<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1981ELA.0800286101.case.xml"><NO.CASE>195/80</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61980J0195</NO.CELEX><NO.SEQ>0014.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>2862</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>2879</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>18</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19811126">26. 11. 1981</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ 195/80</LEFT><RIGHT>MICHEL / ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση 195/80</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Bernard Michel, υπάλληλος τῆς Επιτροπῆς τῶν Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλῶν, Boulevard Mettewis 95/45, εκπροσωπούμενος ἀπό τόν Victor Biel, δικηγόρο Λουξεμβούργου, μέ ἀντίκλητο στό Λουξεμβοῦργο τόν προαναφερθέντα εκπρόσωπό του 18 A, rue des Glacis,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγων,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπουμένου ἀπό τόν F. Pasetti-Bombardella, Kirchberg, Λουξεμβούργο, επικουρούμενο ἀπό τόν Α. Bonn, δικηγόρο Λουξεμβούργου,</P><PARTY.STATUS>καθ' οὗ,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>πού ἔχει ὡς ἀντικείμενο τήν ἀκύρωση ἀποφάσεως περί ἀποκλεισμού ἀπό τις εξετάσεις γενικού διαγωνισμού,</P><?PAGE NO="2863"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)</P><P>συγκείμενο ἀπό τους Α. Touffait, πρόεδρο τμήματος, Mackenzie Stuart καί U. Everling, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: Sir Gordon Slynn</P><P>γραμματεύς: J. Α. Pompe, βοηθός γραμματεύς</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ἀκόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><P>Τά πραγματικά περιστατικά καί τά επιχειρήματα τῶν διαδίκων πού ἀνεπτύχθησαν κατά τήν διάρκεια τῆς έγγραφης διαδικασίας ἔχουν συνοπτικῶς ὡς έξης:</P><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>I —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Τό καθ' οὗ Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ἐδημοσίευσε στην 'Επίσημη Ἐφημερίδα των Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων τῆς <DATE ISO="19790606">6ης 'Ιουνίου 1979</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="141" DATE.PUB="1979" PAGE.FIRST="10">ΕΕ C 141, σ. 10</REF.DOC.OJ>), τήν προκήρυξη τοῦ γενικοῦ διαγωνισμοῦ ἀριθ. ΕΚ/21/Α γιά ἕνα <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>γενικό διαγωνισμό βάσει τίτλων καί εξετάσεων γιά τήν κατάρτιση πίνακα προσληπτέων υπαλλήλων διοικήσεως γαλλικής γλώσσας καί υπαλλήλων ολλανδικής γλώσσας τῶν οποίων ἡ σταδιοδρομία περιλαμβάνει τους βαθμούς 7 καί 6 τῆς κατηγορίας Α<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>. Σύμφωνα μέ τήν προκήρυξη διαγωνισμοῦ ὁ ἐν λόγω διαγωνισμός εἶχε ὡς ἀντικείμενο <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>τήν πλήρωση τῶν κενών θέσεων στίς υπηρεσίες τοῦ ὀργάνου καί τήν κατάρτιση πίνακα προσληπτέων προοριζομένων γιά τήν πλήρωση τῶν θέσεων της προαναφερθείσας σταδιοδρομίας πού θά ἠδύναντο νά καταστοῦν διαθέσιμες ἡ νά δημιουργηθούν καί πού δέν θά ἠδύναντο νά πληρωθούν μέ προαγωγή, μετάθεση, εσωτερικό διαγωνισμό ἡ μετάταξη ἀπό άλλο ὄργανο<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>.</TXT><P>Στό καφάλαιο III τῆς προκηρύξεως διαγωνισμοῦ ἡ φύση τοῦ διαγωνισμοῦ καί οἱ προϋποθέσεις συμμέτοχης καθορίζοντο ὡςέξης:</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>Ό διαγωνισμός αυτός θά διεξαχθεί βάσει τίτλων καί εξετάσεων.</P><P>Θά επιτραπεί ἡ συμμετοχή στους υποψηφίους, οἱ όποιοι θά πληροῦν τίς ἀκόλουθες προϋποθέσεις καί τῶν ὁποίων ἡ εξεταστική επιτροπή θά δεχθεί τήν υποψηφιότητα. Δέν θά δυνηθοῦν νά συμμετάσχουν παρά οἱ υποψήφιοι πού θά κληθοῦν σύμφωνα μέ τους τύπους.<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P><P>Ἡ προκήρυξη διαγωνισμοῦ ἀπήτει περαιτέρω πανεπιστημιακό δίπλωμα πού νά βεβαιώνει πλήρεις σπουδές σέ ὁρισμένα θέματα μεταξύ τῶν ὁποίων οἱ οικονομικές επιστήμες, προσθέτοντας:</P><?PAGE NO="2864"?><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>ἐνδεχομένως, επαγγελματική πείρα στους ανωτέρω τομείς πού νά εγγυώνται ισοδύναμα επίπεδο καί προσόντα<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>.</P></QUOT.S></P><P>Τό κεφάλαιο ΙV, <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>επιλογή βάσει τίτλων<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>, ήταν διατυπωμένο ὡς έξης:</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>Βαθμολόγηση: 0 μέχρι 40.</P><P>Ἡ εξεταστική επιτροπή, ἀφοῦ καθορίσει τά κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων θά εκτιμήσει τους τίτλους τῶν υποψηφίων, θά προβεί στην εξέταση τῶν τίτλων κάθε υποψηφίου.</P><P>Γιά νά γίνει δεκτός στίς εξετάσεις, κάθε υποψήφιος πρέπει νά συγκεντρώσει τουλάχιστον έξι δέκατα τῶν βαθμών πού προβλέπονται στην βαθμολόγηση.<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Κατά τήν τελευταία ημέρα υποβολής των υποψηφιοτήτων, στίς <DATE ISO="19790623">23 'Ιουνίου 1979</DATE>, εἶχαν υποβληθεί 2140 υποψηφιότητες μεταξύ τῶν ὁποίων ἡ ὑποψηφιότης τοῦ προσφεύγοντος Bernard Michel.</TXT><P>Ό προσφεύγων εἶναι ἀπό τό 1975 υπάλληλος στην 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ὅπου ἀρχικώς εἶχε καταλάβει θέση αναπληρωτοῦ βοηθοῦ διοικήσεως, βαθμοῦ Β 4 στην γενική διεύθυνση <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>μεταφορές<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/>. Μέ απόφαση τῆς <DATE ISO="19790914">14ης Σεπτεμβρίου 1979</DATE>, ὁ προσφεύγων προήχθει σέ βοηθό διοικήσεως μέ ἔνταξη στόν βαθμό Β 3 καί υπηρετεί ἐπί τοῦ παρόντος στην διεύθυνση <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>προσωπικό<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/>, τμήμα <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>ατομικά δικαιώματα καί προνόμια<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/> τῆς 'Επιτροπής. Πρό τῆς εισόδου του στην υπηρεσία τῆς 'Επιτροπής, ὁ προσφεύγων εἶχε εργασθεί στόν ιδιωτικό τομέα ἐπί 9 ἔτη ἐκ των ὁποίων 6 έτη ὡς βοηθός στό τμήμα <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>εξαγωγές<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> μεγάλης φαρμακευτικής επιχειρήσεως.</P><P>Παράλληλα μέ τήν πρακτική του εργασία, ὁ προσφεύγων παρηκολούθησε μαθήματα στό Institut d'Enseignement Supérieur Lucien Cooremans στίς Βρυξέλλες, λαβών τό 1977 τό πτυχίο εμπορικῶν καί προξενικών επιστημών καί τό δίπλωμα τοῦ agrégé de l'enseignement secondaire supérieur γιά τίς εμπορικές επιστήμες. Στό έγγραφο ὑποψη-φιότητός του ανέφερε ἐπί πλέον ὅτι παράλληλα πρός τήν πρακτική εργασία του εἶχε ακολουθήσει, ἀπό τό 1978 μέχρι τό 1979, μαθήματα στό Ἰνστιτοῦτο Ευρωπαϊκών Σπουδών ('Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών) χωρίς ὅμως νά ἀποκτήσει δίπλωμα. 