<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-433/20</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62020CJ0433</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2022:217">EU:C:2022:217</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>15</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>15</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Απόφαση της <DATE ISO="20220324">24.3.2022</DATE> – Υπόθεση C‑433/20</HT></P><P><HT TYPE="SC">Austro-Mechana</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Απόφαση του Δικαστηρίου</HT> (δεύτερο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20220324">24ης Μαρτίου 2022</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας</KEYWORD><KEYWORD>Οδηγία 2001/29/ΕΚ</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 2</KEYWORD><KEYWORD>Αναπαραγωγή</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ</KEYWORD><KEYWORD>Εξαίρεση περί ιδιωτικής αντιγραφής</KEYWORD><KEYWORD>Ερμηνεία της φράσεως <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>σε οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Διακομιστές οι οποίοι ανήκουν σε τρίτους και οι οποίοι διατίθεται σε φυσικά πρόσωπα για ιδιωτική χρήση</KEYWORD><KEYWORD>Δίκαιη αποζημίωση</KEYWORD><KEYWORD>Εθνική ρύθμιση η οποία δεν επιβάλλει στους παρόχους υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους την καταβολή τέλους ιδιωτικής αντιγραφής</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C‑433/20,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Oberlandesgericht Wien (εφετείο Βιέννης, Αυστρία) με απόφαση της <DATE ISO="20200907">7ης Σεπτεμβρίου 2020</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20200915">15 Σεπτεμβρίου 2020</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Strato AG,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους A. Arabadjiev, πρόεδρο του πρώτου τμήματος, προεδρεύοντα του δευτέρου τμήματος, I. Ziemele (εισηγήτρια), T. von Danwitz, P. G. Xuereb και A. Kumin, δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: G. Hogan</P><P>γραμματέας: V. Giacobbo, διοικητική υπάλληλος,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της <DATE ISO="20210707">7ης Ιουλίου 2021</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>η Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH, εκπροσωπούμενη από τον M. Walter, Rechtsanwalt,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>η Strato AG, εκπροσωπούμενη από τους A. Anderl και B. Heinzl, Rechtsanwälte,</P></ITEM><ITEM><P>η Αυστριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την J. Schmoll, καθώς και από τους G. Kunnert και M. Reiter,</P></ITEM><ITEM><P>η Δανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις M. Wolff και V. Jørgensen, καθώς και από τον J. Nymann-Lindegren,</P></ITEM><ITEM><P>η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις E. de Moustier, A. Daniel και A.-L. Desjonquères,</P></ITEM><ITEM><P>η Ολλανδική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την M. K. Bulterman και τον J. Langer,</P></ITEM><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους T. Scharf και G. von Rintelen, καθώς και από την J. Samnadda,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της <DATE ISO="20210923">23ης Σεπτεμβρίου 2021</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010522">22ας Μαΐου 2001</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="167" PAGE.FIRST="10" DATE.PUB="2001">ΕΕ 2001, L 167, σ. 10</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Austro‑Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH (στο εξής: Αustro-Mechana), εταιρίας συλλογικής διαχειρίσεως πνευματικών δικαιωμάτων, και της Strato AG, παρόχου υπηρεσιών αποθηκεύσεως στο υπολογιστικό νέφος (cloud), σχετικά με την αμοιβή που οφείλει η τελευταία για την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Οι αιτιολογικές σκέψεις 2, 5, 21, 31, 35 και 38 της οδηγίας 2001/29 έχουν ως εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>(2)</NO.P><TXT>Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κέρκυρας, στις <DATE ISO="19940624">24</DATE> και <DATE ISO="19940625">25 Ιουνίου 1994</DATE>, επισήμανε την αναγκαιότητα ενός γενικού και ευέλικτου νομικού πλαισίου σε κοινοτικό επίπεδο που θα ευνοεί την ανάπτυξη της κοινωνίας της πληροφορίας στην Ευρώπη τούτο απαιτεί, κυρίως, την ύπαρξη εσωτερικής αγοράς για τα νέα προϊόντα και τις νέες υπηρεσίες έχει ήδη θεσπισθεί ή προωθείται προς θέσπιση σημαντική κοινοτική νομοθεσία για τη διαμόρφωση του εν λόγω ρυθμιστικού πλαισίου το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο αυτό, δεδομένου ότι<?PAGE NO="3"?> προστατεύουν και προωθούν το σχεδιασμό και την εμπορία νέων προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και τη δημιουργία και εκμετάλλευση του δημιουργικού περιεχομένου τους.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(5)</NO.P><TXT>Χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις οι φορείς δημιουργίας, παραγωγής και εκμετάλλευσης των έργων έχουν πολλαπλασιαστεί και διαφοροποιηθεί αν και δεν χρειάζονται νέες έννοιες για την προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας, οι ισχύοντες κανόνες σχετικά με το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα θα πρέπει να προσαρμοστούν και να συμπληρωθούν ώστε να ανταποκρίνονται δεόντως στην οικονομική πραγματικότητα, όπως η εμφάνιση νέων μορφών εκμετάλλευσης.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(21)</NO.P><TXT>Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ορίζει την εμβέλεια των πράξεων που καλύπτονται από το δικαίωμα αναπαραγωγής όσον αφορά τους διαφόρους δικαιούχους αυτό θα πρέπει να γίνει σύμφωνα με το κοινοτικό κεκτημένο χάριν ασφαλείας δικαίου στην εσωτερική αγορά πρέπει να δοθεί ευρύς ορισμός των πράξεων αυτών.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(31)</NO.P><TXT>Πρέπει να διατηρηθεί μια ισορροπία περί τα δικαιώματα και τα συμφέροντα μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών δικαιούχων, καθώς και μεταξύ αυτών και των χρηστών προστατευομένων αντικειμένων οι ισχύουσες στα κράτη μέλη εξαιρέσεις και περιορισμοί στα δικαιώματα πρέπει να επανεξεταστούν υπό το πρίσμα του νέου ηλεκτρονικού περιβάλλοντος οι υφιστάμενες διαφορές ως προς τις εξαιρέσεις και τους περιορισμούς ορισμένων πράξεων που υπόκεινται σε άδεια του δικαιούχου θίγουν άμεσα τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στον τομέα του δικαιώματος του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων οι εν λόγω διαφορές είναι πολύ πιθανό να επιδεινωθούν με την ανάπτυξη της εκμετάλλευσης των έργων πέρα από τα σύνορα και των διασυνοριακών δραστηριοτήτων για να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, οι εν λόγω εξαιρέσεις και περιορισμοί θα πρέπει να εναρμονισθούν περισσότερο ο βαθμός της εναρμόνισής τους θα πρέπει να εξαρτηθεί από τις επιπτώσεις τους στην εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(35)</NO.P><TXT>Σε ορισμένες περιπτώσεις εξαιρέσεων ή περιορισμών, οι δικαιούχοι θα πρέπει να λαμβάνουν δίκαιη και επαρκή αποζημίωση για τη χρήση των προστατευόμενων έργων ή λοιπών προστατευομένων αντικειμένων τους κατά τον καθορισμό της μορφής, των λεπτομερειών καταβολής και του ενδεχόμενου ύψους αυτής της δίκαιης αποζημίωσης, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες κάθε περίπτωσης για την αξιολόγηση των στοιχείων αυτών, πολύτιμο κριτήριο αποτελεί η πιθανή ζημία των δικαιούχων από τη συγκεκριμένη πράξη όταν στους δικαιούχους έχει ήδη καταβληθεί αμοιβή σε κάποια άλλη μορφή, λ.χ. ως τμήμα των τελών εκδόσεως αδείας, πιθανόν να μην οφείλεται ειδική ή χωριστή πληρωμή για τον καθορισμό του ύψους της δίκαιης αποζημίωσης θα πρέπει να λαμβάνεται πλήρως υπόψη ο βαθμός χρήσης των μέτρων τεχνολογικής προστασίας που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία σε ορισμένες περιπτώσεις όπου η ζημία του δικαιούχου θα ήταν ασήμαντη, πιθανόν να μην προκύπτει υποχρέωση πληρωμής.</TXT></NP></CONSID><?PAGE NO="4"?><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(38)</NO.P><TXT>Θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να προβλέπουν εξαίρεση ή περιορισμό από το δικαίωμα αναπαραγωγής, ενδεχομένως με εύλογη αποζημίωση, για ορισμένα είδη αναπαραγωγής ακουστικού, οπτικού και οπτικοακουστικού υλικού για ιδιωτική χρήση η εξαίρεση αυτή μπορεί να περιλαμβάνει την καθιέρωση ή τη διατήρηση συστημάτων αμοιβής για την αποζημίωση των δικαιούχων ακόμη και αν οι διαφορές στα συστήματα αμοιβής επηρεάζουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, η ύπαρξη των εν λόγω διαφορών όσον αφορά την αναλογική ιδιωτική αναπαραγωγή δεν θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη της κοινωνίας της πληροφορίας η ψηφιακή ιδιωτική αντιγραφή αναμένεται να διαδοθεί περισσότερο και να έχει μεγαλύτερη οικονομική σημασία συνεπώς, θα πρέπει να ληφθούν δεόντως υπόψη οι διαφορές μεταξύ ψηφιακής και αναλογικής ιδιωτικής αντιγραφής και να γίνεται κάποια διάκριση μεταξύ αυτών.<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/></TXT></NP></CONSID></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Το άρθρο 2 της οδηγίας 2001/29, το οποίο φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Δικαίωμα αναπαραγωγής<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>, προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Τα κράτη μέλη παρέχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν, την άμεση ή έμμεση, προσωρινή ή μόνιμη αναπαραγωγή με οποιοδήποτε μέσο και μορφή, εν όλω ή εν μέρει:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>στους δημιουργούς, όσον αφορά τα έργα τους,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>στους καλλιτέχνες ερμηνευτές ή εκτελεστές, όσον αφορά την εγγραφή σε υλικό φορέα των ερμηνειών ή εκτελέσεών τους,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>στους παραγωγούς φωνογραφημάτων, όσον αφορά τα φωνογραφήματά τους,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>στους παραγωγούς της πρώτης υλικής ενσωμάτωσης ταινιών σε φορέα, όσον αφορά το πρωτότυπο και τα αντίγραφα των ταινιών τους,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>στους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, όσον αφορά την υλική ενσωμάτωση των εκπομπών τους, που μεταδίδονται ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, συμπεριλαμβανομένης της καλωδιακής ή δορυφορικής μετάδοσης.<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Τα κράτη μέλη παρέχουν στους δημιουργούς το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση στο κοινό των έργων τους, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, καθώς και να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σε αυτά όπου και όταν επιλέγει ο ίδιος.<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 5 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Εξαιρέσεις και περιορισμοί<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>, προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="005.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Οι αναφερόμενες στο άρθρο 2 προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής, οι οποίες είναι μεταβατικές ή παρεπόμενες και οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου, έχουν δε ως αποκλειστικό σκοπό να επιτρέψουν:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>την εντός δικτύου μετάδοση μεταξύ τρίτων μέσω διαμεσολαβητή, ή</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="5"?><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τη νόμιμη χρήση</TXT></NP></ITEM></LIST><P>ενός έργου ή άλλου προστατευομένου αντικειμένου και οι οποίες δεν έχουν καμία ανεξάρτητη οικονομική σημασία, εξαιρούνται από το δικαίωμα αναπαραγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 2.</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις ή περιορισμούς από το δικαίωμα αναπαραγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 2 στις ακόλουθες περιπτώσεις:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>αναπαραγωγή σε χαρτί ή ανάλογο υλικό φορέα, με τη χρήση οποιουδήποτε είδους φωτογραφικής τεχνικής ή με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο που επιφέρει παρόμοια αποτελέσματα, εκτός από τις παρτιτούρες, υπό τον όρο ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν δίκαιη αποζημίωση,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>αναπαραγωγές σε οποιοδήποτε μέσο που πραγματοποιούνται από φυσικό πρόσωπο για ιδιωτική χρήση και για μη άμεσους ή έμμεσους εμπορικούς σκοπούς, υπό τον όρο ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν δίκαιη αποζημίωση που συνεκτιμά την εφαρμογή ή όχι των τεχνολογικών μέτρων του άρθρου 6 στο συγκεκριμένο έργο ή άλλο υλικό.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το αυστριακό δίκαιο</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Το άρθρο 42b του Urheberrechtsgesetz (νόμου περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας), της <DATE ISO="19360409">9ης Απριλίου 1936</DATE> (BGBl. 111/1936), ως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως της κύριας δίκης, προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="042B.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>(1)</NO.PARAG><ALINEA>Ο δημιουργός έργου […] το οποίο, ως εκ της φύσεώς του, αναμένεται να αναπαραχθεί […] διά της εγγραφής του σε υλικό φορέα εικόνας ή ήχου, για προσωπική ή ιδιωτική χρήση δικαιούται εύλογης αμοιβής (αμοιβή για μέσα αποθήκευσης δεδομένων) οσάκις κάθε είδους υλικοί φορείς που είναι πρόσφοροι για τέτοιου είδους αναπαραγωγές τίθενται σε κυκλοφορία εντός της εγχώριας αγοράς για εμπορικούς σκοπούς.