<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-520/20</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62020CC0520</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2022:12">EU:C:2022:12</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>13</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Προτασεισ Pikamäe – Υποθεση C‑520/20</HT></P><P><HT TYPE="SC">Nachalnik na Rayonno upravlenie Silistra</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεισ του Γενικού Εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Priit Pikamäe</HT></P><P>της <DATE ISO="20220113">13ης Ιανουαρίου 2022</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑520/20</HT></P><P>DB,</P><P>LY</P><P>κατά</P><P>Nachalnik na Rayonno upravlenie Silistra pri Oblastna direktsia na Ministerstvo na vatreshnite raboti</P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Administrativen sad Silistra<BR/>(διοικητικού πρωτοδικείου Silistra, Βουλγαρία)<BR/>για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις</KEYWORD><KEYWORD>Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II)</KEYWORD><KEYWORD>Απόφαση 2007/533/ΔΕΥ</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρα 38 και 39</KEYWORD><KEYWORD>Καταχώριση για αντικείμενα που πρέπει να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία σε ποινική διαδικασία</KEYWORD><KEYWORD>Εκτέλεση δράσης βάσει της καταχωρίσεως</KEYWORD><KEYWORD>Αναγκαία μέτρα</KEYWORD><KEYWORD>Εθνική νομοθεσία και εθνικές διοικητικές πρακτικές που επιβάλλουν στην αρμόδια αρχή να εκτελέσει τη ζητούμενη δράση</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Στην υπό κρίση υπόθεση, το Administrativen sad Silistra (διοικητικό πρωτοδικείο Silistra, Βουλγαρία) υπέβαλε αίτηση προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο με αντικείμενο την ερμηνεία του άρθρου 39 της αποφάσεως 2007/533/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20070612">12ης Ιουνίου 2007</DATE>, σχετικά με την εγκατάσταση, τη λειτουργία και τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="205" PAGE.FIRST="63" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, L 205, σ. 63</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο θα έχει, ως εκ τούτου, τη δυνατότητα να παράσχει για πρώτη φορά διευκρινίσεις σχετικά με τον μηχανισμό τον οποίο θέσπισε η ως άνω απόφαση του Συμβουλίου προς τον σκοπό της υποστήριξης της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, τούτο δε στην ειδική περίπτωση αντικειμένων που καταχωρίστηκαν στο SIS II με σκοπό την κατάσχεσή τους ή τη χρησιμοποίησή τους ως αποδεικτικών στοιχείων σε ποινική διαδικασία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Άλλες ειδικές διατάξεις της αποφάσεως 2007/533, συγκεκριμένα το άρθρο 41, παράγραφος 2, και το άρθρο 45, παράγραφος 2, έχουν αποτελέσει αντικείμενο ερμηνείας από το Δικαστήριο με τη διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180607">7ης Ιουνίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Γάκη κατά Ευρωπόλ</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑671/17 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:416">EU:C:2018:416</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Ειδικότερα, το Δικαστήριο θα πρέπει να προσδιορίσει το εύρος του περιθωρίου εκτιμήσεως που καταλείπεται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ως προς την εκτέλεση δράσης βάσει της καταχωρίσεως και ως προς τη συνέχεια που πρέπει να δίδεται στην εν λόγω εκτέλεση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Α.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως κρίσιμες είναι οι διατάξεις των άρθρων 38, 39, 45, 48 και 49 της αποφάσεως 2007/533.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Β.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το βουλγαρικό δίκαιο</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Το άρθρο 84 του Zakon za Ministerstvoto na vatreshnite reboti (νόμου περί του Υπουργείου Εσωτερικών, στο εξής: ZMVR)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>DV αριθ. 53, της <DATE ISO="20140627">27ης Ιουνίου 2014</DATE>· νόμος o οποίος τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε τελευταία (DV αριθ. 58, της <DATE ISO="20190723">23ης Ιουλίου 2019</DATE>).</P></NOTE> ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="084.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>(1)</NO.PARAG><ALINEA>Οι αστυνομικές αρχές μπορούν να κατασχέσουν προσωρινά αγαθό που έχει καταχωριστεί για σκοπούς αναζητήσεως στο SIS και/ή στις βάσεις δεδομένων του Διεθνούς Οργανισμού Εγκληματολογικής Αστυνομίας (Interpol).</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="084.002"><NO.PARAG>(2)</NO.PARAG><ALINEA>Το πρόσωπο στην οικία του οποίου βρίσκεται το αναζητούμενο αγαθό κατά την έννοια της παραγράφου 1 καλείται να το παραδώσει οικειοθελώς. Συντάσσεται πρακτικό οικειοθελούς παραδόσεως του αγαθού, το οποίο υπογράφεται από το πρόσωπο που παραδίδει το ευρεθέν αγαθό […]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="084.003"><NO.PARAG>(3)</NO.PARAG><ALINEA>Εάν το πρόσωπο αρνείται να παραδώσει το αγαθό κατά την έννοια της παραγράφου 1, το αγαθό αυτό κατάσχεται και συντάσσεται πρακτικό κατασχέσεως. […]</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="084.006"><NO.PARAG>(6)</NO.PARAG><ALINEA>[…] Η παράδοση ή η κατάσχεση κοινοποιείται στο κράτος μέλος που εισήγαγε την καταχώριση για σκοπούς αναζητήσεως στο SIS και/ή στη βάση δεδομένων της Interpol.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="084.007"><NO.PARAG>(7)</NO.PARAG><ALINEA>Η κοινοποίηση στο κράτος μέλος που έχει εισαγάγει την καταχώριση της αναζητήσεως στο SIS και/ή στη βάση δεδομένων της Interpol πραγματοποιείται από την αρμόδια εξειδικευμένη δομή του Υπουργείου Εσωτερικών.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="084.008"><NO.PARAG>(8)</NO.PARAG><ALINEA>[…] Εάν το κράτος μέλος που εισήγαγε την καταχώριση ζητήσει, εντός 60 ημερών, την επιστροφή του αγαθού, αυτό επιστρέφεται στο πρόσωπο που αναφέρεται στην αίτηση εντός 7 ημερών με απόφαση του προϊσταμένου της αρμόδιας μονάδας κατά την έννοια της παραγράφου 6.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="084.009"><NO.PARAG>(9)</NO.PARAG><ALINEA>[…] Εάν το κράτος μέλος που εισήγαγε την καταχώριση δεν ζητήσει, εντός 60 ημερών, την επιστροφή του αγαθού, αυτό επιστρέφεται στο πρόσωπο που το παρέδωσε ή σ’ αυτό από το οποίο κατασχέθηκε εντός 7 ημερών με απόφαση του προϊσταμένου της αρμόδιας μονάδας κατά την έννοια της παραγράφου 6.