'Εξ άλλου, ὁ προσφεύγων μνημόνευε στό έγγραφο τῆς υποψηφιότητός του δύο δημοσιευθείσες εργασίες ἐκ τῶν ὁποίων τό <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>Memoire<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/> τοῦ πέρατος σπουδών, καθώς καί, ὑπό τόν τίτλο <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>κοινωνικές δραστηριότητες<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/>, παιδαγωγική δραστηριότητα ὡς επιφορτισμένος μέ μαθήματα στην ἀνωτέρα νυκτερινή οικονομική εκπαίδευση.</P></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Ή εξεταστική επιτροπή τοῦ διαγωνισμού τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου ενέγραψε τόν προσφεύγοντα στόν πίνακα των <FT TYPE="NUMBER">1740</FT> υποψηφίων πού συνεκέντρωναν τίς προϋποθέσεις συμμετοχής στόν διαγωνισμό.</TXT><P>Ή εξεταστική επιτροπή προέβη περαιτέρω στην επιλογή βάσει τίτλων. Προκύπτει ἀπό τήν αιτιολογημένη έκθεση τῆς εξεταστικής επιτροπής ἐπί τῆς πορείας τῶν εργασιῶν της, πού προσεκόμισε τό Κοινοβούλιο σέ παράρτημα τοῦ υπομνήματος αντικρούσεώς του, ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή καθώρισε ὡς γενικό κριτήριο νά μή δεχθεί στίς εξετάσεις παρά τους υποψηφίους, μέ δικαιολογητικά μιας <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>καταρτίσεως λαμπροῦ νέου ἐπιστήμονος μέ ἐπί πλέον ελάχιστο όριο ειδικεύσεως ἡ δραστηριοτήτων ἡ επαγγελματικής πείρας<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/> καί ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή ὑπελόγισε πρός τόν σκοπό αυτό ὡς κριτήριο τό βασικό πανεπιστημιακό δίπλωμα σύμφωνα μέ τήν καταγωγή του καί τόν βαθμό τοῦ διπλώματος μέ ἀνώτατο ὅριο 22 βαθμούς, τά συμπληρωματικά πανεπιστημιακά διπλώματα μέ 1 μέχρι 3<?PAGE NO="2865"?> βαθμούς, τά ειδικά μεταπτυχιακά μαθήματα, την άσκηση, ανάλογες εμπειρίες μέ ευρωπαϊκή κλίση, πίνακα ικανότητος στους διαγωνισμούς κατηγορίας Α πού έχουν διοργανωθεί ἀπό τίς Κοινότητες μέ 1 μέχρι 3 βαθμούς, καθώς καί τήν επαγγελματική πείρα μέ 1 μέχρι 12 βαθμούς. Όσον άφορᾶ τό τελευταίο αυτό στοιχείο ἡ έκθεση τῆς εξεταστικής επιτροπής διευκρινίζει ὅτι ἐξε-τιμᾶτο ἀνάλογα μέ τα ἀκόλουθα κριτήρια:</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="DASH"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>—</NO.P><TXT>πείρα επιπέδου στελέχους (administrateur-rédacteur) στον δημόσιο ἡ ιδιωτικό τομέα, ανάλογη πείρα ἤ μόνο επιστημονική εκπαίδευση (στίς Κοινότητες ἀπό τοῦ επιπέδου Β 1 καί ὅλη ή LA)</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>—</NO.P><TXT>πείρα σέ τομέα σχετικό μέ τόν τομέα δραστηριοτήτων τοῦ ὀργάνου.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P><P>Στην βαθμολόγηση ὑπολογίζονται δύο βαθμοί γιά καθένα ἀπό τά δύο πρῶτα έτη καί ένας βαθμός γιά κάθε συμπληρωματικό έτος μέχρι κατά ἀνώτατο ὅριο 12 βαθμοί.</P><P>Ὁ συνυπολογισμός μέ τήν επαγγελματική πείρα πού ενδεχομένως ἐχρησιμοποιήθη γιά νά ἀναπληρώσει τήν έλλειψη πτυχίου ἐν ὄψει τῆς συμμετοχης στόν διαγωνισμό δέν επιτρέπεται.<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/></P><P>Κατά τήν βαθμολόγηση ἡ εξεταστική επιτροπή ἐβαθμολόγησε τόν προσφεύγοντα μέ 22 βαθμούς γιά τά βασικά πανεπιστημιακά διπλώματά του, ἀλλά μέ κανένα βαθμό γιά τά άλλα κριτήρια. Δεδομένου ὅτι δέν επέτυχε τό κατώτατο όριο τῶν 24 βαθμών ὁ προσφεύγων κατετάγη ἀπό τήν επιτροπή μεταξύ τῶν 1455 υποψηφίων πού ἀπο-κλείσθησαν ἀπό τίς εξετάσεις.</P><P>Οἱ εξετάσεις τοῦ διαγωνισμού διεξήχθησαν στίς <DATE ISO="19800307">7 Μαρτίου 1980</DATE>.</P></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Ό προσφεύγων ἐπληροφορήθη τήν περί τοῦ ἀποκλεισμοί) του ἀπό τίς εξετάσεις ἀπό-φαση τῆς εξεταστικής επιτροπής, μέ επιστολή τοῦ προέδρου τῆς εξεταστικής επιτροπής, ὑπό ημερομηνία <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE>, τῆς οποίας τό περιεχόμενο εἶναι τό ακόλουθο:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>Κατόπιν τῆς υποβολής τῆς υποψηφιότητός σας, σᾶς πληροφορώ ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή τῆς ὁποίας έχω τήν τιμή νά προεδρεύω ἀπεφάσισε νά σᾶς επιτρέψει νά συμμετάσχετε στόν προαναφερθέντα γενικό διαγωνισμό. Προέβη, ἑπομένως, στην βαθμολόγηση τῶν τίτλων σας βάσει τῶν δικαιολογητικών πού προσεκομίσατε, σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοῦ σημείου ΙV τῆς προκηρύξεως διαγωνισμοῦ.</P><P>Ή επιλογή βάσει τίτλων λαμβάνει ὑπ᾽ ὄψη τά ἀποκτηθέντα πανεπιστημιακά διπλώματα, τήν φύση τους, τό επίπεδό τους, εμπειρίες μεταπτυχιακής επιμορφώσεως, καθώς καί τήν ἀποκτηθείσα ἀπό τους υποψηφίους κατάλληλη επαγγελματική πείρα. Κατόπιν τῆς ἐν λόγω βαθμολογήσεως, ἡ ὑποψηφιότης σας δέν συνε-κέντρωσε τά έξι δέκατα τῶν βαθμών (24 στά 40) πού προβλέπονται ἀπό τήν προκήρυξη διαγωνισμού. Ὑπ᾽ αυτές τίς συνθήκες ή εξεταστική επιτροπή ἠναγκάσθη νά ἀποφασίσει νά μή επιτρέψει τήν συμμετοχή σας στην ἑπομένη φάση τοῦ διαγωνισμού, ήτοι στην φάση τῶν διαγωνισμών.<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P><P>'Επρόκειτο περί στερεότυπης επιστολής, πανομοιότυπης μέ τήν επιστολή πού εστάλη σέ ὅλους τους υποψηφίους πού δέν έγιναν δεκτοί στίς εξετάσεις. Περιείχε τό ἀκόλουθο υστερόγραφο:</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>Ή εξεταστική επιτροπή θά ἀπαντήσει σέ κάθε αίτηση συμπληρωματικών επεξηγήσεων ἐπί τῶν ἀνωτέρω.<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P><P>Στίς <DATE ISO="19800304">4 Μαρτίου 1980</DATE>, ὁ προσφεύγων, ἀναφερόμενος στήν ἐπιστολή αύτή, ἐζήτησε ἀπό τήν εξεταστική επιτροπή νά τοῦ ἀνακοινώσει τά κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων ή εξεταστική επιτροπή εἶχε εκτιμήσει τους<?PAGE NO="2866"?> τίτλους τῶν υποψηφίων καί τά ἀποτελέσματα τά όποια εἶχε επιτύχει προσωπικῶς γιά κάθε ἕνα ἀπό τά κριτήρια.</P><P>Τήν Δευτέρα, <DATE ISO="19800602">2 'Ιουνίου 1980</DATE>, ὁ προσφεύγων κατέθεσε στό ταχυδρομείο Βρυξελλῶν, συστημένη επιστολή, ἀπευθυνομενη στόν πρόεδρο τοῦ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μέ τήν ὁποία υπέβαλε διοικητική ένσταση ὑπό τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 90 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως κατά τοῦ ἀπο-κλεισμοῦ του ἀπό τίς εξετάσεις τοῦ ἐν λόγω διαγωνισμοῦ. Στην επιστολή αυτή, ὁ προσφεύγων ἐδήλωσε ὅτι δέν έλαβε γνώση της επιστολής τῆς εξεταστικής επιτροπής τοῦ διαγωνισμοῦ ὑπό ημερομηνία <DATE ISO="19800221">21 Φεβρουαρίου 1980</DATE>, παρά στίς <DATE ISO="19800303">3 Μαρτίου 1980</DATE>. 'Η επιστολή τῆς <DATE ISO="19800602">2ας 'Ιουνίου 1980</DATE> ἐπρωτοκολλήθη ἀπό τήν υπηρεσία ταχυδρομείου τοῦ Κοινοβουλίου στίς <DATE ISO="19800604">4 'Ιουνίου 1980</DATE>.</P><P>Ὁ προσφεύγων δέν έλαβε ἀπάντηση στην ένσταση αυτή.</P><P>Μέ επιστολή τῆς <DATE ISO="19800609">9ης 'Ιουνίου 1980</DATE>, ἡ εξεταστική επιτροπή τοῦ διαγωνισμοῦ ἀπήντησε στην ἀπό <DATE ISO="19800304">4ης Μαρτίου 1980</DATE> επιστολή τοῦ προσφεύγοντος ὡς έξης:</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>Παρακαλώ νά συγχωρήσετε τήν καθυστέρηση τῆς ἀπαντήσεως στην επιστολή σας τῆς 4ης λήξαντος Μαρτίου, ἡ ὁποία ὀφείλεται σέ φόρτο εργασίας, τόν όποιο ή εξεταστική επιτροπή ἠναγκάσθη νά αντιμετωπίσει.</P><P>'Η αιτία τοῦ ἀποκλεισμοῦ σας ἀπό τήν φάση τῶν εξετάσεων ἔγκειται στην ἀνεπάρκεια τῆς επαγγελματικής πείρας πού ἀναφέρετε στόν φάκελό σας.</P><P>Ἔχοντας τήν υποχρέωση νά σεβασθώ τό ἀπόρρητο τῶν διασκέψεων τῆς εξεταστικής επιτροπής, δέν δύναμαι νά σᾶς ἀνακοινώσω άλλες πληροφορίες.<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P><P>142 υποψήφιοι πού δέν είχαν γίνει δεκτοί εἰς τίς γραπτές εξετάσεις είχαν ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες καί ἔλαβαν, ὅπως καί ὁ προσφεύγων, μία στερεότυπη ἀπάντηση χωρίς ἀτομικές διευκρινίσεις.</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>'Εγγραφη διαδικασία καί αιτήματα τῶν διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><P>Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στίς <DATE ISO="19801006">6 'Οκτωβρίου 1980</DATE> ὁ προσφεύγων ἤσκησε προσφυγή κατά τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου.</P><P>Μέ τήν προσφυγή του ὁ προσφεύγων ζητεί:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>νά ἀναγνωρισθεί ὅτι ἡ σιωπηρή ἀπόρριψη τῆς διοικητικής του ενστάσεως δέν εἶναι δικαιολογημένη καί, επομένως, νά ακυρωθεί</P></ITEM><ITEM><P>νά ἀναγνωρισθεί ὅτι κακώς ἀπερρίφθη ή ὑποψηφιότης του ἀπό τίς εξετάσεις τοῦ διαγωνισμοῦ ΕΚ/21/Α καί, επομένως, νά ἀναγνωρισθεί ὅτι ὁ προσφεύγων πληροί τίς προϋποθέσεις συμμετοχής στίς εξετάσεις τοῦ ἐν λόγω διαγωνισμοῦ</P></ITEM><ITEM><P>νά ἀναγνωρισθεί ὅτι υφίσταται υπηρεσιακό σφάλμα πού γεννᾶ τήν ευθύνη τοῦ Κοινοβουλίου καί, επομένως, νά επιδικασθεί στον προσφεύγοντα ἀποζημίωση γιά ηθική βλάβη <FT TYPE="NUMBER">50000</FT> BFR , γιά υλική βλάβη <FT TYPE="NUMBER">40000</FT> BFR , ήτοι συνολικά <FT TYPE="NUMBER">90000</FT> BFR , εντόκως πρός 6 ο/ο ετησίως ἀπό τῆς παρούσης προσφυγής καί μέχρις εξοφλήσεως</P></ITEM><ITEM><P>νά καταδικασθεί τό Κοινοβούλιο σέ ὅλα τά έξοδα καί έξοδα τῆς δίκης.</P></ITEM></LIST><P>Στην απάντηση πού κατέθεσε στίς <DATE ISO="19810114">14 'Ιανουαρίου 1981</DATE> ὁ προσφεύγων ζητεί ἐπί πλέον</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>τήν πλήρη καί τελεία ἀκύρωση στό σύνολο του, τοῦ διαγωνισμοῦ ΕΚ/21/Α καθώς καί ὅλων τῶν ἀποτελεσμάτων του.</P></ITEM></LIST><P>Τό Κοινοβούλιο ζητεί:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>νά ἀπορριφθεί ἡ προσφυγή ὡς ἀπαράδεκτη, άλλως ὡς ἀβάσιμη</P></ITEM><ITEM><P>νά ἀπορριφθοῦν ὡς ἀπαράδεκτα, άλλως ὡς ἀβάσιμα τά νέα αιτήματα τοῦ προσφεύγοντος πού διετύπωσε στην ἀπάντηση του.</P></ITEM></LIST><?PAGE NO="2867"?><P>Τό Δικαστήριο (τρίτο τμῆμα), κατόπιν εκθέσεως τοῦ εἰσηγητοῦ δικαστοῦ καί μετ᾽ ἀκρόαση τοῦ γενικοῦ εισαγγελέως, απεφάσισε την έναρξη τῆς προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγουμένη διεξαγωγή ἀποδείξεων.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>'Ισχυρισμοί καί επιχειρήματα των διαδίκων</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>'Επί τον παραδεκτοῦ</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Μή τήρηση τῆς προθεσμίας ασκήσεως της ενστάσεως</TXT></NP></TI></TITLE><P>Κατά τό <HT TYPE="ITALIC">Κοινοβούλιο,</HT> ἡ διοικητική ἔνσταση δέν υπεβλήθη εντός τῆς προβλεπομένης ἀπό τόν κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων προθεσμίας. Σύμφωνα μέ τήν απολύτως ὁμοιόμορφη μέθοδο εργασίας τοῦ τμήματός του <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>ταχυδρομείο<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/> εἶναι βέβαιον ὅτι τό ταχυδρομείο τοῦ Λουξεμβούργου, παρέλαβε τήν επιστολή τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> τήν ἰδία ήμερα καί επιτρέπεται ἡ υπόθεση ὅτι παρεδόθη στην διεύθυνση τοῦ προσφεύγοντος στίς Βρυξέλλες τήν Δευτέρα <DATE ISO="19800225">25 Φεβρουαρίου 1980</DATE>. 'Ακόμα καί ἄν γίνει δεκτό ὅτι ή προθεσμία ἤρχισε νά τρέχει ἀπό τήν ήμερα πού ὁ προσφεύγων ἐδήλωσε ὅτι έλαβε γνώση τῆς ἀποφάσεως τῆς εξεταστικής επιτροπής, ἤτοι, ἀπό τῆς <DATE ISO="19800303">3ης Μαρτίου 1980</DATE>, ή διοικητική ἔνσταση θά ήταν καί πάλι εκπρόθεσμη διότι περιήλθε στό Κοινοβούλιο στίς <DATE ISO="19800604">4 'Ιουνίου 1980</DATE>.</P><P>Ὁ <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων,</HT> στην ἀπάντηση του, ἐβε-βαίωσε ὅτι δέν ἔλαβε τήν επιστολή τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE>, παρά στίς <DATE ISO="19800303">3 Μαρτίου 1980</DATE>. Μία τέτοια καθυστέρηση στην ἀποστολή τῆς επιστολῆς δύναται ευχερῶς νά εξηγηθεί ἀπό σφάλμα τοῦ ταχυδρομείου. Γιά νά ἀποφευχθούν τέτοιες ἀνωμαλίες ή εξεταστική επιτροπή ὄφειλε νά ἀνακοινώσει τήν ἀπόφαση τῆς μέ συστημένη επιστολή. Ὅσον άφορᾶ τήν ημερομηνία υποβολής τῆς ἐνστάσεώς του ὁ προσφεύγων ισχυρίζεται ὅτι, ἐφ᾽ ὅσον ἡ επιστολή του τῆς <DATE ISO="19800602">2ας 'Ιουνίου 1980</DATE> ἐταχυ-δρομήθη επί συστάσει οἱ ημερομηνίες καταθέσεως πού ἀναγράφονται ἀπό τήν δημοσία υπηρεσία πρέπει μόνες νά ληφθούν ὑπ᾽ ὄψη. Ό προσφεύγων ισχυρίζεται ἐπί πλέον ὅτι τό Σάββατο, 31 Μαΐου καί τήν Κυριακή 1η 'Ιουνίου ἡ κατάθεση συστημένων δέν ήταν δυνατή στά βελγικά ταχυδρομικά γραφεία καί ὅτι τό άρθρο 80 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμού διαδικασίας τοῦ επέτρεπε, επομένως, νά καταθέσει τήν επιστολή του τήν Δευτέρα, 2 Ἰουνίου.</P><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Κοινοβούλιο,</HT> στην ἀνταπάντηση του, ισχυρίζεται ὅτι ὁ προσφεύγων ἔχει τήν υποχρέωση νά υποδείξει τουλάχιστον τήν προφανή αιτία τῆς υποτιθεμένης καθυστερημένης παραλαβής τῆς επιστολής της <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE>. Τό γεγονός ὅτι ή 31η Μαΐου καί ἡ 1η 'Ιουνίου ήταν Σαββατοκύριακο στερείται σημασίας. 'Η διάταξη τοῦ ἄρθρου 80 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμού διαδικασίας, δέν δύναται νά εφαρμοσθεί διότι άφορᾶ τήν περίπτωση προθεσμίας, ἡ ὁποία λήγει ήμερα Κυριακή ἡ εορτάσιμη.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Ἔλλειψη συμφέροντος γιά τήν συνέχιση της διαδικασίας</TXT></NP></TI></TITLE><P>Κατά τό <HT TYPE="ITALIC">Κοινοβούλιο,</HT> ὁ προσφεύγων, έχοντας ἐν τω μεταξύ λάβει γνώσει της αιτιολογίας τῆς ἀποφάσεως περί αποκλεισμοῦ του ἀπό τίς εξετάσεις, δέν έχει συμφέρον γιά τήν συνέχιση τῆς προσφυγῆς του. 'Η έλλειψη αὐτῆς τῆς αιτιολογίας συνιστᾶ τόν επικαλούμενο ἀπό τόν προσφεύγοντα λόγο. Ἐπί πλέον, οἱ εξετάσεις διεξήχθησαν ήδη. Πρόκειται, επομένως, όσον άφορᾶ τόν προσφεύγοντα περί βεβαιώσεως ἀπό τό Δικαστήριο καθαρῶς θεωρητικού δικαιώματος.</P><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων</HT> ισχυρίζεται ὅτι σέ κάθε διαγωνισμό οἱ υποψήφιοι πού έχουν ήδη συμμετάσχει σέ διαγωνισμό τῆς αὐτης κατηγορίας έχουν πλεονέκτημα πού θά ἠδύ-νατο νά αντιστοιχεί σέ ἀρκετούς βαθμούς καί νά εἶναι ἀποτελεσματικό. Κατά τόν<?PAGE NO="2868"?> προσφεύγοντα ἕνας υποψήφιος προαγωγῆς <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> πολύ μεγάλο συμφέρον νά μάθει γιατί ἀπεκλείσθη ἀπό προγενέστερο διαγωνισμό. Ό προσφεύγων ισχυρίζεται ὅτι έχει τό δικαίωμα νά ζητήσει την ἀναγνώριση ὅτι ὁ φάκελός του δέν ἐξητάσθη ἀντικειμενικῶς καί ὅτι έπρεπε νά λάβει τόν ἀναγκαίο ἀριθμό βαθμῶν ώστε νά συμμετάσχει στίς εξετάσεις.