(1)

Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (2) heeft onder meer tot doel de teruggooi in alle visserijen van de Unie geleidelijk uit te bannen middels de invoering van een aanlandingsverplichting voor vangsten van soorten waarvoor vangstbeperkingen gelden.

(2)

Artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 voorziet in de vaststelling van meerjarenplannen met instandhoudingsmaatregelen voor de visserij op bepaalde bestanden in een bepaald geografisch gebied. In dergelijke meerjarenplannen worden nadere bepalingen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting vastgelegd en kan de Commissie de bevoegdheid worden verleend om die bepalingen verder uit te werken op basis van door de lidstaten opgestelde gezamenlijke aanbevelingen.

(3)

Krachtens Verordening (EU) 2018/973, waarbij een meerjarenplan voor demersale bestanden in de Noordzee is vastgesteld, is de Commissie ook bevoegd om gedelegeerde handelingen vast te stellen met nadere bepalingen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting op basis van door de lidstaten opgestelde gezamenlijke aanbevelingen.

(4)

België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Nederland en Zweden hebben een rechtstreeks belang bij het visserijbeheer in de Noordzee. Na overleg met de adviesraad voor de Noordzee en de adviesraad voor pelagische bestanden hebben die lidstaten en het Verenigd Koninkrijk op 29 mei 2019 bij de Commissie een gezamenlijke aanbeveling ingediend inzake nadere bepalingen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting voor demersale visserijen in de Noordzee. De gezamenlijke aanbeveling is op 7 augustus 2019 gewijzigd. Naar aanleiding van die gezamenlijke aanbevelingen heeft de Commissie Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 (3) vastgesteld.

(5)

Op 8 november 2019 hebben de betrokken lidstaten en het Verenigd Koninkrijk een nieuwe gezamenlijke aanbeveling ingediend om bepaalde fouten en onbedoelde omissies in Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 te corrigeren.

(6)

In de gezamenlijke aanbeveling van 8 november 2019 werd voorgesteld om tot en met 31 december 2021 een vrijstelling te verlenen voor langoustines die worden gevangen met bodemtrawls met een kuil met een maaswijdte van ten minste 70 mm die is uitgerust met een soortselectief rooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven. Die vrijstelling, waarvoor een positieve wetenschappelijke beoordeling was gegeven (4), was ook in eerdere teruggooiplannen opgenomen. Het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) merkte in 2018 op dat de ondersteunende wetenschappelijke informatie voor die vrijstelling was gestoeld op een solide aanpak en dat de valideringstechniek die was gebruikt in de context van de grotere vloten, redelijk was (5). Ondanks deze positieve wetenschappelijke achtergrond bepaalt Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 onbedoeld dat die vrijstelling slechts van toepassing is tot en met 31 december 2020, ook al bestaan daar geen wetenschappelijke gronden voor. Die vrijstelling moet derhalve van toepassing zijn tot en met 31 december 2021.

(7)

Op basis van de bovenbedoelde WTECV-beoordelingen is in Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 ook abusievelijk bepaald dat uiterlijk op 1 mei 2020 informatie moest worden ingediend met betrekking tot de vrijstelling voor langoustines die worden gevangen met een bodemtrawl met een kuil met een maaswijdte van ten minste 70 mm die is uitgerust met een soortselectief rooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven. Derhalve moet de verplichting om aanvullende gegevens in te dienen voor die vrijstelling worden geschrapt.

(8)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevat een onbedoelde omissie wat betreft de vrijstelling op grond van overlevingskansen voor de vangsten en bijvangsten van schol. In de op 7 augustus 2019 ingediende gezamenlijke aanbeveling werd voorgesteld een vrijstelling te verlenen voor schol die is gevangen met bepaalde trawls voor de visserij op platvis of rondvis met een maaswijdte van ten minste 90‐99 mm en met een seltra-paneel, of met een maaswijdte van ten minste 80‐99 mm. Het WTECV had opgemerkt dat de overlevingspercentages verschilden tussen de desbetreffende studies (18‐75 %), waarbij in het bijzonder voor kleinere schol lagere niveaus werden opgetekend (6). Om die reden had de vrijstelling slechts tot en met 31 december 2020 mogen worden verleend, maar dat was abusievelijk niet in artikel 6, lid 4, opgenomen. Voorts moet de verplichting om aanvullende gegevens in te dienen ook gelden voor deze vrijstelling.

(9)

In de gezamenlijke aanbeveling van 8 november 2019 werd voorgesteld een de-minimisvrijstelling op te nemen voor leng die wordt gevangen met bepaalde bodemtrawls met een maaswijdte van ten minste 120 mm.

(10)

In Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/2035 van de Commissie (7) was een de-minimisvrijstelling verleend voor leng onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die wordt gevangen met bepaalde bodemtrawls met een maaswijdte van ten minste 120 mm in ICES-deelgebied 4. Die vrijstelling was verleend op basis van wetenschappelijk bewijsmateriaal dat door de lidstaten was verstrekt en in de wetenschappelijke beoordeling (8) was bevestigd. Het WTECV had opgemerkt dat het redelijk was om aan te nemen dat de verbeteringen in selectiviteit om ongewenste vangsten van leng te beperken, vanuit technisch oogpunt problematisch waren wegens de morfologie van leng. Door een miscommunicatie tussen de regionale groep lidstaten en de Commissie is die vrijstelling niet overgenomen in Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238. Derhalve moet artikel 10 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 worden gewijzigd door die vrijstelling erin op te nemen.

(11)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(12)

Aangezien de maatregelen van de onderhavige verordening rechtstreeks van invloed zijn op de planning van het visseizoen van de vaartuigen van de Unie en de daarmee samenhangende economische activiteiten, moet de onderhavige verordening zeer kort na de bekendmaking ervan in werking treden. Aangezien Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 op 1 januari 2020 in werking is getreden, moet deze verordening eveneens met ingang van die datum van toepassing zijn,

1)

In artikel 3 wordt lid 3 vervangen door:

2)

In artikel 6 wordt lid 4 vervangen door:

3)

Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd: