(1)

Zgodnie z art. 104 Traktatu Państwa Członkowskie zobowiązane są unikać nadmiernego deficytu budżetowego.

(2)

Pakt na rzecz Stabilności i Wzrostu opiera się na dążeniu do stabilności finansów publicznych jako środka służącego tworzeniu warunków do zapewnienia stabilności cenowej oraz silnego, trwałego wzrostu sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

(3)

Procedura nadmiernego deficytu przewidziana w art. 104 przewiduje podjęcie decyzji w sprawie występowania nadmiernego deficytu; załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia odnośnie do stosowania procedury dotyczącej nadmiernego deficytu. Rozporządzenie Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (1) określa szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego Protokołu.

(4)

Zgodnie z art. 104 ust. 5 Traktatu Komisja zobowiązana jest przedstawić opinię Radzie, jeśli uzna, że w Państwie Członkowskim istnieje lub może wystąpić nadmierny deficyt. Komisja przedstawiła Radzie taką opinię na temat Niderlandów w dniu 19 maja 2004 r. Po zbadaniu stosownych czynników uwzględnionych w sprawozdaniu zgodnie z art. 104 ust. 3, a także uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, zgodnie z art. 104 ust. 4, Komisja stwierdziła w opinii z dnia 19 maja 2004 r., że w Niderlandach występuje nadmierny deficyt.

(5)

Zgodnie z art. 104 ust. 6 Traktatu Rada zobowiązana jest rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane Państwo Członkowskie przed podjęciem decyzji, po dokonaniu ogólnej oceny, czy istnieje nadmierny deficyt.

(6)

Ogólna ocena prowadzi do następujących wniosków: deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł w Niderlandach 3,2 % PKB w 2003 r., a przekroczenie określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % wystąpiło pomimo podjęcia przez władze znacznych środków oszczędnościowych. Według Komisji przekroczenie progu 3 % PKB w 2003 r. jest przede wszystkim efektem spowolnienia gospodarczego. Jednakże nadmierny deficyt budżetowy w sektorze instytucji rządowych i samorządowych przekraczający wartość referencyjną w wynoszącą 3 % PKB nie wynika z niezwykłego zdarzenia, na które władze niderlandzkie nie mają wpływu, ani nie wynika ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w rozumieniu Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu, które określono jako spadek realnego PKB o co najmniej 2 %. Nawet po uwzględnieniu dodatkowych środków, o których w dniu 16 kwietnia 2004 r. zadecydowały władze i które nie były zawarte w prognozie Komisji z wiosny 2004 r., istnieje ryzyko, że deficyt budżetowy w sektorze instytucji rządowych i samorządowych może przekroczyć 3 % PKB również w 2004 r. Fakt ten sugeruje, że przekroczenie określonej w Traktacie wartości referencyjnej dla deficytu wynoszącej 3 % może nie być tymczasowe. Przewidywany wskaźnik zadłużenia, który według prognozy Komisji z wiosny może osiągnąć w 2004 r. 56,3 % PKB, będzie w tym roku w dalszym ciągu poniżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB,