European flag

Publicatieblad
van de Europese Unie

NL

C-serie


C/2025/3140

2.6.2025

Bekendmaking van de mededeling van een goedgekeurde standaardwijziging van een productdossier van een geografische aanduiding overeenkomstig artikel 5, lid 4, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2025/27 van de Commissie (1)

(C/2025/3140)

MEDEDELING VAN DE GOEDKEURING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING

(Artikel 24 van Verordening (EU) 2024/1143)

“Costières de Nîmes”

PDO-FR-A0161-AM03 — 19.3.2025

1.   Naam van het product

“Costières de Nîmes”

2.   Type geografische aanduiding

☒

beschermde oorsprongsbenaming (BOB)

☐

beschermde geografische aanduiding (BGA)

☐

geografische aanduiding (GA)

3.   Sector

☐

landbouwproducten

☒

wijnen

☐

gedistilleerde dranken

4.   Land waartoe het geografische gebied behoort

Frankrijk

5.   Autoriteit van de lidstaat die de standaardwijziging meedeelt

Ministère de l’Agriculture de l’Alimentation, de la Pêche, de la Ruralité et de l’Aménagement du Territoire

Direction Générale des politiques agricole, agroalimentaire et des territoires

Bureau du vin et des autres boissons

6.   Kwalificatie als standaardwijziging

De wijzigingen in dit productdossier zijn standaardwijzigingen overeenkomstig de definitie ervan in artikel 24, lid 4, van Verordening (EU) 2024/1143. Die wijzigingen worden niet beschouwd als wijzigingen op Unieniveau in de zin van artikel 24, lid 3, van Verordening (EU) 2024/1143. Meer in het bijzonder:

a)

omvatten ze geen wijziging in de naam of in het gebruik van de naam, of in de categorie van het product of de producten die met de geografische aanduiding worden aangewezen;

b)

dreigen ze het verband met het in het enig document bedoelde geografische gebied niet te verbreken;

c)

brengen ze geen verdere beperkingen mee voor de afzet van het product.

7.   Beschrijving van de goedgekeurde standaardwijziging(en)

1.   Druivenrassen

In hoofdstuk I, punt V “Druivenrassen”, van het productdossier van de BOB “Costières de Nîmes” is het volgende opgenomen:

—

de rassen montepulciano N en morrastel N, voor de productie van rode en roséwijnen;

—

de rassen piquepoul blanc B, souvignier gris Rs en tourbat B voor de productie van witte wijnen.

Deze rassen zijn in het productdossier opgenomen als rassen met adaptatievermogen. Ze zijn beter bestand tegen droogte als gevolg van de klimaatopwarming, en ze veranderen het organoleptische profiel van de onder de benaming vallende wijnen niet. Deze rassen mogen, als rassen met adaptatievermogen, maximaal 5 % uitmaken van de druivenrassen van bedrijven en maximaal 10 % van de assemblages van wijnen.

Deze rassen zijn toegevoegd aan de lijst van wijndruivenrassen in het enig document.

2.   Agromilieubepalingen

In hoofdstuk I, punt VI “Beheer van de wijngaard”, van het productdossier van de BOB “Costières de Nîmes” zijn agromilieumaatregelen voor de teeltwijze toegevoegd om de kenmerken van de fysieke en biologische omgeving, die een fundamenteel element van het terroir van de benaming is, in stand te houden.

Deze bepalingen zijn toegevoegd in het punt “Wijnbouwpraktijken” van het enig document.

ENIG DOCUMENT

1.   Naam/namen

Costières de Nîmes

2.   Type geografische aanduiding

BOB — beschermde oorsprongsbenaming

3.   Categorieën wijnbouwproducten

1.

Wijn

3.1.   Code van de gecombineerde nomenclatuur

—

22 — DRANKEN, ALCOHOLHOUDENDE VLOEISTOFFEN EN AZIJN

2204 — Wijn van verse druiven, wijn waaraan alcohol is toegevoegd daaronder begrepen; druivenmost, andere dan bedoeld bij post 2009

4.   Beschrijving van de wijn(en)

1.   Rode wijnen

KORTE BESCHRIJVING

De wijnen met de benaming “Costières de Nîmes” zijn niet-mousserende rode, witte en roséwijnen. De rode wijnen hebben, op het ogenblik dat ze worden verpakt, een appelzuurgehalte van ten hoogste 0,4 gram per liter. — Op het ogenblik dat de wijnen worden verpakt, hebben ze een gehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van ten hoogste de volgende waarde: rode wijnen met een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten hoogste 14 %: 3 g/l; rode wijnen met een natuurlijk alcoholvolumegehalte van meer dan 14 %: 4 g/l. — De wijnen hebben een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 11,5 %. — De rode wijnen hebben na malolactische gisting een gewijzigde kleurintensiteit van 6 of meer. — De totale zuurgraad en het gehalte aan vluchtige zuren van de rode wijnen komen overeen met de in de Europese regelgeving vastgestelde waarden. — De rode wijnen worden hoofdzakelijk gemaakt van de druivenrassen grenache noir N, mourvèdre N en syrah N. De rode wijnen, die voornamelijk worden bereid uit de druivenrassen grenache N en syrah N, zijn in de eerste plaats het resultaat van de knowhow van de producenten. Als ze jong zijn, hebben ze een gemiddeld bewaarpotentieel en worden ze gekenmerkt door aroma’s van rode vruchten, die zich gaandeweg ontwikkelen tot meer kruidige en plantaardige toetsen. Deze elegante, evenwichtige wijnen met een mooie structuur behoren tot de grote wijnfamilie van de Vallée du Rhône.

Algemene analytische kenmerken

—

Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—

Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—

Minimale totale zuurgraad: —

—

Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter): —

—

Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter): 140

2.   Roséwijnen

KORTE BESCHRIJVING

—

De wijnen hebben een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 11,5 %. — Op het ogenblik dat de wijnen worden verpakt, hebben ze een gehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van ten hoogste de volgende waarde: 4 g/l. — De roséwijnen hebben een gewijzigde kleurintensiteit van ten hoogste 2. — Naast de normen voor het gehalte aan vluchtige zuren en zwaveldioxide volgen de andere analytische criteria de Europese regelgeving. — De roséwijnen worden hoofdzakelijk gemaakt van de druivenrassen grenache noir N, mourvèdre N en syrah N. De roséwijnen zijn over het algemeen helder van kleur, zeer fris en tegelijk vol met een lange afdronk. Ze hebben aroma’s van rood kleinfruit en gedroogde vruchten.

Algemene analytische kenmerken

—

Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—

Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—

Minimale totale zuurgraad: —

—

Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter): 14,28

—

Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter): 180

3.   Witte wijnen

KORTE BESCHRIJVING

—

De wijnen hebben een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 11,5 %. — Op het ogenblik dat de wijnen worden verpakt, hebben ze een gehalte aan fermenteerbare suikers (glucose en fructose) van ten hoogste de volgende waarde: 4 g/l. — Naast de normen voor het gehalte aan vluchtige zuren en zwaveldioxide volgen de andere analytische criteria de Europese regelgeving. — De witte wijnen worden voornamelijk gemaakt uit de druivenrassen grenache blanc B, marsanne B en roussanne B. Deze evenwichtige en aangenaam levendige wijnen hebben zowel florale aroma’s, die doen denken aan witte bloemen, als fruitige aroma’s, die doen denken aan citrusvruchten en vruchten met wit vruchtvlees.

Algemene analytische kenmerken

—

Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—

Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—

Minimale totale zuurgraad: —

—

Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter): 14,28

—

Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter): 180

5.   Wijnbouwpraktijken

5.1.   Specifieke oenologische procedés

1.   Teeltwijze

Dichtheid:

De minimale beplantingsdichtheid bedraagt 4 000 wijnstokken per hectare. De afstand tussen de rijen mag niet meer dan 2,50 m bedragen en de ruimte tussen de wijnstokken binnen eenzelfde rij niet minder dan 0,80 m.

Elke wijnstok moet beschikken over een grondoppervlak van maximaal 2,50 m2. Deze oppervlakte wordt verkregen door de afstand tussen de rijen te vermenigvuldigen met de afstand tussen de wijnstokken.

Snoei:

—

De snoei vindt plaats vóór 1 mei.

—

De wijnstokken worden kort gesnoeid, met maximaal zes vruchttakken per stok. Elke vruchttak heeft maximaal twee ogen. Bij cordon de Royat-snoei mogen de wijnstokken echter worden gesnoeid met maximaal tien vruchttakken per stok, waarbij elke vruchttak één oog heeft.

