(1)

Σύμφωνα με την οδηγία 91/414/ΕΟΚ, οι εγκρίσεις για τη χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων σε συγκεκριμένες καλλιέργειες εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Οι εγκρίσεις αυτές πρέπει να βασίζονται στην αξιολόγηση των συνεπειών για την ανθρώπινη υγεία και για την υγεία των ζώων καθώς και της επίδρασής τους στο περιβάλλον. Μεταξύ των στοιχείων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στις εν λόγω αξιολογήσεις συγκαταλέγονται η έκθεση του χειριστή και των παρευρισκομένων, οι συνέπειες για το χερσαίο και το υδάτινο περιβάλλον και τον αέρα, καθώς επίσης και οι συνέπειες για τον άνθρωπο και τα ζώα μέσω της κατανάλωσης υπολειμμάτων στις καλλιέργειες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν φυτοφάρμακα.

(2)

Τα ανώτατα όρια υπολειμμάτων αντικατοπτρίζουν τη χρήση ελάχιστων ποσοτήτων φυτοφαρμάκων για την αποτελεσματική προστασία των φυτών, που εφαρμόζονται κατά τρόπο ώστε η ποσότητα του υπολείμματος να είναι η ελάχιστη δυνατή και τοξικολογικώς αποδεκτή, ιδίως όσον αφορά την εκτιμώμενη λήψη μέσω της διατροφής.

(3)

Τα ΑΟΥ για τα φυτοφάρμακα πρέπει να αναθεωρούνται. Μπορούν να αλλάζουν για να λαμβάνονται υπόψη νέες χρήσεις, νέες πληροφορίες και νέα δεδομένα.

(4)

Τα ΑΟΥ καθορίζονται στο κατώτερο όριο του αναλυτικού προσδιορισμού όταν οι επιτρεπόμενες χρήσεις φυτοπροστατευτικών προϊόντων δεν οδηγούν σε ανιχνεύσιμα επίπεδα υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα ή επάνω στα τρόφιμα ή όταν δεν υπάρχουν εγκεκριμένες χρήσεις ή όταν οι χρήσεις για τις οποίες έχουν χορηγήσει έγκριση τα κράτη μέλη δεν συνοδεύονται από τα αναγκαία στοιχεία ή όταν οι χρήσεις σε τρίτες χώρες που οδηγούν σε υπολείμματα επάνω ή μέσα στα τρόφιμα, τα οποία μπορεί να τεθούν σε κυκλοφορία στην κοινοτική αγορά, δεν στηρίζονται στα αναγκαία στοιχεία.

(5)

Έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή πληροφορίες για νέες ή τροποποιημένες χρήσεις της ουσίας diquat που εμπίπτει στην οδηγία 90/642/ΕΟΚ.

(6)

Η έκθεση, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, των καταναλωτών σε αυτά τα φυτοφάρμακα μέσω τροφίμων που ενδέχεται να περιέχουν υπολείμματα τέτοιων φυτοφαρμάκων έχει αξιολογηθεί και έχει εκτιμηθεί σύμφωνα με τις διαδικασίες και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται στην Κοινότητα, λαμβανομένων υπόψη των κατευθυντήριων γραμμών που έχει δημοσιεύσει η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (3). Υπολογίστηκε ότι τα εν λόγω ΑΟΥ θα εξασφαλίσουν τη μη υπέρβαση του ανεκτού ορίου ημερήσιας λήψης μέσω της διατροφής.

(7)

Από αξιολόγηση των διαθέσιμων πληροφοριών προκύπτει ότι δεν απαιτείται καθορισμός οξείας δόσης αναφοράς (ARfD) και ότι, επομένως, δεν είναι απαραίτητη βραχυπρόθεσμη αξιολόγηση.

(8)

Συνεπώς, κρίνεται σκόπιμος ο καθορισμός νέων ανώτατων ορίων για τα υπολείμματα της ουσίας diquat.

(9)

Ο καθορισμός ή η τροποποίηση, σε κοινοτικό επίπεδο, προσωρινών ΑΟΥ δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να ορίσουν προσωρινά ΑΟΥ για το diquat σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο στ) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και το παράρτημα VI της εν λόγω οδηγίας. Θεωρείται ότι μια περίοδος τεσσάρων ετών επαρκεί για να επιτραπούν περαιτέρω χρήσεις της συγκεκριμένης δραστικής ουσίας. Μετά την περίοδο αυτή τα προσωρινά κοινοτικά ανώτατα όρια θα πρέπει να οριστικοποιηθούν.

(10)

Η οδηγία 90/642/ΕΟΚ πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί αναλόγως.

(11)

Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,