<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1982ELA.0200016301.case.xml"><NO.CASE>69/81</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61981J0069</NO.CELEX><NO.SEQ>0003.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>163</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>2</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>168</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>6</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19820202">2. 2. 1982</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ 69/81</LEFT><RIGHT>ΕΠΙΤΡΟΠΗ / ΒΕΛΓΙΟ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην ὑπόθεση 69/81,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμενη ἀπό τόν νομικό τῆς σύμβουλο René-Christian Béraud, μέ ἀντίκλητο τόν Oreste Montako, μέλος τῆς νομικῆς τῆς υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg, Λουξεμβοῦργο,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>Βασιλειου του Βελγίου, εκπροσωπουμένου ἀπό τόν Robert Hoebaer, διευθυντοῦ τοῦ ὑπουργείου εξωτερικῶν, εξωτερικοῦ εμπορίου καί συνεργασίας γιά τήν ἀνάπτυξη, μέ τόπο επιδόσεων στό Λουξεμβοῦργο τήν έδρα τῆς πρεσβείας τοῦ Βελγίου,</P><PARTY.STATUS>καθ' οὗ,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="164"?><P>πού ἔχει ὡς ἀντικείμενο αίτηση περί ἀναγνωρίσεως τῆς παραβάσεως τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Βασιλείου τοῦ Βελγίου πού υπέχει ἐκ τῆς συνθήκης, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπό την μη ἑφαρμογή, ἐντός τῆς ταχθείσης προθεσμίας, τῆς ὁδηγίας 75/442 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19750715">15ης 'Ιουλίου 1975</DATE>, περί στερεῶν ἀποβλήτων (ΕΕ ειδ. ἔκδ. 15/001, σ. 86 ἑπ.),</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ</P><P>συγκείμενο ἀπό τους J. Menens de Wilmars, πρόεδρο, G. Bosco, A. Touffait καί O. Due, προέδρους τμήματος, Ρ. Pescatore, Mackenzie Stuart, Α. O'Keeffe, Τ. Koopmans, U. Everling, Α. Χλωρό καί F. Grévisse, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: F. Capotorti</P><P>γραμματεύς: Α. Van Houtte</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><P>Τά πραγματικά περιστατικά τῆς υποθέσεως, ἡ εξέλιξη τῆς διαδικασίας, τά αιτήματα καθώς καί οἱ ισχυρισμοί καί τά ἐπιχειρήματα τῶν διαδίκων, έχουν συνοπτικῶς ὡς έξης:</P><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά καί έγγραφη διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Ή ὁδηγία 75/442 τοῦ Συμβουλίου, της <DATE ISO="19750715">15ης 'Ιουλίου 1975</DATE>, περί στέρεων ἀποβλήτων (ΕΕ ειδ. ἔκδ. 15/001, σ. 86 ἑπ.) συγκαταλέγεται μεταξύ τῶν διαφόρων πράξεων τῆς Κοινότητος, οἱ όποιες, βασιζόμενες στά άρθρα 100 καί 235 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, εγγράφονται στό πλαίσιο τῆς κοινοτικῆς πολιτικῆς στον τομέα τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος.</TXT><P>Βασικός στόχος τῆς ἐν λόγω ὁδηγίας είναι ή προστασία τῆς υγείας τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ περιβάλλοντος κατά τῶν ἐπιβλαβών επιδράσεων πού προκαλοῦνται ἀπό τήν συγκέντρωση, τήν μεταφορά, τήν επεξεργασία, τήν εναποθήκευση καί τήν ἀπόθεση των ἀποβλήτων. Τά Κράτη μέλη λαμβάνουν τά κατάλληλα μέτρα γιά τήν προώθηση τοῦ περιορισμοί) τῆς ἀνακυκλώσεως καί τῆς ἐπεξεργασίας τῶν στέρεων ἀποβλήτων, τήν ἐξ αυτών λήψη πρώτων υλών καί ενεργείας καθώς καί κάθε άλλης μεθόδου πού επιτρέπει τήν επαναχρησιμοποίηση τῶν στερεῶν ἀποβλήτων.</P><P>Κατά τό άρθρο 13 τῆς ὁδηγίας, τά Κράτη μέλη θέτουν σέ ισχύ τά ἀναγκαία μέτρα<?PAGE NO="165"?> γιά νά συμμορφωθούν πρός τήν ὁδηγία εντός προθεσμίας είκοσι τεσσάρων μηνών ἀπό τῆς κοινοποιήσεως τῆς καί ενημερώνουν σχετικά ἀμέσως τήν 'Επιτροπή. Δεδομένου ὅτι ἡ ὁδηγία ἐκοινοποιήθη στό Βασίλειο τοῦ Βελγίου τήν <DATE ISO="19750718">18η 'Ιουλίου 1975</DATE>, ή ἐν λόγω προθεσμία εξέπνευσε τήν <DATE ISO="19770718">18η 'Ιουλίου 1977</DATE>.</P></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Ή Ἐπιτροπή, επειδή έκρινε ὅτι ήταν ἀναγκαίες διατάξεις προσαρμογής τοῦ βελ-γικοῦ δικαίου, ἀλλα δέν ἐνημερώθη ἐπί τῆς θεσπίσεως τέτοιων διατάξεων, ἐκάλεσε τήν βελγική Κυβέρνηση, μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19790109">9ης 'Ιανουαρίου 1979</DATE>, σύμφωνα μέ τό άρθρο 169 πρῶτο ἐδάφιο τῆς συνθήκης, νά υποβάλει τίς παρατηρήσεις τῆς εντός προθεσμίας δύο μηνών.</TXT><P>Μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19790713">13ης 'Ιουλίου 1979</DATE>, ἡ βελγική κυβέρνηση ἐπληροφόρησε κυρίως τήν 'Επιτροπή ὅτι, ήδη ἀπό τοῦδε, τά υφιστάμενα νομοθετικά ἡ κανονιστικά κείμενα επέτρεπαν τήν ἐφαρμογή ὁρισμένων διατάξεων τῆς ὁδηγίας, άλλά ὅτι ἡ πλήρης ἐκτέλεση τῆς προσκρούει σέ δυσχέρειες πού ἀπορρέουν ἀπό τήν <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>ἐμμένουσα ἀβεβαιότητα ως πρός τήν ἀκριβή κατανομή τῶν ἁρμοδιοτήτων πού θά προκύψει ἀπό τήν ἀναληφθείσα θεσμική μεταρρύθμιση<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> καθώς καί ἀπό τήν <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>σημαντική καθυστέρηση πού συσσωρεύεται στό Κοινοβούλιο<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>.</P><P>Τήν <DATE ISO="19790723">23η 'Ιουλίου 1979</DATE>, ἡ 'Επιτροπή εξέδωσε τήν ἠτιολογημένη γνώμη πού προβλέπεται ἀπό τό άρθρο 169 πρώτο εδάφιο τῆς συνθήκης. Μέ τήν ἐν λόγω γνώμη, πού διε-βιβάσθη στην βελγική κυβέρνηση μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19790727">27ης 'Ιουλίου 1979</DATE>, τό Βασίλειο τοῦ Βελγίου εκλήθη νά συμμορφωθεί πρός αυτήν εντός προθεσμίας δύο μηνών.</P><P>Μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19791114">14ης Νοεμβρίου 1979</DATE>, ή βελγική κυβέρνηση ἐπεβεβαίωσε ὅτι ἡ μή μεταφορά τῆς ὁδηγίας στό εθνικό δίκαιο ήταν έμμεση συνέπεια τῆς βαθείας θεσμικής μεταρρυθμίσεως πού ευρίσκεται ἐν εξελίξει στό Βέλγιο καί ἐζήτησε συμπληρωματική προθεσμία ἐνός έτους.</P><P>Ή 'Επιτροπή, επειδή δέν έλαβε ἐπί τοῦ θέματος καμμία μεταγενέστερη πληροφορία ἀπό τίς βελγικές ἀρχές, ἤσκησε τήν παρούσα προσφυγή, ἡ ὁποία ἐπρωτο-κολλήθη στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου τήν <DATE ISO="19810403">3η 'Απριλίου 1981</DATE>.</P><P>Τό Δικαστήριο, κατόπιν εκθέσεως τοῦ εἰσηγητοῦ δικαστού καί μετ᾽ ἀκρόαση τοῦ γενικού εἰσαγγελέως, ἀπεφάσισε τήν έναρξη τῆς προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή ἀποδείξεων.</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Αἰτήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT>ζητεί ἀπό τό Δικαστήριο:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>νά κρίνει ὅτι τό Βασίλειο τοῦ Βελγίου, μή θεσπίζοντας εντός τῆς προβλεπομένης προθεσμίας τίς ἀναγκαίες διατάξεις γιά τήν συμμόρφωση του πρός τήν ὁδηγία 75/442 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19750715">15ης 'Ιουλίου 1975</DATE>, περί στερεών ἀποβλήτων, παρέβη υποχρέωση πού υπέχει ἐκ τῆς συνθήκης</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>νά καταδικάσει τό Βασίλειο τοῦ Βελγίου στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Βασίλειο τοῦ Βελγίου</HT> δέν διετύπωσε ρητώς κανένα αἴτημα.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί καί επιχειρήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> ισχυρίζεται ὅτι ὁ δεσμευτικός χαρακτήρας τῶν ὁδηγιών συνεπάγεται γιά τά Κράτη μέλη τήν υποχρέωση νά τηρούν τίς προθεσμίες πού τάσσουν οἱ ὁδηγίες γιά τήν θέσπιση διατάξεων προσαρμογής τοῦ εσωτερικού δικαίου. Ή τήρηση τῶν διατάξεων τῆς συνθήκης ἡ τοῦ παραγώγου κοινοτικού δικαίου δέν δύναται νά ἐξαρτάται ἰδίως ἀπό δυσκολίες πού ἀνακύπτουν ἀπό<?PAGE NO="166"?> τήν τροποποίηση τῆς κατανομῆς τῶν ἀρμοδιοτήτων μεταξύ τῆς κεντρικής ἐξουσίας καί τῶν περιφερειακών ἤ τοπικών ὀργάνων. Υφίσταται παράβαση τῆς συνθήκης ἀπό ἕνα Κράτος μέλος, ὅποίο καί ἄν είναι τό κρατικό ὄργανο οἱ πράξεις ἡ οἱ παραλείψεις τοῦ ὁποίου κατέληξαν στην μή εκτέλεση τῆς υποχρεώσεως. Οἱ ἐν λόγω ἀρχές επιβεβαιώνονται ἀπό τήν ήδη παγία νομολογία τοῦ Δικαστηρίου.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">οελγική κνοέρνηση</HT> παρατηρεί ὅτι ή ὁδηγία γιά τήν ὁποία πρόκειται, ἀποτελεί ήδη ἀντικείμενο ἐπί μέρους μέτρων εκτελέσεως, τά όποια περιλαμβάνονται στόν γενικό κανονισμό γιά τήν προστασία τῆς εργασίας, ἡ πλήρης ὅμως εφαρμογή της προσκρούει σέ δυσχέρειες, συνδεόμενες μέ τίς θεμελιώδεις θεσμικές μεταρρυθμίσεις πού ευρίσκονται ἐν εξελίξει στό Βέλγιο. Ή εφαρμογή τῆς ὁδηγίας ἀνάγεται στίς ἀρμοδιότητες ὄχι μόνο εθνικῶν άλλα καί περιφερειακῶν ὀργάνων, τῶν ὁποίων οί ἁρμοδιότητες έχουν καθορισθεί ἀπό τόν ειδικό νόμο περί θεσμικών μεταρρυθμίσεων, τῆς <DATE ISO="19800808">8ης Αὐγούστου 1980</DATE>, τά όποια ὅμως δέν έχουν ἀκόμα λειτουργήσει. Πρόκειται γιά μία εξαιρετική κατάσταση πού ὀφείλεται στην ἀδυναμία θεσπίσεως νέων κανόνων πρό τῆς ἐγκαταστάσεως καί λειτουργίας τῶν νέων νομοθετικών ὀργάνων ὁμοσπονδιακοί) χαρακτῆρος.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή 'Επιτροπή, ἐκπροσωπουμενη, ἀπό τόν νομικό τῆς σύμβουλο René-Christian Beraud, καί τό Βασίλειο τοῦ Βελγίου ἐκπροσωπούμενο ἀπό τόν Robert Hoebaer, ἠγόρευσαν στην συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19811112">12ης Νοεμβρίου 1981</DATE>.</P><P>Ὁ γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του στην συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19811202">2ας Δεκεμβρίου 1981</DATE>.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ δικόγραφο, πού κατέθεσε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου τήν <DATE ISO="19810403">3η 'Απριλίου 1981</DATE>, ἡ Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ἤσκησε, δυνάμει τοῦ άρθρου 169 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή μέ τήν ὁποία ζητείται νά ἀναγνωρισθεί ὅτι τό Βασίλειο τοῦ Βελγίου, παραλείποντας νά θεσπίσει, εντός τῆς ταχθείσης προθεσμίας, τίς ἀναγκαίες διατάξεις πρός συμμόρφωση του πρός τήν ὁδηγία 75/442 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19750715">15ης 'Ιουλίου 1975</DATE>, περί στέρεων ἀποβλήτων (ΕΕ ειδ. ἔκδ. 15/001, σ. 86 ἐπ.), παρέβη τίς ὑποχρεώσεις πού υπέχει ἐκ τοῦ άρθρου 189 εδάφιο 3 τῆς συνθήκης.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 13 τῆς ὁδηγίας, τά Κράτη μέλη ὑπεχρεοῦντο νά θέσουν ἐν ἰσχύι τά ἀναγκαία πρός συμμόρφωση τους μέτρα εντός προθεσμίας εικοσιτεσσάρων μηνῶν ἀπό τῆς κοινοποιήσεως της, ἡ ὁποία εξέπνευσε, ἐν προκειμένω, τήν <DATE ISO="19770718">18η 'Ιουλίου 1977</DATE>.</TXT></NP><?PAGE NO="167"?><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Ή βελγική κυβέρνηση διευκρίνισε ὅτι ἡ ὁδηγία ἀπετέλεσε ήδη ἀντικείμενο ὁρισμένων ἐπί μέρους μέτρων εκτελέσεως. Δέν ἀμφισβητεί, πάντως, ὅτι τό Βασίλειο τοῦ Βελγίου δέν ἐξεπλήρωσε την υποχρέωση εφαρμογής τῆς ὁδηγίας στό σύνολό της, εντός τῆς προβλεπομένης προθεσμίας.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Ή βελγική κυβέρνηση δικαιολογεί κυρίως τήν παράλειψη τῆς λόγω τοῦ ὅτι ευρίσκονται ἐν εξελίξει σημαντικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις οι όποιες, ἰδίως στόν τομέα τῆς ὁδηγίας γιά τήν ὁποία πρόκειται, κατανέμουν εξουσίες καί ἁρμοδιότητες μεταξύ εθνικῶν καί περιφερειακών ὀργάνων. Γιά ὅσο χρονικό διάστημα τά νέα όργανα δέν θά εἶναι ἀκόμα σέ θέση νά ἀσκήσουν τίς εξουσίες τους, ἡ ὁδηγία δέν θά καταστεί δυνατόν νά εφαρμοσθεί στό σύνολό της.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Ἄν καί οἱ ἐν λόγω περιστάσεις δύνανται νά εξηγήσουν τήν δυσχέρεια εφαρμογής τῆς ὁδηγίας, δέν αίρουν πάντως τήν παράβαση, ἡ ὁποία ἀποδίδεται στό Βασίλειο τοῦ Βελγίου. Κατά τήν παγία νομολογία τοῦ Δικαστηρίου, ἕνα Κράτος μέλος δέν δύναται νά επικαλεσθεί διατάξεις, πρακτική ἡ καταστάσεις τῆς εσωτερικής έννόμου τάξεως γιά νά δικαιολογήσει τήν μή τήρηση υποχρεώσεων πού ἀπορρέουν ἀπό κοινοτικές ὁδηγίες.