31987R2144

Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2144/87 του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 1987 σχετικά με την τελωνειακή οφειλή

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 201 της 22/07/1987 σ. 0015 - 0020


*****

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2144/87 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 13ης Ιουλίου 1987

σχετικά με την τελωνειακή οφειλή

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 43 και 235,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),

Εκτιμώντας:

ότι η οδηγία 79/623/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 1979 για την εναρμόνιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων όσον αφορά τις τελωνειακές οφειλές (4) καθόρισε τις διάφορες περιπτώσεις κατά τις οποίες γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή ή εξαγωγή· ότι καθόρισε επίσης το χρονικό σημείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον περιορισμό του ποσού και το απαιτητό αυτής της τελωνειακής οφειλής και όρισε τις περιπτώσεις απόσβεσης της τελωνειακής οφειλής·

ότι οι κανόνες οι σχετικοί με τη γένεση της τελωνειακής οφειλής, τον προσδιορισμό του ποσού και το απαιτητό της καθώς και την απόσβεσή της είναι τόσο σημαντικοί για την καλή λειτουργία της τελωνειακής ένωσης ώστε θα πρέπει να διασφαλιστεί κατά τον καλύτερο τρόπο η ομοιόμορφη εφαρμογή τους μέσα στην Κοινότητα· ότι, για το σκοπό αυτό, πρέπει να αντικατασταθούν οι ισχύουσες διατάξεις της οδηγίας 79/623/ΕΟΚ με έναν κανονισμό· ότι μ' αυτόν τον τρόπο θα προκύψει μεγαλύτερη νομική ασφάλεια για τους ιδιώτες·

ότι στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να περιληφθούν όλες οι αρχές που αναφέρονται στην οδηγία 79/623/ΕΟΚ και να συμπληρωθούν συγχρόνως βάσει της πείρας που αποκτήθηκε από την έκδοσή της και μετά· ότι πρέπει, ιδιαίτερα, να προβλεφθεί πως όταν εντάσσονται defacto στην κοινοτική οικονομία εμπορεύματα που υπόκεινται σε οποιασδήποτε μορφής απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα κατά την εισαγωγή, εκτός όμως από τα ναρκωτικά, γεννάται τελωνειακή οφειλή·

ότι, πράγματι, αυτή η defacto ένταξη έχει οικονομικές και δημοσιονομικές επιπτώσεις στην κοινοτική οικονομία ακριβώς όμοιες με εκείνες που θα προέκυπταν σε περίπτωση νομότυπης εισαγωγής που θα είχε πραγματοποιηθεί με άδεια των αρμοδίων αρχών κατά παρέκκλιση από τα εν λόγω απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα κατά την εισαγωγή· ότι, εξάλου, το κοινό δασμολόγιο δεν κάνει καμία διάκριση, όσον αφορά την εφαρμογή των προβλεπομένων σ' αυτό δασμολογικών συντελεστών, μεταξύ των εμπορευμάτων που εντάσσονται νομότυπα στην κοινοτική οικονομία και των εμπορευμάτων που εντάσσονται παράτυπα·

ότι πρέπει, επίσης, να προβλεφθεί πως μια τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται έστω και αν αφορά εμπορεύματα που υπόκεινται σε οποιασδήποτε μορφής απαγορευτικά μέτρα κατά την εισαγωγή, εφόσον, συνεπεία μιας οποιασδήποτε παρατυπίας, το εμπόρευμα αυτό εξέρχεται πράγματι από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας·

ότι δικαιολογείται η πρόβλεψη απόσβεσης της τελωνειακής οφειλής κατά την εισαγωγή όσον αφορά ένα εμπόρευμα αν αυτό κατασχέθηκε από τις τελωνειακές αρχές και στη συνέχεια δημεύτηκε ·

ότι πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη, για τον καθορισμό των περιπτώσεων γένεσης της τελωνειακής οφειλής, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3599/82 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1982 για το καθεστώς της προσωρινής εισαγωγής (5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, που προβλέπει, σε ορισμένες περιπτώσεις, την εφαρμογή αυτού του τελωνειακού καθεστώτος μόνο με τη μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς·

ότι πρέπει να συμπληρωθούν οι διατάξεις του άρθρου 10 της οδηγίας 79/623/ΕΟΚ που αφορούν τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, με τη θέσπιση ειδικών κανόνων σχετικά με την είσπραξη, σε ορισμένες περιπτώσεις, συμψηφιστικής εισφοράς, κατά την αποστολή, από ένα κράτος μέλος σε άλλο, εμπορευμάτων που παρήχθησαν υπό καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης· ότι πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις που εφαρμόζονται στις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών που αποτελούν την Ευρωπαϊκή Ένωση Ελευθέρων Συναλλαγών· ότι, πράγματι, οι συμφωνίες που έχουν συναφθεί με τις τρίτες αυτές χώρες προβλέπουν την εφαρμογή μιας προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης των εμπορευμάτων που κατάγονται από κράτη μέλη· ότι, στη περίπτωση παραγωγών προϊόντων που παρήχθησαν στην Κοινότητα υπό το καθεστώς της ενεργητικής τελειοποίησης, αυτή η προτιμησιακή δασμολογική μεταχείριση εξαρτάται από την καταβολή των εισαγωγικών δασμών που αναφέρονται σε τρίτα εμπορεύματα τα οποία περιέχονται στα εν λόγω παράγωγα προϊόντα·

ότι, εξάλλου, φαίνεται ορθότερο να περιληφθούν οι κανόνες οι σχετικοί με το απαιτητό της τελωνειακής οφειλής που αποτελούν αντικείμενο του άρθρου 8 της οδηγίας 79/623/ΕΟΚ· μεταξύ των διατάξεων των σχετικών με τη συνεκτίμηση και τους όρους καταβολής των τελωνειακών οφειλών·

ότι είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού και να προβλεφθεί, για το σκοπό αυτό, μια κοινοτική διαδικασία που να επιτρέπει τη θέσπιση εκτελεστικών κανόνων μέσα σε εύλογες

προθεσμίες· ότι πρέπει να επιληφθεί η Επιτροπή Γενικής Τελωνειακής Νομοθεσίας, η οποία έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 24 της οδηγίας 79/695/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1979 περί εναρμονίσεως των διαδικασιών θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 81/853/ΕΟΚ (2), προκειμένου να οργανωθεί στενή και αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στον τομέα αυτό·

ότι ο παρών κανονισμός αφορά την τελωνειακή οφειλή, άσχετα αν αυτή απορρέει από την εφαρμογή της κοινής γεωργικής πολιτικής, ή από την εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης που αφορούν την τελωνειακή ένωση· ότι η θέσπιση του κανονισμού αυτού είναι απαραίτητη για να επιτευχθεί, στα πλαίσια της λειτουργίας της κοινής αγοράς, ένας από τους στόχους της Κοινότητας· ότι, όσον αφορά την τελωνειακή ένωση, η συνθήκη δεν έχει προβλέψει τις απαιτούμενες προς το σκοπό αυτό εξουσίες δράσης· ότι, ως εκ τούτου, φαίνεται αναγκαίο να βασισθούν οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού και στο άρθρο 235 της συνθήκης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους κανόνες σχετικά με:

α) τη γένεση της τελωνειακής οφειλής·

β) το χρονικό σημείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό του ποσού της τελωνειακής οφειλής·

γ) την απόσβεση της τελωνειακής οφειλής.

2. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) τελωνειακή οφειλή: η υποχρέωση προσώπου προς πληρωμή του ποσού των εισαγωγικών (τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή) ή εξαγωγικών (τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή) δασμών που επιβάλλονται, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, στα εμπορεύματα τα οποία υπόκεινται σε τέτοιους δασμούς·

β) πρόσωπο:

- είτε φυσικό πρόσωπο,

- είτε νομικό πρόσωπο,

- είτε, εφόσον η δυνατότητα αυτή προβλέπεται από τις ισχύουσες διατάξεις, ένωση προσώπων στην οποία αναγνωρίζεται η δικαιοπρακτική ικανότητα χωρίς να έχει νομική προσωπικότητα·

γ) κοινοτικά εμπορεύματα: τα εμπορεύματα που:

- έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας χωρίς προσθήκη εμπορευμάτων που προέρχονται από τρίτες χώρες ή από εδάφη που δεν αποτελούν μέρος του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας,

- προέρχονται από χώρες ή εδάφη που δεν αποτελούν μέρος του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία σε κράτος μέλος,

