<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2001ELA.1000688301.case.xml"><NO.CASE>C-403/99</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61999C0403</NO.CELEX><NO.SEQ>0005.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>6885</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>6896</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZJARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C-403/99</LEFT><RIGHT>ΙΤΑΛΙΑ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Dámaso Ruiz-Jarabo Colomer</HT></P><P>της <DATE ISO="20010508">8ης Μαΐου 2001</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ισπανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Εισαγωγή</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Προκειμένου να συμψηφιστεί η ζημία που θα προέκυπτε για τους Ευρωπαίους αγρότες από την εισαγωγή του ευρώ στην κοινή γεωργική πολιτική, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα κατήρτισε ένα μεταβατικό σύστημα επιδοτήσεων που είχε σκοπό να αντισταθμίσει την αξία που θα έχαναν οι άμεσες ενισχύσεις λόγω της ισοτιμίας μεταξύ των εθνικών νομισμάτων και της νέας νομισματικής μονάδας. Ως <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>άμεσες ενισχύσεις<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> νοούνται τα ποσά που καταβάλλονται στους γεωργούς και υπολογίζονται κατ' αποκοπήν, βάσει του αριθμού εκταρίου ή του αριθμού των βοοειδών και αιγοπροβάτων, καθώς και ορισμένες παρεμβάσεις διαρθρωτικού ή οικολογικού χαρακτήρα.</TXT><P>Η Ιταλική Δημοκρατία αμφισβητεί το κύρος ορισμένων διατάξεων του συστήματος που θέσπισε η Επιτροπή, διατάξεων που καθορίζουν το ανώτατο ποσό των αντισταθμιστικών ενισχύσεων που δικαιούνται οι Ιταλοί γεωργοί ως άμεση ενίσχυση της οποίας η γενεσιουργός αιτία επήλθε την <DATE ISO="19990701">1η Ιουλίου 1999</DATE>.</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Το νομοθετικό πλαίσιο</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Το γεωργονομισματικό καθεστώς έχει ως αντικείμενο να μειώσει τις επιπτώσεις στα εισοδήματα των γεωργών της Κοινότητας, των διακυμάνσεων της ισοτιμίας μεταξύ του νομίσματος ή της νομισματικής μονάδας στην οποία εκφράζονται οι παρεμβάσεις κοινής γεωργικής πολιτικής και των νομισμάτων στα οποία εκκαθαρίζονται τα οικεία ποσά.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Για μια λεπτομερή εξέταση της ιστορικής εξέλιξης αυτού του περίπλοκου συστήματος παραπέμπω στις προτάσεις που ανέπτυξε ο γενικός εισαγγελέας Jacobs στις 15 παρελθόντος Μαρτίου στην υπόθεση Ιταλία κατά Συμβουλίου και Επιτροπής<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-100/99" YEAR="2001" PAGE.ECR="I-5217">C-100/99, απόφαση της <DATE ISO="20010705">5η; Ιουλίου 2001</DATE> (Συλλονγή 2001, σ. I-5217, σ. 5219)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Η εισαγωγή του ευρώ από <DATE ISO="19990101">1ης Ιανουαρίου 1999</DATE> έγινε στο πλαίσιο ριζικής μεταρρύθμισης του γεωργονομισματικού καθεστώτος που ίσχυε μέχρι τότε. Ως αποκλειστικό νόμισμα ένδεκα κρατών μελών, το ευρώ επεβλήθη φυσικά ως νέα λογιστική μονάδα της<?PAGE NO="I-6886"?> ποινής γεωργικής πολιτικής και αντικατέστησε το ΕCU.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Ο κανονισμός 2799/98<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός (ΕΚ) του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19981215">15ης Δεκεμβρίου 1998</DATE>, νια τη θέσπιση του νεωργονομισματίκού καθεστώτος του ευρώ (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="349" DATE.PUB="1998" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 349, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> θέσπισε τον κανόνα κατά τον οποίο οι τιμές και τα ποσά που καθορίζονται στις σχετικές με την κοινή γεωργική πολιτική πράξεις και ιδίως αυτά που αφορούν τις ενισχύσεις εκφράζονται πλέον σε ευρώ (άρθρο 2, παράγραφος 1). Οι ενισχύσεις και τα άλλα ποσά που χορηγούνται στους γεωργούς των συμμετεχόντων κρατών μελών εκφράζονται σε ευρώ και στα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη μετατρέπονται στο οικείο εθνικό νόμισμα με την ισχύουσα ισοτιμία (άρθρο 2, παράγραφος 2). Η προσφεύγουσα είναι ένα από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Για να κατοχυρώσει τη σταθερότητα των εισοδημάτων των γεωργών, η νέα ρύθμιση εξακολουθεί να προβλέπει τη δυνατότητα χορηγήσεως αντισταθμιστικών ενισχύσεων στους δικαιούχους αμέσων χορηγήσεων που επηρεάζονται δυσμενώς από τη διακύμανση μεταξύ της τιμής του ευρώ και της τιμής του νομίσματος στο οποίο λαμβάνουν τις ενισχύσεις (περίπτωση ανατιμήσεως του νομίσματος εισπράξεως).</TXT></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Συναφώς το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 2799/98 προβλέπει ότι <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>σε περίπτωση που η συναλλαγματική ισοτιμία που εφαρμόζεται την ημέρα της γενεσιουργού αιτίας για [...] [άμεση ενίσχυση] είναι μικρότερη από αυτή που εφαρμόστηκε προηγουμένως, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να χορηγήσει αντισταθμιστική ενίσχυση στους γεωργούς σε τρεις διαδοχικές δόσεις δώδεκα μηνών που αρχίζουν την ημέρα της γενεσιουργού αιτίας<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>. Η αντισταθμιστική αυτή ενίσχυση χορηγείται ως συμπλήρωμα των αμέσων ενισχύσεων των οποίων μειώθηκαν τα ποσά σε εθνικό νόμισμα.</TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Είναι σαφές ότι μετά την εισαγωγή του ευρώ δεν μπορούν πλέον να σημειωθούν τέτοιες διακυμάνσεις των ισοτιμιών στα κράτη μέλη που υιοθέτησαν το ενιαίο νόμισμα διότι πλέον τα ποσά που καταβάλλονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής εκφράζονται σε ευρώ.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Ωστόσο, δεδομένου ότι η ισοτιμία μετατροπής του ευρώ σε εθνικό νόμισμα (που θα καθορίζονταν αμετάκλητα με τον κανονισμό 2866/98<NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός (ΕΚ) του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19981231">31ης Δεκεμβρίου 1998</DATE>, για τις τιμές μετατροπής μεταξύ του ευρώ και των νομσμάτων των κρατών μελών που υιοθετούν το ευρώ (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="359" DATE.PUB="1998" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 359, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> ήταν δυνατό να μη συμπίπτουν με τις ισοτιμίες που εφαρμόζονταν μέχρι την ημέρα εκείνη στο ΕCU<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Στην πραγματικότητα ο μηχανισμός μετατροπής του ΕCU ήταν περισσότερο περίπλοκος δεδομένου ότι οι νομισματικές διακυμάνσεις δεν είχαν άμεσο αντίκτυπο στις γεωργικές ισοτιμίες (σύστημα των <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>πράσινων τιμών<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>).</P></NOTE>, που χρησιμοποιείτο μέχρι τότε ως λογιστική μονάδα της κοινής γεωργικής πολιτικής, η δε απόκλιση αυτή μπορούσε να προξενήσει ζημία στους γεωργούς που εισέπρατταν ποσά σε ανατιμημένο νόμισμα, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό<?PAGE NO="I-6887"?> 2800/98 που περιέχει διάφορες μεταβατικές διατάξεις<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός της <DATE ISO="19981215">15ης Δεκεμβρίου 1998</DATE>, σχετική με τη μεταβατικό μέτρα για την εισαγωγή του ευρώ στην κοινή γεωργική πολιτική (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="349" DATE.PUB="1998" PAGE.FIRST="8">ΕΕ L 349, σ.8</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού πρόβλεπε τη χορήγηση αντισταθμιστικής ενίσχυσης υπό τον όρο ότι <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>η ισοτιμία μετατροπής του ευρώ σε εθνική νομισματική μονάδα [...] που εφαρμόζεται την ημέρα της γενεσιουργού αιτίας το 1999 (σε άμεση ενίσχυση) [...] είναι χαμηλότερη από εκείνη που εφαρμοζόταν προηγουμένως<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>. Το ποσό της ενίσχυσης αυτής υπολογιζόταν σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού 2799/98.</TXT><P>Ο νομοθέτης αποφάσισε δηλαδή, για τα υπό εξέταση μέτρα, να εξομοιώσει την ενδεχόμενη μείωση της ισοτιμίας μετατροπής που οφείλεται στην αντικατάσταση του ECU από το ευρώ με περίπτωση ανατιμήσεως του νομίσματος εισπράξεως υποβάλλοντάς τη στο ίδιο σύστημα.</P></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) 2813/98<NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός της <DATE ISO="19981222">22ας Δεκεμβρίου 1998</DATE>, περί λεπτομερειών εφαρμογής όσον αφορά τα μεταβατικά μέτρα για την εισαγωγή ταυ ευρώ στην κοινή γεωργική πολιτική (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="349" DATE.PUB="1998" PAGE.FIRST="48">ΕΕ L 349, σ. 48</REF.DOC.OJ></P></NOTE> κατ' εφαρμογήν της εν λόγω μεταβατικής ρύθμισης.</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Για τον καθορισμό του ποσού της αντισταθμιστικής ενίσχυσης, το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού παραπέμπει στον κανονισμό 2799/98.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5 του κανονισμού 2813/98 ορίζει ότι, όσον αφορά τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, τα ποσά της ενίσχυσης μετατρέπονται σε εθνική νομισματική μονάδα με τις ισοτιμίες μετατροπής που καθορίστηκαν αμετάκλητα από το Συμβούλιο.</TXT></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Οι διάδικοι διίστανται ως προς την ορθή ερμηνεία του άρθρου 6 του κανονισμού αυτού που ορίζει ότι το ανώτατο ύψος του ποσού της αντισταθμιστικής ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, η οποία προκύπτει από μείωση της γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής που πάγωσε μέχρι την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE>, αυξάνεται με το αντίστροφο του λόγου μεταξύ της ισοτιμίας που καθορίζει το άρθρο 5 και της προαναφερθείσας γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Κατ' εφαρμογήν αυτού του κανονιστικού πλέγματος, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) 1639/1999, της <DATE ISO="19990726">26ης Ιουλίου 1999</DATE>, με τον οποίο καθορίζεται το ανώτατο ποσό της αντισταθμιστικής ενίσχυσης που προκύπτει από τον συντελεστή μετατροπής του ευρώ σε μονάδες εθνικού νομίσματος ή τις ισοτιμίες που εφαρμόζονται την <DATE ISO="19990701">1η Ιουλίου 1999</DATE><NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="194" DATE.PUB="1999" PAGE.FIRST="33">ΕΕ L194, σ. 3</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>. Το παράρτημα του κανονισμού αυτού παραθέτει τα ανώτατα ποσά της<?PAGE NO="I-6888"?