1

Lena chaingean de bhun Airteagal 270 CFAE agus Airteagal 50a de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, iarrann an t‑iarratasóir, DO, go gcuirfí ar neamhní an cinneadh atá ina ráiteas tuarastail do mhí Iúil 2023, maidir leis an ráta cánach arna chur i bhfeidhm ar an luach saothair a fuair sé agus measúnú ag an mBanc Ceannais Eorpach (BCE), ar an gcáin atá dlite don mhí sin (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’).

2

D’earcaigh BCE an t‑iarratasóir ón 1 Eanáir 2001. Comhlíonfaidh sé dualgais iniúchóra ceannais foirne shinsearaigh.

3

I mí Iúil 2023, ina raibh 21 lá oibre, thóg an t‑iarratasóir saoire thuismitheoireachta 11 lá, arna deonú de bhun Airteagal 29 de Choinníollacha Fostaíochta Fhoireann BCE, mar a shonraítear in Airteagal 5.11 de Rialacháin Foirne BCE, agus d’oibrigh sé 10 lá. Faoi na forálacha sin, ní íoctar saoire thuismitheoireachta chomhaltaí foirne BCE.

4

An 14 Iúil 2023, sheol BCE a ráiteas tuarastail le haghaidh mhí Iúil 2023 chuig an iarratasóir, ónar léir gurb ionann an ráta cánach a chuirtear i bhfeidhm ar an luach saothair a fuair an t‑iarratasóir i leith na míosa sin agus an ráta cánach a cuireadh i bhfeidhm i gcás nach bhfuil sé ar saoire do thuismitheoirí.

5

An 25 Lúnasa 2023, rinne an t‑iarratasóir, ar bhonn Airteagal 41 de Choinníollacha Fostaíochta Fhoireann BCE, achomharc riaracháin i gcoinne an chinnidh a bhí ina ráiteas tuarastail le haghaidh mhí Iúil 2023 maidir leis an ráta cánach a cuireadh i bhfeidhm ar an luach saothair a fuarthas agus maidir leis an measúnú ar an gcáin atá dlite, i leith na míosa sin. Mar thaca lena chaingean riaracháin, mhaígh an t‑iarratasóir, de bhun Airteagail 3 agus 4 de Rialachán (CEE, Euratom, CEGC) Uimh. 260/68 ón gComhairle an 29 Feabhra 1968 lena leagtar síos na coinníollacha agus an nós imeachta maidir le cur i bhfeidhm na cánach chun tairbhe na gComhphobal Eorpach (IO 1968 L 56, lch. 8), arna leasú le Rialachán (CE, Euratom) Uimh. 1750/2002 ón gComhairle an 30 Meán Fómhair 2002 (IO 2002 L 264, lch. 15) (‘Rialachán Uimh. 260/68’), gur cheart an cháin atá dlite a ríomh ar bhonn an luacha saothair iarbhír a fuarthas. Dá bhrí sin, de réir an iarratasóra, ós rud é gur oibrigh sé 10 lá i mí Iúil 2023, b’éigean an cháin a bhí dlite i leith na míosa sin a ríomh ar mhéid an luacha saothair a fuarthas as na 10 lá oibre sin agus ní tríd an ráta cánach a cuireadh i bhfeidhm ar a luach saothair míosúil a chur i bhfeidhm nuair a d’oibrigh sé mí iomlán.

6

Le cinneadh an 17 Deireadh Fómhair 2023 (‘an cinneadh lena ndiúltaítear don achomharc riaracháin’), dhiúltaigh BCE achomharc riaracháin an iarratasóra ar an bhforas, de bhun na chéad mhíre d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68, nach mór an ráta cánach a úsáidtear chun méid na cánach atá dlite a chinneadh i leith luach saothair a chomhfhreagraíonn do thréimhse níos lú ná mí amháin a bheith mar an gcéanna leis an ráta a bheadh infheidhme maidir leis an ‘íocaíocht mhíosúil chomhfhreagrach’, is é sin le rá, de réir BCE, leis an tuarastal barúlach a chomhfhreagraíonn d’obair míosa iomláine amháin. Dar léi, tá an cleachtas sin i gcomhréir leis an gcur chuige a ghlac an Coimisiún Eorpach.

7

An 14 Nollaig 2023, rinne an t‑iarratasóir, ar bhonn Airteagal 41 de Choinníollacha Fostaíochta Fhoireann BCE, gearán a thaisceadh i gcoinne an chinnidh lenar diúltaíodh don achomharc riaracháin, ar diúltaíodh dó le cinneadh ó Uachtarán BCE an 5 Feabhra 2024 (‘an cinneadh lena ndiúltaítear an gearán’).

8

Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:

9

Iarrann BCE ar an gCúirt Ghinearálta:

10

De réir an chásdlí, tá sé d’éifeacht ag éilimh ar neamhniú atá dírithe go foirmiúil i gcoinne cinneadh lena ndiúltaítear gearán an gníomh ar ina aghaidh a ndearnadh an gearán a thabhairt os comhair an Bhinse i gcás, dá réir sin, nach bhfuil aon ábhar neamhspleách acu. Is amhlaidh atá i gcás caingean riaracháin arna tabhairt ag ball foirne BCE (féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Meán Fómhair 2021, QB v BCE, T‑555/20, nár foilsíodh, EU:T:2021:552, mír 29 agus an cásdlí dá dtagraítear).

11

Sa chás seo, ós rud é nach ndearbhaítear leis an gcinneadh lena ndiúltaítear don achomharc riaracháin agus leis an gcinneadh lena ndiúltaítear don ghearán ach an cinneadh atá i ráiteas tuarastail an iarratasóra i mí Iúil 2023, níl aon ábhar neamhspleách sna héilimh ar neamhniú a dhírítear i gcoinne na gcinntí sin agus, dá bhrí sin, ní gá rialú sonrach a dhéanamh ar na cinntí sin, cé gur gá, agus dlíthiúlacht an duillín pá sin á scrúdú, an ráiteas ar chúiseanna atá sna cinntí lena ndiúltaítear don achomharc riaracháin agus sa ghearán dá dtagraítear thuas a chur san áireamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Meán Fómhair 2021, QB v BCE, T‑555/20, nár foilsíodh, EU:T:2021:552, mír 30 agus an cásdlí dá dtagraítear thuas).

12

Mar thaca lena chaingean, maíonn an t‑iarratasóir trí shaincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar na rialacha maidir le ríomh na cánach a leagtar síos le Rialachán Uimh. 260/68 agus earráid fhollasach mheasúnaithe, ar an dara dul síos, sárú ar phrionsabal na córa comhionainne agus, ar an tríú dul síos, sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua.

13

Is iomchuí scrúdú a dhéanamh ar an tríú saincheist dlí agus ansin ar an gcéad saincheist dlí agus ar an dara saincheist dlí.

14

Maíonn an t‑iarratasóir nár chomhlíon BCE a oibleagáid cúiseanna a lua trína rá, gan bunús a thabhairt lena mhaíomh ná aon fhianaise a sholáthar, gur chuir sé an modh céanna i bhfeidhm chun an cháin a ríomh leis an modh a chuir an Coimisiún i bhfeidhm. Ina theannta sin, áitíonn an t‑iarratasóir nár mhínigh BCE cén fáth a gcuireann sé an modh céanna i bhfeidhm chun an cháin a ríomh maidir le baill dá fhoireann a ghlacann saoire do thuismitheoirí agus maidir leo siúd a ghlacann saoire gan phá, cé nach bhfuil na cásanna sin inchomparáide ó thaobh fíoras agus dlí de.

15

Déanann BCE agóid i gcoinne na n‑éileamh sin.

16

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú gur prionsabal bunriachtanach de dhlí an Aontais í an oibleagáid cúiseanna a lua, dá dtagraítear in Airteagal 296 CFAE agus dá dtagraítear in Airteagal 41(2)(c) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, arb é is cuspóir di, ar an gcéad dul síos, faisnéis leordhóthanach a sholáthar don duine lena mbaineann chun a mheas an bhfuil bunús maith leis an mbeart a dhéanann dochar dó agus an iomchuí caingean a thabhairt os comhair na Cúirte Ginearálta agus, ar an dara dul síos, a chur ar chumas na Cúirte Ginearálta a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Ní mór measúnú a dhéanamh ar a raon feidhme i bhfianaise na n‑imthosca sonracha, go háirithe ábhar an bhirt, cineál na gcúiseanna a thugtar agus an leas a d’fhéadfadh a bheith ag an seolaí i mínithe a fháil (féach breithiúnais an 4 Iúil 2024, EUIPO v KD, C‑5/23 P, EU:C:2024:575, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 14 Nollaig 2022, TM v BCE, T‑440/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:800, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).

17

Thairis sin, cinneadh cheana féin nach gceanglaítear ar an riarachán na cúiseanna atá le duillín tuarastail a oifigeach agus a sheirbhíseach eile a lua, a mhéid atá feidhm aige sna gníomhartha sin a bhfuil feidhm ghinearálta acu, gan aon rogha a bheith aige ina leith sin. Mar sin féin, más rud é, mar atá sa chás seo, go measann oifigigh nó seirbhísigh eile de chuid BCE go ndéanann duillín tuarastail amháin nó níos mó difear dóibh agus go gcinneann siad caingean riaracháin a thionscnamh agus ansin gearán a dhéanamh, ceanglaítear ar an riarachán cúiseanna lena chinntí lena ndiúltaítear don achomharc sin agus don ghearán sin a lua, agus é á chur in iúl go meastar go bhfuil an ráiteas ar chúiseanna na gcinntí diúltaithe sin ag teacht le hábhar na nduillíní pá ar díríodh an t‑achomharc riaracháin agus an gearán ina gcoinne (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 18 Meán Fómhair 2003, Lebedef agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑221/02, EU:T:2003:239, mír 62).

