Η GROFA είναι εταιρία εισάγουσα κάμερες της κατασκευάστριας εταιρίας GoPro Coöperatief, οι οποίες είναι ηλεκτρονικές συσκευές που λειτουργούν με μπαταρία και είναι ιδιαιτέρως κατάλληλες για τη μαγνητοσκόπηση αθλητικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων. Η διαφορά της κύριας δίκης αφορά τρία μοντέλα κάμερας της σειράς GoPro Hero 3 Black Edition (στο εξής: επίδικες κάμερες στην υπόθεση C-435/15).

Κατά το αιτούν δικαστήριο, οι επίδικες στην υπόθεση C‑435/15 κάμερες διαθέτουν οθόνη LCD, αλλά όχι διόπτρα. Οι εν λόγω κάμερες έχουν διάφορες φωτογραφικές λειτουργίες και διαθέτουν φακό σταθερής εστιακής αποστάσεως. Τα ηχητικά και οπτικά δεδομένα που συλλαμβάνει ο φακός και το ενσωματωμένο μικρόφωνο αποθηκεύονται υπό μορφότυπο αρχείου MP4 H.264 σε αφαιρούμενη κάρτα μνήμης. Οι κάμερες αυτές δεν έχουν ούτε φακό ψηφιακής μεταβλητής εστιάσεως ούτε μεγάφωνο ούτε ενσωματωμένη εσωτερική μνήμη. Το λογισμικό των επίδικων καμερών στην υπόθεση C-435/15 κωδικοποιεί τα εγγεγραμμένα δεδομένα κατά τρόπο ώστε να είναι δυνατή η διάκριση μεταξύ των αρχείων που δημιουργούνται από τις κάμερες αυτές και των αρχείων που προέρχονται από εξωτερικές πηγές.

Οι εν λόγω κάμερες μπορούν να εγγράφουν έως 120 λεπτά βίντεο με ταχύτητα 30 εικόνων ανά δευτερόλεπτο με ανάλυση τουλάχιστον 1 920 x 1 080 εικονοστοιχείων (pixel) σε βίντεο συνεχούς ροής. Οι αλληλουχίες βίντεο άνω των 26 λεπτών και τριών δευτερολέπτων εγγράφονται σε περισσότερα αρχεία MP4 H.264, μέγιστης διάρκειας 26 λεπτών και τριών δευτερολέπτων το καθένα. Ωστόσο, ο θεατής βλέπει την εγγραφή χωρίς να αντιλαμβάνεται τη μετάβαση από το ένα αρχείο στο άλλο.

Οι επίδικες στην υπόθεση C-435/15 κάμερες διαθέτουν υποδοχή για κάρτες μνήμης, θύρα micro HDMI, θύρα micro USB συμβατή με σύνθετο καλώδιο A/C και προσαρμογέα στερεοφωνικού μικροφώνου 3,5 mm, καθώς και ενσωματωμένο WiFi και θύρα HERO.

Μέσω της μονής κατευθύνσεως θύρας HDMI και της μονής κατευθύνσεως συνδέσεως με σύνθετο καλώδιο A/C, τα αρχεία εικόνων και βίντεο τα οποία είναι αποθηκευμένα στην κάρτα μνήμης μπορούν να προβληθούν σε τηλεοπτικό δέκτη ή σε οθόνη υπολογιστή.

Το αμφίδρομο WiFi καθιστά δυνατό τον τηλεχειρισμό των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 καμερών μέσω ραδιοζεύξεως, από ταμπλέτα ή έξυπνο τηλέφωνο στα οποία εμφανίζονται τα δεδομένα τα οποία έχουν εγγραφεί στην κάρτα μνήμης. Η ασύρματη διασύνδεση δεν επιτρέπει τη λήψη αρχείων βίντεο. Μόνον τα αρχεία εικόνων και βίντεο τα οποία έχουν αποθηκευτεί στην κάρτα μνήμης και εγγραφεί από τις κάμερες αυτές μπορούν να εμφανιστούν. Τα αρχεία τα οποία προέρχονται από άλλες πηγές δεν υποστηρίζονται από τις κάμερες, εμφανίζεται δε στο μόνιτορ ή στην οθόνη το μήνυμα «File not supported».

Μέσω της θύρας micro USB, οι επίδικες στην υπόθεση C‑435/15 κάμερες μπορούν να συνδεθούν με υπολογιστή ο οποίος αναγνωρίζει την κάρτα μνήμης των καμερών αυτών ως εξωτερικό σκληρό δίσκο. Χάρις σε λογισμικό αναγνώσεως του υπολογιστή το οποίο υποστηρίζει τον μορφότυπο MP4, τα αποθηκευμένα στην κάρτα μνήμης αρχεία εικόνων και βίντεο μπορούν να αναπαραχθούν σε οθόνη συνδεδεμένη στον υπολογιστή. Αρχεία εικόνων ή βίντεο τα οποία περιλαμβάνονται στην κάρτα μνήμης των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 καμερών μπορούν επίσης να αποθηκευτούν σε υπολογιστή και, αντιστρόφως, δεδομένα περιλαμβανόμενα σε υπολογιστή μπορούν να μεταφερθούν στην κάρτα μνήμης των καμερών αυτών. Η διαδικασία αποθηκεύσεως ελέγχεται από λογισμικό διαχειρίσεως των αρχείων του υπολογιστή. Στην περίπτωση αυτή, οι εν λόγω κάμερες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Δεν υπάρχουν άλλες δυνατότητες αποθηκεύσεως δεδομένων εικόνων και βίντεο στην κάρτα μνήμης τους.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2012, η GROFA ζήτησε από το Hauptzollamt δεσμευτικές δασμολογικές πληροφορίες (στο εξής: ΔΔΠ), προτείνοντας την κατάταξη των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 καμερών στη διάκριση 8525 80 91 της ΣΟ.

Με τις ΔΔΠ της 21ης Ιανουαρίου 2013, το Hauptzollamt κατέταξε τις εν λόγω κάμερες στη δασμολογική διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ. Στις 22 Φεβρουαρίου 2013, η GROFA υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά των ΔΔΠ ζητώντας, τη φορά αυτή, την κατάταξη στη δασμολογική διάκριση 8525 80 30 της ΣΟ. Με απόφαση της 20ής Αυγούστους 2014, το Hauptzollamt απέρριψε τη διοικητική ένσταση της GROFA, εκτιμώντας ότι οι επίδικες στην υπόθεση C-435/15 κάμερες είναι μηχανές πολλαπλών λειτουργιών κατά την έννοια της σημειώσεως 3 του τμήματος XVI της ΣΟ, κύρια λειτουργία των οποίων είναι η λειτουργία βιντεοκάμερας. Κατά το Hauptzollamt, οι κάμερες αυτές πρέπει να καταταγούν ως «άλλες» βιντεοκάμερες στη δασμολογική διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ. Το Hauptzollamt στηρίχθηκε, κατά πρώτον, στις επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ σχετικά με την κλάση 8525 της ΣΟ, σύμφωνα με τις οποίες οι ψηφιακές φωτογραφικές συσκευές πολλαπλών λειτουργιών δεν μπορούν να κατατάσσονται ως ψηφιακές φωτογραφικές συσκευές όταν έχουν τη δυνατότητα, με τη χρήση της μέγιστης ικανότητας αποθηκεύσεως, να εγγράφουν βίντεο σε ποιότητα 800 × 600 pixels (ή υψηλότερη) και με 23 εικόνες ανά δευτερόλεπτο (ή περισσότερες) και με διάρκεια μιας ενιαίας ακολουθίας βίντεο τουλάχιστον 30 λεπτών. Τούτο ισχύει στην περίπτωση των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 καμερών. Το γεγονός ότι οι ακολουθίες βίντεο αποθηκεύονται σε περισσότερα αρχεία στην κάρτα μνήμης μετά τα 26 λεπτά και τέσσερα δευτερόλεπτα δεν επηρεάζει τη συνολική διάρκεια εγγραφής. Κατά δεύτερον, έκρινε ότι το γεγονός ότι οι κάμερες αυτές μπορούν να αποθηκεύουν αρχεία βίντεο με ήχο, μεταφερόμενα από εξωτερική πηγή μέσω της θύρας USB, είναι χαρακτηριστικό της εγγραφής εικόνων και ήχου κατά την έννοια της δασμολογικής διακρίσεως 8525 80 99 της ΣΟ.

Η GROFA άσκησε προσφυγή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ζητώντας την κατάταξη των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 καμερών στη διάκριση 8525 80 30 της ΣΟ ή, επικουρικώς, στη διάκριση 8525 80 91 της ΣΟ ως βιντεοκαμερών οι οποίες δεν έχουν αυτόνομη ικανότητα εγγραφής σημάτων από εξωτερικές πηγές.

Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, πρώτον, αν ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2011, ο οποίος κατατάσσει τις «βιντεοκάμερες τσέπης» στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ, μπορεί να εφαρμοστεί κατ’ αναλογίαν στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Σε περίπτωση που ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2011 μπορεί να εφαρμοστεί κατ’ αναλογίαν, το αιτούν δικαστήριο διατυπώνει αμφιβολίες ως προς το κύρος του εν λόγω κανονισμού, δεδομένου ότι, κατά το παράρτημά του, κάμερα η οποία παρέχει τη δυνατότητα «εγγραφής αρχείων βίντεο και από άλλες πηγές πέραν της ενσωματωμένης συσκευής λήψης εικόνων για την τηλεόραση», για τον λόγο ότι «τα αρχεία βίντεο μπορούν να μεταφέρονται από μια μηχανή ADP στη συσκευή, μέσω της διεπαφής USB», πρέπει να κατατάσσεται στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ ως «άλλη βιντεοκάμερα». Κατά το αιτούν δικαστήριο, η συγκεκριμένη ερμηνεία της φράσεως «άλλη δυνατότητα εγγραφής» κατά την έννοια της διακρίσεως 8525 80 99 της ΣΟ δεν συνάδει με τη νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία η διαδικασία εγγραφής πρέπει να κατευθύνεται από την ίδια τη βιντεοκάμερα.

Δεύτερον, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014, κατατάσσοντας τις «κάμερες δράσης» στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ, θα μπορούσε να εφαρμοστεί κατ’ αναλογίαν στην υπόθεση C-435/15. Ωστόσο, διατηρεί επίσης αμφιβολίες ως προς το κύρος του κανονισμού αυτού δεδομένου ότι, αφενός, το παράρτημά του ορίζει ότι η μεταφορά αρχείων από αυτόματη μηχανή επεξεργασίας δεδομένων προς την κάμερα θεωρείται «δυνατότητα εγγραφής», η οποία αποκλείει την κατάταξη στη διάκριση 8525 80 91 της ΣΟ, αντιθέτως προς τη νομολογία του Δικαστηρίου, και ότι, αφετέρου, ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014 δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι οι οικείες κάμερες δεν μπορούν να αναπαράγουν τα αρχεία βίντεο που προέρχονται από εξωτερικές πηγές μέσω συνδεδεμένου μόνιτορ, αντιθέτως προς τα προβλεπόμενα στις επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ σχετικά με τη διάκριση 8525 80 99.

Τρίτον, το αιτούν δικαστήριο θέτει, επικουρικώς, το ερώτημα αν οι σχετικές επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ αντιτίθενται στην κατάταξη των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 καμερών στις διακρίσεις 8525 80 91 και 8525 80 99 της ΣΟ, καθόσον, σε περίπτωση διάρκειας μεγαλύτερης των 26 λεπτών και τεσσάρων δευτερολέπτων, τα δεδομένα βίντεο τα οποία είναι εγγεγραμμένα στις κάμερες αυτές δεν αποθηκεύονται σε ένα μόνον αρχείο, γεγονός το οποίο μπορεί να αναιρέσει την ικανότητα των εν λόγω καμερών να εγγράφουν βίντεο συνεχούς ροής, κατά την έννοια των επεξηγηματικών σημειώσεων.

Τέταρτον, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να αποσαφηνιστούν, επικουρικώς, οι συνέπειες, για την κατάταξη των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 καμερών, του γεγονότος ότι οι κάμερες αυτές εγγράφουν σήματα προερχόμενα από εξωτερικές πηγές, πλην όμως δεν είναι σε θέση να τα αναπαράγουν μέσω εξωτερικού μόνιτορ ή τηλεοπτικού δέκτη. Παρατηρεί επ' αυτού ότι οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ σχετικά με τη διάκριση 8525 80 99 αναφέρουν ότι οι εγγεγραμμένες εικόνες πρέπει να μπορούν να αναπαράγονται μέσω τηλεοπτικού δέκτη ή εξωτερικού μόνιτορ.

Υπό τις συνθήκες αυτές, το Finanzgericht Hamburg (δικαστήριο φορολογικών διαφορών του Αμβούργου, Γερμανία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

«1)α)Δύναται ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2011, να εφαρμοστεί κατ’ αναλογίαν στα επίμαχα στην υπόθεση της κύριας δίκης προϊόντα (GoPro HERO3 “Black Edition”, “Black Edition Surf” και “Black Edition Motorsport”);

β)Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό, είναι έγκυρος ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2011;

2)Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στα ερωτήματα 1 α) ή 1 β):

α)Δύναται ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014 να εφαρμοστεί κατ’ αναλογίαν στα επίμαχα στην υπόθεση της κύριας δίκης προϊόντα;

β)Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα αυτό, είναι έγκυρος ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014;

3)Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στα ερωτήματα 1 α) ή 1 β), πρέπει οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ για τις διακρίσεις 8525 8030, 8525 8091 και 8525 8099 ΣΟ να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι εγγραφή με “διάρκεια μίας ενιαίας ακολουθίας βίντεο τουλάχιστον 30 λεπτών” υφίσταται ακόμη και όταν η ακολουθία βίντεο εγγράφεται σε χωριστά αρχεία εκ των οποίων το καθένα έχει διάρκεια μικρότερη των 30 λεπτών, εφόσον ο θεατής δεν δύναται να αντιληφθεί τη μετάβαση από το ένα αρχείο στο άλλο κατά την αναπαραγωγή της εγγραφής;

4)Σε περίπτωση που δοθεί αρνητική απάντηση στα ερωτήματα 1 α) ή 1 β) και καταφατική απάντηση στα ερωτήματα 2 α), 2 β) και 3, αποκλείεται η κατάταξη στη διάκριση 8525 8099 ΣΟ των βιντεοκαμερών που μπορούν να εγγράψουν σήματα από εξωτερικές πηγές για τον λόγο ότι η αναπαραγωγή των σημάτων αυτών δεν είναι δυνατή με τη χρήση εξωτερικού τηλεοπτικού δέκτη ή εξωτερικού μόνιτορ;»

Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως υποβάλλεται στο πλαίσιο διαφοράς αφορώσας πέντε υποθέσεις, μεταξύ δύο εταιριών, των X και GoPro Coöperatief, και των ολλανδικών τελωνειακών αρχών σχετικά με διάφορες ΔΔΠ αφορώσες πέντε τύπους κάμερας της μάρκας GoPro Hero με τις οποίες κατατάσσονται οι κάμερες στη διάκριση 8525 80 91 της ΣΟ ή στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ.

Οι πέντε υποθέσεις αφορούν τις κάμερες τύπων GoPro Hero 3 Silver Edition, GoPro Hero 3 + Silver Edition, GoPro Hero 4 Silver Edition, GoPro Hero 4 Black Edition και GoPro Hero (στο εξής: επίδικες στην υπόθεση C-666/15 κάμερες).

Όσον αφορά την κάμερα τύπου GoPro Hero 3 Silver Edition, μία από τις προσφεύγουσες της κύριας δίκης ζητεί την κατάταξή της στη διάκριση 8525 80 30 της ΣΟ ή, επικουρικώς, στη διάκριση 8525 80 91 της ΣΟ, ενώ η εθνική τελωνειακή αρχή υποστηρίζει ότι η εν λόγω κάμερα πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ. Όσον αφορά τις λοιπές επίδικες στην υπόθεση C-666/15 κάμερες, οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης ζητούν την κατάταξή τους στη διάκριση 8525 80 30 της ΣΟ, ενώ η εθνική τελωνειακή αρχή υποστηρίζει ότι οι κάμερες αυτές πρέπει να καταταγούν στη διάκριση 8525 80 91 της ΣΟ.

