<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1982ELA.0400125101.case.xml"><NO.CASE>11/81</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61981J0011</NO.CELEX><NO.SEQ>0001.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>1251</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>2</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>1267</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>17</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19820401">1. 4. 1982</DATE> - ΥΠΟΘΕΣΗ 11/81</LEFT><RIGHT>DÜRBECK / ΕΠΙΤΡΟΠΗ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση 11/81,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Firma Anton Dürbeck, εδρεύουσα στην Φραγκφούρτη ἐπί τοῦ Μάιν, εκπροσωπουμενη ἀπό τους Ehle, Feldmann, Schiller καί Eyl, δικηγόρους Κολωνίας, μέ ἀντίκλητο στό Λουξεμβοῦργο τόν δικηγόρο Ernest Arendt, 34, rue Philippe-Il,</P><PARTY.STATUS>ενάγουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>Επιτροπής τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης ἀπό τόν Jörn Sack, μέλος τῆς νομικῆς τῆς υπηρεσίας, μέ ἀντίκλητο στό Λουξεμβοῦργο τόν Oreste Montako, μέλος τῆς νομικῆς τῆς υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>εναγομένης,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="1252"?><P>πού ἔχει ὡς ἀντικείμενο ἀγωγή, ἡ ὁποία ἠγέρθη δυνάμει τοῦ ἄρθρου 215 παράγραφος 2 τῆς συνθήκης ΕΟΚ καί μέ τήν ὁποία ζητείται ἡ ἀνόρθωση τῆς ζημίας πού ἡ ενάγουσα θεωρεί ὅτι υπέστη ἡ πού δύναται ἀκόμη νά υποστεί συνεπεία των μέτρων διασφαλίσεως ἐπί τῶν εισαγωγῶν επιτραπέζιων μήλων καταγωγῆς Χιλής, τά όποια ἐθεσπίσθησαν μέ τόν κανονισμό (ΕΟΚ) τῆς Ἐπιτροπῆς 687/79 της <DATE ISO="19790405">5ης 'Απριλίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="086" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="18">ABl. L 86, σ. 18</REF.DOC.OJ>) ἐν συνδυασμῶ πρός τους τροποποιητικούς κανονισμούς (ΕΟΚ) τῆς Ἐπιτροπῆς 797/79 τῆς <DATE ISO="19790423">23ης 'Απριλίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="101" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="7">ABl. L 101, σ. 7</REF.DOC.OJ>) καί 1152/79 τῆς <DATE ISO="19790612">12ης 'Ιουνίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="144" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="13">ABl. L 144, σ. 13</REF.DOC.OJ>),</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)</P><P>συγκείμενο ἀπό τους G. Bosco, πρόεδρο τμήματος, Α. O'Keeffe καί Τ. Koopmans, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: G. Reischl</P><P>γραμματεύς: J. Α. Pompe, βοηθός γραμματεύς</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει τήν ἀκόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά καί ἔγγραφη διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Τό ιστορικό τῆς υποθέσεως αυτής εἶναι τό 'ίδιο μέ τό ιστορικό τῆς προδικαστικής υποθέσεως 112/80, ἐπί τῆς ὁποίας τό Δικαστήριο ἀπεφάνθη μέ ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19810505">5ης Μαΐου 1981</DATE>.</P><P>Κατά τήν ἐξέλιξη τῆς προδικαστικής διαδικασίας, ἡ <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Firma Anton Dürbeck<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> (ἐφ' έξης: Dürbeck) ἤγειρε, τήν <DATE ISO="19810121">21η 'Ιανουαρίου 1981</DATE>, την παροῦσα ἀγωγή δυνάμει τοῦ άρθρου 215 παράγραφος 2 τῆς συνθήκης ΕΟΚ κατά τῆς Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, εκπροσωπούμενης ἀπό τήν 'Επιτροπή των Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων.</P><?PAGE NO="1253"?><P>Μέ την ἀγωγή αύτη, ἡ Dürbeck ζητεί ἀνόρθωση τῆς ζημίας πού ισχυρίζεται ὅτι υπέστη ἡ δύναται νά υποστεί στό μέλλον, συνεπεία τοῦ μέτρου διασφαλίσεως πού έλαβε ἡ 'Επιτροπή, ἤτοι:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ἀποζημίωση καταβλητέα στόν χιλιανό παραγωγό λόγω τῆς μή ἐκτελέσεως συμβατικής υποχρεώσεως περί παραλαβής <FT TYPE="NUMBER">100000</FT> περίπου κιβωτίων επιτραπέζιων μήλων·</P></ITEM><ITEM><P>ἀποζημίωση στους πλοιοκτήτες τοῦ φορτηγού πού προωρίζετο γιά την μεταφορά τοῦ ἐμπορεύματος στην Ευρώπη, λόγω καταγγελίας τῆς συμβάσεως ναυ-λώσεως·</P></ITEM><ITEM><P>διαφυγόν κέρδος ἐκ τῆς μή διαθέσεως τοῦ εμπορεύματος στην κοινοτική ἀγορά·</P></ITEM><ITEM><P>περιουσιακή ζημία ἐκ τῆς ἀπωλείας τῆς εμπορικής τῆς φήμης καί τῆς θέσεως της στην ἀγορά·</P></ITEM><ITEM><P>λοιπές μελλοντικές καί ενδεχόμενες ζημίες.</P></ITEM></LIST><P>Ή ἀγωγή ἐπρωτοκολλήθη στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου, στίς <DATE ISO="19810121">21 'Ιανουαρίου 1981</DATE>.</P><P>Κατόπιν εκθέσεως τοῦ εἰσηγητοῦ δικαστοῦ καί μετ' ἀκρόαση τοῦ γενικού εισαγγελέως, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε τήν έναρξη της προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγουμένη διεξαγωγή ἀποδείξεων. 'Επίσης, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε, κατ' εφαρμογή τοῦ άρθρου 95 παράγραφοι 1 καί 2 τοῦ κανονισμού διαδικασίας του, νά ἀναθέσει τήν υπόθεση στό πρώτο τμήμα.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Αιτήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ἡ <HT TYPE="ITALIC">Dürbeck</HT> ζητεῖ μέ τήν ἀγωγή τῆς ἀπό τό Δικαστήριο:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>νά καταδικάσει τήν εναγομένη νά καταβάλει στην ενάγουσα ποσό <FT TYPE="NUMBER">506850</FT> δολ-λαρίων 'Ηνωμένων Πολιτειών (USD), προσαυξανόμενο μέ τόκους πρός 6 % πρό τῆς ασκήσεως τῆς ἀγωγής·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>νά αναγνωρίσει ὅτι ἡ εναγομένη υποχρεούται νά ἀποζημιώσει τήν ενάγουσα γιά κάθε άλλη ζημία — πού δέν είναι δυνατόν ακόμη νά υπολογισθεί, τήν οποία θά υποστεί λόγω τῆς επιβολής των προσβαλλόμενων μέτρων διασφαλίσεως·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>νά καταδικάσει τήν εναγομένη στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Στην ἀπάντηση της, ἡ Dürbeck συνε-πλήρωσε τό αίτημα 1 (πού γίνεται έτσι Ια) ζητώντας, επικουρικῶς, ἀπό τό Δικαστήριο:</P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>1 6)</NO.P><TXT>νά κρίνει ὅτι ἡ εναγομένη υποχρεούται νά καταβάλει τό ποσό τῆς ἀποζημιώσεως πού ἀναφέρεται στό αίτημα Ια κατά τήν στιγμή ἀναλήψεως υποχρεώσεως ἀπό τήν ενάγουσα ἡ κατά τό χρονικό σημείο, ἀπό τό όποιο υφίσταται σχετική δικαστική ἀναγνώριση.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> ζητεί ἀπό τό Δικαστήριο:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>νά ἀπορρίψει τήν ἀγωγή ὡς ἀπαράδεκτη, ή, ἐν πάση περιπτώσει, ὡς ἀβάσιμη</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>νά καταδικάσει τήν ενάγουσα στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί καί ἐπιχειρήματα των διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ή επιχείρηση <HT TYPE="ITALIC">Dürbeck</HT> ἀναλύει, κατ' ἀρχάς, ὡς έξῆς τά ποσά πού ζητεί ὡς ἀνόρθωση τῆς ζημίας πού υπέστη ἡ πού θά υποστεί λόγω τῆς ἀναστολής τῶν εἰσαγωγῶν επιτραπέζιων μήλων Χιλής, πού ἀπεφάσισε ή 'Επιτροπή, τήν <DATE ISO="19790405">5η 'Απριλίου 1979</DATE>:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ἀποζημίωση καταβλητέα στον χιλιανό παραγωγό λόγω τῆς μή παραλαβής περίπου <FT TYPE="NUMBER">110000</FT> κιβωτίων ἐπιτραπέζιων μήλων, τά όποια εἶχαν παραγγελθεί ὁριστικά: <FT TYPE="NUMBER">300000</FT> USD, ήτοι ἡ διαφορά μεταξύ τῆς συμβατικής τιμής ἀγοράς καί τῆς τιμής πωλήσεως πού επέτυχε ὁ χιλιανός παραγωγός, στην συνέχεια, στην χιλιανή ἀγορά·</P></ITEM><?PAGE NO="1254"?><ITEM><P>έξοδα καταγγελίας τῆς συμβάσεως ναυλώσεως φορτηγοῦ γιά την μεταφορά τῶν μήλων ἀπό την Χιλή στην Ευρώπη: <FT TYPE="NUMBER">100000</FT> USD (ἀργότερα ἐζητήθησαν <FT TYPE="NUMBER">257000</FT> USD ἀπό τους πλοιοκτήτες, ἠμφισβητήθησαν ὅμως ἀπό τήν ενάγουσα)·</P></ITEM><ITEM><P>διαφυγόν κέρδος: <FT TYPE="NUMBER">96850</FT> USD·</P></ITEM><ITEM><P>ἀποζημίωση ποσοῦ <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> USD λόγω ἀπωλείας τῆς εμπορικής φήμης καί τῆς θέσεως τῆς στην ἀγορά, πράγμα πού κατά τήν Dürbeck, επέφερε, άλλωστε, πολύ μεγαλύτερες ἀπώλειες ἀπό τό ποσό πού ζητεῖ·</P></ITEM><ITEM><P>άλλες ενδεχόμενες ζημίες: ποσό πού δέν δύναται ἀκόμη νά υπολογισθεί πρός τό παρόν.</P></ITEM></LIST><P>Προχωρώντας στην συνέχεια στό θέμα τοῦ θασίμου τῆς ἀγωγής τῆς ἀποζημιώσεως, ή Dürbeck ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ λήψη των μέτρων διασφαλίσεως, καθώς καί ἡ άρνηση θεσπίσεως μεταβατικῶν διατάξεων ὡς προς τήν ενάγουσα ειδικότερα, εἶναι παράνομες γιά τους ἀκολούθους λόγους:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>έλλειψη νομίμου ερείσματος γιά τήν σύναψη συμφωνιών αυτοπεριορισμού·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>παράβαση τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ κανονισμοῦ ΕΟΚ 1035/72 σέ συνδυασμό μέ τά άρθρα 1, 2 καί 3 τοῦ κανονισμοῦ ΕΟΚ 2707/72·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>παραβίαση τῆς ἀρχής τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>παράβαση τῶν συνδεδυασμένων διατάξεων τοῦ ἄρθρου 37 τοῦ κανονισμοῦ ΕΟΚ 1035/72 καί τῶν άρθρων 39 καί 110 τῆς συνθήκης ΕΟΚ·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>παραβίαση τῆς ειδικής ἀρχής τοῦ μή επιτρεπτοί) τῶν διακρίσεων τοῦ ἄρθρου 40 παράγραφος 3 καί τῆς γενικής ἀρχής τοῦ μή ἐπιτρεπτοῦ τῶν διακρίσεων τῆς συνθήκης.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Οἱ ισχυρισμοί αυτοί εἶναι οὐσιαστικώς οἱ ίδιοι μέ αυτούς πού ἡ Dürbeck προέβαλε μέ τίς παρατηρήσεις τῆς στην υπόθεση 112/80, έκτός ἀπό τόν πρώτο πού, στην υπόθεση αυτή, ἀνεπτύχθη μόνο κατά τήν προφορική διαδικασία.</P><P>Μέ τόν <HT TYPE="ITALIC">πρώτο λόγο,</HT> ἡ Dürbeck προβάλλει οὅι τά μέτρα διασφαλίσεως ελήφθησαν κατά τῆς Χιλής ἐπειδή ἡ χώρα αύτη ἠρνήθη νά δεχθεί τήν συμφωνία αυτοπεριορισμού πού προέτεινε ἡ Ἐπιτροπή. Θεωρεί ὅτι τέτοιες συμφωνίες, ὡς μέσα ἀσκήσεως οικονομικής πολιτικής, δύνανται νά συνάπτονται ἀπό τήν Ἐπιτροπή μόνο βάσει ρητής εξουσιοδοτήσεως τοῦ Συμβουλίου κατά τήν έννοια τῶν άρθρων 113 καί 43 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, εξουσιοδότηση πού δέν υπήρχε στην συγκεκριμένη περίπτωση. Δεδομένου ὅτι ἡ σύναψη τῶν ἐν λόγω συμφωνιών ήταν, επομένως, παράνομη ἐξ ἀπόψεως κοινοτικοῦ δικαίου, κατά μείζονα λόγο εἶναι καί τά μέτρα διασφαλίσεως, πού ελήφθησαν ὡς κύρωση γιά τήν άρνηση τῆς Χιλής νά προσχωρήσει σέ παράνομες συμφωνίες.</P><P>Όσον άφορᾶ τόν <HT TYPE="ITALIC">δεύτερο λόγο,</HT> ἡ Dürbeck υπενθυμίζει κατ' ἀρχάς ὅτι τό κρίσιμο στοιχείο γιά τήν εκτίμηση τῆς υπάρξεως συνθηκών πού δικαιολογούν τήν θέσπιση μέτρων διασφαλίσεως στην συγκεκριμένη περίπτωση δέν εἶναι ἡ κατάσταση στην ἀγορά τῶν μήλων καθ' ὅλη τήν διάρκεια τῆς περιόδου 1978-1979, άλλά μόνο κατά τήν ἀρχή καί τά μέσα τοῦ μηνός 'Απριλίου 1979.</P><P>Στην συνέχεια, υπογραμμίζει κυρίως:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>ὅτι οἱ άλλες προμηθεύτριες χώρες τοῦ νοτίου ημισφαιρίου, έκτος ἀπό τήν Χιλή, στίς όποιες ἡ 'Επιτροπή είχε προτείνει τό 1979 συμφωνίες αυτοπεριορισμοί) τῶν εξαγωγών επιτραπέζιων μήλων πρός τήν Κοινότητα, έδήλωσαν έκ τῶν προτέρων μεγαλύτερες ποσότητες ἀπό αυτές πού ήταν, πράγματι, σέ θέση νά παραδώσουν για νά εἶναι σέ θέση νά διεκδικήσουν τίς ποσότητες αυτές καί στό μέλλον·</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="1255"?><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>ὅτι ἡ 'Επιτροπή ἐξετίμησε τήν κατάσταση τῆς αγορᾶς τῶν επιτραπέζιων μήλων βάσει κριτηρίων πού δέν ήταν σύμφωνα μέ αυτά πού θεσπίζουν οἱ διατάξεις πού ρυθμίζουν τήν λήψη μέτρων διασφαλίσεως, επειδή επίσης ἔλαβε ὑπ' ὄψη τήν ποσότητα προϊόντων πού δέν ἠδύναντο νά ἀποτελέσουν ἀντικείμενο παρεμβάσεως καί, ἑπομένως, δέν ἠδύναντο νά διατεθούν στό εμπόριο (κατά τήν Dürbeck περίπου 70 % τῆς παράγωγης τοῦ 1978) καί τήν ποσότητα πού ἠδύνατο νά ἀποτελέσει ἀντικείμενο παρεμβάσεως, άλλα δέν ἠδύνατο νά διατεθεί στην ἀγορά επιτραπέζιων μήλων καί, συνεπῶς, δέν ὑπέκειτο στον ἀνταγωνισμό τῶν νωπῶν ἐπιτραπέζιων μήλων τοῦ νοτίου ἡμισφαιρίου·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>ὅτι ἡ 'Επιτροπή ὑπελόγισε εσφαλμένως τήν ποσότητα τῶν δυναμένων νά διατεθούν στό εμπόριο επιτραπέζιων μήλων, πού εὑρίσκοντο ἀκόμη στίς ἀποθήκες κατά τήν λήψη τοῦ μέτρου διασφαλίσεως, ήτοι τήν <DATE ISO="19790405">5η 'Απριλίου 1979</DATE>, δεδομένου ὅτι, γιά τεχνικούς λόγους, ἡ εναποθήκευση τῶν μήλων σέ κοινοτικές ἀποθήκες ἡ σέ ἀποθῆκες-ψυγεῖα δέν δύναται νά παραταθεί (έκτός ἄν πρόκειται γιά ἀποθήκη ελεγχομένης ἀτμοσφαίρας) πέραν τοῦ τέλους Φεβρουα-ρίου/ἀρχῶν Μαρτίου έκαστου έτους·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>ὅτι οἱ τιμές χονδρικῆς πωλήσεως τῶν ευρωπαϊκών επιτραπέζιων μήλων εἶχαν σταθερές τάσεις αὐξήσεως, ἀπό τόν 'Ιανουάριο 1979·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ε)</NO.P><TXT>ὅτι τό 1980, μέ κοινοτική παραγωγή πού υπερέβαινε τά 7 ἑκατομμύρια τόννους, μόνο ἡ Χιλή ἐξήγαγε πρός τήν Κοινότητα περίπου <FT TYPE="NUMBER">80600</FT> τόννους ἐπιτραπέζιων μήλων, χωρίς τούτο νά ἀποτελέσει ἀπειλή γιά τήν κοινή ἀγορά.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Ή Dürbeck ἀμφισβητεί επίσης τήν ἀναφορά τῆς Ἐπιτροπῆς στό δήθεν επείγον τῆς λήψεως μέτρων διασφαλίσεως. Ή 'Επιτροπή ἐγνώριζε, ἀπό πολλά έτη, ὅλες τίς λεπτομέρειες γιά τίς εισαγωγές επιτραπέζιων μήλων προελεύσεως χωρών τοῦ νοτίου ἡμισφαιρίου. Ἀπό τόν 'Οκτώβριο 1978 — ὅπως καί στά προηγούμενα έτη — ἡ κατάσταση τῆς ἀγοράς μήλων ἀπετέλεσε ἀντικείμενο συζητήσεως στην συμβουλευτική επιτροπή καί στην ἐπιτροπή διαχειρίσεως. Ή 'Επιτροπή διέθετε, επομένως, τουλάχιστον πέντε μήνες γιά νά εξετάσει καί νά εκτιμήσει ἀπό ὅλες τίς πλευρές τήν ἀνάγκη μέτρων διασφαλίσεως, κατά τό 1979.</P><P>Ἡ Dürbeck υποστηρίζει ἐν συνεχεία ὅτι, ἀντίθετα πρός αυτά πού λέγει ἡ 'Επιτροπή στην αιτιολογία τοῦ κανονισμού της 687/79, οἱ εισαγωγές πού ἐδημιούργουν φόβους κατά τήν λήψη τοῦ μέτρου διασφαλίσεως δέν ήταν οἱ εἰσαγωγές <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>ἀπεριορίστων ποσοτήτων νωπών μήλων προελεύσεως τρίτων χωρών<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>, άλλά ἀποκλειστικά οἱ εἰσαγωγές ἀπό τήν Χιλή, διότι ὅλες οἱ άλλες χώρες τοῦ νοτίου ημισφαιρίου είχαν συνάψει συμφωνίες αυτοπεριορισμού μέ τήν 'Επιτροπή. 'Επί πλέον, ἡ ποσότης πού ἠδύνατο ἀκόμη νά εξαχθεί ἀπό τήν Χιλή (<FT TYPE="NUMBER">13000</FT> τόνοι, ἀπό τους ὁποίους <FT TYPE="NUMBER">5000</FT> έως <FT TYPE="NUMBER">8000</FT> ὑπό διαμετακόμιση μέ προορισμό τήν Αυστρία) ήταν γνωστή στην 'Επιτροπή, στην οποία εδόθησαν σαφείς πληροφορίες σχετικά, στην συνάντηση εκπροσώπων της μέ ἐκπροσώπους τῶν εἰσαγωγέων, στίς <DATE ISO="19790314">14 Μαρτίου 1979</DATE>.</P><P>Ἡ Dürbeck προσθέτει ὅτι ἡ ἀπουσία παντός κινδύνου διαταράξεως τῆς ἀγορας λόγω μιας τέτοιας εισαγωγής (<FT TYPE="NUMBER">13000</FT> τόννοι έναντι <FT TYPE="NUMBER">338000</FT> τόννων μήλων πού εισήχθησαν καί <FT TYPE="NUMBER">6776000</FT> τόννων κοινοτικής παραγωγής) ἐπιβεβαιοῦται καί ἀπό τό γεγονός ὅτι τό επόμενο έτος (1980), πρό μιᾶς κοινοτικής παραγωγής <FT TYPE="NUMBER">6869000</FT> τόννων, ἡ 'Επιτροπή έκρινε ὅτι τουλάχιστον <FT TYPE="NUMBER">370000</FT> τόννοι μήλων καταγωγής τρίτων χωρών ἠδύναντο νά εἰσέλθουν ελεύθερα στην Κοινότητα χωρίς νά υπάρχει λόγος λήψεως μέτρων διασφαλίσεως.</P><P>Ή Dürbeck εμμένει ἐπί πλέον στην άποψη της, τήν ὁποία θεωρεί βάσιμη, ὅτι τά νωπά ἐπιτραπέζια μήλα πού εισάγονται ἀπό τό νότιο ημισφαίριο δέν δύνανται νά υποκαταστήσουν τά επιτραπέζια μήλα κοινοτικής παραγωγής παρά σέ πολύ περιορισμένα<?PAGE NO="1256"?> πλαίσια, είχαν ὅμως ὁπωσδήποτε ἀπό ἀπόψεως διαθέσεως θετική συνέπεια στις πωλήσεις εντοπίων επιτραπέζιων μήλων, τόσο ἀπό ἀπόψεως ποσότητος ὅσο καί τιμῶν. Ἐξ ἄλλου, τό μέρος τῆς αιτιολογίας τοῦ κανονισμοί) 687/79, ὅπου ἀναφέρεται ὅτι οἱ εἰσαγωγές προελεύσεως τρίτων χωρῶν <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>δύνανται θεωρητικά νά ὁδηγήσουν σέ αύξηση τῶν ἀποσυρομενων ἀπό τήν ἀγορά μήλων<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/> δείχνει σαφώς ὅτι ἡ 'Επιτροπή έλαβε τό μέτρο διασφαλίσεως βάσει ὄχι διαπιστώσεως γεγονότων, άλλά υποθέσεων πού δέν στηρίζονται στην εμπειρία τῶν προηγουμένων ετών.</P><P>Πρός υποστήριξη τῆς θέσεως της, ἡ Dür-beck ἀναφέρεται στην εξέλιξη τῶν τιμών κατά τό 1980, ὁπως προκύπτει ἀπό στοιχεῑα πού εδόθησαν ἀπό τό Zentrale Marktund Preisberichtstelle (Κεντρική Υπηρεσία 'Αγοράς καί Τιμών). Οἱ τιμές πωλήσεως τῶν επιτραπέζιων μήλων υπέστησαν τό 1980 ισχυρές διακυμάνσεις μέχρι τήν δέκατη τρίτη εβδομάδα τοῦ οικονομικού ἔτους, ή ὁποία εἶναι ἡ ἐβδομάδα πού ἀρχίζουν κατά παράδοση, κάθε χρόνο, οἱ υπερπόντιες εἰσαγωγές, ηὐξάνοντο δέ στην συνέχεια σταθερά. <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201C"/>Αν καί δέν ἐσημειώθη μία τέτοια εξέλιξη τό 1979, δέν πρέπει νά λησμονείται ὅτι ουσιώδης ὅρος γιά τήν δραστηριοποίηση τῶν πωλήσεων εἶναι τό νά ἀνταποκρίνονται ὁπωσδήποτε τά κοινοτικά επιτραπέζια μήλα πρός τίς προδιαγραφές μεγέθους καί ποιότητος, τό όποιο δέν συνέβη γιά τήν περίοδο 1978/79.</P><P>Κατά τήν Dürbeck, ἡ ρήτρα διασφαλίσεως πού επεβλήθη τόν Ἀπρίλιο 1979, εἶχε ὡς πρώτη συνέπεια ὅτι οἱ άλλες χώρες τοῦ νοτίου ημισφαιρίου, έκτός ἀπό τήν Χιλή, ὑπεχρεώθησαν νά εξαντλήσουν πλήρως τίς ποσότητες πού τους εἶχαν παραχωρηθεί στό πλαίσιο τῶν συμφωνιών αυτοπεριορισμοί). 'Αντιθέτως, τά κράτη αυτά, συνήθως δέν διέθεταν σχεδόν ποτέ τό σύνολο τῶν δηλουμένων ποσοτήτων. 'Από μία σύγκριση μέ τά άλλα έτη, προκύπτει πράγματι ὅτι, κατά τό 1980 ἐπί παραδείγματι, ὅλες οι προμηθεύτριες χώρες, μέ εξαίρεση τήν Χιλή, παρέδωσαν λιγότερα ἀπ᾿ ὅ, τι είχαν δηλώσει.</P><P>Ή Dürbeck ἀναφέρει τέλος τίς δόλιες ενέργειες, πού διέπραξαν, τό 1979 στίς Κάτω Χώρες, ὁρισμένα πρόσωπα πού ἐπανεισή-γαγαν στην ἀγορά περίπου <FT TYPE="NUMBER">8000</FT> τόννους μήλων, πού εἶχαν ήδη ἀποτελέσει ἀντικείμενο παρεμβάσεως. Τούτο ἀποδεικνύει ὅτι, παρά τίς προβλεφθεῖσες υπερπόντιες εἰσαγωγές, δύναται νά θεωρηθεί ὅτι τό 1979 υπήρχαν ἀκόμη δυνατότητες διαθέσεως στην ἀγορά, ἀκόμη καί για μήλα πού έπρεπε νά εἶχαν μετατραπεί σέ ζωοτροφές.</P><P>Δύναται, συνεπώς, νά συναχθεί τό συμπέρασμα ὅτι ἀπό καμμία άποψη ἡ κοινοτική ἀγορά μήλων δέν υπέστη ἡ δέν διέτρεξε τόν κίνδυνο νά υποστεί, τόν Ἀπρίλιο 1979, σοβαρές διαταραχές λόγω τῶν εισαγωγών.</P><P>Κατά τήν άποψη τῆς Dürbeck, ἡ 'Επιτροπή δέν προσεπάθησε καθόλου, ὅσον άφορᾶ τήν κοινοτική ἀγορά μήλων, τήν ὁποία ρυθμίζει μέ τους κανονισμούς τῆς καί τήν κατευθύνει ἀπό κοινού μέ τά Κράτη μέλη, νά ενημερωθεί περί τῆς κατανομής κατά μέγεθος τῶν επιτραπέζιων μήλων καθώς καί περί τῆς τηρήσεως τῶν κανόνων ποιότητος γιά τά ἀποθηκευμένα καί τά έκ παρεμβάσεως προϊόντα. Ό ελλιπής έλεγχος τής Επιτροπής, ὅσον άφορᾶ τήν τήρηση τῶν κανόνων ποιότητος στην εσωτερική ἀγορά, ἀπετέλεσε, άλλωστε, ἀντικείμενο επικρίσεων καί ἐκ μέρους τοῦ Ελεγκτικοί) Συνεδρίου τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.</P><P>'Αλλά, ἄν ἡ 'Επιτροπή ἠγνόει πράγματι τά ἀποθέματα προϊόντων, πού ήταν σύμφωνα μέ τους κανόνες ποιότητος στην κοινοτική ἀγορά, μόνο αυτός ὁ λόγος θά ἤρκει, ἐπί αυστηρά νομικοῦ επιπέδου, γιά νά τήν εμποδίσει νά ἀποδείξει ὅτι ὑφίστατο ἀπειλή διαταράξεως τῆς ἀγορᾶς.</P><P>Ὅσον άφορᾶ τήν εξέλιξη τῶν τιμών, ἡ Dür-beck παρατηρεί ὅτι μία ἀνάλυση είναι δυνατή μόνο ἄν ληφθούν ὑπ᾿ ὄψη συγκρίσιμες ποιότητες καί ποικιλίες. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει νά ἀναλυθοῦν οἱ τιμές ποικιλίας <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>Golden Delicious<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>, διαμέτρου<?PAGE NO="1257"?> ἴσης ἡ μεγαλύτερης ἀπό 70 mm, δεδομένου ὅτι μόνο μήλα αυτής τῆς ποικιλίας καί μεγέθους παρεδόθησαν ἀπό τίς χώρες τοῦ νοτίου ἡμισφαιρίου. Τά στοιχεία τῆς 'Επιτροπῆς δέν ἀνταποκρίνονται στό ἐν λόγω κριτήριο.</P><P>Ή παράβαση ἀπό την Ἐπιτροπή τοῦ κανονισμοῦ 1035/72, συνιστά συγχρόνως παραβίαση τοῦ δικαιώματος τῆς ἐναγούσης νά ἀσκεῖ τό επάγγελμά της, δικαίωμα πού προστατεύεται ἀπό τό γερμανικό σύνταγμα. Τοῦτο ὁδηγεί στό συμπέρασμα ὅτι ή 'Επιτροπή ἔχει παραβεί υπέρτερο κανόνα δικαίου, ὁ όποιος χορηγεί δικαιώματα στους Ιδιῶτες.</P><P>Μέ τόν <HT TYPE="ITALIC">τρίτο τῆς λόγο,</HT> ἡ Dürbeck ισχυρίζεται ὅτι, ἀδιαφορώντας γιά τίς ισχύουσες συμβάσεις, προκειμένου νά δείξει στην Χιλή ποιες ἠδύναντο νά εἶναι οἱ συνέπειες τῆς μή ἀποδοχής μιᾶς συμφωνίας αὐτοπεριορισμοί), ἡ 'Επιτροπή παρεβίασε τήν ἀρχή τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Ή λήψη ενός ἀδικαιολογήτου μέτρου διασφαλίσεως ἀπετέλει παρέμβαση τήν ὁποία δέν ἠδύνατο κανείς εύλογα νά ἀναμένει. Ή ἀποδοχή ἐπί πολλά έτη μιᾶς συνολικής ποσότητος περίπου <FT TYPE="NUMBER">360000</FT> τόννων, μέ τάσεις αὐξήσεως, ἡ υποχρέωση ἀπό τό άρθρο XI τῆς GATT, οἱ πολυάριθμες συναντήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς μέ τίς χώρες εξαγωγής τοῦ νοτίου ημισφαιρίου καί μέ τους εισαγωγείς, καθώς καί ἡ ἀκριβής γνώση τῆς ἀγορας πού εἶχε ἡ 'Επιτροπή, εἶχαν δημιουργήσει μεταξύ τῆς Ἐπιτροπής καί τῶν εισαγωγέων ιδιαίτερες νομικές σχέσεις στίς όποιες οἱ εισαγωγείς έπρεπε νά έχουν τήν δυνατότητα νά στηρίζονται κατά τίς εμπορικές τους δραστηριότητες.</P><P>Μέ τόν <HT TYPE="ITALIC">τέταρτο λόγο</HT> της, ἡ Dürbeck υπενθυμίζει ὅτι κατά τό άρθρο 37 τοῦ κανονισμοῦ 1035/72, πρέπει νά λαμβάνονται ὑπ' ὄψη, κατά τήν εφαρμογή τοῦ ἐν λόγω κανονισμοί), <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>παράλληλα καί μέ κατάλληλο τρόπο, οἱ σκοποί τῶν άρθρων 39 καί 110 τῆς συνθήκης<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>.</P><P>Οἱ σκοποί, ὅμως, τοῦ ἄρθρου 39 παρε-βιάσθησαν ἀπό τό μέτρο διασφαλίσεως, ἄν καί ἡ ενδεχομένη εισαγωγή χιλιανῶν μήλων δέν τους έθετε σέ κίνδυνο. Τό άρθρο 110, παράγραφος 1, πού προβλέπει τήν συνδρομή τῆς Κοινότητος καί τῶν Κρατών μελών στην βαθμιαία κατάργηση τῶν περιορισμών στίς διεθνείς συναλλαγές, παρεβιάσθη ἀκόμη περισσότερο κατάφωρα. Ή παράβαση αύτη συνιστά ἐξ άλλου καί παράβαση τῶν ἀναληφθεισῶν στό πλαίσιο τῆς GATT ὑποχρεώσεων.</P><P>Όσον άφορα τόν <HT TYPE="ITALIC">πέμπτο λόγο</HT> , ἡ Dürbeck θεωρεί ὅτι ἡ παραβίαση τῆς ἀρχής τοῦ μή επιτρεπτοῦ τῶν διακρίσεων δύναται νά διαπιστωθεί στά πλαίσια τῶν γενικών σχέσεων μεταξύ τῆς Κοινότητος καί τῶν τρίτων χωρών, διότι, γιά λόγους πού δέν δικαιολογούνται ἀντικειμενικά, τό ποσοστό εισαγωγής πού παρεχωρήθη στην Χιλή υπέστη μείωση, εκφραζόμενη ἐπί τοῖς εκατό, μεγαλύτερη ἀπό αυτή τῶν ποσοστώσεων πού εἶχαν παραχωρηθεί σέ άλλες χώρες.</P><P>'Επί πλέον, επιτρέποντας ἀκόμη, μέ τόν κανονισμό 1152/79, τήν εισαγωγή εμπορευμάτων πού δέν εὑρίσκοντο καθ' ὁδόν πρός τήν Κοινότητα κατά τόν χρόνο λήψεως τοῦ μέτρου διασφαλίσεως, ἡ 'Επιτροπή παρεβίασε τήν ἀρχή τοῦ μή επιτρεπτού τῶν διακρίσεων τοῦ ἄρθρου 40 παράγραφος 3 τῆς συνθήκης ΕΟΚ. Ό προαναφερθείς κανονισμός συνιστούσε ουσιαστικά ειδική ρύθμιση γιά <HT TYPE="ITALIC">μόνο μία</HT> γερμανική επιχείρηση, ή ὁποία ἐφόρτωσε τό εμπόρευμα καί μετά τήν λήψη τοῦ μέτρου διασφαλίσεως.</P><P>Στην ἀπάντηση της, ἡ Dürbeck εξετάζει κυρίως τό θέμα τοῦ βάρους τῆς ἀποδείξεως, δεδομένου ὅτι ἡ 'Επιτροπή επανειλημμένα ἐτόνισε ὅτι ορισμένα πραγματικά περιστατικά πού ἐπικαλείται ἡ ενάγουσα δέν έχουν ἀποδειχθεί.</P><P>Ή Dürbeck δέχεται ὅτι, σύμφωνα μέ τήν νομολογία τοῦ Δικαστηρίου, υπέρ τῶν κανονισμών τῶν ὀργάνων τῆς Κοινότητος<?PAGE NO="1258"?> ὑφίσταται τεκμήριο νομιμότητος, κατά τρόπο πού γιά νά προσβληθεί άμεσα ή έμμεσα τό κῦρος ενός κανονισμοῦ, πρέπει κατ' ἀρχάς νά ἀποδειχθεί ὅτι ἡ Ἐπιτροπή προέβη σέ πεπλανημένες εκτιμήσεις. Θεωρεί, ἐν τούτοις, ὅτι τό ἐν λόγω τεκμήριο νομιμότητος υφίσταται μόνο</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ἄν ἡ 'Επιτροπή δηλώνει μέσα στόν ἴδιο τόν κανονισμό ὅτι έλαβε ὄντως ὑπ᾿ ὄψη τους ὅρους πού προβλέπονται ἀπό τίς νομοθετικές διατάξεις,</P></ITEM><ITEM><P>ἄν, ελλείψει τοῦ πρώτου όρου, τά γεγονότα πού επικαλείται πρός αιτιολόγηση τοῦ κανονισμοῦ εἶναι πειστικά καί επιτυχή,</P></ITEM><ITEM><P>ἄν, ελλείψει τῶν προηγουμένων ὅρων, ή 'Επιτροπή δύναται νά ἀποδείξει ὅτι ἠρεύνησε επιμελώς τους ὅρους ἐφαρμογής τῆς ρήτρας διασφαλίσεως, εξαντλώντας ἰδίως κάθε πηγή πληροφοριῶν.</P></ITEM></LIST><P>Ή Dürbeck θεωρεί ότι καμμία ἀπό τίς προϋποθέσεις αυτές δέν πληρούνται στην συγκεκριμένη περίπτωση.</P><P>Ό όρος τῆς ρητής αιτιολογήσεως δέν ἐτηρήθη, διότι ὁ κανονισμός 687/79 δέν παραπέμπει στον κανονισμό 2707/72, ὁ όποιος καθορίζει τά κριτήρια λήψεως μέτρων διασφαλίσεως.</P><P>Οἱ αἰτιολογικές σκέψεις τοῦ κανονισμοῦ 687/79 δέν εἶναι οὔτε πειστικές, ούτε πλήρεις, ούτε ἀκριβείς, ούτε σαφείς. Ὁρισμένα ουσιώδη στοιχεία, ὅπως ἡ κατάσταση τῶν ἀποθεμάτων κατά τόν χρόνο λήψεως τοῦ μέτρου διασφαλίσεως, ή συμφωνία μέ τους κανόνες ποιότητος των επιτραπέζιων μήλων, τῶν ὁποίων ἠλέγχθησαν οἱ τιμές, οἱ συνέπειες marketing των εισαγομένων ἀπό τό νότιο ημισφαίριο επιτραπέζιων μήλων, δέν ἀναφέρονται καθόλου.</P><P>Τέλος, ἡ 'Επιτροπή δέν ἐξεπλήρωσε πλήρως τήν υποχρέωση τῆς ἐρεύνης τῶν γεγονότων σε σχέση μέ ὅλα τά κριτήρια τῆς ρήτρας προστασίας. 'Αλλά, σέ περίπτωση πού ή 'Επιτροπή δέν ἐγνώριζε επακριβώς τήν κατάσταση τῆς ἀγορας κατά τόν χρόνο τής λήψεως τῶν μέτρων διασφαλίσεως, δέν ἠδύ-νατο νά στηριχθεί σέ ἀμφίβολα δεδομένα γιά νά λάβει τά μέτρα αυτά. Ἄν παρά ταῦτα, τό έκανε, εναπόκειται σ' αυτή νά ἀποδείξει ὅτι τά περιστατικά ἐπί τῶν ὁποίων στηρίζεται υφίστανται καί, συνεπώς, ὅτι τό μέτρο διασφαλίσεως ἐδικαιο-λογεῖτο.</P><P>Ή Dürbeck προσθέτει ὅτι ἡ 'Επιτροπή, ὡς <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>ἀντικειμενική ἀρχή<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/>, δέν έπρεπε νά ενεργήσει ὡς κοινός διάδικος, άλλά ὀφείλει νά προσκομίζει κατά τίς δίκες ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου ὅλα τά έγγραφα πού σχετίζονται μέ τίς πληροφορίες πού δίδουν τά Κράτη μέλη δυνάμει νομοθετικών διατάξεων, δεδομένου ὅτι στά έγγραφα αυτά, λόγω τῆς φύσεως τους, δέν έχουν πρόσβαση οἱ Ιδιώτες διάδικοι.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> ἀμφισβητεί, κατ' ἀρχάς, τήν διαδικαστική τακτική τῆς ἐναγούσης καί ὑποστηρίζει ὅτι, ἀκόμη καί ἄν ἡ ἀγωγή δέν εἶναι ἀπαράδεκτη, ἡ Dürbeck ὤφειλε νά ἀναμείνει τό πέρας τῆς προδικαστικής υποθέσεως 112/80 πρίν ἀσκήσει ενδεχομένως ἀγωγή ἀποζημιώσεως.</P><P><QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>Αν καί θεωρεί ὅτι δέν συντρέχει λόγος νά επανέλθει, στην παροῦσα διαδικασία, ἐπί τοῦ θέματος τοῦ κύρους τῶν κανονισμών 687/79, 797/79 καί 1152/79, ἐπί τοῦ ὁποίου οἱ διάδικοι στην υπόθεση 112/80 έχουν εκφράσει τίς ἀπόψεις τους κατά τρόπο ἀρκούντως ἀκριβή, ἡ 'Επιτροπή διατυπώνει, πάντως, ὁρισμένες παρατηρήσεις.</P><P>'Ετσι, ἡ Ἐπιτροπή υπογραμμίζει ὅτι ὁρισμένα σημεία, ὅπως ἡ ποσότης τοῦ εμπορεύματος ὑπό διαμετακόμιση, ἡ ἐξάντληση τῶν ποσοστών ἀπό τίς άλλες παραγωγούς χώρες, έκτός τῆς Χιλής, ἡ εισαγωγή τῆς συγκομιδής στην Κοινότητα κατά τό 1978, καί άλλα, ἐπί τῶν ὁποίων ἡ ενάγουσα ἐπιμένει, έχουν ήδη διευκρινισθεί, τουλάχιστον<?PAGE NO="1259"?> ἀφ' ὅτου ἡ Ἐπιτροπή ἀπήντησε, στίς <DATE ISO="19810107">7 'Ιανουαρίου 1981</DATE>, στίς ερωτήσεις πού τῆς ἔθεσε τό Δικαστήριο στό πλαίσιο τῆς υποθέσεως 112/80.