18

Sa chás seo, is léir ón gcinneadh lena ndiúltaítear don achomharc riaracháin agus ón gcinneadh lena ndiúltaítear an t‑éileamh a mhínigh BCE don iarratasóir gur léirigh sé an chéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 sa chaoi gur chiallaigh an tagairt don choincheap‘íocaíocht mhíosúil chomhfhreagrach’ san fhoráil sin go raibh na rátaí cánach a leagtar síos do gach banda ioncaim, mar a chinntear le hAirteagal 4 den Rialachán sin, le cur i bhfeidhm ar an tuarastal ‘barúlach’ a chomhfhreagraíonn do mhí iomlán oibre amháin. Luaigh BCE freisin gur ríomh sé an cháin is iníoctha ag an iarratasóir i leith mhí Iúil 2023 i gcomhréir leis an líon laethanta a oibríodh, tríd an ráta cánach céanna a chur i bhfeidhm ar an luach saothair a íocadh leis agus a chuirtear i bhfeidhm ar a ghnáth-luach saothair, a chomhfhreagraíonn d’obair mhí iomlán.

19

I bhfianaise an mhéid thuas, ní mór a thabhairt faoi deara go leagann na forais a tugadh sna cinntí lena ndiúltaítear don achomharc riaracháin agus don ghearán amach go soiléir agus go neamh-dhébhríoch an modh a d'úsáid BCE chun an cháin a ríomh agus an réasúnaíocht a lean an institiúid sin. Dá bhrí sin, bhí an t-iarratasóir in ann raon feidhme an bhirt a glacadh ina choinne a thuiscint, agus is féidir le cúirt an AE athbhreithniú a dhéanamh ar dhlíthiúlacht na gcinntí seo.

20

Ní mór a lua freisin nach féidir ráiteas ar chúiseanna a bheith uileghabhálach agus nach mór a mheas gur leor é má leagtar amach ann na fíorais agus na breithnithe dlíthiúla a bhfuil tábhacht chinntitheach leo i gcomhthéacs an chinnidh (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Nollaig 2017, CJ v ECDC, T‑692/16, nár foilsíodh, EU:T:2017:894, mír 116 agus an cásdlí dá dtagraítear). Dá bhrí sin, ní cheanglaítear ar an riarachán seasamh a ghlacadh maidir leis na hargóintí go léir ar a bhfuiltear ag brath os a chomhair (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Eanáir 2007, Technische Glaswerke Ilmenau v an Coimisiún, C‑404/04 P, nár foilsíodh, EU:C:2007:6, mír 30).

21

Dá bhrí sin, maidir le hargóintí an iarratasóra inar cháin sé BCE toisc nár thug sé bunús leordhóthanach leis an bhforas gur chuir sé an modh céanna i bhfeidhm chun an cháin a ríomh agus a chuir an Coimisiún i bhfeidhm nó toisc nár mhínigh sé cén fáth ar chuir sé an modh céanna i bhfeidhm chun an cháin a ríomh ar bhaill dá fhoireann atá ag glacadh saoire do thuismitheoirí agus orthu siúd a ghlacann saoire gan phá (féach mír 14 thuas), níl siad de chineál chun amhras a chaitheamh ar an gcinneadh a rinneadh i mír 19 thuas, ós rud é nach raibh aon oibleagáid ar BCE freagra a thabhairt ar na hargóintí uile a d’ardaigh BCE.

22

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú saincheist dlí, lena n‑éilítear nach leor na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.

23

Áitíonn an t‑iarratasóir, ar an gcéad dul síos, nach mór, de bhun Airteagail 3 agus 4 de Rialachán Uimh. 260/68, an cháin is iníoctha ag oifigigh agus seirbhísigh eile an Aontais Eorpaigh a ríomh ar bhonn an luacha saothair a fhaightear. Mar thaca lena mhaíomh, braitheann an t‑iarratasóir go háirithe ar an gcásdlí a d’eascair as breithiúnas an 21 Deireadh Fómhair 2009, Ramaekers-Jørgensen v an Coimisiún (F‑74/08, EU:F:2009:142). Luaitear ann nár rialaigh Cúirteanna an Aontais Eorpaigh riamh go sainráite ar an gceist sin. Cuireann sé in iúl freisin nach bhfuil sainmhíniú beacht ar an gcoincheap ‘íocaíocht mhíosúil chomhfhreagrach’ sa chéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 agus nach bhfuil léiriú BCE air sa chinneadh atá faoi chonspóid soiléir. I ndáil leis sin, áitíonn sí, i gcás amhrais maidir le léiriú rialach cánach, gur cheart an léiriú is fabhraí don cháiníocóir a ghlacadh.