- έχουν παραχθεί στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, είτε από τα εμπορεύματα που αναφέρονται μόνο στη δεύτερη περίπτωση, είτε από τα εμπορεύματα που αναφέρονται στην πρώτη και τη δεύτερη περίπτωση·

δ) εισαγωγικοί δασμοί: τόσο οι τελωνειακοί δασμοί και οι φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδύναμου αποτελέσματος, όσο και οι γεωργικές εισφορές και άλλες επιβαρύνσεις κατά την εισαγωγή που προβλέπονται στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής ή των ειδικών καθεστώτων που εφαρμόζονται σε ορισμένα εμπορεύματα λαμβανόμενα από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων·

ε) εξαγωγικοί δασμοί: οι γεωργικές εισφορές και άλλες επιβαρύνσεις κατά την εξαγωγή που προβλέπονται στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής ή των ειδικών καθεστώτων που εφαρμόζονται σε ορισμένα εμπορεύματα λαμβανόμενα από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων.

ΤΙΤΛΟΣ Ι

ΓΕΝΕΣΗ ΤΗΣ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗΣ ΟΦΕΙΛΗΣ

Α. Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή

Άρθρο 2

1. Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται:

α) όταν, εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικούς δασμούς, τίθεται είτε σε ελεύθερη κυκλοφορία, είτε υπό καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς·

β) όταν εισέρχεται παράτυπα στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικούς δασμούς.

Όταν εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικούς δασμούς και ευρισκόμενο σε ελεύθερη ζώνη κείμενη μέσα στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας εισέρχεται παράτυπα σε άλλο τμήμα του εδάφους αυτού, η είσοδος αυτή θεωρείται παράτυπη είσοδος στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

Κατά την έννοια της παρούσας περίπτωσης, θεωρείται παράτυπη είσοδος κάθε είσοδος κατά παράβαση των διατάξεων που θεσπίζονται για την εφαρμογή του άρθρου 2 της οδηγίας 68/312/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Ιουλίου 1968 περί εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των σχετικών με την προσκόμιση στο τελωνείο και με την προσωρινή εναπόθεση των εμπορευμάτων αφικνουμένων στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και την προσωρινή εναπόθεση των εμπορευμάτων αυτών (3), όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας·

γ) όταν εμπορεύματα υποκείμενα σε εισαγωγικούς δασμούς διαφεύγει από την τελωνειακή παρακολούθηση την οποία επιβάλλει η προσωρινή εναπόθεση του εμπορεύματος αυτού ή η υπαγωγή του σε τελωνειακό καθεστώς το οποίο συνεπάγεται τελωνειακή παρακολούθηση·

δ) από τη μη εκτέλεση μιας από τις υποχρεώσεις τις οποίες συνεπάγεται, για ένα εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικούς δασμούς, η προσωρινή εναπόθεσή του ή η χρησιμοποίηση του τελωνειακού καθεστώτος υπό το οποίο τέθηκε ή από τη μη τήρηση ενός από τους όρους που έχουν καθοριστεί για την υπαγωγή ενός εμπορεύματος υπό το καθεστώς αυτό, εκτός αν αποδεικνύεται ότι αυτές οι παραλείψεις δεν είχαν πραγματικές συνέπειες για τη σωστή λειτουργία της προσωρινής εναπόθεσης ή του συγκεκριμένου τελωνειακού καθεστώτος·

ε) από τη μη εκτέλεση μιας από τις υποχρεώσεις τις οποίες συνεπάγεται, για ένα εμπόρευμα, η θέση του σε ελεύθερη κυκλοφορία με μερική ή ολική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς, λόγω προορισμού του για ειδικούς σκοπούς, ή από τη μη τήρηση ενός από τους όρους που έχουν καθοριστεί για τη χορήγηση αυτής της απαλλαγής, εκτός αν αποδεικνύεται ότι οι παραλείψεις αυτές δεν είχαν πραγματικές συνέπειες για τη διάθεση του εν λόγω εμπορεύματος για τον προβλεπόμενο προορισμό·