> πρώτης δόσης της ενίσχυσης που χορηγείται ως αντιστάθμισμα για τη σημειωθείσα την <DATE ISO="19990701">1η Ιουλίου 1999</DATE> μείωση του συντελεστή μετατροπής του ευρώ σε σχέση με τον γεωργικό συντελεστή μετατροπής που εφαρμοζόταν προηγουμένως.</TXT><P>Ο κανονισμός 1639/99 δεν περιέχει διάταξη εφαρμογής του άρθρου 6 του κανονισμού 2813/98. Σ' αυτήν ακριβώς την παράλειψη στηρίζεται η προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η Ιταλική Δημοκρατία.</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Εξέταση της προσφυγής</P></TI></TITLE><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Κυβέρνηση στηρίζει το ακυρωτικό αίτημα της σε δύο λόγους ακυρώσεως: ο πρώτος είναι ότι ο κανονισμός 1639/1999 είναι ανίσχυρος ως ασυμβίβαστος με τις διατάξεις των κανονισμών 2799/98, 2800/98 και 2813/98 διότι δεν αιτιολογείται επαρκώς και εκδόθηκε διά καταχρήσεως εξουσίας· ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως είναι ότι ο κανονισμός συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης μεταξύ των κοινοτικών γεωργών, την οποία καθιερώνει το άρθρο 34 ΕΚ.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως</P></TI></TITLE><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Κατά την Ιταλική Κυβέρνηση, ο προσβαλλόμενος κανόνας δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 6 του κανονισμού 2813/98 που θεσπίζει γενικό κριτήριο το οποίο εφαρμόζεται σε όλες τις κατηγορίες αμέσων ενισχύσεων που επηρεάζονται από το πάγωμα των ισοτιμιών μετατροπής ανεξαρτήτως της γενεσιουργού αιτίας εκάστης των ενισχύσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το άρθρο 6 του κανονισμού 2813/98 είναι διάταξη εξαιρετικού χαρακτήρα που εφαρμόζεται μόνο στις άμεσες ενισχύσεις για τις οποίες έχει παγώσει η ισοτιμία μετατροπής και των οποίων η γενεσιουργός αιτία τοποθετείται στην <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή εκθέτει αναλυτικά το ιστορικό του κανονισμού 2813/98, τα κύρια στάδια του οποίου μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού 1527/95<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμόξ (ΕΚ) του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19950629">29ης Ιουνίου 1995</DATE>, για τον καθορισμό των αντισταθμιστικών καταβολών των σχετικών με την πτώση των γεωργικών ισοτιμιών για ορισμένα νομίσματα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="148" DATE.PUB="1995" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 148, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> και άλλων αναλόγων μεταγενεστέρων διατάξεων, ο κοινοτικός νομοθέτης πάγωσε τις ισοτιμίες μετατροπής<?PAGE NO="I-6889"?> που ίσχυαν για τις άμεσες ενισχύσεις μέχρι <DATE ISO="19990101">1ης Ιανουαρίου 1999</DATE> <HT TYPE="ITALIC">περιλαμβανομένης</HT></P></ITEM><ITEM><P>σύμφωνα με το άρθρο 123, παράγραφος 4, ΕΚ η Επιτροπή αποφάσισε, με το άρθρο 5 του κανονισμού 2813/98, ότι οι άμεσες ενισχύσεις που προορίζονται για τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα μετατρέπονται από <DATE ISO="19990101">1ης Ιανουαρίου 1999</DATE> με την ισοτιμία μετατροπής που καθόρισε αμετάκλητα το Συμβούλιο·</P></ITEM><ITEM><P>η αντισταθμιστική ενίσχυση που θεσπίστηκε υπόκειται στη νέα ισοτιμία μετατροπής και για τον λόγο αυτό προκάλεσε μικρή απώλεια εσόδων ιδίως για τους Ιταλούς δικαιούχους<NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ένα παράδειγμα διευκολύνει την κατανόηση τον προβλήματος. Αν υποτεθεί ότι ή ισοτιμία μετατροπή της ιταλικής λίρας που πάγωσε ήταν 1 ECU = 1000 λίρες και ότι. λόγω της εισαγωγή; του ευρώ, η λίρα ανατιμήθηκε κατά 10 %, το ένα ευρώ θα μετατρεπόταν σε 900 λίρες. Στηνπερίπτωση αυτή θα εχορηγείτο αντισταθμιστική ενίσχυση 0,10 ευρώ, που ισοουναμεί με την ανατίμηση. Ωστόσο, η μετατροπή των 10 αυτών εκατοστών του ευρώ σε ιταλικές λίρες σύμφωνα με τη νέα αναιίμημένη ισοτιμία θα έδινε μόνο 90 λίρες. Με την προσθήκη του ποσού αυτού μειατραπέντος με τη νέα ισοτιμία, δεν θα ήταν δυνατή η πλήρης αντιστάθμιση της απώλειας εσόδων που προέκυψε από την ανατίμηση (900 + 90 = 990, ποσό χαμηλότερο του αρχικού των <FT TYPE="NUMBER">1000</FT>).