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>'Απαγόρευση προβολής νέων ισχυρισμῶν</TXT></NP></TI></TITLE><P>Όσον άφορᾶ τό αἴτημα ἀκυρώσεως τοῦ διαγωνισμού στό σύνολό του πού διε-τυπώθη ἀπό τόν προσφεύγοντα στην απάντηση του, ὁ <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων</HT> εκθέτει ὅτι ἀντελήφθη ὅλο τό μέγεθος τῶν διαπραχθέντων σφαλμάτων μόνο ἀπό τό υπόμνημα ἀντικρούσεως καί ἀπό τά πρακτικά τῆς εξεταστικής επιτροπής προσθέτοντας ὅτι τό Δικαστήριο θά έπρεπε νά λάβει τήν ἀπόφαση αυτή ἀκόμα καί αυτεπαγγέλτως καί χωρίς νά έχει διατυπωθεί παρόμοιο αίτημα.</P><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Κοινοβούλιο,</HT> στην ἀνταπάντηση του, ισχυρίζεται ὅτι τά αιτήματα αυτά εἶναι ἀπαράδεκτα δεδομένου ὅτι τό υπόμνημα ἀντικρούσεως δέν ἀπεκάλυψε πραγματικά ἤ νομικά στοιχεῖα πού νά δικαιολογοῦν νέους ισχυρισμούς ἐκ μέρους τοῦ προσφεύγοντος. 'Ακόμη λιγότερο θά ἐπετρέπετο στόν προσφεύγοντα νά μεταβάλει τό ἀντικείμενο τῆς προσφυγής του.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>'Επί τῆς ουσίας</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Έλλειψη αιτιολογίας τῆς ἀποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων,</HT> στην προσφυγή του, ισχυρίζεται ὅτι, σύμφωνα μέ τήν νομολογία τοῦ Δικαστηρίου, κυρίως δέ μέ τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19800220">20ής Φεβρουαρίου 1980</DATE> στην υπόθεση 89/79, Bonu κατά Συμβουλίου (REC.σ. 553), ἡ ἀπόφαση τῆς εξεταστικής επιτροπής στερείται τῆς ἀπαραίτητης αιτιολογίας διότι έπρεπε νά επεξηγεί τουλάχιστον συνοπτικῶς στον ἀποκλεισθέντα υποψήφιο βάσει ποίων κριτηρίων ἡ εξεταστική επιτροπή κατέληξε στό συμπέρασμά της. Δέν δύναται νά τοῦ ἀντιταχθεί τό ἀπόρρητον τῶν διασκέψεων τῆς εξεταστικής επιτροπής ὅταν ζητεῖ νά μάθει τά ἀντικειμενικά κριτήρια εκτιμήσεως της.</P><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Κοινοβούλιο,</HT> ισχυρίζεται, στό υπόμνημα ἀντικρούσεως του, ὅτι ἡ ἀρνητική ἀπόφαση τῆς εξεταστικής επιτροπής είναι αιτιολογημένη ἐφ᾽ ὅσον ἡ επιστολή της <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> δέν περιελάμβανε απλώς τό ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιλογής, άλλά καί τόν τρόπο μέ τόν όποιο έγινε ἡ επιλογή. Ή ἐν λόγω αιτιολογία εἶναι επαρκής διότι συνεπληρώθη μέ τήν επιστολή τῆς <DATE ISO="19800609">9ης 'Ιουνίου 1980</DATE>, πού ἀπετέλει τήν ἴδια ἀναγγελθείσα μέ τήν πρώτη επιστολή συμπληρωματική αιτιολογία. Οἱ δύο επιστολές 21ης Φεβρουαρίου καί 9ης 'Ιουνίου πρέπει νά ληφθούν ὑπ᾽ ὄψη ὡς ένα σύνολο. Ή επιστολή τῆς 21ης Φεβρουαρίου ἀνέφερε συνοπτικῶς τά βασικά κριτήρια ἡ επιστολή τῆς 9ης 'Ιουνίου προσέθεσε ὅτι οἱ τίτλοι τοῦ προσφεύγοντος εκρίθησαν ἀνεπαρκείς κατά τό κριτήριο τῆς επαγγελματικής πείρας. Τό αίτημα τοῦ προσφεύγοντος νά πληροφορηθεί τά ἀποτελέσματα πού επέτυχε προσωπικώς μέ κάθε κριτήριο χωριστά βαίνει πέραν τῶν θεσπισθεισῶν ἀπό τήν νομολογία ἀρχῶν. Ό μεγάλος ἀριθμός υποψηφίων ἠνάγκασε τήν εξεταστική επιτροπή νά ὀργανώσει τήν εργασία της μέ τρόπο ώστε νά δυνηθεί νά ἀνταποκριθεί στην ἀποστολή τῆς καί ἡ ἀτομική ενημέρωση κάθε ἀποκλεισθέντος υποψηφίου θά ἀπετέλει συντριπτικό βάρος.</P><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων,</HT> στην ἀπάντηση του, υποστηρίζει ὅτι ἡ ἀπόφαση τῆς εξεταστικής ἐπιτροπής έπρεπε, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων, νά ἀνακοινωθεί καί αιτιολογηθεί ἀμέσως. Προφανώς ἡ εξεταστική επιτροπή παρέλειψε να τό πράξει γιά νά ἀποφύγει προσφυγές. Οἱ συμπληρωματικές<?PAGE NO="2869"?> πληροφορίες δέν ἐδόθησαν παρά μετά τίς γραπτές εξετάσεις. Ή αιτιολογία τῆς ἀποφάσεως τῆς εξεταστικής επιτροπῆς ἐδόθη σύμφωνα μέ υπόδειγμα επιστολῆς γιά ὅλους τους ἀποκλεισθέντες υποψηφίους. Αυτό δέν συνιστᾶ ἀτομική αιτιολογία καί δέν παρέχει εἰς τους υποψηφίους καμμία πληροφορία ὡς πρός τόν συγκεκριμένο λόγο ἀποκλεισμοί) του. Ή ἀναφορά στό ἀπόρρητο τῶν διασκέψεων τῆς εξεταστικής επιτροπής δέν ἐσκόπει παρά στό νά ἀποκρύψει την ἐν λόγω ἔλλειψη αιτιολογίας.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>Κακή εκτίμηση τῶν τίτλων ἀπό τήν εξεταστική επιτροπή</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων,</HT> στην προσφυγή του, υποστηρίζει ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή δέν εἶχε τό δικαίωμα, δυνάμει τῆς προκηρύξεως διαγωνισμοῦ νά ἀσχοληθεί μέ τήν επαγγελματική πείρα υποψηφίου ἐφ' ὅσον ὁ υποψήφιος αυτός ήταν κάτοχος τοῦ ἀπαιτουμένου διπλώματος. Οἱ προϋποθέσεις διπλώματος καί επαγγελματικής πείρας δέν ήταν σωρευτικές. Δεδομένου άλλωστε τοῦ ὁρισθέντος ὁρίου ηλικίας 33 ετών, κακώς ἀντιλαμβανόμεθα πώς ένας υποψήφιος θά ἠδύ-νατο νά <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> επαγγελματική πείρα πού νά τόν τοποθετεί στό επίπεδο ἐπιστήμονος μέ πλήρεις σπουδές.</P><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Κοινοβούλιο,</HT> στό υπόμνημα ἀντικρούσεως του, ισχυρίζεται ὅτι ὁ συλλογισμός αυτός τοῦ προσφεύγοντος ὀφείλεται σέ σύγχυση τῶν διαφόρων φάσεων τοῦ διαγωνισμοί). Ἐνῶ στην πρώτη φάση γιά νά γίνει δεκτός στόν διαγωνισμό δέν ἀπαιτείται καμμία επαγγελματική πείρα ἀπό τόν υποψήφιο πού εἶναι κάτοχος τῶν ἀπαιτουμένων διπλωμάτων, ἡ εξεταστική επιτροπή ἠδύνατο στην φάση τῆς επιλογής βάσει τίτλων νά εκτιμήσει, μεταξύ άλλων, τήν επαγγελματική πείρα τῶν υποψηφίων σύμφωνα μέ τά κριτήρια πού ἡ ἴδια ἡ εξεταστική επιτροπή εἶχε ὁρίσει.</P><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων,</HT> στην ἀπάντηση του, ισχυρίζεται ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή δεν εφήρμοσε ὀρθώς τά κριτήρια πού ἡ 'ίδια είχε ὁρίσει.</P><P>Ή ἐξεταστική επιτροπή, έπρεπε νά τοῦ εἶχε ἀπονείμει τουλάχιστον ένα βαθμό γιά τά μεταπτυχιακά μαθήματα καί έξι βαθμούς γιά τήν επαγγελματική του πείρα, ήτοι συνολικά 28 βαθμούς ἐνῶ μόνον 24 βαθμοί ήσαν ἀναγκαίοι γιά νά γίνει δεκτός στίς εξετάσεις. Ή εξεταστική επιτροπή κυρίως ἐξετίμησε κακώς τό επίπεδο τῆς επαγγελματικής του πείρας καί τήν σχέση τῆς μέ τίς δραστηριότητες τοῦ ὀργάνου. 'Η εξεταστική επιτροπή δέν έλαβε ὑπ' ὄψη ὅτι τά καθήκοντα, πού ὁ προσφεύγων είχε εκπληρώσει ὡς επιστήμων στον βαθμό του τῆς κατηγορίας Β στην 'Επιτροπή, ήσαν καθήκοντα ἐπιστήμονος.</P><P>Ή εξεταστική επιτροπή εφήρμοσε τά ἐν λόγω κριτήρια μέ τρόπο πού εισήγε διακρίσεις διότι έκανε δεκτό άλλον υποψήφιο τόν Neijman, ἐνῶ ὁ υποψήφιος αυτός κατείχε τά 'ίδια διπλώματα καί επαγγελματική πείρα στον ιδιωτικό τομέα μικρότερη καί χαμηλότερου επιπέδου. Γιά νά ἀποδείξει τά ἀνωτέρω ὁ προσφεύγων ζητεί νά προσκομισθούν ὁ φάκελος ὑποψηφιότητός του καθώς καί ὁ φάκελος τοῦ υποψηφίου Neijman. Ό προσφεύγων προσθέτει οτι ἀγνοοῦσε τά γεγονότα αὐτά, κατά τήν άσκηση τῆς προσφυγής του.</P><P>Τό κριτήριο επαγγελματικής πείρας, πού εφήρμοσε ἡ εξεταστική επιτροπή, καταλήγει άλλωστε στόν αὐτόματο ἀποκλεισμό ἀπό τίς εξετάσεις κάθε υποψηφίου χωρίς πανεπιστημιακή μόρφωση, άλλά μέ ισοδύναμη ἐπαγγελματική πείρα, πράγμα πού είναι ἀντίθετο πρός τήν συμμετοχή τους στον διαγωνισμό πού προβλέπεται ἀπό τήν προκήρυξη διαγωνισμοί).</P><?PAGE NO="2870"?