στ) από την οριστική παραμονή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας απορριμμάτων και υπολειμμάτων υποκειμένων σε εισαγωγικούς δασμούς που προέκυψαν από την καταστροφή εμπορεύματος, η οποία πραγματοποιήθηκε με προηγούμενη έγκριση των αρμοδίων αρχών, εφόσον η καταστροφή αυτή έχει σαν συνέπεια:

- είτε, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β), τη μη γένεση τελωνειακής οφειλής για το εν λόγω εμπόρευμα, η οποία θα έπρεπε να γεννηθεί από την εφαρμογή του στοιχείου ε) της παρούσας παραγράφου,

- είτε να επιτρέπει την επιστροφή των εισπραχθένων ή την άφεση των οφειλομένων, με βάση τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 του Συμβουλίου της 2ας Ιουλίου 1979 περί της επιστροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή της διαγραφής χρέους εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3069/68 (2), δασμών που αφορούν το εμπόρευμα ως προς το οποίο είχε γεννηθεεί η αντίστοιχη τελωνειακή οφειλή.

2. Η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται ακόμα και αν αφορά εμπόρευμα το οποίο υπόκειται σε οιασδήποτε μορφής απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα κατά την εισαγωγή.

Ωστόσο, καμία τελωνειακή οφειλή δεν γεννάται κατά την παράτυπη εισαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας ναρκωτικών, τα οποοία δεν αποτελούν τμήμα του αυστηρά εποπτευόμενου από τις αρμόδιες αρχές εμπορικού κυκλώματος, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για ιατρικούς και επιστημονικούς σκοπούς. Για την εφαρμογή της ποινικής νομοθεσίας, η τελωνειακή οφειλή λογίζεται γεννηθείσα όταν η ποινική νομοθεσία ενός κράτους μέλους προβλέπει ότι οι δασμοί χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό των κυρώσεων ή ότι η ύπαρξη τελωνειακής οφειλής χρησιμεύει ως βάση για την ποινική δίωξη.

Άρθρο 3

Το χρονικό σημείο κατά το οποίο γεννάται η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή θεωρείται ότι είναι:

α) στις περιπτώσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο α), το χρονικό σημείο κατά το οποίο οι αρμόδιες αρχές αποδέχονται τη διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή για την προσωρινή εισαγωγή του εμπορεύματος, ή λαμβάνει χώρα οποιαδήποτε άλλη πράξη που παράγει τα ίδια νομικά αποτελέσματα με την αποδοχή, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις·

β) στις περιπτώσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β), το χρονικό σημείο κατά το οποίο το εμπόρευμα εισέρχεται παράτυπα στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας·

γ) στις περιπτώσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ), το χρονικό σημείο κατά το οποίο πραγματοποιείται η διαφυγή του εμπορεύματος από την τελωνειακή παρακολούθηση·

δ) στις περιπτώσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ), είτε το χρονικό σημείο κατά το οποίο παύει να τηρείται η υποχρέωση της οποίας η μη εκπλήρωση γεννά την τελωνειακή οφειλή, είτε το χρονικό σημείο κατά το οποίο το εμπόρευμα τέθηκε υπό το συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς όταν αποδεικνύεται, εκ των υστέρων, ότι ένας από τους όρους οι οποίοι απαιτούνται για την υπαγωγή του εν λόγω εμπορεύματος υπό το καθεστώς αυτό δεν είχε πράγματι τηρηθεί·

ε) στις περιπτώσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο ε), είτε το χρονικό σημείο κατά το οποίο παύει να τηρείται η υποχρέωση, η μη εκπλήρωση της οποίας γεννά την τελωνειακή οφειλή, είτε το χρονικό σημείο κατά το οποίο το εμπόρευμα τέθηκε σε ελεύθερη κυκλοφορία, όταν αποδεικνύεται εκ των υστέρων ότι ένας από τους όρους που καθορίστηκαν για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία του εν λόγω εμπορεύματος δεν είχε πράγματι τηρηθεί·

στ) στις περιπτώσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο στ), το χρονικό σημείο κατά το οποίο πραγματοποιείται η καταστροφή του εμπορεύματος, από την οποία προκύπτουν τα απορρίμματα και τα υπολείμματα.

