C_2022434PL.01006601.xml

P9_TA(2022)0123

Sytuacja w zakresie praw człowieka w Korei Północnej, w tym prześladowanie mniejszości religijnych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 kwietnia 2022 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Korei Północnej, w tym prześladowania mniejszości religijnych (2022/2620(RSP))

(2022/C 434/10)

Parlament Europejski,

—	uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD),

—	uwzględniając oświadczenie ministrów spraw zagranicznych państw G7 i wysokiego przedstawiciela UE z 25 marca 2022 r. w sprawie wystrzelenia międzykontynentalnego pocisku balistycznego przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną,

—	uwzględniając rezolucję przyjętą przez Radę Praw Człowieka ONZ z dnia 1 kwietnia 2022 r. w sprawie sytuacji praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej,

—	uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Josepa Borrella z 25 marca 2022 r. w sprawie wystrzelenia międzykontynentalnego pocisku balistycznego,

—	uwzględniając oświadczenie rzecznika Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) do spraw polityki zagranicznej i bezpieczeństwa z dnia 11 stycznia 2022 r. dotyczące wystrzelenia pocisków przez KRLD,

—	uwzględniając ostatnie sankcje z 22 marca 2021 r. nałożone przez UE w związku z poważnymi naruszeniami praw człowieka wKRLD,

—	uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w KRLD z 1 kwietnia 2022 r.,

—	uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2356 (2017), 2270 (2016), 2371 (2017), 2375 (2017) i 2397 (2017), w których wyraźnie zakazano przeprowadzania prób jądrowych przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną,

—	uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 16 grudnia 2021 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej,

—	uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

—	uwzględniając deklarację w sprawie likwidacji wszelkich form nietolerancji i dyskryminacji ze względu na wyznanie lub przekonania z 1981 r.,

—	uwzględniając sprawozdanie komisji śledczej Rady Praw Człowieka ONZ ds. praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej z 7 lutego 2014 r.,

—	uwzględniając Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 r.,

—	uwzględniając art. 144 ust. 5 i art. 132 ust. 4 Regulaminu,

mając na uwadze, że KRLD pozostaje jednym z najbardziej represyjnych krajów na świecie; mając na uwadze, że w KRLD państwo sprawuje absolutną kontrolę nad każdym aspektem życia swoich obywateli, utrzymuje absolutny monopol na informacje, kontroluje przemieszczanie się w kraju i poza jego granicami oraz życie społeczne swoich obywateli, a jednocześnie utrzymuje w społeczeństwie posłuszeństwo poprzez strach, grożąc egzekucjami, więzieniem, wymuszonymi zaginięciami i przymusową ciężką pracą w aresztach i obozach pracy;

B.	mając na uwadze, że KRLD posiada rozległy i dobrze zorganizowany system bezpieczeństwa, który ściśle monitoruje życie niemal każdego obywatela i nie pozwala na korzystanie z żadnej z podstawowych swobód w tym kraju;

mając na uwadze, że komisja śledcza zbadała „regularne, powszechne i poważne naruszenia praw człowieka” w KRLD oraz wydała sprawozdanie na ten temat dnia 7 lutego 2014 r.; mając na uwadze, że w swoim sprawozdaniu komisja śledcza stwierdziła, iż waga, skala i charakter naruszeń praw człowieka w Pjongjangu „ukazują państwo, które nie ma odpowiednika we współczesnym świecie”;

mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka w KRLD nie uległa poprawie od czasu opublikowania sprawozdania komisji śledczej z 2014 r.; mając na uwadze, że egzekucje pozasądowe, tortury, przemoc seksualna, niewolnictwo i arbitralne zatrzymania dokonywane przez reżim KRLD, w tym prześladowania ze względu na przekonania religijne, mają charakter ciągły i systematyczny; mając na uwadze, że zgodnie z systemem songbun wyznawcy religii należą do klasy „wrogiej” i są uważani za wrogów państwa, zasługujących na „dyskryminację, karę, izolację, a nawet egzekucję”; mając na uwadze, że z dokumentacji organizacji pozarządowych wynika, iż szczególnie narażeni na prześladowania są wyznawcy szamanizmu i chrześcijaństwa;

mając na uwadze, że reżim systematycznie atakuje wyznania religijne i mniejszości, w tym szamanizm, buddyzm koreański, katolicyzm, czondoizm i protestantyzm; mając na uwadze, że przykłady takich systematycznych ataków obejmują egzekucje miejscowych księży katolickich oraz przywódców protestanckich, którzy nie wyrzekli się swojej wiary i zostali uznani za „amerykańskich szpiegów”;

mając na uwadze, że oprócz naruszeń, których doświadcza ogół społeczeństwa, kobiety i dziewczęta w Korei Północnej są potencjalnym celem szeregu nadużyć na tle seksualnym i ze względu na płeć, a urzędnicy państwowi zarówno dopuszczają się naruszeń praw, jak i nie reagują na nie skutecznie, włączając w to powszechną dyskryminację ze względu na płeć oraz przemoc seksualną i ze względu na płeć;

mając na uwadze, że rząd KRLD nie dopuszcza żadnej opozycji politycznej, wolnych i uczciwych wyborów, wolnych mediów, wolności religijnej, wolności zrzeszania się, rokowań zbiorowych ani swobody przemieszczania się, a zatem nie przestrzega zasady praworządności; mając na uwadze doniesienia o poważnych represjach wobec osób zaangażowanych w publiczną i prywatną działalność religijną, w tym o arbitralnym pozbawianiu wolności, torturach, pracy przymusowej i egzekucjach; mając na uwadze, że kwanliso (obozy dla więźniów politycznych) nadal funkcjonują i mają zasadnicze znaczenie dla kontroli i represji wobec ludności według specjalnego sprawozdawcy ONZ; mając na uwadze, że według specjalnego sprawozdawcy „wiele z tych naruszeń stanowi popełniane w KRLD zbrodnie przeciwko ludzkości. Pilnie potrzebne są konkretne procesy rozliczania, zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym”;

mając na uwadze, że władze państwowe KRLD systematycznie odmawiają więźniom podstawowych praw i dopuszczają się egzekucji pozasądowych, arbitralnych zatrzymań i wymuszonych zaginięć, w tym uprowadzeń cudzoziemców, przy czym – jak szacują niektóre źródła – ponad 100 tys. osób jest internowanych w rozbudowanym systemie karnym składającym się z ośrodków detencyjnych, obozów karnych, obozów pracy przymusowej, obozów dla więźniów politycznych, obozów reedukacyjnych i innych obiektów; mając na uwadze, że aby utrzymać swoją gospodarkę, reżim KRLD rutynowo i systematycznie wymaga pracy przymusowej od znacznej części ludności, zwłaszcza od osób więzionych w kwanliso;

I.	mając na uwadze, że reżim KRLD odrzucił wszystkie rezolucje Rady Praw Człowieka ONZ, Zgromadzenia Ogólnego i Rady Bezpieczeństwa dotyczące sytuacji w zakresie praw człowieka na jego terytorium;

mając na uwadze, że KRLD wykorzystała pandemię COVID-19 do dalszej izolacji kraju od świata zewnętrznego, co spowodowało nasilenie się głęboko zakorzenionych naruszeń praw człowieka i wywarło negatywny wpływ na zdrowie ludności; mając na uwadze, że organizacje humanitarne nie mają możliwości powrotu do KRLD; mając na uwadze, że ograniczona obecność międzynarodowa w tym kraju oraz znaczny spadek liczby uciekinierów przybywających do Republiki Korei sprawiają, że dokumentowanie naruszeń praw człowieka jest trudniejsze niż kiedykolwiek; mając na uwadze, że KRLD zamknęła swoje granice dla wszystkich osób przekraczających je z zewnątrz, aby uniknąć rozprzestrzeniania się wirusa COVID-19, i nie rozprowadziła wśród swoich obywateli żadnych szczepionek przeciwko COVID-19, twierdząc, że wirus ten nie występuje w kraju; mając na uwadze, że od początku pandemii Korea Północna stała się jeszcze bardziej odizolowana od reszty świata ze względu na notorycznie słabą infrastrukturę zdrowotną i brak szczepień ludności; mając na uwadze, że według najnowszego sprawozdania Rady Praw Człowieka ONZ opublikowanego w marcu 2022 r. Korea Północna jest bardziej niż kiedykolwiek odizolowana z powodu przedłużającego się zamknięcia granic na dużą skalę oraz ograniczeń w podróżowaniu między miastami i regionami wprowadzonych w styczniu 2020 r.; mając na uwadze, że opresyjna kontrola nad ludnością jeszcze bardziej się zaostrzyła;