</ALINEA></PARAG><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το ιστορικό της διαφοράς, η διαδικασία της κύριας δίκης, το προδικαστικό ερώτημα και η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Ο EF, Βούλγαρος υπήκοος, αγόρασε αυτοκίνητο όχημα με δάνειο από νορβηγική τράπεζα με την ονομασία Santander Consumer Bank. Tον Μάιο του 2016, ο EF σταμάτησε να αποπληρώνει το δάνειο και η εν λόγω τράπεζα διαβίβασε τον φάκελο στη Lindorff AS για την είσπραξη των οφειλών. Απαντώντας σε αίτημα εκούσιας πληρωμής και σε προειδοποιητική επιστολή, ο EF ενημέρωσε την εταιρία αυτή ότι το επίμαχο όχημα βρισκόταν στη Βουλγαρία. Το όχημα είχε, συγκεκριμένα, πωληθεί στον AB, νομίμως καταχωρισθέντα ως ιδιοκτήτη στο κράτος αυτό, ο οποίος το είχε μεταπωλήσει στον προσφεύγοντα της κύριας δίκης, DB. Ο τελευταίος είχε αγοράσει το όχημα τον Μάρτιο του 2017 στη Varna (Βουλγαρία) και το είχε ταξινομήσει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20170524">24 Μαΐου 2017</DATE>, δημιουργήθηκε και εγγράφηκε καταχώριση στο Εθνικό Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν (SISN) από τη Νορβηγία για την κατάσχεση αυτοκινήτου οχήματος που χαρακτηρίσθηκε ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>αγαθό που έχει κλαπεί, υπεξαιρεθεί ή απολεσθεί<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/>, έγινε δε η δέουσα εξατομίκευση του οχήματος με αναφορά και του αριθμού πλαισίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20170526">26 Μαΐου 2017</DATE>, η βουλγαρική αστυνομία ανακάλυψε σε χώρο σταθμεύσεως αυτοκινήτων στη Silistra (Βουλγαρία) το όχημα που ταξινομήθηκε στο όνομα του DB και, αφού συμβουλεύθηκε το αυτοματοποιημένο σύστημα πληροφοριών <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Δραστηριότητες αναζητήσεως<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/> – SIS II, διαπίστωσε απόλυτη ταύτιση με τον αριθμό πλαισίου του οχήματος για το οποίο η Νορβηγία είχε εισαγάγει καταχώριση. Δυνάμει του άρθρου 84, παράγραφος 3, του ZMVR, κατασχέθηκαν το όχημα και η άδεια κυκλοφορίας του DB.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Κατόπιν ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των τμημάτων Sirene της Βουλγαρίας και της Νορβηγίας, εκδόθηκε απόφαση επιστροφής των κατασχεθέντων αγαθών από τον προϊστάμενο της περιφερειακής αστυνομικής διοικήσεως της Silistra. Από την αιτιολογία της αποφάσεως προκύπτει ότι το όχημα είχε καταχωριστεί ως αναζητούμενο από το νορβηγικό τμήμα Sirene στο πλαίσιο της ποινικής διώξεως για την αξιόποινη πράξη της απάτης ή της καταχρήσεως εμπιστοσύνης που διαπράχθηκε στις <DATE ISO="20141223">23 Δεκεμβρίου 2014</DATE> στη Hordaland (Νορβηγία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Η νορβηγική εμπορική εταιρία Santander Consumer Bank, ιδιοκτήτρια του οχήματος, δήλωσε ότι επιθυμούσε να της επιστραφεί το όχημα και εξουσιοδότησε σχετικώς την εταιρία Lindorff, την οποία αντιπροσωπεύει στη Βουλγαρία η εταιρία Plam EOOD.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20170606">6 Ιουνίου 2017</DATE>, η βουλγαρική αστυνομική αρχή έλαβε από την Plam EOOD αίτηση για την παράδοση του κατασχεθέντος οχήματος. Κατόπιν τούτου, η αστυνομική αρχή επικοινώνησε με το βουλγαρικό Υπουργείο Εσωτερικών προκειμένου να επιτύχει την αποστολή επίσημης αίτησης για την επιστροφή από τη Νορβηγία. Στις <DATE ISO="20170704">4 Ιουλίου 2017</DATE>, το όχημα παραδόθηκε στον CD, διαχειριστή της Plam EOOD. Στις <DATE ISO="20170712">12 Ιουλίου 2017</DATE>, οι δύο πινακίδες κυκλοφορίας και η άδεια κυκλοφορίας του οχήματος επεστράφησαν στον προσφεύγοντα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Ο DB και η σύζυγός του LY άσκησαν προσφυγή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου αμφισβητώντας τη νομιμότητα της αποφάσεως παράδοσης του επίμαχου οχήματος στην εταιρία Plam EOOD που εκδόθηκε από την καθής της κύριας δίκης αστυνομική αρχή βάσει του άρθρου 84, παράγραφος 8, του ZMVR, λαμβανομένου υπόψη του ότι η καταχώριση που εισήχθη από τη Νορβηγία στο SIS II ήταν αναιτιολόγητη λόγω ελλείψεως πειστικών αποδεικτικών στοιχείων ότι κινήθηκαν και διεξήχθησαν ποινικές διώξεις σχετικά με το όχημα αυτό στη Νορβηγία. Οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης υπέβαλαν επίσης αίτηση ενώπιον της εν λόγω αρχής ζητώντας την άμεση επιστροφή του οχήματος για τον λόγο ότι η κατάσχεση είχε<?PAGE NO="4"?> διενεργηθεί αναγκαστικώς και άνευ οποιασδήποτε πραγματικής και νομικής βάσεως. Αφού οι προσφεύγοντες παρέλαβαν ρητή απορριπτική απόφαση από την εν λόγω αρχή, την προσέβαλαν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου. Η δεύτερη αυτή υπόθεση ανεστάλη έως την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο της υποθέσεως της κύριας δίκης, το αιτούν δικαστήριο ζήτησε από την καθής αρχή να προσκομίσει απόσπασμα από τον ποινικό κώδικα που ισχύει στη Νορβηγία, συνοδευόμενο από επίσημη μετάφραση στη βουλγαρική γλώσσα, συμπεριλαμβανομένων των παραγράφων που χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να διενεργηθεί η καταχώριση στο SIS II σχετικά με το επίμαχο όχημα, όπερ όμως δεν συνέβη. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της <DATE ISO="20200708">8ης Ιουλίου 2020</DATE>, το εν λόγω δικαστήριο επισήμανε επίσης στην ως άνω αρχή ότι σ’ αυτήν εναπόκειται να προσκομίσει την επίσημη απάντηση από τις νορβηγικές αστυνομικές αρχές όσον αφορά το ζήτημα αν είχαν κινηθεί ποινικές διώξεις με αντικείμενο το εν λόγω όχημα στη Νορβηγία και, σε περίπτωση που τούτο συνέβη, να δηλώσει ποιο αδίκημα αποτελούσε το αντικείμενο των εν λόγω διαδικασιών και σε ποιο στάδιο αυτές βρίσκονταν. Κατόπιν του αιτήματος αυτού, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της <DATE ISO="20200826">26ης Αυγούστου 2020</DATE>, προσκομίστηκε έγγραφο του προϊσταμένου της υπηρεσίας Sirene, υπαγομένης στη διεύθυνση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Διεθνής Επιχειρησιακή Συνεργασία<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/> του Υπουργείου Εσωτερικών, στο οποίο διευκρινίζεται ότι ο φάκελος σχετικά με το εν λόγω όχημα έκλεισε και η ανάκριση της υποθέσεως περατώθηκε στις <DATE ISO="20170710">10 Ιουλίου 2017</DATE> λόγω της ευρέσεως και του επαναπατρισμού του οχήματος στη Νορβηγία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς το αν το επίμαχο όχημα έχει αποτελέσει αντικείμενο οποιαδήποτε ποινικής διαδικασίας στη Νορβηγία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί ότι η συμπεριφορά του δανειολήπτη EF, η οποία συνιστά μη εκτέλεση συμβάσεως τραπεζικού δανείου, είχε χαρακτηριστεί, μεταξύ άλλων, ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>διακεκριμένη απάτη<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/> και ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>εκβίαση<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>, ποινικοί χαρακτηρισμοί που δεν επισύρουν ποινικές κυρώσεις βάσει του βουλγαρικού δικαίου στο πλαίσιο της προαναφερθείσας έννομης σχέσης.</P></NOTE> και θεωρεί ότι, σε περίπτωση που τούτο δεν συνέβη, η καταχώριση στο SIS II έχει εισαχθεί εκτός του πεδίου εφαρμογής που ορίζεται στο άρθρο 2 της απόφασης 2007/533 και, κατά συνέπεια, κατά παράβαση του σκοπού που επιδιώκεται με τη δημιουργία του SIS II, όπως ο σκοπός αυτός δηλώνεται στην εν λόγω απόφαση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται σχετικά με το αν είναι σύμφωνη προς την απόφαση 2007/533 εθνική νομοθετική διάταξη, όπως το άρθρο 84 του ZMVR, που επιβάλλει στις αρμόδιες βουλγαρικές αρχές να κατάσχουν οποιοδήποτε αγαθό έχει καταχωριστεί για σκοπούς αναζητήσεως στο SIS II και, εφόσον το καταχωρούν κράτος μέλος ζητήσει την επιστροφή του, να παραδώσουν το αγαθό στο κράτος αυτό, χωρίς οι εν λόγω αρχές να επιτρέπεται να επικαλεστούν, κατά τη διάρκεια της σχετικής διαδικασίας, τον παράνομο χαρακτήρα της εισαγωγής της καταχωρίσεως, όπως περιγράφεται στο προηγούμενο σημείο. Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί ειδικότερα ότι οι ενδεχόμενοι καλόπιστοι ιδιοκτήτες, όπως οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης, θα στερούνταν, σε μια τέτοια περίπτωση, κάθε έννομης προστασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Administrativen sad Silistra (διοικητικό πρωτοδικείο Silistra) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Έχει το άρθρο 39 και, ειδικότερα, το άρθρο 39, παράγραφος 3, της αποφάσεως [2007/533] την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας και εθνικές διοικητικές πρακτικές που προβλέπουν ότι το αρμόδιο εκτελεστικό όργανο μπορεί και οφείλει να αρνηθεί την εκτέλεση,<?PAGE NO="5"?> εφόσον υπάρχουν ενδείξεις ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι η εισαχθείσα στο SIS καταχώριση δεν εμπίπτει στους σκοπούς για τους οποίους εγγράφηκε και ιδίως στους σκοπούς του άρθρου 38, παράγραφος 1, της αποφάσεως;<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις υπέβαλαν ο DB, η Βουλγαρική Κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Α.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Προκαταρκτικές παρατηρήσεις</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Το προδικαστικό ερώτημα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να αναδιατυπωθεί. Τούτο διότι, όπως διατυπώθηκε από το αιτούν δικαστήριο, φαίνεται να είναι αμιγώς υποθετικό και, ως εκ τούτου, η απάντηση του Δικαστηρίου δεν θα μπορούσε να συμβάλει στην επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Πράγματι, το αιτούν δικαστήριο ερωτά το Δικαστήριο σχετικά με το αν είναι σύμφωνες προς το άρθρο 39 της αποφάσεως 2007/533 διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας ή εθνικές διοικητικές πρακτικές που επιβάλλουν την άρνηση εκτελέσεως καταχωρίσεως που εισήχθη στο SIS II από τις αρχές του κράτους μέλους εκτελέσεως, όταν οι τελευταίες εκτιμούν ότι η καταχώριση δεν εμπίπτει στους σκοπούς που επιδιώκει η ως άνω απόφαση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Όπως προαναφέρθηκε, από το άρθρο 84 του ZMVR προκύπτει, ωστόσο, ότι η βουλγαρική νομοθεσία ουδόλως επιτρέπει στις αρμόδιες εθνικές αρχές να προβάλλουν τέτοια άρνηση σε περιστάσεις όπως αυτές που περιγράφονται από το αιτούν δικαστήριο. Αντιθέτως, οι αρχές αυτές δρουν κατά <HT TYPE="ITALIC">δέσμια αρμοδιότητα</HT> στο μέτρο που, όταν εντοπιστεί αγαθό που έχει καταχωριστεί για σκοπούς αναζητήσεως στο SIS II, οι εν λόγω αρχές υποχρεούνται να το κατασχέσουν και, εάν στη συνέχεια λάβουν σχετική αίτηση από το καταχωρούν κράτος μέλος εντός προθεσμίας 60 ημερών από την κοινοποίηση της κατασχέσεως στο εν λόγω κράτος, να το επιστρέψουν στο πρόσωπο που αναφέρεται στην αίτηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, προτείνω στο Δικαστήριο να αναδιατυπώσει το ερώτημα, αλλά όχι με τον τρόπο που προκρίνει η Επιτροπή. Κατά την Επιτροπή, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν το βουλγαρικό δίκαιο είναι σύμφωνο προς την απόφαση 2007/533 κατά το μέρος που προβλέπει άνευ όρων επαναπατρισμό των αντικειμένων που έχουν κατασχεθεί βάσει καταχωρίσεως στο SIS II· ως εκ τούτου, η Επιτροπή φρονεί ότι ο έλεγχος τον οποίο διενεργεί το δικαστήριο αυτό στο πλαίσιο της υποθέσεως της κύριας δίκης αφορά αποκλειστικά το εν λόγω ζήτημα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Πράγματι, οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης αμφισβητούν τη νομιμότητα της αποφάσεως που εκδόθηκε βάσει του άρθρου 84, παράγραφος 8, του ZMVR, με την οποία η βουλγαρική αστυνομία ανταποκρίθηκε στη γραπτή αίτηση για την επιστροφή του επίμαχου οχήματος που απεστάλη από τη Νορβηγία. Ωστόσο, πολλά σημεία της αποφάσεως περί παραπομπής καθιστούν σαφές, κατά τη γνώμη μου, ότι οι προβαλλόμενες πλημμέλειες αφορούν μάλλον την παρανομία που απορρέει από τη μη τήρηση των προϋποθέσεων που δικαιολογούν την εισαγωγή της καταχωρίσεως στο SIS II, η οποία καθιστά την εκτέλεση της καταχωρίσεως παράνομη στο σύνολό της, δοθέντος ότι, εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση είχαν τη δυνατότητα να προβάλουν τέτοια παρανομία, δεν θα ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί ούτε η κατάσχεση ούτε ο επαναπατρισμός του οχήματος στη Νορβηγία. Ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθεί η πρόταση της Επιτροπής να αναδιατυπωθεί το υποβληθέν ερώτημα με τέτοιον τρόπο<?PAGE NO="6"?> ώστε να αναφέρεται αποκλειστικά στο αν είναι σύμφωνη προς την απόφαση 2007/533 η εθνική διάταξη κατά το μέρος που προβλέπει τον άνευ όρων επαναπατρισμό των αντικειμένων που κατάσχονται βάσει καταχωρίσεως στο SIS II.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Συνεπώς, θεωρώ αναγκαίο να αναδιατυπωθεί το υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα υπό την έννοια ότι το αιτούν δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινιστεί αν το άρθρο 39 της αποφάσεως 2007/533 αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση που δεν επιτρέπει στις αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση να αρνηθούν την εκτέλεση καταχωρίσεως για αντικείμενο καταχωρισθέν στο SIS II σε περίπτωση που ορισμένα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η καταχώριση δεν εμπίπτει στον σκοπό που επιδιώκει το άρθρο 38 της εν λόγω αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Θα επανέλθω στο ζήτημα αυτό στη συνέχεια.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Β.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του προδικαστικού ερωτήματος</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Το SIS, το οποίο δημιουργήθηκε με τη Σύμβαση εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν (στο εξής: ΣΕΣΣ)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Σύμβαση εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, της <DATE ISO="19850614">14ης Ιουνίου 1985</DATE>, μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="239" PAGE.FIRST="19" DATE.PUB="2000">ΕΕ 2000, L 239, σ. 19</REF.DOC.OJ>), άρθρα 92 έως 119.</P></NOTE> και το οποίο στη συνέχεια εξελίχθηκε στη σημερινή του μορφή, αυτή του SIS δεύτερης γενιάς (SIS II), είναι ένα κοινό σύστημα πληροφοριών που επιτρέπει στις αρχές ασφαλείας των κρατών μελών να συνεργάζονται ανταλλάσσοντας πληροφορίες με σκοπό την εφαρμογή των σημαντικών πολιτικών για τη δημιουργία ενός χώρου χωρίς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα της Ένωσης. Ειδικότερα, το SIS επιτρέπει στις εν λόγω αρχές, μέσω αυτοματοποιημένης διαδικασίας υποβολής ερωτήσεων, να έχουν πρόσβαση σε καταχωρίσεις που αφορούν πρόσωπα ή αντικείμενα που εισέρχονται από κάποιο άλλο κράτος μέλος. Οι καταχωρίσεις αυτές χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορα ή στο εθνικό έδαφος και για τη χορήγηση θεωρήσεων και αδειών διαμονής, καθώς και για την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Βλ. πρόταση αποφάσεως του Συμβουλίου σχετικά με τη δημιουργία, τη λειτουργία και τη χρήση του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (COM/2005/230 τελικό – CNS 2005/0103), σ. 2 και 4.</P></NOTE>. Ως εκ τούτου, το SIS αποτελεί ουσιαστικό εργαλείο τόσο για την εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων όσο και για τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας εντός του χώρου αυτού<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Πρβλ. αιτιολογική σκέψη 5 της αποφάσεως 2007/533.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Μολονότι πρόκειται για ενιαίο σύστημα, το SIS II διέπεται από δύο διαφορετικά νομοθετήματα, δηλαδή τον κανονισμό 1987/2006<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Κανονισμός (ΕΚ) 1987/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20061220">20ής Δεκεμβρίου 2006</DATE>, σχετικά με τη δημιουργία, τη λειτουργία και τη χρήση του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="381" PAGE.FIRST="4" DATE.PUB="2006">ΕΕ 2006, L 381, σ. 4</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> και την απόφαση 2007/533, τέτοια δε διπλή ρύθμιση καθίσταται αναγκαία από το γεγονός ότι το σύστημα αυτό έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει τόσο την εφαρμογή πολιτικών που συνδέονται με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, οι οποίες εμπίπτουν στη ΣΛΕΕ, όσο και τη συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις, η οποία εμπίπτει στη ΣΕΕ. Οι νομοθετικές αυτές πράξεις εφαρμόζονται επίσης στην Ισλανδία και στη Νορβηγία δυνάμει του άρθρου 2 της Συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="176" PAGE.FIRST="36" DATE.PUB="1999">ΕΕ 1999, L 176, σ. 36</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Όσον αφορά την απόφαση 2007/533, της οποίας η ερμηνεία ζητείται στην υπό κρίση υπόθεση από το αιτούν δικαστήριο, πρέπει εκ προοιμίου να επισημανθεί ότι το άρθρο της 2, παράγραφος 1, ορίζει ότι η εν λόγω απόφαση καθορίζει τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για την εισαγωγή και επεξεργασία των καταχωρίσεων στο SIS II σχετικά με πρόσωπα και αντικείμενα και για την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών και πρόσθετων στοιχείων στο πλαίσιο της αστυνομικής συνεργασίας και της δικαστικής συνεργασίας επί ποινικών υποθέσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Η ανταλλαγή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>συμπληρωματικών πληροφοριών<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/> που συνδέονται με μια καταχώριση είναι απαραίτητη για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της αποφάσεως 2007/533<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της αποφάσεως 2007/533 ορίζει την έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>συμπληρωματικών πληροφοριών<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/> ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>οι πληροφορίες που δεν έχουν αποθηκευθεί στο SIS II, συνδέονται ωστόσο με τις καταχωρίσεις του SIS II, οι οποίες πρέπει να ανταλλάσσονται: i) προκειμένου τα κράτη μέλη να διαβουλεύονται μεταξύ τους ή να αλληλοενημερώνονται κατά την εισαγωγή καταχωρίσεως, ii) μετά από εντοπισμό καταχώρισης (hit) ώστε να είναι δυνατό να ληφθούν τα ενδεδειγμένα μέτρα, iii) όταν δεν μπορεί να αναληφθεί η απαιτούμενη δράση, iv) σε σχέση με την ποιότητα των δεδομένων του SIS II, v) σε σχέση με τη συμβατότητα και την προτεραιότητα των καταχωρίσεων, vi) σε σχέση με την άσκηση του δικαιώματος πρόσβασης<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>.</P></NOTE>. Δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 2, της εν λόγω αποφάσεως, κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να δημιουργήσει μια δομή που ονομάζεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>τμήμα Sirene<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/>, η οποία προβαίνει στην ανταλλαγή των ως άνω πληροφοριών σύμφωνα με τις διατάξεις ενός εγχειριδίου που ονομάζεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>εγχειρίδιο Sirene<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>, όπως ορίζεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Οι καταχωρίσεις ταξινομούνται και ρυθμίζονται στην απόφαση 2007/533 με βάση τον <HT TYPE="ITALIC">λόγο</HT> της εγγραφής τους στο SIS II. Κάθε κατηγορία καταχωρίσεως που προσδιορίζεται με τον τρόπο αυτόν αποτελεί αντικείμενο ενός κεφαλαίου που περιλαμβάνει αναγκαίως μια διάταξη σχετικά με τα <HT TYPE="ITALIC">δεδομένα που επιτρέπουν την ταυτοποίηση ή την εύρεση του προσώπου ή του αντικειμένου τα οποία αφορά</HT> η καταχώριση και μια διάταξη σχετικά με τη <HT TYPE="ITALIC">δράση</HT> <HT TYPE="ITALIC">που πρέπει να αναλάβουν</HT> για την εκτέλεση της καταχώρισης οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Όταν αφορούν αντικείμενα, οι καταχωρίσεις ταξινομούνται ως καταχωρίσεις <HT TYPE="ITALIC">με σκοπό τη διακριτική παρακολούθηση ή τον ειδικό έλεγχο</HT>, οι οποίες διέπονται από τα άρθρα 36 και 37 της αποφάσεως 2007/533, και καταχωρίσεις <HT TYPE="ITALIC">για την κατάσχεση ή την απόδειξη σε ποινική διαδικασία</HT>, οι οποίες διέπονται από τα άρθρα 38 και 39 της αποφάσεως. Όσον αφορά τη δεύτερη αυτή κατηγορία καταχωρίσεων, τα δεδομένα που επιτρέπουν την ταυτοποίηση ή την εύρεση του σχετικού αντικειμένου είναι οι εύκολα αναγνωρίσιμες κατηγορίες αντικειμένων που αναφέρονται στο άρθρο 38, παράγραφος 2, της εν λόγω απόφασης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Ωστόσο, δεν αμφισβητείται ότι η επίμαχη καταχώριση στην υπόθεση της κύριας δίκης εισήχθη στο SIS II από τη Νορβηγία με σκοπό την κατάσχεση του επίμαχου οχήματος και ότι το όχημα αυτό, όπως και η άδεια και οι πινακίδες κυκλοφορίας του, εμπίπτουν στις κατηγορίες που κατονομάζονται αντιστοίχως ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>οχήματα κυλινδρισμού κινητήρα άνω των 50 κυβικών εκατοστών<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/> (άρθρο 38, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της αποφάσεως 2007/533) και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>άδειες κυκλοφορίας οχημάτων και πινακίδες αριθμού κυκλοφορίας που έχουν κλαπεί, υπεξαιρεθεί, απολεσθεί ή ακυρωθεί<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/> (άρθρο 38, παράγραφος 2, στοιχείο στʹ, της αποφάσεως).