24

Ina dhiaidh sin, cuireann an t‑iarratasóir in iúl, murab ionann agus an méid a d’áitigh BCE sna cinntí lena ndiúltaítear don achomharc riaracháin agus don ghearán, nach ionann an modh a chuir sé i bhfeidhm agus an modh a chuir an Coimisiún i bhfeidhm, cé go gceanglaítear le hAirteagal 10 de Rialachán Uimh. 260/68 ar riaracháin an Aontais Eorpaigh dul i gcomhairle le chéile d’fhonn cur i bhfeidhm aonfhoirmeach fhorálacha an Rialacháin sin a áirithiú. Léiríonn an t‑iarratasóir go ndéanann ríomh, a dhéantar trí áireamhán airgeadais a chuirtear ar fáil d’fhoireann an Choimisiúin, líomhain a léiríonn go ríomhann an institiúid sin, i gcás atá inchomparáide lena staid féin, an cháin atá dlite ar bhonn an luacha saothair iarbhír a fuair an t‑oifigeach nó an seirbhíseach eile lena mbaineann. Áitíonn sé freisin gur admhaigh BCE, i bhfógra foirne a foilsíodh ar inlíon na hinstitiúide an 19 Eanáir 2024, go bhfuil an modh chun an cháin pro rata a ríomh, le haghaidh míonna nár oibríodh go hiomlán, neamhfhoirfe.

25

Ar deireadh, maíonn an t‑iarratasóir go bhfuil BCE mícheart an modh céanna a chur i bhfeidhm chun an cháin is iníoctha ag oifigeach nó seirbhíseach eile i gcás saoire do thuismitheoirí nó saoire gan phá a ríomh, cé nach féidir an dá chineál saoire sin a chomhshamhlú. De réir an iarratasóra, tá ball foirne atá ar saoire gan phá údaraithe chun gabháil do ghníomhaíochtaí coimhdeacha íoctha le linn na saoire sin, cé nach amhlaidh atá i gcás ball foirne atá i dteideal tréimhse shaoire do thuismitheoirí.

26

Cuireann BCE in aghaidh na hargóinte sin.

27

Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara, leis an gcéad saincheist dlí, cé go líomhnaítear go foirmiúil sárú ar na rialacha maidir le ríomh na cánach a leagtar síos le Rialachán Uimh. 260/68 agus earráid fhollasach mheasúnaithe, go ndéanann an t‑iarratasóir gearán go ndearna BCE earráid dlí i ndáiríre. Leis an gcéad saincheist dlí sin, maíonn an t‑iarratasóir go bhfuil léiriú BCE ar an gcéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 mícheart. Dá mba amhlaidh an cás, chaithfí a chinneadh go ndearna BCE earráid dlí agus an fhoráil sin á léiriú, rud a chomhaontaigh an t‑iarratasóir, thairis sin, ag an éisteacht mar fhreagra ar cheist ón gCúirt Ghinearálta.

28

Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin go bhfuil argóint an iarratasóra trína maíonn sé go bhfuil sé mícheart an modh céanna a chur i bhfeidhm chun an cháin is iníoctha ag oifigeach nó seirbhíseach eile a ríomh nuair a bhíonn sé ar saoire do thuismitheoirí nó ar saoire gan phá, ós rud é nach bhfuil an dá chineál saoire sin inchomparáide (féach mír 25 thuas), dodhealaithe ón modh a leagtar amach sa dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na córa comhionainne, a scrúdófar thíos, tar éis scrúdú a dhéanamh ar an gcéad saincheist dlí.

29

Maidir le breithiúnas an 21 Deireadh Fómhair 2009in Ramaekers-Jørgensen v an Coimisiún (F‑74/08, EU:F:2009:142), a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath air mar thaca leis an dearbhú nach mór an cháin atá iníoctha ag oifigigh agus seirbhísigh eile an Aontais Eorpaigh a ríomh i gcónaí ar bhonn an luacha saothair a fuarthas, (féach mír 23 thuas), ba cheart a thabhairt faoi deara, mar atá déanta ag BCE, go bhfuil an staid atá i gceist sa bhreithiúnas sin éagsúil leis an staid sa chás seo. Ba í an cheist a ardaíodh sa chás as ar eascair an breithiúnas roimhe sin an bonn cánach a chinneadh, chun an cháin a bhí dlite a ríomh, i gcás sonrach iarratasóra a rinne, tar éis bhás a céile, a luach saothair a chomhcheangal le pinsean marthanóra, ar gearradh cáin níos déine air, mar gheall ar an bhforluí sin, ná dá ngearrfaí cáin ar leithligh air. Sa chás sin, chinn Binse na Seirbhíse Sibhialta, in imthosca den sórt sin, gurbh é a bhí sa mhéid inchánach an méid a sheasann do shuim thuarastal an oifigigh nó seirbhísigh eile agus pinsean an mharthanóra a íoctar gach mí (breithiúnas an 21 Deireadh Fómhair 2009, Ramaekers-Jørgensen v an Coimisiún, F‑74/08, EU:F:2009:142, míreanna 48 go 54). Is í an cheist a ardaítear sa chás seo cinneadh an ráta cánach is infheidhme maidir le suimeanna arna n‑íoc ag an Aontas Eorpach le duine dá oifigigh nó dá sheirbhísigh eile i gcás ina mbaineann na suimeanna sin le tréimhse oibre is lú ná mí amháin. Ní bhaineann sé le cinneadh an bhoinn cánach.