—

De druivenrassen syrah N en viognier B mogen worden gesnoeid in enkele Guyot-snoei met maximaal tien ogen per stok, waarvan maximaal zes op de lange vruchttak en een of twee ingekorte vervangranken met maximaal twee ogen per rank.

Irrigatie is toegestaan.

Agromilieubepalingen:

Met het oog op de instandhouding van de kenmerken van de bodem, een fundamenteel element van het terroir, geldt het volgende:

—

chemische of mechanische onkruidbestrijding op kopakkers is verboden;

—

volledige chemische onkruidbestrijding op het perceel is verboden;

—

in één jaar mogen per hectare niet meer dan dertig eenheden synthetische minerale stikstof worden gebruikt,

—

het is verboden onder plastic folie te planten;

—

het is verboden exogene grond aan de percelen in het afgebakende perceelgebied toe te voegen. Onder “exogene grond” wordt verstaan grond die niet afkomstig is uit het afgebakende perceelgebied van de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Costières de Nîmes”;

—

het is verboden de structuur van de ondergrond, de teeltlaag of de elementen die de integriteit en duurzaamheid waarborgen van de bodem van een perceel dat bestemd is voor de productie van de gecontroleerde oorsprongsbenaming, aanzienlijk te wijzigen, met uitzondering van het klassieke diepploegen.

2.   Specifiek oenologisch procedé

Bij de bereiding van de roséwijnen mag voor most en jonge wijnen die na de persing nog aan het gisten zijn, houtskool voor oenologische doeleinden worden gebruikt bij ten hoogste 20 % van de hoeveelheid roséwijnen die de betrokken wijnmaker voor de betrokken oogst bereidt.

Daarnaast moeten de wijnen wat de oenologische procedés betreft, ook voldoen aan de vereisten van de Europese regelgeving en het Franse wetboek voor landbouw en zeevisserij.

5.2.   Maximumopbrengsten

1.

Rode en roséwijnen

66 hectoliter per hectare

2.

Witte wijnen

70 hectoliter per hectare

6.   Afgebakend geografisch gebied

De druivenoogst, de vinificatie en de bereiding van de wijnen vinden plaats op het grondgebied van de volgende gemeenten van het departement Gard (op basis van de officiële geografische code van 2023): Aubord, Beaucaire, Beauvoisin, Bellegarde, Bernis, Bezouce, Bouillargues, Le Cailar, Caissargues, Garons, Générac, Jonquières-Saint-Vincent, Lédenon, Manduel, Meynes, Milhaud, Nîmes, Redessan, Rodilhan, Saint-Gilles, Sernhac, Uchaud, Vauvert en Vestric-et-Candiac.

7.   Wijndruivenrassen

 

Bourboulenc B — doucillon blanc

 

Carignan N

 

Cinsaut N — cinsault

 

Clairette B

 

Grenache N

 

Grenache B

 

Macabeu B — macabeo

 

Marsanne B

 

Marselan N

 

Montepulciano

 

Morrastel N — minustellu, graciano

 

Mourvèdre N — monastrell

 

Piquepoul blanc B

 

Roussanne B

 

Souvignier gris Rs

 

Syrah N — shiraz

 

Tourbat B

 

Vermentino B — rolle

 

Viognier B

8.   Beschrijving van het (de) verband(en)

8.1.   Informatie over het geografische gebied

Met de geografische term “costière”, waaraan het geografische gebied van de gecontroleerde oorsprongsbenaming “Costières de Nîmes” zijn naam ontleent, wordt het hier en daar golvende, steenachtige plateau aangeduid tussen La Vistrenque (de laagte bij Nîmes gevolgd door de Vistre) in het noordwesten, de vlakten van de Gardon en de Rhône in het oosten en de vlakte van de Camargue in het zuiden. Dit plateau met een opeenvolging van kleine heuvels strekt zich over een lengte van ongeveer veertig kilometer en een breedte van zo’n vijftien kilometer uit van het noordoosten tot het zuidwesten. Het geografische gebied omvat het grondgebied van 24 gemeenten in het departement Gard.

Het mediterrane, zeer zonnige klimaat (gemiddeld 2 700 zonuren per jaar) kent een matige droogte in de zomer. De frisse zeewinden vanuit de nabijgelegen Camargue, die over de “costière” waaien door het convectie-effect dat wordt veroorzaakt door de stijging van de door de steenachtige bodem opgewarmde lucht, bieden tegenwicht aan de mistral, de koude, droge en vaak harde noordenwind vanuit het Rhônedal. Het matigende effect van deze winden versterkt de thermische amplitude tussen dag en nacht.

Aan het einde van het tertiair en het begin van het kwartair werd het Rhônebekken doorsneden door krachtige rivieren, die een aanzienlijke hoeveelheid materiaal meevoerden dat kiezellagen vermengd met een rode zanderige klei vormde. Dit hoogste en dus oudste niveau vormt de kern van de “costière” en verleent hem zijn unieke karakter, ondanks de afmetingen waaraan het plateau de titel van grootste “Villafranchiaans terras” in Europa te danken heeft. De bodem is min of meer diep, zeer steenachtig en min of meer rood, afhankelijk van tot hoe diep de klei met het afvloeiend water is doorgedrongen. De waterreserves van de bodem zijn goed maar niet overmatig en warmen snel op.

8.2.   Informatie over de kwaliteit en de kenmerken van de producten

In de jaren 1920 richtten de producenten een vakvereniging op om het productiegebied van de “wijnen van de Costières” vast te leggen. Dit leidde in juli 1942 tot de aanvraag tot erkenning van de oorsprongsbenaming “vin délimité de qualité supérieure” en vervolgens tot de erkenning als gecontroleerde oorsprongsbenaming in 1986, aanvankelijk onder de naam “Costières du Gard” en daarna, vanaf 1989, onder de naam “Costières de Nîmes”, waarmee de naam werd overgenomen van het terras dat het fundament van het geografische gebied vormt.

De wijngaard, die zich bevindt in het overgangsgebied tussen de Languedoc en het Rhônedal, waarvan hij het meest zuidelijke deel uitmaakt, beslaat een oppervlakte van ongeveer 4 500 hectare met een gemiddelde productie van 220 000 hectoliter wijn, waarvan 55 % rode wijnen, 40 % roséwijnen en een gering resterend aandeel aan witte wijnen. Deze wijnen worden geproduceerd door 15 coöperaties en een honderdtal individueel geëxploiteerde kelders.

Een kwart van het totale volume wordt over de grens verkocht, waarvan bijna de helft buiten de EU, met name in Canada.

8.3.   Oorzakelijke interacties

De unieke historische situatie, de unieke geografische ligging tussen de Languedoc en de Provence, twee bakermatten van de wijncultuur, de nabijheid van de historische, van cultuur doordrenkte steden Nîmes, Beaucaire en Saint-Gilles, de ligging aan de voet van de Urgonien-bergkammen en de verankering in het “Villafranchiaans terras”, dat het terroir van de “costière” zijn eenheid geeft: dit alles zorgt ervoor dat de producenten het eigen karakter naar voren hebben weten te brengen van een productie die gebaseerd is op traditionele knowhow waarbij kwaliteitsverbetering van de wijnen voorop staat.

De natuurlijke factoren die bij deze productie optimaal worden benut, vertonen kenmerken die terug te vinden zijn in een oogstpotentieel waarmee de wijnbouwers zorgvuldig omgaan, met name door het volgen van de regels voor het oogsten en het vervoeren van de druiven die in het productdossier zijn vastgelegd.

De percelen die specifiek voor de druivenoogst zijn afgebakend, bevinden zich op het terras waarvan de bodem bestaat uit in een zandmatrix ingebed Villafranchiaans grind, plaatselijk bekend als “Gress”. De afwatering is optimaal op deze percelen, die een eveneens optimale waterhuishouding kennen door de frequente aanwezigheid van een kleilaag, die daar “Gapans” wordt genoemd. Deze kleilaag houdt in de diepte water vast, zodat de plant ook in de droge en warme zomerperioden kan doorrijpen.

De soms meerdere meters dikke kiezellaag slaat de warmte van de dag op en geeft die ’s nachts weer af. De stijging van de dagtemperatuur zorgt dus voor een temperatuurverschil dat het convectie-effect versterkt en de zeewinden vanuit de Camargue aantrekt. Dankzij de aldus verhoogde thermische amplitude, die kenmerkend is voor het klimaat van het geografische gebied, blijven de frisheid en de aromatische complexiteit van de wijnen bewaard, terwijl de droge en warme weersomstandigheden in de zomer een goede rijping van de druiven begunstigen. Samen met de invloed van de vaak waaiende mistral, die niet alleen zorgt voor de concentratie van het suikergehalte van de druiven maar ook de ontwikkeling van schimmelziekten tegengaat, bevorderen al deze natuurlijke factoren de duurzaamheid van de wijnproductie in het geografische gebied.

Dankzij een zorgvuldig afgebakend perceelgebied en een traditioneel en geherstructureerd wijnstokrassenbestand slagen de producenten erin de originaliteit van hun productie te behouden. Ze doen dit met name door hun collectieve knowhow uit te wisselen, maar tegelijk ruimte voor individualiteit te bieden.

Om de reputatie van de wijnen te vergroten — door het afgebakende geografische gebied te beschermen en te communiceren over de kwaliteit van de knowhow en van het terroir —, om de leefomgeving te beheren vanuit het verlangen het landschap te gebruiken als instrument voor de ontwikkeling en verbetering van het productiegebied, en om de natuurlijke hulpbronnen in stand te houden door het behoud van een diversiteit aan flora en fauna, hebben de betrokken partners het “Landschaps- en Milieuhandvest” (Charte paysagère et environnementale) opgesteld. Dat handvest werd op 5 juli 2007 ondertekend en in maart 2009 erkend als onderdeel van het “Internationaal handvest van Fontevraud” (Charte Internationale de Fontevraud).

9.   Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Gebied in de onmiddellijke nabijheid

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de voorwaarde:

Het gebied in de onmiddellijke nabijheid waarin de vinificatie en de bereiding van de wijnen bij wijze van uitzondering mogen plaatsvinden, bestaat uit het grondgebied van de volgende gemeenten (op basis van de officiële geografische code van 2023):

—

Departement Bouches-du-Rhône: Arles, Saintes-Maries-de-la-Mer, Tarascon;

—

Departement Gard: Aigues-Mortes, Aigues-Vives, Aimargues, Boissières, Cabrières, Calmette, Caveirac, Clarensac, Codognan, Collias, Comps, Dions, Estezargues, Fournès, Fourques, Gajan, Langlade, Marguerittes, Montfrin, Nages-et-Solorgues, Parignargues, Poulx, Remoulins, Rouvière, Sainte-Anastasie, Saint-Bonnet-du-Gard, Saint-Gervasy, Saint-Hilaire d’Ozilhan, Saint-Laurent-d’Aigouze, Vergèze, Vers-Pont-du-Gard.

Etikettering

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen betreffende de etikettering

Beschrijving van de voorwaarde:

a)

Op het etiket van de wijnen met de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag de naam van een kleinere geografische eenheid worden vermeld op voorwaarde dat:

—

het gaat om een plaatsnaam die is opgenomen in het kadaster;

—

die naam vermeld staat op de oogstaangifte.

b)

Op de etiketten van de wijnen waarvoor de gecontroleerde oorsprongsbenaming mag worden gebruikt, mag de grotere geografische eenheid “Vignobles de la Vallée du Rhône” worden vermeld volgens de voorwaarden van de overeenkomst die de verschillende betrokken belangenbehartigings- en beheersorganisaties hebben gesloten. Deze aanduiding moet in hetzelfde gezichtsveld staan als alle verplichte aanduidingen en worden afgedrukt in letters van dezelfde grafische vormgeving en dezelfde kleur als die van de benaming, waarbij de afmetingen van de aanduiding niet meer dan twee derde van die van de benaming mogen bedragen.

Link naar het productdossier

https://info.agriculture.gouv.fr/boagri/document_administratif-61f707a5-34f0-4686-a4de-e86866e02100


(1)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2025/27 van de Commissie van 30 oktober 2024 tot aanvulling van Verordening (EU) 2024/1143 van het Europees Parlement en de Raad met regels inzake de registratie en bescherming van geografische aanduidingen, gegarandeerde traditionele specialiteiten en facultatieve kwaliteitsaanduidingen en tot intrekking van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 664/2014 (PB L, 2025/27, 15.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2025/27/oj).


ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/3140/oj

ISSN 1977-0995 (electronic edition)