<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>T‑538/11</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62011TJ0538</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:188">EU:T:2015:188</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>18</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>18</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20150325">25.3.2015</DATE> R. – SPRAWA T‑538/11</P><P>BELGIA/KOMISJA</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Sądu</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20150325">25 marca 2015 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niderlandzki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Pomoc państwa</KEYWORD><KEYWORD>Zdrowie publiczne</KEYWORD><KEYWORD>Pomoc przyznana na finansowanie badań przesiewowych na obecność pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła</KEYWORD><KEYWORD>Decyzja uznająca pomoc za częściowo zgodną i za częściowo niezgodną ze wspólnym rynkiem</KEYWORD><KEYWORD>Skarga o stwierdzenie nieważności</KEYWORD><KEYWORD>Akt niekorzystny</KEYWORD><KEYWORD>Dopuszczalność</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie korzyści</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie selektywności</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie T‑538/11</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Królestwo Belgii</HT>, reprezentowane przez C. Pochet oraz J.C. Halleux, działających w charakterze pełnomocników, wspieranych przez adwokata L. Van den Hendego,</P><PARTY.STATUS>strona skarżąca,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Komisji Europejskiej</HT>, reprezentowanej początkowo przez H. van Vlieta oraz S. Thomasa, a następnie przez H. van Vlieta oraz S. Noëgo, działających w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji z dnia <DATE ISO="20110727">27 lipca 2011 r.</DATE> w sprawie pomocy państwa na finansowanie badań przesiewowych dotyczących pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u bydła wdrożonej przez Belgię [pomoc państwa C 44/08 (ex NN 45/04)] (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="274" PAGE.FIRST="36" DATE.PUB="2011">Dz.U. L 274, s. 36</REF.DOC.OJ>),</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>SĄD (pierwsza izba),</P><P>w składzie: H. Kanninen, prezes, I. Pelikánová i E. Buttigieg (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>sekretarz: J. Plingers, administrator,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20140905">5 września 2014 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie nr 999/2001</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia <DATE ISO="20010522">22 maja 2001 r.</DATE> ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="147" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">Dz.U. L 147, s. 1</REF.DOC.OJ>; sprostowanie <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="147" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">Dz.U. 2001, L 147, s. 1</REF.DOC.OJ>) zostało wydane na podstawie art. 152 ust. 4 lit. b) WE. Jak wynika z motywu 2 tego rozporządzenia, ma ono na celu przyjęcie szczególnych przepisów dotyczących zapobiegania, kontroli oraz zwalczania pewnych odmian pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (zwanych dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>TSE<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>), wśród nich gąbczastej encefalopatii bydła (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>BSE<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>), ze względu na skalę zagrożenia, jakie stwarzają one dla zdrowia ludzi i zdrowia zwierząt.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy nr 999/2001, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>System monitorujący<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Każde z państw członkowskich przeprowadzi doroczny program monitorujący BSE oraz scrapie zgodnie z rozdziałem A załącznika III. Program taki będzie obejmować procedury przesiewowe z zastosowaniem szybkich testów<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>W pierwotnej wersji rozporządzenia nr 999/2001 w części I rozdziału A załącznika III określone były <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Minimalne wymogi dotyczące programu monitoringu BSE u bydła<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>. Przewidziany tam był w szczególności wybór pewnych subpopulacji bydła w wieku powyżej 30 miesięcy, między innymi zwierząt normalnie zabijanych w celach spożywczych, dla celów tego programu.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Ponadto w pierwotnej wersji rozporządzenia nr 999/2001 w części I rozdziału A załącznika III wskazano:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>Państwa członkowskie powinny zapewnić sytuację, w której żadne części ciała badanego zwierzęcia zgodnie z niniejszym załącznikiem nie będą stosowane w artykułach żywnościowych, karmie zwierzęcej i nawozach do czasu zakończenia badań laboratoryjnych z wynikiem ujemnym<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Rozporządzenie (WE) nr 1248/2001 Komisji z dnia <DATE ISO="20010622">22 czerwca 2001 r.</DATE> zmieniające załączniki III, X i XI do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="173" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="2001">Dz.U. L 173, s. 12</REF.DOC.OJ>) rozszerzyło od dnia <DATE ISO="20010701">1 lipca 2001 r.</DATE> obowiązek badań przesiewowych na obecność BSE szybkimi testami wszystkich sztuk bydła powyżej 24 miesiąca życia poddawanych natychmiastowemu ubojowi.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Rozporządzenie (WE) nr 1494/2002 Komisji z dnia <DATE ISO="20020821">21 sierpnia 2002 r.</DATE> zmieniające załączniki III, VII i XI do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="225" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2002">Dz.U. L 225, s. 3</REF.DOC.OJ>) rozszerzyło powyższy obowiązek na wszystkie sztuki bydła powyżej 24 miesiąca, które padły lub zostały poddane ubojowi do innych celów niż w szczególności spożycie przez ludzi.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Wytyczne TSE</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Komisja Wspólnot Europejskich przyjęła w 2002 r. wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa związanej z badaniami na obecność TSE, z padłymi zwierzętami i z odpadami z ubojni (dalej zwane <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>wytycznymi TSE<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>) (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="324" PAGE.FIRST="2" DATE.PUB="2002">Dz.U. C 324, s. 2</REF.DOC.OJ>, zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>wytycznymi TSE<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>).</TXT></NP><?PAGE NO="3"?><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>W pkt 12 wytycznych TSE wyjaśniono, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>dotyczą [one] mającej na celu pokrycie kosztów badań [przesiewowych na obecność] TSE, padłych zwierząt i odpadów z ubojni pomocy państwa przyznanej podmiotom prowadzącym działalność przy produkcji i przetwórstwie zwierząt i produktów objętych załącznikiem I do traktatu oraz obrotem tymi zwierzętami i produktami<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/> [tłumaczenie nieoficjalne, podobnie jak wszystkie cytaty z tych wytycznych poniżej].</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Jeśli chodzi w szczególności o badania przesiewowe na obecność TSE pkt 23–25 wytycznych TSE mają następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>23.</NO.P><TXT>W celu wspierania przyjmowania środków mających na celu ochronę zdrowia ludzi i zwierząt Komisja podjęła decyzję, że będzie kontynuowała zatwierdzanie pomocy państwa pokrywającej do 100% kosztów związanych z badaniami [przesiewowymi na obecność] TSE zgodnie z zasadami wskazanymi w pkt 11.4 wytycznych dla rolnictwa.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>[…] od dnia <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE> w przypadku obowiązkowych badań w kierunku BSE bydła rzeźnego z przeznaczeniem na spożycie przez ludzi całkowita pomoc publiczna bezpośrednia i pośrednia obejmująca należności Wspólnoty nie może przekraczać 40 EUR za badanie. Obowiązek przeprowadzenia badania może opierać się na prawodawstwie wspólnotowym lub krajowym. Kwota ta odnosi się do łącznych kosztów badania, obejmujących: zestaw do badań, pobranie, transport, badanie, przechowywanie i zniszczenie próbki. Kwota ta może być w przyszłości zmniejszona, jeżeli koszty związane z badaniami zmaleją.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Pomoc państwa z tytułu kosztów badań [przesiewowych] na [obecność] TSE jest wypłacana podmiotowi, od którego mają być pobrane próbki do badań. Jednakże w celu ułatwienia administrowania taką pomocą państwa pomoc może być wypłacana laboratoriom, pod warunkiem że cała kwota pomocy państwa jest przekazywana podmiotowi. W każdym wypadku pomoc państwa otrzymana bezpośrednio lub pośrednio przez podmiot, na miejscu, na którym powinny być pobrane próbki do badań, powinna być wyrażona przez odpowiednio niższe ceny opłat pobieranych przez ten podmiot<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Wreszcie, jeśli chodzi o mającą na celu pokrycie kosztów badań przesiewowych na obecność TSE i BSE pomoc państwa przyznaną bezprawnie przed dniem <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE>, pkt 45 wytycznych TSE wskazuje, że Komisja ocenia zgodność takiej pomocy zgodnie z pkt 11.4 wytycznych dotyczących sektora rolniczego na lata 2000–2006 (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="028" PAGE.FIRST="2" DATE.PUB="2000">Dz.U. 2000, C 28, s. 2</REF.DOC.OJ>, zwanych dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>wytycznymi dla rolnictwa 2000–2006<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>) i z praktyką stosowaną od 2001 r., polegającą na zatwierdzaniu takiej pomocy, mogącej osiągnąć poziom do 100%.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Okoliczności powstania sporu</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Postępowanie przed Komisją</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>W styczniu i lutym 2004 r. do Komisji wpłynęły skargi na projekt dekretu królewskiego mającego na celu wprowadzenie w Belgii opłaty parafiskalnej przeznaczonej na finansowanie badań przesiewowych na obecność BSE.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20040127">27 stycznia 2004 r.</DATE> Komisja wezwała Królestwo Belgii do przedstawienia jej informacji w tym zakresie.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Królestwo Belgii odpowiedziało na to żądanie udzielenia informacji pismem z dnia <DATE ISO="20040206">6 lutego 2004 r.</DATE> W szczególności poinformowało ono Komisję o tym, że od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> badania przesiewowe na obecność BSE były w Belgii obowiązkowe dla bydła powyżej 30 miesiąca życia i dla bydła powyżej 24 miesiąca życia poddawanego natychmiastowemu ubojowi na podstawie<?PAGE NO="4"?> rozporządzenia nr 999/2001. Ponadto sprecyzowało ono, że od dnia 1 stycznia do dnia <DATE ISO="20011231">31 grudnia 2001 r.</DATE> koszt obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE pokrywa skarb państwa, a od dnia <DATE ISO="20020101">1 stycznia 2002 r.</DATE> – Bureau d’intervention et de restitution belge (belgijski urząd ds. interwencji i refundacji, zwany dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>BIRB<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Jednocześnie pismem z dnia <DATE ISO="20040123">23 stycznia 2004 r.</DATE>, które wpłynęło w dniu <DATE ISO="20040128">28 stycznia 2004 r.</DATE>, Królestwo Belgii zgłosiło projekt dekretu królewskiego w sprawie finansowania badań przesiewowych na obecność TSE u zwierząt. Środek ten został zarejestrowany pod sygnaturą N 54/04.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Ponieważ powyższy projekt dekretu królewskiego wskazywał, że pomoc została już przyznana, a opłaty pobierano od dnia <DATE ISO="20020101">1 stycznia 2002 r.</DATE>, w dniu <DATE ISO="20040719">19 lipca 2004 r.</DATE> środek zarejestrowano jako niezgłoszony pod numerem NN 45/04.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20081126">26 listopada 2008 r.</DATE> Komisja notyfikowała Królestwu Belgii decyzję o wszczęciu przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE formalnego postępowania wyjaśniającego w sprawie finansowania dokonanych w Belgii od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE> badań przesiewowych na obecność TSE i wezwała zainteresowane osoby trzecie do przedstawienia uwag. Decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego została opublikowana w <HT TYPE="ITALIC">Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej</HT> w dniu <DATE ISO="20090116">16 stycznia 2009 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="011" PAGE.FIRST="8" DATE.PUB="2009">Dz.U. C 11, s. 8</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Zainteresowane osoby trzecie nie przedstawiły uwag.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Królestwo Belgii przekazało uwagi Komisji pismem z dnia <DATE ISO="20090225">25 lutego 2009 r.</DATE></TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Zaskarżona decyzja</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20110727">27 lipca 2011 r.</DATE> Komisja wydała decyzję 2011/678/UE w sprawie pomocy państwa na finansowanie badań przesiewowych dotyczących TSE u bydła wdrożonej przez Belgię [pomoc państwa C 44/08 (ex NN 45/04)] (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="274" PAGE.FIRST="36" DATE.PUB="2011">Dz.U. L 274, s. 36</REF.DOC.OJ>, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>zaskarżoną decyzją<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności Komisja przeanalizowała belgijski system finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE w celu sprawdzenia, czy spełniał on cztery kumulatywne przesłanki istnienia pomocy państwa w rozumienia w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>W tym względzie, po pierwsze, Komisja stwierdziła, że od dnia 1 stycznia do dnia <DATE ISO="20011231">31 grudnia 2001 r.</DATE> obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE były w całości finansowane przez skarb państwa, a od dnia <DATE ISO="20020101">1 stycznia 2002 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20040630">30 czerwca 2004 r.</DATE> przez BIRB, publiczną instytucję federalną mającą osobowość prawną, pozostającą pod nadzorem belgijskiego ministra rolnictwa i średnich klas, oraz otrzymuje dotację rządową przewidzianą w budżecie organu sprawującego nad nim nadzór na szczeblu federalnym oraz określonymi dochodami własnymi. Ponadto zaznaczyła ona, że od dnia 1 lipca do dnia <DATE ISO="20041130">30 listopada 2004 r.</DATE> obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE były finansowane przez Agence fédérale pour la sécurité de la chaîne alimentaire (federalną agencję ds. bezpieczeństwa łańcucha żywnościowego) (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>AFSCA<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>), czyli przez publiczną instytucję mającą osobowość prawną, która w zastosowaniu ustawy z dnia <DATE ISO="20000204">4 lutego 2000 r.</DATE> dotyczącej utworzenia AFSCA była finansowana różnymi dochodami, takimi jak opłaty (to jest należności), składki (to jest opłaty parafiskalne), dochód z podatków, darowizny i spadki itp. Wreszcie w odniesieniu do okresu od dnia <DATE ISO="20041201">1 grudnia 2004 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE> Komisja stwierdziła, że obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE zostały sfinansowane opłatą w wysokości 10,70 EUR za zbadaną sztukę bydła uiszczaną przez rzeźnie i przerzucaną na klientów rzeźni oraz finansowaniem z AFSCA z rezerw i z zaliczki zwrotnej udostępnionej przez skarb państwa.</TXT></NP><?PAGE NO="5"?><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Komisja doszła zatem z jednej strony do wniosku, że od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE> obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE były finansowane z zasobów państwowych, a z drugiej strony, że część kwoty tych badań, sfinansowana od dnia <DATE ISO="20041201">1 grudnia 2004 r.</DATE> opłatą w wysokości 10,70 EUR za zbadaną sztukę, nie została sfinansowana z zasobów państwowych.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>W drugiej kolejności Komisja zbadała, czy belgijski system finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE przysporzył selektywnej korzyści gospodarczej niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Przede wszystkim, jeśli chodzi o finansowanie obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE z zasobów państwowych, w tym składek, Komisja uznała, że koszt obowiązkowych kontroli dotyczących produkcji towarów lub obrotu nimi stanowi obciążenie, jakiemu zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa. Z tego względu jej zdaniem pokrycie kosztu omawianych badań przez Królestwo Belgii od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> przysporzyło korzyści hodowcom, rzeźniom i innym przedsiębiorstwom zajmującym się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła podlegających tym badaniom. W tym względzie Komisja zaznaczyła, że opłata za te badania została uiszczona bezpośrednio na rzecz laboratoriów wykonujących rozpatrywane badania na wniosek rzeźni i które fakturowały ich koszt na AFSCA.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Ponadto Komisja uznała, że przesłanka selektywności została spełniona, ponieważ powyżej opisana korzyść była zastrzeżona tylko dla sektora <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>hodowli zwierząt poddanych badaniom [przesiewowym na obecność] BSE<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Co się tyczy następnie finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE z opłat, to jest z należności uiszczanych przez ten sektor, Komisja zauważyła, że nie przysporzył on żadnej korzyści podmiotom sektora hodowli bydła, ponieważ opłaty mające na celu pokrycie usług świadczonych przez AFSCA zostały uiszczone przez beneficjentów tych usług.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności Komisja stwierdziła, że rozpatrywany środek zakłócił konkurencję lub zagrażał jej zakłóceniem i miał wpływ na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że finansowanie z zasobów państwowych obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>W drugiej kolejności Komisja zauważyła, że rozpatrywana pomoc była przyznana bezprawnie w odniesieniu do okresu od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20040630">30 czerwca 2004 r.