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Η εκτέλεση δράσης βάσει καταχωρίσεως με σκοπό την κατάσχεση ή την απόδειξη σε ποινική διαδικασία, όπως εν προκειμένω, αποτελεί το αντικείμενο του άρθρου 39 της αποφάσεως 2007/533. Η παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου έχει ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>Εάν από αναζήτηση διαπιστωθεί ότι υπάρχει καταχώριση για αντικείμενο το οποίο έχει εντοπισθεί, η αρχή η οποία συνδύασε τα δύο δεδομένα επικοινωνεί με την αρχή που εισήγαγε την καταχώριση, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία για τα αναγκαία μέτρα […]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Μολονότι το γράμμα της διατάξεως καταλείπει ορισμένες αμφιβολίες ως προς τον ακριβή προσδιορισμό της δράσης την οποία πρέπει να εκτελέσουν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, αρκεί η αναδρομή στο σημείο 2.2.2. του προσαρτήματος 2 του εγχειριδίου Sirene προκειμένου να διαπιστωθεί ότι η δράση διαρθρώνεται γύρω από τις ακόλουθες πράξεις: πρώτον, την κατάσχεση του αντικειμένου ή τη λήψη όλων των αναγκαίων ασφαλιστικών μέτρων, δεύτερον, την ταυτοποίηση του προσώπου που κατέχει το αντικείμενο και, τρίτον, την επικοινωνία με το τμήμα Sirene του καταχωρούντος κράτους μέλους (προκειμένου να συμφωνηθούν τα αναγκαία μέτρα).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Όσον αφορά την εκτέλεση της ζητούμενης δράσης, το άρθρο 39, παράγραφος 2, της αποφάσεως 2007/533 προβλέπει ότι, προς τον σκοπό αυτόν, οι αρμόδιες αρχές των οικείων κρατών μελών επικοινωνούν μέσω της ανταλλαγής συμπληρωματικών πληροφοριών. Ειδικότερα, το σημείο 8.3. του εγχειριδίου Sirene διευκρινίζει ότι δομημένη ανταλλαγή πληροφοριών λαμβάνει χώρα μεταξύ του τμήματος Sirene του καταχωρούντος κράτους μέλους και του τμήματος Sirene του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μέσω των εντύπων Sirene. Το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση χρησιμοποιεί το έντυπο G για να ενημερώσει το τμήμα Sirene του καταχωρούντος κράτους μέλους, όταν εντοπίζεται καταχώριση κατόπιν αυτοματοποιημένης αναζητήσεως του SIS II όσον αφορά αντικείμενο καταχωρισθέν από το εν λόγω τμήμα. Εφόσον ζητούνται συμπληρωματικές πληροφορίες, το τμήμα Sirene του κράτους μέλους τις παρέχει μέσω του εντύπου P.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Επομένως, από τα ανωτέρω συνάγεται ότι από τη στιγμή που έχει εισαχθεί καταχώριση στο SIS II με σκοπό την κατάσχεση αντικειμένων ή τη χρησιμοποίησή τους ως αποδεικτικών στοιχείων σε ποινική διαδικασία, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση υποχρεούνται καταρχήν να εκτελέσουν τη δράση βάσει της καταχωρίσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, καμία άρνηση των εν λόγω αρχών να εκτελέσουν τη ζητούμενη δράση δεν μπορεί να θεμελιωθεί <HT TYPE="ITALIC">στη δική τους εκτίμηση</HT> των περιστάσεων που δικαιολόγησαν την εισαγωγή καταχωρίσεως στο SIS II, όπως είναι οι περιστάσεις που αφορούν την ύπαρξη εκκρεμούς ποινικής διαδικασίας στο καταχωρούν κράτος μέλος. Το συμπέρασμα αυτό απορρέει, μεταξύ άλλων, από τις διατάξεις του άρθρου 49, παράγραφοι 1 και 2, της αποφάσεως 2007/533, σύμφωνα με τις οποίες <HT TYPE="ITALIC">μόνο το καταχωρούν κράτος μέλος</HT> είναι υπεύθυνο για την ακρίβεια και την ενημερότητα των δεδομένων, καθώς και τη νομότυπη εισαγωγή τους στο SIS II και επιτρέπεται να τροποποιεί, να συμπληρώνει, να διορθώνει, να ενημερώνει ή να διαγράφει τα δεδομένα που έχει εισαγάγει<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Πρβλ. διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180607">7ης Ιουνίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Γάκη κατά Ευρωπόλ</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑671/17 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:416">EU:C:2018:416</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), με την οποία το Δικαστήριο επικύρωσε το συμπέρασμα του Γενικού Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο η Europol δεν ήταν αρμόδια να ασχοληθεί με αιτιάσεις σχετικά με την έλλειψη εγκυρότητας των δεδομένων που εισάγονται στο SIS II, αφού πρώτα παρατήρησε κατ’ ουσίαν ότι η εκτίμηση της εγκυρότητας των δεδομένων αυτών εμπίπτει, δυνάμει του άρθρου 49, παράγραφος 2, της αποφάσεως 2007/533, στην αποκλειστική αρμοδιότητα του καταχωρούντος κράτους μέλους.</P></NOTE>. Υπό την αυτή έννοια, το άρθρο 21 της εν λόγω αποφάσεως ορίζει ότι η εκτίμηση που προηγείται της εισαγωγής της καταχωρίσεως και αφορά το ζήτημα κατά πόσον η επίμαχη περίπτωση είναι αρκούντως κατάλληλη, συναφής και σπουδαία για να δικαιολογηθεί τέτοια εισαγωγή ανήκει στο καταχωρούν κράτος μέλος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Όπως διευκρίνισε το Δικαστήριο στην απόφαση Επιτροπή κατά Ισπανίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060131">31ης Ιανουαρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ισπανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑503/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:74">EU:C:2006:74</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, ένα τέτοιο συμπέρασμα δεν προκαλεί έκπληξη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Στην υπόθεση εκείνη, το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφανθεί σχετικά με την παραβίαση των κανόνων της ΣΕΣΣ οι οποίοι ενσωματώνονται επί του παρόντος στον κανονισμό 1987/2006 και οι οποίοι διέπουν την είσοδο στο έδαφος και την άρνηση χορηγήσεως θεωρήσεως σε<?PAGE NO="9"?