Volgens verzoekster is die transactie afgesloten op 22 april 1977, hetgeen zou blijken uit de kopie van de bestelling welke door Jouret geplaatst werd bij Socothy, het verkoopkantoor van Thy-Marcinclle et Monceau.

Verweerster wijst erop dat de overeengekomen prijs die is van de bij verzending geldende Soco-prijsschaal, waaraan verzoekster zich in de praktijk heeft gehouden. De facturen werden uitgeschreven — en de levering vond plaats — na het van kracht worden van de minimumprijzen, die derhalve hadden moeten worden in acht genomen; dit is echter niet geschied: doordat via creditnota's kortingen werden toegepast, kwamen verzoeksters prijzen beneden de minima te liggen.

Verzoekster antwoordt dat een transactie vóór de levering en het uitschrijven van de facturen kan worden afgesloten; de transactie zelf dient daarvan wel te worden onderscheiden; het is een overeenkomst waarbij partijen elkander met betrekking tot de te verkopen zaak en de te berekenen prijs vinden, ook al kan de prijs pas later worden bepaald. In feite was de prijs echter bij het aangaan van de overeenkomst bepaald, hetgeen zou worden bewezen door het feit dat waar Thy-Marcinelle et Monceau bij het uitschrijven van de facturen langs de weg van creditnota's kortingen heeft toegekend, dat kennelijk niet is geschied omdat haar plotseling een gevoel van welwillendheid jegens de koper heeft bevangen, maar alleen omdat zij een bindende afspraak, voor de nakoming waarvan zij haar woord had gegeven, ten uitvoer legde.

Ook al mochten er sommige bepalingen van de op het tijdstip van verzending geldende prijsschaal moeten worden toegepast, dan nog worden de uiteindelijk te berekenen prijzen — waarin de eventuele kortingen zijn verdisconteerd — bij afsluiting van de contracten vastgesteld en wel zulks ondanks de schijn opgewekt door documenten waarin de toepassing van de prijs op de dag van verzending wordt voorzien. Die paradoxale situatie zou haar verklaring vinden in de bijzondere omstandigheden op de staalmarkt en in de verplichting de prijsschalen te publiceren en toe te passen. Het zou in feite de aanpassing aan de prijzen van de concurrentie zijn die ertoe leidde dat er over de gehele lijn te lage prijzen werden berekend en dat men in de praktijk met behulp van creditnota's het verschil tussen de schaalprijs en de bindende prijs die bij de afsluiting van het contract werd overeengekomen, is gaan overbruggen.

Trouwens, niet wel valt in te zien om welke andere reden dan het houden van het gegeven woord verzoekster voor de transactie die na 9 mei 1977 werden aangegaan, de minimumprijzen zou hebben geëerbiedigd en in hetzelfde leveringstijdvak voor eerder aangegane transacties kortingen zou hebben toegekend. Dat zij de rechte weg heeft bewandeld, zou door getuigen kunnen worden bewezen.

Tenslotte zou men door de omstreden algemene beschikking op eerder aangegane contracten toe te passen, aan die beschikking in feite terugwerkende kracht toekennen.

Verweerster brengt hiertegen enerzijds in dat getuigenbewijs niet baat, wanneer het gaat om een document van duidelijke, ondubbelzinnige inhoud, en betoogt anderzijds dat een algemene beschikking rechtmatiglijk kan worden toegepast op een bestanddeel van het contract (de te berekenen prijzen), dat op de dag van verzending, dat wil zeggen na de inwerkingtreding der beschikking, moet worden vastgelegd. De minimumprijzen treden in feite voor de interne schaalprijzen in de plaats.

Incidenteel wijst verweerster erop, dat verzoekster erkent beneden de prijzen van haar eigen prijsschaal te zijn gebleven, doch dat zij er willens en wetens van heeft afgezien verzoekster ter zake van die — niet erkende — overtreding te vervolgen en haar slechts geldboeten heeft willen opleggen ter zake van gedragingen welke een schending van artikel 61 EGKS-Verdrag inhielden.

Verzoekster betoogt dat die transactie op 21 april 1977 werd afgesloten en legt Dema's orderbevestiging d.d. 22 april 1977 over, waarin sprake is van de tussen ons overeengekomen prijs.

Verweerster voert te dezen een zelfde betoog als in verband met de eerder genoemde transactie, en doet zeggen voor antwoord dat het uitschrijven van de facturen en de levering van de waren na de inwerkingtreding van de minimumprijzenregeling hebben plaatsgevonden, en wel tegen prijzen welke, door langs de weg van creditnota's toegekende kortingen, beneden die minima bleven.

Verzoekster heeft in zaak 26/79 betoogd dat de transacties met Etablissements J. Champion in het kader van een consignatiecontract werden afgesloten, In zodanig geval wordt er op de laatste dag van de maand een voorlopige factuur opgemaakt, gebaseerd op een theoretische schatting van de hoeveelheden welke het bedrijf verlaten. Uiteraard worden in die facturen de hoeveelheden verdisconteerd die worden afgenomen van de partijen welke door de afnemer in consignatie worden gehouden. Tenslotte doet de afnemer het bedrijf ten spoedigste een recapitulatiestaat toekomen van de hoeveelheden welke er blijkens haar inventaris op de laatste dag van de maand van de in consignatie gehouden hoeveelheden zijn afgenomen, alsmede de gerectificeerde factuur c.q. de creditnota voor het aldus vastgestelde verschil.

Partyen hebben te dezen standpunten bepleit welke hier niet behoeven te worden weergegeven, nu in de gewijzigde beschikking van 2 mei 1979, welke in zaak 86/79 wordt aangevochten, de met Etablissements Champion aangegane transacties buiten beschouwing zijn gelaten.

Verzoekster betoogt dat de Commissie in haar eerste beschikking rekening heeft gehouden op drie met Etablissements Davum aangegane transacties.

De twee eerste transacties — die ook na de tweede beschikking omstreden blijven — zouden onderscheidenlijk op 5 mei 1977 en 6 mei 1977 zijn aangegaan, dat wil zeggen toen de minimumprijzenregeling nog niet bindend was. Dit zou blijken uit twee door Davum aan verzoeksters Parijse vestiging verzonden telexberichten.

Verweerster antwoordt onder verwijzing naar de facturen en data van verzending, dat de gefactureerde prijzen in overeenstemming zijn met de ten tijde van levering geldende prijsschalen, doch dat er door het uitschrijven van creditnota's op die prijzen kortingen zijn toegepast, hetgeen ertoe leidde dat men bij de uitvoering der transacties beneden de geldende prijsminima is gebleven.

Partijen verwijzen overigens naar het algemeen betoog, hiervoor in verband met de verkopen aan Jouret weergegeven.

Partijen debatteerden ook over de derde transactie met Davum, maar nu die transactie in de gewijzigde beschikking van 2 mei 1977 buiten beschouwing is gelaten, behoeft hun betoog in zoverre niet te worden weergegeven.