Κατά το αιτούν δικαστήριο, δεν αμφισβητείται ότι οι επίδικες στην υπόθεση C‑666/15 κάμερες μπορούν να τεθούν σε λειτουργία «εγγραφής βίντεο» διάρκειας μεγαλύτερης των 30 λεπτών για τις εγγραφές με ταχύτητα 23 εικόνων ανά δευτερόλεπτο (ή περισσότερων), με ανάλυση 800 x 600 pixels (ή υψηλότερη). Επισημαίνει επ' αυτού ότι εγγραφή διάρκειας άνω των 30 λεπτών αποθηκεύεται από τις κάμερες αυτές σε διαφορετικά αρχεία βίντεο, που αναγνωρίζονται χωριστά κατά την ανάγνωσή τους, η οποία παύει όταν τελειώνει έκαστο αρχείο. Ο χρήστης πρέπει να επιλέξει νέο αρχείο και να πιέσει το πλήκτρο «play» για την ανάγνωση του επόμενου αρχείου. Το αιτούν δικαστήριο προσθέτει ότι οι εν λόγω κάμερες παρέχουν τη δυνατότητα παρακολουθήσεως μόνον εγγεγραμμένων από τις ίδιες αρχείων. Επιπλέον, από τις οδηγίες χρήσεως όλων των επίδικων στην υπόθεση C-666/15 καμερών προκύπτει ότι παρέχουν την επιλογή «looping», δηλαδή εγγραφής διάρκειας μεγαλύτερης των 30 λεπτών πριν από την εγγραφή νέου στη θέση του προηγούμενου (overwriting).

Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ακόμη ότι ιδιαίτερης κρισιμότητας στοιχεία για τη δασμολογική κατάταξη των επίδικων καμερών στην υπόθεση C‑666/15 είναι το αν διαθέτουν μόνο δυνατότητα εγγραφής ήχου και εικόνων λαμβανόμενων από συσκευή λήψεως εικόνων για την τηλεόραση και το αν οι κάμερες αυτές έχουν δυνατότητα εγγραφής τουλάχιστον 30 λεπτών βίντεο μιας μόνον αλληλουχίας.

Υπό τις συνθήκες αυτές, το rechtbank Noord-Holland (δικαστήριο της επαρχίας της Βόρειας Ολλανδίας, Κάτω Χώρες) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

«1)Πρέπει οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ σχετικά με τη διάκριση 8525 80 30 και τις διακρίσεις 8525 80 91 και 8525 80 99 της ΣΟ να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι πρόκειται επίσης για εγγραφή διάρκειας “τουλάχιστον 30 λεπτών” όταν εικόνες βίντεο μπορούν να εγγραφούν για διάστημα άνω των 30 λεπτών μέσω της λειτουργίας “video record”, αλλά οι εικόνες βίντεο αναγνωρίζονται ως χωριστά αρχεία, κάθε ένα από τα οποία έχει διάρκεια μικρότερη των 30 λεπτών, και εκείνος ο οποίος θέλει να δει το βίντεο πρέπει, κατά την ανάγνωση, να ανοίγει χωριστά κάθε αρχείο διάρκειας κάτω των 30 λεπτών, ενώ υπάρχει η δυνατότητα οι εικόνες που περιέχονται στα αρχεία αυτά να τεθούν, με τη βοήθεια ενός λογισμικού που παρέχει η GoPro Coöperatief, απ’ άκρου εις άκρον σε προσωπικό υπολογιστή, και έτσι να δημιουργηθεί, στον προσωπικό υπολογιστή, ταινία βίντεο διάρκειας άνω των 30 λεπτών σε ένα μόνον αρχείο;

2)Εμποδίζει την κατάταξη στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ το γεγονός ότι βιντεοκάμερες που μπορούν να εγγράψουν σήματα από εξωτερικές πηγές δεν δύνανται να αναπαράγουν τα σήματα αυτά μέσω εξωτερικής συσκευής τηλεοράσεως ή εξωτερικού μόνιτορ, επειδή οι βιντεοκάμερες αυτές, όπως για παράδειγμα η GoPro HERO 3 Silver Edition, μπορούν να αναπαράγουν σε εξωτερική συσκευή τηλεοράσεως ή εξωτερικό μόνιτορ μόνο τα αρχεία που οι ίδιες έχουν εγγράψει μέσω του φακού;»

Με απόφαση του Προέδρου του Δικαστηρίου της 27ης Ιανουαρίου 2016, οι υποθέσεις C-435/15 και C-666/15 ενώθηκαν προς έκδοση κοινής αποφάσεως.

Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσίαν να διευκρινιστεί αν ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2011 έχει την έννοια ότι μπορεί να εφαρμοστεί, κατ’ αναλογίαν, σε προϊόντα τα οποία έχουν τα χαρακτηριστικά των επίδικων στην εν λόγω υπόθεση καμερών και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, αν ο κανονισμός αυτός είναι έγκυρος.

Πρέπει να επισημανθεί, αφενός, ότι, κατά πάγια νομολογία, ένας κανονισμός περί κατατάξεως σε δασμολογική κλάση έχει γενική ισχύ, καθόσον δεν εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση συγκεκριμένου επιχειρηματία, αλλά επί όλων των προϊόντων που είναι πανομοιότυπα με εκείνο που εξέτασε η επιτροπή τελωνειακού κώδικα. Προς καθορισμό, στο πλαίσιο ερμηνείας κανονισμού περί κατατάξεως, του πεδίου εφαρμογής του, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, μεταξύ άλλων, η αιτιολογία του (απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2016, LEK, C-700/15, EU:C:2016:959, σκέψη 49).

Εν προκειμένω, ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2011, αντικείμενο του οποίου είναι η κατάταξη των «βιντεοκαμερών τσέπης» στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ, δεν έχει απευθείας εφαρμογή στις επίδικες στην υπόθεση C-435/15 κάμερες. Συγκεκριμένα, τα προϊόντα αυτά δεν είναι πανομοιότυπα με τις «βιντεοκάμερες τσέπης» τις οποίες αφορά ο εν λόγω κανονισμός, καθόσον, όπως επισημαίνει το αιτούν δικαστήριο, τα εν λόγω προϊόντα διακρίνονται, μεταξύ άλλων, λόγω της ικανότητάς τους λήψεως φωτογραφιών και λόγω του ότι δεν διαθέτουν ούτε φακό ψηφιακής μεταβλητής εστιάσεως ούτε μεγάφωνο ούτε ενσωματωμένη εσωτερική μνήμη.

Αφετέρου, πρέπει να επισημανθεί ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, μολονότι ένας κανονισμός περί κατατάξεως δεν έχει απευθείας εφαρμογή επί προϊόντων τα οποία δεν είναι πανομοιότυπα, αλλά απλώς ανάλογα με το προϊόν που αφορά ο κανονισμός αυτός, ο εν λόγω κανονισμός έχει κατ’ αναλογίαν εφαρμογή στα προϊόντα αυτά (απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2016, Kawasaki Motors Europe, C‑91/15, EU:C:2016:716, σκέψη 39 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Η κατ’ αναλογίαν εφαρμογή κανονισμού περί κατατάξεως, όπως ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2001, επί προϊόντων ανάλογων με εκείνα που αφορά ο κανονισμός αυτός συμβάλλει στην πραγματικότητα στη συνεπή ερμηνεία της ΣΟ καθώς και στην ίση μεταχείριση των επιχειρηματιών (βλ., επ' αυτού, απόφαση της 13ης Ιουλίου 2006, Anagram International, C-14/05, EU:C:2006:465, σκέψη 32).

Ωστόσο, πρέπει επίσης, για να είναι δυνατή η κατ’ αναλογίαν εφαρμογή ενός κανονισμού περί κατατάξεως, τα προς κατάταξη προϊόντα και εκείνα τα οποία αφορά ο κανονισμός αυτός να εμφανίζουν επαρκή ομοιότητα (βλ., επ' αυτού, απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 2009, Kamino International Logistics, C-376/07, EU:C:2009:105, σκέψη 67). Συναφώς, πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η αιτιολογία του εν λόγω κανονισμού (βλ., επ' αυτού, αποφάσεις της 13ης Ιουλίου 2006, Anagram International, C‑14/05, EU:C:2006:465, σκέψη 34, και της 4ης Μαρτίου 2015, Oliver Medical, C-547/13, EU:C:2015:139, σκέψη 58).

Εν προκειμένω, κατά την αιτιολογία που περιλαμβάνεται στην τρίτη στήλη του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού 1249/2011, η κατάταξη των «βιντεοκαμερών τσέπης» στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ οφείλεται μεταξύ άλλων στο ότι η συσκευή «μπορεί μόνο να εγγράφει βίντεο». Επομένως, η αδυναμία εγγραφής φωτογραφιών συνιστά ένα από τα καθοριστικά στοιχεία για την κατάταξη την οποία προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός. Προκύπτει, όμως, από την απόφαση περί παραπομπής στην υπόθεση C-435/15 ότι οι επίδικες στην υπόθεση αυτή κάμερες διαφέρουν, ως προς το σημείο αυτό, από τις «βιντεοκάμερες τσέπης» που αποτελούν αντικείμενο του εκτελεστικού κανονισμού 1249/2011, καθώς παρέχουν τη δυνατότητα λήψεως φωτογραφιών.

Εξάλλου, επιβάλλεται η υπόμνηση ότι ο προορισμός του προϊόντος μπορεί να αποτελεί αντικειμενικό κριτήριο για την κατάταξη, εφόσον είναι συμφυής με το εν λόγω προϊόν, ο συμφυής δε αυτός χαρακτήρας πρέπει να μπορεί να εκτιμάται σε συνάρτηση με τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά και τις αντικειμενικές ιδιότητες του προϊόντος αυτού (αποφάσεις της 20ής Ιουνίου 2013, Agroferm, C‑568/11, EU:C:2013:407, σκέψη 41, και της 4ης Μαρτίου 2015, Oliver Medical, C-547/13, EU:C:2015:139, σκέψη 47).

Ωστόσο, από τις πραγματικές διαπιστώσεις του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει ότι σκοπός των επίδικων στην υπόθεση C-435/15 καμερών είναι η παροχή στους χρήστες της δυνατότητας μαγνητοσκοπήσεως των ψυχαγωγικών ή αθλητικών δραστηριοτήτων τους, οι οποίες προϋποθέτουν ότι ο χρήστης έχει ιδιαίτερη ελευθερία κινήσεων. Επομένως, ο πρωταρχικός προορισμός των εν λόγω καμερών μπορεί εύκολα να διακριθεί από τον προορισμό των «βιντεοκαμερών τσέπης» τις οποίες αφορά ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2011.

Καθόσον οι επίδικες στην υπόθεση C-435/15 κάμερες δεν είναι πανομοιότυπες ούτε αρκούντως παρόμοιες με τα προϊόντα τα οποία αποτελούν το αντικείμενο κατατάξεως βάσει του εκτελεστικού κανονισμού 1249/2011, ο κανονισμός αυτός δεν έχει εφαρμογή ως προς αυτές. Κατά συνέπεια, παρέλκει η εκτίμηση του κύρους του.

Κατόπιν των ανωτέρω, στο πρώτο ερώτημα στην υπόθεση C-435/15 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 1249/2011 έχει την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται κατ' αναλογίαν σε προϊόντα τα οποία έχουν τα χαρακτηριστικά των επίδικων στην εν λόγω υπόθεση καμερών.

Με το δεύτερο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο στην υπόθεση C‑435/15 ζητεί, κατ' ουσίαν, να διευκρινιστεί αν ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014 έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται κατ' αναλογίαν σε προϊόντα τα οποία έχουν τα χαρακτηριστικά των επίδικων στην εν λόγω υπόθεση καμερών και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, αν ο κανονισμός αυτός είναι έγκυρος.

Αντικείμενο του εκτελεστικού κανονισμού 876/2014 είναι η κατάταξη των «καμερών δράσης» στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ.

Από τις πραγματικές διαπιστώσεις του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει ότι οι επίδικες στην υπόθεση C-435/15 κάμερες διακρίνονται από τις κάμερες δράσης οι οποίες αποτελούν αντικείμενο του εν λόγω κανονισμού μεταξύ άλλων καθόσον οι πρώτες μπορούν τόσο να στερεώνονται σε αντικείμενο, όπως σε κράνος, όσο και να κρατιούνται στο χέρι, έχουν ικανότητα εγγραφής μικρότερης διάρκειας, δηλαδή δύο ωρών κατ’ ανώτατο όριο, αλλά με καλύτερη ανάλυση, μπορούν να παίρνουν φωτογραφίες καλύτερης ποιότητας και να ελέγχουν την ποιότητά τους. Επομένως, οι επίδικες στην υπόθεση C-435/15 κάμερες δεν είναι πανομοιότυπες με τα προϊόντα τα οποία αποτελούν αντικείμενο του εκτελεστικού κανονισμού 876/2014.

Παραταύτα, τα εν λόγω προϊόντα εμφανίζουν μεγάλη ομοιότητα με τις επίδικες στην υπόθεση C-435/15 κάμερες, τόσο από απόψεως των αντικειμενικών χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων τους όσο και από απόψεως του προορισμού τους. Στο πλαίσιο αυτό, τόσον οι «κάμερες δράσης», κατά την έννοια του εκτελεστικού κανονισμού 876/2014, όσο και οι επίδικες στην υπόθεση C-435/15 κάμερες έχουν μικρό μέγεθος και βάρος, δεν έχουν φακό οπτικής εστιάσεως ούτε διόπτρα ούτε ενσωματωμένη εσωτερική μνήμη, διαθέτουν θύρα micro HDMI, θύρα mini USB και σύνδεση WiFi, παρέχοντας τη δυνατότητα τόσο λήψεως φωτογραφιών όσο και εγγραφής βίντεο αλληλουχιών διάρκειας άνω των 30 λεπτών, τα οποία όμως, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, αποθηκεύονται σε περισσότερα χωριστά αρχεία. Ομοίως, αυτά τα δύο είδη προϊόντος έχουν σχεδιαστεί ειδικώς προς χρήση στο πλαίσιο αθλητικών δραστηριοτήτων.

Επομένως, σύμφωνα με την προμνησθείσα στις σκέψεις 37 και 38 της παρούσας αποφάσεως νομολογία, ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014 έχει εφαρμογή, κατ' αναλογίαν, στις επίδικες στην υπόθεση C‑435/15 κάμερες και, κατά συνέπεια, επιβάλλεται να εξεταστεί το κύρος του.

Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι εκτελεστικός κανονισμός, όπως εν προκειμένω ο κανονισμός 876/2014, εκδίδεται από την Επιτροπή έπειτα από γνώμη της επιτροπής τελωνειακού κώδικα, όταν η κατάταξη συγκεκριμένου προϊόντος στη ΣΟ δύναται να δημιουργήσει δυσχέρειες ή να αποτελέσει αντικείμενο αμφισβητήσεων. Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει παράσχει στην Επιτροπή, η οποία ενεργεί σε συνεργασία με τους τελωνειακούς πραγματογνώμονες των κρατών μελών, ευρεία διακριτική ευχέρεια για τη διευκρίνιση του περιεχομένου των δασμολογικών κλάσεων που λαμβάνονται υπόψη για την κατάταξη συγκεκριμένου εμπορεύματος. Ωστόσο, η εξουσία της Επιτροπής να θεσπίζει τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 9 του κανονισμού 2658/87, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 254/2000, δεν της επιτρέπει να τροποποιεί το περιεχόμενο ούτε το πεδίο εφαρμογής των δασμολογικών κλάσεων (βλ., επ' αυτού, απόφαση της 4ης Μαΐου 2004, Krings, C‑130/02, EU:C:2004:122, σκέψεις 25 και 26 καθώς και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).

Εν προκειμένω, ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014 κατατάσσει, στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ, τις «κάμερες δράσης», χωρίς να απαιτείται να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αυτόνομη εγγραφή εξωτερικών βιντεοφωνικών πηγών, δηλαδή χωρίς εξάρτηση από υλισμικό ή λογισμικό τα οποία δεν διαθέτουν οι κάμερες αυτές εξ αρχής. Αυτή, όμως, η ικανότητα αυτόνομης εγγραφής είναι αναγκαία προϋπόθεση για την κατάταξη ενός εμπορεύματος στη δασμολογική διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ. Σε διαφορετική περίπτωση, τα προϊόντα πρέπει να κατατάσσονται, όχι στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ, αλλά μάλλον στη διάκριση 8525 80 91 της ΣΟ (απόφαση της 5ης Μαρτίου 2015, Vario Tek, C‑178/14, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:152, σκέψη 32).

Επομένως, ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014, καθόσον προβαίνει στην κατάταξη των «καμερών δράσης» στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ, χωρίς να διευκρινίσει ότι αυτές, για τις ανάγκες της εν λόγω κατατάξεως, πρέπει να έχουν ικανότητα εγγραφής κατά τρόπο αυτόνομο των εξωτερικών βιντεοφωνικών πηγών, δεν συνάδει με το περιεχόμενο της διακρίσεως αυτής.

Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων συνάγεται ότι, εκδίδοντας τον εκτελεστικό κανονισμό 876/2014, η Επιτροπή τροποποίησε, επεκτείνοντάς το, το πεδίο της διακρίσεως 8525 80 99 της ΣΟ και, ως εκ τούτου, ενήργησε καθ’ υπέρβαση των αρμοδιοτήτων που της απονέμει το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2658/87, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 254/2000 (βλ., επ' αυτού, απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2016, Kawasaki Motors Europe, C-91/15, EU:C:2016:716, σκέψη 62).

Επομένως, στο δεύτερο ερώτημα στην υπόθεση C‑435/15 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 876/2014 έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται μεν κατ' αναλογίαν σε προϊόντα τα οποία έχουν τα χαρακτηριστικά των επίδικων στην εν λόγω υπόθεση καμερών, πλην όμως είναι ανίσχυρος.

Λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που δόθηκε στο δεύτερο ερώτημα στην υπόθεση C-435/15, παρέλκει η απάντηση στο τέταρτο υποβληθέν ερώτημα στην ίδια υπόθεση.

Με το τρίτο ερώτημα στην υπόθεση C-435/15 καθώς και με το πρώτο ερώτημα στην υπόθεση C-666/15, τα οποία πρέπει να συνεξεταστούν, τα αιτούντα δικαστήρια ζητούν, κατ' ουσίαν, να διευκρινιστεί αν οι διακρίσεις 8525 80 30, 8525 80 91 και 8525 80 99 της ΣΟ, λαμβανομένων υπόψη των επεξηγηματικών σημειώσεων της ΣΟ σχετικά με τις διακρίσεις αυτές, έχουν την έννοια ότι αλληλουχία βίντεο άνω των 30 λεπτών, εγγεγραμμένη σε χωριστά αρχεία διάρκειας μικρότερης των 30 λεπτών έκαστο, πρέπει να θεωρηθεί ως εγγραφή τουλάχιστον 30 λεπτών μιας μόνον αλληλουχίας βίντεο, όταν ο χρήστης δεν μπορεί να αντιληφθεί τη μετάβαση από το ένα αρχείο στο άλλο κατά την ανάγνωσή του ή, αντιστρόφως, όταν ο χρήστης πρέπει, κατά την ανάγνωση αυτή, να ανοίξει καταρχήν χωριστά κάθε ένα από τα αρχεία αυτά.

Πρέπει προκαταρκτικώς να επισημανθεί ότι οι επεξηγηματικές σημειώσεις οι οποίες καταρτίζονται από την Επιτροπή, όσον αφορά τη ΣΟ, συμβάλλουν σημαντικά στην ερμηνεία του περιεχομένου των διαφόρων δασμολογικών κλάσεων, χωρίς πάντως να έχουν δεσμευτική νομική ισχύ (βλ., επ' αυτού, αποφάσεις της 17ης Φεβρουαρίου 2016, Salutas Pharma, C-124/15, EU:C:2016:87, σκέψη 31, και της 15ης Δεκεμβρίου 2016, LEK, C-700/15, EU:C:2016:959, σκέψη 41).

Σύμφωνα με τις επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ σχετικά, αφενός, με τη διάκριση 8525 80 30 και, αφετέρου, με τις διακρίσεις 8525 80 91 και 8525 80 99, η ικανότητα εγγραφής του επίμαχου προϊόντος με ανάλυση 800 × 600 pixels (ή μεγαλύτερη) και με ταχύτητα 23 εικόνων ανά δευτερόλεπτο (ή περισσότερων) τουλάχιστον 30 λεπτών σε μία μόνη αλληλουχία βίντεο συνιστά κριτήριο ικανό για τη διάκριση των ψηφιακών φωτογραφικών συσκευών από τις βιντεοκάμερες.

Επομένως, μόνον η ικανότητα συνεχούς εγγραφής τουλάχιστον 30 λεπτών μιας αλληλουχίας βίντεο με ελάχιστη ανάλυση, και όχι η ικανότητα συνεχούς αναπαραγωγής της εγγραφής αυτής, συνιστά το χαρακτηριστικό το οποίο καθιστά δυνατό τον αποκλεισμό της κατατάξεως προϊόντος στη διάκριση 8525 80 30 της ΣΟ. Το αν οι επίδικες κάμερες στις υποθέσεις C-435/15 και C-666/15 έχουν ή δεν έχουν την ικανότητα αναγνώσεως, κατά τρόπο συνεχή, αλληλουχιών βίντεο διάρκειας τουλάχιστον 30 λεπτών δεν είναι επομένως κρίσιμο για τους σκοπούς της δασμολογικής κατατάξεως των εν λόγω καμερών σε μία από τις τρεις διακρίσεις που μνημονεύονται στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας αποφάσεως (βλ., επ' αυτού, απόφαση της 5ης Μαρτίου 2015, Vario Tek, C-178/14, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:152, σκέψη 36).

Επομένως, το γεγονός ότι οι αλληλουχίες βίντεο άνω των 30 λεπτών, οι οποίες εγγράφονται από τις επίδικες κάμερες στις υποθέσεις C-435/15 και C-666/15, εγγράφονται σε χωριστά αρχεία δεν εμποδίζει τον αποκλεισμό της κατατάξεως των εν λόγω καμερών στη διάκριση 8525 80 30 της ΣΟ, καθόσον η αποθήκευση σε περισσότερα αρχεία μεταβάλλει όχι τον συνεχή χαρακτήρα της εγγραφής της αλληλουχίας, αλλά μόνον, ενδεχομένως, τον συνεχή χαρακτήρα της αναγνώσεώς της, ενώ το ζήτημα αν ο χρήστης αντιλαμβάνεται ή όχι τη μετάβαση από το ένα βίντεο στο άλλο δεν αποτελεί αποφασιστικό κριτήριο για τη δασμολογική κατάταξη.

Επομένως, στο τρίτο ερώτημα στην υπόθεση C-435/15 και στο πρώτο ερώτημα στην υπόθεση C-666/15 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι οι διακρίσεις 8525 80 30, 8525 80 91 και 8525 80 99 της ΣΟ έχουν την έννοια, λαμβανομένων υπόψη των επεξηγηματικών σημειώσεων της ΣΟ σχετικά με τις διακρίσεις αυτές, ότι αλληλουχία βίντεο άνω των 30 λεπτών, εγγεγραμμένη σε χωριστά αρχεία διάρκειας μικρότερης των 30 λεπτών έκαστο, πρέπει να θεωρείται εγγραφή τουλάχιστον 30 λεπτών μιας μόνον αλληλουχίας βίντεο, ανεξαρτήτως του αν ο χρήστης δεν μπορεί να αντιληφθεί τη μετάβαση από το ένα αρχείο στο άλλο κατά την ανάγνωσή τους ή αν, αντιστρόφως, πρέπει, κατά την ανάγνωση αυτή, να ανοίγει καταρχήν χωριστά κάθε ένα από τα αρχεία.

Με το δεύτερο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο στην υπόθεση C‑666/15 ζητεί, κατ' ουσίαν, να διευκρινιστεί αν η ΣΟ έχει την έννοια ότι βιντεοκάμερα η οποία μπορεί να εγγράφει σήματα προερχόμενα από εξωτερικές πηγές, χωρίς όμως να μπορεί να τα αναπαράγει μέσω συσκευής τηλεοράσεως ή εξωτερικού μόνιτορ, καθόσον η βιντεοκάμερα αυτή μπορεί να αναγνωρίζει σε εξωτερική οθόνη ή εξωτερικό μόνιτορ μόνον τα αρχεία τα οποία έχει η ίδια εγγράψει μέσω του φακού της, δεν μπορεί να κατατάσσεται στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ.

Πρέπει συναφώς να υπομνησθεί, πρώτον, ότι το βασικό χαρακτηριστικό των βιντεοκαμερών που εμπίπτουν στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ συνίσταται, ιδίως, στην ικανότητά τους να εγγράφουν εξωτερικές βιντεοφωνικές πηγές κατά τρόπο αυτόνομο, δηλαδή χωρίς να εξαρτώνται από υλισμικό ή λογισμικό τα οποία δεν διαθέτουν οι κάμερες αυτές εξ αρχής. Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει τον βαθμό της περιπλοκότητας των προς εκτέλεση χειρισμών, καθώς η εγγραφή πρέπει να μπορεί να γίνεται εύκολα από χρήστη ο οποίος δεν έχει ιδιαίτερες ικανότητες (απόφαση της 5ης Μαρτίου 2015, Vario Tek, C-178/14, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:152, σκέψη 32).

Σε διαφορετική περίπτωση, τα προϊόντα πρέπει να κατατάσσονται όχι στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ, αλλά στη διάκριση 8525 80 91 της ΣΟ (βλ., επ' αυτού, απόφαση της 5ης Μαρτίου 2015, Vario Tek, C‑178/14, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:152, σκέψη 32).

Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει αν οι επίδικες στην υπόθεση C-666/15 κάμερες έχουν πράγματι τέτοια ικανότητα αυτόνομης εγγραφής. Διαφορετικά, η κατάταξή τους στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ αποκλείεται σε κάθε περίπτωση.

Δεύτερον, πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ σχετικά με τη διάκριση 8525 80 99 διευκρινίζουν ότι οι βιντεοκάμερες οι οποίες εμπίπτουν στη διάκριση αυτή πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα αναπαραγωγής των αρχείων ήχου και βίντεο που εγγράφονται από εξωτερικές πηγές με εξωτερικό τηλεοπτικό δέκτη ή μόνιτορ (απόφαση της 5ης Μαρτίου 2015, Vario Tek, C‑178/14, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:152, σκέψη 37).

Επομένως, βιντεοκάμερα η οποία μπορεί να εγγράφει, κατά τρόπο αυτόνομο, σήματα προερχόμενα από εξωτερικές πηγές, χωρίς όμως να μπορεί να τα αναπαράγει με συσκευή τηλεοράσεως ή εξωτερικό μόνιτορ, δεν μπορεί να κατατάσσεται στη διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ.

Ως εκ τούτου, στο δεύτερο ερώτημα στην υπόθεση C‑666/15 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η ΣΟ έχει την έννοια ότι βιντεοκάμερα η οποία μπορεί να εγγράφει σήματα προερχόμενα από εξωτερικές πηγές, χωρίς όμως να μπορεί να τα αναπαράγει με συσκευή τηλεοράσεως ή εξωτερικό μόνιτορ, καθώς η βιντεοκάμερα αυτή μπορεί να αναγνωρίσει σε εξωτερική οθόνη ή εξωτερικό μόνιτορ μόνον τα αρχεία τα οποία έχει η ίδια εγγράψει μέσω του φακού της, δεν μπορεί να κατατάσσεται στη δασμολογική διάκριση 8525 80 99 της ΣΟ.