</DATE>, ponieważ wspomniana pomoc została przyznana z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE.</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>W tym względzie Komisja zaznaczyła, że od dnia <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE>, rozpatrywana pomoc była objęta zwolnieniem z obowiązku zgłoszenia przewidzianym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1/2004 z dnia <DATE ISO="20031223">23 grudnia 2003 r.</DATE> w sprawie stosowania art. [107 TFUE] i [108 TFUE] w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwórstwem i obrotem produktami rolnymi (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="001" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2004">Dz.U. 2004, L 1, s. 1</REF.DOC.OJ>). Komisja stwierdziła jednak, że przesłanki określone ww. rozporządzeniem nie zostały spełnione w niniejszej sprawie, a zatem wspomniana pomoc była przyznana bezprawnie.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności Komisja zbadała, czy istniał konieczny związek pomiędzy przychodem z pobranych od dnia <DATE ISO="20040701">1 lipca 2004 r.</DATE> składek na finansowanie AFSCA a finansowaniem obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE. Nie stwierdziwszy istnienia takiego związku, Komisja uznała, że składki nie stanowiły integralnej części rozpatrywanej pomocy.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>W czwartej kolejności Komisja dokonała oceny zgodności rozpatrywanej pomocy z rynkiem wewnętrznym. Komisja w ten sposób zbadała, czy zostały spełnione w niniejszej sprawie przesłanki określone w wytycznych TSE.</TXT></NP><?PAGE NO="6"?><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Jeśli chodzi z jednej strony o bezprawnie przyznane przed dniem <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE>, to jest przed wejściem w życie wytycznych TSE, finansowanie obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE Komisja stwierdziła, że zostały spełnione przesłanki określone w pkt 11.4 wytycznych dla rolnictwa na lata 2000–2006, do których odsyła pkt 45 wytycznych TSE. Doszła ona zatem do wniosku, że pomoc przyznana w okresie od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20021231">31 grudnia 2002 r.</DATE> była zgodna z rynkiem wewnętrznym.</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Z drugiej strony w odniesieniu do przyznanego od dnia <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE> finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE Komisja stwierdziła, że w okresie od dnia <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20040630">30 czerwca 2004 r.</DATE> niespełniona pozostała tylko przesłanka określona w pkt 24 wytycznych TSE, a mianowicie brak przekroczenia przez pomoc krajową i wspólnotową pułapu w wysokości 40 EUR za badanie. W tym względzie Komisja zaznaczyła, że łączna kwota tego przekroczenia wynosiła <FT TYPE="DECIMAL">6619810,74</FT> EUR.</TXT></NP><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>W piątej i ostatniej kolejności Komisja stwierdziła, że zaproponowany przez Królestwo Belgii system odzyskiwania pomocy, która przekraczała kwotę 40 EUR za badanie, nie był zgodny z regułami w zakresie odzyskiwania pomocy uznanej za niezgodną ze wspólnym rynkiem.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Podsumowując, Komisja stwierdziła, że w okresie od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20040630">30 czerwca 2004 r.</DATE> Królestwo Belgii bezprawnie wdrożyło pomoc na finansowanie obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Ponadto Komisja stwierdziła, że pomoc była zgodna z rynkiem wewnętrznym, z wyjątkiem przyznanych w okresie od dnia <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20040630">30 czerwca 2004 r.</DATE> kwot przekraczających pułap 40 EUR za badanie.</TXT></NP><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Wreszcie Komisja nakazała odzyskanie bezprawnie przyznanej i niezgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy, z wyjątkiem pomocy przyznanej na konkretne przedsięwzięcia, które w momencie jej przyznania spełniały wszystkie przesłanki określone w mającym zastosowanie rozporządzeniu de minimis.</TXT></NP><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>Sentencja zaskarżonej decyzji ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ARTICLE IDENTIFIER="001"><TI.ART><HT TYPE="ITALIC"><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>Artykuł 1</HT></TI.ART><PARAG IDENTIFIER="001.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>Środki finansowane poprzez rekompensaty [należności] nie stanowią pomocy.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Finansowanie testów [badań przesiewowych] na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych stanowi pomoc zgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE w okresie od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20021231">31 grudnia 2002 r.</DATE> oraz w okresie od dnia <DATE ISO="20040701">1 lipca 2004 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Finansowanie testów [badań przesiewowych] na obecność BSE przy użyciu zasobów państwowych w okresie od dnia <DATE ISO="20030101">1 stycznia 2003 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20040630">30 czerwca 2004 r.</DATE> stanowi pomoc zgodną z rynkiem wewnętrznym przyznaną na rzecz rolników, rzeźni i innych podmiotów prowadzących działalność związaną z przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła i podlegających obowiązkowemu badaniu na obecność BSE w odniesieniu do kwot nieprzekraczających 40 EUR za jeden test [jedno badanie]. Kwoty stanowiące przekroczenie kwoty 40 EUR za jeden test [jedno badanie] stanowią pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym i muszą zostać zwrócone, z wyjątkiem pomocy przyznanej na konkretne projekty, które w chwili przyznania pomocy spełniały wszystkie warunki określone w mającym zastosowanie rozporządzeniu w sprawie pomocy de minimis.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="7"?><PARAG IDENTIFIER="001.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Belgia zastosowała pomoc na finansowanie testów [badań przesiewowych] na obecność BSE niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, w okresie od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20040630">30 czerwca 2004 r.</DATE></ALINEA></PARAG></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="002"><TI.ART><HT TYPE="ITALIC">Artykuł 2</HT></TI.ART><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>Belgia podejmuje niezbędne środki w celu odzyskania od beneficjentów pomocy przyznanej niezgodnie z prawem i niezgodnej ze wspólnym rynkiem, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="003"><TI.ART><HT TYPE="ITALIC">Artykuł 3</HT></TI.ART><ALINEA>Odzyskanie pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.</ALINEA><ALINEA>Belgia zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.</ALINEA></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="004"><TI.ART><HT TYPE="ITALIC">Artykuł 4</HT></TI.ART><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Belgia przekazuje Komisji następujące informacje:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>listę beneficjentów, którzy otrzymali pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 3 i 4, oraz łączną kwotę pomocy otrzymaną przez każdego z nich;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy) do odzyskania od beneficjenta;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…].</P></ALINEA></PARAG></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="005"><TI.ART><HT TYPE="ITALIC">Artykuł 5</HT></TI.ART><ALINEA>Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>.</ALINEA></ARTICLE></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Przebieg postępowania i żądania stron</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu <DATE ISO="20111010">10 października 2011 r.</DATE> Królestwo Belgii wniosło skargę w niniejszej sprawie.</TXT></NP><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>Królestwo Belgii wnosi do Sądu o:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, z wyjątkiem art. 1 ust. 1 jej sentencji;</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie Komisji kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Komisja wnosi do Sądu o:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>odrzucenie skargi jako częściowo niedopuszczalnej i oddalenie jako częściowo bezzasadnej;</P></ITEM><ITEM><P>ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej;</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP><?PAGE NO="8"?><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>Na podstawie sprawozdania sędziego sprawozdawcy Sąd (pierwsza izba) postanowił otworzyć procedurę ustną, a w ramach środków organizacji postępowania przewidzianych w art. 64 regulaminu Sąd wezwał strony do udzielenia pisemnej odpowiedzi na pytania. Strony zastosowały się do tych środków organizacji postępowania w wyznaczonych terminach.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>Na rozprawie w dniu <DATE ISO="20140905">5 września 2014 r.</DATE> wysłuchane zostały wystąpienia stron i ich odpowiedzi na pytania Sądu.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Co do prawa</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie dopuszczalności</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Bez podnoszenia formalnie zarzutu niedopuszczalności w rozumieniu art. 114 regulaminu postępowania przed Sądem Komisja wnosi do Sądu o uznanie niniejszej skargi za niedopuszczalną w zakresie, w jakim jest ona skierowana przeciwko art. 1 ust. 2 i art. 1 ust. 3 zdanie pierwsze zaskarżonej decyzji, który kwalifikuje rozpatrywany środek jako pomoc państwa zgodną z rynkiem wewnętrznym. W tym względzie Komisja twierdzi zasadniczo, że ta część rozstrzygnięcia nie jest aktem zaskarżalnym na podstawie art. 263 TFUE, ponieważ część ta nie wywołuje wiążących skutków prawnych, które mogłyby wpłynąć na interesy Królestwa Belgii.</TXT></NP><NP><NO.P>46</NO.P><TXT>W replice Królestwo Belgii wniosło o dopuszczenie skargi, w szczególności w części, w jakiej skarga była skierowana przeciwko art. 1 ust. 2 i 3 zaskarżonej decyzji.</TXT></NP><NP><NO.P>47</NO.P><TXT>Z utrwalonego orzecznictwa dotyczącego skarg o stwierdzenie nieważności wnoszonych przez państwa członkowskie lub instytucje wynika, że za akty podlegające zaskarżeniu w rozumieniu art. 263 TFUE uważa się wszelkie przepisy wydane przez instytucje, bez względu na ich formę, które mają na celu wywołanie wiążących skutków prawnych (wyrok z dnia <DATE ISO="19710331">31 marca 1971 r.</DATE>, Komisja/Rada, 22/70, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1971:32">EU:C:1971:32</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 42; wyrok z dnia <DATE ISO="19940302">2 marca 1994 r.</DATE>, Parlament/Rada, C‑316/91, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1994:76">EU:C:1994:76</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 8; wyrok z dnia <DATE ISO="20111013">13 października 2011 r.</DATE>, Deutsche Post i Niemcy/Komisja, C‑463/10 P i C‑475/10 P, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:656">EU:C:2011:656</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 36). Z orzecznictwa wynika ponadto, że państwo członkowskie posiada legitymację procesową czynną do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności aktu wywołującego wiążące skutki prawne, bez potrzeby wykazywania, że ma w tym interes prawny (ww. wyrok Deutsche Post i Niemcy/Komisja, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:656">EU:C:2011:656</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 36; wyrok z dnia <DATE ISO="20120920">20 września 2012 r.</DATE>, Francja/Komisja, T‑154/10, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2012:452">EU:T:2012:452</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 37).</TXT></NP><NP><NO.P>48</NO.P><TXT>Aby zatem ocenić, czy zaskarżana decyzja może być przedmiotem skargi, należy zbadać, czy stanowi ona akt mający na celu wywołanie wiążących skutków prawnych (zob. podobnie ww. w pkt 47 wyrok Deutsche Post i Niemcy/Komisja, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:656">EU:C:2011:656</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 40), co należy ustalić na podstawie jego treści (ww. w pkt 47 wyrok Francja/Komisja, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2012:452">EU:T:2012:452</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 37).</TXT></NP><NP><NO.P>49</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie art. 1 ust. 2 i art. 1 ust. 3 zdanie pierwsze zaskarżonej decyzji, w którym zakwalifikowano rozpatrywany środek jako pomoc państwa i uznano ten środek za częściowo zgodny ze wspólnym rynkiem, zmierza niechybnie do wywarcia wiążących skutków prawnych, wobec czego jest ona aktem zaskarżalnym w rozumieniu art. 263 TFUE (zob. podobnie wyrok z dnia wyrok z dnia <DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, Komisja/Niderlandy, C‑279/08 P, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 35–42).</TXT></NP><NP><NO.P>50</NO.P><TXT>Orzecznictwo przytoczone przez Komisję nie może podważyć powyższego wniosku.</TXT></NP><NP><NO.P>51</NO.P><TXT>Przede wszystkim, jeśli chodzi o postępowanie, w którym wydano postanowienie z dnia <DATE ISO="20040128">28 stycznia 2004 r.</DATE>, Niderlandy/Komisja (C‑164/02, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:54">EU:C:2004:54</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), wystarczy stwierdzić, że powodem uznania skargi Królestwa Niderlandów przeciwko decyzji Komisji stwierdzającej zgodność środka pomocy z rynkiem wewnętrznym za niedopuszczalną było to, iż to państwo członkowskie wniosło<?PAGE NO="9"?> o stwierdzenie nieważności rozpatrywanej decyzji <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>w zakresie, w jakim Komisja stwierdza w niej, że dotacje przyznane władzom portowym […] stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 WE<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>, podczas gdy stwierdzenie takie nie figuruje w sentencji wspomnianej decyzji.</TXT></NP><NP><NO.P>52</NO.P><TXT>Następnie, wbrew twierdzeniom Komisji, Trybunał nie stwierdził w ww. w pkt 49 wyroku Komisja/Niderlandy (<REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), że wyraźny sprzeciw państwa członkowskiego przeciw uznaniu środka za pomoc państwa w szczególności w chwili zgłoszenia stanowi element <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>rozstrzygający<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> przy ustalaniu dopuszczalności skargi wniesionej przez to państwo członkowskie na decyzję uznającą wspomniany środek za zgodny z rynkiem wewnętrznym.</TXT></NP><NP><NO.P>53</NO.P><TXT>Należy bowiem zauważyć, że w ww. w pkt 49 wyroku Komisja/Niderlandy (<REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Trybunał orzekł, iż oparta na art. 107 ust. 1 i 3 TFUE decyzja, która kwalifikując rozpatrywany środek jako pomoc państwa, uznaje go jednocześnie za zgodny ze wspólnym rynkiem, winna być traktowana jako akt zaskarżalny na podstawie art. 263 TFUE ze względu na błędne zakwalifikowanie środka jako pomocy państwa, ma konsekwencje prawne dla zgłaszającego państwa członkowskiego, gdyż środek ten objęty jest stałym nadzorem Komisji oraz podlega okresowej kontroli, wobec czego państwo to posiada ograniczony margines swobody przy wdrażaniu notyfikowanego środka (ww. w pkt 49 wyrok Komisja/Niderlandy, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 41, 42).</TXT></NP><NP><NO.P>54</NO.P><TXT>Wreszcie przywołana przez Komisję okoliczność, że przed wszczęciem postępowania administracyjnego Królestwo Belgii przyznało, przynajmniej pośrednio, iż rozpatrywany środek stanowi pomoc państwa – przy założeniu, że zostanie ona dowiedziona – nie mogłaby mieć wpływu na dopuszczalność niniejszej skargi. W tym względzie należy zauważyć, że w duplice sama Komisja przyznała, iż ze ściśle prawnego punktu widzenia okoliczność wcześniejszego przyznania, że rozpatrywany środek stanowi pomoc, nie pozbawia Królestwa Belgii prawa do podważenia tego faktu.</TXT></NP><NP><NO.P>55</NO.P><TXT>Zważywszy na ogół powyższych rozważań niniejszą skargę należy uznać za dopuszczalną.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Co do istoty</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>56</NO.P><TXT>W uzasadnieniu skargi Królestwo Belgii podnosi jeden zarzut, oparty na naruszeniu art. 107 ust. 1 TFUE, ze względu na to, że Komisja naruszyła prawo, uznawszy finansowanie obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE za pomoc państwa.</TXT></NP><NP><NO.P>57</NO.P><TXT>W szczególności Królestwo Belgii uważa, że nie została spełniona w niniejszej sprawie jedna z przesłanek pozwalających na stwierdzenie istnienia pomocy państwa, a mianowicie przesłanka dotycząca selektywnej korzyści przysporzonej przez rozpatrywany środek.</TXT></NP><NP><NO.P>58</NO.P><TXT>Zarzut można podzielić na pięć części, z których pierwsza dotyczy braku zmniejszenia obciążenia, jakiemu zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa, druga – braku harmonizacji finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE, trzecia – braku nadmiernej rekompensaty wynikającej z rozpatrywanego środka, czwarta – braku selektywnego charakteru rozpatrywanego środka, a piąta – braku znaczenia obowiązujących w innych państwach członkowskich systemów finansowania omawianych badań w świetle oceny przesłanki dotyczącej selektywności.</TXT></NP><NP><NO.P>59</NO.P><TXT>W ocenie Sądu w pierwszej kolejności należy zbadać część drugą zarzutu, przed częściami pierwszą, czwartą, piątą i trzecią.</TXT></NP><?PAGE NO="10"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>W przedmiocie części drugiej zarzutu, dotyczącej braku harmonizacji finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE</P></TI></TITLE><NP><NO.P>60</NO.P><TXT>Królestwo Belgii twierdzi w istocie, że w braku harmonizacji finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE w Unii Europejskiej miało prawo do samodzielnego pokrywania kosztu omawianych badania, co nie może być postrzegane w świetle przepisów dotyczących pomocy państwa.</TXT></NP><NP><NO.P>61</NO.P><TXT>Komisja wnosi o oddalenie tej części zarzutu.</TXT></NP><NP><NO.P>62</NO.P><TXT>Z orzecznictwa wynika, że celem art. 107 TFUE jest zapobieżenie temu, by przyznawane przez władze publiczne w jakiejkolwiek formie korzyści, które zakłócają lub grożą zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, wpływały na wymianę handlową między państwami członkowskimi (wyroki: z dnia <DATE ISO="19740702">2 lipca 1974 r.</DATE>, Włochy/Komisja, 173/73, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1974:71">EU:C:1974:71</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 26; z dnia <DATE ISO="20060615">15 czerwca 2006 r.</DATE>, Air Liquide Industries Belgium, C‑393/04 i C‑41/05, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:403">EU:C:2006:403</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 27).</TXT></NP><NP><NO.P>63</NO.P><TXT>W celu zapewnienia skuteczności zakazu przypadków pomocy państwa wpływających na wymianę handlową między państwami członkowskimi w zakresie, w jakim pomoc ta zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem, art. 108 TFUE nakłada na Komisję szczególny obowiązek kontroli, a na państwa członkowskie konkretne obowiązki mające na celu ułatwienie tego zadania Komisji oraz zapobieżenie sytuacji, w której Komisja zostanie postawiona przed faktem dokonanym (wyrok z dnia <DATE ISO="20011108">8 listopada 2001 r.</DATE>, Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer &amp; Peggauer Zementwerke, C‑143/99, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:598">EU:C:2001:598</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 23).</TXT></NP><NP><NO.P>64</NO.P><TXT>W odniesieniu do planów przyznania lub zmiany pomocy art. 108 ust. 3 TFUE wymaga przede wszystkim, by Komisja była o nich informowana, w czasie odpowiednim do przedstawienia swych uwag, Ustęp ten zobowiązuje następnie Komisję do bezzwłocznego wszczęcia procedury kontradyktoryjnej przewidzianej w art. 108 ust. 2, jeśli uznaje ona, że zgłoszony plan nie jest zgodny ze wspólnym rynkiem. Wreszcie art. 108 ust. 3 zdanie trzecie TFUE jednoznacznie zabrania państwom członkowskim wprowadzania w życie wszelkich projektowanych środków dopóki procedura ta nie doprowadzi do wydania decyzji końcowej (ww. w pkt 63 wyrok Adria-Wien Pipeline i Wietersdorfer &amp; Peggauer Zementwerke, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:598">EU:C:2001:598</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 24).</TXT></NP><NP><NO.P>65</NO.P><TXT>Ponadto należy zauważyć, że interwencje państw członkowskich w dziedzinach, które nie są całkowicie zharmonizowane na szczeblu Unii Europejskiej, nie są wyłączone z zakresu stosowania uregulowania dotyczącego kontroli pomocy państwa. Przyjęcie tezy przeciwnej oznaczałoby nieuchronnie pozbawienie skuteczności postanowień art. 107 TFUE i 108 TFUE.</TXT></NP><NP><NO.P>66</NO.P><TXT>Dlatego na przykład interwencje państwowe w dziedzinach nienależących do wyłącznych kompetencji państw członkowskich, tak jak podatki bezpośrednie, mogą być postrzegane w świetle art. 107 TFUE i 108 TFUE (zob. podobnie wyroki: z dnia <DATE ISO="20111115">15 listopada 2011 r.</DATE>, Komisja i Hiszpania/Government of Gibraltar i Zjednoczone Królestwo, C‑106/09 P i C‑107/09 P, Zb.Orz., EU:C:2011:732; z dnia <DATE ISO="20120329">29 marca 2012 r.</DATE>, 3M Italia, C‑417/10, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:184">EU:C:2012:184</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 25; postanowienie z dnia <DATE ISO="20120329">29 marca 2012 r.</DATE>, Safilo, C‑529/10, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:188">EU:C:2012:188</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 18).</TXT></NP><NP><NO.P>67</NO.P><TXT>W związku z powyższym zatem Królestwo Belgii było zobowiązane do upewnienia się, że pokrywając w całości koszt obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE, nie narusza art. 107 TFUE i 108 TFUE, niezależnie od kwestii, czy finansowanie omawianych badań było przedmiotem harmonizacji w Unii Europejskiej.</TXT></NP><NP><NO.P>68</NO.P><TXT>Należy zatem oddalić część drugą zarzutu na tej tylko podstawie, bez konieczności badania podniesionych przez Królestwo Belgii dodatkowych argumentów mających wykazać brak harmonizacji finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="11"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>W przedmiocie części pierwszej zarzutu, dotyczącej braku zmniejszenia obciążenia, jakiemu zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa</P></TI></TITLE><NP><NO.P>69</NO.P><TXT>Królestwo Belgii twierdzi zasadniczo, że Komisja błędnie stwierdziła istnienie selektywnej korzyści gospodarczej przysporzonej rozpatrywanym środkiem.</TXT></NP><NP><NO.P>70</NO.P><TXT>Komisja wnosi o oddalenie tej części zarzutu.</TXT></NP><NP><NO.P>71</NO.P><TXT>Artykuł 107 ust. 1 traktatu TFUE definiuje pomoc państwa jako pomoc przyznawaną przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsięwzięciom lub produkcji niektórych towarów, w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Pojęcie pomocy państwa w rozumieniu tego postanowienia jest bardziej ogólne niż pojęcie subwencji, ponieważ obejmuje ono nie tylko świadczenia pozytywne takie jak same subwencje, lecz również różne postaci interwencji, które zmniejszają obciążenia, jakim zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa, i które, nie będąc przez to subwencjami w ścisłym znaczeniu tego słowa, mają taki sam charakter i identyczne skutki. Do pośrednich korzyści mających takie same skutki jak subwencja zalicza się dostawę towarów lub świadczenie usług na preferencyjnych warunkach (zob. ww. w pkt 49 wyrok Komisja/Niderlandy, C‑279/08 P, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 86 i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP><NP><NO.P>72</NO.P><TXT>Z orzecznictwa wynika również, że za pomoc uznaje się interwencje, które, niezależnie od ich formy, mogą uprzywilejowywać przedsiębiorstwa w bezpośredni lub pośredni sposób i które mogą zostać uznane za korzyść ekonomiczną, jakiej przedsiębiorstwo będące jej beneficjentem nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych (ww. w pkt 49 wyrok Komisja/Niderlandy, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 87 i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP><NP><NO.P>73</NO.P><TXT>Królestwo Belgii nie kwestionuje, że w okresie od dnia <DATE ISO="20010101">1 stycznia 2001 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20051231">31 grudnia 2005 r.</DATE> obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE były finansowane z zasobów publicznych. Należy zatem zbadać, czy uznając, że finansowanie to zwolniło przedsiębiorstwa sektora hodowli bydła z obciążenia, jakiemu zazwyczaj podlega ich budżet, Komisja wydała zaskarżoną decyzję z naruszeniem prawa.</TXT></NP><NP><NO.P>74</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że Komisja uznała w motywie 90 zaskarżonej decyzji, iż koszt obowiązkowych kontroli w zakresie produkcji i wprowadzania produktów do obrotu, takich jak obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE, jest obciążeniem, jakiemu zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa.</TXT></NP><NP><NO.P>75</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności Królestwo Belgii sprzeciwia się twierdzeniu, że obowiązek dokonania badań przesiewowych na obecność BSE wynika nie ze zwykłych warunków rynkowych, ale z interwencji władz publicznych. W tym względzie powołuje się ono na opinię rzecznika generalnego F.G. Jacobsa w sprawie GEMO (C‑126/01, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:273">EU:C:2002:273</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w której to opinii rzecznik wyjaśnia, że wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>zazwyczaj<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> oznacza <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>w normalnych warunkach rynkowych, to jest w warunkach rynkowych bez interwencji państwa lub zakłóceń<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> (ww. opinia rzecznika generalnego F.G. Jacobsa w sprawie GEMO, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:273">EU:C:2002:273</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 77). W niniejszej sprawie Królestwo Belgii twierdzi zatem, że bez interwencji władz publicznych omawiane obowiązkowe badania nie stanowiłyby obciążenia, jakiemu zazwyczaj podlega budżet podmiotów sektora hodowli bydła.</TXT></NP><NP><NO.P>76</NO.P><TXT>Jednak pojęcie obciążeń, jakim zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa, obejmuje w szczególności dodatkowe koszty, jakie przedsiębiorstwa ponoszą ze względu na mające zastosowanie do działalności gospodarczej obowiązki o charakterze prawnym, wykonawczym lub umownym (zob. analogicznie ww. w pkt 62 wyrok Włochy/Komisja, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1974:71">EU:C:1974:71</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 33; wyroki: Francja/Komisja, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1999:480">EU:C:1999:480</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 40; z dnia <DATE ISO="20050303">3 marca 2005 r.</DATE>, Heiser, C‑172/03, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:130">EU:C:2005:130</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 38).</TXT></NP><?PAGE NO="12"?><NP><NO.P>77</NO.P><TXT>W konsekwencji nie popełniając błędu, Komisja uznała, że koszt kontroli w zakresie produkcji i wprowadzania produktów do obrotu, które to kontrole stały się obowiązkowe na mocy przepisu charakterze prawnym lub wykonawczym, takich jak obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE, był obciążeniem, jakiemu zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa.</TXT></NP><NP><NO.P>78</NO.P><TXT>Argument Królestwa Belgii należy zatem oddalić.</TXT></NP><NP><NO.P>79</NO.P><TXT>W drugiej kolejności Królestwo Belgii utrzymuje zasadniczo, że finansowanie obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE z zasobów państwowych nie przysparza żadnej korzyści podmiotom sektora hodowli bydła, w sytuacji gdy obowiązek przeprowadzenia tych badań służy realizacji celu leżącego w ogólnym interesie, a mianowicie polegającego na ochronie zdrowia publicznego.</TXT></NP><NP><NO.P>80</NO.P><TXT>W tym względzie należy zauważyć, że Trybunał wielokrotnie orzekał, że art. 107 ust. 1 TFUE nie różnicuje pomocy państwa według jej przyczyn czy zamierzonych celów, ale kwalifikuje ją wyłącznie ze względu na skutki, jakie pomoc ta wywołuje (ww. w pkt 62 wyrok Włochy/Komisja, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1974:71">EU:C:1974:71</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 27; wyrok z dnia <DATE ISO="20021212">12 grudnia 2002 r.</DATE>, Belgia/Komisja, C‑5/01, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:754">EU:C:2002:754</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 45; ww. w pkt 66 wyrok Komisja i Hiszpania/Government of Gibraltar i Zjednoczone Królestwo, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:732">EU:C:2011:732</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 87).</TXT></NP><NP><NO.P>81</NO.P><TXT>W konsekwencji realizowany przez rozpatrywany środek cel ochrony zdrowia publicznego, przy założeniu jego prawdziwości, nie wystarcza do odrzucenia przyjętej przez Komisję w zaskarżonej decyzji kwalifikacji jako pomocy państwa.</TXT></NP><NP><NO.P>82</NO.P><TXT>Rozpatrywany argument Królestwa Belgii należy zatem oddalić.</TXT></NP><NP><NO.P>83</NO.P><TXT>W trzeciej kolejności Królestwo Belgii twierdzi, że niniejszą sprawę należy odróżnić od sprawy, która doprowadziła do wydania wyroku z dnia <DATE ISO="20031120">20 listopada 2003 r.</DATE>, GEMO (C‑126/01, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:622">EU:C:2003:622</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w którym Trybunał orzekł, iż pokrywanie kosztów zbiórki i usuwania zwłok zwierzęcych oraz odpadów z ubojni przez Republikę Francuską przysparzało korzyści hodowcom i rzeźniom, ponieważ koszty te stanowiły obciążenia wynikające z ich działalności gospodarczej.</TXT></NP><NP><NO.P>84</NO.P><TXT>Królestwo Belgii utrzymuje, po pierwsze, że zasada <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>zanieczyszczający płaci<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>, przyjęta przez Trybunał w ww. w pkt 83 wyroku GEMO (<REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:622">EU:C:2003:622</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. W tym względzie twierdzi ono, że zwłoki zwierzęce i odpady z ubojni są efektem zewnętrznym działalności hodowców i rzeźni, w odróżnieniu od BSE, która jest chorobą niewynikającą bezpośrednio z działalności hodowców i rzeźni, a zatem niewykazującą jasnego i bezpośredniego związku z konkretnym producentem lub przedsiębiorstwem. Zdaniem Królestwa Belgii tezę tę potwierdzają wytyczne TSE, których części IV i V, dotyczące odpowiednio padłych zwierząt i odpadów z ubojni oraz odsyłające wyraźnie do zasady <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>zanieczyszczający płaci<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>, podczas gdy odesłanie to nie jest zawarte w części III wspomnianych wytycznych, poświęconej badaniom przesiewowym na obecność TSE.</TXT></NP><NP><NO.P>85</NO.P><TXT>Jednak pojęcie obciążeń, jakim zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa, nie ogranicza się do kosztów wynikających ze stosowania zasady <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>zanieczyszczający płaci<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>. W konsekwencji fakt, że omawiana zasada nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, nawet gdyby został wykazany, nie może podważać wniosku wymienionego w pkt 76 powyżej.</TXT></NP><NP><NO.P>86</NO.P><TXT>Argument Królestwa Belgii należy zatem oddalić.</TXT></NP><NP><NO.P>87</NO.P><TXT>Królestwo Belgii twierdzi, po drugie, opierając się na wyrokach z dnia <DATE ISO="19760205">5 lutego 1976 r.</DATE>, Conceria Bresciani (87/75, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1976:18">EU:C:1976:18</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) i z dnia <DATE ISO="19931215">15 grudnia 1993 r.</DATE>, Ligur Carni i in. (C‑277/91, C‑318/91 i C‑319/91, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1993:927">EU:C:1993:927</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), że system obowiązkowych kontroli, który ma na celu, jak w niniejszej sprawie, ochronę zdrowia publicznego, nie jest świadczoną przedsiębiorstwom usługą, za którą powinny one normalnie płacić.</TXT></NP><?PAGE NO="13"?><NP><NO.P>88</NO.P><TXT>W tym względzie należy zauważyć, że w wyrokach przytoczonych w pkt 87 powyżej Trybunał orzekł, iż podlegające jego badaniu należności z tytułu przeprowadzonych w interesie ogólnym kontroli sanitarnych dotyczących towarów wwożonych, które zostały już poddane podobnym kontrolom w kraju pochodzenia, nie mogą być uznane za wynagrodzenie za usługę i że do jednostek samorządowych należy ponoszenie kosztu omawianych kontroli.</TXT></NP><NP><NO.P>89</NO.P><TXT>Jednak należy zaznaczyć, że w wyrokach przytoczonych w pkt 87 powyżej, Trybunał miał sposobność wypowiedzenia się jedynie w kwestii zgodności finansowania niektórych kontroli sanitarnych w świetle przepisów dotyczących swobodnego przepływu towarów, a zatem nie orzekł w przedmiocie zgodności z prawem owego finansowanie w świetle art. 107 ust. 1 TFUE.</TXT></NP><NP><NO.P>90</NO.P><TXT>W związku z tym orzecznictwo powołane przez Królestwo Belgii nie jest istotne w niniejszej sprawie.</TXT></NP><NP><NO.P>91</NO.P><TXT>Rozpatrywany argument Królestwa Belgii należy zatem oddalić.</TXT></NP><NP><NO.P>92</NO.P><TXT>W czwartej i ostatniej kolejności Królestwo Belgii twierdzi zasadniczo, że obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE są związane z wykonywaniem prerogatyw władzy publicznej, a zatem nie mają one charakteru gospodarczego, uzasadniającego zastosowanie reguł konkurencji zawartych w traktacie FUE. W konsekwencji Królestwo Belgii uważa, że mogło samo ponieść łączny koszt omawianych badań, przy czym środek ten nie stanowił pomocy państwa.</TXT></NP><NP><NO.P>93</NO.P><TXT>W odpowiedzi na pisemne pytanie Sądu Królestwo Belgii wyjaśniło argument przytoczony w pkt 92 powyżej, wskazując, że organizacja badań przesiewowych na obecność BSE, w tym organizację ich finansowania, wchodzi w zakres prerogatyw władzy publicznej.</TXT></NP><NP><NO.P>94</NO.P><TXT>W tym względzie wystarczy stwierdzić, jak słusznie podnosi Komisja i co nie zostało zakwestionowane przez Królestwo Belgii, że podmioty sektora hodowli bydła są jedynie zobowiązane, na podstawie krajowych przepisów, do zlecenia przeprowadzenia badań przesiewowych na obecność BSE na bydle przeznaczonym do uboju przed możliwością wprowadzenia do obrotu ich mięsa, tłuszczów i podrobów, co nie oznacza z ich strony wykonywania prerogatyw władzy publicznej.</TXT></NP><NP><NO.P>95</NO.P><TXT>W konsekwencji argument przytoczony w pkt 92 powyżej nie może podważyć wniosku, że koszt obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE jest obciążeniem, które podmioty sektora hodowli bydła są zobowiązane ponieść w ramach prowadzenia działalności gospodarczej (zob. pkt 69–86 powyżej).</TXT></NP><NP><NO.P>96</NO.P><TXT>Wreszcie w każdym wypadku należy zaznaczyć, że jak wynika z orzecznictwa przytoczonego w pkt 76 powyżej, fakt, iż obciążenia, które są nałożone na przedsiębiorstwa uregulowaniem krajowym, są zatem związane z nieuchronnie z wykonywaniem przez dane państwo członkowskie prerogatyw władzy publicznej, nie stoi w sprzeczności z tym, by wspomniane obciążenia były uznane za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>obciążenia, jakim zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>97</NO.P><TXT>Rozpatrywany argument Królestwa Belgii należy zatem oddalić.</TXT></NP><NP><NO.P>98</NO.P><TXT>W związku z powyższym należy oddalić część pierwszą omawianego jedynego zarzutu jako bezzasadną.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>W przedmiocie części czwartej zarzutu, dotyczącej braku selektywnego charakteru rozpatrywanego środka</P></TI></TITLE><NP><NO.P>99</NO.P><TXT>Królestwo Belgii twierdzi zasadniczo, że Komisja naruszyła prawo, uznawszy rozpatrywany środek za selektywny.</TXT></NP><NP><NO.P>100</NO.P><TXT>Komisja wnosi o oddalenie tej części zarzutu.</TXT></NP><?PAGE NO="14"?><NP><NO.P>101</NO.P><TXT>Z utrwalonego orzecznictwa wynika, że zakwalifikowanie danego środka jako pomocy wymaga spełnienia wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE (wyrok Komisja/Niderlandy, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 61). W szczególności, jak wskazano w pkt 71 powyżej, korzyść ekonomiczna przyznana przez państwo członkowskie ma charakter pomocy tylko wówczas, gdy może ona sprzyjać niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów (ww. w pkt 49 wyrok Komisja/Niderlandy, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 61).