Άρθρο 4

1. Καμία τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή δεν θεωρείται ότι γεννάται ως προς συγκεκριμένο εμπόρευμα:

α) κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία β) και δ), όταν ο ενδιαφερόμενος προσκομίζει αποδείξεις ότι η μη εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν:

- είτε από τις διατάξεις που θεσπίστηκαν για την εφαρμογή του άρθρου 2 της οδηγίας 68/312/ΕΟΚ,

- είτε από την προσωρινή εναπόθεση του εν λόγω εμπορεύματος,

- είτε από χρησιμοποίηση του τελωνειακού καθεστώτος υπό το οποίο έχει τεθεί το εμπόρευμα,

οφείλεται στην ολική καταστροφή ή σε ανεπανόρθωτη απώλεια του εν λόγω εμπορεύματος, από αιτία οφειλόμενη στην ίδια τη φύση του εμπορεύματος ή σε τυχαίο συμβάν ή ανωτέρα βία ή ακόμη μετά από την έγκριση των αρμοδίων αρχών.

Κατά την έννοια της παρούσης περίπτωσης, ένα εμπόρευμα θεωρείται ότι έχει υποστεί ανεπανόρθωτη απώλεια όταν δεν μπορεί πια να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε·

β) κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο ε), όταν το εμπόρευμα αυτό, το οποίο είχε τεθεί προηγουμένως σε ελεύθερη κυκλοφορία με ολική ή μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς λόγω του προορισμού του για ειδικούς σκοπούς, επανεξάγεται από την Κοινότητα ή καταστρέφεται, με την έγκριση των αρμοδίων αρχών·

γ) κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο στ) πρώτη περίπτωση, όταν το ποσό των εισαγωγικών δασμών για τα απορρίμματα και τα υπολείμματα που προέκυψαν από την καταστροφή εμπορεύματος το οποίο είχε τεθεί σε ελεύθερη κακλοφορία με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς λόγω του προορισμού του για ειδικούς σκοπούς, είναι ίσο ή κατώτερο από το ποσό των εισαγωγικών δασμών που προκύπτουν από τη θέση του καταστραφέντος εμπορεύματος σε ελεύθερη κυκλοφορία.

2. Όταν το ποσό των εισαγωγικών δασμών για τα απορρίμματα και υπολείμματα που προέκυψαν από την καταστροφή εμπορεύματος το οποίο είχε τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς λόγω του προορισμού του για ειδικούς σκοπούς, είναι ανώτερο από το ποσό των εισαγωγικών δασμών που προκύπτουν από τη θέση του καταστραφέντος εμπορεύματος σε ελεύθερη κυκλοφορία, τότε το ποσό της τελωνειακής οφειλής κατά την εισαγωγή, η οποία γεννάται βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο στ) πρώτη περίπτωση, ισούται προς τη διαφορά μεταξύ του ποσού των εισαγωγικών δασμών για τα απορρίμματα και υπολείμματα και του ποσού των εισαγωγικών δασμών που προκύπτουν από τη θέση του καταστραφέντος εμπορεύματος σε ελεύθερη κυκλοφορία.

Β. Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή

Άρθρο 5

1. Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή γεννάται:

α) από την έξοδο, από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, εμπορεύματος υποκειμένου σε εξαγωγικούς δασμούς· δεν θεωρούνται ως εξαγόμενα εκτός του τελωνειακού αυτού εδάφους τα εμπορεύματα που προορίζονται για τη νήσο Ελιγολάνδη·

β) λόγω της μη τήρησης των όρων που επέτρεψαν την έξοδο του εμπορεύματος από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, με ολική ή μερική απαλλαγή από τους εξαγωγικούς δασμούς.

2 Οι διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 2 σχετικά με την τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή εφαρμόζονται κατ' αναλογία στα εμπορεύματα τα οποία υπόκεινται σε οιασδήποτε μορφής απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα κατά την εξαγωγή.

