmaatregelen schadelijke gevolgen zou hebben voor het huisvestingsbeleid.

(73)

Het argument werd afgewezen omdat met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor bekistingen weliswaar een welomschreven productcategorie is, maar ook integraal deel uitmaakt van de productsoort van triplex- en multiplexhout van hardhout waarop het onderzoek betrekking had. Het bestaat uit soortgelijke grondstoffen (fineer, lijm en een extra laag kunststof op het buitenfineer), die door dezelfde producenten-exporteurs worden vervaardigd en door dezelfde importeurs worden ingevoerd als andere platen van triplex- en multiplexhout van hardhout. De Commissie bevestigde haar bevindingen in overweging 60 van de voorlopige verordening met betrekking tot het ontbreken van verschillen in de fysische, technische en chemische basiseigenschappen van in de VRC en in de Unie geproduceerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor bekistingen. Bovendien verzamelde de Commissie bewijsmateriaal waaruit bleek dat ingevoerd en binnenlands met folie bedekt triplex- en multiplexhout vergelijkbaar was qua gebruik en qua duurzaamheid (d.w.z. het aantal keren dat het voor bouwbekistingen kan worden gebruikt). De bedrijfstak van de Unie produceerde ook met folie bedekt beukentriplex en -multiplexhout (65) dat, vanwege de eigenschappen van de gebruikte houtsoorten sterk leek op met folie bedekt triplex- en multiplexhout van eucalyptushout met een lagere herbruikbaarheid. Gelet op deze overlapping in gebruik en het feit dat verschillen in de kwaliteit van het product op zich geen uitsluiting van het onderzoek rechtvaardigen, heeft de Commissie geoordeeld dat uit de VRC ingevoerd en in de Unie geproduceerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout rechtstreeks met elkaar concurreren. Het argument dat het voor producenten in de Unie niet economisch haalbaar is om goedkoop met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor bekistingen van lage kwaliteit te vervaardigen, alsmede het effect op huisvesting, werden niettemin behandeld in punt 8 inzake het belang van de Unie.

(74)

De Commissie merkte op dat de PTIA in overweging 84 van haar opmerkingen leek te suggereren dat Russisch met folie bedekt triplex- en multiplexhout en uit de VRC ingevoerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout van eucalyptus- en populierenhout onderling verwisselbaar waren (66) wat het gebruik ervan betrof. Bij gebrek aan aanwijzingen voor het tegendeel in de zaak betreffende berkentriplex en -multiplex van hardhout van oorsprong uit Rusland (67) of in dit onderzoek, werden Russisch met folie bedekt triplex- en multiplexhout en door de bedrijfstak van de Unie geproduceerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout eveneens als onderling verwisselbaar beschouwd.

(75)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Saintland Wood aan dat met folie bedekt triplex- en multiplexhout op basis van beukenhout niet concurrerend was op de markt en niet door de bedrijfstak van de Unie werd geproduceerd.

(76)

De Commissie achtte het argument ongegrond en verwierp het omdat de bedrijfstak van de Unie met beukenfolie bedekt triplex- en multiplexhout produceerde en verkocht (68).

(77)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft de PTIA verzocht om onder het productcontrolenummer (“PCN”), bij de berekening van de dumpingmarge en bij de berekening van prijsonderbieding/prijsbederf rekening te houden met het onderscheid tussen “dragend en niet-dragend triplex- en multiplexhout”.

(78)

De Commissie heeft het argument verworpen wat de opneming van het beweerdelijke onderscheid tussen dragend en niet-dragend triplex en -multiplexhout van hardhout in het PCN betrof, omdat de criteria in verband met de kwaliteit (klasse), de toepassing (soort lijm) en de houtsoort in de bestaande PCN-structuur dit onderscheid voldoende afdekten. Bij de controle van het antwoord van een niet-verbonden importeur op de vragenlijst bleek dat bij bestellingen voor invoer uit de VRC geen onderscheid werd gemaakt tussen dragend en niet-dragend, omdat voorrang werd gegeven aan andere kwaliteiten die al in het PCN waren opgenomen. In deze fase van het onderzoek zou een fundamentele herziening van het PCN bovendien een tijdige afronding van het onderzoek in de weg staan. In punt 7 van het bericht van inleiding kregen de belanghebbenden zeventig dagen de tijd om opmerkingen te maken over informatie met betrekking tot het stadium van de voorlopige bevindingen, maar er werden geen opmerkingen ingediend over de samenstelling van het PCN.

(79)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat de reden waarom in de bestellingen geen melding werd gemaakt van dragend en niet-dragend triplex- en multiplexhout, was dat al het triplex- en multiplexhout dat door de in de steekproef opgenomen importeur in de Unie uit China werd ingevoerd, niet-dragend was.

(80)

Het door de geverifieerde importeur in de Unie verkochte productassortiment omvatte triplex- en multiplexhout dat geschikt is voor dragend gebruik (69) en uit zowel China als andere bronnen werd ingevoerd. De PTIA heeft geen bewijs geleverd dat er bij de bestellingen voor deze producten een onderscheid werd gemaakt tussen dragende en niet-dragende producten. Het argument werd dan ook afgewezen.

(81)

Wat de berekening van de prijsonderbieding en het prijsbederf betreft, heeft de Commissie de opmerkingen van de PTIA in aanmerking genomen in de overwegingen 187 en 188.

(82)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft de PTIA verzocht om een vrijstelling in het kader van de regeling bijzondere bestemming voor met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor niet-dragende toepassingen.

(83)

De Commissie was van oordeel dat de omschrijving van het product door de PTIA als “met folie bedekt triplex- en multiplexhout” geen voldoende onderscheid maakte om het als specifieke productcategorie te beschouwen. Bovendien werd de voorgeschreven bijzondere bestemming voor “niet-dragende toepassingen” onvoldoende nauwkeurig geacht om een vrijstelling in het kader van de regeling bijzondere bestemming te rechtvaardigen. Het verzoek werd afgewezen.

(84)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Questwood aan dat de Commissie de aanpak van het Ministerie van Handel van de Verenigde Staten (Department of Commerce of “DOC”) en de US International Trade Commission (“ITC”) zou moeten volgen, waarbij bepaald met folie bedekt triplex- en multiplexhout was uitgesloten van de antidumping- en compenserende rechten op Chinees triplex- en multiplexhout (70).

(85)

De Commissie was niet van oordeel dat de resultaten van onderzoeken door andere jurisdicties precedenten schepten voor haar eigen onderzoeken. Desalniettemin heeft zij het argument onderzocht en vastgesteld dat er fundamentele verschillen bestonden tussen de twee procedures. Het openbare dossier van het oorspronkelijke onderzoek door het DOC en de ITC bevatte bewijs dat de klager en de binnenlandse bedrijfstak van de Verenigde Staten waren overeengekomen uit de VRC ingevoerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout (71) uit te sluiten omdat de klagers geen met folie bedekt triplex- en multiplexhout produceerden. Dit was niet het geval in de onderhavige procedure. Het argument werd afgewezen.

2.1.3.   Dun triplex- en multiplexhout

(86)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Keflico aan dat dun triplex- en multiplexhout van eucalyptushout van de productomschrijving moest worden uitgesloten omdat het in de Unie niet werd geproduceerd in de volumes die de verpakkingsindustrie nodig had en dat dun triplex- en multiplexhout van populierenhout vanwege zijn fysische eigenschappen niet geschikt was voor deze sector.

(87)

De Commissie heeft het argument verworpen op grond van het feit dat de bedrijfstak van de Unie over de capaciteit beschikte om voldoende triplex- en multiplexhout van hardhout te produceren dat specifiek bestemd was voor zowel zware (72) als lichte (73) verpakkingen.

3.   DUMPING

(88)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft de Commissie van de klager en van Jiangshan Wood opmerkingen ontvangen over de berekening van de dumpingmarge.

3.1.   Procedure voor de vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening

(89)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen over de antwoorden op de vragenlijst of over de controlebezoeken, heeft de Commissie de overwegingen 77 tot en met 82 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.2.   Normale waarde

3.2.1.   Bestaan van verstoringen van betekenis

(90)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen over de antwoorden op de vragenlijst of over de controlebezoeken, heeft de Commissie de overwegingen 86 tot en met 180 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.2.2.   Representatief land

(91)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen over de antwoorden op de vragenlijst of over de controlebezoeken, heeft de Commissie de overwegingen 181 tot en met 195 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.2.3.   Bronnen voor de vaststelling van niet-verstoorde kosten

(92)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen hebben de klager en Jiangshan Wood opmerkingen gemaakt over de bronnen die zijn gebruikt om de niet-verstoorde kosten vast te stellen. In punt 3.2.4 wordt nader op deze opmerkingen ingegaan.

3.2.4.   Productiefactoren

(93)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Jiangshan Wood aan dat de waarden van de productiefactoren zoals vermeld in tabel 1 van de voorlopige verordening niet overeenkwamen met de waarden in de berekeningsdossiers en in overweging 210 van de voorlopige verordening.

(94)

De Commissie verduidelijkte dat de waarden in tabel 1 en in overweging 210 een kennelijke verschrijving bevatten in verband met een percentage invoerbelasting dat aan elke benchmark werd toegevoegd. De juiste waarden werden echter aan alle partijen meegedeeld in de bijlagen met de benchmarks. Deze juiste waarden werden toegepast bij de dumpingberekeningen.

(95)

Rekening houdend met deze opmerkingen, heeft de Commissie bevestigd dat de volgende productiefactoren en hun bronnen zijn gebruikt voor de vaststelling van de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening:

Tabel 1

Productiefactoren van het onderzochte product

Productiefactor

GS-code

Bron

Niet-verstoorde waarde

Meeteenheid

Grondstoffen

Populierstam

4403 97

Global Trade Atlas (“GTA”) (74)

980,49 CNY

m3

Eucalyptusfineer

4408 90

GTA

4 073,14 CNY

m3

Papierlaminaat

4811 49

GTA

4,26 CNY

m2

Meel

1101 00 15

GTA

5,31 CNY

kg

Verbruiksgoederen

Arbeid

 

n.v.t.

Nationale statistieken

43,76 CNY

uur

Energie

Elektriciteit

n.v.t.

Turkse regelgevende autoriteit voor de energiemarkt

0,77 CNY

kWh

3.2.4.1.   Grondstoffen

(96)

De klager en Jiangshan Wood hebben opmerkingen ingediend over benchmarks voor populierstammen, eucalyptusfineer en tarwemeel.

Populierstammen

(97)

Met betrekking tot populierenstammen was Jiangshan Wood van mening dat de uitvoergegevens van GTA uit Frankrijk tot veel hogere prijzen leidden dan wanneer de waarden van Eurostat werden gebruikt, en was het van mening dat dit wellicht kwam doordat de door de Commissie gebruikte statistische gegevens zowel invoer- als uitvoergegevens bevatten. Het voerde aan dat de gegevens van Eurostat alleen gegevens bevatten die rechtstreeks door de Franse douaneautoriteiten waren gerapporteerd en dus betrouwbaarder waren dan de aan S&P Global ontleende gegevens uit externe bronnen. Het legde voorts de aan Eurostat ontleende gegevens over op basis waarvan de eenheidsprijs 96,56 EUR/m3 of 754,66 CNY/m3 bedroeg. Jiangshan Wood voerde voorts aan dat er geen rechten van toepassing waren op de invoer van populierstammen van oorsprong uit Frankrijk naar landen waarnaar Frankrijk de populierstammen uitvoerde, en dat het derhalve niet gerechtvaardigd was om 4,1 % rechten bij invoer toe te voegen.

(98)

De klager stelde dat Jiangshan Wood de gegevens verkeerd had geïnterpreteerd, aangezien de door de Commissie gebruikte gegevens niet waren gebaseerd op de waarde van de uitvoer uit Frankrijk naar derde landen, maar op de waarde van de invoer in derde landen van populierstammen van oorsprong uit Frankrijk, wat volgens hem de juiste methode was. De klager voerde dus aan dat de gegevens niet hoefden te worden gewijzigd.

(99)

De Commissie verduidelijkte dat de benchmark voor populierstammen, zoals de klager aangaf, niet was gebaseerd op de waarde van de uitvoer van populierstammen uit Frankrijk, maar op de invoer van populierstammen van oorsprong uit Frankrijk in alle landen ter wereld. De statistische gegevens waren gebaseerd op de databank van de GTA, die de Commissie betrouwbaar achtte en die zij in talrijke andere onderzoeken voor dit doel heeft gebruikt. Bovendien herinnerde de Commissie eraan dat de GTA een uitgebreide databank vertegenwoordigt die niet alleen gegevens van Eurostat, maar ook gegevens uit de Comtrade-databank van de VN en uit talrijke andere statistische bronnen bevat. De Commissie was derhalve van oordeel dat de op deze basis vastgestelde benchmark voldoende nauwkeurig was. De Commissie verduidelijkte voorts dat het invoerrecht voor populierstammen niet was vastgesteld op basis van de uitvoer uit Frankrijk, maar op basis van gemiddelde invoerrechten op populierstammen die werden geheven door de grootste landen van invoer, zoals vermeld in overweging 218 van de voorlopige verordening. Het argument werd derhalve afgewezen.

(100)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Jiangshan Wood aan dat de Commissie geen invoertarief van 4,1 % had mogen toevoegen aan de gemiddelde prijs van populierstammen en dat de bron van de marge willekeurig was, aangezien deze was gebaseerd op het gemiddelde invoertarief in de tien grootste invoerende landen, terwijl de invoerprijs was gebaseerd op de invoer van populierstammen van oorsprong uit Frankrijk in alle landen. Het wees er ook op dat volgens de invoergegevens van de Comtrade-databank van de VN de tien grootste invoerende landen verschilden van de landen die de Commissie bij de mededeling had genoemd. Het was van mening dat de Commissie alleen had moeten kijken naar de invoertarieven die van toepassing zijn op de invoer van populierstammen van oorsprong uit Frankrijk. Aangezien op deze invoer een invoertarief van 0 % van toepassing was, was het van mening dat er geen rechten moesten worden toegepast.

(101)

De Commissie was het niet eens met het argument dat het invoertarief dat aan de prijs van populierstammen werd toegevoegd, willekeurig was. Zij was van mening dat de toevoeging van een invoertarief in overeenstemming was met haar praktijk en dat het consequent aan de invoerprijzen werd toegevoegd om rekening te houden met het feit dat een onderneming die eucalyptusfineer aankocht dit zou moeten betalen. Aangezien Frankrijk een belangrijke producent van populierstammen was, achtte de Commissie het in dit specifieke geval passend om haar benchmark voor populierstammen te baseren op de wereldwijde invoer uit Frankrijk. Een dergelijke benchmark werd dus vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening betreffende de niet-verstoorde internationale prijs, en niet op basis van een prijs bij invoer in een representatief land. Daarom was de Commissie niet verplicht het invoertarief te koppelen aan een representatief land, noch in dit geval aan Frankrijk. In plaats daarvan stelde de Commissie vast dat de hoogte van het invoertarief op basis van de belangrijkste invoerbestemmingen voor populierstammen een redelijke methode vormde om de hoogte ervan vast te stellen. Met betrekking tot het argument dat er een verschil was tussen de door Jiangshan Wood gepresenteerde lijst van de belangrijkste invoerbestemmingen, geldt dat de Commissie haar lijst heeft gebaseerd op GTA-gegevens, terwijl Jiangshan Wood de Comtrade-databank van de VN gebruikte. De Commissie was van mening dat de GTA een betrouwbare bron van de gegevens was en zij zag geen onderliggende reden om de gegevens door een andere bron te vervangen. De Commissie heeft het argument derhalve afgewezen.

Eucalyptusfineer

(102)

Zoals vermeld in de overwegingen 206 tot en met 210 van de voorlopige verordening, werd de benchmarkprijs voor eucalyptusfineer bij gebrek aan een andere geschikte benchmark gebaseerd op een gemiddelde uitvoerprijs in de GTA-databank onder GS-code 4408 90 , die zowel eucalyptusfineer als andere soorten fineer omvat. De benchmarkprijs die op deze basis werd vastgesteld en aan de partijen werd meegedeeld, bedroeg 4 073,134 CNY/m3 of 521,22 EUR/m3, hetgeen volgens de Commissie nauwkeurig en in overeenstemming met de marktprijs voor het soort fineer was.

(103)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen vroeg Jiangshan Wood zich af waarom veel landen, waaronder de grootste producenten van eucalyptusfineer, zoals Uruguay, Paraguay, Brazilië of Chili, door de Commissie niet in aanmerking werden genomen. Het wees erop dat de Commissie voor de vaststelling van de benchmark gegevens uit Polen, Zweden en Letland in aanmerking had genomen, die niet de belangrijkste exporteurs van eucalyptusfineer waren en die hun producten betrokken uit landen die geen fineer produceerden, zoals Oekraïne. Bovendien stelde het dat de Commissie bij haar berekening van de benchmark ook rekening had gehouden met landen die kleinere hoeveelheden uitvoerden. Jiangshan Wood heeft daarom zijn bezorgdheid geuit over de betrouwbaarheid van de door de Commissie gebruikte databank.