><P>Γενικά ἡ εξεταστική επιτροπή, διεξήγαγε τό έργο τῆς κατά τρόπο επιφανειακό καί πολύ εσπευσμένο, υπέπεσε σέ χονδρά υλικά σφάλματα, ὁ έλεγχος τῶν υποψηφιοτήτων έγινε κατά τρόπο ἀκατάστατο καί σφαλερό καί ἡ ὑποψηφιότης του δέν ἐξετάσθη αντικειμενικῶς.</P><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Κοινοβούλιο,</HT> στην ἀνταπάντηση του, ισχυρίζεται ὅτι ἡ βαθμολόγηση τῶν τίτλων τοῦ προσφεύγοντος σύμφωνα μέ τά διάφορα κριτήρια τῆς εξεταστικής επιτροπής καί κυρίως ἡ επαγγελματική πείρα ήταν θέμα εκτιμήσεως τῆς εξεταστικής επιτροπής. Ή εξεταστική επιτροπή έλαβε γνώση τῶν ἐπικληθέντων τίτλων καί τους ἐξετίμησε ἐν σχέσει μέ τίς ἀπαιτήσεις τοῦ διαγωνισμού. Ό προσφεύγων δέν ἐδι-καιοῦτο ἄλλων βαθμῶν έκτος ἀπό τους βαθμούς πού έλαβε.</P><P>Τίποτα δέν επιτρέπει τόν ἰσχυρισμό ὅτι ή εξεταστική επιτροπή παρεξέκλινε τῆς ἀπαραιτήτου ἀντικειμενικότητος καί αμεροληψίας γιά νά κρίνει τίς εκατοντάδες τῶν ὑποβληθεισῶν υποψηφιοτήτων. Τό Κοινοβούλιο αποκρούει τους υπαινιγμούς τοῦ προσφεύγοντος ὡς πρός τό έργο τῆς ἐξεταστικής επιτροπής. Πρόκειται ἐξ άλλου περί νέων ισχυρισμών πού προεβλήθησαν εκπροθέσμως.</P><P>Όσον άφορᾶ τόν νέο ισχυρισμό πού στηρίζεται ἐπί τῆς υποτιθεμένης διακρίσεως, ισχυρισμό ἐπί τοῦ παραδεκτοῦ τοῦ ὁποίου ὁ 'ίδιος ὁ προσφεύγων έχει ἀμφιβολίες, δέν πρόκειται παρά περί τῆς εκτιμήσεως τῶν τίτλων πού ανήκει στην ἁρμοδιότητα τῆς εξεταστικής επιτροπής. Ή έρευνα τῆς υποθέσεως εἶναι πλήρης ὅσον άφορα τήν υποψηφιότητα τοῦ προσφεύγοντος καί τά προ-σηρτημένα σέ αυτήν έγγραφα καθώς καί τους βαθμούς πού ἀπέκτησε, δεδομένου ὅτι τά σχετικά έγγραφα κατετέθησαν στόν φάκελο. Ή αίτηση προσαγωγής τοῦ φακέλου μή διαδίκου εἶναι ἀπαράδεκτη.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>'Ελάττωμα πού άφορᾶ τό σύνολο τοῦ διαγωνισμού</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ό <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων,</HT> στην ἀπάντηση του, προβάλλει τό γεγονός ὅτι τό Κοινοβούλιο, στό υπόμνημα ἀντικρούσεως του, ἐδήλωσε ὅτι σκοπός τοῦ διαγωνισμού ήταν <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>ή κατάρτιση ἁπλού πίνακα προσληπτέων<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>. 'Αναφερόμενος στην προκήρυξη διαγωνισμού κατά τήν ὁποία ὁ διαγωνισμός εἶχε επίσης ὡς σκοπό τήν συμπλήρωση τῶν κενών θέσεων στά όργανα, ὁ προσφεύγων εἶναι της γνώμης ὅτι τό Κοινοβούλιο προεκάλεσε πολυάριθμες υποψηφιότητες βάσει μή πραγματοποιήσιμων, παραπλανητικών καί ἀπατηλών υποσχέσεων γιά εκείνους πού ἐζή-τουν άμεση ἀπασχόληση. Αυτό δικαιολογεί τήν ἀκύρωση, ἀκόμα καί αυτεπαγγέλτως, τοῦ γενικοῦ διαγωνισμού στό σύνολό του. Μόνο ἀπό τό υπόμνημα ἀντικρούσεως αντελήφθη ὁ προσφεύγων τό μέγεθος τῶν διαπραχθέντων σφαλμάτων πού δικαιολογεῖ αυτό τό συμπέρασμα.</P><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Κοιωοβούλιο,</HT> στην ἀνταπάντηση του, ἀναφέρεται στό κείμενο τῆς προκηρύξεως διαγωνισμοῦ καί εκθέτει ὅτι στην περίπτωση διαγωνισμοῦ γιά τήν κατάρτιση πίνακα προσληπτέων μόλις θά ἐνεφανί-ζοντο κενές θέσεις θά ἐπληροῦντο ἀπό τόν πίνακα αυτό. 'Ολα ὅσα ισχυρίζεται ὁ προσφεύγων μέσα στό πλαίσιο αυτό, δέν ἀποτελοῦν παρά ἀπαράδεκτες υποθέσεις καί υπαινιγμούς.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P>δ)</NO.P><TXT>Βλάβη τοῦ προσφεύγοντος</TXT></NP></TI></TITLE><P>Στην προσφυγή του, ὁ <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων</HT> εκθέτει ὅτι ἄν ἡ ἀκύρωση τοῦ διαγωνισμοῦ στό σύνολο του δύναται νά θεωρηθεί ὡς υπερβολική ποινή γιά τήν διαπραχθείσα ἀντικα-νονικότητα, ἐν πάση περιπτώσει υπέστη σοβαρή βλάβη τόσο ἀπό ηθική ὅσο καί ἀπό<?PAGE NO="2871"?> καθαρώς υλική άποψη. 'Αποτιμᾶ την βλάβη αύτη, σέ <FT TYPE="NUMBER">50000</FT> BFR τουλάχιστον. Ή υλική βλάβη δέν εἶναι ἁπλώς υποθετική διότι, ἄν ληφθεί ὑπ᾽ ὄψη ὅτι δέν διεξάγονται συχνά γενικοί διαγωνισμοί κατηγορίας Α, ἡ ἀπω-λεσθείσα ευκαιρία συνιστᾶ σοβαρό μειονέκτημα σταδιοδρομίας πού ἀποτιμά, μέ κάθε επιφύλαξη σέ <FT TYPE="NUMBER">40000</FT> BFR.</P><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Κοινοβούλιο,</HT> στό υπόμνημα ἀντικρούσεώς του, ἀντιλέγει ὅτι καί ἄν ακόμα υποτεθεί ὅτι ἡ προσφυγή γίνει δεκτή ἀπό ἀπόψεως ἀρχής, ὁ προσφεύγων θά ἱκανο-ποιεῖτο πλήρως μέ τήν ἀκύρωση τῆς προσβαλλομένης ἀπορριπτικής ἀποφάσεως. Τό αἴτημά του περί επιδικάσεως ἀποζημιώσεως δέν εἶναι ἐν πάση περιπτώσει βάσιμο δεδομένου ὅτι ὁ διαγωνισμός είχε ὡς σκοπό τήν κατάρτιση πίνακα προσλη-πτέων.</P><P>Στην ἀπάντηση του, ὁ <HT TYPE="ITALIC">προσφεύγων</HT> ισχυρίζεται ὅτι ἠδύνατο δεδικαιολογημένως νά βασίζεται ἐπί υπάρξεως κενής θέσεως. Ή ηθική βλάβη πού υπέστη δέν εξαφανίζεται μέ μόνη τήν ἀκύρωση τῆς ἀπορρίψεως της υποψηφιότητός του, ἀλλα μόνον ἐν περιπτώσει ἀκυρώσεως τοῦ διαγωνισμοῦ στό σύνολό του. Ή ἀποτίμηση τῆς υλικής βλάβης σέ <FT TYPE="NUMBER">40000</FT> BFR εἶναι μετρία ἄν ληφθοῦν ὑπ᾽ ὄψη οἱ ευκαιρίες πού έχασε ὁ προσφεύγων καί τό ὅτι ἡ διαφορά μεταξύ τοῦ μισθοῦ υπαλλήλου βαθμοῦ Β 3 καί τοῦ μισθοῦ υπαλλήλου Α 7 ανέρχεται σέ <FT TYPE="NUMBER">5218</FT> BFR μηνιαίως.</P></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Στην συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19810625">25ης 'Ιουνίου 1981</DATE>, ὁ προσφεύγων, εκπροσωπούμενος ἀπό τόν Victor Biel, δικηγόρο Λουξεμβούργου, καί τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο ἀπό τόν Alex Bonn, δικηγόρο Λουξεμβούργου ἀνέπτυξαν προφορικώς τίς παρατηρήσεις τους.</P><P>Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του στην συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19810917">17ης Σεπτεμβρίου 1981</DATE>.</P><P>Μέ υπόμνημα πού κατέθεσε στίς <DATE ISO="19811012">12 Ὀκτωβρίου 1981</DATE>, ὁ προσφεύγων ἐζήτησε νά διεξαχθούν ἀποδείξεις, ἀντιστοίχως τήν επανάληψη τῆς προφορικής διαδικασίας. Γιά νά στηρίξει τό αίτημα αυτό, ὁ προσφεύγων εξέθεσε ὅτι εἶχε μόλις διαπιστώσει, μέ έρευνα στό ταχυδρομείο τοῦ Λουξεμβούργου, ὅτι ἡ συστημένη επιστολή, μέ τήν ὁποια υπέβαλε τήν διοικητική του ένσταση, εἶχε ληφθεί ἀπό υπάλληλο τῆς υπηρεσίας ταχυδρομείου τοῦ Κοινοβουλίου στίς <DATE ISO="19800603">3 'Ιουνίου 1980</DATE>. Ό προσφεύγων προσεκόμισε πρός τόν σκοπό αυτό ἀπόδειξη καταθέσεως συστημένου τῆς ταχυδρομικής υπηρεσίας Λουξεμβούργου, εκδοθείσα στίς <DATE ISO="19800603">3 'Ιουνίου 1980</DATE>.</P><P>Ἀπαντώντας στό αίτημα αυτό, τό Κοινοβούλιο εξέθεσε ὅτι ἡ ἀπευθυνόμενη στον πρόεδρο τοῦ Κοινοβουλίου επιστολή τοῦ προσφεύγοντος διεβιβάσθη ἀπό τήν υπηρεσία ταχυδρομείου τοῦ Κοινοβουλίου, σύμφωνα μέ ληφθείσες ὁδηγίες, ἀπ᾽ ευθείας στό γραφείο τοῦ προέδρου. Ἐκεῖ ἀνοίχθηκε καί ακολούθως επεστράφη στην υπηρεσία ταχυδρομείου γιά νά πρωτοκολληθεί. Φαίνεται ὅτι εξαιρετικώς ἡ διαδικασία αυτή εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τό ὅτι ἡ επιστολή ἐπρωτοκολλήθη στην υπηρεσία τοῦ ταχυδρομείου τήν επομένη τῆς πραγματικής ημερομηνίας λήψεως της. Τό Κοινοβούλιο εκφράζει τήν λύπη του γιά τό ὅτι ἡ εσωτερική αύτη εντολή, ἡ ὁποία έχει ὡς προορισμό τήν κατεύθυνση στό γραφείο τοῦ προέδρου τοῦ ταχυδρομείου πού τοῦ ἀπευθύνεται, έγινε αἰτία νά δοθοῦν εσφαλμένες πληροφορίες κατά τήν διάρκεια δικαστικής διαδικασίας.