Άρθο 6

Το χρονικό σημείο κατά το οποίο γεννάται η τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή θεωρείται ότι είναι:

α) στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α):

- εάν το εν λόγω εμπόρευμα αποτελεί αντικείμενο διασάφησης εξαγωγής, το χρονικό σημείο κατά το οποίο οι αρμόδιες αρχές αποδέχονται τη διασάφηση αυτή, ή λαμβάνει χώρα οποιαδήποτε άλλη πράξη που παράγει τα ίδια νομικά αποτελέσματα με την εν λόγω αποδοχή, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις,

- εαν το εν λόγω εμπόρευμα δεν αποτελεί αντικείμενο της τελωνειακής διασάφησης που αναφέρεται στην πρώτη περίπτωση, το χρονικό σημείο κατά το οποίο έλαβε χώρα η πραγματική έξοδος του εν λόγω εμπορεύματος από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας·

β) στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β), το χρονικό σημείο κατά το οποίο το εμπόρευμα έφτασε σε προορισμό άλλον από εκείνον για τον οποίο επετράπη η έξοδός του από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας με ολική ή μερική απαλλαγή από τους εξαγωγικούς δασμούς, ή, σε περίπτωση αδυναμίας των αρμοδίων αρχών να προσδιορίσουν αυτό το χρονικό σημείο, ο χρόνος λήξης της προθεσμίας που καθορίστηκε για την προσκόμιση της απόδειξης που βεβαιώνει ότι τηρήθηκαν οι όροι που καθορίζονται για την παροχή της αλλαγής αυτής.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

ΧΡΟΝΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΥΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΤΗΣ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗΣ ΟΦΕΙΛΗΣ

Άρθρο 7

Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που έχουν θεσπιστεί στα πλαίσια της ειδικής τελωνειακής ή γεωργικής νομοθεσίας:

α) το ποσό των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που επιβάλλεται σε ένα εμπόρευμα καθορίζεται βάσει στοιχείων που αφορούν αυτό το εμπόρευμα κατά το χρονικό σημείο κατά το οποίο γεννάται η σχετική τελωνειακή οφειλή και, όταν πρόκειται για εμπόρευμα που τίθεται υπό καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς βάσει του αριθμού των μηνών ή των κλασμάτων του μήνα κατά τη διάρκεια των οποίων το εμπόρευμα αυτό ετέθη υπό το καθεστώς·

β) όταν δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί με ακρίβεια το χρονικό σημείο κατά το οποίο γεννάται η τελωνειακή οφειλή, το χρονικό σημείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των στοιχείων δασμοφορολόγησης που αφορούν το εν λόγω εμπόρευμα είναι εκείνο κατά το οποίο οι αρμόδιες αρχές διαπιστώνουν ότι το εμπόρευμα αυτό βρίσκεται σε κατάσταση που γεννά τελωνειακή οφειλή.

Εντούτοις, όταν τα πληροφοριακά στοιχεία τα οποία διαθέτουν οι αρμόδιος αρχές τους επιτρέπουν να διαπιστώσουν ότι η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε σε χρονικό σημείο προγενέστερο της διαπίστωσης αυτής, το ποσό των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που αφορούν το εν λόγω εμπόρευμα καθορίζεται βάσει στοιχείων δασμοφορολόγησής του που το χαρακτήριζαν κατά το πιο απομακρυσμένο χρονικό σημείο μέσα στο διάστημα κατά το οποίο μπορεί να αποδειχθεί η ύπαρξη της τελωνειακής οφειλής που προέκυψε από αυτή την κατάσταση, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες. ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

ΑΠΟΣΒΕΣΗ ΤΗΣ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗΣ ΟΦΕΙΛΗΣ

Άρθρο 8

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που ισχύουν όσον αφορά, αφενός μεν, την απόσβεση της αγωγής για την είσπραξη του ποσού της τελωνειακής οφειλής σε περίπτωση παραγραφής της εν λόγω οφειλής, αφετέρου δε, τη μη είσπραξη το ως άνω ποσού στις περιπτώσεις αφερεγγυότητας του οφειλέτη που διαπιστώνεται με δικαστική απόφαση, η τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται:

α) με την καταβολή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που αναφέρονται στο εν λόγω εμπόρευμα, ή, ενδεχομένως, τη διαγραφή του ποσού αυτού κατ' εφαρμογή των ισχυουσών κοινοτικών διατάξεων·

β) με τη δήμευση του εμπορεύματος. Για την εφαρμογή της εφαρμοστέας στις τελωνειακές παραβάσεις ποινικής νομοθεσίας, η τελωνειακή οφειλή λογίζεται μη αποσβεσθείσα όταν η ποινική νομοθεσία ενός κράτους μέλους προβλέπει ότι οι τελωνειακοί δασμοί χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό κυρώσεων ή ότι η ύπαρξη τελωνειακής οφειλής χρησιμεύει ως βάση για την ποινική δίωξη.

2. Η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή αποσβέννυται επίσης:

α) όταν, πριν από την παραλαβή του εμπορεύματος, η διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή για την προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς κηρύσσεται, για λόγο αποδεκτό από την ισχύουσα νομοθεσία, άκυρη ή ανίσχυρη από τις αρμόδιες αρχές, ή όταν οι τελευταίες αυτές επιτρέπουν στο διασαφηστή να αποσύρει τη σχετική διασάφηση ή να την αντικαταστήσει από δήλωση για άλλο τελωνειακό καθεστώς·

β) όταν, πριν την παραλαβή του εμπορεύματος που είχε δηλωθεί για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή για προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς, αυτό καταστρέφεται με εντολή ή έγκριση των αρμοδίων αρχών ή εγκαταλείπεται όπως βρίσκεται ή μετά από καταστροφή του στο Δημόσιο Ταμείο, με τη σύμφωνη γνώμη των εν λόγω αρχών·

γ) όταν ο ενδιαφερόμενος προσκομίζει απόδειξη ότι το εμπόρευμα που διασαφήστηκε για να τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία ή για προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς, καταστράφηκε ή υπέστη ανεπανόρθωτη απώλεια, πριν από την παραλαβή του, για λόγο οφειλόμενο στην ίδια τη φύση του εμπορεύματος ή μετά από τυχαίο συμβάν ή ανωτέρα βία·

δ) όταν ο ενδιαφερόμενος αποδεικνύει ότι το γεγονός που προκάλεσε τη μη εκτέλεση μιας από τις υποχρεώσεις τις οποίες του επέβαλε η προσωρινή εναπόθεση ή η χρησιμοποίηση ορισμένου τελωνειακού καθεστώτος για εμπόρευμα υποκείμενο σε εισαγωγικούς δασμούς, συνίσταται:

- είτε στην εξαγωγή του εν λόγω εμπορεύματος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας ή στην εισαγωγή του σε ελεύθερη ζώνη,

- είτε στο ότι το εν λόγω εμπόρευμα στάλθηκε σε άλλο κράτος μέλος όπου έτυχε μεταχείρισης σύμφωνης με το νομικό του καθεστώς.

3. Η τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή αποσβέννυται επίσης:

α) όταν η διασάφηση εξαγωγής κηρύσσεται, για λόγο αποδεκτό από την ισχύουσα νομοθεσία, άκυρη ή ανίσχυρη από τις αρμόδιες αρχές·

β) όταν ο ενδιαφερόμενος αποδεικνύει ότι το εμπόρευμα που δηλώθηκε για εξαγωγή δεν μπόρεσε να εγκαταλείψει το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

ΤΙΤΛΟΣ IV

ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ

Άρθρο 9

1. Στο μέτρο που οι συμφωνίες που συναφθεί συνφθεί μεταξύ της Κοινότητας και ορισμένων τρίτων χωρών προβλέπουν τη χορήγηση κατά την εισαγωγή στις εν λόγω τρίτες χώρες μιας προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης για τα εμπορεύματα καταγωγής της Κοινότητας, κατά την έννοια αυτών των συμφωνιών, με την επιφύλαξη ότι, στην περίπτωση που τα εμπορεύματα λαμβάνονται υπό το καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης, καταβάλλονται οι αναλογούντες εισαγωγικοί δασμοί για τα τρίτα προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εν λόγω εμπορευμάτων, η επικύρωση των αναγκαίων εγγράφων για την υπαγωγή, στις τρίτες χώρες, στο προτιμησιακό αυτό δασμολογικό καθεστώς, γεννά τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή.

Το χρονικό σημείο γέννησης της τελωνειακής αυτής οφειλής θεωρείται ότι είναι το χρονικό σημείο κατά το οποίο λαμβάνει χώρα η αποδοχή της διασάφησης εξαγωγής των εν λόγω εμπορευμάτων από τις αρμόδιες αρχές, ή κάθε άλλη πράξη που έχει σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις τα αυτά νομικά αποτελέσματα με την αποδοχή αυτή.

Το ύψος των εισαγωγικών δασμών που αντιστοιχούν στην τελωνειακή αυτή οφειλή καθορίζεται από τους ίδιους όρους σαν να πρόκειται για τελωνειακή οφειλή που απορρέει από την αποδοχή, την ίδια ημερομηνία, της διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των εν λόγω εμπορευμάτων, για να παύσει το καθεστώς της ενεργητικής τελειοποίησης.

2. Το άρθρο 8 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) εφαρμόζεται κατ' αναλογία όσον αφορά την απόσβεση της τελωνειακής οφειλής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Η εν λόγω τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται επίσης όταν ακυρώνονται οι διατυπώσεις που τηρήθηκαν ώστε να επιτραπεί η υπαγωγή στο προτιμησιακό δασμολογικό καθεστώς. ΤΙΤΛΟΣ V

ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ

Άρθρο 10

1. Στο μέτρο που τα κοινοτικά εμπορεύματα υποβάλονται, όταν αποτελούν αντικείμενο ανταλλαγών μεταξύ των κρατών μελών, σε επιβάρυνση τελωνειακού ή γεωργικού χαρακτήρα, εφαρμόζονται κατ' αναλογία τα άρθρα 2 έως 8, όσον αφορά τη γέννηση της τελωνειακής οφειλής που προκύπτει από αυτή την κατάσταση, το χρονικό σημείο που λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό του ποσού της τελωνειακής αυτής οφειλής όπως και την απόσβεση της οφειλής αυτής.

2. Στο μέτρο που, κατά τη μεταβατική περίοδο που προβλέπεται από τις πράξεις προσχωρήσεως των νέων κρατών μελών στην Κοινότητα, η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στα νέα κράτη μέλη εμπορευμάτων που παρήχθησαν υπό καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης σε άλλα κράτη μέλη - και αντίστροφα -, εξαρτάται από την είσπραξη συμψηφιστικής εισφοράς, η συμπλήρωση των αναγκαίων διατυπώσεων για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των εν λόγω εμπορευμάτων γεννά τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή.

Το χρονικό σημείο κατά το οποίο γεννάται η τελωνειακή αυτή οφειλή θεωρείται ότι είναι το χρονικό σημείο της αποδοχής, από τις αρμόδιες αρχές, της διασάφησης αποστολής προς το κράτος μέλος προορισμού των εν λόγω εμπορευμάτων ή κάθε άλλης πράξης που έχει, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, τα αυτά νομικά αποτελέσματα με την αποδοχή αυτή.

Το άρθρο 8 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) εφαρμόζεται κατ' αναλογία, όσον αφορά την απόσβεση της τελωνειακής αυτής οφειλής. Η εν λόγω τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται επίσης όταν ακυρώνονται οι διατυπώσεις που τηρήθηκαν για τη θέση των εν λόγω εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία.

ΤΙΤΛΟΣ VI

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 11

Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις διατάξεις που ισχύουν στα κράτη μέλη δυνάμει των οποίων τα εμπορεύματα αποτελούν ενέχυρο για τους εισαγωγικούς ή εξαγωγικούς δασμούς στους οποίους υποβάλλονται και για τούτο μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο μέτρων κατάσχεσης ή δήμευσης.

Άρθρο 12

Οι αναγκαίες διατάξεις για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη διδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 26 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 79/695/ΕΟΚ.

Άρθρο 13

Η οδηγία 79/623/ΕΟΚ καταργείται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1989.

Κάθε αναφορά στην οδηγία αυτή θεωρείται ότι γίνεται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 14

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1989.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 1987.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

P. SIMONSEN

(1) ΕΕ αριθ. C 261 της 29. 9. 1984, σ. 4.

(2) ΕΕ αριθ. C 122 της 20. 5. 1985, σ. 158.

(3) ΕΕ αριθ. C 44 της 15. 2. 1985, σ. 8.

(4) ΕΕ αριθ. L 179 της 17. 7. 1979, σ. 31.

(5) ΕΕ αριθ. L 376 της 31. 12. 1982, σ. 1.

(1) ΕΕ αριθ. L 205 της 13. 8. 1979, σ. 19.

(2) ΕΕ αριθ. L 319 της 7. 11. 1981, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 194 της 6. 8. 1968, σ. 13.

(1) ΕΕ αριθ. L 175 της 12. 7. 1979, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 286 της 9. 10. 1986, σ. 1.