</TXT></NP><NP><NO.P>102</NO.P><TXT>Tak więc w celu udowodnienia, że rozpatrywany środek jest stosowany w sposób selektywny wobec niektórych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych towarów, Komisja powinna wykazać, że wprowadza on rozróżnienia między przedsiębiorstwami, które znajdują się – z punktu widzenia celu tego środka – w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej (ww. w pkt 49 wyrok Komisja/Niderlandy, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 62).</TXT></NP><NP><NO.P>103</NO.P><TXT>Jednakże należy również wskazać, że pojęcie pomocy nie obejmuje środków wprowadzających zróżnicowanie przedsiębiorstw pod względem obciążeń, jeżeli wynika ono z rodzaju oraz struktury systemu spornych obciążeń. Do państwa członkowskiego, które ustanawia tego rodzaju rozróżnienie pomiędzy przedsiębiorstwami w dziedzinie obciążeń, należy wykazanie, iż rozróżnienie to jest faktycznie uzasadnione charakterem i strukturą spornego systemu (ww. w pkt 49 wyrok Komisja/Niderlandy, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:551">EU:C:2011:551</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 62).</TXT></NP><NP><NO.P>104</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie należy przypomnieć, że Komisja prawidłowo uznała w motywie 91 zaskarżonej decyzji, iż koszt obowiązkowych kontroli w zakresie produkcji i wprowadzania produktów do obrotu jest obciążeniem, jakiemu zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa (zob. pkt 77 powyżej).</TXT></NP><NP><NO.P>105</NO.P><TXT>Poprzez rozpatrywany środek Królestwo Belgii zmniejszyło zatem koszty, jakim zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa.</TXT></NP><NP><NO.P>106</NO.P><TXT>Ponadto w motywie 92 zaskarżonej decyzji Komisja uznała, że w Belgii rozpatrywana korzyść jest zastrzeżona jedynie dla określonego sektora, to jest <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>sektora hodowli zwierząt podlegających testom [badaniom przesiewowym] na obecność BSE<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>107</NO.P><TXT>W tym względzie należy wskazać, że w odpowiedzi na pisemne pytanie zadane przez Sąd Komisja wyjaśniła, iż przez <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>sektor hodowli zwierząt podlegających testom [badaniom przesiewowym] na obecność BSE<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> należy rozumieć ogół podmiotów sektora hodowli bydła wskazanych w zaskarżonej decyzji jako beneficjentów rozpatrywanego środka, to jest hodowców, rzeźnie i inne podmioty zajmujące się przetwarzaniem, transportem, sprzedażą lub wprowadzaniem do obrotu produktów pochodzących od bydła podlegających obowiązkowym badaniom przesiewowym na obecność BSE.</TXT></NP><NP><NO.P>108</NO.P><TXT>Dlatego też w świetle orzecznictwa przytoczonego w pkt 101 powyżej Komisja słusznie uznała w motywie 92 zaskarżonej decyzji, że rozpatrywany środek jest selektywny.</TXT></NP><NP><NO.P>109</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności Królestwo Belgii wnosi zastrzeżenie, że Komisja, na której spoczywa ciężar dowodu charakteru selektywnego finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE, nie wykazała, iż wspomniane finansowanie wprowadziło rozróżnienie między przedsiębiorstwami, które znajdują się – z punktu widzenia celu tego środka – w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej.</TXT></NP><NP><NO.P>110</NO.P><TXT>Komisja uznała jednak, że podmioty sektora hodowli bydła uzyskały korzyść, która nie była dostępna dla przedsiębiorstw innych sektorów, ponieważ korzystały z nieodpłatnych kontroli, które powinny obowiązkowo przeprowadzić przed wprowadzeniem do obrotu lub sprzedażą ich towarów, natomiast przedsiębiorstwa innych sektorów nie miały tej możliwości, co nie jest kwestionowane przez Królestwo Belgii.</TXT></NP><?PAGE NO="15"?><NP><NO.P>111</NO.P><TXT>W konsekwencji Komisja mogła skutecznie wykazać, że Królestwo Belgii wprowadziło rozróżnienie między przedsiębiorstwami pod względem obciążeń w rozumieniu orzecznictwa przytoczonego w pkt 101 powyżej.</TXT></NP><NP><NO.P>112</NO.P><TXT>Rozpatrywany argument Królestwa Belgii należy zatem oddalić.</TXT></NP><NP><NO.P>113</NO.P><TXT>W drugiej kolejności Królestwo Belgii twierdzi, że charakter selektywny rozpatrywanego środka może być oceniany jedynie względem przedsiębiorstw, które produkują, wprowadzają do obrotu lub przetwarzają produkty podlegające obowiązkowym badaniom przesiewowym na obecność BSE, gdyż inne przedsiębiorstwa nie znajdują się w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej.</TXT></NP><NP><NO.P>114</NO.P><TXT>Należy przypomnieć w tym względzie, że selektywny charakter środka ocenia się w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw, a nie w odniesieniu do przedsiębiorstw, które uzyskały tę samą korzyść w ramach tej samej grupy (wyroki: z dnia <DATE ISO="20090611">11 czerwca 2009 r.</DATE>, Włochy/Komisja, T‑222/04, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2009:194">EU:T:2009:194</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 66; z dnia <DATE ISO="20120913">13 września 2012 r.</DATE>, Włochy/Komisja, T‑379/09, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2012:422">EU:T:2012:422</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 47).</TXT></NP><NP><NO.P>115</NO.P><TXT>Ponadto jeżeli przez argument, że tylko przedsiębiorstwa, które produkują, wprowadzają do obrotu lub przetwarzają produkty podlegające obowiązkowym badaniom przesiewowym na obecność BSE, znajdują się w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej, Królestwo Belgii utrzymuje, iż przedsiębiorstwa te są zobowiązane do poniesienia szczególnych obciążeń, których nie ponoszą przedsiębiorstwa innych sektorów, a mianowicie kosztu omawianych badań, nie zmierza ono do zakwestionowania selektywnego charakteru rozpatrywanego środka, ale do jego uzasadnienia.</TXT></NP><NP><NO.P>116</NO.P><TXT>Przy takim zaś założeniu należałoby oddalić taki argument, ponieważ jest on oczywiście niewystarczający dla wykazania, że wprowadzone rozpatrywanym środkiem rozróżnienie pomiędzy przedsiębiorstwami jest uzasadnione charakterem i strukturą systemu spornych obciążeń.</TXT></NP><NP><NO.P>117</NO.P><TXT>W związku z powyższym Komisja mogła uznać, że rozpatrywany środek jest selektywny w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.</TXT></NP><NP><NO.P>118</NO.P><TXT>Część czwartą zarzutu należy zatem oddalić jako bezzasadną.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>W przedmiocie części piątej zarzutu, dotyczącej braku znaczenia obowiązujących w innych państwach członkowskich systemów finansowania badań przesiewowych na obecność BSE w świetle oceny przesłanki dotyczącej selektywności</P></TI></TITLE><NP><NO.P>119</NO.P><TXT>Królestwo Belgii twierdzi, że w motywach 91 i 92 zaskarżonej decyzji Komisja stwierdziła istnienie korzyści o selektywnym charakterze po ustaleniu, że rozpatrywany środek mógł zmierzać do zakłócenia konkurencji w odniesieniu do przedsiębiorstw mających siedzibę w państwach członkowskich, w których obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE były finansowane odmiennie niż w Belgii. Tymczasem przesłanka dotycząca selektywności może być oceniana tylko na szczeblu państwa członkowskiego podejmującego rozpatrywany środek.</TXT></NP><NP><NO.P>120</NO.P><TXT>W odpowiedzi na skargę Komisja przyznała, że w celu oceny istnienia selektywnej korzyści nie jest istotne uwzględnienie różnic istniejących pomiędzy państwami członkowskimi w odniesieniu do zakresu ich uczestnictwa w finansowaniu obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE. W tym kontekście Komisja wyjaśniła, że kwestionowane przez Królestwo Belgii zdanie motywu 92 zaskarżonej decyzji dotyczy oceny zakłóceń konkurencji, a nie oceny selektywnej korzyści.</TXT></NP><?PAGE NO="16"?><NP><NO.P>121</NO.P><TXT>W tym zakresie należy przede wszystkim zaznaczyć, że motyw 92 zaskarżonej decyzji jest zawarty w pkt 5.1.2 zaskarżonej decyzji, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>Selektywna korzyść dla przedsiębiorstwa<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>, a nie w pkt 5.1.3 tej decyzji, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>Zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową w Unii<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>122</NO.P><TXT>W dalszej kolejności z jednoznacznego sformułowania motywu 92 zaskarżonej decyzji wynika, że Komisja oceniła następująco kwestię, czy przesłanka dotycząca selektywności była spełniona:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>W przedmiotowym przypadku na poziomie krajowym finansowanie przez państwo testów [badań przesiewowych] na obecność BSE stanowi korzyść dla jednego, konkretnego sektora, tj. sektora hodowli zwierząt podlegających [wspomnianym badaniom]. Na poziomie wspólnotowym przyznanie przedsiębiorstwom belgijskim środków na sfinansowanie [tych badań] przez państwo lub przyznanie im środków pochodzących z zasobów państwowych oznacza przyznanie tym przedsiębiorstwom korzyści w stosunku do ich konkurentów zagranicznych, w przypadku których koszty [tych badań] nie są pokrywane przez państwo ani przy użyciu zasobów państwowych<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>123</NO.P><TXT>W konsekwencji Komisja niesłusznie utrzymuje, że dokonane w motywie 92 porównanie sytuacji, w jakiej znajdują się beneficjenci rozpatrywanego środka, z sytuacją, w jakiej znajdują się przedsiębiorstwa innych państwa członkowskich, dotyczy oceny zakłóceń konkurencji.