</P><P>Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 61 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, τό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) μετ᾽ ἀκρόαση τοῦ γενικοῦ εισαγγελέως διέταξε τήν επανάληψη τῆς προφορικής διαδικασίας ἐπί τοῦ σημείου αὐτοῦ.</P><?PAGE NO="2872"?><P>Στην συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19811112">12ης Νοεμβρίου 1981</DATE>, ὁ προσφεύγων, εκπροσωπούμενος ἀπό τον δικηγόρο Victor Biel καί τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο ἀπό τόν δικηγόρο Alex Bonn, ἀνέπτυξαν προφορικῶς τίς παρατηρήσεις τους ὡς πρός την ἡμερομηνία κατά την οποία ἡ διοικητική ἔνσταση παρελήφθη ἀπό τό Κοινοβούλιο.</P><P>Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς συμπληρωματικές του προτάσεις στην ἴδια συνεδρίαση.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς <DATE ISO="19801006">6 'Οκτωβρίου 1980</DATE> ὁ Bernard Michel ἤσκησε προσφυγή κατά τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου μέ την οποία ζητεί, ἀφ' ενός, την ἀκύρωση τῆς ἀποφάσεως τῆς εξεταστικῆς επιτροπής τοῦ διαγωνισμοῦ ΕΚ/21/Α περί ἀποκλεισμοῦ του ἀπό τίς εξετάσεις τοῦ ἐν λόγω διαγωνισμοῦ, καθώς καί την ἀκύρωση τοῦ διαγωνισμοῦ αὐτοῦ στό σύνολό του καί, ἀφ' έτερου, την επιδίκαση ἀποζημιώσεως εἰς βάρος τοῦ Κοινοβουλίου γιά την ηθική καί υλική βλάβη πού προέκυψε ἐκ τοῦ ἀποκλεισμοῦ του ἀπό τίς εξετάσεις τοῦ ἀνωτέρω διαγωνισμοῦ.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Ό διαγωνισμός γιά τόν όποιο πρόκειται ήταν γενικός διαγωνισμός βάσει τίτλων καί εξετάσεων γιά τήν κατάρτιση πίνακος προσληπτέων υπαλλήλων διοικήσεως γαλλικής καί ὀλλανδικής γλώσσας στους βαθμούς Α 7 καί Α 6. Ή προκήρυξη διαγωνισμοῦ, πού ἐδημοσιεύθη στην 'Επίσημη 'Εφημερίδα τῶν Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων τῆς <DATE ISO="19790606">6ης 'Ιουνίου 1979</DATE> ἀπήτει πανεπιστημιακό δίπλωμα ἤ, ενδεχομένως, επαγγελματική πείρα, ἡ ὁποία νά ἐγγυᾶται ισοδύναμο επίπεδο καί προσόντα, προέβλεπε δέ ὅτι θά ἐγίνοντο δεκτοί στίς εξετάσεις μόνον οἱ υποψήφιοι πού θά συνεκέντρωναν τόν ἀριθμό τῶν ἀναγκαίων βαθμών κατά τήν εκτίμηση των τίτλων τους στην ὁποία θά προέβαινε ἡ εξεταστική επιτροπή τοῦ διαγωνισμοῦ μετά τόν καθορισμό τῶν κριτηρίων τῆς επιλογής αυτής.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Ό προσφεύγων ἔθεσε τήν υποψηφιότητά του στόν διαγωνισμό αυτό στόν όποιον ενεφανίσθησαν συνολικά 2140 ὑποψήφιοι. Όπως προέκυπτε ἀπό τόν φάκελο ὑποψηφιότητός του ήταν ἀπό τό 1975 υπάλληλος κατηγορίας Β στην 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων, ἀφοῦ προηγουμένως ἀπησχολήθη στόν ιδιωτικό τομέα ἐπί 9 έτη, ήταν κάτοχος πτυχίου εμπορικών καί προξενικών επιστημών καί <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>agrégé de l'enseignement supérieur<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/> γιά τίς εμπορικές επιστήμες,<?PAGE NO="2873"?> τἀ όποια πτυχία ἀπέκτησε τό 1977 ἀπό τό 'Ινστιτοῦτο 'Ανωτέρας 'Εκπαιδεύσεως Lucien Cooremans στίς Βρυξέλλες, καί εἶχε παρακολουθήσει ἀπό τό 1978 μέχρι τό 1979 μαθήματα στό 'Ινστιτοῦτο Ευρωπαϊκῶν Σπουδῶν στίς Βρυξέλλες.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Παρ' ὅλον ὅτι συνεκέντρωνε τίς προϋποθέσεις συμμετοχής στόν διαγωνισμό, ή ὑποψηφιότης τοῦ προσφεύγοντος — ὅπως καί οἱ υποψηφιότητες <FT TYPE="NUMBER">1455</FT> υποψηφίων ἐπί <FT TYPE="NUMBER">1740</FT> πληρούντων τίς ἐν λόγω προϋποθέσεις — ἀπερρίφθη κατά τήν επιλογή βάσει τίτλων διότι ἡ εξεταστική επιτροπή δέν τόν ἐβαθμολόγησε μέ τόν ἀπαιτούμενο ἀριθμό βαθμῶν. Ό προσφεύγων ἐνημερώθη ἐπί τῆς ἀποφάσεως αυτής μέ επιστολή τοῦ προέδρου τῆς εξεταστικής επιτροπής ὑπό ημερομηνία <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE>. 'Επρόκειτο περί στερεοτύπου επιστολής διατυπωμένης κατά τόν 'ίδιο ἀκριβώς τρόπο γιά ὅλους τους υποψηφίους πού ἀπεκλείσθησαν ἀπό τίς εξετάσεις.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Μέ συστημένη επιστολή τῆς <DATE ISO="19800602">2ας 'Ιουνίου 1980</DATE>, ἡ ὁποία ἐπρωτοκολλήθη στην ταχυδρομική υπηρεσία τοῦ Κοινοβουλίου στίς <DATE ISO="19800604">4 'Ιουνίου 1980</DATE>, ὁ προσφεύγων υπέβαλε διοικητική ένσταση βάσει τοῦ ἄρθρου 90 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων κατά τοῦ ἀποκλεισμοῦ του ἀπό τίς εξετάσεις τοῦ ἐν λόγω διαγωνισμοῦ. Δεδομένου ὅτι δέν έλαβε ἀπάντηση στην διοικητική αυτή ένσταση, ὁ προσφεύγων ἤσκησε τήν παρούσα προσφυγή.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ἐπί τοῦ παραδεκτοῦ</P></TI></TITLE><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Τό Κοινοβούλιο κατ' ἀρχάς προέβαλε ένσταση ἀπαραδέκτου, επικαλούμενο τήν μή τήρηση τῶν προβλεπομένων ἀπό τά άρθρα 90 καί 91 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων προθεσμιών.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Προκειμένου περί ἀποφάσεως εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμοῦ, ἡ υποβολή διοικητικής ενστάσεως πρό τῆς ἀσκήσεως τῆς προσφυγής δέν ήταν ἀναγκαία ἐν προκειμένω γιά τό παραδεκτό τῆς προσφυγής. Πάντως, ἐφ' ὅσον ὁ προσφεύγων έκαμε χρήση τῆς προβλεπομένης στό άρθρο 90 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων ευχέρειας νά ἀποταθεί κατ'ἀρχάς στην ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή, ἡ προσφυγή του εἶναι παραδεκτή συμφώνως πρός τό άρθρο 91 παράγραφοι 2 καί 3 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων ὑπό τόν ὅρο ἡ ἀπευθυνόμενη στην ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή ἐν λόγω ένσταση νά υπεβλήθη εντός τῆς προθεσμίας πού προβλέπεται στό άρθρο 90 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων. Ή ἐν λόγω τρίμηνη προθεσμία τρέχει ἀπό τῆς ἡμέρας τῆς κοινοποιήσεως<?PAGE NO="2874"?> τῆς ἀποφάσεως στόν παραλήπτη, καί ἐν πάση περιπτώσει, τό ἀργότερο ἀπό τῆς ἡμέρας κατά την ὁποία ὁ ενδιαφερόμενος έλαβε γνώση τῆς ἀποφάσεως, ἄν πρόκειται περί ἀτομικοῦ μέτρου.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Πρέπει νά μνημονευθεί ὅτι δέν έχει ἀποδειχθεί ἡ ημερομηνία κατά την ὁποία ή ἀπό <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> μη συστημένη επιστολή τοῦ προέδρου τῆς εξεταστικής επιτροπής έφθασε στην κατοικία τοῦ προσφεύγοντος στίς Βρυξέλλες. Πάντως ὁ προσφεύγων στην επιστολή τῆς <DATE ISO="19800602">2ας 'Ιουνίου 1980</DATE>, μέ τήν ὁποία υπέβαλε τήν διοικητική του ένσταση, ἐδήλωσε ὅτι τήν έλαβε στίς <DATE ISO="19800303">3 Μαρτίου 1980</DATE>. Δέν ἀμφισβητείται ὅτι ἡ διοικητική ένσταση πού κατετέθη ἐπί συστάσει στό ταχυδρομείο τῶν Βρυξελλῶν στίς <DATE ISO="19800602">2 'Ιουνίου 1980</DATE> διεβιβάσθη στην υπηρεσία ταχυδρομείου τοῦ Κοινοβουλίου στίς <DATE ISO="19800603">3 'Ιουνίου 1980</DATE> παρ' ὅλον ὅτι δέν ἐπρωτο-κολλήθη παρά στίς <DATE ISO="19800604">4 'Ιουνίου 1980</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Τό Κοινοβούλιο υποστηρίζει ὅτι ἡ προθεσμία υποβολής τῆς διοικητικής ενστάσεως άρχισε νά τρέχει τό ἀργότερο τήν Δευτέρα, <DATE ISO="19800225">25 Φεβρουαρίου 1980</DATE>, διότι εἶναι δυνατόν νά υποτεθεί ὅτι ἡ επιστολή τοῦ προέδρου τῆς εξεταστικής επιτροπής τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE>, ταχυδρομηθείσα στό Λουξεμβοῦργο τήν ἰδία ήμερα, παρεδόθη στην κατοικία τοῦ προσφεύγοντος στίς Βρυξέλλες τό ἀργότερο τήν επομένη Δευτέρα, ήτοι στίς <DATE ISO="19800225">25 Φεβρουαρίου 1980</DATE>, καθ' ὅσον ὁ προσφεύγων δέν προέβαλε κανένα λόγο καθυστερημένης παραλαβής τῆς επιστολής αυτής.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Ό προσφεύγων βεβαιώνει, ἀντιθέτως, ὅτι δέν παρέλαβε τήν επιστολή τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> παρά στίς <DATE ISO="19800303">3 Μαρτίου 1980</DATE>, ἀπό τῆς ὁποίας συνεπώς ἄρχισε νά τρέχει ἡ προθεσμία υποβολής τῆς διοικητικής ενστάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Τό Κοινοβούλιο δέν προσεκόμισε καμμία ἀπόδειξη περί τοῦ ὅτι ἡ επιστολή τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> έφθασε στόν προσφεύγοντα πρό τῆς ημερομηνίας, κατά τήν ὁποία ὁ προσφεύγων βεβαιώνει ὅτι τήν παρέλαβε καί ὅτι έλαβε γνώση τοῦ περιεχομένου της. Ό παραλήπτης μή συστημένης επιστολῆς δέν ὀφείλει νά ἀποδείξει τους λόγους ενδεχομένης καθυστερήσεως στην διαβίβαση της.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ἡ προβλεπομένη ἀπό τό άρθρο 90 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοί) υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων προθεσμία άρχισε νά τρέχει στίς <DATE ISO="19800303">3 Μαρτίου 1980</DATE> καί ἡ διοικητική ένσταση έπρεπε νά υποβληθεῖ τό ἀργότερο στίς <DATE ISO="19800603">3 'Ιουνίου 1980</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Ή διοικητική ένσταση έφθασε στό Κοινοβούλιο στίς <DATE ISO="19800603">3 Ἰουνίου 1980</DATE>. Ἑπομένως, ὑπεβλήθη πρό τῆς εκπνοής τῆς προθεσμίας.</TXT></NP><?PAGE NO="2875"?><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>'Από αυτό έπεται ὅτι ἡ ένσταση περί μη τηρήσεως τῶν προβλεπομένων στά άρθρα 90 καί 91 τοῦ κανονισμοί) υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων προθεσμιῶν εἶναι ἀβάσιμη.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Προκειμένου νά ἀμφισβητήσει τό παραδεκτό τῆς προσφυγής, τό Κοινοβούλιο υποστηρίζει ἐξ άλλου ὅτι ὁ προσφεύγων δέν <HT TYPE="ITALIC">'έχει</HT> έννομο συμφέρον διότι οι εξετάσεις τοῦ διαγωνισμοί) έχουν ήδη διεξαχθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Όμως, ἐν περιπτώσει ἀκυρώσεως τῆς ἀποφάσεως τῆς εξεταστικής επιτροπής περί ἀποκλεισμοί) τοῦ προσφεύγοντος ἀπό τίς εξετάσεις, τό Κοινοβούλιο θά ὀφείλει, συμφώνως πρός τό άρθρο 176 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, νά λάβει τά μέτρα πού συνεπάγεται ἡ εκτέλεση τῆς ἀποφάσεως αυτής. Δέν δύναται, επομένως, νά ἀμφισβητηθεί τό έννομο συμφέρον τοῦ προσφεύγοντος.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Οπως προκύπτει ἀπό τό σύνολο τῶν προηγουμένων σκέψεων, ἡ προσφυγή εἶναι παραδεκτή.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῆς ουσίας</P></TI></TITLE><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Ό προσφεύγων προβάλλει, κατ' ἀρχάς, ὅτι ἡ ἀπόφαση τῆς εξεταστικής επιτροπής περί ἀποκλεισμοί) του ἀπό τίς εξετάσεις τοῦ διαγωνισμοί) εἶναι άκυρη γιά παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω ἀνεπαρκοῦς αιτιολογίας.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Πρός τούτο νά σημειωθεί ὅτι ἡ επιστολή τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> ἐνημέρωνε τόν προσφεύγοντα ὅτι ἡ ἐπιλογή γιά τήν συμμετοχή στίς εξετάσεις είχε πραγματοποιηθεί μέ βαθμολόγηση τῶν τίτλων ἐπί τῆ βάσει τῶν προσκομισθέντων δικαιολογητικῶν έγγράφων, ὅτι γιά τόν καθορισμό τῆς βαθμολογίας αὐτής εἶχαν ληφθεί ὑπ' ὄψη τά αποκτηθέντα πανεπιστημιακά διπλώματα, τό είδος τους, τό επίπεδό τους, ἡ μεταπτυχιακή πείρα, καθώς καί ἡ κτηθείσα κατάλληλη επαγγελματική πείρα καί ὅτι, κατόπιν τῆς βαθμολογήσεως αυτής, ἡ ὑποψη-φιότης τοῦ προσφεύγοντος δέν εἶχε συγκεντρώσει τόν ἀπαιτούμενο ελάχιστο αριθμό τῶν 24 βαθμών. Ἀναφέρετο στην επιστολή αυτή ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή θά ἀπήντα σέ κάθε αίτηση παροχής συμπληρωματικών διευκρινίσεων ἐπί τῆς επιλογής αυτής. Όταν ὁ προσφεύγων ἀπηύθυνε παρόμοια αίτηση στην εξεταστική επιτροπή, ὁ πρόεδρος τῆς εξεταστικής επιτροπής τοῦ επεσήμανε, μέ επιστολή ὑπό ημερομηνία <DATE ISO="19800609">9ης 'Ιουνίου 1980</DATE>, ὅτι δέν έγινε δεκτός στίς εξετάσεις λόγω ἀνεπαρκείας τῆς επαγγελματικής πείρας, τήν ὁποία ἀνέφερε στόν φάκελό του καί ὅτι, δεσμευόμενος ἀπό τήν υποχρέωση τηρήσεως τοῦ ἀπορρήτου τῶν<?PAGE NO="2876"?> συσκέψεων τῆς ἐξεταστικῆς επιτροπῆς, δέν ἠδύνατο νά τοῦ ἀνακοινώσει πρόσθετες πληροφορίες.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>'Οπως προκύπτει ἀπό την αιτιολογημένη έκθεση τῆς εξεταστικής επιτροπής, της ὁποίας τό Κοινοβούλιο προσεκόμισε ἀπόσπασμα προσηρτημένο στό υπόμνημα ἀντικρούσεως του, ἡ εξεταστική επιτροπή καθόρισε ὡς γενικό κριτήριο νά μή γίνουν δεκτοί στίς εξετάσεις παρά μόνον οἱ υποψήφιοι μέ δικαιολογητικά μιᾶς <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>καταρτίσεως<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/> νέου λαμπροῦ ἐπιστήμονος <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>μέ ἐπί πλέον ἕνα ελάχιστο ὅριο ειδικεύσεως ἡ δραστηριοτήτων ἤ επαγγελματικής πείρας<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/> καί ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή ὑπελόγισε πρός τόν σκοπό αυτό ὡς κριτήριο τό βασικό πανεπιστημιακό δίπλωμα μέ ἀνώτατο ὅριο 22 βαθμούς, τα συμπληρωματικά πανεπιστημιακά διπλώματα μέ 1 μέχρι 3 βαθμούς, τά ειδικά μεταπτυχιακά μαθήματα, τήν ἄσκηση, τήν ἀνάλογη πρός ευρωπαϊκή δραστηριότητα πείρα, τους πίνακες ικανότητος στους διοργανωθέντες ἀπό τίς Κοινότητες διαγωνισμούς κατηγορίας Α, μέ 1 μέχρι 3 βαθμούς, καθώς καί τήν επαγγελματική πείρα, πού ἐξετιμήθη ἀπό 1 μέχρι 12 βαθμούς, διευκρινίζοντας ὡς πρός τό τελευταίο αυτό κριτήριο ὅτι έπρεπε νά πρόκειται περί <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>πείρας επιπέδου στελεχών (υπαλλήλου διοικήσεως — συντάκτου) στόν δημόσιο ἡ τόν ἰδιωτικό τομέα, ἀνάλογης πείρας ἤ ἁπλῶς πανεπιστημιακής εκπαιδεύσεως (στίς Κοινότητες ἀπό τοῦ επιπέδου Β 1 καί ὅλοι οἱ LA), πείρας σέ τομέα σχετικό μέ τό πεδίο δραστηριοτήτων τοῦ ὀργάνου<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/>. Κατά τήν έκθεση αὐτή, ὁ προσφεύγων έλαβε ἀπό τήν εξεταστική επιτροπή 22 βαθμούς γιά τά βασικά του πανεπιστημιακά διπλώματα, κανένα δέ βαθμό βάσει των άλλων κριτηρίων.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Τό Κοινοβούλιο προέβαλε κατ᾽ ἀρχάς ὅτι ὁ προσφεύγων δέν έχει συμφέρον νά συνεχίσει επικαλούμενος τόν λόγο ἀκυρώσεως περί ελλείψεως αιτιολογίας διότι ἐν τω μεταξύ τοῦ ἀνεκοινώθη ἡ αιτιολογία τῆς ἀποφάσεως. Μέ τό επιχείρημα αυτό τό Κοινοβούλιο ισχυρίζεται στην ουσία ὅτι ἡ ενδεχομένη έλλειψη αιτιολογίας τῆς ἀποφάσεως καλύπτεται μεταγενεστέρως ἀπό το γεγονός ὅτι ὁ προσφεύγων ἐπληροφορήθη κατά τήν διάρκεια τῆς διαδικασίας ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου τους λόγους ἀποκλεισμοῦ του ἀπό τίς εξετάσεις.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Πρέπει ὅμως νά τονισθεί σχετικά μέ τό θέμα αυτό ὅτι ἡ υποχρέωση αιτιολογίας μιᾶς ἀποφάσεως πού προξενεί βλάβη έχει ὡς σκοπό νά επιτρέψει στό Δικαστήριο νά ἀσκήσει τόν έλεγχό του ἐπί τῆς νομιμότητος τῆς ἀποφάσεως καί νά παράσχει στόν ενδιαφερόμενο ἐπαρκείς ενδείξεις ώστε νά γνωρίζει ἄν ἡ ἀπόφαση<?PAGE NO="2877"?> εἶναι επαρκώς αιτιολογημένη ἡ ἄν φέρει τό στίγμα ελαττώματος πού επιτρέπει την ἀμφισβήτηση τῆς νομιμότητός του. 'Από αυτό προκύπτει ὅτι ἡ αιτιολογία πρέπει, κατ' ἀρχήν, νά ἀνακοινώνεται στόν ενδιαφερόμενο ταυτοχρόνως μέ τήν ἀπόφαση πού τόν βλάπτει καί ὅτι ἡ έλλειψη αιτιολογίας δέν δύναται νά καλυφθεί επειδή ὁ ενδιαφερόμενος πληροφορείται τήν αιτιολογία τῆς ἀποφάσεως κατά τήν διάρκεια τῆς διαδικασίας ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Τό Κοινοβούλιο υποστηρίζει περαιτέρω, ὅτι ἡ αιτιολογία πού ἐδόθη στόν προσφεύγοντα μέ τήν επιστολή τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> καί ἐν πάση περιπτώσει μέ τήν επιστολή τῆς <DATE ISO="19800609">9ης 'Ιουνίου 1980</DATE> ικανοποιεί κάθε ἀπαίτηση.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Πρέπει κατ' ἀρχάς νά τονισθεί ὅτι τό ἀπόρρητο τῶν εργασιών τῆς εξεταστικής επιτροπής, τό όποιο έχει καθιερωθεί ἀπό τό άρθρο 6 τοῦ παραρτήματος ΙΙΙ τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακῆς καταστάσεως τῶν υπαλλήλων τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δέν ἀπαλλάσσει τήν εξεταστική επιτροπή τοῦ διαγωνισμοί) τῆς υποχρεώσεως νά πληροφορήσει τουλάχιστον συνοπτικῶς τόν υποψήφιο πού ἀπεκλείσθη κατά τήν επιλογή βάσει τίτλων, γιά τους λόγους τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Ή ἐν λόγω ἀπαίτηση αιτιολογίας πρέπει πάντως νά εκτιμηθεί σέ συνάρτηση μέ τά διάφορα επίπεδα καί εἴδη διαγωνισμοῦ καί, ειδικότερα, μέ τόν ἀριθμό τῶν υποψηφίων πού συμμετέχουν σέ κάθε διαγωνισμό. Σέ διαγωνισμούς μέ πολυάριθμη συμμετοχή, ὅπως στόν επίδικο διαγωνισμό, ἡ αιτιολογία τοῦ ἀποκλεισμοῦ δέν πρέπει νά λαμβάνει τέτοια έκταση ὥστε νά επιβαρύνεται κατά τρόπο μή ἀνεκτό τό έργο τῶν εξεταστικών επιτροπών καί τῆς διοικήσεως προσωπικοί).</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>'Αν καί ἡ επιστολή τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE> ενημέρωσε ἀσφαλώς τόν προσφεύγοντα, τουλάχιστον συνοπτικῶς, περί τῶν κριτηρίων πού ελήφθησαν ὑπ' ὄψη κατά τήν ἐπιλογή βάσει τίτλων, ἡ επιστολή αυτή δέν περιεῖχε κανένα στοιχείο, έστω συνοπτικό, ἀτομικῆς αιτιολογίας καί οὔτε κάν ἐπεσήμαινε στόν προσφεύγοντα τά κριτήρια ἐν ὄψει τῶν οποίων οι τίτλοι του εἶχαν κριθεί ἀνεπαρκεῖς. Κατά συνέπεια, μέ τό περιεχόμενο τῆς επιστολῆς αυτής δέν ἐκπληροῦται ἡ υποχρέωση αιτιολογίας.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Προκειμένου νά ληφθούν ὑπ' ὄψη οἱ πρακτικές δυσχέρειες πού ἀντιμετωπίζει ή εξεταστική επιτροπή διαγωνισμοῦ σέ πολυάριθμη συμμετοχή, πρέπει νά γίνει δεκτό ὅτι ἡ επιτροπή ὀφείλει νά παρέχει στόν υποψήφιο σέ πρώτο στάδιο πληροφορίες μόνο ἐπί τῶν κριτηρίων καί τοῦ ἀποτελέσματος τῆς επιλογής, ὅπως<?PAGE NO="2878"?> οἱ περιεχόμενες ἐν προκειμένω στην επιστολή τῆς <DATE ISO="19800221">21ης Φεβρουαρίου 1980</DATE>, καί νά μη παρέχει ἀτομικές διευκρινίσεις παρά μεταγενεστέρως καί σ' εκείνους τους υποψηφίους πού τό ζητούν ρητῶς, ὑπό τόν ὅρο πάντως οἱ ἀτομικές πληροφορίες νά αποστέλλονται ἀπό την εξεταστική επιτροπή τοῦ διαγωνισμοί) πρό τῆς εκπνοής τῆς προβλεπομένης ἀπό τά άρθρα 90 καί 91 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων προθεσμίας ώστε νά τους επιτραπεί νά κάμουν χρήση, ἄν τό κρίνουν σκόπιμο, τῶν δικαιωμάτων τους.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Ἀπά τά ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι ὁ ισχυρισμός περί ελλείψεως αιτιολογίας εἶναι βάσιμος, χωρίς νά ἀπαιτείται γι' αυτό νά ληφθεί ὑπ' ὄψη τό περιεχόμενο τῆς επιστολής τοῦ προέδρου τῆς εξεταστικής επιτροπής τῆς <DATE ISO="19800609">9ης 'Ιουνίου 1980</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Πρέπει, επομένως, νά συναχθεί τό συμπέρασμα ὅτι ἐν προκειμένω ἡ ἀρνητική ἀπόφαση τῆς εξεταστικής επιτροπής ήταν ἀνεπαρκώς αιτιολογημένη.</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Στην ἀπάντηση του, ὁ προσφεύγων ἰσχυρίζεται επίσης ὅτι τό Κοινοβούλιο προ-εκάλεσε τήν ὑποβολή πολυαρίθμων ὑποψηφιοτήτων βάσει μή πραγματοποιήσιμων, παραπλανητικῶν καί ἀπατηλών υποσχέσεων, πράγμα πού δικαιολογεῖ τήν ἀκύρωση τοῦ διαγωνισμοῦ στό σύνολό του.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Ἐν τούτοις, ὁ προσφεύγων δέν προσεκόμισε κανένα σοβαρό στοιχείο ικανό νά στηρίξει ἕνα τέτοιο ισχυρισμό. Δέν χρειάζεται, επομένως, νά κρίνει τό Δικαστήριο ἐπί τοῦ ζητήματος ἄν επιτρέπεται στόν προσφεύγοντα νά διατυπώσει, στην ἀπάντηση του, τέτοια νέα αιτήματα στηριζόμενα ἐπί ενός νέου λόγου.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Ὁ προσφεύγων ἐζήτησε ἐπί πλέον νά υποχρεωθεί τό Κοινοβούλιο στην καταβολή ἀποζημιώσεως πρός ἀποκατάσταση τῆς προξενηθείσης, λόγω τοῦ ἀποκλεισμοί) του ἀπό τίς εξετάσεις τοῦ ἀνωτέρω διαγωνισμοῦ, βλάβης.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Μέ τά περιεχόμενα ὅμως στην δικογραφία στοιχεία, δέν δύναται νά διαπιστωθεί οὔτε ὅτι ὁ προσφεύγων ἔπρεπε νά γίνει δεκτός στίς εξετάσεις οὔτε ὅτι ήταν ακολούθως βέβαιο ὅτι θά περιελαμβάνετο στον πίνακα ικανότητος καί ὅτι θά διορί-ζετο σέ κενή θέση. Ό προσφεύγων δέν προσεκόμισε, συνεπώς, κανένα ἀποδεικτικό μέσο ικανό νά ἀποδείξει ὅτι πράγματι υπέστη κάποια ηθική ἡ ὑλική βλάβη.</TXT></NP><?PAGE NO="2879"?><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Ὅπως προκύπτει ἀπό τά ἀνωτέρω, ἡ προσβαλλομένη ἀπόφαση τῆς εξεταστικῆς ἐπιτροπής τοῦ διαγωνισμοί) περί τοῦ αποκλεισμοί) τοῦ προσφεύγοντος ἀπό τίς εξετάσεις πρέπει νά ἀκυρωθεί καί ἡ προσφυγή πρέπει νά ἀπορριφθεί κατά τά λοιπά.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Ἐπί τῶν δικαστικῶν εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοί) διαδικασίας, ὁ ἡττώμενος διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Τό Κοινοβούλιο, δεδομένου ὅτι ἀπερρίφθησαν οἱ ουσιώδεις Ισχυρισμοί του, πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)</P><P>κρίνει καί ἀποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Ἀκυρώνει τήν ἀπόφαση μέ την ὁποία ἡ εξεταστική επιτροπή τοῦ γενικοῦ διαγωνισμοί) ΕΚ/21/Α (υπάλληλοι διοικήσεως γαλλικής καί ὀλλανδικής γλώσσας) ἀπέκλεισε τόν προσφεύγοντα ἀπό τίς εξετάσεις τοῦ ἐν λόγω διαγωνισμοί).</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Ἀπορρίπτει τήν προσφυγή κατά τά λοιπά.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Καταδικάζει τό Κοινοβούλιο στά δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Touffait</P><P>Mackenzie Stuart</P><P>Everling</P><P>Ἐδημοσιεύθη σέ δημοσία συνεδρίαση στό Λουξεμβοῦργο στίς <DATE ISO="19811126">26 Νοεμβρίου 1981</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ὁ γραμματεύςκ. ά. α.</P><P>J. A. Pompe</P><P>Βοηθός γραμματεύς</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος τοῦ τρίτου τμήματος</P><P>A. Touffait</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>