</P><P>'Επί πλέον, παρατηρεῖ ὅτι ἡ ενάγουσα δέν προσκομίζει καμμία ἀπόδειξη, ἡ μᾶλλον ἀρκετά ἀδύνατες ἀποδείξεις ὑπέρ τῶν Ισχυρισμών της, ἀκόμη καί τῶν πιό σοβαρῶν, ἐπί παραδείγματι, ὅτι τό 70 % τῶν ἀποθηκευμένων μήλων τῆς παραγωγής τοῦ 1978 δέν ἀπετέλεσε ἀντικείμενο παρεμβάσεως. 'Αποκρούει, ἐξ άλλου, ἀπολύτως τήν θέση τῆς ἐναγοῦσης ὅτι εναπόκειται στην 'Επιτροπή να ἀποδείξει τίς περιστάσεις, ἐπί τῶν ὁποίων στηρίζεται γιά τήν έκδοση των κανονισμών της.</P><P>'Απαντώντας στόν <HT TYPE="ITALIC">πρώτο λόγο</HT> τῆς Dürbeck, ή 'Επιτροπή υποστηρίζει ὅτι, ἄν καί δέν υπάρχουν ρητές διατάξεις πού τήν εξουσιοδοτοῦν νά συνάπτει συμφωνίες αυτοπεριορισμού μέ τίς τρίτες χώρες, ἡ 'Επιτροπή <HT TYPE="ITALIC">έχει</HT> πάντως ἀρμοδιότητα λήψεως μέτρων διασφαλίσεως, σύμφωνα με τίς διατάξεις τοῦ άρθρου 29 τοῦ κανονισμού ΕΟΚ 1035/72 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19720518">18ης Μαΐου 1972</DATE> περί κοινής ὀργανώσεως τῶν ἀγορών στον τομέα τῶν ὀπωροκηπευτικών.</P><P>Τά ἐν λόγω μέτρα λαμβάνονται <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>μόνο στό μέτρο καί κατά τήν διάρκεια πού είναι αυστηρώς ἀναγκαία<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/>, εἰς τρόπον ώστε ή θέσπιση τους νά μήν εἶναι ἀναγκαία έναντι μιᾶς τρίτης χώρας πού δηλώνει ὅτι είναι διατεθειμένη νά περιορίσει τίς εξαγωγές της πρός τήν Κοινότητα, γιά νά ἀποτραπεί ὁποιαδήποτε διατάραξη στην ἀγορά. Εἶναι, ἑπομένως, ἀπολύτως εύλογο, ἡ 'Επιτροπή νά ζητεί νά πληροφορηθεί ἀπό τίς τρίτες χώρες ἄν διατίθενται νά προβούν σέ τέτοια δήλωση, πράγμα πού δέν άφορᾶ τίς τυπικές εμπορικές συμφωνίες τοῦ ἄρθρου 113 τῆς συνθήκης ΕΟΚ. Οἱ τρίτες χώρες εἶναι, άλλωστε, ἀπολύτως ελεύθερες νά προβούν ή ὄχι στην ἐν λόγω δήλωση, ἡ ενδεχομένη δέ λήψη μέτρων διασφαλίσεως δέν θά ὀφείλεται ποτέ στην άρνηση μιας τρίτης χώρας νά δεχθεί νά κάνει μία τέτοια δήλωση.</P><P>Πρέπει, ἐν τούτοις, νά τονισθεί ὅτι μία χώρα, ἡ ὁποία δέν ἀπεδέχθη αυτοπεριορισμό, δέν δύναται νά ἰσχυρίζεται ὅτι, συνεπεία τῶν περιορισμών τῶν εξαγωγών, πού άλλες τρίτες χώρες ἀπεδέχθησαν, οἱ δικές τῆς εξαγωγές δέν διαταράσσουν πλέον τήν κοινοτική ἀγορά.</P><P>Ή 'Επιτροπή θεωρεί ὅτι οἱ ισχυρισμοί τῆς ἐναγούσης ως πρός τό ἄκυρον τῶν προσβαλλόμενων κανονισμών στεροῦνται παντός ερείσματος. 'Ολως προληπτικώς, ἄν υποτεθεί ὅτι τό Δικαστήριο θά ἀπεφάσιζε διαφορετικά, εκθέτει, πάντως, ὁρισμένες σκέψεις ὡς πρός τό θέμα τῆς ευθύνης στό πλαίσιο τῆς ἀγωγής ἀποζημιώσεως καί ὡς προς τόν υπολογισμό τῶν ζημιών πού έκανε ἡ ενάγουσα.</P><P>'Από τό κείμενο τῶν άρθρων 1 καί 2 τοῦ κανονισμοί) 2707/72 προκύπτει (<QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>λαμβάνοντας ὑπ' ὄψη<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> ἡ <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>λαμβάνοντας ιδίως ὑπ' όψη<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>) ὅτι τά κριτήρια πού καθορίζουν οἱ διατάξεις αυτές δέν δεσμεύουν ὅλα τήν 'Επιτροπή καί δέν εἶναι ἀπολύτως δεσμευτικά. Ὁμοίως, τό άρθρο 3 ἀναφέρει ὅτι ὁρισμένα μέτρα <HT TYPE="ITALIC">δύνανται</HT> νά ληφθούν. Όλα αυτά δεικνύουν ὅτι ἡ 'Επιτροπή διαθέτει μία σχετικά ευρεία διακριτική εξουσία.</P><P>Όσον άφορα τόν <HT TYPE="ITALIC">δεύτερο λόγο,</HT> ἡ Ἐπιτροπή τονίζει ὅτι οἱ πολύ λεπτομερείς αἰτιολο-γικές σκέψεις τοῦ κανονισμού 687/79 επαναλαμβάνουν τά κύρια κριτήρια πού πρέπει νά συντρέχουν, δυνάμει τοῦ κανονισμοῦ 2707/72, γιά τήν λήψη μέτρων διασφαλίσεως δυνάμει τοῦ ἄρθρου 29, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση τοῦ κανονισμοῦ 1035/72, κατά τρόπο πού νά μή δύναται νά προβληθεί ὅτι ἡ έλλειψη ρητής ἀναφοράς στον κανονισμό 2702/72 συνιστά έλλειψη αιτιολογίας, κατά τήν έννοια τοῦ άρθρου 190 τῆς συνθήκης ΕΟΚ.</P><P>Ὡς πρός τόν <HT TYPE="ITALIC">τρίτο λόγο,</HT> ἡ 'Επιτροπή θεωρεί ὅτι ὀφείλει νά ἀποκρούσει έντονα τίς αἰτιά-σεις πού τῆς ἀπευθύνει ἡ ενάγουσα σέ σχέση μέ υποτιθεμένη παράβαση τῆς ὑποχρεώσεως<?PAGE NO="1260"?> νά ενημερωθεί γιά τό ἄν πράγματι ὑφίσταντο τά περιστατικά πού ἠδύ-ναντο νά δικαιολογήσουν την λήψη ενός μέτρου διασφαλίσεως.</P><P>Στην ουσία, ἡ ενάγουσα δέν προσάπτει στην 'Επιτροπή ὅτι δέν ἐνημερώθη, άλλά μᾶλλον ὅτι συνήγαγε εσφαλμένα συμπεράσματα ἀπό τίς πληροφορίες πού ἔλαβε.</P><P>Μετά τήν διατύπωση αυτών τῶν παρατηρήσεων, ἡ Ἐπιτροπή ἀμφισβητεί λεπτομερῶς ὁρισμένους ισχυρισμούς τῆς ἐναγούσης. Οἱ ισχυρισμοί τῆς Dürbeck, ὅσον άφορᾶ τήν ικανότητα τῶν τρίτων χωρῶν νά εξαντλήσουν τίς ποσοστώσεις εξαγωγής, διαψεύδονται ἀπό τά επίσημα στοιχεία εισαγωγῶν γιά τό έτος 1979, καθώς καί ἀπό τίς ἀντίστοιχες δηλώσεις τῶν Κρατών μελών. 'Από τά ἐν λόγω στοιχεία καί τίς δηλώσεις προκύπτει ὅτι καμμία ἀπό τίς χώρες προμηθευτές δέν ἐδυσκολεύθη νά καλύψει τό ποσοστό εξαγωγής της.</P><P>Ό ισχυρισμός ὅτι 70 % τῆς παραγωγης εναποθηκευμένων επιτραπέζιων μήλων, κατά Μάρτιο/Ἀπρίλιο 1979, δέν ἀνταπεκρί-νετο στά ἀπαιτούμενα γιά τήν παρέμβαση κριτήρια ποιότητος στερείται επίσης ἐρείσματος. Παραμερίζοντας τό γεγονός ὅτι μῆλα διαφορετικών ποικιλιών καί διαστάσεων (καί ὅχι μόνον τά Golden Delicious μεγέθους μεγαλυτέρου τῶν 70 mm) δύνανται νά ἀποτελέσουν ἀντικείμενο παρεμβάσεως, γιά νά ἀνταπεκρίνετο στην πραγματικότητα ἕνας τέτοιος ισχυρισμός, θά έπρεπε ὅλα τά Κράτη μέλη νά είχαν παραβεί τό κοινοτικό δίκαιο. Ή ενάγουσα καί μόνο φέρει τό βάρος τῆς ἀποδείξεως μιᾶς τόσο συστηματικῆς καί τόσο σοβαρής παραβάσεως. Ή 'Επιτροπή δέν διαθέτει, ή 'ίδια, κανένα σχετικό στοιχείο. Δέν θεωρείται άλλωστε πιθανόν, ἐν ὄψει τῶν εξαιρετικά αυστηρών κριτηρίων τῆς 'Επιτροπῆς γιά τόν έλεγχο τῶν ὁριστικών λογαριασμών τῶν Κρατών μελών στό πλαίσιο τοῦ ΕΓΤΠΕ, ὅτι τά Κράτη μέλη παραβιάζουν συστηματικῶς τους κοινοτικούς κανόνες στον τομέα τῶν ὀπωροκηπευτικών.</P><P>'Ως πρός τίς ἀπάτες ὁρισμένων παραγωγών στίς Κάτω Χώρες πού συνίστανται στήν ἐπαναδιάθεση στην ἀγορά μήλων, πού εἶχαν ήδη ἀποτελέσει ἀντικείμενο παρεμβάσεως, ἡ 'Επιτροπή παρατηρεί ὅτι οἱ ἀπάτες αὐτές έγιναν τό 1980 καί ὅχι τό 1979, ώστε νά μή δύνανται νά ἀποτελέσουν ἀντικείμενο επικλήσεως γιά νά εκτιμηθεί ἡ νομι-μότης τῶν πράξεων τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ 1979.</P><P>Ή Ἐπιτροπή ἀμφισβητεί ἐπίσης τους ισχυρισμούς τῆς Dürbeck ὡς πρός τίς δυνατότητες εναποθηκεύσεως καί υποστηρίζει ὅτι ὁρισμένες ὄψιμες ποικιλίες μήλων δύνανται νά διατηρηθούν μέχρι τέλους Μαΐου σέ καλώς ἀεριζόμενες υπόγειες ἀποθήκες, χωρίς ἀλλοίωση τῶν ὁργανοληπτικών τους ιδιοτήτων, ἐνῶ, σέ ψυκτικές ἀποθήκες ελεγχομένης ατμοσφαίρας, ἡ διατήρηση είναι δυνατή ἀκόμη καί μέχρι τόν Ἰούλιο-Αὔγουστο.</P><P>Σχετικά μέ τίς ποσότητες ὑπό διαμετακόμιση, ἡ 'Επιτροπή υπογραμμίζει ὅτι οἱ χιλιανές ἀρχές δέν ἠδύναντο νά δώσουν ἀκριβή στοιχεία καί ὅτι ἡ προταθείσα ἀπό ὁρισμένους εισαγωγείς μέθοδος εποπτείας δέν ήταν δυνατόν νά γίνει ἀποδεκτή, ελλείψει επαρκών μέσων έλεγχου.