</TXT></NP><NP><NO.P>124</NO.P><TXT>W tym względzie z orzecznictwa wynika, że ocena określonego w art. 107 ust. 1 TFUE warunku dotyczącego wywierania wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi polega na zbadaniu tego, czy przedsiębiorstwa lub towary z danego państwa członkowskiego są uprzywilejowane w stosunku do przedsiębiorstw, czy towarów z innych państw członkowskich, podczas gdy określony w tym samym ustępie tego artykułu warunek dotyczący selektywności może być oceniany jedynie na szczeblu jednego państwa członkowskiego w ramach analizy zróżnicowania traktowania przedsiębiorstw lub towarów z tego jednego państwa (zob. podobnie wyrok z dnia <DATE ISO="20041111">11 listopada 2004 r.</DATE>, Hiszpania/Komisja, C‑73/03, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:711">EU:C:2004:711</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 28).</TXT></NP><NP><NO.P>125</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie, opierając się nie tylko na odmiennym traktowaniu przedsiębiorstw objętych zakresem przepisów jednego i tego samego państwa członkowskiego, ale także na odmiennym traktowaniu przedsiębiorstw danego państwa członkowskiego i przedsiębiorstw innych państw członkowskich (zob. pkt 121, 122 powyżej), Komisja popełniła błąd w ramach oceny przesłanki dotyczącej selektywności.</TXT></NP><NP><NO.P>126</NO.P><TXT>Jednak, jak wynika z pkt 104–117 powyżej, nawet w braku tego błędnego ustalenia pozostałe motywy zaskarżonej decyzji, a w szczególności zdanie pierwsze jej motywu 92, uzasadniają wniosek, że rozpatrywany środek jest selektywny. W tych okolicznościach błąd popełniony przez Komisję nie może podważyć zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.</TXT></NP><NP><NO.P>127</NO.P><TXT>W związku z powyższym część piątą zarzutu należy oddalić jako nieistotną dla sprawy.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>W przedmiocie części trzeciej zarzutu, dotyczącej braku nadmiernej rekompensaty</P></TI></TITLE><NP><NO.P>128</NO.P><TXT>Królestwo Belgii twierdzi, że finansowanie obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE przy użyciu zasobów nigdy nie przekroczyło rzeczywistego kosztu omawianych badań, wykluczając w ten sposób jakąkolwiek nadmierną rekompensatę dla wskazanych w zaskarżonej decyzji beneficjentów.</TXT></NP><NP><NO.P>129</NO.P><TXT>Królestwo Belgii wskazuje ponadto, że laboratoria, które przeprowadziły obowiązkowe badania przesiewowe na obecność BSE, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>otrzymały<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> za swe usługi cenę zgodną z ceną rynkową i zostały wybrane na podstawie otwartej i niedyskryminującej procedury przetargowej.</TXT></NP><NP><NO.P>130</NO.P><TXT>Komisja wnosi o oddalenie tej części zarzutu.</TXT></NP><?PAGE NO="17"?><NP><NO.P>131</NO.P><TXT>Należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 44 § 1 regulaminu postępowania skarga powinna zawierać zwięzłe przedstawienie przywołanych zarzutów. Przedstawienie zarzutów, o których mowa, winno być wystarczająco jasne i precyzyjne, by umożliwić stronie pozwanej przygotowanie obrony, a Sądowi wydanie orzeczenia w przedmiocie skargi, ewentualnie także bez jakichkolwiek informacji dodatkowych. Skarga winna zatem wyjaśniać, na czym polega zarzut, na którym opiera się skarga, tak że samo abstrakcyjne wskazanie tego zarzutu nie czyni zadość wymogom wspomnianego regulaminu (wyrok z dnia <DATE ISO="19950112">12 stycznia 1995 r.</DATE>, Viho/Komisja, T‑102/92, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:1995:3">EU:T:1995:3</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 68). Analogiczne wymogi niezbędne są, w przypadku gdy argument jest powoływany na poparcie zarzutu (wyrok z dnia <DATE ISO="19980514">14 maja 1998 r.</DATE>, Mo och Domsjö/Komisja, T‑352/94, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:1998:103">EU:T:1998:103</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 333).</TXT></NP><NP><NO.P>132</NO.P><TXT>Ponadto zasada pewności prawa i prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości wymaga, by dla dopuszczalności skargi istotne okoliczności faktyczne i prawne, na których została ona oparta, wynikały choćby i zwięźle, lecz w sposób spójny i zrozumiały, z samej treści skargi (zob. podobnie postanowienie z dnia <DATE ISO="20001020">20 października 2000 r.</DATE>, RJB Mining/Komisja, T‑110/98, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2000:239">EU:T:2000:239</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 23 i przytoczone tam orzecznictwo; wyrok z dnia <DATE ISO="20030410">10 kwietnia 2003 r.</DATE>, Travelex Global and Financial Services i Interpayment Services/Komisja, T‑195/00, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2003:111">EU:T:2003:111</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 26).</TXT></NP><NP><NO.P>133</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie Królestwo Belgii nie wyjaśniło wystarczająco w skardze swego zarzutu dotyczącego braku nadmiernej rekompensaty. Ponadto argumenty, które przedstawiło ono we wspomnianej skardze na poparcie tego zarzutu, nie spełniają wymogów jasności i dokładności sformułowanych w art. 44 § 1 lit. c) regulaminu postępowania. Królestwo Belgii nie wyjaśniło bowiem, jakim zakresie rzekomy brak nadmiernej rekompensaty miałby pozwalać na uznanie, że rozpatrywany środek nie przysporzył selektywnej korzyści ekonomicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.</TXT></NP><NP><NO.P>134</NO.P><TXT>W związku z powyższym część trzecią zarzutu należy uznać za niedopuszczalną.</TXT></NP><NP><NO.P>135</NO.P><TXT>Mając na względzie wszystkie powyższe rozważania, skargę należy oddalić w całości.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>136</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 87 § 2 regulaminu postępowania kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ Królestwo Belgii przegrało sprawę, należy obciążyć je kosztami postępowania zgodnie z żądaniem Komisji.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów</P><P>SĄD (pierwsza izba)</P><P>orzeka, co następuje:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Skarga zostaje oddalona.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Kanninen</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Pelikánová</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Buttigieg</P></SIGNATORY><P>Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu <DATE ISO="20150325">25 marca 2015 r.</DATE></P><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE><?PAGE NO="18"?><TOC><TITLE><TI><P>Spis treści</P></TI></TITLE><TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Ramy prawne</ITEM.CONT><ITEM.REF>1</ITEM.REF></TOC.ITEM><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Rozporządzenie nr 999/2001</ITEM.CONT><ITEM.REF>1</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Wytyczne TSE</ITEM.CONT><ITEM.REF>2</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Okoliczności powstania sporu</ITEM.CONT><ITEM.REF>3</ITEM.REF></TOC.ITEM><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Postępowanie przed Komisją</ITEM.CONT><ITEM.REF>3</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Zaskarżona decyzja</ITEM.CONT><ITEM.REF>4</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Przebieg postępowania i żądania stron</ITEM.CONT><ITEM.REF>7</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Co do prawa</ITEM.CONT><ITEM.REF>8</ITEM.REF></TOC.ITEM><TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>W przedmiocie dopuszczalności</ITEM.CONT><ITEM.REF>8</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>Co do istoty</ITEM.CONT><ITEM.REF>9</ITEM.REF></TOC.ITEM><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>W przedmiocie części drugiej zarzutu, dotyczącej braku harmonizacji finansowania obowiązkowych badań przesiewowych na obecność BSE</ITEM.CONT><ITEM.REF>10</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>W przedmiocie części pierwszej zarzutu, dotyczącej braku zmniejszenia obciążenia, jakiemu zazwyczaj podlega budżet przedsiębiorstwa</ITEM.CONT><ITEM.REF>11</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>W przedmiocie części czwartej zarzutu, dotyczącej braku selektywnego charakteru rozpatrywanego środka</ITEM.CONT><ITEM.REF>13</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>W przedmiocie części piątej zarzutu, dotyczącej braku znaczenia obowiązujących w innych państwach członkowskich systemów finansowania badań przesiewowych na obecność BSE w świetle oceny przesłanki dotyczącej selektywności</ITEM.CONT><ITEM.REF>15</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>W przedmiocie części trzeciej zarzutu, dotyczącej braku nadmiernej rekompensaty</ITEM.CONT><ITEM.REF>16</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK></TOC.BLK></TOC.BLK></TOC.BLK><TOC.BLK><TOC.ITEM><ITEM.CONT>W przedmiocie kosztów</ITEM.CONT><ITEM.REF>17</ITEM.REF></TOC.ITEM></TOC.BLK></TOC.BLK></TOC></JUDGMENT>