(104)

Jiangshan Wood voerde voorts aan dat de Commissie gebruik kon maken van gegevens van de Comtrade-databank van de VN, die gegevens bevat van alle landen van uitvoer, met inbegrip van grote exporteurs van eucalyptus. Het stelde dat de eenheidsprijs die op deze basis als benchmark moest worden gebruikt 3 238 CNY/m3 of 414 EUR/m3 bedroeg. Jiangshan Wood verzocht de Commissie daarom deze waarde als benchmark te gebruiken of, in plaats daarvan, de in overweging 210 van de voorlopige verordening vermelde waarde van 443 EUR/m3 te gebruiken. Het merkte ook op dat indien de Commissie zou besluiten de in de voorlopige fase gebruikte benchmark te hanteren, zij werd verzocht de landen bekend te maken die als de grootste landen van uitvoer werden beschouwd en uit te leggen waarom geen rekening werd gehouden met de belangrijkste landen die eucalyptusfineer produceren. Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Jianshan Wood zijn verzoek om aanvullende gegevens met betrekking tot de benchmark openbaar te maken, onder verwijzing naar verschillen tussen de door de Commissie gebruikte databank en de Comtrade-databank van de VN.

(105)

De Commissie herhaalde eerst dat de in overweging 210 van de voorlopige verordening genoemde waarde van 443 EUR/m3 een kennelijke verschrijving betrof die geen feitelijke basis had. De Commissie herhaalde voorts dat, zoals uiteengezet in overweging 210 van de voorlopige verordening, de uitvoerstatistieken onder GS-code 4408 90 fineer van verschillende houtsoorten en dus met verschillende prijzen bevatten. De prijzen verschilden aanzienlijk voor erg dun fineer en fineer met een dikte van 0,3-0,6 mm, de vaakst gebruikte dikte voor de productie van triplex- en multiplexhout, en voor fineer van verschillende kwaliteiten. Alleen voor eucalyptusfineer bijvoorbeeld kon de prijs aanzienlijk variëren naargelang het fineer werd gebruikt voor de kern van het triplex- en multiplexhout, dan wel voor een zichtzijde. De GS-code was dus niet alleen een korfcode die meer soorten fineer omvatte dan het eucalyptusfineer dat wordt gebruikt om triplex- en multiplexhout te produceren, maar omvatte ook eucalyptusfineer van verschillende soorten en kwaliteiten. Niet alle fineersoorten konden worden gebruikt voor de productie van triplex- en multiplexhout.

(106)

De Commissie heeft daarom enkel rekening gehouden met de invoer uit landen waarvoor de gemiddelde invoerprijzen binnen de orde van grootte lagen van minimaal 350 EUR/m3 voor eucalyptusfineer van lage kwaliteit tot maximaal 720 EUR/m3 voor eucalyptusfineer van hoge kwaliteit. Deze orde van grootte was gebaseerd op door de klager als bewijsmateriaal ingediende facturen voor eucalyptusfineer van verschillende prijzen en kwaliteiten. De orde van grootte kwam dus overeen met de waarschijnlijke gangbare prijzen voor eucalyptusfineer dat kan worden gebruikt voor de productie van triplex- en multiplexhout van hardhout. Landen met gemiddelde invoerprijzen die buiten deze orde van grootte vielen, werden derhalve niet in aanmerking genomen.

(107)

Bij gebreke van een specifieke GS-code voor eucalyptusfineer was de Commissie derhalve van oordeel dat de gemiddelde prijs die op deze basis werd vastgesteld, redelijk was en de prijs die voor deze productiefactor moet worden betaald nauwkeurig weergaf. De Commissie merkte voorts op dat de door Jiangshan Wood ingediende, op de gegevens van de Comtrade-databank van de VN gebaseerde benchmark van 3 238 CNY/m3 of 414 EUR/m3 binnen de door de Commissie gehanteerde orde van grootte van 350 EUR/m3 tot 720 EUR/m3 lag en goeddeels overeenstemde met de door de Commissie gehanteerde benchmark van 4 073,14 CNY/m3 of 521,22 EUR. De Commissie was ook van mening dat zij in de mededeling van de voorlopige en van de definitieve bevindingen voldoende gedetailleerde informatie had verstrekt over de wijze waarop de benchmark was berekend. Hoewel de Commissie kennis nam van de verschillen die door de producent-exporteur werden benadrukt bij het gebruik van een alternatieve databank, zag zij geen dwingende redenen om het gebruik van de GTA-databank, die in alle andere onderzoeken wordt gebruikt en die zij als een betrouwbare gegevensbron beschouwt, niet te aanvaarden. De Commissie verwierp derhalve het argument dat de door haar gebruikte statistieken mogelijk niet betrouwbaar waren en bleef erbij dat de benchmark die was vastgesteld zoals hierboven uitgelegd, redelijk en nauwkeurig was.

(108)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen verklaarde Jiangshan Wood dat in zijn productieproces uitsluitend eucalyptusfineer van mindere kwaliteit voor de kern werd gebruikt en dat hij geen buitenfineer had aangekocht. Het voerde aan dat de prijsschaal die de Commissie hanteerde om de benchmark vast te stellen, geen hoogwaardig kernfineer en buitenfineer van eucalyptus mag omvatten. In zijn opmerkingen over de mededeling van de definitieve bevindingen verzocht Jiangshan Wood de Commissie een zinvolle samenvatting openbaar te maken van het door de klager verstrekte bewijsmateriaal waarin de prijsklasse van 350 EUR tot 720 EUR/m3 voor eucalyptusfineer werd vastgesteld. Het herhaalde op 14 oktober 2025 zijn argument met het verzoek aan de Commissie om “een zinvolle mededeling van deze facturen en/of een samenvatting van elke fineerkwaliteit, hun incoterms, oorsprong en prijs” te verstrekken, aangezien het van mening was dat het niet openbaar maken van deze informatie zijn rechten van verdediging had geschonden. Bij e-mail van 15 oktober 2025 heeft de Commissie de onderneming de verzochte samenvatting verstrekt, waarbij zij echter heeft opgemerkt dat zij niet van mening was dat door het niet openbaar maken van de (vertrouwelijke) facturen het recht van verdediging van Jiangshan Wood was geschonden. Jiangshan Wood herhaalde vervolgens zijn verzoek door nog meer gedetailleerde informatie over de facturen op te vragen, zoals de datums ervan en nadere gegevens over de omrekeningswaarden van de prijzen van netto naar brutogewicht.

(109)

Om de argumenten van Jiangshan Wood te weerleggen, voerde de klager aan dat de door de Commissie toegepaste methode om de invoergegevens onder GS-code 4408 90 aan te passen redelijk was om de invoer van specifiek eucalyptusfineer in deze korfcode, die ook andere soorten triplex- en multiplexhout omvat, correct en nauwkeurig op te nemen.

(110)

De Commissie achtte het argument van Jiangshan Wood ongegrond. De GS-code 4408 90 die wordt gebruikt om de benchmark te bepalen, is een korf van andere soorten triplex- en multiplexhout en het toegepaste bereik werd alleen gebruikt als maatstaf om de invoer van eucalyptusfineer binnen deze korfcode nauwkeuriger te identificeren. De Commissie was van mening dat deze methode redelijk was en dat zij, gezien de beschikbare informatie en ondanks het feit dat zij geen onderscheid kon maken tussen de kwaliteiten van het fineer, de prijs van het eucalyptusfineer op de meest nauwkeurige manier weerspiegelde.

(111)

Voorts heeft de Commissie vastgesteld dat het verzoek van Jiangshan Wood om de vertrouwelijke facturen openbaar te maken ongegrond was. De facturen zelf werden niet gebruikt om de benchmarks te bepalen. Ze werden uitsluitend gebruikt als een maatstaf om een prijsmarge voor eucalyptusfineer te bepalen, en daarom was de Commissie van mening dat de openbaarmaking van de vertrouwelijke facturen Jiangshan Wood niet in staat zou stellen zijn argument nauwkeuriger te onderbouwen. Daarnaast heeft de Commissie in het algemene informatiedocument in de overwegingen 67 en 72 een zeer gedetailleerde toelichting gegeven op haar methode en heeft zij op verzoek van Jiangshan Wood bij e-mail van 15 oktober 2025 aanvullende samenvatting verstrekt met alle details over de aard van het eucalyptusfineer en de relevante prijzen.

(112)

Tot slot achtte de Commissie het argument van Jiangshan Wood dat het bij de productie alleen kernfineer van eucalyptus van lage kwaliteit gebruikte, ongegrond. Integendeel, op de aankoopfacturen van het bedrijf voor eucalyptusfineer stond een kwaliteit ‘klasse 1’ of ‘eerste klasse’ vermeld, wat erop wees dat het aangekochte fineer van superieure kwaliteit was. Ook kon op basis van de verwijzing niet worden vastgesteld of het ingekochte fineer kern- en buitenfineer was, ondanks het feit dat de onderneming beweerde dat alle buitenfineer zelf werd geproduceerd. De Commissie kon dus niet het argument dat Jiangshan Wood alleen kernfineer van lage kwaliteit kocht, bevestigen.

(113)

De Commissie verwierp derhalve het argument dat alleen het goedkopere eucalyptusfineer mocht worden gebruikt. Ook was de Commissie niet van mening dat het recht van verdediging van Jiangshan Wood was geschonden door geen aanvullende informatie over de vertrouwelijke facturen bekend te maken. De Commissie heeft het argument derhalve afgewezen.

Meel

(114)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Jiangshan Wood opnieuw aan dat de Turkse meelmarkt en bijgevolg de meelprijzen in het algemeen verstoord en opgeblazen waren door verschillende maatregelen van het Turkse Graanbureau die van invloed waren op de in- en uitvoer van tarwemeel. Het betoogde dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening voorzag in de vaststelling van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen, en de Commissie heeft bij de vaststelling van de benchmark ook bekeken of er sprake was van marktverstoringen. Volgens Jiangshan Wood zou de gemiddelde prijs bij de invoer van meel in de andere hogere middeninkomenslanden, te weten 3,9 CNY/kg zonder invoertarieven of 4,45 CNY/kg met de toepasselijke invoertarieven, een niet-verstoorde benchmark kunnen zijn.

(115)

De klager stelde dat de opmerkingen van Jiangshan Wood verband hielden met granen van tarwe, maar niet met tarwemeel. Hij voerde ook aan dat de vergunningen en inspectievereisten standaardvereisten waren die om gezondheidsredenen voor alle landbouwproducten gelden.

(116)

De Commissie bevestigde dat de genoemde beperkingen inderdaad verband hielden met de invoer van graanmeel en niet met het tarwemeel zelf. Zoals vermeld in overweging 213 van de voorlopige verordening waren de hoeveelheden in Turkije ingevoerd meel aanzienlijk en was er vraag naar meel tegen met de invoerrechten vermeerderde prijzen. Daarom bleef zij erbij dat de prijs representatief voor een marktprijs was.

3.2.4.2.   Arbeid

(117)

Aangezien er geen opmerkingen over arbeid zijn ontvangen, heeft de Commissie overweging 223 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.2.4.3.   Elektriciteit

(118)

Aangezien er geen opmerkingen over elektriciteit zijn ontvangen, heeft de Commissie overweging 224 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.2.4.4.   Overhead-productiekosten, VAA-kosten, winst en afschrijving

(119)

Zoals uitgelegd in overweging 228 van de voorlopige verordening heeft de Commissie bij de vaststelling van de benchmarks voor de VAA-kosten en de winst de gegevens van de Turkse overheid met betrekking tot de gemiddelde bedrijfskosten en bedrijfswinst van de ondernemingen gebruikt, die door de Centrale Bank van Turkije waren bekendgemaakt betreffende de financiële resultaten van de 3 121 ondernemingen met activiteiten in de sector vervaardiging van producten van hout, kurk, riet of vlechtwerk (NACE-code C-162).

(120)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de klager aan dat de gegevens niet geschikt waren, aangezien zij een te brede sector bestreken en niet overeenstemden met de werkelijke bedrijfskosten en winstgevendheid van de bedrijfstak voor triplex- en multiplexhout in Turkije. Hij stelde dat NACE-code C162 ook de vervaardiging van andere houtproducten, zoals schrijn- en timmerwerk, houten vloeren, houten recipiënten, vlechtwerk enzovoort omvat en dat de relevante deelcategorie, C162-1 “Vervaardiging van fineer en van panelen op basis van hout”, niet beschikbaar was. Hij voerde aan dat het segment triplex- en multiplexhout binnen de categorie slechts 2 % vertegenwoordigde en dat deze werd gedomineerd door de bedrijfstak van de houtpanelen, zoals producenten van spaanplaat en MDF. Hij verklaarde dat triplex- en multiplexproducten van alle houtproducten de meest geavanceerde en hoogwaardige producten waren en dat aangezien de geaggregeerde NACE-code hoofdzakelijk andere producten omvatte, deze code niet passend was om de VAA-kosten en de winst van de bedrijfstak voor triplex- en multiplexhout te bepalen. Hij voerde eveneens aan dat de databank bijna uitsluitend gegevens van kleine of micro-ondernemingen bevatte, maar dat triplex- en multiplexhout door middelgrote ondernemingen wordt geproduceerd. Hij stelde voorts dat meer dan 3 000 ondernemingen die in aanmerking waren genomen, verlieslatend waren, waardoor het gebruik van macro-economische gegevens niet toepasselijk was. De klager voerde voorts aan dat de gebruikte gegevens betrekking hadden op het tijdvak van 2022 en dus geen goed beeld gaven van de situatie van de ondernemingen tijdens het OT.

(121)

De klager verstrekte financiële gegevens uit 2024 van een onderneming, Pelit Arslan Kontrplak Fabrikasi Anonim Sirketi (“Pelit Arslan”), die beschikbaar waren in de databank D&B Finance Analytics (75). Volgens het financiële verslag bedroegen de VAA-kosten in 2024 21,6 % van de kosten van de verkochte goederen en bedroeg de winst vóór belasting 23,6 %. Volgens hem waren deze indicatoren conservatief, aangezien de onderneming de voorgaande jaren nog hogere VAA-kosten en een nog hogere winst liet optekenen. Hij was van mening dat de voorgestelde VAA-kosten grotendeels overeenkwamen met de door de Commissie vastgestelde VAA-kosten, terwijl de hogere winst duidelijk representatiever was voor de bedrijfstak voor triplex- en multiplexhout, aangezien dit in vergelijking met andere houtpanelen een hoogwaardig houtproduct is. Op basis hiervan verzocht de klager de Commissie om de aanpak te herzien en de gegevens van Pelit Arslan als benchmark voor de VAA-kosten en de winst te gebruiken.

(122)

Jiangshan Wood verklaarde geen bezwaar te hebben tegen het gebruik van de gegevens van de Turkse regering die door de Centrale Bank van Turkije waren bekendgemaakt, zoals voorgesteld door de Commissie. Het voerde aan dat uit het verslag over de gegevens bleek dat de VAA-kosten distributiekosten bevatten die van de berekening van de normale waarde moeten worden uitgesloten. Het stelde daarom dat de Commissie de distributiekosten op basis van een redelijke verhouding moest uitsluiten, hetzij op basis van gegevens van producenten in de Unie, hetzij op basis van financiële informatie die werd verstrekt door de niet-verbonden handelaar Pizhou Ouyme Import and Export Trade Co. Ltd. (“Pizhou Ouyme”) en waaruit bleek dat de directe verkoopkosten in zijn totale VAA-kosten 62 % van de totale VAA-kosten uitmaakten.

(123)

Ter weerlegging van de argumenten van Jiangshan Wood stelde de klager dat het niet duidelijk was welke soorten uitgaven in deze categorie waren opgenomen en dat de algemene categorie “distributiekosten” ook (of uitsluitend) betrekking kon hebben op kosten in verband met het beschikbaar stellen van een product of dienst aan de afnemers, zoals verpakking, marketing, verkoop, opslag, orderbeheer, klantenservice enz. Het stelde ook dat de financiële gegevens van de producenten in de Unie geen uitsplitsing van de VAA-kosten naar afzonderlijke categorieën bevatten, waardoor geen correcties konden worden toegepast, en dat het aandeel van individuele kostenposten in de categorie “distributiekosten” van de Chinese handelaar evenmin toepasselijk of betrouwbaar was, wegens de door de Commissie geconstateerde verstoringen voor dit product en deze bedrijfstak van de VRC. Tot slot voerde het aan dat de Commissie in eerdere onderzoeken geen dergelijke correctie had toegepast.

(124)

Ter weerlegging van de opmerkingen van de klager verzocht Jiangshan Wood de Commissie om de financiële gegevens van Pelit Arslan buiten beschouwing te laten, aangezien het zonder toegang tot de gegevens noch de nauwkeurigheid van de berekeningen, noch de betrouwbaarheid van de voor de berekening van de normale waarde gebruikte gegevens kon controleren en dit niet zou worden rechtgezet met een betekenisvolle samenvatting van de gegevens (bijvoorbeeld in orden van grootte), aangezien de VAA-kosten en de winst nauwkeurige percentages moeten zijn. Het wees erop dat de financiële gegevens die waren ingediend in het kader van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening “onmiddellijk beschikbaar” en vrij van auteursrechten moeten zijn. Het gaf voorbeelden van gevallen waarin het gebruik van gegevens werd geweigerd omdat deze om auteursrechtelijke redenen niet in het open dossier konden worden opgenomen.

