ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 8ης Σεπτεμβρίου 2023 (*)
«Ασφαλιστικά μέτρα – Θεσμικό δίκαιο – Ενισχυμένη συνεργασία για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1939 – Διορισμός των Ευρωπαίων Εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας – Συνακόλουθη έλλειψη νομιμότητας – Προταθέντες από την Ελλάδα υποψήφιοι – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Έλλειψη επείγοντος»
Στην υπόθεση T‑411/23 R,
YS, εκπροσωπούμενος από τον Σ. Παππά, τον Α. Παππά και τη Δ.‑Α. Παππά, δικηγόρους,
αιτών,
κατά
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενου από τον R. Meyer, τον K. Pleśniak και την K. Παυλάκη,
καθού,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1 Με την αίτηση που υπέβαλε δυνάμει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ, ο αιτών, YS, ζητεί την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως (ΕΕ) 2023/1335 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2023, για τον διορισμό των ευρωπαίων εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (ΕΕ 2023, L 166, σ. 116), με την οποία το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης διόρισε πέντε πρόσωπα ως Ευρωπαίους Εισαγγελείς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για μη ανανεώσιμη θητεία έξι ετών από τις 29 Ιουλίου 2023, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβανόταν ο αιτών (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
Ιστορικό της διαφοράς, διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
2 Στις 12 Οκτωβρίου 2017 το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/1939, σχετικά με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (ΕΕ 2017, L 283, σ. 1).
3 Σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού 2017/1939, κάθε συμμετέχον κράτος μέλος προτείνει τρεις υποψηφίους για τη θέση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα μεταξύ προσώπων τα οποία είναι ενεργά μέλη της εισαγγελικής αρχής ή του δικαστικού σώματος του σχετικού κράτους μέλους, παρέχουν εχέγγυα ανεξαρτησίας και διαθέτουν τα προσόντα που απαιτούνται για διορισμό σε υψηλό εισαγγελικό ή δικαστικό αξίωμα στα αντίστοιχα κράτη μέλη τους και διαθέτουν τη σχετική πρακτική πείρα στα εθνικά νομικά συστήματα, στις έρευνες στον χρηματοοικονομικό τομέα και στη διεθνή δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις. Αφού λάβει αιτιολογημένη γνώμη από την επιτροπή επιλογής του άρθρου 14, παράγραφος 3, του κανονισμού, το Συμβούλιο επιλέγει και διορίζει έναν από τους υποψηφίους ως Ευρωπαίο Εισαγγελέα του οικείου κράτους μέλους.
4 Στις 27 Σεπτεμβρίου 2022 οι ελληνικές εθνικές αρχές δημοσίευσαν πρόσκληση υποβολής υποψηφιοτήτων ώστε να προτείνουν τρεις υποψηφίους για τη θέση του Έλληνα Ευρωπαίου Εισαγγελέα, η οποία επρόκειτο να κενωθεί από τις 29 Ιουλίου 2023.
5 Στις 17 Οκτωβρίου 2022 ο αιτών υπέβαλε την υποψηφιότητά του.
6 Με απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 2022, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης απέρριψε την υποψηφιότητα του αιτούντος ως απαράδεκτη, με την αιτιολογία ότι αυτός δεν πληρούσε την προϋπόθεση του εθνικού νόμου 4786/2021, καθώς δεν κατείχε την εισαγγελική ιδιότητα.
7 Με την ίδια απόφαση, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης πρότεινε τρεις υποψηφίους για τη θέση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα.
8 Η επιτροπή επιλογής συνέταξε τις αιτιολογημένες γνώμες και διαμόρφωσε τη σειρά κατάταξης για τους προταθέντες από τα οικεία κράτη μέλη υποψηφίους που πληρούσαν τους όρους του άρθρου 16, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1939 και τις υπέβαλε στο Συμβούλιο, το οποίο τις παρέλαβε στις 2 Μαΐου 2023.
9 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το Συμβούλιο διόρισε πέντε πρόσωπα ως Ευρωπαίους Εισαγγελείς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για μη ανανεώσιμη θητεία έξι ετών από τις 29 Ιουλίου 2023, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβανόταν ο αιτών.
10 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Ιουλίου 2023, ο αιτών άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί, κατ’ ουσίαν, αφενός, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και, αφετέρου, να διαπιστωθεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να προβεί σε έλεγχο νομιμότητας της προτάσεως της Ελλάδας.
11 Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Ιουλίου 2023, ο αιτών υπέβαλε την υπό κρίση αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ζητεί από τον Πρόεδρο του Γενικού Δικαστηρίου:
– να διατάξει την αναστολής εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως με άμεση ισχύ, τουλάχιστον κατά το μέρος που αφορά τον διορισμό του Έλληνα Ευρωπαίου Εισαγγελέα, σύμφωνα με το άρθρο 157, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου·
– να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως έως την έκδοση της αποφάσεως επί της κύριας υποθέσεως·
– να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
12 Το Συμβούλιο, με τις παρατηρήσεις του επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, τις οποίες κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 31 Ιουλίου 2023, ζητεί από τον Πρόεδρο του Γενικού Δικαστηρίου:
– να απορρίψει την αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων ως προδήλως απαράδεκτη ή, επικουρικώς, ως προδήλως αβάσιμη·
– να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Γενικές προϋποθέσεις
13 Από τις συνδυασμένες διατάξεις, αφενός, των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ και, αφετέρου, του άρθρου 256, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ προκύπτει ότι ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων μπορεί, εφόσον εκτιμά ότι τούτο επιβάλλεται από τις περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή της εκτελέσεως μιας προσβαλλόμενης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου πράξεως ή να επιβάλει τα αναγκαία προσωρινά μέτρα, τούτο δε τηρουμένων των κανόνων του παραδεκτού που προβλέπονται στο άρθρο 156 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. Το άρθρο 156, παράγραφος 4, πρώτη περίοδος, του Κανονισμού Διαδικασίας ορίζει ότι οι αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να προσδιορίζουν «το αντικείμενο της διαφοράς, τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως, καθώς και τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται».
14 Επομένως, η αναστολή εκτελέσεως και τα λοιπά προσωρινά μέτρα μπορούν να διατάσσονται από τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων εφόσον αποδεικνύεται ότι η χορήγησή τους δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως από τα πραγματικά και νομικά στοιχεία (fumus boni juris) και ότι είναι επείγοντα, υπό την έννοια ότι, προκειμένου να αποφευχθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των συμφερόντων του αιτούντος τη λήψη των μέτρων αυτών, είναι αναγκαίο να διαταχθούν τα μέτρα και να παραγάγουν τα αποτελέσματά τους πριν από την έκδοση της αποφάσεως στην κύρια υπόθεση. Οι προϋποθέσεις αυτές τίθενται σωρευτικώς, οπότε οι αιτήσεις προσωρινών μέτρων πρέπει να απορρίπτονται όταν δεν πληρούται έστω και μία από αυτές. Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων προβαίνει επίσης, κατά περίπτωση, στη στάθμιση των εμπλεκόμενων συμφερόντων (βλ. διάταξη της 2ας Μαρτίου 2016, Evonik Degussa κατά Επιτροπής, C‑162/15 P-R, EU:C:2016:142, σκέψη 21 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
15 Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων της δικογραφίας, ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου εκτιμά ότι διαθέτει όλα τα αναγκαία στοιχεία προκειμένου να αποφανθεί επί της υπό κρίση αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, χωρίς να χρειάζεται να ακούσει προηγουμένως τις προφορικές εξηγήσεις των διαδίκων.
16 Υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, χωρίς να χρειάζεται να κριθεί το παραδεκτό της υπό κρίση αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, πρέπει κατ’ αρχάς να εξεταστεί κατά πόσον πληρούται η προϋπόθεση του επείγοντος.
Επί της προϋποθέσεως του επείγοντος
17 Προκειμένου να ελεγχθεί αν τα ζητηθέντα προσωρινά μέτρα είναι επείγοντα, πρέπει να υπομνησθεί ότι σκοπός της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων είναι η διασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της μελλοντικής οριστικής αποφάσεως, προκειμένου να αποφεύγονται τα κενά στην έννομη προστασία που διασφαλίζει ο δικαστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προς επίτευξη του σκοπού αυτού, το επείγον πρέπει, εν γένει, να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη εκδόσεως προσωρινής αποφάσεως, προκειμένου να αποτραπεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο που ζητεί την προσωρινή προστασία. Στον διάδικο αυτόν εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν είναι δυνατό να αναμείνει την έκβαση της δίκης επί της ουσίας χωρίς να υποστεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία (βλ. διάταξη της 14ης Ιανουαρίου 2016, AGC Glass Europe κ.λπ. κατά Επιτροπής, C‑517/15 P-R, EU:C:2016:21, σκέψη 27 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
18 Με γνώμονα τα κριτήρια αυτά πρέπει να εξεταστεί αν ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει το επείγον.
19 Εν προκειμένω, προκειμένου να αποδείξει τον άμεσο κίνδυνο σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας, ο αιτών υποστηρίζει, πρώτον, ότι, αν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της προσβαλλομένης πράξεως, δεν θα είναι δυνατόν να εκτίσει ο αιτών πλήρη θητεία Ευρωπαίου Εισαγγελέα.
20 Δεύτερον, ο αιτών υποστηρίζει ότι η παρανομία που ενέχει η προσβαλλόμενη απόφαση θα επιφέρει «αλυσιδωτές παρανομίες» στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, προκαλώντας ως εκ τούτου ανεπανόρθωτη βλάβη στην απρόσκοπτη λειτουργία της δικαιοσύνης, αλλά και στο «εγγενές για τη νομιμότητα ενδιαφέρον του αιτούντος».
21 Το Συμβούλιο αμφισβητεί τα επιχειρήματα του αιτούντος.
22 Όσον αφορά, πρώτον, το ότι δεν θα είναι δυνατόν να εκτίσει ο αιτών πλήρη θητεία Ευρωπαίου Εισαγγελέα, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, σε περίπτωση αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως μιας πράξεως της Ένωσης, η χορήγηση του ζητηθέντος προσωρινού μέτρου δικαιολογείται μόνον αν η εν λόγω πράξη αποτελεί την καθοριστική αιτία της προβαλλόμενης σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας (βλ. διάταξη της 14ης Ιανουαρίου 2016, AGC Glass Europe κ.λπ. κατά Επιτροπής, C‑517/15 P-R, EU:C:2016:21, σκέψη 45 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
23 Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1939, το Συμβούλιο, αφού λάβει την αιτιολογημένη γνώμη από την επιτροπή επιλογής, επιλέγει και διορίζει στη θέση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα του οικείου κράτους μέλους έναν από τους τρεις υποψηφίους τους οποίους έχει προτείνει το κράτος μέλος. Δεδομένου ότι ο αιτών δεν είχε προταθεί από συμμετέχον στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κράτος μέλος, δεν περιλαμβανόταν στους υποψηφίους που θα μπορούσαν να διοριστούν από το Συμβούλιο. Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η καθοριστική αιτία της προβαλλόμενης ζημίας, η οποία έγκειται στο ότι ο αιτών δεν θα έχει τη δυνατότητα να υπηρετήσει πλήρη θητεία Ευρωπαίου Εισαγγελέα. Ως εκ τούτου, η αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν θα μπορούσε ούτε να παύσει την προβαλλόμενη ζημία ούτε να περιορίσει την έκτασή της. Ακόμη και σε περίπτωση ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως –και αν υποτεθεί ότι θα πρέπει να διοργανωθεί νέα εθνική διαδικασία επιλογής– ουδεμία εγγύηση υπάρχει ότι ο αιτών θα επιλεγεί σε εθνικό επίπεδο για να εγγραφεί στον κατάλογο των τριών υποψηφίων που υποβάλλεται στο Συμβούλιο ούτε ότι το Συμβούλιο θα τον επιλέξει μεταξύ των τριών αυτών υποψηφίων.
24 Όσον αφορά, δεύτερον, τον προβαλλόμενο αντίκτυπο στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και στην απονομή της δικαιοσύνης, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, ο διάδικος που ζητεί τη λήψη προσωρινών μέτρων, προκειμένου να αποδείξει ότι πληρούται η αφορώσα το επείγον προϋπόθεση, οφείλει να προσκομίσει στοιχεία ότι τα μέτρα αυτά είναι αναγκαία για την προστασία των ιδίων συμφερόντων του. Ο εν λόγω διάδικος, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί το επείγον, δεν μπορεί να επικαλεστεί προσβολή μη προσωπικού συμφέροντος, όπως προσβολή γενικού συμφέροντος ή προσβολή των δικαιωμάτων τρίτων (πρβλ. διάταξη της 10ης Νοεμβρίου 2004, Wam κατά Επιτροπής, T‑316/04 R, EU:T:2004:333, σκέψη 28 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
25 Επομένως, η βλάβη η οποία φέρεται να προκαλείται στην απρόσκοπτη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και της δικαιοσύνης ουδόλως μπορεί να τεκμηριώσει τον επείγοντα χαρακτήρα του ζητούμενου προσωρινού μέτρου, δεδομένου ότι δεν συντρέχει προσβολή προσωπικών συμφερόντων του αιτούντος.
26 Συνεπώς, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι ο αιτών δεν απέδειξε ότι πληρούται η προϋπόθεση του επείγοντος, χωρίς να είναι απαραίτητο να εξεταστεί το fumus boni juris ή να διενεργηθεί στάθμιση συμφερόντων.
27 Βάσει του άρθρου 158, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
διατάσσει:
1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 8 Σεπτεμβρίου 2023.
|
Ο Γραμματέας |
Ο Πρόεδρος |
|
V. Di Bucci |
M. van der Woude |
* Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.