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="042B.003"><NO.PARAG>(3)</NO.PARAG><ALINEA><P>Υποχρεούνται στην καταβολή της αμοιβής τα ακόλουθα πρόσωπα:</P><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>όσον αφορά την αμοιβή για αναπαραγωγή επί υλικού φορέα εγγραφής και την αμοιβή για συσκευές, το πρόσωπο το οποίο, από σημείο εντός της ημεδαπής ή από την αλλοδαπή, έθεσε το πρώτον σε κυκλοφορία στην αγορά, για εμπορικούς σκοπούς και έναντι αντιτίμου, τον υλικό φορέα ή τις συσκευές […]· ωστόσο, απαλλάσσεται από την ευθύνη πρόσωπο το οποίο αποκτά, εντός εξαμήνου, υλικούς φορείς εγγραφής με διάρκεια εγγραφής που δεν υπερβαίνει τις <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> ώρες ή το οποίο αποτελεί μικρή επιχείρηση […]<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Η Austro-Mechana είναι εταιρία συλλογικής διαχειρίσεως δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας η οποία, ιδίω ονόματι, αλλά καταπιστευτικώς προς το συμφέρον και για λογαριασμό των δικαιούχων, ασκεί, μεταξύ άλλων, τα εκ του νόμου δικαιώματα επί της αμοιβής που οφείλεται δυνάμει του άρθρου 42b, παράγραφος 1, του νόμου περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, ως είχε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Η Austro-Mechana άσκησε ενώπιον του Handelsgericht Wien (δικαστηρίου εμπορικών διαφορών Βιέννης, Αυστρία) αγωγή για την απόδοση λογαριασμών καθώς και για την καταβολή αμοιβής για <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>πάσης φύσεως υποθέματα εγγραφής<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/>, για τον λόγο ότι η Strato παρέχει στους επαγγελματίες και ιδιώτες πελάτες της υπηρεσία γνωστή με την ονομασία <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>HiDrive<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>, με την οποία θέτει στη διάθεσή τους χώρο αποθήκευσης στο πλαίσιο του υπολογιστικού νέφους (cloud computing).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Η Strato αντέκρουσε τα εν λόγω αιτήματα, υποστηρίζοντας ότι δεν οφειλόταν καμία αμοιβή για τις υπηρεσίες στο υπολογιστικό νέφος. Η ως άνω εταιρία τόνισε ότι έχει ήδη καταβάλει στη Γερμανία, κράτος μέλος στο οποίο βρίσκονται οι διακομιστές της, το τέλος που επιβάλλεται βάσει της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, δεδομένου ότι το τέλος αυτό είχε ενσωματωθεί στην τιμή των εν λόγω διακομιστών από τον κατασκευαστή ή τον εισαγωγέα τους. Η Strato προσέθεσε ότι οι χρήστες που βρίσκονται στην Αυστρία είχαν επίσης καταβάλει τέλος για τη δημιουργία ιδιωτικών αντιγραφών (στο εξής: τέλος ιδιωτικής αντιγραφής) επί των τερματικών συσκευών που είναι αναγκαίες για την αναφόρτωση περιεχομένου στο υπολογιστικό νέφος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="20200225">25ης Φεβρουαρίου 2020</DATE>, το Handelsgericht Wien (δικαστήριο εμπορικών διαφορών Βιέννης) απέρριψε τα αιτήματα της Austro-Mechana, κρίνοντας ότι η Strato δεν παραχωρεί στους πελάτες της υποθέματα εγγραφής, αλλά τους παρέχει υπηρεσία αποθηκεύσεως μέσω διαδικτύου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Η Austro-Mechana άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Oberlandesgericht Wien (εφετείου Βιέννης, Αυστρία), το οποίο επισημαίνει, παραπέμποντας στην απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171129">29ης Νοεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>VCAST</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑265/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:913">EU:C:2017:913</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), ότι παραμένει αβέβαιο το κατά πόσον η αποθήκευση περιεχομένου στο υπολογιστικό νέφος εμπίπτει στο άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Υπό αυτές τις συνθήκες, το Oberlandesgericht Wien (εφετείο Βιέννης) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>1)</NO.P><TXT>Έχει η φράση <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>σε οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> του άρθρου 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας [2001/29] την έννοια ότι καταλαμβάνει και διακομιστές που βρίσκονται στην κατοχή τρίτων προσώπων, τα οποία διαθέτουν σε φυσικά πρόσωπα (πελάτες) για ιδιωτική χρήση (και όχι για άμεσους ή έμμεσους εμπορικούς σκοπούς) χώρο αποθήκευσης στους εν λόγω διακομιστές, τον οποίο οι πελάτες χρησιμοποιούν για αναπαραγωγή μέσω αποθήκευσης (<QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>υπολογιστικό νέφος<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: Έχει η παρατιθέμενη στο πρώτο ερώτημα διάταξη την έννοια ότι τυγχάνει εφαρμογής επί εθνικής ρυθμίσεως, κατά την οποία ο δημιουργός έχει αξίωση για δίκαιη αμοιβή (αμοιβή για μέσα αποθήκευσης δεδομένων),</TXT><?PAGE NO="7"?><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>αν έργο (το οποίο μεταδίδεται μέσω ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής, τίθεται στη διάθεση του κοινού ή έχει αποτυπωθεί σε αποθηκευτικό μέσο, κατασκευασμένο για εμπορικούς σκοπούς) αναμένεται εκ της φύσεώς του να αναπαραχθεί για προσωπική ή ιδιωτική χρήση, με αποθήκευσή του <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>σε κάθε είδους αποθηκευτικό μέσο, το οποίο είναι πρόσφορο για τέτοια αναπαραγωγή και τίθεται σε κυκλοφορία στην εγχώρια αγορά για εμπορικούς σκοπούς<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>,</P></ITEM><ITEM><P>και αν στο πλαίσιο αυτό χρησιμοποιείται η μέθοδος αποθήκευσης που περιγράφεται στο πρώτο ερώτημα;<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Με το πρώτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>αναπαραγωγές σε οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>, η οποία περιλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, καλύπτει τη δημιουργία, για ιδιωτικούς σκοπούς, αντιγράφων για την αποθήκευση έργων προστατευόμενων βάσει της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε διακομιστή εντός του οποίου διατίθεται σε χρήστη χώρος αποθήκευσης από τον πάροχο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Υπενθυμίζεται ευθύς εξαρχής ότι, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις ή περιορισμούς από το δικαίωμα αναπαραγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 2 της οδηγίας αυτής όταν πρόκειται για <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>αναπαραγωγές σε οποιοδήποτε μέσο που πραγματοποιούνται από φυσικό πρόσωπο για ιδιωτική χρήση και για μη άμεσους ή έμμεσους εμπορικούς σκοπούς, υπό τον όρο ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν δίκαιη αποζημίωση<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Όσον αφορά, πρώτον, το ζήτημα αν η δημιουργία εφεδρικών αντιγράφων σε χώρο αποθήκευσης στο υπολογιστικό νέφος συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>αναπαραγωγή<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29, επισημαίνεται ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>αναπαραγωγή<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/> πρέπει να νοείται υπό ευρεία έννοια, λαμβανομένων υπόψη τόσο της απαιτήσεως που διατυπώνεται στην αιτιολογική σκέψη 21 της οδηγίας αυτής να δίνεται ευρύς ορισμός των πράξεων που καλύπτονται από το δικαίωμα αναπαραγωγής χάριν ασφάλειας δικαίου στην εσωτερική αγορά όσο και του γράμματος του άρθρου 2 της οικείας οδηγίας, στο οποίο χρησιμοποιείται φρασεολογία όπως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>άμεση ή έμμεση<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>, <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>προσωρινή ή μόνιμη<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>, <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>με οποιοδήποτε μέσο και μορφή<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>. Επιπροσθέτως, το εύρος αυτής της προστασίας των πράξεων που καλύπτονται από το δικαίωμα αναπαραγωγής απορρέει και από τον κύριο σκοπό της ίδιας οδηγίας, ο οποίος είναι να θεσπίσει υψηλό επίπεδο προστασίας προς όφελος, μεταξύ άλλων, των δημιουργών (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090716">16ης Ιουλίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Infopaq International</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑5/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:465">EU:C:2009:465</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι η αναφόρτωση (upload) έργου από συνδεδεμένο τερματικό χρήστη σε χώρο αποθήκευσης στο υπολογιστικό νέφος που τίθεται στη διάθεση του χρήστη αυτού στο πλαίσιο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους συνεπάγεται την πραγματοποίηση αναπαραγωγής του επίμαχου έργου, η οποία συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην αποθήκευση αντιγράφου του έργου αυτού στο υπολογιστικό νέφος. Κατά τα λοιπά, δύνανται να πραγματοποιηθούν και περαιτέρω αναπαραγωγές του έργου αυτού, ιδίως όταν ο χρήστης<?PAGE NO="8"?