(125)

De Commissie herinnerde eraan dat in het voorlopige stadium geen recente gegevens van Turkse ondernemingen beschikbaar waren en dat de gebruikte databank dus de best beschikbare benadering vormde om redelijke VAA-kosten en winst vast te stellen. De door de klager verstrekte gegevens van een onderneming die triplex- en multiplexhout van hardhout vervaardigt, vormden evenwel een redelijkere basis om de VAA-kosten en de winst te bepalen dan een databank die gegevens van een veel bredere bedrijfstak omvat. Op basis van de door de klager verstrekte gedetailleerde financiële verslagen van deze onderneming kon de Commissie ook controleren of de percentages van de VAA-kosten en de winst nauwkeurig waren vastgesteld. De verslagen waren tegen een kleine vergoeding direct beschikbaar op een publieke website (https://www.informa.es/en). De Commissie concludeerde derhalve dat de gegevens van Pelit Arslan konden worden gebruikt om redelijke VAA-kosten en een redelijke winst vast te stellen en dat zij derhalve in overeenstemming waren met artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

Argumenten betreffende het gebruik van gegevens van Pelit Arslan na de mededeling van de definitieve bevindingen

(126)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen was Jiangshan Wood van mening dat de Commissie bij de berekening van de normale waarde opnieuw gebruik moest maken van de financiële gegevens op sectoraal niveau en geen verkoopkosten mocht meerekenen. Hij vond het onaanvaardbaar dat het bedrag voor VAA-kosten en winst dat aanvankelijk als redelijk werd beschouwd, werd vervangen door naar zijn mening niet onmiddellijk beschikbare financiële gegevens van Pelit Arslan. Hij stelde dat het verslag niet via de website kon worden verkregen en evenmin via de algemene website van Dun&Bradstreet. Voorts voerde hij aan dat, aangezien de Commissie het verslag via de klager had verkregen, niet kon worden vastgesteld of het accuraat was. Jiangshan Wood voerde verder aan dat aan de hand van de door de Commissie verstrekte samenvatting niet kon worden beoordeeld welke afzonderlijke posten in de jaarrekening waren gebruikt voor de berekening van de VAA-kosten en de winst. Hij was van mening dat het verzuim van de Commissie om een zinvolle samenvatting te verstrekken zijn recht van verdediging had geschonden en verwees ook naar een onderzoek naar bepaalde polyvinylalcoholen en de daarmee verband houdende zaak van het Hof, waarin het Hof oordeelde dat partijen “tijdens de administratieve procedure in staat moeten worden gesteld om zinvol hun standpunt kenbaar te maken omtrent het bestaan en de relevantie van de beweerde feiten en omstandigheden en omtrent het bewijsmateriaal dat de Commissie gebruikt tot staving van het door haar beweerde bestaan van dumping en van de daaruit voortvloeiende schade (76)”.

(127)

Ter weerlegging voerde de klager aan dat de beweringen van Jiangshan Wood dat de jaarrekening niet kon worden verkregen, misleidend en ongegrond waren. Er werd op gewezen dat dit kon worden geverifieerd door middel van een snelle online zoekopdracht, aangezien volgens de website het webportaal Informa.es online toegang bood tot Dun&Bradsheet. Data Cloud, waarin financiële en marketinginformatie van meer dan 600 miljoen ondernemingen wereldwijd online wordt verzameld (77). Om verder aan te tonen dat het financiële verslag onmiddellijk beschikbaar is en bleef, hebben de klagers het op 9 oktober 2025 opnieuw aangeschaft via Informa.es en de gegevens aan de Commissie verstrekt.

(128)

De klager was bovendien van mening dat de verwijzing naar de rechtspraak door Jiangshan Wood misleidend was. In het onderzoek naar polyvinylalcohol uit China verklaarde de Commissie dat “overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis), van de basisverordening de gegevens niet “openbaar beschikbaar” maar wel “onmiddellijk beschikbaar” moeten zijn, en dat “openbaar beschikbaar” betekent dat ze beschikbaar zijn voor het grote publiek, terwijl “onmiddellijk beschikbaar” betekent dat ze voor iedereen beschikbaar zijn, mits aan bepaalde voorwaarden, zoals betaling van een vergoeding, is voldaan” (78). Zij wees er voorts op dat deze bevinding uiteindelijk werd bevestigd door een definitieve uitspraak van het Gerecht in zaak T-763/20, en dat het Gerecht in die uitspraak ook bevestigde dat de Commissie vertrouwelijke gegevens mocht aanvaarden, mits een niet-vertrouwelijke samenvatting werd verstrekt (79). De klager wees erop dat een niet-vertrouwelijke samenvatting van de jaarrekening naar behoren was verstrekt en in het openbare dossier was opgenomen.

(129)

De PTIA voerde aan dat zij de financiële verslagen niet kon verkrijgen via de website https://www.informa.es/en , maar dat zij deze uit andere bronnen kon verkrijgen. Zij voerde aan dat op basis van de verklaringen uit andere bronnen de winst vóór belastingen 17 % bedroeg en niet 23,6 %, zoals de Commissie heeft aangevoerd.

(130)

Saintland Wood voerde aan dat het moeilijk was om toegang te krijgen tot de gegevens van Pelit Arslan vanwege een technische fout in het inlogproces van de website, waardoor hij zich niet kon registreren en bijgevolg zijn opmerkingen niet tijdig en op doeltreffende wijze kon voorbereiden en indienen. Hij verzocht de Commissie duidelijke, stapsgewijze instructies of een alternatieve methode voor toegang tot de gegevens te verstrekken.

(131)

De Commissie verwees naar overweging 52 van het algemene informatiedocument, waarin werd vermeld dat gedetailleerde financiële overzichten van Pelit Arslan beschikbaar waren in de databank D&B Finance Analytics. In de overweging wees de Commissie voorts op de webpagina informa.es, een aanbieder van internationale verslagen van Dun & Bradstreet (80) in Spanje. De Commissie bevestigde dat de financiële informatie met betrekking tot de onderneming Pelit Arslan onmiddellijk beschikbaar en gemakkelijk toegankelijk was via de website van Dun & Bradstreet, die gegevens verstrekt via zijn internationale partners. De financiële verslagen van Pelit Arslan konden rechtstreeks, zonder registratie, tegen betaling worden gekocht (81). Aangezien de gegevens onmiddellijk beschikbaar waren via de bovenstaande webpagina’s, achtte de Commissie het niet nodig om “stapsgewijze” instructies te verstrekken, zoals verzocht door Saintland Wood.

(132)

De Commissie wees er voorts op dat bij de mededeling van de definitieve bevindingen een niet-vertrouwelijke samenvatting van de gegevens is verstrekt. Hoewel de niet-vertrouwelijke samenvatting de partijen niet in staat stelde gedetailleerde vertrouwelijke informatie te identificeren, was de Commissie van mening dat de samenvatting voldoende was om de partijen de informatie te verstrekken waarop de gegevens waren gebaseerd. Aangezien het gedetailleerde verslag onmiddellijk beschikbaar was, was de Commissie evenmin van mening dat de rechten van verdediging van een partij waren geschonden — elke partij, met inbegrip van Jiangshan Wood, kon de gedetailleerde gegevens tegen een redelijke vergoeding verkrijgen en verifiëren, net als de PTIA. Bovendien werd het argument van Jiangshan Wood dat het de afzonderlijke posten, zoals de in mindering te brengen verkoopkosten, niet kon identificeren, ongegrond, aangezien de conclusie onder het argument dat de verkoopkosten van de benchmark moesten worden afgetrokken, werd afgewezen, zoals in het volgende punt wordt uiteengezet.

(133)

Met betrekking tot het argument van de PTIA dat de winst 17 % bedroeg, bevestigde de Commissie dat haar berekening van de benchmark voor de winstmarge van de representatieve onderneming Pelit Arslan correct was berekend als het bedrag van de winst vóór belastingen, uitgedrukt als een aandeel in de waarde van de door de onderneming verkochte goederen, zoals uiteengezet in punt 3.2.4.4 van deze verordening, en dat de winst vóór belasting 23,6 % bedroeg.

Argumenten betreffende verkoopkosten na de mededeling van de definitieve bevindingen

(134)

Jiangshan Wood voerde verder aan dat de Commissie een onderscheid moet maken tussen de verkoopkosten en de andere algemene en administratiekosten, aangezien Jiangshan Wood dergelijke kosten niet heeft gemaakt en deze niet aan de Commissie had gemeld. Hij was van mening dat dit essentieel was, aangezien het opnemen van verkoop- en distributiekosten (d.w.z. vervoer, verlading en verpakking) in de VAA-kosten ertoe zou leiden dat de berekende normale waarde niet af fabriek zou zijn.

(135)

Om het argument van Jiangshan Wood te weerleggen, verwees de klager naar een arrest van het Gerecht in zaak T-263/22, waarin wordt gesteld: “dat de praktijk om overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening correcties toe te passen weliswaar noodzakelijk kan blijken teneinde rekening te houden met verschillen tussen de uitvoerprijs en de normale waarde die de vergelijkbaarheid daarvan beïnvloeden, maar dat deze aftrek niet op een [op grond van artikel 2, lid 6 bis]geconstrueerde – en dus niet reële – waarde kan worden toegepast. Deze waarde wordt immers in beginsel niet beïnvloed door elementen die afbreuk kunnen doen aan de vergelijkbaarheid ervan, aangezien zij kunstmatig is vastgesteld” (82).

(136)

De klager voerde derhalve aan dat de normale waarde was berekend met inachtneming van de structurele verstoringen in de houtverwerkende sector in China, waardoor de normale waarde niet “de reële waarde” was en dus niet onderhevig was aan factoren die de vergelijkbaarheid met de uitvoerprijs zouden beïnvloeden. Hij wees erop dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening het volgende bepaalt: “De door berekening vastgestelde normale waarde omvat een niet-verstoord en redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst”, en dat volgens deze bepaling bij de berekening van de normale waarde overeenkomstig die bepaling rekening moest worden gehouden met verkoopkosten. Het feit dat Jiangshan Wood “geen verkoopkosten maakt” verandert niets aan het feit dat de door berekening vastgestelde normale waarde de verkoopkosten moet omvatten. Anders zou de Commissie de berekende normale waarde te laag vaststellen (onderschatten), wat duidelijk in strijd is met de basisverordening.

(137)

De Commissie achtte het argument van Jiangshan Wood ongegrond. In artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening wordt verwezen naar een redelijk bedrag voor administratiekosten, verkoopkosten en algemene kosten en voor winst, aangezien deze kosten normaliter door elke onderneming worden gedragen, met inbegrip van ondernemingen zoals Jiangshan Wood die via handelaren verkopen. Bovendien zou het in mindering brengen van het niet-verstoorde bedrag aan VAA-kosten van een in een representatief land gevestigde producent om de werkelijke kosten van Jiangshan Wood weer te geven, indruisen tegen het doel om de niet-verstoorde kosten van een onderneming vast te stellen. Ten slotte vormde het feit dat Jiangshan Wood zelf geen verkoopkosten aan de Commissie had gemeld, geen bewijs dat er geen verkoopkosten waren geweest — in het algemeen kon met het boekhoudsysteem van de onderneming geen gedetailleerd overzicht van de kosten worden opgesteld. Tijdens het controlebezoek van de onderneming hebben de diensten van de Commissie een verkoopafdeling bezocht en een verkoopmanager ontmoet, wat op zich een aanwijzing was dat de onderneming verkoopkosten had gemaakt. De Commissie heeft het argument derhalve afgewezen.

Argumenten betreffende de relevantie van het gebruik van gegevens van Pelit Arslan om een benchmark voor VAA-kosten en winst vast te stellen na de mededeling van de definitieve bevindingen

(138)

De PTIA was voorts van mening dat de sectorale gegevens een geschiktere benchmark waren om de VAA-kosten en de winst vast te stellen, omdat deze een weerspiegeling waren van het feit dat de Chinese bedrijfstak voor triplex- en multiplexhout uit kmo’s bestond en sterk gefragmenteerd was. Voorts voerde zij aan dat, indien de Commissie gebruik zou maken van de sectorale gegevens, bij de financiële indicatoren rekening zou moeten worden gehouden met de financieringskosten voor de buitengewone inflatie en de abnormaal hoge financieringskosten in Turkije, met een rentevoet van 45 % in het onderzoektijdvak, en dat zij ook de distributiekosten in mindering zou moeten brengen indien Jiangshan Wood deze kosten niet had gemaakt. De PTIA heeft in haar opmerkingen van 16 oktober 2025 soortgelijke argumenten opnieuw naar voren gebracht. Zij voerde aan dat, in tegenstelling tot wat de klagers stelden, de sectorale gegevens niet alleen voor 2022, maar ook voor 2024 beschikbaar waren en dat sommige soorten triplex- en multiplexhout goedkoper konden zijn dan MDF of vloerproducten van betere kwaliteit.

(139)

De PTIA was voorts van mening dat 45,2 % voor de VAA-kosten en winst niet redelijk was omdat dit buitensporig hoog was en vertekend door hyperinflatie, valutadevaluatie en hoge financieringskosten in Turkije, en zij verzocht de Commissie dit naar beneden bij te stellen. De PTIA verzocht de Commissie om de financieringskostenratio van andere landen als maatstaf te gebruiken en stelde een maatstaf van 6 % voor.

(140)

De PTIA voerde ook aan dat Pelit Arslan volgens een verklaring op zijn website (83) ook andere soorten producten produceert en dat de jaarrekening van deze onderneming derhalve noodzakelijkerwijs gegevens van andere bedrijfseenheden bevat. Zij verwees ook naar twee andere websites met betrekking tot ondernemingen binnen dezelfde groep waarin andere producten werden vermeld (84). De PTIA voerde ook aan dat de onderneming Russisch en Vietnamees triplex- en multiplexhout gebruikte.

(141)

De PTIA voerde tevens aan dat de gegevens van deze onderneming werden afgewezen in een onderzoek naar meerlagige houten vloerbedekking, omdat deze als buitensporig hoog werden beschouwd en daarom niet representatief waren (85).

(142)

Om de argumenten van de PTIA te weerleggen, voerde de klager aan dat Pelit Arslan inderdaad deel uitmaakte van de grotere Turanlar Group, maar dat Pelit Arslan binnen de groep een producent van triplex- en multiplexhout is. De door de PTIA genoemde producten werden niet geproduceerd door Pelit Arslan, maar door andere verbonden ondernemingen binnen de groep, zoals PeliParke (houten vloerbedekking, wandpanelen, plinten enz.) (86) of Vezirköprü Orman Ürünleri Ve Kağit San. A.Ş. (MDF, laminaatvloeren, andere lichte en wandpanelen, papierproducten enz.) (87). Zij voerde aan dat het financiële verslag van Pelit Arslan specifiek betrekking had op de onderneming en geen geconsolideerd verslag was dat de gegevens van de groep weergeeft, en dat de financiële resultaten met betrekking tot de activiteiten op het gebied van triplex- en multiplexhout in het verslag zelf waren gespecificeerd.

(143)

De klager voerde verder aan dat het gebruik van de gegevens van Pelit Arslan een redelijkere en betrouwbaardere benchmark was en dat deze beter de omstandigheden van het betrokken product in het representatieve land weerspiegelde dan de geconsolideerde gegevens van een veel bredere sector. Hij voerde aan dat het vastgestelde niveau van VAA-kosten grotendeels in overeenstemming was met de VAA-ratio van 16,1 % op basis van gegevens van de Turkse overheid voor de houtverwerkende industrie, wat in feite een representatief niveau is voor bredere bedrijfstakken en niet alleen voor het segment triplex- en multiplexhout. Wat de winstmarge van 23,6 % betreft, wees de klager erop dat dit redelijk moet worden geacht vanwege het feit dat platen van triplex- en multiplexhout van hardhout een hoge kwaliteit hebben in vergelijking met andere platen op houtbasis, zoals MDF of OSB, en andere houtproducten.

(144)

De Commissie verwierp ten eerste het argument dat zij zou moeten teruggrijpen op sectorale gegevens. Hoewel de gegevens voor 2022 beschikbaar waren, concludeerde de Commissie dat deze de gegevens van ondernemingen uit een grotere sector bevatten. In overweging 84 van het algemene informatiedocument werd uitvoerig uitgelegd dat deze gegevens aanvankelijk werden gebruikt omdat nauwkeurigere informatie ontbrak. De financiële gegevens van een onderneming die het betrokken product vervaardigt, vormden naar haar mening een betere maatstaf om de benchmark vast te stellen. De Commissie oordeelde dat het argument dat de financiële gegevens van de onderneming Pelit Arslan in het huidige onderzoek moesten worden afgewezen omdat zij niet relevant waren voor het onderzoek naar meerlagige houten vloerbedekking, ongegrond was: het onderzoek naar meerlagige houten vloerbedekking had betrekking op gegevens over het boekjaar 2023 en dus niet op gegevens over 2024, die in het onderhavige onderzoek in aanmerking werden genomen.

(145)

Ten tweede achtte de Commissie het argument van de PTIA dat Pelit Arslan verschillende producten produceerde, ongegrond. Zoals aangevoerd door de klager, hadden de websites die de PTIA in haar opmerkingen noemde betrekking op de activiteiten van de groep waartoe Pelit Arslan behoort en op andere bedrijven in de groep. Het feit dat de financiële verslagen betrekking hebben op de productie van triplex- en multiplexhout wordt ook vermeld in de door de Dun&Bradstreet-databank verstrekte jaarrekeningen.

(146)

Bovendien achtte de Commissie het argument van de PTIA met betrekking tot de hoogte van de winst en de VAA-kosten ongegrond. Zoals aangevoerd door de klager, stemde deze grotendeels overeen met de sectorale gegevens, die de productie van producten met een over het algemeen lagere waarde omvatten. Het feit dat sommige soorten triplex- en multiplexhout goedkoper konden zijn dan andere houtproducten, was een algemene bewering en vormde op zich geen bewijs dat de aangegeven benchmarks buitensporig hoog waren. Het argument werd derhalve afgewezen.