</P></NOTE>·</P></ITEM><ITEM><P>κατ' εφαρμογή της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης έπρεπε να αντισταθμιστεί η μικρή αυτή απώλεια με το κατάλληλο μέσο (που θα ονομάσω <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>διορθωτική προσαύξηση<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>)·</P></ITEM><ITEM><P>το μέτρο αυτό προοριζόταν μόνο για τους γεωργούς, των οποίων οι επιδοτήσεις είχαν μεταβληθεί με την εισαγωγή του ευρώ, δηλαδή <HT TYPE="ITALIC">μετά</HT> την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE> και οι οποίοι συγχρόνως μπορούσαν να αξιώσουν άμεση ενίσχυση που είχε παγώσει <HT TYPE="ITALIC">μέχρι</HT> και την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE> περιλαμβανομένη·</P></ITEM><ITEM><P>γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους, ο κανονισμός 1639/1999, που καθορίζει τους κανόνες υπολογισμού του ποσού των ενισχύσεων, των οποίων η γενεσιουργός αιτία επήλθε μετά την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου</DATE> δηλαδή την <DATE ISO="19990701">1η Ιουλίου 1999</DATE>, δεν εφαρμόζει τη διορθωτική προσαύξηση.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Αυτή η ιστορική και τελολογική ερμηνεία (την οποία η Επιτροπή προτιμά να χαρακτηρίζει συστηματική) επιρρωννύεται, κατά την καθής, από τη διατύπωση του άρθρου 6 που προβλέπει αύξηση των ενισχύσεων που προορίζονται να αντισταθμίσουν <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>μείωση της γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής που πάγωσε μέχρι την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE><QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>). Οι ενδεχόμενες μειώσεις των ενισχύσεων των οποίων η γενεσιουργός αιτία είναι <HT TYPE="ITALIC">μεταγενέστερη</HT> της 1ης Ιανουαρίου αποκλείονται, συνεπώς, αφού μετά την ημερομηνία αυτή δεν μπορεί να γίνει λόγος για <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>ισοτιμία που πάγωσε<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Κυβέρνηση ανταπαντά ότι το άρθρο 6 του κανονισμού 2813/98 έχει εφαρμογή, αναμφισβήτητα και χωρίς καμιά αναφορά σε οποιαδήποτε γενεσιουργή αιτία, σε όλες τις ενισχύσεις που επηρεάζονται από το πάγωμα των συντελεστών μετατροπής, το οποίο αποφασίστηκε μέχρι την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου<?PAGE NO="I-6890"?> 1999</DATE>. Δεδομένου ότι πρόκειται για κανόνα σαφή και αναμφισβήτητο δεν πρέπει να υποσκελίζεται από μια υποτιθέμενη βούληση του νομοθέτη που συνάγεται από τις προπαρασκευαστικές εργασίες.</TXT><P>Εξάλλου, συνεχίζει η Ιταλική Κυβέρνηση, το ίδιο πρόβλημα δικαιολογημένης εμπιστοσύνης ανακύπτει κατά παρόμοια έννοια και με τους γεωργούς των οποίων το δικαίωμα για ενίσχυση γεννήθηκε μετά την 1η Ιανουαρίου.</P></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Ο ισχυρισμός αυτός της Ιταλικής Κυβερνήσεως πρέπει να απορριφθεί εξ αρχής. Όπως ορθά παρατηρεί η Επιτροπή, οι επιχειρηματίες που είχαν δικαίωμα για ενισχύσεις των οποίων η γενεσιουργός αιτία επήλθε μετά την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE> δεν μπορούσαν να επικαλεστούν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη, διότι, μετά την ημερομηνία αυτή, είχαν λήξει πλέον οι εγγυήσεις που είχε προβλέψει ο κοινοτικός νομοθέτης σε σχέση με το πάγωμα των ισοτιμιών μετατροπής.</TXT></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Δεύτερον, η προσφεύγουσα συμφωνεί με την ανάλυση διά της οποίας η Επιτροπή επιδιώκει να εξηγήσει τον λόγο θεσπίσεως του άρθρου 6 του κανονισμού 2813/98 ή τουλάχιστον δεν την αμφισβητεί.</TXT></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση η Ιταλική Κυβέρνηση εγκατέλειψε την άποψη που υποστήριζε μέχρι τότε κατά τη διάρκεια της δίκης και αμφισβήτησε το βάσιμο της εξήγησης της Επιτροπής, διατυπώνοντας τη δική της άποψη ως προς τη ratio legis της θεσπίσεως της διορθωτικής προσαύξησης. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να θεωρηθεί ότι το επιχείρημα αυτό το οποίο, αντίθετα με την πρόταση της Επιτροπής, δεν στηρίζεται σε κανένα αποδεικτικό στοιχείο είναι όψιμο διότι προβάλλεται εκτός της προθεσμίας που προβλέπεται για την προσκόμιση αποδείξεων.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Το ζήτημα είναι πάντως αν, όπως ισχυρίζεται η Ιταλική Κυβέρνηση, η γραμματική ερμηνεία του άρθρου 6 του κανονισμού 2813/98 συνεπάγεται κατ' ανάγκη ότι η Επιτροπή, περιορίζοντας τη χορήγηση της διορθωτικής προσαύξησης στις άμεσες ενισχύσεις, των οποίων η γενεσιουργός αιτία επήλθε μετά την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE>, ενήργησε παράνομα.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Κατά την Ιταλική Δημοκρατία, η έλλειψη νομιμότητας του κανονισμού 1639/1999 προκύπτει από τη σαφή διατύπωση του άρθρου 6 του κανονισμού 2813/98. Κατά την ερμηνεία που της δίνει, η διάταξη αυτή παρέχει σε όλους τους δικαιούχους αμέσων ενισχύσεων, των οποίων η γενεσιουργός αιτία τοποθετείται στο 1999, το δικαίωμα να λάβουν τη διορθωτική προσαύξηση του άρθρου 6.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Μια πρώτη ανάγνωση της επίδικης διάταξης δεν επιτρέπει να διευκινιστεί το διαχρονικό πεδίο εφαρμογής της. Το μέσο που θεσπίζει το άρθρο 6 του κανονισμού 2813/98<?PAGE NO="I-6891"?