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Πρέπει, ἐξ άλλου, νά σημειωθεί ὅτι προκειμένου νά ληφθεί ὑπ᾽ ὄψη ἡ προβαλλομενη ἀπό τήν κυβέρνηση του ἐξαιρετική κατάσταση ὁ υπουργός δημοσίας υγείας καί περιβάλλοντος τοῦ Βελγίου ἐζήτησε ἀπό τήν Επιτροπή, τήν <DATE ISO="19791114">14η Νοεμβρίου 1979</DATE>, σέ ἀπάντηση τῆς διαβιβασθείσης αιτιολογημένης γνώμης, πού προβλέπεται στό άρθρο 169 εδάφιο 1 τῆς συνθήκης, νά χορηγήσει στό Βασίλειο τοῦ Βελγίου πρόσθετη προθεσμία ενός ἔτους γιά νά λάβει τά αναγκαία πρός εκτέλεση τῆς ὁδηγίας μέτρα ἐσωτερικοῦ δικαίου, τά ὁποῖα έπρεπε νά έχουν τεθεί ἐν ἰσχύι ἀπό τόν Ἰούλιο 1977, καί ὅτι στην πραγματικότητα μόλις τήν <DATE ISO="19810403">3η 'Απριλίου 1981</DATE> προσέφυγε ἡ Ἐπιτροπή στό Δικαστήριο, κατ' ἐφαρμογήν τοῦ ἄρθρου 169 ἐδάφιο 2 τῆς συνθήκης.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Πρέπει, επομένως, νά ἀναγνωρισθεί ὅτι τό Βασίλειο τοῦ Βελγίου, μή θεσπίζοντας εντός τῆς ταχθείσης προθεσμίας τίς ἀναγκαίες διατάξεις πρός συμμόρφωση του πρός τήν ὁδηγία 75/442 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19750715">15ης 'Ιουλίου 1975</DATE>, παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει ἐκ τῆς συνθήκης.</TXT></NP><?PAGE NO="168"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ἐπί τῶν δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοί) διαδικασίας, ὁ ἡττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα, ἐφ᾽ ὅσον ὑπήρχε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ὅτι τό καθ᾽ οὗ ἡττήθη, πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ</P><P>κρίνει καί ἀποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Τό Βασίλειο τοῦ Βελγίου, μη θεσπίζοντας, εντός τῆς ταχθείσης προθεσμίας, τίς ἀναγκαίες διατάξεις πρός συμμόρφωσή του πρός την ὁδηγία 75/442 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19750715">15ης Ιουλίου 1975</DATE>, περί στερεῶν ἀποβλήτων (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 15/001, σ. 86 ἐπ.), παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει ἐκ τῆς συνθήκης.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Καταδικάζει τό καθ᾽ οὗ διά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Mertens de Wilmars</P><P>Bosco</P><P>Touffait</P><P>Due</P><P>Pescatore</P><P>Mackenzie Stuart</P><P>O'Keeffe</P><P>Koopmans</P><P>Everling</P><P>Χλωρός</P><P>Grévisse</P><P>Ἐδημοσιεύθη σέ δημοσία συνεδρίαση στό Λουξεμβοῦργο τήν <DATE ISO="19820202">2α Φεβρουαρίου 1982</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ὁ γραμματεύς</P><P>Α. Van Houtte</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ὁ προεδρεύων</P><P>G. Bosco</P><P>πρόεδρος τοῦ πρώτου τμήματος</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>