</P><P>Ὡς πρός τήν διατύπωση τῆς τρίτης αιτιολογικής σκέψεως τοῦ κανονισμοῦ 687/79, κατά τήν ὁποία οἱ εισαγωγές προελεύσεως τρίτων χωρών δύνανται <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>θεωρητικά νά ὁδηγήσουν σέ αύξηση τῶν πρός ἀπόσυρση ἀπό τήν ἀγορά ποσοτήτων<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/> ἡ Ἐπιτροπή δέχεται ὅτι ἡ διατύπωση αὐτή εἶναι ἀνεπιτυχής, δεδομένου ὅτι, ὅχι μόνο θεωρητικά ἀλλά καί στην πράξη, οἱ εισαγωγές προκαλοῦν μεγαλύτερες παρεμβάσεις γιά τά μήλα κοινοτικής καταγωγής.</P><P>Ή 'Επιτροπή εἶναι, πράγματι, ἀκράδαντα πεπεισμένη ὅτι τά εισαγόμενα εμπορεύματα λαμβάνουν, τουλάχιστον ἐν μέρει, την θέση τῶν κοινοτικών προϊόντων στην ἀγορά. <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201C"/>Αν εἶναι ἀληθές ὅτι δύναται νά γίνει δεκτή, ὑπό ὁρισμένα σαφώς καθορισμένα ὅρια, ἡ ύπαρξη τῶν συνεπειών τοῦ <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>marketing<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/>, πού ἐνεκαλέσθη ἡ ενάγουσα, ἐξ 'ίσου ἀληθεύει ὅμως ὅτι ἀπό τήν στιγμή πού ξεπερασθοῦν ὁρισμένα ἀνώτατα ὅρια<?PAGE NO="1261"?> εισαγωγών, τό γεγονός ὅτι τά εισαγόμενα νωπά προϊόντα υποκαθίστανται ευρέως στην θέση τῶν εντοπίων προϊόντων, δέν ἀντισταθμίζεται πλέον ἀπό την γενική αύξηση τῶν πωλήσεων. Ή ἀποψη αὐτή επιβεβαιώνεται ἀπό την εξέλιξη τῶν τιμών τοῦ οίκονομικοῦ έτους 1979, οἱ όποιες σαφέστατα έπεσαν συγχρόνως μέ τήν διενέργεια τῶν εισαγωγών τῶν επιτραπεζιων μήλων ἀπό τό νότιο ημισφαίριο.</P><P>Ή 'Επιτροπή δέν νομίζει ὅτι υπερέβη τά ὅρια τῆς διακριτικής τῆς εξουσίας χορηγώντας προτεραιότητα, γιά μικρές ποσότητες πού ἠδύναντο ἀκόμη νά εισαχθούν, σέ εμπορεύματα πού ήταν ήδη ὑπό μεταφορά πρός τήν Κοινότητα, μετά δέ, στά εμπορεύματα πού εἶχαν ήδη φθάσει σέ κοινοτικό λιμένα. Ἀποκλείει κατηγορηματικά ὅτι εἶχε πρόθεση νά ευνοήσει συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Διευκρινίζει ἐξ άλλου ὅτι εἶχε ἐξ ἀρχής κάνει γνωστή τήν πρόθεση τῆς στίς χιλιανές ἀρχές νά δεχθεί εισαγωγές μήλων καταγωγής Χιλής πέραν τῆς <DATE ISO="19790425">25ης 'Απριλίου 1979</DATE>, ἄν, παρά πᾶσα προσδοκία, δέν ἐπετυγχάνετο ἡ καθορισθείσα ποσότης.</P><P>Ὑπό τίς συνθήκες αυτές, ευθύνη τῆς Κοινότητος δύναται νά προκύψει μόνο ἄν τό ενδιαφερόμενο όργανο <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> υπερβεί, καταφανώς καί σοβαρῶς, τά ὅρια τῶν ἐξουσιών του καί ἄν ἡ συμπεριφορά του δύναται, συνεπώς, νά θεωρηθεί ὡς αυθαίρετη. 'Αλλά ἀκόμη καί στην περίπτωση πού τό Δικαστήριο, εφαρμόζοντας εξαιρετικά αυστηρά κριτήρια, θα ἐδέχετο ὅτι τό ληφθέν ἀπό τήν 'Επιτροπή μέτρο διασφαλίσεως ἀποτελεί αυθαίρετη άσκηση τῆς διακριτικής της εξουσίας, δέν θά ήταν δυνατόν, λαμβάνοντας ὑπ' ὄψη τόν επείγοντα χαρακτήρα τῶν ἐν λόγω ἀποφάσεων, νά προσαφθεί στην Κοινότητα κατάχρηση εξουσίας. Δέν δύναται πράγματι, ἐν ὄψει τῶν περιστατικών αὐτών, νά προσαφθεί στην Ἐπιτροπή ὅτι υπερέβη τά ὅρια τῶν εξουσιών τῆς κατά τρόπο καταφανή καί σοβαρό. 'Επί πλέον, ή ενάγουσα δεν ἐθίγη ἀπό τά ἐν λόγω μέτρα διασφαλίσεως διαφορετικά ἀπό τους άλλους εισαγωγείς, ούτε σοβαρώτερα ἀπ' αυτούς.</P><P>Τέλος, ἡ 'Επιτροπή προβάλλει ἀκόμη ὁρισμένες ἀντιρρήσεις κατά τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως πού διεκδικεί ἡ ενάγουσα.</P><P>Παρατηρεί ὅτι:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ή ενάγουσα, έως τώρα, δέν ἐπλήρωσε καμμία ἀποζημίωση σέ τρίτους, λόγω καταγγελίας τῶν συμβάσεων ἀγοράς καί μεταφοράς, καί ὅτι, ἄν δέν εἶναι σέ θέση νά ἀποδείξει, τουλάχιστον, ὅτι ὑπεχρεώθη νά ἀναγνωρίσει ἀπαιτήσεις αποζημιώσεως ἡ ὅτι κατεδικάσθη σέ κάποια πληρωμή, δέν τῆς προξενήθη μέχρι σήμερα καμμία ζημία επιδεκτική υπολογισμοῦ·</P></ITEM><ITEM><P>τό γεγονός ὅτι ὑπελόγισε σέ USD τό ποσό τῆς ἀποκαταστάσεως πού ζητεί ὡς διαφυγόν κέρδος δεικνύει ὅτι ἡ ενάγουσα κερδοσκοπεί προφανώς ἐπί αδήλων συναλλαγματικών ὀφελών·</P></ITEM><ITEM><P>ἄν ἡ ἐνάγουσα ζητεί ἀποκατάσταση τῆς βλάβης πού ὑπέστη ἡ εμπορική της φήμη καί ἡ θέση τῆς στην ἀγορά συνεπεία τοῦ ληφθέντος ἀπό τήν 'Επιτροπή μέτρου προστασίας, πρέπει κατ' ἀρχάς νά ἀποδείξει ἀκριβώς σέ ποιό μέτρο οἱ εμπορικές τῆς σχέσεις ἐθίγησαν πραγματικά κατά τά ἑπόμενα έτη, δεδομένου ὅτι τό νά προσαφθεί ενδεχομένως στην ενάγουσα ὅτι δέν διε-τήρει ἀρκούντως καλές σχέσεις μέ τήν ΕΟΚ θά εἶναι κατ' ἀρχάς ἀπολύτως ἀδικαιολόγητο διότι θά στηρίζεται σέ καταφανή άγνοια τῆς καταστάσεως πού επικρατεί στά κοινοτικά όργανα, ἐπί πλέον δέ, θά έβλαπτε τήν φήμη τῆς ἐνα-γούσης μόνο σέ εντελώς ἀσήμαντο βαθμό.</P></ITEM></LIST><P>Ή 'Επιτροπή θεωρεί τέλος ὅτι, ἐν πάση περιπτώσει, ἡ ενάγουσα πρέπει νά κριθεί<?PAGE NO="1262"?> ὡς ἐν μέρει υπεύθυνη γιά την ζημία πού ενδεχομένως υπέστη, δεδομένου ὅτι παρέλειψε νά συμπεριλάβει στίς συμφωνίες πού συνήψε μέ τους χιλιανούς εταίρους τῆς μία ρήτρα πού νά επιτρέπει λύση τῆς συμβάσεως σέ περίπτωση λήψεως μέτρων διασφαλίσεως ἀπό τήν Κοινότητα.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙV —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Οἱ διάδικοι ἠγόρευσαν κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19811119">19ης Νοεμβρίου 1981</DATE>.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">Dürbeck</HT> έλαβε γνώση τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, τῆς <DATE ISO="19810505">5ης Μαΐου 1981</DATE> στην υπόθεση 112/80. Παρητήθη, κατά συνέπεια, ἀπό τόν πρῶτο, δεύτερο καί τέταρτο λόγο τῆς ἀγωγής της. Όσον άφορᾶ τόν τρίτο λόγο, περί τῆς ἀρχής τῆς προστασίας τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ὑπε-γράμμισε ὅτι ισχυρίζεται ἁπλως ὅτι ἡ 'Επιτροπή παρεβίασε τήν ἐν λόγω ἀρχή μή τηρώντας τίς υποσχέσεις τῆς ὅτι θά ἀκολουθούσε αυστηρά τόν κανονισμό 687/79 καί ὅτι θά επέτρεπε τήν εισαγωγή μόνο των εμπορευμάτων πού εὑρίσκοντο ήδη καθ' ὁδόν πρός τήν Κοινότητα κατά τήν λήψη τοῦ μέτρου διασφαλίσεως. Ὅσον άφορᾶ τόν πέμπτο λόγο, περί παραβιάσεως τῆς ἀρχής τοῦ μή επιτρεπτού τῶν διακρίσεων, εδέχθη ὅτι ἡ ἀρχή αυτή δέν παραβιάζεται ὅταν ἐξαιρούνται τῆς εφαρμογής ἑνός μέτρου διασφαλίσεως τά εμπορεύματα πού είναι καθ' ὁδόν πρός τήν Κοινότητα, υπεστήριξε ὅμως ὅτι στην πραγματικότητα ή 'Επιτροπή επέτρεψε τήν εισαγωγή εμπορευμάτων πού δέν ήταν στην κατάσταση αύτη.</P><P>Ἐπί πλέον, ἡ Dürbeck ἐπεκαλέσθη ένα νέο ισχυρισμό, στηριζόμενο στην θεμελιώδη ἀρχή τῆς προστασίας τοῦ δικαιώματος τῆς ιδιοκτησίας, ὁ όποιος συνίσταται στό ὅτι ἄν ένα νομίμως ληφθέν ἀπό τά κοινοτικά όργανα μέτρο παράγει συνέπειες παρόμοιες μέ τῆς ἀπαλλοτριώσεως, οἱ θιγόμενοι ἐξ αὐτοῦ ιδιώτες δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως.</P><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή</HT> ἀρχικά ἀμφισβήτησε, κατηγορηματικά τό παραδεκτό τοῦ νέου αὐτοῦ ισχυρισμού, υποστηρίζοντας ὅτι ἡ ενάγουσα είχε τήν δυνατότητα νά τόν επικαλεσθεί, έστω καί ἐπικουρικώς, στην ἀγωγή της, τό οποίο δέν έκανε.