(147)

Wat het argument betreffende de hoge financiële kosten in Turkije betreft, heeft de Commissie erop gewezen dat dergelijke kosten niet in aanmerking zijn genomen. Het argument werd derhalve afgewezen.

Conclusie

(148)

De Commissie bleef derhalve bij haar standpunt dat de financiële gegevens van Pelit Arslan een geschikte benchmark vormden om het niveau van de VAA-kosten en de winst vast te stellen.

3.2.4.5.   Berekening

(149)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde Jiangshan Wood dat de Commissie de vervoerskosten dubbel had geteld, aangezien kosten zoals de kosten voor binnenlands vervoer in de landen van uitvoer alsook het vervoer over zee en de verzekeringen bij de vaststelling van de benchmark voor productiefactoren reeds waren meegenomen en de Commissie de vervoerskosten ook had toegevoegd aan de herberekende productiekosten.

(150)

Jiangshan Wood voerde eveneens aan dat de Commissie, indien zij de vervoerskosten wilde meetellen, de werkelijk opgegeven vervoerskosten zou moeten meetellen, in plaats van de waarden te verhogen met de verhouding van de vervoerskosten tot de werkelijke aankoopwaarde van de input zoals opgegeven door Jiangshan Wood. Het voerde aan dat deze kosten door de Commissie betrouwbaar werden geacht, aangezien de Commissie ook gegevens van een Chinese handelaar, Pizhou Ouyme, gebruikte om de cif-waarde vast te stellen. Het was van mening dat uit de voorlopige verordening niet bleek dat de vervoerskosten in de VRC aanzienlijk verstoord waren in de zin van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening en dat als de Commissie de vervoerskosten bij de kosten van de benchmark zou optellen, zij derhalve de werkelijke vervoerskosten moest gebruiken.

(151)

De Commissie verduidelijkte dat de vervoerskosten die bij de benchmarkprijs waren opgeteld, de vervoerskosten op cif- of op fob-niveau waren en dus de kosten voor levering aan de grens van een representatief land omvatten. Deze kosten omvatten echter niet de kosten voor binnenlands vervoer. Aangezien de normale waarde volgens de overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening toegepaste methode de niet-verstoorde prijs van de grondstoffen in het representatieve land, in dit geval Turkije, moet weerspiegelen, moet zij dus een afspiegeling zijn van de prijs die een producent in Turkije zou betalen voor een aan de fabriekspoort geleverde grondstof. De Commissie heeft daarom de kosten voor het binnenlandse vervoer van de grondstof bij de benchmarkwaarde opgeteld. De vervoerskosten werden derhalve niet dubbel geteld; de benchmark bevatte de vervoerskosten tot aan de grens van het representatieve land, en de vervoerskosten die werden toegevoegd bij de berekening van de normale waarde, waren binnenlandse kosten.

(152)

De Commissie heeft voorts verduidelijkt dat de vervoerskosten zoals opgegeven door Jiangshan Wood zijn uitgedrukt als een percentage van de werkelijke aankoopwaarde van de input zoals opgegeven door Jiangshan Wood, zoals uiteengezet in overweging 222 van de voorlopige verordening. Bij het onderzoek was reeds vastgesteld dat er in de VRC sprake was van verstoringen van betekenis en dat deze systemisch waren. De Commissie was van oordeel dat de verstoringen gelijkelijk gevolgen hadden voor de vervoerskosten. Dienovereenkomstig kon de verhouding tussen de grondstofkosten van de producent-exporteur en de gerapporteerde vervoerskosten redelijkerwijs worden gebruikt als indicatie om de niet-verstoorde vervoerskosten van grondstoffen bij levering aan de fabriek van de onderneming te schatten. De Commissie verwierp daarom het argument dat zij de werkelijke vervoerskosten moest gebruiken.

(153)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen over kwesties in verband met de berekeningen, heeft de Commissie overweging 224 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.3.   Uitvoerprijs

(154)

Aangezien er geen opmerkingen over de berekening van de uitvoerprijzen zijn ontvangen, heeft de Commissie overweging 235 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.4.   Vergelijking

(155)

Zoals uitgelegd in de overwegingen 236 en 237 van de voorlopige verordening, was de cif-waarde die werd vastgesteld om als noemer voor de dumpingberekeningen te worden gebruikt, gebaseerd op de prijs af fabriek van Jiangshan Wood, die door de Commissie werd vermeerderd met de kosten van het vervoer over zee, alsmede de VAA-kosten en de winst van een niet-verbonden handelaar. Zoals uiteengezet in overweging 237 van de voorlopige verordening heeft de Commissie, voor het vaststellen van deze correcties om van de prijs af fabriek tot de cif-waarde te komen, zich gebaseerd op openbaar beschikbare informatie (Drewry World Container Index) in het geval van vervoer over zee, en op het door Jiangshan Wood verstrekte financiële verslag van een van de niet-verbonden handelaren.

(156)

De Commissie verzocht de niet-verbonden handelaren van Jiangshan Wood om mee te werken door hun feitelijke gegevens over de kosten van het vervoer over zee, de VAA-kosten en de winst verstrekken. Er werden gegevens verstrekt door de volgende vijf handelaren: Jiangsu Sainty Land-up Pro-trading Co., Ltd., Lianyungang Yuantai International Co., Ltd., Pizhou Ouyme Import & Export Trade Co., Ltd., Sumec International Technology Co., Ltd. en Shanghai Fanhong Commerce Co., Ltd. De analyse van de door de handelaren verstrekte informatie kwam overeen met de door de Commissie in het voorlopige stadium vastgestelde kosten. De Commissie heeft de cif-waarden zoals vastgesteld in de mededeling van de voorlopige bevindingen daarom bevestigd.

(157)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Jiangshan Wood aan dat een geschiktere benchmark om de cif-waarden vast te stellen, erin zou bestaan een marge voor de betrokkenheid van de handelaren op basis van hun gegevens te berekenen. Volgens Jiangshan Wood was de reden hiervoor dat niet duidelijk was onder welke Incoterms de handelaren, en meer in het bijzonder Pizhou Oyeme, het betrokken product aan de Unie verkochten.

(158)

De Commissie verduidelijkte dat de kosten van de betrokken handelaren ten aanzien van de prijs af fabriek van Jiangshan Wood waren vastgesteld op basis van informatie van de handelaren die bijna 90 % van het volume en de waarde van de verkopen van Jiangshan Wood aan de Unie vertegenwoordigden, en dat zij met de verschillende Incoterms rekening had gehouden. Deze methode werd derhalve nauwkeurig en betrouwbaar geacht. Het argument werd derhalve afgewezen.

(159)

Aangezien er geen andere opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie de overwegingen 236 en 237 van de voorlopige verordening bevestigd.

3.5.   Dumpingmarges

3.5.1.   Individuele dumpingmarge voor Jiangshan Wood

(160)

Naar aanleiding van de in punt 3 beschreven opmerkingen van belanghebbenden, heeft de Commissie de individuele dumpingmarge voor Jiangshan Wood herzien. De definitieve dumpingmarge, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs (kosten, verzekering en vracht), grens Unie, vóór inklaring, is als volgt:

Onderneming

Definitief antidumpingrecht (%)

Pizhou Jiangshan Wood Co., Ltd

43,3

3.5.2.   Dumpingmarge voor alle overige invoer

3.5.2.1.   Methode voor de berekening van de dumpingmarge voor alle overige invoer

(161)

Zoals vermeld in punt 1.7, kwamen de vereniging van producenten-exporteurs, de CEP en de CNFPIA op tegen het besluit om af te zien van de steekproef en het feit dat de Commissie bijgevolg slechts één marge voor alle invoer had vastgesteld, behalve voor Jiangshan Wood, waarvoor een individuele dumpingmarge werd vastgesteld. Deze partijen hebben de Commissie verzocht om het residuele recht opnieuw te berekenen op basis van uitsluitend de dumpingmarge van Jiangshan Wood. De CNFPIA voerde met name aan dat het oneerlijk en onredelijk was dat aan niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die tijdig de steekproefformulieren hadden ingediend, hetzelfde recht wordt opgelegd als aan niet-meewerkende ondernemingen. Volgens haar hadden de niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die tijdig steekproefformulieren hadden ingediend hetzelfde antidumpingrecht moeten krijgen als Jiangshan Wood. Zij heeft na de mededeling van de definitieve bevindingen hetzelfde argument opnieuw ingediend. De CNFPIA verzocht de Commissie ook de lijst bekend te maken van niet in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs die tijdig steekproefformulieren hadden ingediend en om de gedetailleerde berekening van het recht voor “alle overige invoer” bekend te maken zodat zij opmerkingen zou kunnen maken. Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA ook aan dat elke onderneming die het steekproefformulier had ingevuld, in een afzonderlijke bijlage moest worden vermeld, omdat anders haar rechten van verdediging om de bevindingen van de Commissie voor de rechterlijke instanties van de EU aan te vechten, zouden worden geschaad.

(162)

De Commissie herinnerde eraan dat het doel van het niet vaststellen van het residuele recht op basis van de dumpingmarge van de enige meewerkende partij van de aanvankelijk in de steekproef opgenomen ondernemingen er niet in bestond de meewerkende niet in de steekproef opgenomen ondernemingen te bestraffen, maar veeleer een recht vast te stellen op basis van de best beschikbare gegevens, gelet op het gebrek aan medewerking van de aanvankelijk in de steekproef opgenomen ondernemingen. De Commissie was het er niet mee eens dat het recht voor de niet in de steekproef opgenomen meewerkende producenten had moeten worden vastgesteld op basis van het recht voor Jiangshan Wood. Indien de dumpingmarge voor alle invoer uitsluitend op basis van de gegevens van één onderneming was vastgesteld, had dat mogelijk geen representatieve dumpingmarge opgeleverd, aangezien de uitvoer naar de Unie van Jiangshan Wood in dit specifieke geval slechts ongeveer 5 % van alle uitvoer naar de Unie uitmaakte. Dit is anders dan een situatie waarin de dumpingmarge voor meewerkende niet in de steekproef opgenomen ondernemingen is gebaseerd op een steekproef die voldoende representatief is. In dit geval werd afgezien van de steekproef en kon er dus geen op de steekproef gebaseerd gemiddeld recht voor niet in de steekproef opgenomen meewerkende ondernemingen worden berekend.

(163)

De Commissie herinnerde er voorts aan dat, wat de uitvoerprijs betreft, het residuele recht reeds gebaseerd was op de gegevens van alle producenten-exporteurs, aangezien de uitvoerprijzen gebaseerd waren op statistieken van Eurostat. Voor de normale waarde werden gegevens van Jiangshan gebruikt. De Commissie was daarom van oordeel dat dit een redelijke en nauwkeurige methode was om het residuele recht te berekenen en verwierp dus het argument.

(164)

Met betrekking tot het verzoek om de lijst van niet in de steekproef opgenomen meewerkende ondernemingen bekend te maken, herinnerde de Commissie eraan dat de antwoorden voor de steekproef van de ondernemingen in het open dossier konden worden geraadpleegd. De lijst van ondernemingen zou alleen deel uitmaken van een verordening indien deze ondernemingen een individuele Taric-code en recht verkregen, hetgeen niet het geval was. Bovendien heeft het feit dat de ondernemingen niet in een afzonderlijke bijlage waren opgenomen, geen afbreuk gedaan aan het recht van de ondernemingen om de bevindingen van de Commissie voor de rechterlijke instanties van de Unie aan te vechten. De Commissie was het er dus niet mee eens dat zij een lijst van niet in de steekproef opgenomen meewerkende producenten moest bekendmaken.

(165)

Wat de berekeningen betreft, was de Commissie van mening dat deze niet konden worden bekendgemaakt, aangezien de berekeningen gebaseerd waren op de normale waarde van Jiangshan Wood. Bekendmaking zou derhalve vertrouwelijke gegevens van de onderneming onthullen. De Commissie benadrukte evenwel dat de methode voor de vaststelling van het recht voor alle overige invoer voldoende gedetailleerd was beschreven in punt 3.5 van de voorlopige verordening, zodat de partijen opmerkingen konden maken. De Commissie verwierp derhalve het argument dat een gedetailleerde berekening van het recht voor alle overige invoer had moeten worden bekendgemaakt.

(166)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Saintland Wood aan dat het niet redelijk was om twee niveaus van het antidumpingrecht vast te stellen, één voor Jiangshan Wood en één voor alle andere ondernemingen, en dat de Commissie veeleer moest aannemen dat de niet-meewerkende ondernemingen zich op dezelfde wijze hadden gedragen als Jiangshan Wood. Het wees erop dat ofschoon sommige ondernemingen niet onwillig waren om mee te werken, zij onderworpen werden aan strafmaatregelen.

(167)

De Commissie herinnerde er allereerst aan dat het residueel recht niet was vastgesteld om oneerlijke gevolgen te hebben. In geval van niet-medewerking had de Commissie geen andere keuze dan haar bevindingen te baseren op “beschikbare gegevens”, en in dit specifieke geval weerspiegelde het recht de uitvoerprijs van alle niet-medewerkende producenten, zodat de methode het gedrag van de niet-meewerkende producenten nauwkeuriger weerspiegelde dan wanneer het recht uitsluitend was gebaseerd op gegevens van Jiangshan Wood. De Commissie herinnerde eraan dat dit in punt 1.6.2 uitvoerig is toegelicht. Het argument werd derhalve afgewezen.

3.5.2.2.   Opmerkingen over de vaststelling van de dumpingmarge en de uitvoerprijs

(168)

De klager stelde dat zowel de dumpingmarge van Jiangshan Wood als die van de andere producenten in de VRC bijzonder laag was, gelet op de vastgestelde marktverstoringen in de bedrijfstak van triplex- en multiplexhout in de VRC en de bijzonder lage prijzen die alom beschikbaar zijn voor de invoer uit de VRC in de Unie. Hij voerde aan dat de dumpingmarges ook veel lager waren dan de schademarges die de Commissie had vastgesteld. De voorlopige rechten waren dus niet hoog genoeg om een gelijk speelveld te creëren en de producenten in de Unie in staat te stellen van de aanmerkelijke schade te herstellen. De klager voerde ook aan dat de Commissie, gelet op de bijzonder geringe medewerking van de Chinese producenten-exporteurs, de ruime beoordelingsmarge die zij in handelsbeschermingszaken geniet, moet toepassen en het hoogst mogelijke antidumpingrecht moet toepassen voor alle andere niet-meewerkende Chinese producenten-exporteurs.

(169)

De klager stelde eveneens dat Jiangshan Wood op basis van de informatie in het open dossier (zoals het steekproefformulier of aantekeningen over productiefactoren) hoofdzakelijk populierenhout uitvoerde, dat veruit het goedkoopste triplex- of multiplexhout van hardhout was, vergeleken met andere soorten triplex- en multiplexhout. Hij wees erop dat de uitvoerprijs hoofdzakelijk werd bepaald op basis van alle invoer in de Unie, waaronder de invoer van goedkoper triplex- en multiplexhout van populierenhout, maar ook die van duurder triplex- en multiplexhout van eucalyptus- en berkenhout. De klager verstrekte de prijsverschillen op basis van gegevens van Eurostat waaruit het prijsverschil bleek. Hij verzocht de Commissie derhalve een andere benadering te volgen door de uitvoerprijs te corrigeren en alleen de uitvoerprijs voor populierenhout te gebruiken, aangezien hij van mening was dat deze methode het dumpinggedrag van de niet-meewerkende exporteurs beter zou weerspiegelen.

(170)

In tegenstelling tot wat de klager beweert, voerde Jiangshan Wood niet alleen populierenhout naar de Unie uit, maar ook andere, duurdere soorten triplex- en multiplexhout, zoals eucalyptus- en berkenhout. Het was derhalve niet gerechtvaardigd de uitvoerprijs uitsluitend te baseren op de uitvoer van triplex- en multiplexhout van populierenhout, aangezien andere, duurdere soorten triplex- en multiplexhout een voldoende groot deel van de uitvoer van Jiangshan Wood uitmaakten. Deze aandelen van populierenhout en andere duurdere houtsoorten die door Jiangshan Wood werden uitgevoerd, waren vergelijkbaar met de aandelen in de totale invoer van triplex- en multiplexhout van hardhout uit de VRC in de Unie, hetgeen bevestigde dat het gebruik van Eurostat-statistieken om de uitvoerprijs te bepalen in dit geval redelijk en nauwkeurig was. De Commissie bleef dus bij haar standpunt dat de methode die zij had gebruikt om de dumpingmarge voor alle overige invoer vast te stellen, niet tot asymmetrie leidde en nauwkeurig en redelijk was. De Commissie heeft het argument derhalve afgewezen.

3.5.2.3.   Definitieve dumpingmarge voor alle overige invoer

(171)

Na de herziening van de normale waarde van Jiangshan Wood, zoals beschreven in punt 3.2, is de definitieve dumpingmarge, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs (kosten, verzekering en vracht), grens Unie, vóór inklaring, als volgt:

 

Definitief antidumpingrecht (%)

Alle overige invoer

86,8

4.   SCHADE

(172)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen wees de PTIA erop dat de Commissie zich in overweging 247 van de voorlopige verordening baseerde op gegevens van een macrovragenlijst van de European Panel Federation (“EPF”), zonder de bronnen van de gegevens te vermelden.

(173)

De Commissie verwees de PTIA naar de openbare versie van het antwoord op de macrovragenlijst (88), waarin op zijn beurt wordt verwezen naar vertrouwelijke informatie van de EPF. Het antwoord van de EPF op de vragenlijst werd gecontroleerd en het verslag was beschikbaar in het openbare dossier (89).