> επέχει θέση συμπληρώματος της εξαιρετικής αντισταθμιστικής ενίσχυσης που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 6. Το άρθρο 4 όμως δεν περιέχει ούτε αυτό χρήσιμα στοιχεία εφόσον απλώς προσδιορίζει τον τρόπο υπολογισμού της μεταβατικής αντισταθμιστικής ενίσχυσης παραπέμποντας στο γενικό σύστημα του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 2799/98.</TXT><P>Μόνο το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 2813/98 δείχνει τη σωστό διεύθυνση: το άρθρο 6, σε συνδυασμό με τις άλλες διατάξεις του τίτλου Π είναι μια από τις <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>λεπτομέρειες που εφαρμόζονται για τη χορήγηση αντισταθμιστικής ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) 2800/98<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/>. Το εν λόγω άρθρο 3, παράγραφος 1, προβλέπει τη χορήγηση αντισταθμιστικής ενίσχυσης για την περίπτωση που <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>η ισοτιμία μετατροπής του ευρώ σε εθνική νομισματική μονάδα ή η συναλλαγματική ισοτιμία που εφαρμόζεται την ημέρα της γενεσιουργού αιτίας το 1999 [...] είναι χαμηλότερη από εκείνη που εφαρμοζόταν προηγουμένως<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Η υπογράμμιση διχή μου.</P></NOTE>. Καίτοι οι λέξεις που υπογράμμισα φαίνεται ότι σκοπούν απλώς να προσδιορίσουν χρονικά την εφαρμοζόμενη συναλλαγματική ισοτιμία δεδομένου ότι η ισοτιμία μετατροπής είναι σταθερή και αμετάκλητη, ωστόσο από την οικονομία του μεταβατικού συστήματος προκύπτει ότι οι ενισχύσεις τις οποίες αφορά είναι εκείνες, και μόνον εκείνες, των οποίων η γενεσιουργός αιτία επήλθε το 1999.</P></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Κατόπιν αυτού, ο τίτλος ΙΙ του κανονισμού 2813/98 στον οποίο ανήκει ο εξεταζόμενος κανόνας φαίνεται ότι περιέχει τα της εφαρμογής όλων των αμέσων ενισχύσεων των οποίων η γενεσιουργός αιτία τοποθετείται στο 1999.</TXT></NP><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Ωστόσο οι αμφιβολίες δεν αργούν να ανακύψουν.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Πρώτον, από τις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού 2813/98 προκύπτει ότι ο τίτλος ΙΙ σκοπεί να θέσει σε εφαρμογή το άρθρο 3 του κανονισμού 2800/98 του Συμβουλίου, διάταξη την οποία κατ' αυτόν τον τρόπο φαίνεται να προσδιορίζει ως νομική βάση του. Πάντως καμιά διάταξη του κανονισμού αυτού δεν εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να θεσπίσει τη διορθωτική προσαύξηση που προβλέπει το άρθρο 6. Θα ανέκυπτε έτσι ζήτημα του κύρους της διάταξης αυτής, που δεν βρίσκει έρεισμα στη βασική κανονιστική ρύθμιση, πλην όμως ουδείς διάδικος το ζήτησε και κυρίως ο κανονισμός 2799/98, που αφιερώνεται κατ' αρχήν στο γενικό γεωργονομισματικό σύστημα, περιέχει στο άρθρο 10, παράγραφος 1, μια ασυνήθιστη ρήτρα εξουσιοδοτήσεως που, με διατύπωση ευρύτερη από τη συνήθως χρησιμοποιούμενη, εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να θεσπίσει τα μεταβατικά μέτρα των οποίων η εφαρμογή <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>κρίνεται αναγκαία για τη διευκόλυνση της αρχικής εφαρμογής του παρόντος κανονισμού<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/>, τα οποία μέτρα θα εξακολουθήσουν <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>να εφαρμόζονται κατά την περίοδο που είναι απολύτως απαραίτητη για τη διευκόλυνση της εφαρμογής του νέου καθεστώτος<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>. Βεβαίως ο κανονισμός 2813/98 δεν έχει ως αντικείμενο να θέσει σε εφαρμογή τον κανονισμό 2800/98, πλην όμως ο τελευταίος αυτός κανονισμός παραπέμπει στον κανονισμό 2799/98 για τον υπολογισμό του ποσού των ενισχύσεων. Αυτό το περίπλοκο<?PAGE NO="I-6892"?> παιγνίδι παραπομπών μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα στην Επιτροπή <HT TYPE="ITALIC">να δημιουργήσει</HT> το σύστημα των διορθωτικών προσαυξήσεων στηριζόμενη στο άρθρο 10 του κανονισμού 2799/98. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτή την έννοια έχει η δεύτερη αιτιολογική αναφορά του κανονισμού 2813/98 που μνημονεύει τον κανονισμό 2799/98 <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>και ιδίως το άρθρο 10<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Από τις θεωρήσεις αυτές συνάγω ότι, αντίθετα με ό,τι θα μπορούσε εκ πρώτης όψεως να θεωρηθεί, η νομική βάση του άρθρου 6 του κανονισμού 2813/98 δεν είναι το άρθρο 3 του κανονισμού 2800/98, αλλά το άρθρο 10 του κανονισμού 2799/98. Αυτό το συμπέρασμα με ωθεί να δώσω προτεραιότητα στη μνεία της εφαρμογής <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>κατά την περίοδο που είναι απολύτως απαραίτητη για τη διευκόλυνση της εφαρμογής του νέου καθεστώτος<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/> κατά την έννοια του άρθρου 10 του κανονισμού 2799/98η οποία πρέπει να υπερισχύει της αναφοράς της <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>γενεσιουργού αιτίας του 1999<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/> που περιέχει το άρθρο 3 του κανονισμού 2800/98. Αυτή η δυνατότητα περιορισμένης επέμβασης δεν συμβιβάζεται με την ερμηνεία που υποστηρίζει η Ιταλική Κυβέρνηση η οποία, επειδή επεκτείνει το ευεργέτημα της διορθωτικής προσαύξησης σε κάθε ενίσχυση, της οποίας η γενεσιουργός αιτία επισυνέβη το 1999, ισοδυναμεί με επαναπροσδιορισμό της μεθόδου υπολογισμού του ποσού της αντισταθμιστικής ενίσχυσης κατά τρόπο διαφορετικό αυτού που πρόβλεψε το Συμβούλιο με το άρθρο 5 του κανονισμού 2799/98.