> οποιονδήποτε πολίτη τρίτης χώρας έχει αποτελέσει αντικείμενο καταχωρίσεως στον κατάλογο ανεπιθυμήτων του SIS. Συναφώς, το Δικαστήριο επισήμανε καταρχάς ότι οι εν λόγω κανόνες προέβλεπαν, πρώτον, ότι η εκτίμηση όσον αφορά τις περιστάσεις που δικαιολογούν την ενσωμάτωση της καταχωρίσεως στο SIS αποτελούν αρμοδιότητα του καταχωρούντος κράτους μέλους (άρθρο 94, παράγραφος 1, και άρθρο 105 της ΣΕΣΣ) και, δεύτερον, ότι τα λοιπά συμβαλλόμενα κράτη είναι υποχρεωμένα, πλην εξαιρετικών περιστάσεων, να αρνηθούν την είσοδο και την έκδοση θεωρήσεως στον αλλοδαπό που αποτελεί αντικείμενο καταχωρίσεως στον κατάλογο ανεπιθυμήτων (άρθρα 5 και 15 της ΣΕΣΣ). Στη συνέχεια, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>αυτοματισμός<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/> της αρνήσεως αυτής αποτελεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>την έκφραση της αρχής της συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/>, η οποία αποτελεί τη βάση του κεκτημένου του Σένγκεν και η οποία είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του SIS<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060131">31ης Ιανουαρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Ισπανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑503/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:74">EU:C:2006:74</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Ένας τέτοιος αυτοματισμός χαρακτηρίζει επίσης, κατά τη γνώμη μου, την απόφαση 2007/533, καθόσον και η απόφαση αυτή περιέχει κανόνες για την καθιέρωση της αρμοδιότητας του καταχωρούντος κράτους μέλους όσον αφορά την εκτίμηση των περιστάσεων που δικαιολογούν καταχώριση στο SIS II (άρθρο 49, παράγραφοι 1 και 2, και άρθρο 21) και την υποχρέωση εκτελέσεως της δράσης βάσει της εν λόγω καταχώρισης στις αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση (άρθρο 39). Ως εκ τούτου, είναι αναπόδραστη, όπως άλλωστε επισήμανε και το Δικαστήριο στην απόφαση Επιτροπή κατά Ισπανίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060131">31ης Ιανουαρίου 2006</DATE> (<NO.CASE>C‑503/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:74">EU:C:2006:74</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, η ύπαρξη ορισμένου βαθμού αυτοματισμού στην εκτέλεση της δράσης βάσει της καταχώρισης, της οποίας η αναγκαιότητα δικαιολογείται από το γεγονός ότι τούτο αποτελεί έκφραση της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, η οποία αποτελεί τη βάση του κεκτημένου του Σένγκεν και η οποία είναι απαραίτητη για τη λειτουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχειρίσεως που αποσκοπεί στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας στον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης της Ένωσης, με επακόλουθο την ελεύθερη διέλευση των συνόρων στο εσωτερικό του χώρου Σένγκεν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Μολονότι υπάρχουν καταχωρίσεις που ενδέχεται να τεθούν υπό αμφισβήτηση και να οδηγήσουν σε άρνηση εκτελέσεως, ωστόσο αυτό δεν ισχύει όσον αφορά καταχωρίσεις για αντικείμενα που πρέπει να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία σε ποινική διαδικασία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Πράγματι, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το άρθρο 24 της αποφάσεως 2007/533, που επιτρέπει στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση να απαιτήσει την προσθήκη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>ειδικής ένδειξης<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/> ώστε η καταχώριση να μην εκτελεστεί στο έδαφός του, εφόσον εκτιμά ότι η εκτέλεση της καταχωρίσεως αντίκειται στην εθνική του νομοθεσία, τις διεθνείς του υποχρεώσεις ή τα ουσιώδη εθνικά του συμφέροντα, δεν καλύπτει τις δύο αυτές κατηγορίες. Το πεδίο εφαρμογής του περιορίζεται, κατά το γράμμα του, στις καταχωρίσεις που εισάγονται κατά το άρθρο 26 (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>Καταχωρίσεις για πρόσωπα που αναζητούνται με σκοπό τη σύλληψη και παράδοση ή την έκδοσή τους<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>), το άρθρο 32 (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>Καταχωρίσεις για εξαφανισθέντα πρόσωπα<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>) ή το άρθρο 36 (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>Καταχωρίσεις για πρόσωπα και αντικείμενα με σκοπό τη διακριτική παρακολούθηση ή τον ειδικό έλεγχο<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>) της εν λόγω αποφάσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Το άρθρο 48 της αποφάσεως 2007/533 προβλέπει μια περίπτωση μη εκτελέσεως καταχωρίσεως, η οποία όμως δεν προκύπτει από άρνηση εκτελέσεως από τις αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. Η διάταξη αυτή επιβάλλει στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση να ενημερώσει χωρίς καθυστέρηση το καταχωρούν κράτος μέλος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>αν δεν είναι δυνατή η εκτέλεση της ζητούμενης δράσης<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>. Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι η<?PAGE NO="10"?> επίμαχη περίπτωση αφορά <HT TYPE="ITALIC">αντικειμενική</HT> αδυναμία, όπως επιβεβαιώνει το σημείο 2.4. του εγχειριδίου Sirene, σύμφωνα με το οποίο η υποχρέωση ενημερώσεως κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης βαρύνει το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>που, βάσει όλων των διαθέσιμων πληροφοριών, <HT TYPE="ITALIC">αδυνατεί</HT> οριστικά να εφαρμόσει τη διαδικασία [που προβλέπεται για την περίπτωση εντοπισμού καταχωρίσεως]<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE> και αφορά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>το γεγονός ότι <HT TYPE="ITALIC">δεν είναι σε θέση</HT> να εκτελέσει τη ζητούμενη δράση<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE> (καθώς και τους λόγους τέτοιας αδυναμίας)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Στο σημείο 2.4 του εγχειριδίου Sirene αναφέρεται επίσης ότι, εφόσον το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση τήρησε την υποχρέωση ενημερώσεως που προβλέπεται στο άρθρο 48 της αποφάσεως 2007/533, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να συμφωνήσουν σχετικά με τις ενέργειες που πρέπει να εκτελεστούν σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία και σύμφωνα με τις νομικές πράξεις που αφορούν το SIS II.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Για λόγους πληρότητας πρέπει να διευκρινιστεί ότι, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαριθμεί, το άρθρο 49, παράγραφος 3, της αποφάσεως 2007/533 δεν αναγνωρίζει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση καμία δυνατότητα να αρνηθούν την εκτέλεση δράσης βάσει της καταχωρίσεως. Η διάταξη αυτή προβλέπει πράγματι ότι, εάν το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση διαθέτει ενδείξεις ότι ένα στοιχείο περιέχει νομικό ή πραγματικό σφάλμα, τότε πρέπει, με την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών, να ειδοποιήσει το καταχωρούν κράτος μέλος το ταχύτερο δυνατόν (και το αργότερο εντός δεκαημέρου από την ημέρα που περιήλθαν στη γνώση του οι εν λόγω ενδείξεις) και, σε περίπτωση διαφωνίας με το κράτος αυτό, πρέπει να υποβάλει το ζήτημα για γνωμοδότηση στον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ), ο οποίος ενεργεί ως διαμεσολαβητής, από κοινού με τις εθνικές εποπτικές αρχές. Άλλως ειπείν, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση οφείλουν μόνο να ενημερώσουν το καταχωρούν κράτος μέλος ότι τα