> εισέρχεται, μέσω συνδεδεμένου τερματικού σταθμού, στο υπολογιστικό νέφος με σκοπό την καταφόρτωση (download), στο τερματικό αυτό, έργου το οποίο έχει προηγουμένως αναφορτωθεί στο υπολογιστικό νέφος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Επομένως, η δημιουργία εφεδρικού αντιγράφου ενός έργου σε χώρο αποθήκευσης που τίθεται στη διάθεση χρήστη στο πλαίσιο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφος συνιστά αναπαραγωγή του εν λόγω έργου, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Δεύτερον, όσον αφορά το ζήτημα αν η έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>οποιουδήποτε μέσου<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>, η οποία περιλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, καλύπτει διακομιστή εντός του οποίου τίθεται στη διάθεση χρήστη ένας χώρος αποθήκευσης από τον πάροχο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους για τη δημιουργία αντιγράφων έργων που προστατεύονται από τη νομοθεσία περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, επισημαίνεται ότι η έννοια αυτή δεν ορίζεται στην οικεία οδηγία ούτε γίνεται παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον καθορισμό του περιεχομένου της.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, από την απαίτηση περί ενιαίας εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης συνάγεται ότι, όταν διάταξη του δικαίου της Ένωσης δεν παραπέμπει στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό μιας συγκεκριμένης εννοίας, η εν λόγω έννοια πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο αυτοτελή και ενιαίο σε ολόκληρη την Ένωση βάσει όχι μόνον του γράμματος της οικείας διατάξεως, αλλά και του πλαισίου στο οποίο αυτή εντάσσεται και του σκοπού της ρυθμίσεως της οποίας η εν λόγω διάταξη αποτελεί μέρος (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180308">8ης Μαρτίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>DOCERAM</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑395/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:172">EU:C:2018:172</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Πρώτον, επισημαίνεται ότι, υπό την ευρεία έννοιά της, η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/> αφορά το σύνολο των υποθεμάτων επί των οποίων μπορεί να αναπαραχθεί προστατευόμενο έργο, συμπεριλαμβανομένων διακομιστών όπως αυτοί που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο υπολογιστικού νέφους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Πράγματι, δεδομένου ότι το γράμμα του άρθρου 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29 ουδόλως διευκρινίζει τα χαρακτηριστικά των συσκευών από ή με τη βοήθεια των οποίων δημιουργούνται τα αντίγραφα για ιδιωτική χρήση, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο νομοθέτης της Ένωσης έκρινε ότι τα χαρακτηριστικά αυτά δεν είναι κρίσιμα υπό το πρίσμα του σκοπού τον οποίο επιδιώκει διά της μερικής εναρμονίσεως (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150305">5ης Μαρτίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Copydan Båndkopi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑463/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:144">EU:C:2015:144</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0086">86</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0088">88</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Επομένως, δεν είναι, συναφώς, κρίσιμο το στοιχείο ότι ο χώρος αποθηκεύσεως τίθεται στη διάθεση χρήστη εντός διακομιστή ο οποίος ανήκει σε τρίτον (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150305">5ης Μαρτίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Copydan Båndkopi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑463/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:144">EU:C:2015:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0089">89</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Ως εκ τούτου, το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο β ʹ, της οδηγίας 2001/29 δύναται επίσης να εφαρμοστεί σε αναπαραγωγές που πραγματοποιούνται από φυσικό πρόσωπο με τη βοήθεια συσκευής που ανήκει σε τρίτον.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Δεύτερον, η ευρεία αυτή ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/> επιρρωννύεται από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η οικεία διάταξη και, ειδικότερα, από τη σύγκριση της διατυπώσεως της εξαιρέσεως που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29, η οποία ουδόλως διευκρινίζει τα χαρακτηριστικά των συσκευών από ή με τη βοήθεια των οποίων δημιουργούνται τα αντίγραφα για ιδιωτική χρήση, με εκείνη της εξαιρέσεως από το δικαίωμα αναπαραγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της εν λόγω οδηγίας. Ενώ η εν λόγω εξαίρεση εφαρμόζεται στις αναπαραγωγές <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>σε χαρτί ή ανάλογο<?PAGE NO="9"?> υλικό φορέα<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/>, η εξαίρεση για ιδιωτική χρήση εφαρμόζεται στις αναπαραγωγές <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>σε οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/> (πρβλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130627">27ης Ιουνίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>VG Wort κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑457/11 έως C‑460/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:426">EU:C:2013:426</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0065">65</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150305">5ης Μαρτίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Copydan Båndkopi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑463/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:144">EU:C:2015:144</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0085">85</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0086">86</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Τρίτον, όσον αφορά τους σκοπούς της επίμαχης ρυθμίσεως, από τις αιτιολογικές σκέψεις 2 και 5 της οδηγίας 2001/29 προκύπτει ότι η οδηγία αυτή αποσκοπεί στη δημιουργία ενός γενικού και ευέλικτου πλαισίου στο επίπεδο της Ένωσης που θα ευνοεί την ανάπτυξη της κοινωνίας της πληροφορίας, καθώς και στην προσαρμογή και τη συμπλήρωση των ισχυόντων κανόνων περί του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων ώστε να ληφθεί υπόψη η τεχνολογική εξέλιξη, χάρη στην οποία εμφανίστηκαν νέες μορφές εκμεταλλεύσεως των προστατευόμενων έργων (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191219">19ης Δεκεμβρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Nederlands Uitgeversverbond και Groep Algemene Uitgevers</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑263/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1111">EU:C:2019:1111</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Συναφώς, το Δικαστήριο έχει ήδη υπογραμμίσει, υπό το πρίσμα της υποχρεωτικής εξαιρέσεως που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, ότι η εξαίρεση που προβλέπει η διάταξη αυτή πρέπει να καθιστά δυνατή και να διασφαλίζει την ανάπτυξη και τη λειτουργία νέων τεχνολογιών, καθώς και να διατηρεί τη δέουσα ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των δικαιούχων και των χρηστών προστατευόμενων έργων που επιθυμούν να επωφεληθούν από τις τεχνολογίες αυτές (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140605">5ης Ιουνίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Public Relations Consultants Association</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑360/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1195">EU:C:2014:1195</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Μια τέτοια ερμηνεία, η οποία είναι σύμφωνη με την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας, σύμφωνα με την οποία η νομοθεσία πρέπει να καθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των προσώπων κατά τρόπο γενικό, ώστε να μην ευνοείται η χρήση μιας τεχνολογίας εις βάρος μιας άλλης (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20210415">15ης Απριλίου 2021</DATE>, <NAME.CASE>Eutelsat</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑515/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:273">EU:C:2021:273</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), πρέπει επίσης να γίνει δεκτή υπό το πρίσμα της προαιρετικής εξαιρέσεως που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29, όπως κατ’ ουσίαν επισήμανε και ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 36 των προτάσεών του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, η επίτευξη του σκοπού που υπομνήσθηκε στη σκέψη 25 της παρούσας αποφάσεως, της αποτροπής του ενδεχομένου η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας εντός της Ένωσης να ξεπεραστεί ή να καταστεί παρωχημένη λόγω της τεχνολογικής εξελίξεως και της εμφανίσεως νέων μορφών εκμεταλλεύσεως του προστατευομένου από τη νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας περιεχομένου, η οποία απορρέει από την αιτιολογική σκέψη 5 της οδηγίας 2001/29, θα διακυβευόταν αν οι εξαιρέσεις και οι περιορισμοί της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, οι οποίοι, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 31 της οδηγίας αυτής, θεσπίστηκαν υπό το πρίσμα του νέου ηλεκτρονικού περιβάλλοντος, ερμηνεύονταν κατά τρόπο ώστε να αποκλείουν τη συνεκτίμηση αυτών των τεχνολογικών εξελίξεων και, ιδίως, της εμφανίσεως των ψηφιακών μέσων, καθώς και των υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν συντρέχει λόγος, από λειτουργικής απόψεως, να γίνει διάκριση, για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29, αναλόγως του αν η αναπαραγωγή προστατευόμενου έργου πραγματοποιείται σε διακομιστή εντός του οποίου διατίθεται χώρος αποθηκεύσεως σε χρήστη από τον πάροχο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους ή αν η αναπαραγωγή αυτή πραγματοποιείται σε υλικό φορέα εγγραφής που ανήκει στον εν λόγω χρήστη.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η έννοια <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/>, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29, καλύπτει διακομιστή εντός του οποίου τίθεται στη διάθεση του χρήστη χώρος αποθήκευσης από τον πάροχο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Το συμπέρασμα αυτό δεν ανατρέπεται από το επιχείρημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά το οποίο η δημιουργία αντιγράφου στο υπολογιστικό νέφος δεν είναι αποκομμένη από τυχόν πράξεις επικοινωνίας, με αποτέλεσμα μια τέτοια πράξη, βάσει της νομολογίας που απορρέει από τις αποφάσεις <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171129">29ης Νοεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>VCAST</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑265/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:913">EU:C:2017:913</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191219">19ης Δεκεμβρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Nederlands Uitgeversverbond και Groep Algemene Uitgevers</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑263/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1111">EU:C:2019:1111</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), να πρέπει να εμπίπτει στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29. Ειδικότερα, η υπόθεση της κύριας δίκης διακρίνεται από εκείνες επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις που επικαλείται η Επιτροπή. Αφενός, η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171129">29ης Νοεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>VCAST</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑265/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:913">EU:C:2017:913</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), αφορούσε υπηρεσία με διττή λειτουργία, ήτοι όχι μόνον αναπαραγωγή στο υπολογιστικό νέφος, αλλά επίσης, ταυτόχρονα ή σχεδόν ταυτόχρονα, παρουσίαση στο κοινό. Αφετέρου, η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191219">19ης Δεκεμβρίου 2019</DATE>, <NAME.CASE>Nederlands Uitgeversverbond και Groep Algemene Uitgevers</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑263/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1111">EU:C:2019:1111</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), αφορούσε παροχή από λέσχη διαδικτυακών υπηρεσιών συνιστάμενη σε εικονική αγορά <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>μεταχειρισμένων<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/> ηλεκτρονικών βιβλίων, στο πλαίσιο της οποίας τα προστατευόμενα έργα ετίθεντο στη διάθεση κάθε προσώπου το οποίο είχε εγγραφεί στον διαδικτυακό τόπο της λέσχης αυτής, και το οποίο εν συνεχεία μπορούσε να έχει πρόσβαση σε αυτόν από τον τόπο και κατά τον χρόνο που εκείνο επέλεγε, με αποτέλεσμα μια τέτοια υπηρεσία να πρέπει να θεωρηθεί ως παρουσίαση στο κοινό, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οικείας οδηγίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, κάθε παρουσίαση που προκύπτει από την εκ μέρους του χρήστη διαμοίραση υπηρεσίας αποθηκεύσεως στο υπολογιστικό νέφος συνιστά πράξη εκμεταλλεύσεως διακριτή από την πράξη αναπαραγωγής του άρθρου 2, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2001/29, η οποία δύναται να εμπίπτει στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής της οικείας διατάξεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>αναπαραγωγές σε οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/>, η