mając na uwadze, że w warunkach izolacji politycznej i gospodarczej oraz niedoboru żywności i paliwa ludność KRLD jest od dziesięcioleci narażona na niedorozwój, któremu towarzyszy słaba opieka zdrowotna oraz wysoki poziom niedożywienia matek i dzieci; mając na uwadze, że chroniczny brak bezpieczeństwa żywnościowego jest nadal powszechny i prawdopodobnie pogłębił się wraz ze znacznym ograniczeniem wymiany handlowej po zamknięciu granic kraju; mając na uwadze, że niektóre grupy ludności, zwłaszcza słabsze grupy społeczne, mogą być narażone na głód i śmierć głodową;

mając na uwadze, że Unia Europejska jest obrońcą i orędownikiem praw człowieka i demokracji na świecie; mając na uwadze, że dialog polityczny UE-KRLD miał ostatnio miejsce w czerwcu 2015 r.; mając na uwadze, że rząd chiński uważa większość uchodźców z Korei Północnej za nielegalnych migrantów ekonomicznych i po wykryciu repatriuje część z nich, nie zważając na ryzyko prześladowań po powrocie; mając na uwadze, że Koreańczykom z Północy przebywającym w Rosji grozi repatriacja do kraju pochodzenia, ponieważ rosyjskiej policji zdarzało się aresztować Koreańczyków z Północy na żądanie Pjongjangu; mając na uwadze, że praktyka ta stanowi bezpośrednie naruszenie zobowiązań Chin i Rosji wynikających z Konwencji ONZ dotyczącej statusu uchodźców z 1951 r. i protokołu do niej z 1967 r.; mając na uwadze, że wielu uciekinierów z Korei Północnej przechodzi przez ogromne trudności w Chinach i krajach sąsiednich, nie mając oficjalnej tożsamości ani statusu prawnego, i jest wyjątkowo narażonych na handel ludźmi, porwania i wykorzystywanie seksualne;

mając na uwadze, że KRLD nadal rozwija swój potencjał jądrowy i program budowy rakiet balistycznych, czego niedawnym przejawem było zwiększenie liczby prób rakietowych na początku 2022 r.; mając na uwadze, że UE nałożyła sankcje na 57 osób i dziewięć podmiotów z listy sankcyjnej za przyczynianie się do programów KRLD związanych z potencjałem jądrowym i balistycznym lub z inną bronią masowego rażenia, lub za uchylanie się od sankcji; mając na uwadze, że rozprzestrzenianie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej oraz środków jej przenoszenia stanowi zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego; mając na uwadze, że KRLD wycofała się z Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej w 2003 r., od 2006 r. przeprowadza próby jądrowe, a w 2009 r. oficjalnie ogłosiła, że skonstruowała broń jądrową, co oznacza, że zagrożenie związane z rozwojem jej potencjału jądrowego wyraźnie wzrosło; mając na uwadze, że 20 kwietnia 2018 r. KRLD ogłosiła, iż natychmiast wstrzyma próby jądrowe i rakietowe oraz zamknie ośrodek Punggye-ri, w którym wcześniej przeprowadzono sześć prób jądrowych; mając na uwadze, że Rada Unii Europejskiej potępiła wystrzelenie przez KRLD międzykontynentalnego pocisku balistycznego w dniu 24 marca 2022 r. jako naruszenie zapowiedzianego przez KRLD zawieszenia wystrzeliwania międzykontynentalnych pocisków balistycznych i pogwałcenie sankcji ONZ; mając na uwadze, że w ramach globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka UE objęła 22 marca 2022 r. dwie osoby i jeden podmiot w KRLD zamrożeniem aktywów i zakazem wjazdu;

N.	mając na uwadze, że ustępujący prezydent Republiki Korei Mun Jae-in zaproponował KRLD deklarację zakończenia wojny, aby oficjalnie położyć kres wojnie koreańskiej, która zakończyła się w 1953 r. bez traktatu pokojowego;

O.	mając na uwadze, że ministrowie spraw zagranicznych grupy G-7 i wysoki przedstawiciel UE wspólnie stwierdzili, że tragiczna sytuacja humanitarna w KRLD jest wynikiem przeznaczania przez KRLD zasobów tego kraju na programy broni masowego rażenia i pocisków balistycznych, a nie na dobrobyt ludności;

ponownie zdecydowanie potępia trwające dziesięciolecia represje państwowe stosowane w sposób systematyczny przez obecnych i byłych najwyższych przywódców i administrację KRLD; wzywa Kim Dzong Una do zaprzestania polityki eksterminacji, mordowania, zniewolenia, tortur, więzienia, gwałtów, przymusowych aborcji i innych form przemocy seksualnej, prześladowań na tle politycznym, religijnym i rasowym oraz na tle płci, deportacji ludności, wymuszonych zaginięć osób, nieludzkiego działania polegającego na świadomym spowodowaniu długotrwałego głodu oraz zinstytucjonalizowanej bezkarności sprawców tych czynów; wzywa władze KRLD do zaprzestania trwających zbrodni przeciwko ludzkości, w tym prowadzonych za pośrednictwem systemu kwanliso, oraz do podjęcia procesu reform, w ramach którego przestrzegane i chronione będą wszystkie prawa człowieka; podkreśla potrzebę likwidacji kwanliso; wzywa do publikowania szczegółowych informacji na temat tych obozów oraz do umożliwienia niezależnym międzynarodowym organom monitorującym ich wizytacji;

zdecydowanie potępia systematyczne i szerokie stosowanie kary śmierci w KRLD; wzywa rząd KRLD do ogłoszenia moratorium na wykonanie wszystkich wyroków śmierci z myślą o zniesieniu kary śmierci w najbliższej przyszłości; wzywa KRLD do zaprzestania pozasądowych egzekucji i położenia kresu wymuszonym zaginięciom, do uwolnienia więźniów politycznych oraz zezwolenia obywatelom na swobodne podróżowanie, zarówno na obszarze kraju, jak i poza jego terytorium; wzywa KRLD do zapewnienia krajowym i międzynarodowym mediom wolności wypowiedzi i wolności prasy oraz do zezwolenia obywatelom na wolny od cenzury dostęp do internetu; zwraca się do KRLD, aby zaprzestała oskarżania uciekinierów z kraju o zdradę i zwracania się do Chin o ich zawrócenie do KRLD;

zachęca rząd Chińskiej Republiki Ludowej i rząd Federacji Rosyjskiej, aby – zgodnie z ich zobowiązaniami jako państw-stron konwencji ONZ o uchodźcach – nie odmawiały uchodźcom północnokoreańskim, którzy przekraczają granicę z Chinami i Rosją, przysługującego im prawa do ubiegania się o azyl ani nie zmuszały ich do powrotu do Korei Północnej, lecz by chroniły ich podstawowe prawa człowieka; ponownie wzywa kraje przyjmujące uchodźców z KRLD do przestrzegania konwencji genewskiej z 1951 r. i protokołu do niej z 1967 r. oraz do bezwzględnego powstrzymania się od wszelkiej współpracy z administracją KRLD w zakresie ekstradycji lub repatriacji obywateli Korei Północnej;

potępia surowe ograniczenia wolności przemieszczania się, wypowiedzi, informacji, pokojowych zgromadzeń i zrzeszania się, a także dyskryminację opartą na systemie songbun, który klasyfikuje ludzi na podstawie przypisywanej przez państwo klasy społecznej i urodzenia oraz bierze pod uwagę poglądy polityczne i religijne; jest głęboko zaniepokojony systematycznymi naruszeniami wolności religii i przekonań dotykającymi szamanizm i chrześcijaństwo, a także inne religie w Korei Północnej; potępia arbitralne aresztowania, długoterminowe zatrzymania, tortury, złe traktowanie, zabójstwa osób religijnych i przemoc seksualną wobec nich; wzywa władze KRLD, aby zaprzestały wszelkich aktów przemocy wobec mniejszości religijnych oraz przyznały im prawo do wolności religii i przekonań, prawo do zrzeszania się i prawo do wolności wypowiedzi; podkreśla potrzebę pociągnięcia do odpowiedzialności sprawców tych aktów przemocy, w tym Ministerstwa Ubezpieczeń Społecznych i Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego, które odgrywają zasadniczą rolę w prześladowaniu wspólnot religijnych;

wzywa rząd KRLD do zaprzestania państwowego programu pracy przymusowej, w ramach którego kraje zagraniczne skorzystały z dziesiątków tysięcy północnokoreańskich pracowników na niepewnych warunkach, generując twardą walutę, która pomaga w utrzymaniu reżimu; podkreśla, że w tym przypadku odpowiedzialność za ochronę praw pracowniczych rozszerza się na państwa przyjmujące, które powinny zapewnić ochronę norm pracy i praw człowieka;

wyraża szczególne zaniepokojenie warunkami przetrzymywania w całym systemie karnym, w tym odmową opieki zdrowotnej, torturami oraz okrutnym, nieludzkim i poniżającym traktowaniem i karaniem, arbitralnym pozbawianiem wolności, pracą przymusową, gwałtami i innymi formami przemocy seksualnej, odmawianiem prawa do życia i do rzetelnego procesu sądowego oraz naruszaniem praw więźniów wymagających szczególnego traktowania, w tym kobiet, osób z niepełnosprawnościami i nieletnich; wzywa władze KRLD, aby zapewniły niezależnym obserwatorom praw człowieka dostęp do systemu karnego oraz współpracowały z nimi w celu współdziałania z odpowiednimi podmiotami międzynarodowymi z myślą o zreformowaniu systemu karnego i sądowego;

potępia instrumentalizację pandemii, która skutkowała nałożeniem dalszych ograniczeń oraz wprowadzeniem przez rząd Korei Północnej surowych, niepotrzebnych i ekstremalnych środków rzekomo w celu ochrony przed COVID-19, które jeszcze bardziej ograniczają już tłumione prawa do żywności i zdrowia, a także prawo do swobodnego przemieszczania się oraz do wolności wypowiedzi i informacji; pochwala prace Komitetu Sankcji ustanowionego na podstawie rezolucji nr 1718, który szybko zatwierdził wszystkie wnioski o zwolnienie z sankcji związane z COVID-19 w odniesieniu do pomocy humanitarnej dla KRLD; wzywa KRLD do współpracy z organizacjami międzynarodowymi, w tym z inicjatywą dotyczącą globalnego dostępu do szczepionek przeciwko koronawirusowi (COVAX), aby zapewnić terminową dostawę i dystrybucję szczepionek przeciwko COVID-19 wśród obywateli tego kraju;

wyraża szczególne zaniepokojenie dramatyczną sytuacją żywnościową panującą w tym kraju oraz jej wpływem na prawa gospodarcze, społeczne i kulturalne ludności; wzywa władze KRLD do zapewnienia wszystkim obywatelom dostępu do żywności i pomocy humanitarnej w zależności od potrzeb i zgodnie z zasadami humanitarnymi;

podkreśla, jak ważne jest zapewnienie rozliczalności za przeszłe i trwające zbrodnie przeciwko ludzkości; z całą mocą wzywa KRLD do pełnego przestrzegania wszystkich zobowiązań prawnych wynikających z odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ; wzywa wszystkich członków ONZ do podjęcia działań w celu pełnego wdrożenia istniejących sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ; wzywa do podjęcia wysiłków, aby skierować sytuację w KRLD do Międzynarodowego Trybunału Karnego lub utworzyć trybunał ad hoc lub porównywalny mechanizm w celu określenia odpowiedzialności karnej urzędników rządowych, w tym najwyższych władz; podkreśla, że Rada powinna przyjąć poważne dodatkowe sankcje za naruszenia praw człowieka w ramach globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka wobec odpowiedzialnych za nie osób; przyjmuje do wiadomości opinię specjalnego sprawozdawcy ONZ, aby dopilnować, by sankcje wobec tego kraju nie miały szkodliwego wpływu na prawa do żywności, zdrowia, wody i urządzeń sanitarnych, mieszkalnictwa i rozwoju, a także aby zapobiec wszelkim negatywnym skutkom dla pomocy humanitarnej, w tym w kontekście pandemii COVID-19;

10.

zdecydowanie potępia wystrzelenie przez KRLD 24 marca 2022 r. międzykontynentalnego pocisku balistycznego jako niepotrzebną i niebezpieczną prowokację, która stanowi naruszenie wielu rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego i regionalnego; wzywa KRLD do całkowitego, weryfikowalnego i nieodwracalnego porzucenia programów dotyczących broni masowego rażenia i pocisków balistycznych;

11.

wzywa KRLD do dalszej konstruktywnej współpracy z partnerami międzynarodowymi w celu osiągnięcia konkretnej poprawy sytuacji praw człowieka w tym kraju, w tym za pomocą dialogu, oficjalnych wizyt w tym kraju oraz częstszych kontaktów osobistych;

12.

nadal popiera pokojowe rozwiązanie konfliktu na Półwyspie Koreańskim, które powinno obejmować denuklearyzację oraz poprawę sytuacji w zakresie praw człowieka w KRLD; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych i państwa członkowskie UE do wspierania struktur ONZ i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w celu zapewnienia odpowiedzialności za popełnione zbrodnie poprzez stałe gromadzenie dowodów i dokumentacji dotyczącej przeszłych i obecnych naruszeń praw człowieka w tym kraju, aby położyć kres bezkarności KRLD za poważne nadużycia;

13.

z zadowoleniem przyjmuje odnowienie mandatu specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka w KRLD; ubolewa nad faktem, że biuro terenowe Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka (OHCHR) w Seulu nadal dysponuje niewystarczającą liczbą pracowników, i wzywa członków ONZ i OHCHR do wsparcia tego mechanizmu i zapewnienia mu wszelkiego niezbędnego personelu i zasobów;

14.

zaleca dążenie do pojednania i ustanowienie odpowiedniego procesu zadośćuczynienia; wzywa dotknięte państwa do wydania deklaracji zakończenia wojny, aby położyć kres nierozwiązanemu konfliktowi zbrojnemu;

15.

z zadowoleniem przyjmuje unijny system sankcji, a także wyrażoną przez UE gotowość do wspierania wszelkich istotnych procesów dyplomatycznych; zachęca UE i państwa członkowskie do opracowania strategii uzupełniającej system sankcji UE, zgodnie z globalną strategią UE oraz z uwzględnieniem wznowienia dialogu politycznego z Koreą Północną w odpowiednim czasie, z myślą o włączeniu inicjatyw dotyczących praw człowieka, denuklearyzacji i pokoju do jej współpracy z KRLD;

16.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządowi i parlamentowi Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, rządowi i parlamentowi Republiki Korei, rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej, rządowi i parlamentowi Stanów Zjednoczonych, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej, rządowi i parlamentowi Japonii, specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej oraz sekretarzowi generalnemu ONZ.