(174)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen verzocht de PTIA de Commissie duidelijk aan te geven welke ondernemingen onder de term “klager” vielen.

(175)

De Commissie heeft de term “klager” gedefinieerd in overweging 2 van de voorlopige verordening.

(176)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat de schadeanalyse niet correct was, omdat zij geen analyse per hardhoutsoort bevatte.

(177)

Het argument werd verworpen omdat een afzonderlijke schadeanalyse voor elke soort gelet op de omschrijving van het betrokken product (zie de overwegingen 45 en 46 van de voorlopige verordening) niet gerechtvaardigd was. Bovendien werden de belangrijkste soorten, te weten populier, berk en eucalyptus, zowel in de schade- als in de dumpinganalyse onderzocht.

(178)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde de PTIA dat zij wegens een buitensporige en ongerechtvaardigde vertrouwelijke behandeling niet in staat was geweest een grondige en zinvolle analyse van de klacht te verrichten. Het samenvoegen van de schade-indicatoren voor de negen klagers was niet gerechtvaardigd, omdat de PTIA hierdoor wel de trends kon zien, maar de gegevens voor afzonderlijke jaren niet kon verifiëren en de schade-indicatoren niet op consistentie kon controleren. De PTIA voerde aan dat niet was voldaan aan de objectieve wettelijke norm voor de vertrouwelijke behandeling van schade-indicatoren.

(179)

De Commissie bevestigde haar bevindingen in overweging 13. De klacht bevatte voldoende bewijsmateriaal over schadefactoren, voor zover dit redelijkerwijs beschikbaar was. De openbaarmaking van deze gegevens in het niet-vertrouwelijke dossier in geaggregeerde vorm zorgde voor een goed evenwicht tussen het recht van de klager op vertrouwelijke behandeling van informatie en het recht van verdediging van de belanghebbenden. Aan de hand van de gegevens kon een analyse worden gemaakt van de ontwikkelingen in de schade-indicatoren die voldoende bewijsmateriaal vormden voor een voorlopige vaststelling van schade bij de opening van het onderzoek. De Commissie merkte op dat haar voorlopige positieve vaststelling van het bestaan van schade bij de inleiding van het onderzoek werd bevestigd in zowel het voorlopige als de definitieve fase van het onderzoek.

(180)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat indien de Commissie zou blijven oordelen dat de productdefinitie correct was en in overeenstemming met de zaak berkentriplex en -multiplex uit Rusland, een gesegmenteerde schadeanalyse moet worden uitgevoerd.

(181)

De Commissie verwierp dit argument omdat de PTIA niet de exacte segmenten had gedefinieerd die afzonderlijk moesten worden geanalyseerd, noch bewijs had geleverd van het bestaan ervan en van de duidelijke scheidslijnen tussen deze segmenten. In dit verband werd een verwijzing naar het arrest van het Hof in de zaak berkentriplex en -multiplex uit Rusland, waarin populier, berk en beuk werden onderscheiden als houtsoorten die voor het buitenfineer worden gebruikt, onvoldoende of niet nauwkeurig genoeg geacht. Bovendien heeft de Commissie in de overwegingen 53, 64, 74 en 242 vastgesteld dat triplex- en multiplexhout van eucalyptushout en berkenhout, alsook triplex- en multiplexhout van eucalyptushout en beukenhout onderling verwisselbaar zijn en dat er bijgevolg sprake was van concurrentie tussen deze gelijkaardige producten. Deze specifieke bevindingen werden door de belanghebbenden niet aangevochten. Gezien het bovenstaande werd het argument afgewezen.

4.1.   Definitie van de bedrijfstak van de Unie

(182)

Aangezien er geen opmerkingen over de omschrijving van de bedrijfstak van de Unie zijn ontvangen, werden de overwegingen 246 en 247 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.2.   Verbruik in de Unie

(183)

Aangezien er geen opmerkingen over het verbruik in de Unie zijn ontvangen, werden de overwegingen 248 tot en met 250 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.3.   Invoer uit het betrokken land

4.3.1.   Volume en marktaandeel van de invoer uit het betrokken land

(184)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen, voerde de CEP, een ad-hocvereniging van Chinese producenten, aan dat de daling van de Chinese invoerprijzen in 2023 en tijdens het OT tot een aanzienlijk grotere invoer had moeten leiden. In plaats daarvan nam het volume van de invoer uit de VRC in 2023 af ten opzichte van 2022, het jaar daarvoor, en nam deze tijdens het OT slechts minimaal toe.

(185)

Het argument werd afgewezen omdat het volume van de invoer door verschillende andere factoren werd beïnvloed dan enkel de prijzen. In 2022 waren zulke factoren het feit dat triplex- en multiplexhout van oorsprong uit Rusland en Belarus van de markt van de Unie werd geweerd door sancties en de verwachting van economisch herstel na de COVID-19-pandemie waardoor de bestellingen aanzienlijk toenamen. Deze factoren dreven de invoer uit de VRC in 2022 omhoog. Het effect van die factoren was de jaren nadien echter minder uitgesproken, waardoor de invoer in 2023 eerst daalde, om vervolgens weer te stijgen tijdens het OT.

4.3.2.   Prijzen van de invoer uit het betrokken land en prijsonderbieding

(186)

Aangezien er geen opmerkingen over de prijzen bij invoer uit het betrokken land zijn ontvangen, werden de overwegingen 258 tot en met 260 van de voorlopige verordening bevestigd.

(187)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen betwistte de PTIA de representativiteit van de berekening van de prijsonderbieding en het prijsbederf met het argument dat ingevoerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout van eucalyptushout niet kon worden vergeleken met de productie van de bedrijfstak van de Unie en moest worden uitgesloten van de productomschrijving, zoals uiteengezet en behandeld in punt 2.1.2. Indien de uitsluiting van de productomschrijving zou worden geweigerd, verzocht de PTIA de Commissie om te zorgen voor een eerlijke vergelijking door het prijsverschil tussen dragende en niet-dragende eigenschappen in aanmerking te nemen bij de berekeningen.

(188)

De Commissie was van oordeel dat het overgrote deel van het uit de VRC ingevoerde met folie bedekt triplex- en multiplexhout van hardhout uit populieren- en eucalyptushout bestond, terwijl de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie voor de productie van met folie bekleed triplex- en multiplexhout van hardhout hoofdzakelijk berkenhout gebruikten. De prijs van het resulterende product verschilde door de variantie in de prijs van de gebruikte grondstof. De Commissie heeft daarom een kwaliteitscorrectie uitgevoerd, op basis van het prijsverschil tussen de gemiddelde aankoopprijs die tijdens het OT voor populieren- en berkenstammen werd betaald in de Unie, teneinde een zinvolle vergelijking te kunnen maken tussen overeenkomstige soorten met folie bedekt triplex- en multiplexhout van hardhout die door de bedrijfstak van de Unie werden geproduceerd en die uit de VRC werden ingevoerd. Het resultaat van de correctie was een daling van de prijsonderbiedingsmarge van 46,3 % tot 32,3 % en van de prijsbederfmarge van 144,37 % tot 93,16 % voor Jiangshan Wood en een overeenkomstige daling van 192,7 % tot 185,9 % voor alle overige invoer uit de VRC.

4.4.   Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie

4.4.1.   Algemene opmerkingen

(189)

Aangezien er geen opmerkingen betreffende de algemene opmerkingen zijn ontvangen, werden de overwegingen 264 tot en met 268 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.2.   Macro-economische indicatoren

4.4.2.1.   Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad

(190)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de CEP aan dat de productiecapaciteit stabiel was gebleven en dat een daling van de productie met 11 % tijdens de beoordelingsperiode normaal was.

(191)

Dat argument werd verworpen omdat een daling van het productievolume van de bedrijfstak van de Unie met 11 % tussen 2021 en het OT, met name gelet op het gat in de markt dat door de sancties tegen Rusland en Belarus was gecreëerd, nadelig was voor de bedrijfstak van de Unie.

(192)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat de bezettingsgraad van de bedrijfstak van de Unie stabiel is gebleven.

(193)

De Commissie verwierp dat argument omdat de bezettingsgraad van 2021 tot het OT met 9 % was afgenomen.

(194)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde de PTIA dat de Commissie in overweging 270 van de voorlopige verordening ten onrechte had geoordeeld dat de bedrijfstak van de Unie zijn productiecapaciteit had kunnen vergroten om het gat in de markt te vullen dat was ontstaan door het verbod op Russisch en Belarussisch triplex- en multiplexhout van hardhout in 2022.

(195)

Na het verbod op Russisch en Belarussisch triplex- en multiplexhout van hardhout had de bedrijfstak van de Unie voor triplex- en multiplexhout, die over een grote reserveproductiecapaciteit beschikte, de gerechtvaardigde verwachting dat de vraag naar triplex- en multiplexhout van hardhout naar zijn eigen producten zou kunnen verschuiven. In plaats daarvan werd op zijn minst voor een deel aan die vraag voldaan door schade veroorzakende invoer met dumping uit de VRC. Bij de beschikbaarheid van grondstoffen voor een dergelijke toename, die door de PTIA wordt betwist, wordt geen rekening gehouden met het oogsten van reserveplantages of met de handel in stammen en fineer.

(196)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen merkte de PTIA op dat een bezettingsgraad van 66 % realistisch was voor de bedrijfstak van de Unie. De CEP voerde voorts aan dat de bezettingsgraad aan het begin van de beoordelingsperiode, te weten in 2021, al laag was. De daaropvolgende daling ervan kon dus niet worden toegeschreven aan de invoer uit de VRC, maar aan een algemeen gebrek aan zakelijke knowhow van de bedrijfstak van de Unie.

(197)

De Commissie verwierp deze argumenten, aangezien zij niet door enig bewijsmateriaal werden gestaafd.

4.4.2.2.   Verkoophoeveelheid en marktaandeel

(198)

Aangezien er geen opmerkingen over de verkoophoeveelheid zijn ontvangen, werden de overwegingen 273 tot en met 275 van de voorlopige verordening bevestigd.

(199)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen merkte de PTIA op dat het marktaandeel van de bedrijfstak van de bedrijfstak van de Unie was toegenomen. Zij voerde aan dat de in overweging 276 van de voorlopige verordening gegeven uitleg dat de uitsluiting van Russische en Belarussische triplex- en multiplexhoutproducten van hardhout van de markt van de Unie tot een daling van het verbruik had geleid, onlogisch was omdat illegaal Russisch triplex- en multiplexhout de markt van de Unie was blijven binnenkomen, zoals blijkt uit de conclusies van het antiontwijkingsonderzoek ten aanzien van berkentriplex en -multiplex van hardhout uit Kazachstan en Turkije (90) (“het antiontwijkingsonderzoek”). De PTIA voegde eraan toe dat de daling van het verbruik veeleer verband hield met een normalisering van de vraag na het economische herstel na COVID.

(200)

Het argument werd afgewezen omdat bij het antiontwijkingsonderzoek bewijs werd gevonden dat in de periode van juli 2022 tot juni 2023 130 900 m3 Russisch triplex- en multiplexhout van hardhout werd ingevoerd via Kazachstan en Turkije, minder dan 10 % van de hoeveelheid die in 2021 — het laatste jaar voor de invoering van de sancties — uit Rusland en Belarus werd ingevoerd. Als er dus al sprake was van een verschuiving van de invoer uit Rusland en Belarus naar Kazachstan en Turkije, was die slechts gering.

(201)

Hoe dan ook nam de verkoop van de bedrijfstak van de Unie tussen 2021 en het onderzoektijdvak met 12 % of meer dan 165 000 m3 af, terwijl de invoer uit de VRC in dezelfde periode met 16 % en meer dan 100 000 m3 toenam. Het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie steeg tussen 2021 en het onderzoektijdvak met 25 %, maar dat van de invoer uit de VRC steeg in diezelfde periode met 67 %. Op grond hiervan heeft de Commissie dit argument afgewezen.

4.4.2.3.   Groei

(202)

Aangezien er geen opmerkingen over de groei zijn ontvangen, werd overweging 278 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.2.4.   Werkgelegenheid en productiviteit

(203)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde de CEP dat de werkgelegenheid in de bedrijfstak van de Unie stabiel was en dat zijn productiviteit zich positief ontwikkelde.

(204)

De argumenten werden verworpen omdat de daling van de werkgelegenheid met 2 %, de daling van het productievolume met 11 % en de daling van de productiviteit met 9 % op een verslechtering van de situatie van de bedrijfstak van de Unie wezen in plaats van op stabiliteit en verbetering zoals de CEP aanvoerde. De Commissie herinnerde er ook aan dat haar schadeanalyse niet louter statisch was, waarbij alleen eindpunten werden vergeleken, maar ook dynamisch, waarbij ook de trend tussen de eindpunten werd geanalyseerd. In het onderhavige geval bevestigde de dynamische analyse van de gegevens over werkgelegenheid, productievolume en productiviteit het bestaan van aanmerkelijke schade.

4.4.2.5.   Hoogte van de dumpingmarge en herstel van eerdere dumping

(205)

Aangezien er geen opmerkingen over de hoogte van de dumpingmarge en het herstel van eerdere dumping zijn ontvangen, werden de overwegingen 283 en 284 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.3.   Micro-economische indicatoren

4.4.3.1.   Prijzen en factoren die de prijzen beïnvloeden

(206)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen wees de PTIA erop dat de aanzienlijke stijging van de verkoopprijzen in de Unie tussen 2021 en 2023 aantoonde dat er geen sprake was van schade voor de bedrijfstak van de Unie.

(207)

De Commissie verwierp het argument omdat de stijging van de verkoopprijs teniet werd gedaan door de aanzienlijke stijging van de productiekosten. De neerwaartse druk op de prijzen door invoer leidde tot een verlies aan winstgevendheid voor de bedrijfstak van de Unie, wat op aanmerkelijke schade wees. Bovendien was de Commissie van oordeel dat conclusies inzake de algemene situatie van de bedrijfstak van de Unie niet mochten worden gebaseerd op bepaalde schade-indicatoren afzonderlijk, maar veeleer moesten worden gebaseerd op een beoordeling van de ontwikkeling van de hele reeks schade-indicatoren tijdens de beoordelingsperiode.

4.4.3.2.   Loonkosten

(208)

Aangezien er geen opmerkingen over arbeidskosten zijn ontvangen, werden de overwegingen 289 en 290 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.4.3.3.   Voorraden

(209)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat de toename van de voorraden als niet van materieel belang moet worden beschouwd, aangezien zij, uitgedrukt als percentage van de productie, slechts steeg van 1,74 % in 2021 tot 2,43 % in het OT.

(210)

De Commissie merkte op dat de PTIA niet betwistte dat er sprake was van een zowel een relatieve als een absolute toename van de voorraden, zoals beoordeeld door de Commissie. De 2,43 % onverkochte voorraden triplex- en multiplexhout van hardhout tijdens het OT, die door de PTIA als “niet van materieel belang” werden aangemerkt, waren in reële termen goed voor 44 504 m3 van het onderzochte product, meer dan de hoeveelheid triplex- en multiplexhout van berkenhout uit Rusland ten aanzien waarvan in het antiontwijkingsonderzoek ontwijking via Turkije werd geconstateerd. Bovendien brengt elke toename van de voorraden kosten met zich mee voor de houder ervan, die moeten worden gefinancierd. De Commissie heeft dit argument afgewezen.

4.4.3.4.   Winstgevendheid, kasstroom, investeringen, rendement van investeringen en vermogen om kapitaal aan te trekken

(211)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen uitte de PTIA haar bezorgdheid over de representativiteit van de winstgevendheid van de in de steekproef opgenomen ondernemingen. Zij heeft bepaalde producenten van triplex- en multiplexhout van berkenhout gevonden die in de beoordelingsperiode goede resultaten hebben geboekt. De PTIA voerde aan dat zij niet kon vertellen welke houtsoorten door de maatregelen sterker zouden worden getroffen, omdat de Commissie geen analyse per segment had verricht.

(212)

De Commissie verwierp het argument omdat de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie werd beoordeeld door een naar behoren samengestelde representatieve steekproef van producenten van het onderzochte product in de Unie te onderzoeken. De representativiteit daarvan is in het stadium van de steekproef door de belanghebbenden niet betwist. Bovendien vervaardigden de producenten in de Unie, ook die waarnaar de PTIA verwees, niet alleen het onderzochte product, waardoor de reikwijdte van het onderzoek beperkter was dan hun bekendgemaakte financiële resultaten. De Commissie had in overweging 55 van de voorlopige verordening vastgesteld dat de fysische, technische en chemische basiseigenschappen van triplex- en multiplexhout van alle hardhoutsoorten dezelfde waren en dat zij één enkele productcategorie vormden, zodat een analyse per segment niet nodig was. De vaststelling met betrekking tot de fysische, technische en chemische basiseigenschappen van triplex- en multiplexhout van verschillende hardhoutsoorten is door de PTIA aangevochten op basis van de bevindingen en van het arrest van het Hof in de zaak betreffende triplex- en multiplexhout van berkenhout van oorsprong uit Rusland, maar is in de overwegingen 55 en 56 van de voorlopige verordening en in overweging 52 van de onderhavige verordening verworpen. Op grond hiervan werd het argument afgewezen.

(213)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde de PTIA dat de prijzen van de Unie niet onder druk stonden en dat de problemen met de winstgevendheid het gevolg waren van hogere productiekosten. De PTIA voerde aan dat de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie tijdens het OT volgens de realiteit van de markt waren gestegen, wat tot een verlies aan winstgevendheid had geleid, en dat het verkoopvolume van de Unie de algemene daling van het verbruik volgde. De PTIA betoogde dat de Commissie de daling van het verbruik ten onrechte had toegeschreven aan het verbod op triplex- en multiplexhout van oorsprong uit Rusland en Belarus, aangezien uit het antiontwijkingsonderzoek bleek dat er nog steeds Russisch triplex- en multiplexhout van berkenhout de markt van de Unie binnenkwam.

(214)

Bij gebrek aan nieuw bewijsmateriaal, heeft de Commissie haar bevindingen in de overwegingen 285 tot en met 288 van de voorlopige verordening bevestigd. Het argument in verband met de daling van het verbruik werd behandeld in overweging 200.

(215)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde de PTIA dat er geen investeringsbenchmark is die de gezondheid van een bedrijfstak aantoont, dat de bedrijfstak voor triplex- en multiplexhout van hardhout niet kapitaalintensief is en dat de investeringen tussen 2023 en het eind van het OT met 8 % waren gestegen.

(216)

De Commissie bleef bij haar bevinding in overweging 296 van de voorlopige verordening, te weten dat de investeringen door de bedrijfstak van de Unie tijdens de beoordelingsperiode met 31 % afnamen. Het bestaan van een benchmark en de kapitaalintensiteit van de bedrijfstak voor triplex- en multiplexhout van hardhout waren irrelevant omdat deze schade-indicatoren niet afzonderlijk werden geanalyseerd, maar als onderdeel van een ruimere analyse van indicatoren van aanmerkelijke schade, wat wil zeggen dat de neerwaartse trend van de investeringen het bestaan van aanmerkelijke schade zelfs zonder benchmark of beoordeling van de kapitaalintensiteit van de bedrijfstak eerder ondersteunde dan ontkrachtte.

4.5.   Conclusie over schade

(217)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen, voerde de PTIA aan dat de schade-indicatoren om de hierboven besproken redenen de voorlopige conclusie van de Commissie dat de bedrijfstak van de Unie schade had geleden, niet ondersteunden.

(218)

De Commissie is op de argumenten van de PTIA met betrekking tot een aantal van bovengenoemde schade-indicatoren ingegaan (zie overwegingen 172 tot en met 177, 187, 188, 192 tot en met 196, 199, 200, 206 tot en met 207, 209 en 210). Met uitzondering van de opmerking over prijsonderbieding werden de argumenten van de PTIA afgewezen. De herberekende prijsonderbiedingsmarges bleven echter hoog (zie overweging 188).

(219)

Zodoende bleef de Commissie bij de conclusie dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening.

5.   OORZAKELIJK VERBAND

5.1.   Gevolgen van de invoer met dumping

(220)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat de Commissie de gevolgen van de toename van het volume van de invoer niet naar behoren had beoordeeld en dat er geen sprake was van een aanzienlijke stijging van de omvang van de invoer uit de VRC in verhouding tot het verbruik of de productie in 2023 en tijdens het OT. De invoer bereikte een piek in 2022, met een stijging van 32 %, maar in 2023 en tijdens het OT lag de invoer respectievelijk slechts 11 % en 16 % hoger dan in 2021. De PTIA was het niet eens met de verklaring in overweging 324 van de voorlopige verordening dat Chinese producenten “hun invoervolumes tegen aanzienlijk lagere prijzen voortdurend verhoogden”.

(221)

De Commissie had bij de beoordeling van het volume van de invoer en het effect daarvan op de prijzen vastgesteld dat de aanzienlijke stijging van de omvang van de invoer in 2022 werd gevolgd door een meer gematigde stijging ten opzichte van 2021 in 2023 en tijdens het OT, tegen sterk dalende prijzen. Deze trends wezen echter nog steeds op het bestaan van een oorzakelijk verband tussen de invoer uit de VRC en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade. In verhouding tot het verbruik in de Unie steeg de invoer van triplex- en multiplexhout van hardhout uit de VRC van 18 % in 2021 tot 26 % in 2022 en 29 % in 2023, en vervolgens nogmaals tot 31 % in het OT. In verhouding tot de productie in de Unie lag het percentage Chinese invoer in 2021 op 37 % en steeg het vervolgens tot 49 %, tot 44 % en tot 48 % in respectievelijk 2022, 2023 en het OT. Het argument werd dan ook afgewezen.

5.2.   Gevolgen van andere factoren

(222)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat de sterkere stijging van de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie in verhouding tot zijn verkoopprijzen het resultaat was van uitzonderlijke gebeurtenissen, zoals de stijging van de grondstofprijzen, de oorlog in Oekraïne en de daaruit voortvloeiende energiecrisis.

(223)

De Commissie stelde vast dat de bedrijfstak van de Unie in 2022 in staat was om zijn prijzen te verhogen tot boven de productiekosten. Na deze stijging daalden de verkoopprijzen echter en bleven zij onder het niveau van de productiekosten. Die productiekosten waren in 2023 en tijdens het OT constant. Het element dat van invloed was op de prijzen van de bedrijfstak van de Unie en dat veranderde, was het toenemende volume en de dalende prijs van de invoer uit de VRC. Op basis daarvan bleef de Commissie bij haar conclusie dat de invoer uit de VRC de bedrijfstak van de Unie schade berokkende.

(224)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de CEP aan dat de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie niet waren beïnvloed door de dalende invoerprijzen; toen de invoerprijzen in 2023 aanzienlijk daalden, was de bedrijfstak van de Unie immers in staat om zijn prijzen te verhogen.

(225)

Zoals reeds uiteengezet in de overwegingen 306 en 307 van de voorlopige verordening, belette de daling van de prijzen van de invoer uit de VRC de bedrijfstak van de Unie om zijn prijzen tot boven zijn productiekosten te verhogen. De Commissie stelde vast dat het argument van de CEP niet zozeer een ontbreken van oorzakelijk verband aantoonde, maar veeleer dat de bedrijfstak van de Unie in een situatie waarin de productiekosten stegen en de invoerprijzen daalden, er juist vanwege de laaggeprijsde invoer niet in geslaagd was om zijn prijzen tot een houdbaar niveau te verhogen.

(226)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen verwees de PTIA, om het vermeende ontbreken van een oorzakelijk verband aan te tonen, naar de gegevens over de productiekosten in de zaak betreffende berkentriplex en -multiplex van oorsprong uit Rusland (91), waarin Paged, één van de in de onderhavige zaak in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, ook deel uitmaakte van de steekproef.

(227)

De verwijzing werd irrelevant geacht omdat het een zaak betrof met een ander onderzoektijdvak en een andere productomschrijving.

(228)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat de stijging van de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie zo sterk was dat deze niet volledig aan de afnemers kon worden doorberekend in de vorm van prijsverhogingen. Het was niet zozeer de aanwezigheid van goedkope Chinese invoerproducten, maar veeleer de snelheid waarmee de kosten stegen, die de bedrijfstak van de Unie belette om de prijzen tot een winstgevend niveau te verhogen.

(229)

De Commissie verwierp dit argument omdat de aanzienlijke stijging van de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie in 2022 ten opzichte van 2021 gepaard ging met een overeenkomstige prijsstijging, waaruit blijkt dat de stijging van de productiekosten aan de afnemer kon worden doorberekend. Bovendien kon een veel kleinere stijging van de productiekosten in 2023 en tijdens het onderzoektijdvak niet worden doorberekend, wat leidde tot een situatie waarin de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie negatief werd, zoals vermeld in overweging 288 van de voorlopige verordening.

5.3.   Uitvoerprestatie van de bedrijfstak van de Unie

(230)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen, schreven de PTIA en de CEP de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade toe aan de achteruitgang van zijn uitvoerprestaties.

(231)

De Commissie stelde vast dat meer dan 80 % van de verkoop van de bedrijfstak van de Unie in de Unie plaatsvond en dat de uitvoer gedurende de hele beoordelingsperiode winstgevend was. Gelet op het aandeel van de uitvoer werd de afname daarvan niet geacht afbreuk te doen aan het oorzakelijke verband tussen de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade en de invoer met dumping uit de VRC.

5.4.   Conclusie inzake het oorzakelijk verband

(232)

De Commissie heeft de gevolgen van alle bekende factoren beoordeeld en daarbij rekening gehouden met de opmerkingen van de belanghebbenden, en is tot de conclusie gekomen dat deze factoren niet hebben afgedaan aan het oorzakelijk verband. De Commissie heeft daarom de conclusies uit de overwegingen 332 tot en met 334 van de voorlopige verordening bevestigd, namelijk dat er een oorzakelijk verband bestond tussen de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade en de invoer met dumping uit de VRC.

6.   NIVEAU VAN DE MAATREGELEN

(233)

In het onderhavige geval heeft de klager het bestaan van verstoringen van de grondstoffenmarkten in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening aangevoerd. Om het geschikte niveau van de maatregelen te beoordelen, heeft de Commissie eerst het bedrag aan rechten vastgesteld dat noodzakelijk was om de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade weg te nemen bij ontbreken van verstoringen als bedoeld in artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening. Vervolgens onderzocht zij of de dumpingmarge van de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs hoger zou zijn dan hun schademarge.

6.1.   Schademarge

(234)

Uit gegevens van de databank Surveillance 2 blijkt dat de invoervolumes uit de VRC in de periode van voorafgaande kennisgeving van vier weken 82 % lager was dan de gemiddelde invoer in het onderzoektijdvak op vierwekelijkse basis. Op grond daarvan concludeerde de Commissie dat de invoer waarop het onderzoek betrekking heeft in de periode van voorafgaande kennisgeving niet aanzienlijk was toegenomen.

(235)

De Commissie heeft de schademarge in dit opzicht daarom niet gecorrigeerd.

(236)

Zoals beschreven in overweging 188, heeft de Commissie de schademarges herzien. Derhalve gelden voor de meewerkende producenten-exporteurs en alle andere ondernemingen de volgende definitieve schademarges:

Land

Onderneming

Definitieve schademarge (%)

Volksrepubliek China

Pizhou Jiangshan Wood Co., Ltd

93,1

Volksrepubliek China

Alle overige invoer van oorsprong uit de VRC

185,9

6.2.   Onderzoek van de marge die toereikend is om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen

(237)

In overweging 347 van de voorlopige verordening werd vastgesteld dat de marges die toereikend waren om de schade weg te nemen, hoger waren dan de dumpingmarges.

(238)

Na de herziening van de schademarges in het definitieve stadium bleven de marges die toereikend waren om de schade weg te nemen hoger dan de dumpingmarges. De Commissie bleef derhalve bij haar standpunt dat het passend is het bedrag van de voorlopige rechten overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening vast te stellen.

7.   CONCLUSIE INZAKE HET NIVEAU VAN DE MAATREGELEN

(239)

Na bovenstaande beoordeling moeten de definitieve antidumpingrechten overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening als volgt worden vastgesteld:

Onderneming

Definitieve schademarge (%)

Definitieve dumpingmarge (%)

Definitief recht (%)

Pizhou Jiangshan Wood Co., Ltd

93,1

43,3

43,3

Alle overige invoer van oorsprong uit de VRC

185,9

86,8

86,8

8.   BELANG VAN DE UNIE

8.1.   Belang van de bedrijfstak van de Unie

(240)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de PTIA aan dat het niet in het belang van de bedrijfstak van de Unie was om maatregelen in te stellen voor met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor bekistingen van oorsprong uit de VRC, omdat het, gezien de beperkingen van de productie van triplex- en multiplexhout voor bekistingen in de Unie, voor de bedrijfstak van de Unie economisch niet haalbaar is om dit product te vervaardigen.

(241)

De Commissie merkte op dat met folie bedekt triplex- en multiplexhout van oorsprong uit de VRC verschillende duurzaamheidsklassen kan hebben en dat sommige tot tien keer toe kunnen worden gebruikt voor bekistingen. De bedrijfstak van de Unie produceerde met folie bedekt triplex- en multiplexhout met een hoge en een lagere duurzaamheid, waarbij verschillende soorten hardhout werden gebruikt. Het herstellen van billijke prijzen in dit deel van de markt voor met folie bedekt triplex- en multiplexhout is duidelijk in het belang van de bedrijfstak van de Unie.

(242)

Wat beperkt herbruikbaar met folie bedekt triplex- en multiplexhout betreft, dat hoofdzakelijk door bouwondernemingen wordt gebruikt voor bekistingen, werd tijdens de controle van het antwoord op de vragenlijst van een van de in de steekproef opgenomen producenten aangevoerd dat de onderneming in staat en bereid is om dit hout te produceren indien de prijzen billijk zijn. De Commissie heeft geen reden om aan deze specifieke verklaring te twijfelen, in het bijzonder gelet op het feit dat in de Unie geproduceerd triplex- en multiplexhout van beukenhout een levensvatbaar alternatief kan zijn voor beperkt herbruikbaar met folie bedekt triplex- en multiplexhout dat wordt ingevoerd uit de VRC, zoals toegelicht in overweging 73. Het argument werd dan ook afgewezen.

8.2.   Belang van niet-verbonden importeurs

(243)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde ISB, een in de steekproef opgenomen niet-verbonden importeur in de Unie, in zijn antwoord op de vragenlijst aan dat de maatregelen tot een tekort in het productaanbod en een stijging van de prijzen voor de eindafnemer zouden kunnen leiden. Altripan, nog een in de steekproef opgenomen niet-verbonden importeur in de Unie, stelde in zijn antwoord op de vragenlijst dat importeurs en handelaren die gebruikmaken van producten van oorsprong uit de VRC met hogere kosten zouden worden geconfronteerd, wat tot kleinere marges of hogere prijzen voor downstreamafnemers zou leiden. Altripan was voorstander van het instellen van antidumpingrechten op triplex- en multiplexhout van berkenhout, maar pleitte als lid van de PTIA voor de uitsluiting van populierenhout en eucalyptushout, zoals behandeld in de punten 2.1.1 en 2.5 van de voorlopige verordening. De PTIA diende brieven van importeurs en gebruikers in die zich tegen de instelling van de maatregelen verzetten (92). Deze brieven waren gebaseerd op gemeenschappelijke modellen en waren niet onderbouwd met aanvullend bewijsmateriaal.

(244)

De Commissie was van oordeel dat toen triplex- en multiplexhout van berkenhout uit Rusland en Belarus in 2022 door sancties werd verboden, het aanbod werd vervangen door triplex- en multiplexhout van eucalyptushardhout, hoofdzakelijk uit de VRC. Indien de maatregelen die in het kader van dit onderzoek zouden worden ingesteld voor triplex- en multiplexhout van hardhout uit de VRC tot tijdelijke verstoringen van de markt van de Unie zouden leiden, zullen de importeurs leveringsbronnen in Zuidoost-Azië, Afrika of Latijns-Amerika kunnen aanspreken om triplex- en multiplexhout van hardhout te leveren ter vervanging van de huidige invoer uit de VRC, indien importeurs en/of gebruikers gebruik wensen te maken van een alternatieve leveringsbron.

(245)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde ISB aan dat het door het beperkte aanbod van stammen in bepaalde productiecentra, met name de Unie, en door het gebrek aan wereldwijde handel daarin onmogelijk zou worden om alternatieve bronnen te vinden voor het volume aan triplex- en multiplexhout van hardhout dat momenteel door de VRC wordt geleverd. De PTIA onderstreepte dat dit met name geldt voor triplex- en multiplexhout van eucalyptushout, waarvoor de bedrijfstak van de Unie niet over de capaciteit beschikt om de markt van de Unie van panelen van triplex- en multiplexhout van eucalyptushardhout te voorzien vanwege het gebrek aan eucalyptusstammen.

(246)

De Commissie vond aanwijzingen voor invoer in de Unie van triplex- en multiplexhout van eucalyptushardhout dat in de VRC was vervaardigd van stammen van oorsprong uit Uruguay, waaruit bleek dat er handel in stammen bestond en dat de vermeende beperkte hoeveelheid stammen die in de Unie beschikbaar was, kan worden aangevuld met invoer. De PTIA voerde zelf aan dat de Unie voor haar productie van triplex- en multiplexhout van eucalyptushout afhankelijk is van invoer.

(247)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen betoogde de PTIA dat de antwoorden van niet-verbonden importeurs in de Unie niet waren gecontroleerd.

(248)

In de steekproef opgenomen niet-verbonden importeurs die een volledig antwoord op de vragenlijst hadden verstrekt, werden vóór de mededeling van de definitieve bevindingen gecontroleerd.

(249)

Gezien het bovenstaande bleef de Commissie erbij dat de algemene voordelen van de maatregelen zwaarder wogen dan de mogelijke negatieve gevolgen voor importeurs en bevestigde zij de conclusies in de overwegingen 360 en 361 van de voorlopige verordening.

(250)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Andrex aan dat het niet in het belang van de Unie was om antidumpingrechten in te stellen op platen van triplex- en multiplexhout voor containervloeren die volledig van rubberhout zijn vervaardigd. Dit product verschilde wezenlijk van het triplex- en multiplexhout van berken-, populier- of eucalyptushout dat in de Unie wordt vervaardigd. Er was geen producent in de EU van triplex- en multiplexhout met een dikte van 28 mm voor containervloeren van rubberhout. Andrex voerde verder aan dat de maatregelen de sector voor containerreparatie in de EU zouden verstoren, marktdeelnemers zouden dwingen om complete containers in te voeren in plaats van bestaande containers te repareren en de doelstellingen van de EU op het gebied van de circulaire economie in het kader van de Green Deal zouden ondermijnen.

(251)

De Commissie heeft vastgesteld dat platen van triplex- en multiplexhout voor containervloeren die volledig van rubberhout zijn vervaardigd, een alternatief van mindere kwaliteit zijn voor platen van triplex- en multiplexhout voor containervloeren van keruing en apitong, twee tropische houtsoorten die op grote schaal worden gebruikt voor containervloeren van de beste kwaliteit. Volledig met rubberhout vervaardigde containervloerplaten van triplex- en multiplexhout concurreerden met containervloeren van triplex- en multiplexhout van bamboe en stalen containervloeren, en boden alternatieven voor importeurs van containeronderdelen in de Unie. De Commissie heeft vastgesteld dat UPM-Kymene Corporation in Finland een belangrijke speler is in de sector container- en vrachtwagenvloeren (93) in de Unie, evenals Overseas Hardwood Company in de Verenigde Staten (94) en verschillende ondernemingen in India (95), die alternatieve leveringsbronnen vormen voor importeurs in de Unie van planken van hardhout voor containervloeren van zowel hoge als lage kwaliteit. Aangezien Andrex en andere ondernemingen in de containersector in een eerder stadium geen medewerking hebben verleend en er bijgevolg geen verifieerbare informatie beschikbaar was, kon de Commissie de argumenten van Andrex niet bevestigen. De Commissie heeft derhalve vastgesteld dat de algemene voordelen van de maatregelen opwegen tegen de mogelijke negatieve gevolgen voor importeurs van containervloeren van triplex- en multiplexhout van hardhout.

8.3.   Belang van de gebruikers

(252)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen klaagde de PTIA, gesteund door de ETTF en GD Holz, over het feit dat in de voorlopige fase geen rekening was gehouden met essentieel bewijsmateriaal in de vorm van steunbrieven van gebruikers. De PTIA verstrekte voorts nog meer steunbrieven van gebruikers.

(253)

De Commissie heeft de steunbrieven van de gebruikers in het definitieve stadium onderzocht. De Commissie stelde vast dat de meeste entiteiten die brieven hadden ingediend, zich niet als belanghebbende hadden geregistreerd, dat sommige van de met de hand ingevulde brieven onleesbaar waren en dat andere kopieën waren op basis van een gemeenschappelijk model. Geen van de brieven ging vergezeld van daadwerkelijk bewijs om de verklaringen daarin te staven. Het bezwaar van de gebruikers tegen de maatregelen, met name van de bouwsector en haar leveranciers en andere in de begeleidende brieven vertegenwoordigde bedrijfstakken, werd niettemin terdege in aanmerking genomen wat betreft industriële gebruikers, d.w.z. de vervoerssector, en niet-industriële gebruikers, zoals uitgelegd in de overwegingen 20 en 364 van de voorlopige verordening.

(254)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen, voerden de ETTF en de PTIA aan dat de bouwsector in de Unie het moeilijk had en dat zijn benarde situatie zou worden aangescherpt door de stijging van de kosten van met folie bedekt triplex- en multiplexhout. De Unie moet ervoor zorgen dat een echt universeel recht op huisvesting wordt gewaarborgd en de instelling van antidumpingrechten op met folie bedekt triplex- en multiplexhout uit de VRC zou leiden tot hogere bouwkosten, die een van de belangrijkste oorzaken zijn van de huisvestingscrisis in de Unie. De PTIA vermeldde een aantal stappen van de Europese Commissie, het Economisch en Sociaal Comité en het Europees Parlement om haar standpunt te ondersteunen.

(255)

De Commissie heeft de ingediende documenten onderzocht en stelde vast dat haar voorlopige vaststelling, zoals vermeld in overweging 364 van de voorlopige verordening, dat de kosten van met folie bedekt triplex- en multiplexhout dat voor bekistingen voor de bouw wordt gebruikt, een klein deel van de totale kosten uitmaken, overeind bleef. Een verhoging van de prijs van uit de VRC ingevoerd met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor de eindgebruikers zou dus slechts een klein effect hebben op de totale kosten en betaalbaarheid van woningen en de vraag naar bouwactiviteiten. Bovendien was de internationale markt voor triplex- en multiplexhout uit hardhout divers en flexibel, met spelers van Indonesië tot Uruguay, die verschillende delen van de markt van de Unie tegen concurrerende en eerlijke prijzen konden beleveren. Voorts werd het niveau van de in dit onderzoek ingestelde rechten niet als prohibitief beschouwd, zodat importeurs tegen billijke prijzen bij Chinese producenten-exporteurs kunnen blijven inkopen.

(256)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat de Commissie de berekeningen ter ondersteuning van de bevindingen dat de kosten in verband met met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor bekistingen in bouwprojecten een klein deel van de totale kosten uitmaakten, niet openbaar heeft gemaakt.

(257)

In de voorlopige fase stelde de Commissie vast dat voor de meeste industriële gebruikers de kosten van platen van triplex- en multiplexhout van hardhout die worden gebruikt voor bekistingen in de bouw over het algemeen niet erg significant zijn in verhouding tot de totale kosten ervan, zoals vermeld in overweging 364 van de voorlopige verordening. De Commissie merkte op dat de PTIA geen bewijs van het tegendeel had geleverd. Bovendien werd de voorlopige vaststelling van de Commissie dat de kosten voor met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor bekistingen laag waren, in het voorlopige stadium door geen van de belanghebbenden betwist. Het belangrijkste is dat een dergelijke bevinding niet werd betwist door belanghebbenden, ook niet toen de Commissie tijdens het controlebezoek ter verificatie van de antwoorden op de vragenlijst van de in de steekproef opgenomen importeurs, waaronder een lid van de PTIA, de kwestie van de gevolgen van de maatregelen voor bouwprojecten aan de orde stelde. Bovendien heeft geen enkele bouwonderneming die als belanghebbende is geregistreerd, bewijs geleverd van het exacte aandeel van de kosten van met folie bedekt triplex- en multiplexhout voor bekistingen in haar projecten. Op grond hiervan werd het argument afgewezen.

(258)

Gezien het bovenstaande bleef de Commissie erbij dat de algemene voordelen van de maatregelen zwaarder wogen dan de mogelijke negatieve gevolgen voor gebruikers en daarom werden de conclusies in de overwegingen 362 tot en met 364 van de voorlopige verordening bevestigd.

8.4.   Conclusie betreffende het belang van de Unie

(259)

Op basis van het bovenstaande is de Commissie tot de conclusie gekomen dat er geen dwingende redenen zijn om te besluiten dat het duidelijk niet in het belang van de Unie zou zijn om maatregelen in te stellen ten aanzien van de invoer van triplex- en multiplexhout van hardhout van oorsprong uit de VRC.

(260)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de PTIA aan dat in de voorlopige fase geen rekening was gehouden met de standpunten van gebruikers, voornamelijk in de bouwsector, ter ondersteuning van de PTIA en dat er geen schadeanalyse per productsegment was uitgevoerd, waardoor de beoordeling van het belang van de Unie door de Commissie ontoereikend was.

(261)

Het argument over de standpunten van de gebruikers in de bouwsector werd weerlegd in de overwegingen 29 en 253. Het argument over de noodzaak van een gesegmenteerde schadeanalyse werd weerlegd in overwegingen 181 en 212. De Commissie verwierp daarom het argument dat de analyse van het belang van de Unie ontoereikend was.

(262)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Saintland Wood aan dat het niet in het belang van de Unie is om Chinese producten van triplex- en multiplexhout te vervangen door invoer uit Zuidoost-Azië en Zuid-Amerika, waar het niveau van milieubescherming lager is dan in China en bossen niet op duurzame wijze worden beheerd.

(263)

De Commissie verwierp het argument omdat de maatregelen niet bedoeld zijn om Chinees triplex- en multiplexhout door andere bronnen te vervangen, maar om een gelijk speelveld te herstellen. De Commissie heeft tijdens de verificatie van niet-verbonden importeurs vastgesteld dat op het niveau van individuele ondernemingen de certificering door de Forest Stewardship Council (“FSC”) (96) van invoerproducten wijdverbreid was, omdat afnemers op de markt van de Unie hierom vroegen. De Commissie was van mening dat als de Chinese invoer zou worden vervangen door invoer uit Zuidoost-Azië en Zuid-Amerika, de nieuwe marktdeelnemers onder druk zouden komen te staan om aan dezelfde eisen te voldoen.

9.   DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN

9.1.   Definitieve maatregelen

(264)

In het licht van de conclusies inzake dumping, schade, het oorzakelijk verband, de hoogte van de maatregelen en het belang van de Unie, en overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening, moeten definitieve antidumpingmaatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met dumping van het betrokken product.

(265)

Gezien het voorgaande moeten de definitieve antidumpingrechten, uitgedrukt in cif-prijs grens Unie, vóór inklaring, als volgt worden vastgesteld:

Onderneming

Dumpingmarge (%)

Schademarge (%)

Definitief antidumpingrecht (%)

Pizhou Jiangshan Wood Co., Ltd

43,3

93,1

43,3

Alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China

86,8

185,9

86,8

(266)

Het bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele antidumpingrecht is gebaseerd op de bevindingen van dit onderzoek. Daarin wordt derhalve de situatie weerspiegeld die bij dit onderzoek voor die onderneming werd geconstateerd. Dit recht is dus uitsluitend van toepassing op het onderzochte product van oorsprong uit het betrokken land en vervaardigd door de genoemde juridische entiteit. Deze rechten zijn niet van toepassing op de invoer van het betrokken product indien dat is vervaardigd door andere, niet specifiek in het dispositief van deze verordening genoemde ondernemingen, ook al gaat het hierbij om entiteiten die verbonden zijn met de specifiek genoemde ondernemingen; op die producten is het recht van toepassing dat geldt voor “alle overige invoer uit de Volksrepubliek China”.

(267)

Een onderneming die later haar naam wijzigt, kan verzoeken om verdere toepassing van deze individuele antidumpingrechten. Dit verzoek moet worden ingediend bij de Commissie (97). Het moet alle relevante informatie bevatten waaruit blijkt dat de wijziging geen invloed heeft op het recht van de onderneming om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is. Als de naamswijziging van de onderneming geen invloed heeft op het recht om het recht te genieten dat op haar van toepassing is, zal een verordening over de naamswijziging worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(268)

Om het risico van ontwijking als gevolg van het verschil in rechten zo veel mogelijk te beperken, zijn speciale maatregelen nodig om de correcte toepassing van de individuele antidumpingrechten te garanderen. De heffing van individuele antidumpingrechten is enkel van toepassing indien aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur wordt overgelegd. Deze factuur moet voldoen aan de in artikel 1, lid 3, van deze verordening vastgestelde vereisten. Totdat een dergelijke factuur wordt overgelegd, moet de invoer worden onderworpen aan het antidumpingrecht dat van toepassing is op “alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China”.

(269)

Hoewel de douaneautoriteiten van de lidstaten over deze factuur moeten beschikken om ten aanzien van de invoer de individuele antidumpingrechten te kunnen toepassen, is overlegging van die factuur niet de enige factor waarmee de douaneautoriteiten rekening moeten houden. Zelfs als aan hen een factuur wordt overgelegd die voldoet aan alle vereisten van artikel 3 van deze verordening, moeten de douaneautoriteiten van de lidstaten namelijk hun gebruikelijke controles uitvoeren en kunnen zij, net als in alle andere gevallen, aanvullende documenten (vervoersdocumenten enz.) verlangen om de juistheid van de gegevens in de aangifte te controleren en te waarborgen dat het recht vervolgens terecht wordt toegepast, in overeenstemming met de douanewetgeving.

(270)

Indien het volume van de uitvoer door de onderneming waarvoor een lager individueel recht geldt aanzienlijk toeneemt, met name na de instelling van de maatregelen in kwestie, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening. In dergelijke omstandigheden kan een onderzoek naar ontwijking worden geopend, mits aan de voorwaarden daarvoor is voldaan. Hierbij kan onder meer worden onderzocht of het nodig is een individueel recht of individuele rechten in te trekken en een voor het gehele land geldend recht in te stellen.

(271)

Om een goede toepassing van het antidumpingrecht te garanderen, moet het antidumpingrecht voor alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China niet alleen gelden voor de niet-meewerkende producenten-exporteurs in dit onderzoek, maar ook voor de producenten die in het onderzoektijdvak geen producten naar de Unie hebben uitgevoerd.

(272)

Statistieken voor triplex- en multiplexhout van hardhout worden vaak uitgedrukt in m3. De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (98) bevat een bijzondere maatstaf voor de GN-codes 4412 31 10 , 4412 31 90 , 4412 33 10 , 4412 33 10 , 4412 33 20 , 4412 33 30 , 4412 33 90 en 4412 34 00 voor triplex- en multiplexhout van hardhout. Dienovereenkomstig geldt voor de Taric-codes 4412 31 10 80, 4412 31 90 00, 4412 33 10 12, 4412 33 10 22, 4412 33 10 82, 4412 33 20 10, 4412 33 30 10, 4412 33 90 10 en 4412 34 00 10 de bijzondere maatstaf m3, die in de aangifte voor het vrije verkeer moet worden opgenomen. Het gewicht in kg of ton moet afzonderlijk van de bijzondere maatstaf (het aantal in m3) worden vermeld.

9.2.   Definitieve inning van het voorlopige recht

(273)

Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarges en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden, moeten de bedragen die uit hoofde van de bij de voorlopige verordening ingestelde voorlopige antidumpingrechten als zekerheid zijn gesteld, definitief worden geïnd tot het bij de onderhavige verordening vastgestelde niveau.

9.3.   Terugwerkende kracht

(274)

Zoals vermeld in punt 1.2, heeft de Commissie de invoer van het onderzochte product aan registratie onderworpen.

(275)

In het definitieve stadium van het onderzoek zijn de in het kader van de registratie verzamelde gegevens beoordeeld. De Commissie heeft onderzocht of aan de criteria van artikel 10, lid 4, van de basisverordening voor de inning van definitieve rechten met terugwerkende kracht is voldaan.

(276)

Er was geen verdere aanzienlijke stijging van de invoer naast de invoer die in het onderzoektijdvak schade heeft veroorzaakt. Bij vergelijking van de maandelijkse gemiddelde invoervolumes van het betrokken product gedurende het onderzoektijdvak met de maandelijkse gemiddelde invoer in de periode vanaf de maand die volgde op de inleiding van dit onderzoek (november 2024) tot en met de maand waarin de voorlopige maatregelen werden ingesteld (juni 2025), kon een daling van de invoer in de Unie met 39 % worden vastgesteld.

 

Invoer uit de VRC (ton)

Maandgemiddelde OT

37 798

Maandgemiddelde 11/2024-06/2025

22 892

(277)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de klager aan dat bij de beoordeling door de Commissie van de voorwaarden voor terugwerkende kracht, met name de vierde voorwaarde van artikel 10, lid 4, van de basisverordening, geen rekening is gehouden met de invoer in de Unie onder de GN-codes ex 4412 10 00 en ex 4412 39 00 (Taric-codes 4412 10 00 10 en 4412 39 00 20) waarvoor toezicht is ingesteld na de instelling van de voorlopige maatregelen en artikel 1, lid 5, daarvan.

(278)

De Commissie verwierp het argument omdat het vereiste van een aanzienlijke toename van de invoer in artikel 10, lid 4, van de basisverordening betrekking had op het onderzochte product. De gemonitorde producten gemaakt van bamboe of zachthout vielen buiten de reikwijdte van het onderzoek en de bij de voorlopige verordening gegeven doueancodes ervan bestonden tijdens het onderzoektijdvak nog niet. Bij het vergelijken van de maandelijkse gemiddelde invoervolumes van het betrokken product in het onderzoektijdvak met de maandelijkse gemiddelde invoervolumes in de periode vanaf de maand volgend op de opening van dit onderzoek kon derhalve geen rekening worden gehouden met de vermeende verandering in het invoerpatroon.

10.   MONITORING VAN DE INVOER

(279)

In overweging 382 van de voorlopige verordening heeft de Commissie besloten de invoer onder de nieuwe Taric-codes binnen de GN-codes 4412 10 00 en 4412 39 00 te monitoren met het oog op de vermeende ontwijking waarbij zeer dunne buitenste lagen zachthoutfineer werden aangebracht boven op het triplex- en multiplexhout van hardhout.

(280)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerden de PTIA en de niet-verbonden importeur en groothandelaar Ljungberg Fritzoe respectievelijk aan dat de invoer van triplex- en multiplexhout waarvan de beide buitenste lagen uit naaldhout bestaan en waarvan de kern bestaat uit lagen loofhout geen nieuwe praktijk was omdat zij dit soort triplex- en multiplexhout in het verleden reeds invoerden. Ljungberg Fritzoe stelde dat dit soort triplex- en multiplexhout (“K-plywood Twin”) een specifiek doel diende op de markt, aangezien het door zijn geringe gewicht en materiaalsamenstelling bijzonder geschikt was voor een groot aantal interieurtoepassingen en niet-dragende toepassingen. Het werd echter vooral gebruikt in wandconstructies, als wandpaneel achter gipsplaat. Ljungberg Fritzoe was daarom van mening dat deze praktijk, bij gebrek aan enige verandering van de structuur van het handelsverkeer, geen ontwijking vormde. De onderneming drong er ook bij de Commissie op aan om de productomschrijving op consequente en voorzichtige wijze te benaderen, aangezien een ongegronde uitbreiding van de huidige zaak, gelet op het gelijktijdige onderzoek naar triplex- en multiplexhout van zachthout uit Brazilië, de rechtszekerheid voor importeurs zou kunnen ondermijnen en de duidelijkheid van het kader voor handelsbeschermende maatregelen van de Unie zou kunnen ondergraven. De PTIA vermeldde verschillende producten van de bedrijfstak van de Unie waarin zachthout en hardhout worden gecombineerd als vermeend bewijs dat het gebruikelijk is om zeer dunne buitenste lagen zachthoutfineer aan te brengen boven op het triplex- en multiplexhout van hardhout.

(281)

De Commissie was van oordeel dat deze opmerkingen geen reden vormden om de monitoring van de invoer van deze productsoort stop te zetten. Deze elementen zullen evenwel worden meegenomen bij eventuele toekomstige vervolgmaatregelen van de Commissie in verband met mogelijke ontwijkingsactiviteiten.

11.   SLOTBEPALING

(282)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van het bij Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op triplex- en multiplexhout dat uitsluitend bestaat uit lagen van ander hout dan bamboe en okoumé, waarvan elke laag niet meer dan 6 mm dik is en waarvan ten minste een van de buitenste lagen bestaat uit tropisch hout of ander hout dan naaldhout van de soorten die onder de onderverdelingen 4412 31 , 4412 33 en 4412 34 vallen, al dan niet voorzien van een deklaag of aan het oppervlak bedekt, momenteel ingedeeld onder GN- en Taric-codes 4412 31 10 80, 4412 31 90 00, 4412 33 10 12, 4412 33 10 22, 4412 33 10 82, 4412 33 20 10, 4412 33 30 10, 4412 33 90 10 en 4412 34 00 10, van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

2.   Het definitieve antidumpingrecht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring, van de in lid 1 genoemde en door de hieronder vermelde ondernemingen vervaardigde producten is als volgt:

Land van oorsprong

Onderneming

Definitief antidumpingrecht (%)

Aanvullende Taric-code

Volksrepubliek China

Pizhou Jiangshan Wood Co., Ltd

43,3

89MK

Volksrepubliek China

Alle andere ondernemingen

86,8

8999

3.   Het individuele recht dat is vastgesteld voor de in lid 2 vermelde onderneming is uitsluitend van toepassing indien aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur wordt overgelegd die een verklaring bevat die is gedateerd en ondertekend door een met naam en functie geïdentificeerde medewerker van de entiteit die deze factuur heeft opgesteld, en die luidt als volgt: “Ondergetekende verklaart dat de (hoeveelheid) (betrokken product) die naar de Europese Unie wordt uitgevoerd en waarop deze factuur betrekking heeft, is vervaardigd door (naam en adres van de onderneming) (aanvullende Taric-code) in [betrokken land]. Ondergetekende verklaart dat de in deze factuur verstrekte informatie juist en volledig is.” Totdat een dergelijke factuur wordt overgelegd, geldt het recht dat van toepassing is op alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

4.   Wanneer een aangifte voor het vrije verkeer wordt aangeboden voor het in lid 1 bedoelde product, ongeacht de oorsprong ervan, wordt in het desbetreffende vak van die aangifte de grootte van de ingevoerde producten in kubieke meter vermeld.

De lidstaten stellen de Commissie maandelijks in kennis van het aantal kubieke meter dat onder de GN- en Taric-codes 4412 31 10 80, 4412 31 90 00, 4412 33 10 12, 4412 33 10 22, 4412 33 10 82, 4412 33 20 10, 4412 33 30 10, 4412 33 90 10 en 4412 34 00 10 is ingevoerd.

5.   De Commissie zal toezicht houden op de invoer van triplex- en multiplexhout waarvan de beide buitenste lagen uit naaldhout of bamboe bestaan en waarvan de kern bestaat uit lagen van de soorten die onder de onderverdelingen 4412 31 , 4412 33 en 4412 34 vallen, al dan niet voorzien van een deklaag of aan het oppervlak bedekt, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 4412 10 00 en ex 4412 39 00 (Taric-codes 4412 10 00 10 en 4412 39 00 20).

6.   Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

Artikel 2

De bedragen die uit hoofde van het voorlopige antidumpingrecht als zekerheid zijn gesteld op grond van Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1139 worden definitief geïnd. De bedragen die als zekerheid zijn gesteld en die het bedrag van het definitieve antidumpingrecht overschrijden, worden vrijgegeven.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 19 november 2025.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN


(1)   PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2016/1036/oj.

(2)  Bericht van inleiding van een antidumpingprocedure betreffende de invoer van triplex- en multiplexhout van hardhout van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB C, C/2024/6048, 11.10.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/6048/oj).

(3)  Uitvoeringsverordening (EU) 2024/3140 van de Commissie van 17 december 2024 tot onderwerping van de invoer van triplex- en multiplexhout van hardhout van oorsprong uit de Volksrepubliek China aan registratie (PB L, 2024/3140, 18.12.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2024/3140/oj).

(4)  Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1139 van de Commissie van 6 juni 2025 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op triplex- en multiplexhout van hardhout van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L, 2025/1139, 10.6.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2025/1139/oj).

(5)  De Spaanse federatie van de houthandel (“AEIM”) heeft een brief ingediend ter ondersteuning van het standpunt van de PTIA, maar heeft zich niet geregistreerd als belanghebbende. Baukrane, een gebruiker, heeft opmerkingen ingediend maar heeft zich niet geregistreerd als belanghebbende.

(6)  t25.009783, punt: De procedure.

(7)  t24.008384.

(8)  Zie bijvoorbeeld t24.008226 voor Panguaneta.

(9)  t25.000896.

(10)  t25.000277.

(11)  t24.009472, t24.010197 en t24.040502.

(12)  Verslag van de Beroepsinstantie in de zaak Verenigde Staten — Warmgewalste staalproducten, punt 77, Verslag van de Beroepsinstantie in de zaak Verenigde Staten — Warmgewalste staalproducten, punten 74 en 77; zie ook zaak T-633/11, Guangdong Kito Ceramics e.a./Raad (punten 70 tot en met 91).

(13)  t24.010502.

(14)  t25.000176.

(15)  Zie voetnoot 13.

(16)  Zie voetnoot 14.

(17)  Uitvoeringsverordening (EU) 2021/1930 van de Commissie van 8 november 2021 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op berkentriplex en -multiplex van oorsprong uit Rusland (PB L 394 van 9.11.2021, blz. 7, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2021/1930/oj).

(18)  Zie voetnoot 13.

(19)  Zie voetnoot 14.

(20)  t24.009472.

(21)  t24.010197.

(22)  Zie voetnoot 14.

(23)  Zie voetnoot 20.

(24)  Zie voetnoot 21.

(25)  Zie voetnoot 13.

(26)  Zie voetnoot 14.

(27)  Zie voetnoot 20.

(28)  Zie voetnoot 21.

(29)  Zie voetnoot 13.

(30)  Zie voetnoot 14.

(31)  Zie voetnoot 20.

(32)  Zie voetnoot 21.

(33)  Zie voetnoot 13.

(34)  Zie voetnoot 14.

(35)  Zie voetnoot 14.

(36)  Punt 7 van het bericht van inleiding, zie voetnoot 2.

(37)  Punt 8 van het bericht van inleiding, zie voetnoot 2.

(38)  Zie voetnoot 9.

(39)   “Tenzij anders aangegeven, moet alle informatie met betrekking tot het stadium van de voorlopige bevindingen uiterlijk 70 dagen na de datum van bekendmaking van dit bericht worden ingediend.

Tenzij anders aangegeven, mogen belanghebbenden geen nieuwe feitelijke informatie indienen na het verstrijken van de termijn voor het maken van opmerkingen over de mededeling van de voorlopige bevindingen of het informatiedocument in het stadium van voorlopige bevindingen. Na afloop van deze termijn kunnen zij uitsluitend nieuwe feitelijke informatie indienen als zij kunnen aantonen dat deze nieuwe feitelijke informatie noodzakelijk is ter weerlegging van de door andere belanghebbenden gestelde feiten en dat deze nieuwe feitelijke informatie kan worden geverifieerd binnen de tijd die beschikbaar is om het onderzoek tijdig af te ronden.” Bericht van inleiding, punt 7, leden 1 en 2, zie voetnoot 2.

(40)  Overwegingen 29-45 (zie voetnoot 9).

(41)  Punt 2 van het bericht van inleiding (zie voetnoot 2).

(42)  Zie voetnoot 10.

(43)  Zie voetnoot 20.

(44)  Zie voetnoot 21.

(45)  Zie voetnoot 13.

(46)   “De maatregelen zullen ertoe leiden dat meerdere ondernemingen, van importeurs/handelaren tot eindgebruikers, hun activiteiten zullen moeten staken, aangezien het onmogelijk is om een recht dat zou kunnen variëren van 89 % tot 335 % door te berekenen aan hun afnemers. Wij hebben meer dan 100 steunbrieven ontvangen van de afnemers van importeurs. Het betreft detailhandelszaken, doe-het-zelfwinkels, houtwinkels, bouwondernemingen, verpakkingsmateriaal- en meubelbedrijven in België, Frankrijk, Nederland, Duitsland, Ierland en Luxemburg die zich verzetten tegen het opleggen van rechten, aangezien deze rechten hun productaanbod zullen beperken en hun marges zullen drukken. Wij dienen de steunbrieven afzonderlijk in bij de Commissie.” (overweging 149, zie voetnoot 13).

(47)  Zie Hitit Seramik Sanayi ve Ticaret AŞ/Europese Commissie, zaak T-230/23, ECLI:EU:T:2025:579, arrest van het Gerecht (Derde kamer) (11 juni 2025).

(48)  Zie voetnoot 17.

(49)  Idem, overweging 26.

(50)   https://www.sinbpla.fr/produits/panneaux-dagencement, https://fokuspremium.eu/kategorie/sklejki-dla-branzy-meblowej/, https://www.frischeis.at/shop/platte/sperrholz-platte~c14208283.

(51)  EN 635-2 Triplex — Classificatie door beoordeling van het uiterlijk van het oppervlak — Deel 2: Loofhout, EN 635-3 Triplex — Classificatie door beoordeling van het uiterlijk van het oppervlak — Deel 3: Naaldhout.

(52)  Uitvoeringsverordening (EU) 2023/2364 van de Commissie van 26 september 2023 tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L, 2023/2364, 31.10.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2023/2364/oj).

(53)  Bv. arresten van 2 oktober 2024, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) e.a./Europese Commissie, zaak T-263/22, ECLI:EU:T:2024:663, punt 294; 13 september 2010, Whirlpool Europe/Raad, T-314/06, EU:T:2010:390, punt 138; 17 december 2010, EWRIA e.a./Commissie, T-369/08, ECLI:EU:T:2010:549, punt 82.

(54)  Bv. Duroform, triplex- en multiplexhout van hardhout van hoge kwaliteit, Meraform Indo, hoogwaardig triplex- en multiplexhout van hardhout, https://www.altripan.com/en/products.

(55)  Ministerie van Handel, dienst voor Internationale Handel [A–570–051] Certain Hardwood Plywood Products From the People’s Republic of China: Initiation of Less-Than-Fair-Value Investigation, Federal Register/Vol. 81, nr. 242/16 december 2016/Berichten 91125.

(56)   https://www.cbsa-asfc.gc.ca/sima-lmsi/i-e/donp2020/donp2020-in-eng.html#toc3-1.

(57)  Bericht van inleiding van een antidumpingprocedure betreffende de invoer van triplex- en multiplexhout van zachthout van oorsprong uit Brazilië (PB C, C/2025/1490, 6.3.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/1490/oj).

(58)  Zie voetnoot 17.

(59)  Gerecht (Zesde kamer), 11 september 2024, zaak T-32/22, ECLI:EU:T:2024:617, punt 50.

(60)  De AEIM diende ook een verzoek om uitsluiting in met betrekking tot triplex- en multiplexhout van eucalyptushout, maar heeft zich niet geregistreerd als belanghebbende.

(61)   “De afnemers hebben een prijsstijging ervaren sinds triplex- en multiplexhout van oorsprong uit Rusland/Belarus werd verboden. Het triplex- en multiplexhout van eucalyptushout van oorsprong uit de VRC heeft de verpakkingsindustrie in feite geholpen te overleven. Niet omdat het goedkoper was, maar louter omdat het een alternatief vormde voor de illegale invoer van Russische berk (maar dat is een ander verhaal).” t25.006761.

(62)  t24.010595.

(63)  t24.010593.

(64)  Eucapypto Twin voor Panguaneta, en Eucalyptus Globulus voor Garncia.

(65)   DYAS film — Met folie bedekt triplex- en multiplexhout | Dyas.eu.

(66)   “Naar aanleiding van de in 2022 aan de Russische Federatie en aan Belarus opgelegde sancties en in de context van de voorgestelde handelsbeperkingen op de invoer uit de VRC, staat de Europese markt al voor een ernstig tekort aan de aanbodzijde. Dit is vooral belangrijk voor bouwsectoren die afhankelijk zijn van goedkoop wegwerptriplex en -multiplex voor bekistingen. … In deze context speelt de invoer van met folie bedekt triplex- en multiplexhout uit landen met zes gecontroleerde plantages met een hoge gewasopbrengst, zoals de VRC, een stabiliserende rol en helpt deze invoer om de Europese bossen in stand te houden en tegelijkertijd de continuïteit van essentiële bouwwerkzaamheden te verzekeren”, t25.006824, blz. 20.

(67)  Voetnoot 48.

(68)  Idem.

(69)  Bijvoorbeeld Duroform of Paged Wiremesh, https://www.altripan.com/en/products.

(70)  Zie voetnoot 55.

(71)   “UFP stelt dat […] PFF van het huidige onderzoek moet worden uitgesloten [….] verzoekers stellen dat zij geen bezwaar hebben tegen de gewijzigde formulering inzake uitsluiting van de reikwijdte zoals voorgesteld door UFP”, Certain Hardwood Plywood Products from the People’s Republic of China: Scope Comments Decision Memorandum for the Preliminary Determinations, A-570-051, C-570-052, 17 april 2017.

(72)   https://www.garnica.one/en-uk/plywood-panels/range/reinforced/reinforced-globulus-poplar-sg.html.

(73)   https://www.garnica.one/en-uk/plywood-panels/range/efficiency/efficiency-poplar.html, https://pagedplywood.com/en/produkty/paged-stringply-3.

(74)   http://www.gtis.com/gta/secure/default.cfm.

(75)  Het verslag kan tegen betaling worden aangevraagd op https://www.informa.es/en.

(76)  Zaak T-763/20, Inner Mongolia Shuangxin Environment-Friendly Material/Commissie, punt 100; zie ook zaak T-442/12, Changmao Biochemical Engineering/Raad, punt 139 en aldaar aangehaalde rechtspraak.

(77)   https://www.informa.es/en/business-information/international.

(78)  Uitvoeringsverordening (EU) 2020/1336 van de Commissie van 25 september 2020 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde soorten polyvinylalcohol van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 315 van 29.9.2020, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2020/1336/oj), overweging 228.

(79)  Zaak T-763/20, Inner Mongolia Shuangxin Environment-Friendly Material/Commissie, EU:T:2024:114, punten 88 en 104.

(80)   https://www.informa.es/en/business-information/international.

(81)  De algemene webpagina van Dun & Bradstreet over zijn wereldwijde diensten leidt naar lokale aanbieders. In het geval van België verwijst de webpagina bijvoorbeeld rechtstreeks naar de lokale aanbieder Altares (https://www.altares.be/), waar het verslag rechtstreeks beschikbaar is via https://order.altares.be/, tegen een vergoeding van 415,03 EUR (laatst geraadpleegd op 17 oktober 2025).

(82)  Zaak T-263/22 CCCME/Commissie EU:T:2024:663, punt 188.

(83)   https://turanlargroup.com/sirket-detay.php?slug=pelit-arslan-kontraplak-fab-as&id=5.

(84)   https://www.peliparke.com/, https://pelicompact.com/.

(85)  Uitvoeringsverordening (EU) 2025/78 van de Commissie van 15 januari 2025 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op meerlagige houten vloerbedekking van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L, 2025/78, 15.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2025/78/oj), overweging 164.

(86)   https://www.peliparke.com/en.

(87)   https://turanlargroup.com/sirket-detay.php?slug=vezrkopru-orman-urunler-ve-kagit-san-as&id=6.

(88)  De macrovragenlijst is beschikbaar onder t24.011339 in het openbare dossier.

(89)  t25.00938.

(90)  Uitvoeringsverordening (EU) 2024/1287 van de Commissie van 13 mei 2024 tot uitbreiding van het bij Uitvoeringsverordening (EU) 2021/1930 ingestelde definitieve antidumpingrecht op berkentriplex en -multiplex van oorsprong uit Rusland tot berkentriplex en -multiplex verzonden vanuit Turkije en Kazachstan, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Turkije en Kazachstan (PB L, 2024/1287, 14.5.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2024/1287/oj).

(91)  Zie voetnoot 48.

(92)  Opmerking van de PTIA nr. t25.006824.

(93)   https://pmarketresearch.com/hc/container-flooring-plywood-market/.

(94)   https://www.ohc.net/product/container-flooring/#.

(95)  Bijvoorbeeld Yamunagar Company, https://plyxpert.com/our-factory/.

(96)   https://fsc.org/en/businesses/wood.

(97)  E-mail: TRADE-TDI-NAME-CHANGE-REQUESTS@ec.europa.eu; Europese Commissie, directoraat-generaal Handel, directoraat G, Wetstraat 170, 1040 Brussel, België.

(98)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/1987/2658/oj).


ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2025/2333/oj

ISSN 1977-0758 (electronic edition)