οποία περιλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, καλύπτει τη δημιουργία, για ιδιωτικούς σκοπούς, αντιγράφων έργων προστατευόμενων από τη νομοθεσία περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε διακομιστή εντός του οποίου διατίθεται στον χρήστη χώρος αποθηκεύσεως από τον πάροχο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του δευτέρου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Καταρχάς, επισημαίνεται ότι, καίτοι από τη διατύπωση του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος προκύπτει ότι αυτό αφορά τυπικώς το ζήτημα αν το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29 <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>εφαρμόζεται<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/> σε εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, διαπιστώνεται ότι, λαμβανομένου υπόψη του σκεπτικού της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν η διάταξη αυτή αντιτίθεται σε ρύθμιση η οποία θέτει σε εφαρμογή την προβλεπόμενη σε αυτήν εξαίρεση περί ιδιωτικής αντιγραφής και η οποία δεν υποχρεώνει τους παρόχους υπηρεσιών αποθηκεύσεως σε υπολογιστικό νέφος να καταβάλλουν δίκαιη αποζημίωση.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Επομένως, με το δεύτερο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία μετέφερε στο εσωτερικό δίκαιο την εξαίρεση που προβλέπει η διάταξη αυτή και η οποία δεν επιβάλλει στους παρόχους υπηρεσιών αποθήκευσης σε υπολογιστικό νέφος την καταβολή δίκαιης αποζημιώσεως για τη χωρίς άδεια δημιουργία αντιγράφων έργων προστατευόμενων βάσει της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας από φυσικά πρόσωπα, τα οποία είναι χρήστες των εν λόγω υπηρεσιών, για ιδιωτική χρήση και για μη άμεσα ή έμμεσα εμπορικούς σκοπούς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 15 της παρούσας αποφάσεως, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να προβλέπουν εξαιρέσεις από το αποκλειστικό δικαίωμα αναπαραγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 2 της οικείας οδηγίας ή περιορισμό του εν λόγω δικαιώματος, στην περίπτωση αναπαραγωγών με οποιοδήποτε μέσο στις οποίες προβαίνουν φυσικά πρόσωπα για ιδιωτική χρήση και για μη άμεσα ή έμμεσα εμπορικούς σκοπούς, υπό τον όρο ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν δίκαιη αποζημίωση που συνεκτιμά την εφαρμογή ή όχι των τεχνολογικών μέτρων του άρθρου 6 της ως άνω οδηγίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 35 και 38 της οδηγίας 2001/29, το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, αυτής εκφράζει τη βούληση του νομοθέτη της Ένωσης να θεσπίσει ειδικό σύστημα αποζημιώσεως του οποίου η εφαρμογή ενεργοποιείται από την ύπαρξη ζημίας εις βάρος των δικαιούχων, η οποία ζημία δημιουργεί, καταρχήν, υποχρέωση αποζημιώσεώς τους (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22ας Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Microsoft Mobile Sales International κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑110/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:717">EU:C:2016:717</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Επομένως, όταν τα κράτη μέλη αποφασίζουν να θέσουν σε εφαρμογή την προβλεπόμενη από την εν λόγω διάταξη εξαίρεση περί ιδιωτικής αντιγραφής στο εσωτερικό τους δίκαιο, υποχρεούνται, ιδίως, να προβλέπουν την καταβολή δίκαιης αποζημιώσεως στους δικαιούχους (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160609">9ης Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>EGEDA κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑470/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:418">EU:C:2016:418</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου, το κράτος μέλος που εισήγαγε μια τέτοια εξαίρεση στο εθνικό του δίκαιο έχει, συναφώς, υποχρέωση αποτελέσματος, υπό την έννοια ότι το κράτος αυτό οφείλει να διασφαλίσει, σύμφωνα με την κατά τόπον αρμοδιότητά του, την πραγματική είσπραξη της δίκαιης αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν οι δικαιούχοι του αποκλειστικού δικαιώματος αναπαραγωγής λόγω της αναπαραγωγής προστατευόμενων έργων από τελικούς χρήστες που κατοικούν στο έδαφος του εν λόγω κράτους (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160421">21ης Απριλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Austro-Mechana</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑572/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:286">EU:C:2016:286</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Η δημιουργία αντιγράφου από φυσικό πρόσωπο για ιδιωτική χρήση χωρίς να ζητηθεί προηγουμένως η άδεια του δικαιούχου του αποκλειστικού δικαιώματος αναπαραγωγής του προστατευόμενου έργου πρέπει, πράγματι, να θεωρηθεί ως πράξη ικανή να προξενήσει ζημία στον εν λόγω δικαιούχο (πρβλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110616">16ης Ιουνίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Stichting de Thuiskopie</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑462/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:397">EU:C:2011:397</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150305">5ης Μαρτίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Copydan Båndkopi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑463/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:144">EU:C:2015:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> καθώς και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Επομένως, στο μέτρο που, αφενός, όπως προκύπτει από την απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>αναπαραγωγές σε οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/> που περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29 καλύπτει τη δημιουργία, για ιδιωτικούς σκοπούς, αντιγράφων προστατευόμενων βάσει της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε διακομιστή εντός του οποίου διατίθεται σε χρήστη χώρος αποθηκεύσεως από τον πάροχο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους και, αφετέρου, οι επίμαχες αναπαραγωγές<?PAGE NO="12"?> πραγματοποιούνται από φυσικό πρόσωπο για ιδιωτική χρήση και για μη άμεσα ή έμμεσα εμπορικούς σκοπούς, στοιχείο που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει, κρίνεται ότι τα κράτη μέλη τα οποία θέτουν σε εφαρμογή την εξαίρεση που προβλέπεται στην επίμαχη διάταξη υποχρεούνται να προβλέψουν ένα σύστημα δίκαιης αποζημιώσεως με σκοπό την αποζημίωση των δικαιούχων δικαιωμάτων, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, στο μέτρο που οι διατάξεις της οδηγίας 2001/29 δεν προσδιορίζουν περαιτέρω τα διάφορα στοιχεία του συστήματος δίκαιης αποζημιώσεως, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως για να τα οριοθετήσουν. Στα κράτη μέλη εναπόκειται, μεταξύ άλλων, να καθορίζουν τα πρόσωπα που οφείλουν να καταβάλουν την αποζημίωση αυτή, καθώς και να καθορίσουν τη μορφή, τον τρόπο και το ύψος της εν λόγω αποζημιώσεως (αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160421">21ης Απριλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Austro-Mechana</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑572/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:286">EU:C:2016:286</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22ας Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Microsoft