δεδομένα είναι ανακριβή ή διατηρούνται παρανόμως, το δε καταχωρούν κράτος παραμένει τελικώς υπεύθυνο για τη διόρθωση ή τη διαγραφή των δεδομένων αυτών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Πρέπει να διευκρινιστεί ότι, εν πάση περιπτώσει, το άρθρο 49, παράγραφοι 3 και 4, της αποφάσεως 2007/533 δεν αφορά την περίπτωση όπου οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση επικαλούνται παράνομο χαρακτήρα των δεδομένων λόγω του ότι η καταχώριση που εισήχθη στο SIS II δεν εμπίπτει στους σκοπούς που επιδιώκονται με την απόφαση αυτή. Το συμπέρασμα αυτό στηρίζεται τόσο στο γράμμα όσο και στο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η διάταξη. Από άποψη γραμματικής ερμηνείας, δεν μπορώ παρά να σημειώσω ότι η παράγραφος 3 του εν λόγω άρθρου 49 αναφέρεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>πραγματικό σφάλμα<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/> και σε στοιχείο που <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>περιέχει νομικό […] σφάλμα<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/> και όχι σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>παρανόμως εισαγόμενο<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> στοιχείο, γεγονός που υποδηλώνει ότι η παρανομία δεν αφορά τις προϋποθέσεις που διέπουν την εισαγωγή των καταχωρίσεων στο SIS II. Από την άποψη του πλαισίου στο οποίο εντάσσεται η διάταξη, επισημαίνω, πρώτον, ότι το άρθρο 49 της αποφάσεως 2007/533 αποτελεί μέρος του κεφαλαίου XI της εν λόγω αποφάσεως, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>Γενικοί κανόνες για την <HT TYPE="ITALIC">επεξεργασία</HT> δεδομένων<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>, και, δεύτερον, ότι δεν συντρέχει λόγος η έκφραση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>στοιχείο [που] περιέχει νομικό […] σφάλμα<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου να ερμηνευθεί διαφορετικά από την ανάλογη έκφραση που περιλαμβάνεται στο άρθρο 58, παράγραφος 5, της ίδιας αποφάσεως, κατά την οποία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>[κ]άθε πρόσωπο έχει δικαίωμα […] να ζητήσει τη διαγραφή δεδομένων που το αφορούν και περιέχουν […] νομικό σφάλμα<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/>. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, ο παράνομος χαρακτήρας των δεδομένων οφείλεται στην παραβίαση εθνικών ή ενωσιακών κανόνων για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, όπως επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ενδεχόμενη διαμεσολάβηση μεταξύ του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση και του καταχωρούντος κράτους μέλους ανατίθεται στον ΕΕΠΔ.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, δεν υπάρχει αμφιβολία, κατά τη γνώμη μου, ότι η απόφαση 2007/533 δεν παρέχει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση καμία δυνατότητα να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα της εισαγωγής καταχωρίσεως με σκοπό την κατάσχεση αντικειμένων ή τη χρησιμοποίησή τους ως αποδεικτικών στοιχείων σε ποινική διαδικασία και, επομένως, να αρνηθούν να την εκτελέσουν για τον λόγο ότι δεν είναι σύμφωνη με τους σκοπούς που μπορούν να δικαιολογήσουν την εισαγωγή καταχωρίσεως στο SIS II. Εξάλλου, η αποτελεσματικότητα του SIS II θα υπονομευόταν σοβαρά αν η απόφαση 2007/533 είχε την έννοια ότι τα κράτη μέλη μπορούν να αρνηθούν να εκτελέσουν καταχώριση για τον προαναφερθέντα λόγο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Επομένως, η βουλγαρική νομοθεσία που εφαρμόστηκε στην υπόθεση της κύριας δίκης, και συγκεκριμένα το άρθρο 84 του ZMVR, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιβαίνει προς την απόφαση 2007/533, κατά το μέτρο που επιβάλλει στις εθνικές αστυνομικές αρχές άνευ όρων υποχρέωση να προβούν στην προσωρινή κατάσχεση ευρεθέντος αγαθού, όταν διαπιστώνουν ότι το αγαθό αυτό αποτελεί αντικείμενο καταχωρίσεως στο SIS II.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Ως προς τον επαναπατρισμό του οχήματος που κατασχέθηκε από τις βουλγαρικές αστυνομικές αρχές στην υπόθεση της κύριας δίκης, πρέπει να σημειωθεί ότι τούτο εμπίπτει στα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>αναγκαία μέτρα<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/>, των οποίων το περιεχόμενο πρέπει να συμφωνηθεί από το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση και το καταχωρούν κράτος μέλος, κατόπιν ανταλλαγής πληροφοριών κατά την έννοια του άρθρου 39 της αποφάσεως 2007/533. Ενώ η ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών μεταξύ των τμημάτων Sirene των εν λόγω κρατών μελών για να συμφωνηθούν τέτοια μέτρα αποτελεί ένα από τα συστατικά στοιχεία της εκτέλεσης δράσης βάσει καταχωρίσεως για αντικείμενα που πρέπει να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία σε ποινική διαδικασία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Πρβλ. Συντονιστική Ομάδα για την εποπτεία του SIS II, Κοινή θέση 1/2016 σχετικά με τη διαγραφή καταχωρίσεων κλαπέντων οχημάτων με σκοπό την κατάσχεση ή τη χρησιμοποίησή τους ως αποδεικτικών στοιχείων σε ποινική διαδικασία και σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 38 της αποφάσεως 2007/533/ΔΕΥ του Συμβουλίου, σημεία 17 και 18, όπου υπογραμμίζεται, κατ’ ουσίαν, ότι ο σκοπός της καταχωρίσεως δεν επιτυγχάνεται και ότι η καταχώριση δεν μπορεί, επομένως, να διαγραφεί, εάν δεν έχουν αποφασιστεί τα αναγκαία μέτρα κατόπιν της ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπεται στο άρθρο 39 της αποφάσεως 2007/533.</P></NOTE>, η <HT TYPE="ITALIC">εφαρμογή</HT> των εν λόγω μέτρων δεν εμπίπτει στην εκτέλεση της καταχωρίσεως, όπως προβλέπεται στην απόφαση 2007/533. Επομένως, η εφαρμογή αυτή διέπεται, κατά το άρθρο 39, παράγραφος 3, της εν λόγω αποφάσεως, αποκλειστικά από το εθνικό δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Αυτό σημαίνει ότι η βουλγαρική νομοθεσία, όπως ερμηνεύεται από τα εθνικά δικαστήρια, θα μπορούσε πράγματι να προβλέπει τη δυνατότητα, για τις αρμόδιες εθνικές αρχές, να μην προβαίνουν στον επαναπατρισμό του επίμαχου αντικειμένου προκειμένου να προστατευθεί το δικαίωμα κυριότητας του καλόπιστου αγοραστή, όπως των προσφευγόντων της κύριας δίκης. Ωστόσο, αυτό σημαίνει επίσης ότι μια διαφορετική νομοθετική επιλογή, όπως εν προκειμένω ο άνευ όρων επαναπατρισμός, δεν μπορεί να θεωρηθεί αντίθετη προς την απόφαση 2007/533. Πράγματι, δεν υπάρχει, όπως ορθώς υπογραμμίζει η Επιτροπή στις γραπτές παρατηρήσεις της, υποχρέωση επαναπατρισμού που να απορρέει από την εν λόγω απόφαση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται, κατά τη γνώμη μου, από το περιεχόμενο του νομικού καθεστώτος σχετικά με τη διαγραφή των καταχωρίσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Το άρθρο 45, παράγραφοι 1 και 3, της αποφάσεως 2007/533 προβλέπει ότι οι καταχωρίσεις για αντικείμενα που εισάγονται στο SIS II διατηρούνται μόνον για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την επίτευξη του σκοπού για τον οποίο εισήχθησαν, και επί δέκα έτη κατ’ ανώτατο όριο στην περίπτωση καταχωρίσεων με σκοπό την κατάσχεση ή τη χρησιμοποίησή τους ως αποδεικτικών στοιχείων σε ποινική διαδικασία. Όσον αφορά την τελευταία κατηγορία<?PAGE NO="12"?