30

Maidir leis na conclúidí ar tháinig an t‑iarratasóir orthu ó áireamhán airgeadais a úsáid a cuireadh ar fáil d’fhoireann an Choimisiúin (féach mír 24 thuas), ní mór a thabhairt faoi deara, d’ainneoin na ceiste maidir le luach cruthúnais uirlise den sórt sin, go bhfuil an ríomh a rinne an t‑iarratasóir bunaithe ar an mbonn mícheart go bhfuil luach saothair tréimhse oibre níos lú ná mí amháin inchomparáide le luach saothair iomlán míosúil oifigigh nó seirbhísigh eile a chomhlíonann a dhualgais ar bhonn páirtaimseartha. Chun a chuid figiúirí a léiriú, rinne an t‑iarratasóir comparáid idir cás oifigigh de ghrád AD 10, céim 4, agus luach saothair iomlán míosúil á fháil aige agus luach saothair iomlán oifigigh sa ghrád céanna agus sa chéim chéanna, agus é i mbun a ghnáth-ghníomhaíochta páirtaimseartha, ar 50 % de bhonn lánaimseartha, thar an tréimhse mhíosúil chéanna. Sa dá chás sin, is luach saothair iomlán míosúil é an luach saothair a fhaigheann oifigeach de ghrád AD 10 céim 4, cé go n‑íoctar é, i gceann den dá chás, as gníomhaíocht a dhéantar ar bhonn páirtaimseartha, agus ní íoctar é ar feadh tréimhse níos lú ná mí amháin, mar a bheartaítear sa chéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68.

31

Tar éis na réamhbharúlacha sin a thabhairt, ní mór a mheas go bhfuil gá le léiriú ar an gcéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 chun scrúdú a dhéanamh ar an gceist a ardaíodh leis an gcéad saincheist dlí, a bhaineann le cinneadh an ráta cánach is infheidhme maidir le suimeanna arna n‑íoc ag an Aontas Eorpach le duine dá oifigigh nó dá sheirbhísigh eile i gcás ina mbaineann na suimeanna sin le tréimhse oibre níos lú ná mí amháin.

32

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir le cásdlí socair, agus foráil de dhlí an Aontais á léiriú, gur gá machnamh a dhéanamh ní hamháin ar fhoclaíocht na forála sin ach freisin ar an gcomhthéacs ina bhfuil sí agus ar na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha ar cuid díobh í (féach breithiúnas an 21 Nollaig 2023, G.K. agus páirtithe eile (Oifig an Ionchúisitheora Phoiblí Eorpaigh), C‑281/22, EU:C:2023:1018, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).

33

Maidir le foclaíocht na chéad mhíre d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68, ba cheart a mheabhrú go bhforáiltear leis an Rialachán sin:

‘I gcás ina mbaineann an íocaíocht inchánach le tréimhse is lú ná mí amháin, is é an ráta cánach is infheidhme maidir leis an íocaíocht mhíosúil chomhfhreagrach a bheidh sa ráta cánach atá dlite.’

34

Dá bhrí sin, fágann an chéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 go bhfuil an ráta cánach infheidhme maidir le ‘íocaíocht inchánach’ a bhaineann le tréimhse oibre níos lú ná mí amháin ag brath ar an ráta cánach is infheidhme maidir leis an ‘íocaíocht mhíosúil chomhfhreagrach’.

35

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféadfar brí agus raon feidhme an choincheapa ‘íocaíocht inchánach’ a chinneadh trí Airteagal 3 de Rialachán Uimh. 260/68 a chur san áireamh. Leanann sé ón bhforáil dheireanach sin, de réir na chéad mhíre d’Airteagal 7 den Rialachán sin, go bhfuil tuarastail, pá agus díolaíochtaí de chineál ar bith a íocann an tAontas Eorpach lena oifigigh agus lena sheirbhísigh eile inchánach, agus gur féidir, dá bhrí sin, iad a aicmiú mar ‘íocaíocht inchánach’ de réir bhrí na chéad mhíre den Rialachán sin, ar an gcéad dul síos, lena n‑eisiatar suimeanna agus liúntais éagsúla arb ionann iad agus cúiteamh as costais arna dtabhú mar thoradh ar na dualgais a dhéanann siad agus, ar an dara dul síos, sochair agus liúntais éagsúla teaghlaigh nó shóisialta a gcuirtear liúntas amháin nó níos mó i bhfeidhm ina leith, ag brath ar staid an oifigigh nó an bhaill foirne lena mbaineann.

36

Os a choinne sin, ní shainmhínítear an coincheap ‘íocaíocht mhíosúil chomhfhreagrach’ i Rialachán Uimh. 260/68.

37

Ní féidir an coincheap sin, a mhéid a thagraíonn sé d’íocaíocht a aicmítear mar íocaíocht ‘mhíosúil’ agus mar ‘chomhfhreagrach’ araon, a léiriú mar thagairt d’íocaíocht inchánach nach de chineál míosúil í. Dá bhrí sin, de réir a fhoclaíochta, ní mór an chéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 a léiriú sa chaoi, i gcás ina bhfaigheann ball foirne luach saothair a chomhfhreagraíonn do thréimhse níos lú ná mí amháin, go ríomhtar an ráta cánach is infheidhme maidir leis an luach saothair páirteach sin ar bhonn an luacha saothair mhíosúil a bhaineann le hobair míosa iomláine.

38

Is gá scrúdú a dhéanamh an bhfuil an léiriú seo ar an gcéad mhír d'Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68, a eascraíonn óna fhoclaíocht, deimhnithe ag a léiriú comhthéacsúil agus teileolaíoch araon.

39

Ar an gcéad dul síos, maidir le comhthéacs na chéad mhíre d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68, ba cheart a thabhairt faoi deara, go háirithe, go leagtar síos in Airteagail 3 go 7 agus in Airteagal 13 de Rialachán Uimh. 260/68 na rialacha lena rialaítear bunús an mheasúnaithe agus an mheasúnaithe ar an gcáin. Foráiltear le hAirteagal 3(1) den Rialachán sin do chineál míosúil na cánach agus, thairis sin, in éineacht le hAirteagal 13 den Rialachán sin, sainítear príomh-chomhpháirteanna an mhéid inchánach. Cinntear le hAirteagail 4 go 6 den Rialachán sin an modh chun an cháin a ríomh. Go háirithe, socraítear in Airteagal 4 an ráta cánach forchéimnitheach de 8 ag 45 % in aghaidh na réime ioncaim. Ina theannta sin, sonraítear in Airteagal 5 an modh chun cuid den ioncam sin a ríomh chun measúnú a dhéanamh ar an mbonn inchánach, agus déantar foráil in Airteagal 6 maidir le maoluithe áirithe ar Airteagail 3 agus 4 chun an ráta cánach le haghaidh ioncam áirithe a chinneadh.

40

Leagtar síos ansin in Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 rialacha mionsonraithe áirithe maidir leis an ráta cánach a shocrú i gcás ina mbaineann an íocaíocht a dhéantar leis an duine inchánach le tréimhse oibre seachas tréimhse míosa. Rialaítear leis an gcéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 cás íocaíochta a bhaineann le tréimhse oibre is lú ná mí amháin. Rialaítear leis an dara mír den Airteagal sin an íocaíocht a bhaineann le tréimhse oibre is faide ná mí amháin. Déileálann an tríú mír den Airteagal sin le cás íocaíochtaí chun rialtachta nach mbaineann leis an mí ina n‑íoctar iad.

41

Dá bhrí sin, tagraítear in Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 do thréimhse míosa, go háirithe chun idirdhealú a dhéanamh idir tréimhsí atá níos giorra nó níos faide. Dá bhrí sin, ós rud é, i gcomhréir le hAirteagal 3 den Rialachán sin, go bhfuil an cháin iníoctha gach mí ar bhonn an luacha saothair a íocann an tAontas Eorpach le gach duine inchánach, i leith tréimhse oibre míosa, maolaítear leis na rialacha mionsonraithe maidir leis an ráta cánach dá bhforáiltear in Airteagal 7 den Rialachán sin a shocrú ó na rialacha sin a eascraíonn as Airteagail 3 agus 4 den Rialachán sin agus a bhfuil feidhm acu i gcás ina ndéantar íocaíocht le duine inchánach ar feadh tréimhse oibre den tréimhse sin.

42

Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, faoin dara mír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68, ‘i gcás ina mbaineann an íocaíocht inchánach le tréimhse is faide ná mí amháin, ríomhfar an cháin amhail is dá mba rud é go raibh an íocaíocht sin scaipthe go cothrom thar na míonna lena mbaineann sí.’

[Aistriúchán neamhoifigiúil]

43

Leanann sé ón bhforáil sin, i gcás ina mbaineann an íocaíocht inchánach le tréimhse is faide ná mí amháin, nach mór a mheas, chun an cháin atá dlite a chinneadh, gur scaipeadh an íocaíocht sin de ghnáth thar na míonna lena mbaineann sí. Dá bhrí sin, ní mór cáin a ghearradh ar luach saothair a íoctar go heisceachtúil ar feadh tréimhse den sórt sin ag an ráta céanna leis an ráta a chuirtear i bhfeidhm ar an luach saothair a fhaigheann duine inchánach le haghaidh mí iomlán oibre.

44

Ní mór feidhm a bheith ag an méid céanna maidir leis an ráta a chuirtear i bhfeidhm ar luach saothair a íoctar ar feadh tréimhse níos lú ná mí amháin.

45

Dá bhrí sin, tacaíonn comhthéacs na chéad mhíre d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 le léiriú na forála sin a eascraíonn as a foclaíocht, a leagtar amach i mír 37 den bhreithiúnas seo.