</TXT><P>Αυτό είναι το πρώτο στοιχείο της δικής μου ερμηνείας.</P></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Θα παρατηρήσω, δεύτερον, ότι, αν δεχτούμε την ερμηνεία που προτείνει η προσφεύγουσα κυβέρνηση, το άρθρο 6, του κανονισμού 2813/98 είναι παράξενα διατυπωμένο. Πράγματι η διάταξη αυτή ορίζει ότι <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>το ανώτατο ύψος του ποσού της αντισταθμιστικής ενίσχυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 4η οποία προκύπτει από μείωση της γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής που πάγωσε μέχρι την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE><QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE> αυξάνεται. Αν, όπως υποστηρίζει η Ιταλική Κυβέρνηση, η προσαύξηση αυτή εφαρμοζόταν σε όλες τις άμεσες ενισχύσεις των οποίων η γενεσιουργός αιτία επισυνέβη το 1999, η διευκρίνιση αυτή θα ήταν περιττή εφόσον, βάσει του κανονισμού 1527/95 και άλλων συναφών διατάξεων, όλες οι άμεσες ενισχύσεις που εχορηγούντο στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής πάγωσαν μέχρι εκείνη την ημερομηνία.</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Για να κατανοήσομε ότι το κρίσιμο στοιχείο που χαρακτηρίζει τη διάταξη αυτή δεν είναι τόσο η αντισταθμιστική ενίσχυση όσο η μείωση λόγω της οποίας χορηγείται η πρώτη, πρέπει να υπερβούμε αυτή την πρώτη, επιφανειακή ανάγνωση: η ποσοτική προσαύξηση χορηγείται για τις ενισχύσεις που χορηγούνται λόγω μειώσεως της ισοτιμίας μετατροπής που έχει παγώσει. Όμως οι όροι reducción, réduction, reduction, riduzione και Verringerung — για να αναφέρω μόνο τις κύριες γλώσσες — είναι όλοι διφορούμενοι: ο όρος μείωση σημαίνει τόσο την <HT TYPE="ITALIC">πράξη</HT> της μειώσεως όσο και το <HT TYPE="ITALIC">αποτέλεσμα</HT> της. Το άρθρο 6 δηλαδή δεν κάνει διάκριση μεταξύ της <HT TYPE="ITALIC">δράσεως</HT> διά της οποίας μειώνεται μια συγκεκριμένη μεταβλητή — η δράση που συνίσταται λόγου χάρη στη νομοθετική θέσπιση μιας χαμηλότερης ισοτιμίας μετατροπής — και του <HT TYPE="ITALIC">αποτελέσματος</HT> της δράσης αυτής. Η τελευταία αυτή έννοια του όρου δίνει τη δυνατότητα<?PAGE NO="I-6893"?> εκ πρώτης όψεως στην Ιταλική Κυβέρνηση να ερμηνεύσει την επίδικη διάταξη όπως την ερμηνεύει.</TXT><P>Αν εμβαθύνουμε την ανάλυση θα διαπιστώσουμε πάντως ότι όχι μόνο το ρήμα μειώνω είναι μεταβατικό αλλά και ότι το μέγεθος το οποίο υφίσταται μείωση επέχει κατ' ανάγκη θέση αμέσου αντικειμένου της φράσεως<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Π.χ. γίνεται λόγο; για <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>μείωοη του πληΟωηισμού<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/>, <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>μείωοη του νομισματικού όγχον<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>μείωση τικ ανεργίας<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/>.</P></NOTE>. Με άλλα λόγια, η μείωση προϋποθέτει την ύπαρξη ενός υποκειμένου στο οποίο αποδίδεται η ελάττωση του συγκεκριμένου μεταβλητού μεγέθους: για να υπάρξει μείωση πρέπει κάποιος να την πραγματοποιήσει. Δεν ισχύει το ίδιο όμως και για άλλα ρήματα που έχουν ανάλογη σημασία όπως το ρήμα <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>disminuir<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>.</P></NP><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Από τις περιπτώσεις όμως που προβλέπει το άρθρο 6 του κανονισμού 2800/98, μόνο η επέμβαση του νομοθέτη ο οποίος τροποποιεί προς τα κάτω τις γεωργικές ισοτιμίες μετατροπής που είχε παγώσει ο ίδιος αποτελεί μείωση κατά κυριολεξία, όπως προεξέθεσα. Η σύγκριση της γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής που πάγωσε με τη συναλλαγματική ισοτιμία που εφαρμόζεται σε ημερομηνία μετά τη λήξη του παγώματος — περίπτωση του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 2799/98, στο οποίο παραπέμπει ο κανονισμός 2813/98 — θα δείξει ενδεχομένως <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>disminución<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/> (ελάττωση) αν διαπιστωθεί πτωτική τάση αλλά δεν θα δείξει ποτέ <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>reducción<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/> (μείωση) διότι δεν υπάρχει υποκείμενο που την ενεργεί.</TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι επειδή η ελάττωση εξηγείται από τον αμετάκλητο καθορισμό των ισοτιμιών μετατροπής του ευρώ σε εθνικό νόμισμα, που θέσπισε το Συμβούλιο με τον κανονισμό 2866/98, η πατρότητα, κατά κάποιν τρόπο, της ελάττωσης αυτής των γεωργικών ισοτιμιών μετατροπής θα πρέπει να αποδοθεί σ' αυτό τον κανονισμό. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι ο κανονισμός 2866/98 ουδόλως αφορά τις γεωργικές ισοτιμίες μετατροπής, ότι το γεωργονομισματικό καθεστώς του ευρώ δεν προβλέπει ακόμη τέτοια μέσα και ότι, κατά συνέπεια, ο νομοθέτης εξομοίωσε το καθεστώς των <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>αντισταθμίσεων σχετικά με τις μειώσεις των ισοτιμιών που εφαρμόζονται στις άμεσες ενισχύσεις<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/> (επικεφαλίδα του τίτλου ΙΙ του κανονισμού 2813/98) με την περίπτωση μειώσεως της εφαρμοζόμενης συναλλαγματικής ισοτιμίας που ρυθμίζει το άρθρο 5 του κανονισμού 2799/98.</TXT><P>Αυτό σημαίνει ότι, όσον αφορά το σύστημα των αμέσων ενισχύσεων, η διακύμανση των ισοτιμιών που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής η οποία προκύπτει από την υιοθέτηση του ευρώ εξομοιώνεται με εξέλιξη της συναλλαγματικής ισοτιμίας στο πλαίσιο της αγοράς. Μάλιστα, οι εξελίξεις που διαμορφώνονται στην αγορά χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι υπόκεινται σε ανόδους και πτώσεις σε σύγκριση με την προηγουμένη κατάσταση και όχι σε αυξήσεις ή μειώσεις.</P></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Η ερμηνεία την οποία προτείνω επιρρωννύεται εξάλλου από το γεγονός ότι ο νομοθέτης επέλεξε μια ορολογία σε γενικές γραμμές λογικώς συνεπή. Για να προσδιορίσει τη συνήθη περίπτωση στην οποία είναι δυνατή η χορήγηση αντισταθμιστικής ενίσχυσης, το άρθρο 5, παράγραφος 1 του κανονισμού 2799/98 δεν κάνει λόγο για <HT TYPE="ITALIC">μείωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας</HT> αλλά για<?PAGE NO="I-6894"?> ισοτιμία που είνια <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>μικρότερη από αυτή που εφαρμόστηκε προηγουμένως<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/>. Κατά το άρθρο 1 του γαλλικού κειμένου, ο ίδιος ο κανονισμός 1527/95 με τον οποίο πάγωσαν οι ισοτιμίες, εφαρμόζεται μόνο σε περίπτωση <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>baisse<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/> (πτώσεως) των γεωργικών ισοτιμιών μετατροπής.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Αναγνωρίζω πάντως ότι όχι σπάνια ο όρος <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>reducción<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/> (μείωση) χρησιμοποιείται εσφαλμένα ως αμετάβατη έννοια και ότι τα ίδια τα κοινοτικά κανονιστικά κείμενα στις διάφορες γλώσσες παρουσιάζουν ουκ ολίγες αντιφάσεις.</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, τα άλλα στοιχεία γραμματικής ερμηνείας μου επιτρέπουν να καταλήξω στο ίδιο συμπέρασμα, στο οποίο με οδήγησε η προηγηθείσα σημειολογική ανάλυση. Αναφέρομαι στα σημεία στίξεως — ή, ακριβέστερα στην απουσία τους — στη μοναδική φράση του άρθρου 6 του κανονισμού 2813/98. Για να ευδοκιμήσει το επιχείρημα της προσφεύγουσας, θα πρέπει η έκφραση <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>που πάγωσε μέχρι την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE><QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/> να θεωρηθεί οπωσδήποτε ως επιθετικός προσδιορισμός, το οποίο σημαίνει ότι θα έπρεπε να μπει μεταξύ κομμάτων. Ανεξάρτητα από τη σημασία που έχει η λέξη <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>μείωση<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/> θα μπορούσαμε τότε να θεωρήσουμε ότι η περίπτωση αυτή αφορά κάθε μεταβολή της γεωργικής ισοτιμίας μετατροπής η οποία, όλως παρεμπιπτόντως, πάγωσε μέχρι την αναφερομένη ημερομηνία. Η απουσία των κομμάτων έχει ως συνέπεια ότι προσδιορίζει ακριβώς την ισοτιμία μετατροπής, η ελάττωση ή, αν θέλετε, η μείωση της οποίας μας ενδιαφέρει: πρόκειται μόνο για την ελάττωση ή μείωση την οποία υφίστανται οι ισοτιμίες μετατροπής που είχαν παγώσει μέχρι την <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE><NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Πράνματι, η φράοη <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>η παγωμένη ισοτιμία<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/>δεν είναι ίδια με τη φράση <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="00AB"/>η ισοτιμία που πάγωσε<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="00BB"/>. Ομοίως η φράση <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="00AB"/>τα υποτιμηθέντα ευρωπαϊκά νομίσματα<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="00BB"/> δεν πρέπει να συγχέεται με τη φοάση <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="00AB"/>τα ευρωπαϊκά νομίσματα τα οποία υποτιμήθηκαν<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="00BB"/>. Η πρώτη διατύπωση εξειδικεύει το υποκείμενο ενώ η δεύτερη το χαρακτηρίζει χωρίς δυνατότητα προσδιορισμού.</P></NOTE>. Όπως ορθά επισημαίνει η Επιτροπή, κάθε μεταγενέστερη μείωση είναι άσχετη με την περίπτωση την οποία ρυθμίζει η διάταξη, δεδομένου ότι οι γεωργικές ισοτιμίες μετατροπής ξεπάγωσαν στο μεταξύ.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Από τους προεκτεθέντες συλλογισμούς προκύπτει, όσον αφορά αυτό το τμήμα της προσφυγής, ότι η γραμματική ερμηνεία του άρθρου 6 του κανονισμού 2813/98 που συμβιβάζεται με την ιστορική και τελεολογική ανάλυση που προτείνει η Επιτροπή, ερμηνεία την οποία δεν αντέκρουσε βασίμως η Ιταλική Κυβέρνηση, είναι το λιγότερο δυνατή και συνεπώς πρέπει να προτιμηθεί, κατ' εφαρμογήν του τεκμηρίου νομιμότητας που ισχύει υπέρ των νομικών πράξεων της αρμόδιας αρχής. Η ερμηνεία αυτή συνάδει εξάλλου με την εξουσιοδότηση βάσει της οποίας θεσπίστηκε η επίδικη διάταξη, δηλαδή το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 2799/98, κατά το οποίο τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="00AB"/>εφαρμόζονται κατά την περίοδο που είναι απολύτως απαραίτητη για τη διευκόλυνση της εφαρμογής του νέου καθεστώτος<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Κυβέρνηση παρατηρεί σχετικά με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως ότι ο κανονισμός<?PAGE NO="I-6895"?> 1639/1999, κατά του οποίου στρέφεται η προσφυγή είναι ελαττωματικός ως αναιτιολόγητος, κατά παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ και ότι θεσπίστηκε διά καταχρήσεως εξουσίας. Οι ισχυρισμοί αυτοί τους οποίους ουδόλως αναπτύσσει η προσφεύγουσα στηρίζονται όπως φαίνεται στον <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="00AB"/>απρόβλεπτο<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="00BB"/> χαρακτήρα που εμφανίζει, κατά την κυβέρνηση αυτή, η νομοθετική τροποποίηση την οποία αποδίδει στον προσβαλλόμενο κανονισμό. Δεδομένου ότι κατέληξα στο αντίθετο συμπέρασμα σε σχέση με τον κύριο ισχυρισμό οφείλω να προτείνω στο Δικαστήριο να απορρίψει αυτά τα επικουρικά επιχειρήματα και παράλληλα τον λόγο ακυρώσεως στο σύνολο του.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως</P></TI></TITLE><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Από τα διάφορα στάδια της έγγραφης διαδικασίας προκύπτει ότι η Ιταλική Κυβέρνηση βάλλει κατά του κανονισμού 1639/1999 επικαλούμενη παραβίαση της αρήζ της ίσης μεταχείρισης μεταξύ γεωργών, αρχής την οποία διατυπώνει το άρθρο 34 ΕΚ. Κατά την άποψη της, η μεταχείριση της οποίας τυγχάνουν οι γεωργοί που λαμβάνουν άμεσες ενισχύσεις των οποίων η γενεσιουργός αιτία εντοπίζεται στην <DATE ISO="19990101">1η Ιανουαρίου 1999</DATE>, γεωργοί στους οποίους εφαρμόστηκε η προσαύξηση του άρθρου 6 του κανονισμού 2813/98 — σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού 755/1999<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός (ΕΚ) της Επιτροπής, της <DATE ISO="19990412">12ης Απριλίου 1999</DATE>, με τον οποίο καθορίζεται το ανώτατο ποσό της αντισταθμιστικής ενίσχυσης που προκύπτει από τον συντελεστή μετατροπής του ευρώ σε μονάδες εθνικού νομίσματος ή τις ισοτιμίες που εφαρμόζονται την 1η και την <DATE ISO="19990103">3η Ιανουαρίου 1999</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="093" DATE.PUB="1999" PAGE.FIRST="8">EE L 93, σ. 8</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> — είναι απαράδεκτα άνιση σε σχέση με τη μεταχείριση των γεωργών που δεν μπορούν να αξιώσουν διορθωτική προσαύξηση διότι λαμβάνουν επιδοτήσεις των οποίων η γενεσιουργός αιτία επισυνέβη μεταγενέστερα.</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Αν το Δικαστήριο δεχθεί την ερμηνεία που του προτείνω, η διαφορετική μεταχείριση που καταγγέλλει η προσφεύγουσα κυβέρνηση δεν προκύπτει από τον προσβαλλόμενο κανονισμό αλλά από τον κανονισμό 2813/98 κατά του οποίου δεν βάλλει η προσφυγή. Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί. Εν πάση περιπτώσει, φρονώ ότι τα επιχειρήματα με τα οποία η Επιτροπή ανέλυσε το νομοθετικό ιστορικό της διορθωτικής προσαύξησης, και ιδίως η ανάγκη σεβασμού της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των δικαιούχων, είναι λόγοι που αρκούν για να δικαιολογήσουν τη διαφορετική μεταχείριση.</TXT></NP><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Συνεπώς, απορριπτέος είναι και ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Τα δικαστικά έξοδα</P></TI></TITLE><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Η απόρριψη ολόκληρης της προσφυγής την οποία προτείνω συνεπάγεται ότι η Ιταλική Δημοκρατία θα πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-6896"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Πρόταση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Για όλους τους προεκτεθέντες λόγους προτείνω στο Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας και να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>