(1)

Zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 77/388/EWG Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, może upoważnić każde z państw członkowskich do wprowadzenia specjalnych środków stanowiących odstępstwo od tej dyrektywy, w celu uproszczenia procedury poboru podatku od wartości dodanej (VAT) lub zapobieżenia niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub omijania opodatkowania.

(2)

W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 25 października 2005 r. Królestwo Niderlandów (zwane dalej Niderlandami) wystąpiło z wnioskiem o przedłużenie obowiązywania decyzji Rady 98/161/WE z dnia 16 lutego 1998 r. upoważniającej Niderlandy do zastosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 2 i art. 28a ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (2).

(3)

W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 3 sierpnia 2005 r. Królestwo Hiszpanii (zwane dalej Hiszpanią) wystąpiło z wnioskiem o przedłużenie obowiązywania decyzji Rady 2004/228/WE z dnia 26 lutego 2004 r. upoważniającej Hiszpanię do zastosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 21 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (3).

(4)

W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 26 września 2005 r. Republika Włoch (zwana dalej Włochami) wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie obowiązywania decyzji Rady 2004/295/WE z dnia 22 marca 2004 r. upoważniającej Włochy do zastosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 21 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (4).

(5)

Zgodnie z art. 27 ust. 2 dyrektywy 77/388/EWG Komisja poinformowała inne państwa członkowskie o wspomnianych powyżej wnioskach. W pismach z dnia 27 października 2005 r., 7 września 2005 r. oraz z 25 października 2005 r. Komisja poinformowała, odpowiednio, Niderlandy, Hiszpanię i Włochy o tym, iż posiada wszelkie informacje niezbędne do rozpatrzenia poszczególnych wniosków.

(6)

Decyzja 98/161/WE upoważniła Niderlandy do stosowania do dnia 31 grudnia 1999 r. niektórych środków zapobiegających uchylaniu się od płacenia podatku z tytułu dostaw i wewnątrzwspólnotowego nabywania materiałów używanych i odpadowych. Decyzja Rady 2000/435/WE (5) przedłużyła datę wygaśnięcia decyzji 98/161/WE do dnia 31 grudnia 2003 r. Następnie wydano decyzję Rady 2004/514/WE (6), która ponownie przedłużyła obowiązywanie upoważnienia udzielonego na mocy decyzji 98/161/WE do dnia wejścia w życie specjalnego systemu stosowania podatku VAT do sektora recyklingu odpadów lub do dnia 31 grudnia 2005 r., w zależności od tego, które z tych dwóch zdarzeń nastąpi wcześniej.

(7)

Decyzja 2004/228/WE upoważniła Hiszpanię do zastosowania środka zapobiegającego uchylaniu się od płacenia podatku VAT w sektorze recyklingu odpadów. Decyzja ta wygasa w dniu wejścia życie specjalnego systemu stosowania podatku VAT do sektora recyklingu odpadów lub do dnia 31 grudnia 2005 r., w zależności od tego, które z tych dwóch zdarzeń nastąpi wcześniej.

(8)

Decyzja 2004/295/WE upoważniła Włochy do zastosowania środka zapobiegającego uchylaniu się od płacenia podatku VAT w sektorze recyklingu odpadów. Decyzja ta wygasa w dniu wejścia życie specjalnego systemu stosowania podatku VAT do sektora recyklingu odpadów lub do dnia 31 grudnia 2005 r., w zależności od tego, które z tych dwóch zdarzeń nastąpi wcześniej.

(9)

Środki są proporcjonalne do wyznaczonych celów, ponieważ ich zastosowanie ma dotyczyć szczególnych rodzajów dostaw, w odniesieniu do których istnieje znaczące ryzyko uchylania się od płacenia podatku.

(10)

Przesłanki prawne i faktyczne uzasadniające zastosowanie wspomnianych specjalnych środków nie uległy zmianie i nadal istnieją. Jednakże w dniu 16 marca 2005 r. Komisja przedłożyła wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do niektórych środków w celu uproszczenia procedury obciążania podatkiem od wartości dodanej i pomocy w zapobieganiu uchylaniu się od płacenia podatków i unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylającej niektóre decyzje przyznające odstępstwa. Proponowana dyrektywa, o ile zostanie przyjęta, uprawni państwa członkowskie do uczynienia podatnikiem odbiorcę niektórych towarów i usług w sektorze odpadów.

(11)

W związku z powyższym należy przedłużyć obowiązywanie decyzji 98/161/WE, 2004/228/WE oraz 2004/295/WE do dnia 31 grudnia 2009 r. lub do dnia wejścia w życie specjalnego systemu stosowania podatku VAT do sektora recyklingu odpadów, zmieniającego dyrektywę 77/388/EWG, w zależności od tego, które z tych dwóch zdarzeń nastąpi wcześniej.

(12)

Przedłużenie tego odstępstwa nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla środków własnych Wspólnoty pochodzących z podatku VAT, jak również nie wywiera żadnego wpływu na kwotę podatków VAT pobieraną na etapie ostatecznej konsumpcji.

(13)

W celu zapewnienia ciągłości prawnej niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.,