Mobile Sales International κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑110/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:717">EU:C:2016:717</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Όπως υπενθυμίζει η αιτιολογική σκέψη 35 της οδηγίας 2001/29, τα κράτη μέλη οφείλουν, κατά τον καθορισμό αυτό, να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις κάθε περιπτώσεως (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130711">11ης Ιουλίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Amazon.com International Sales κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑521/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:515">EU:C:2013:515</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Όσον αφορά, πρώτον, τον οφειλέτη της δίκαιης αποζημιώσεως, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, καταρχήν, στο πρόσωπο που πραγματοποιεί την ιδιωτική αντιγραφή εναπόκειται να αποκαταστήσει τη ζημία που συνδέεται με την εν λόγω αναπαραγωγή, χρηματοδοτώντας την αποζημίωση που θα καταβληθεί στον δικαιούχο του δικαιώματος του δημιουργού (αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101021">21ης Οκτωβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Padawan</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑467/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:620">EU:C:2010:620</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150305">5ης Μαρτίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Copydan Båndkopi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑463/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:144">EU:C:2015:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22ας Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Microsoft Mobile Sales International κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑110/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:717">EU:C:2016:717</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Επομένως, όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών αποθήκευσης στο υπολογιστικό νέφος εναπόκειται, καταρχήν, στον χρήστη των υπηρεσιών αυτών να χρηματοδοτήσει την αποζημίωση που καταβάλλεται στον ενδιαφερόμενο δικαιούχο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Πλην όμως, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, λαμβανομένων υπόψη των πρακτικών δυσχερειών προκειμένου να εντοπισθούν οι ιδιώτες χρήστες και να υποχρεωθούν να αποζημιώσουν τους δικαιούχους για τη ζημία που τους προκαλούν, και δεδομένου ότι η ζημία που μπορεί να απορρεύσει από κάθε ιδιωτική χρήση, χωριστά εξεταζόμενη, είναι ενδεχομένως ασήμαντη και, επομένως, δεν γεννά υποχρέωση πληρωμής, επιτρέπεται στα κράτη μέλη να θεσπίσουν για τη χρηματοδότηση της δίκαιης αποζημιώσεως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>τέλος ιδιωτικής αντιγραφής<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/> το οποίο δεν βαρύνει τους εν λόγω ιδιώτες, αλλά εκείνους οι οποίοι προβαίνουν σε διάθεση εξοπλισμού, συσκευών και υποθεμάτων ψηφιακής αναπαραγωγής και οι οποίοι, κατά συνέπεια, διαθέτουν από νομικής ή πραγματικής απόψεως τον ως άνω εξοπλισμό σε ιδιώτες ή παρέχουν σε αυτούς υπηρεσία αναπαραγωγής. Στο πλαίσιο ενός τέτοιου συστήματος, εκείνοι που υποχρεούνται να καταβάλουν το τέλος ιδιωτικής αντιγραφής είναι τα πρόσωπα που διαθέτουν τον επίμαχο εξοπλισμό (πρβλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101021">21ης Οκτωβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Padawan</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑467/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:620">EU:C:2010:620</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150305">5ης Μαρτίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Copydan Båndkopi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑463/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:144">EU:C:2015:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22ας Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Microsoft Mobile Sales International κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑110/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:717">EU:C:2016:717</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Συναφώς, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι εφόσον το εν λόγω σύστημα παρέχει στους οφειλέτες τη δυνατότητα να μετακυλίσουν το ποσό του τέλους ιδιωτικής αντιγραφής στην τιμή διαθέσεως του επίμαχου εξοπλισμού, των συσκευών και των υποθεμάτων αναπαραγωγής στους<?PAGE NO="13"?> ιδιώτες ή στην τιμή της παρεχόμενης υπηρεσίας αναπαραγωγής, το τέλος αυτό τελικά επιβαρύνει τον ιδιώτη χρήστη ο οποίος καταβάλλει το σχετικό αντίτιμο, και τούτο σύμφωνα με την επιδιωκόμενη δέουσα <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>ισορροπία<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/> για την οποία γίνεται λόγος στην αιτιολογική σκέψη 31 της οδηγίας 2001/29, μεταξύ των συμφερόντων των φορέων του αποκλειστικού δικαιώματος αναπαραγωγής και των συμφερόντων των χρηστών των προστατευόμενων αντικειμένων (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22ας Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Microsoft Mobile Sales International κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑110/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:717">EU:C:2016:717</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Επομένως, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του δικαίου της Ένωσης, η θέσπιση συστήματος δίκαιης αποζημιώσεως στο πλαίσιο του οποίου ο παραγωγός ή ο εισαγωγέας των διακομιστών μέσω των οποίων προσφέρονται σε ιδιώτες υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους υποχρεούται να καταβάλλει το τέλος ιδιωτικής αντιγραφής, δεδομένου ότι το τέλος αυτό μετακυλίεται οικονομικά στον αγοραστή τέτοιων διακομιστών, σε συνδυασμό με τη θέσπιση τέλους ιδιωτικής αντιγραφής επί των υλικών φορέων που είναι ενσωματωμένα στις συνδεδεμένες συσκευές οι οποίες καθιστούν δυνατή τη δημιουργία αντιγράφων προστατευόμενων αντικειμένων σε χώρο αποθήκευσης στο υπολογιστικό νέφος, όπως τα κινητά τηλέφωνα, οι υπολογιστές και οι ταμπλέτες, εμπίπτει στο ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως που αναγνωρίζεται στον εθνικό νομοθέτη για να προσδιορίσει τα διάφορα στοιχεία του συστήματος δίκαιης αποζημιώσεως, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 41 της παρούσας αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Ωστόσο, στον εθνικό δικαστή εναπόκειται να βεβαιωθεί, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του εθνικού συστήματος και των ορίων που επιβάλλει η οδηγία 2001/29, ότι η θέσπιση ενός τέτοιου συστήματος δικαιολογείται από πρακτικές δυσχέρειες σχετικές με τον προσδιορισμό των τελικών χρηστών ή άλλων παρόμοιων δυσχερειών και ότι οι υπόχρεοι έχουν δικαίωμα επιστροφής του εν λόγω τέλους όταν αυτό δεν οφείλεται (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22ας Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Microsoft Mobile Sales International κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑110/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:717">EU:C:2016:717</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> καθώς και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών αποθήκευσης σε υπολογιστικό νέφος, πρέπει, συναφώς, να γίνει δεκτό, όπως επισήμανε κατ’ ουσίαν και η Δανική Κυβέρνηση, ότι οι δυσχέρειες αυτές ενδέχεται να προκύπτουν από την άυλη φύση των επίμαχων υπηρεσιών, οι οποίες μπορούν να προσφέρονται από κράτη μέλη άλλα από το οικείο κράτος ή από τρίτα κράτη, και στις οποίες περιλαμβάνεται κατά κανόνα η δυνατότητα του χρήστη να μεταβάλλει κατά βούληση, κατά τρόπο εξελικτικό και δυναμικό, το μέγεθος του χώρου αποθήκευσης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ιδιωτική χρήση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Δεύτερον, όσον αφορά τη μορφή, τον τρόπο και το ύψος της δίκαιης αποζημιώσεως, το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι η αποζημίωση αυτή καθώς και το σύστημα στο οποίο στηρίζεται και το ύψος της πρέπει να συνδέονται με τη ζημία που προκαλείται στους δικαιούχους λόγω της δημιουργίας ιδιωτικών αντιγράφων (αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150305">5ης Μαρτίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Copydan Båndkopi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑463/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:144">EU:C:2015:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22ας Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Microsoft Mobile Sales International κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑110/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:717">EU:C:2016:717</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> καθώς και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, κάθε δίκαιη αποζημίωση που δεν συνδέεται με τη ζημία που προκαλείται στους δικαιούχους λόγω της προαναφερθείσας δημιουργίας ιδιωτικών αντιγράφων δεν θα ήταν συμβατή με την απαίτηση που διατυπώνεται στην αιτιολογική σκέψη 31 της οδηγίας 2001/29, κατά την οποία πρέπει να διατηρείται η δέουσα ισορροπία μεταξύ των δικαιούχων και των<?PAGE NO="14"?> χρηστών προστατευόμενων αντικειμένων (αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151112">12ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hewlett‑Packard Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑572/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:750">EU:C:2015:750</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0086">86</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160922">22ας Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Microsoft Mobile Sales International κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑110/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:717">EU:C:2016:717</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0054">54</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 17 της παρούσας αποφάσεως, η αντιγραφή προστατευόμενων έργων σε χώρο αποθήκευσης στο υπολογιστικό νέφος απαιτεί την πραγματοποίηση περισσότερων πράξεων αναπαραγωγής, οι οποίες μπορούν να διενεργηθούν μέσω περισσότερων συνδεδεμένων τερματικών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Όπως, όμως, υπογράμμισε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 71 των προτάσεών του, στο μέτρο που η αναφόρτωση και η καταφόρτωση στο υπολογιστικό νέφος περιεχομένου προστατευόμενου βάσει της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας με τη χρήση συσκευών ή υποθεμάτων θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ενιαία διαδικασία για τους σκοπούς ιδιωτικής αντιγραφής, τα κράτη μέλη δύνανται, λαμβανομένης υπόψη της ευρείας διακριτικής ευχέρειας που διαθέτουν, και η οποία υπομνήσθηκε στις σκέψεις 41 και 46 της παρούσας αποφάσεως, να θεσπίσουν σύστημα στο οποίο δίκαιη αποζημίωση καταβάλλεται μόνο σε σχέση με συσκευές ή υποθέματα που αποτελούν αναγκαίο μέρος της διαδικασίας αυτής, υπό την προϋπόθεση η εν λόγω αποζημίωση να μπορεί ευλόγως να θεωρηθεί ότι αντικατοπτρίζει τη δυνητική ζημία που προκαλείται στον δικαιούχο (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130627">27ης Ιουνίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>VG Wort κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑457/11 έως C‑460/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:426">EU:C:2013:426</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0078">78</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, μολονότι τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν υπόψη, κατά τον καθορισμό του τέλους ιδιωτικής αντιγραφής, το γεγονός ότι ορισμένες συσκευές και υποθέματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πραγματοποίηση ιδιωτικών αντιγραφών στο πλαίσιο του υπολογιστικού νέφους, πρέπει να διασφαλίζουν ότι το κατ’ αυτόν τον τρόπο καταβαλλόμενο τέλος, στο μέτρο που επιβάλλεται σε πλείονες συσκευές και υποθέματα στο πλαίσιο της προαναφερθείσας ενιαίας διαδικασίας, δεν υπερβαίνει την δυνητική ζημία των δικαιούχων λόγω της επίμαχης πράξεως, όπως υπενθυμίζει η αιτιολογική σκέψη 35 της οδηγίας 2001/29.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία μετέφερε στο εσωτερικό δίκαιο την εξαίρεση που προβλέπει η διάταξη αυτή και η οποία δεν επιβάλλει στους παρόχους υπηρεσιών αποθηκεύσεως στο υπολογιστικό νέφος την υποχρέωση καταβολής δίκαιης αποζημιώσεως, για τη χωρίς άδεια παραγωγή αντιγράφων έργων προστατευόμενων βάσει της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας από φυσικά πρόσωπα που κάνουν χρήση των υπηρεσιών αυτών, για ιδιωτική χρήση και για μη άμεσους ή έμμεσους εμπορικούς σκοπούς, εφόσον η εν λόγω ρύθμιση προβλέπει την καταβολή δίκαιης αποζημιώσεως στους δικαιούχους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="15"?><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφασίζει:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010522">22ας Μαΐου 2001</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, έχει την έννοια ότι η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>αναπαραγωγές σε οποιοδήποτε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>, η οποία περιλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, καλύπτει τη δημιουργία, για ιδιωτικούς σκοπούς, αντιγράφων έργων προστατευόμενων από τη νομοθεσία περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε διακομιστή εντός του οποίου διατίθεται στον χρήστη χώρος αποθηκεύσεως από τον πάροχο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Tο άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία μετέφερε στο εσωτερικό δίκαιο την εξαίρεση που προβλέπει η διάταξη αυτή και η οποία δεν επιβάλλει στους παρόχους υπηρεσιών αποθηκεύσεως στο υπολογιστικό νέφος την υποχρέωση καταβολής δίκαιης αποζημιώσεως, για τη χωρίς άδεια παραγωγή αντιγράφων έργων προστατευόμενων βάσει της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας από φυσικά πρόσωπα που κάνουν χρήση των υπηρεσιών αυτών, για ιδιωτική χρήση και για μη άμεσους ή έμμεσους εμπορικούς σκοπούς, εφόσον η εν λόγω ρύθμιση προβλέπει την καταβολή δίκαιης αποζημιώσεως στους δικαιούχους.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>