</P><P><QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>Οσον άφορᾶ τήν υποτιθεμένη παραβίαση τῆς ἀρχής τοῦ μή ἐπιτρεπτού τῶν διακρίσεων, ἡ 'Επιτροπή παρετήρησε ὅτι οἱ ποσότητες τῶν μήλων, πού ἐφορτώθησαν μετά τήν λήψη τοῦ μέτρου διασφαλίσεως, ἀπεκλείσθησαν, κατ' ἀρχάς, στίς τελωνειακές ἀποθήκες, ἡ δέ εισαγωγή τους επετράπη μόνο ὅταν διεπιστώθη ὅτι μέρος των ήδη εισαχθέντων μήλων θά ἐπανεξήγετο έκτός τῆς Κοινότητος. Ἡ μικρή συμπληρωματική ποσότητα πού κατέστη έτσι δυνατόν νά εισαχθεί δέν ἠδύνατο ευλόγως νά διαμοιρασθεῖ μεταξύ μεγάλου ἀριθμοῦ επιχειρήσεων, ἡ δέ λογικά δοθείσα προτίμηση, ὑπ' αυτές τίς συνθήκες στό εμπόρευμα πού εἶχε ήδη φθάσει σέ κοινοτικό λιμένα δέν συνιστούσε καμμία διάκριση.</P><P>Ή 'Επιτροπή ἀμφισβητεί ἐπίσης ὅτι παρεβίασε τήν ἀρχή τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, δεδομένου ὅτι δέν ήταν δυνατό νά γνωρίζει ἐκ τῶν προτέρων ἄν, λόγω ενδεχομένων ἐπανεξαγωγών, θά καθί-σταντο δυνατές μεταγενέστερες πρόσθετες εισαγωγές.</P><P>Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του στην συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19820122">21ης 'Ιανουαρίου 1982</DATE>.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="1263"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου την <DATE ISO="19810121">21η 'Ιανουαρίου 1981</DATE>, ἡ επιχείρηση Anton Dürbeck (ἐφ' έξης: Dürbeck), ἡ ὁποία εδρεύει στην Φραγκφούρτη ἐπί τοῦ Μάιν, ἤσκησε, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 215 παράγραφος 2 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, ἀγωγή μέ τήν ὁποία ζητεί ἀποκατάσταση τῶν ζημιών πού θεωρεί ὅτι υπέστη ἡ πού δύναται ἀκόμη νά υποστεί, συνεπεία των μέτρων διασφαλίσεως ἐπί τῶν εισαγωγῶν επιτραπέζιων μήλων καταγωγής Χιλής, τά όποια ἐθεσπίσθησαν μέ τόν κανονισμό 687/79 τῆς Ἐπιτροπής, τῆς <DATE ISO="19790405">5ης 'Απριλίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="086" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="18">ABl. L 86, σ. 18</REF.DOC.OJ>), ὁπως ἐτροποποιήθη ἀπό τους κανονισμούς τῆς Ἐπιτροπῆς 797/79 καί 1152/79, τῆς <DATE ISO="19790423">23ης 'Απριλίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="101" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="7">ABl. L 101, σ. 7</REF.DOC.OJ>), καί τῆς <DATE ISO="19790612">12ης 'Ιουνίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="144" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="13">ABl. L 144, σ. 13</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Προς υποστήριξη τῆς αγωγής της, ἡ Dürbeck προέ6αλε ὅτι ὁ κανονισμός 687/79, πού επιβάλλει τά μέτρα διασφαλίσεως καί οἱ τροποποιητικοί κανονισμοί 797/79 καί 1152/79, καθ' ὅσον δέν περιείχαν μεταβατικές διατάξεις, στίς όποιες θά ἠδύ-νατο νά υπαχθεί ιδίως ἡ ενάγουσα, ήταν παράνομοι γιά τους ἀκολούθους λόγους:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>έλλειψη νομίμου ερείσματος γιά τήν σύναψη συμφωνιῶν αυτοπεριορισμού·</P></ITEM><ITEM><P>παράοαση τῶν συνδυασμένων διατάξεων τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ κανονισμοῦ 1035/72 καί τῶν άρθρων 1, 2 καί 3 τοῦ κανονισμοῦ 2707/72·</P></ITEM><ITEM><P>παραβίαση τῆς ἀρχής τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·</P></ITEM><ITEM><P>παράβαση τῶν συνδυασμένων διατάξεων τοῦ ἄρθρου 37 τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) 1035/72 καί τῶν άρθρων 39 καί 110 τῆς συνθήκης ΕΟΚ·</P></ITEM><ITEM><P>παραβίαση τῆς γενικής ἀρχής τοῦ μή επιτρεπτοῦ τῶν διακρίσεων.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Στίς <DATE ISO="19810505">5 Μαΐου 1981</DATE> τό Δικαστήριο, ἀποφαινόμενο στην υπόθεση 112/80 ἐπί ἑνός προδικαστικοί) ερωτήματος πού τοῦ εἶχε υποβληθεί ἀπό τό Hessisches Finanzgericht καί ἀφορούσε τό κῦρος τῶν ἐν λόγω κανονισμών, έκρινε ὅτι <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>ἀπό τήν εξέταση τοῦ ερωτήματος πού ὑπεβλήθη δέν προέκυψαν στοιχεία ικανά νά επηρεάσουν τό κῦρος τῶν κανονισμών 687/79, 797/79 καί 1152/79 τῆς Ἐπιτροπής<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="1264"?><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Στην συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19811119">19ης Νοεμβρίου 1981</DATE>, ἡ Dürbeck ἐδήλωσε ὅτι, λαμβάνοντας ὑπ᾿ ὅψη τήν ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου στην υπόθεση 112/80, παραιτείται ἀπό τόν ισχυρισμό περί ἀκυρότητος τῶν κανονισμῶν 687/79, 797/79 καί 1152/79 στό πλαίσιο τῆς υποθέσεως 11/81. Διετήρησε πάντως τό αἴτημά της περί άποζημιώσεως, υποστηρίζοντας, ὅτι μέρος τῶν ισχυρισμῶν πού προβάλλει μέ την ἀγωγή της, κυρίως οἱ λόγοι περί παραβιάσεως τῶν ἀρχων τοῦ μη επιτρεπτοῦ τῶν διακρίσεων καί τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, δύνανται νά προβληθούν καί χωρίς νά ἀμφισβητηθεί τό κῦρος τῶν προαναφερθέντων κανονισμών. Προέβαλε επίσης ἕνα νέο ισχυρισμό σχετικά μέ τήν δυνατότητα ευθύνης της Κοινότητος συνεπεία νομίμων ενεργειών.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Ὑπό αυτές τίς περιστάσεις, πρέπει κατ' ἀρχάς νά ερευνηθεί ἄν οἱ λόγοι, στους ὁποίους εμμένει ἡ ενάγουσα, ἀνταποκρίνονται ὄντως στους λόγους πού προ-εβλήθησαν μέ τήν αγωγή ἡ ἄν πρόκειται πράγματι γιά νέους ισχυρισμούς οἱ όποιοι, γιά νά εἶναι παραδεκτοί, πρέπει νά πληρούν τους ὅρούς τοῦ ἄρθρου 42 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας. Πρέπει, ἐπί πλέον, νά τονισθεί ὅτι κάθε ισχυρισμός πού ἀποβλέπει σέ ἀμφισβήτηση τοῦ κύρους τῶν κανονισμών 687/79, 797/79 καί 1152/79, γιά τους ἰδιους λόγους, πού τό Δικαστήριο ἤδη ἐξή-τασε καί δέν εδέχθη στην ἀπόφαση του τῆς <DATE ISO="19810505">5ης Μαΐου 1981</DATE>, πρέπει νά ἀπορριφθεί.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῆς παραβιάσεως τῆς ἀρχής τοῦ μη επιτρεπτοῦ τῶν διακρίσεων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Ή ἐνάγουσα ισχυρίζεται ὅτι ἡ διαπίστωση, πού περιέχεται στίς σκέψεις 52 καί 54 τῆς ἀποφάσεως τῆς <DATE ISO="19810505">5ης Μαΐου 1981</DATE>, ὅτι οἱ κανονισμοί 797/79 καί 1152/79 ἀπέβλεπαν μόνο στην προσαρμογή τῆς ἐφαρμογής τῶν μέτρων διασφαλίσεως ἐπί τῶν ήδη καθ' ὁδόν πρός τήν Κοινότητα ἐμπορευμάτων, κατά τήν ἔννοιῦ τοῦ άρθρου 3 παράγραφος 3 τοῦ κανονισμοῦ 2707/72, στηρίζεται ἐν μέρει σέ πραγματική πλάνη, διότι ήταν πράγματι φανερό ὅτι τά εμπορεύματα, τῶν ὁποίων επετράπη ἡ εισαγωγή βάσει τοῦ κανονισμοῦ 1152/79, ὥδευσαν πρός τήν Κοινότητα μόνο μετά τίς <DATE ISO="19790412">12 'Απριλίου 1979</DATE>, ημερομηνία κατά τήν ὁποία, δυνάμει τοῦ κανονισμοῦ 797/79, τά επιτραπέζια μήλα ὤφειλαν νά έχουν εγκαταλείψει τήν Χιλή.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Ή ἐπιχείρηση Dürbeck υπογραμμίζει ὅτι στίς <DATE ISO="19790410">10 'Απριλίου 1979</DATE>, μέ τηλετύπημα πρός τήν 'Επιτροπή, ἐζήτησε νά τῆς επιτραπεί ἡ εισαγωγή περίπου <FT TYPE="NUMBER">2000</FT> τόννων επιτραπέζιων μήλων Χιλής, τά όποια ήταν ήδη ἕτοιμα πρός φόρτωση, πρίν ἀπό τίς <DATE ISO="19790510">10</DATE> ἡ <DATE ISO="19790515">15 Μαΐου 1979</DATE>, ἡ δέ 'Επιτροπή τῆς ἀπήντησε, ὁμοίως στίς 10 'Απριλίου,<?PAGE NO="1265"?