> καταχωρίσεων, το σημείο 8.4. του εγχειριδίου Sirene διευκρινίζει ότι η διαγραφή τους πραγματοποιείται, πέραν της περιπτώσεως λήξεως ισχύος της καταχωρίσεως (στοιχείο βʹ) ή λήψεως αποφάσεως διαγραφής από την αρμόδια αρχή του καταχωρούντος κράτους μέλους αναφοράς (στοιχείο γʹ), και μετά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>την κατάσχεση του αντικειμένου ή τη λήψη ισοδυνάμου μέτρου, εφόσον έχει πραγματοποιηθεί η αναγκαία επακόλουθη ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών μεταξύ των τμημάτων Sirene, ή εάν το αντικείμενο <HT TYPE="ITALIC">καταστεί αντικείμενο άλλης δικαστικής ή διοικητικής διαδικασίας</HT><QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE> και αναφέρει, ως παράδειγμα, μια δικαστική διαδικασία για καλή τη πίστει αγορά, μια περίπτωση αμφισβητούμενης κυριότητας ή μια δικαστική συνεργασία για αποδεικτικά στοιχεία. Άλλως ειπείν, όταν στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση εκκρεμεί δικαστική διαδικασία που προκλήθηκε από αμφισβήτηση της κυριότητας του αντικειμένου, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, η καταχώριση πρέπει να διαγραφεί.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Κρίνω σκόπιμο να συμπληρωθεί η διευκρίνιση που προκύπτει από το εγχειρίδιο Sirene με αναφορά στον κατάλογο συστάσεων και βέλτιστων πρακτικών με στόχο την ορθή εφαρμογή του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) και την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Παράρτημα στη σύσταση της Επιτροπής, της <DATE ISO="20151216">16ης Δεκεμβρίου 2015</DATE>, για την κατάρτιση καταλόγου συστάσεων και βέλτιστων πρακτικών με στόχο την ορθή εφαρμογή του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) και την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που εφαρμόζουν και χρησιμοποιούν το SIS II [C(2015) 9169 τελικό].</P></NOTE>, ο οποίος επίσης διαλαμβάνει ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>όσον αφορά τη διαγραφή των καταχωρίσεων, [ο κατάλογος] παρέχει παραδείγματα προς υποστήριξη του περιεκτικότερου κειμένου του εγχειριδίου Sirene<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Γενικότερα, ο κατάλογος αυτός μπορεί να παρέχει, όπως αναφέρεται στη σελίδα 2 της συστάσεως της Επιτροπής της οποίας αποτελεί το παράρτημα, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>νομικά μη δεσμευτικές κατευθύνσεις στα κράτη μέλη σχετικά με τις διάφορες πτυχές της χρήσης του SIS και την ανταλλαγή συμπληρωματικών πληροφοριών<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>.</P></NOTE>. Για την περίπτωση που η διαγραφή αυτή αφορά καταχωρίσεις αντικειμένων, ο εν λόγω κατάλογος διευκρινίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>[τ]ο SIS επιτρέπει τον εντοπισμό προσώπων και αντικειμένων. Δεν διαδραματίζει <HT TYPE="ITALIC">κανέναν ρόλο</HT> στις διαδικασίες που διενεργούνται στη συνέχεια από τις εθνικές δικαστικές αρχές. Συνεπώς, οι καταχωρίσεις για αντικείμενα αποσκοπούν στην κατάσχεση του καθορισμένου αντικειμένου (ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, στον εντοπισμό του) ούτως ώστε οι αρχές να μπορούν να προβαίνουν στις διαδικασίες εκτός SIS<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>, προσθέτοντας στη συνέχεια ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>εάν η υπόθεση εμφανίζει κάποιον βαθμό πολυπλοκότητας, όπως αμφισβήτηση της κυριότητας ή καλή τη πίστει αγορά, θα πρέπει να θεωρηθεί ως <HT TYPE="ITALIC">μη εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του SIS</HT><QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Με άλλα λόγια, τα άρθρα 38 και 39 της απoφάσεως 2007/533 αναφέρονται σε καταχωρίσεις για αντικείμενα που πρέπει να κατασχεθούν ή να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία σε ποινική διαδικασία. Επομένως, μόλις πραγματοποιηθεί η κατάσχεση του επίμαχου αντικειμένου (ή ληφθεί οποιοδήποτε ισοδύναμο μέτρο), το ζήτημα καθίσταται υπόθεση αστικού δικαίου σχετική με την κυριότητα, η δε καταχώριση μπορεί να διαγραφεί, διότι έχει επιτύχει τον σκοπό της. Η απόφαση 2007/533 υποχωρεί, επομένως, πλήρως έναντι του εθνικού δικαίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Αυτό σημαίνει ότι, αν το εθνικό δίκαιο, όπως αυτό έχει τύχει ερμηνείας από τη σχετική νομολογία, προβλέπει, όπως στην προκειμένη περίπτωση, ότι το κατασχεθέν αντικείμενο πρέπει να παραδοθεί στο καταχωρούν κράτος μέλος, χωρίς οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση να διαθέτουν τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν τη συμφωνία της εισαγωγής της καταχωρίσεως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό της αποφάσεως 2007/533, η νομοθετική αυτή επιλογή ουδόλως μπορεί να προσβληθεί με βάση την ανωτέρω απόφαση.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, φρονώ ότι συνάδει πλήρως προς το άρθρο 39 της αποφάσεως 2007/533 ο αυτόματος χαρακτήρας του επίμαχου νομοθετικού μηχανισμού, δηλαδή του άρθρου 84 του ZMVR, δυνάμει του οποίου, όταν η βουλγαρική αστυνομική αρχή εντοπίσει όχημα που έχει καταχωριστεί στο SIS II, το κατάσχει και, εάν υποβληθεί σχετική αίτηση από το καταχωρούν κράτος μέλος, το επιστρέφει.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Υπό το πρίσμα των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Administrativen sad Silistra (διοικητικό πρωτοδικείο Silistra, Βουλγαρία) ως εξής:</TXT><P>Το άρθρο 39 της απόφασης 2007/533/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20070612">12ης Ιουνίου 2007</DATE>, σχετικά με την εγκατάσταση, τη λειτουργία και τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II), δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία δεν επιτρέπει στις αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση να αρνηθούν την εκτέλεση καταχωρίσεως για αντικείμενο που έχει εγγραφεί στο SIS II, στην περίπτωση που, βάσει συγκεκριμένων στοιχείων, συνάγεται ότι η καταχώριση δεν εμπίπτει στον σκοπό που επιδιώκει το άρθρο 38, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως.</P><P>Ο επαναπατρισμός του αντικειμένου αποτελεί ένα από τα αναγκαία μέτρα τα οποία πρέπει να συμφωνηθούν μεταξύ των κρατών μελών κατόπιν ανταλλαγής συμπληρωματικών πληροφοριών και των οποίων η εφαρμογή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της αποφάσεως 2007/533.</P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>