46

Ar an dara dul síos, maidir leis na cuspóirí a shaothraítear leis an reachtaíocht a bhfuil an fhoráil sin mar chuid de, ba cheart a thabhairt faoi deara gur léir ón mbrollach a ghabhann le Rialachán Uimh. 260/68 gurb é cuspóir an Rialacháin sin, inter alia, na coinníollacha a leagan síos faoina mbeidh oifigigh agus seirbhísigh eile an Aontais Eorpaigh faoi réir na cánach ar thuarastail, ar phá agus ar dhíolaíochtaí a bhunaítear le hAirteagal 13 den Phrótacal ar phribhléidí agus díolúintí.

47

Ina theannta sin, mura féidir cuspóirí na chéad mhíre d'Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 a aithint go soiléir ó léamh na forála sin nó an rialacháin sin, ba cheart a chur i bhfios go mbeadh aon éifeacht úsáideach bainte den fhoráil dá ndéanfaí í a léiriú sa chiall atá molta ag an iarratasóir, eadhon, na modhanna ríomha cánach dá bhforáiltear in Airteagail 3 agus 4 den rialachán sin a chur i bhfeidhm maidir le luach saothair a bhaineann le tréimhse is lú ná mí amháin, ós rud é go mbeadh sé ina choinníoll, ar a bhfuil cur i bhfeidhm an ráta cánach a leagtar síos sa chéad mhír d'Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 ag brath, na modhanna céanna ríomha cánach, lena n-áirítear an ráta cánach, agus atá leagtha síos in Airteagail 3 agus 4 de Rialachán Uimh. 260/68, a chur i bhfeidhm maidir le luach saothair a bhaineann le tréimhse is lú ná mí amháin.

48

Dá bhrí sin, ní mór a mheas go dtacaíonn léiriú teileolaíoch na chéad mhíre d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 leis an gconclúid a leagtar amach i mír 37 thuas freisin.

49

Is léir ón méid sin roimhe seo nach mór an chéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 a léiriú sa chaoi, i gcás ina n‑íoctar luach saothair a bhaineann le tréimhse oibre níos lú ná mí amháin, gur iomchuí an ráta cánach a bhfuil an t‑ioncam a fuair an t‑oifigeach nó an seirbhíseach eile lena mbaineann faoina réir nuair a d’oibrigh sé ar feadh mí iomlán a chur i bhfeidhm maidir leis an tsuim atá i gceist. Dá bhrí sin, i gcás ina bhfaigheann oifigeach nó seirbhíseach eile luach saothair a bhaineann le tréimhse oibre níos lú ná mí amháin, ríomhtar an cháin, ar an gcéad dul síos, tríd an ráta cánach céanna a chur i bhfeidhm agus an ráta a chuirfí i bhfeidhm dá n‑oibreodh an t‑oifigeach nó an seirbhíseach eile lena mbaineann mí iomlán agus, ar an dara dul síos, i gcomhréir leis na laethanta iarbhír a d’oibrigh sé.

50

Dá bhrí sin, tríd an gcinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh ar bhonn na chéad mhíre d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68, ós rud é nach mór é a léiriú i gcomhréir leis na forais a leagtar amach i míreanna 33 go 48 den bhreithiúnas seo, ní dhearna BCE earráid dlí, agus mar thoradh air sin ní mór diúltú don chéad saincheist dlí.

51

Déanann an t‑iarratasóir gearán nach ndéanann BCE idirdhealú, ó thaobh ríomh na cánach de, idir dhá chás a mheasann sé a bheith éagsúil, de shárú ar phrionsabal na córa comhionainne. I ndáil leis sin, luaitear ann go n‑úsáideann BCE an modh céanna go mícheart chun an cháin a ríomh nuair a ghlacann oifigeach nó seirbhíseach eile saoire do thuismitheoirí agus nuair a ghlacann sé cineál eile saoire gan phá, cé nach bhfuil an dá chineál saoire sin inchomparáide, dar leis. Mar thaca lena éileamh, áitíonn an t‑iarratasóir go bunúsach go gceadaítear do bhall foirne a bhfuil saoire gan phá seachas saoire do thuismitheoirí á fáil aige dul i mbun gníomhaíochtaí coimhdeacha íoctha le linn na saoire sin, cé nach amhlaidh atá i gcás ball foirne a bhfuil tréimhse shaoire do thuismitheoirí á fáil aige agus gur cheart go mbeadh tionchar ag difríocht den sórt sin i dtéarmaí airgeadais ar ríomh na cánach atá dlite.

52

Diúltaíonn BCE na líomhaintí sin.