> ἀρνητικά, διευκρινίζοντας ὅτι τά προϊόντα περί ὧν επρόκειτο στό τηλετύπημα τής ἐναγούσης δέν ήταν δυνατό νά θεωρηθούν ὡς εμπορεύματα καθ' ὁδόν πρός την Κοινότητα.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Ό ισχυρισμός αυτός προεβλήθη μέ την ἀγωγή καί, επομένως, εἶναι παραδεκτός. Ἐπί πλέον, ἄν καί ουσιαστικώς, καταλήγει σέ ἀμφισβήτηση τοῦ κανονισμοῦ 1152/79 ὡς δημιουργοῦντος διάκριση, περιλαμβάνει ένα στοιχείο πού δέν ελήφθη ὑπ᾿ ὄψη στην υπόθεση 112/80. Πρέπει, επομένως, νά εξετασθεί ὁ ἐν λόγω ισχυρισμός στά πλαίσια τῆς παρούσης υποθέσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Ή 'Επιτροπή ὑπεγράμμισε δικαίως ὅτι ἡ μεταχείριση πού ἐπεφυλάχθη στην Dür-beck δέν συνιστᾶ διάκριση. Κατά τήν συνεδρίαση, εξήγησε ὅτι οἱ ποσότητες των μήλων καταγωγής Χιλής, πού ἐφορτώθησαν μετά τήν <DATE ISO="19790412">12η Ἀπριλίου 1979</DATE>, ἐδε-σμεύθησαν κατ' ἀρχάς στίς τελωνειακές ἀποθῆκες ενός Κράτους μέλους καί, στην συνέχεια, ἡ εισαγωγή τους δέν επετράπη παρά βάσει ἀντικειμενικῶν εκτιμήσεων καί ἀνεξαρτήτων ἀπό τήν ταυτότητα τῶν ενδιαφερομένων προσώπων, ἀφ᾿ ὅτου διεπιστώθη ὅτι ἡ μία παρτίδα τῶν ήδη εισαχθέντων μήλων θα ἐπανεξήγετο έκτός τῆς Κοινότητος. Ή μικρή πρόσθετη ποσότητα τῶν μήλων, πού ἡ εισαγωγή τους έγινε <HT TYPE="ITALIC">'έτσι</HT> δυνατή, δέν ἠδυνήθη νά κατανεμηθεί ὀρθῶς σέ ἕνα μεγάλο ἀριθμό επιχειρήσεων καί ήταν συνεπώς λογικό νά δοθεί ἡ προτίμηση στά ἐμπορεύματα πού εὑρίσκοντο ήδη σέ έναν κοινοτικό λιμένα.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Ή λύση πού επέλεξε ἡ 'Επιτροπή δέν υπερβαίνει συνεπώς τά ὅρια τῆς διακριτικής εξουσίας τήν ὁποία διαθέτει γιά τήν εκπλήρωση τῶν καθηκόντων πού της ἀνετέθησαν μέ τόν κανονισμό 1035/72 τοῦ Συμβουλίου περί κοινῆς ὀργανώσεως τῶν ἀγορών στόν τομέα τῶν ὀπωροκηπευτικών.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>'Εν ὄψει τῶν συνθηκών αυτών, ὁ κανονισμός 1152/79 δέν δύναται νά θεωρηθεί ὅτι ενέχει διάκριση. Ό λόγος αυτός, επομένως, πρέπει νά ἀπορριφθεί.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῆς παραβιάσεως τῆς ἀρχής τῆς δικαιολογημένης ἐμπιστοσύνης</P></TI></TITLE><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Ή Dürbeck ισχυρίζεται ὅτι ἡ 'Επιτροπή παρεβίασε τήν ἀρχή τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης μή πληροφορώντας την ὅτι μία ὁρισμένη ποσότης μήλων ήδύνατο ἀκόμη νά εισαχθεί, σέ περίπτωση πού θά διεπιστοῦτο στην συνέχεια ὅτι ποσότητες μήλων πού εἶχαν ήδη εισαχθεί δέν προωρίζοντο γιά τήν κοινοτική ἀγορά.</TXT></NP><?PAGE NO="1266"?><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Ό λόγος αυτός δέν ἀντιστοιχεί πρός ἐκείνον πού προετάθη μέ τό δικόγραφο τῆς ἀγωγής ὅτι ἡ δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τῆς ἐναγούσης εἶχε θιγεί ἀπό την Ἐπιτροπή μέ την λήψη ἀκριβῶς τῶν μέτρων διασφαλίσεως καί, συνεπῶς, πρέπει νά θεωρηθεί ὡς νέος ἰσχυρισμός.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Τό άρθρο 42 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας τοῦ Δικαστηρίου προβλέπει ὅτι <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>κατά τήν διάρκεια τῆς δίκης ἀπαγορεύεται ἡ προβολή νέων ισχυρισμών, έκτος ἐάν στηρίζονται σέ νομικά καί πραγματικά στοιχεία πού ἀνέκυψαν κατά τήν έγγραφη διαδικασία<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/>. 'Εν προκειμένω, ἡ ενάγουσα δέν επικαλείται κανένα νέο νομικό ἡ πραγματικό στοιχείο, κατά τήν έννοια τῆς προαναφερθείσης διατάξεως. Ό ἐν λόγω ισχυρισμός εἶναι, συνεπώς, ἀπαράδεκτος.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῆς ευθύνης πού δυνατόν νά υπέχει ἡ 'Επιτροπή γιά τήν λήψη νομίμων μέτρων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Πρέπει νά σημειωθεί ὅτι ὁ λόγος αὐτός δέν προεβλήθη παρά κατά τήν διάρκεια τής προφορικῆς διαδικασίας καί, συνεπώς, ἀποτελεί ὁμοίως νέο ισχυρισμό, πού στηρίζεται στην ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου, τῆς <DATE ISO="19810505">5ης Μαΐου 1981</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Ή ἀπόφαση, ὅμως τοῦ Δικαστηρίου στην υπόθεση 112/80 δέν δύναται νά θεωρηθεί ὡς επαρκής λόγος γιά νά δύναται, βάσει τοῦ προαναφερθέντος άρθρου 42, παράγραφος 2, νά προβληθεί ὁ νέος αυτός ισχυρισμός.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>&#x201D;Οντως, ἕνα νέο πραγματικό γεγονός, γιά νά δύναται νά δικαιολογήσει τήν προβολή νέου ισχυρισμοῦ κατά τήν διάρκεια τῆς δίκης, πρέπει νά μή ὑφίστατο ἡ νά μή ήταν γνωστό στον ενάγοντα κατά τόν χρόνο ασκήσεως τῆς ἀγωγής. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι υπέρ τῶν πράξεων τῶν κοινοτικών ὀργάνων υφίσταται τεκμήριο νομιμότητος μέχρις ὅτου τό Δικαστήριο ενδεχομένως τίς κηρύξει ἀσυμβίβαστες μέ τίς συνθήκες περί ιδρύσεως τῶν Κοινοτήτων, ἡ ἀπόφαση πού εξέδωσε τό Δικαστήριο, στά πλαίσια τῆς υποθέσεως 112/80, ἀπλώς, επιβεβαίωσε μία νομική κατάσταση, ἡ ὁποία ήταν γνωστή στην ενάγουσα κατά τόν χρόνο ἀσκήσεως τῆς προσφυγής της.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Ὑπ᾿ αυτές τίς συνθήκες, ἡ Dürbeck δέν ἠδύνατο νά προστατεύσει τά δικαιώματα της παρά μόνο ἄν ἐπεκαλεῖτο στό δικόγραφο τῆς ἀγωγῆς της, επικουρικώς, τους ισχυρισμούς πού έκρινε ὅτι ήταν δυνατό νά προβάλει, ἀκόμη καί ἄν οἱ προβαλλόμενες πράξεις θά ἐκρίνοντο ὡς νόμιμες.</TXT></NP><?PAGE NO="1267"?><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>'Επομένως καί ὁ λόγος αυτός πρέπει νά κριθεί ὡς ἀπαράδεκτος.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῶν δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοί) διαδικασίας, ὁ ἡττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα, ἐφ' ὅσον υπήρχε σχετικό αίτημα τοῦ νικήσαντος διαδίκου. 'Επειδή, στην παροῦσα υπόθεση, ἡ ενάγουσα ἡττήθη, πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρῶτο τμήμα)</P><P>κρίνει καί ἀποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>'Απορρίπτει τήν ἀγωγή ὡς ἀβάσιμη ὅσον άφορα τόν λόγο περί τῆς παραβιάσεως τῆς ἀρχής του μή ἐπιτρεπτοῦ τῶν διακρίσεων.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Ἀπορρίπτει τήν ἀγωγή ὡς ἀπαράδεκτη, ὅσον άφορᾶ τους άλλους λόγους πού προέβαλε ἡ ενάγουσα.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Καταδικάζει τήν ενάγουσα στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Bosco</P><P>O'Keeffe</P><P>Koopmans</P><P>Ἐδημοσιεύθη σέ δημοσία συνεδρίαση στό Λουξεμβούῦγο τήν <DATE ISO="19820401">1η 'Απριλίου 1982</DATE>.</P><P>Ό γραμματεύς κ.ἀ.α.</P><P>J. Α. Pompe</P><P>Βοηθός γραμματεύς</P><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος τοῦ πρώτου τμήματος</P><P>G. Bosco</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>