53

Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú gur prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é prionsabal na córa comhionainne, mar a chumhdaítear in Airteagal 20 den Chairt um Chearta Bunúsacha, lena gceanglaítear nach gcaithfear ar bhealach éagsúil le cásanna inchomparáide agus nach gcaithfear le cásanna éagsúla ar an mbealach céanna ach amháin má tá údar oibiachtúil leis an gcóir sin. Tá údar le difríocht sa chóir má tá sé bunaithe ar chritéar oibiachtúil réasúnta, eadhon i gcás ina mbaineann sé le haidhm atá incheadaithe de réir an dlí a shaothraítear leis an reachtaíocht lena mbaineann, agus má tá an difríocht sin comhréireach leis an aidhm atá á saothrú leis an láimhseáil lena mbaineann (féach breithiúnas an 30 Samhain 2023, MG v BEI, C‑173/22 P, EU:C:2023:932, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear).

54

De réir cásdlí socair, glactar leis, le sárú ar phrionsabal na córa comhionainne mar thoradh ar chóir éagsúil, go bhfuil na cásanna lena mbaineann inchomparáide, ag féachaint do na heilimintí go léir lena mbaineann. Ní mór, go háirithe, na heilimintí lena léirítear cásanna éagsúla agus, dá bhrí sin, a n‑inchomparáideacht a chinneadh agus a mheasúnú i bhfianaise ábhar na bhforálacha atá i gceist agus na haidhme atá á saothrú acu, agus prionsabail agus cuspóirí an réimse lena mbaineann an beart atá i gceist á gcur san áireamh, chun na críche sin (féach breithiúnas an 30 Samhain 2023, MG v BEI, C‑173/22 P, EU:C:2023:932, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).

55

Sa chás seo, ní mór a mheas go bhfuil cás baill foirne atá i dteideal saoire do thuismitheoirí faoi Airteagal 29 de Choinníollacha Fostaíochta Foirne BCE, mar a shonraítear in Airteagal 5.11 de Rialacháin Foirne BCE, inchomparáide, ó thaobh an luacha saothair a fhaightear, le cás baill foirne atá i dteideal cineál eile saoire gan phá, dá bhforáiltear in Airteagal 30 de na coinníollacha fostaíochta sin agus a shonraítear in Airteagal 5.12 de na Rialacháin Foirne sin. Beag beann ar bhunús dlí na saoire atá i gceist, cibé acu Airteagal 29 nó Airteagal 30 de Choinníollacha Fostaíochta Fhoireann BCE, deirtear go bhfuil an tsaoire sin ‘neamhíoctha’, is é sin le rá, tugann sé le tuiscint nach bhfaigheann an ball foirne lena mbaineann, sa dá chás agus le linn na tréimhse saoire sin, aon luach saothair ó BCE i ndáil le feidhmiú a ghníomhaíochta gairmiúla. Ina theannta sin, níl aon rud ann chun cosc a chur ar shaoire do thuismitheoirí agus saoire eile gan phá a dheonú, laistigh de BCE, ar feadh tréimhse níos lú ná mí amháin nó ag tosú i rith míosa, agus mar thoradh air sin go bhféadfaidh baill foirne a ndéanann an tsaoire sin difear dóibh, sa dá chás, luach saothair a fháil a bhaineann le tréimhse is lú ná mí amháin.

56

Dá bhrí sin, níl údar maith ag an iarratasóir a mhaíomh nach bhfuil saoire do thuismitheoirí agus na cineálacha eile saoire gan phá dá bhforáiltear le Coinníollacha Fostaíochta Foirne BCE inchomparáide, agus mar thoradh air sin ní féidir leis brath go bailí ar shárú ar phrionsabal na córa comhionainne a bhaineann le cur i bhfeidhm comhionann ag BCE ar an gcéad mhír d’Airteagal 7 de Rialachán Uimh. 260/68 i gcás saoire do thuismitheoirí nó saoire gan phá a dheonaítear ar feadh tréimhse níos lú ná mí amháin nó a thosaíonn le linn míosa agus a fhágann go n‑íoctar luach saothair a bhaineann le tréimhse is lú ná mí amháin.

57

Ní chaitear amhras ar an gconclúid sin le héileamh an iarratasóra go n‑údaraítear do chomhalta foirne BCE atá ar saoire gan phá seachas saoire do thuismitheoirí gníomhaíochtaí coimhdeacha íoctha a dhéanamh le linn na saoire sin, cé nach amhlaidh atá i gcás comhalta d’fhoireann BCE atá ar saoire do thuismitheoirí, agus mar thoradh air sin nach bhfuil a staideanna inchomparáide. Ní dhéanann an fhéidearthacht, do bhaill foirne áirithe atá ar saoire gan phá seachas saoire do thuismitheoirí, dul i mbun gníomhaíocht ghairme choimhdeach difear dá staid airgeadais i leith BCE, ós rud é go gcuirtear íocaíocht a luacha saothair ar fionraí, díreach cosúil le luach saothair na mball foirne atá ar saoire do thuismitheoirí.

58

Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na córa comhionainne agus, dá bhrí sin, ní mór diúltú don chaingean ina hiomláine.

59

Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ordaítear don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí ar éirigh leis. Ós rud é nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú dó na costais a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag BCE.

Ar na forais sin,

rialaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Naoú Dlísheomra)

mar seo a leanas: