ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 101/76 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 19ης Ιανουαρίου 1976 περί θεσπίσεως κοινής διαρθρωτικής πολιτικής στον τομέα της αλιείας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως τα άρθρα 7, 42, 43 και 235,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως(1),

Εκτιμώντας:

ότι η δημιουργία κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των προϊόντων αλιείας πρέπει να έχει ως συμπλήρωμα τη θέσπιση κοινής διαρθρωτικής πολιτικής της αλιείας-

ότι ο τομέας της θαλασσίας αλιείας αποτελεί το κυρίαρχο τμήμα του γενικού τομέως της αλιείας και ότι παρουσιάζει μια πρωτότυπη κοινωνική διάρθρωση και ειδικές συνθήκες χαρακτηριστικές της εκμεταλλεύσεως της θαλάσσης-

ότι, υπό ορισμένους σαφείς όρους σημαίας ή νηολογήσεως του σκάφους τους, οι αλιείς της Κοινότητος πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα προσβάσεως στον αλιευτικό πλούτο και την εκμετάλλευση αυτού στα θαλάσσια ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των Κρατών μελών-

ότι πρέπει να είναι δυνατή η λήψη κοινοτικών μέτρων με σκοπό τη διαφύλαξη των πόρων που υπάρχουν στα εν λόγω ύδατα-

ότι πρέπει να αναπτύσσεται η αλιεία κατά ορθολογικό τρόπο και να εξασφαλίζεται ένα δίκαιο βιοτικό επίπεδο στα άτομα, τα οποία πορίζονται απ' αυτήν τα μέσα διαβιώσεώς τους- ότι, για το σκοπό αυτό, πρέπει να επιτραπεί στα Κράτη μέλη να χορηγούν οικονομικές ενισχύσεις, προς το σκοπό πραγματοποιήσεως των στόχων αυτών, σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες που πρόκειται να καθορισθούν- ότι επί πλέον οι κοινές ενέργειες, οι οποίες θα αποφασισθούν για την πραγματοποίηση των στόχων αυτών, δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο κοινοτικής χρηματοδοτήσεως, εφ' όσον αυτές αναφέρονται στους στόχους που προβλέπονται στο άρθρο 39 παράγραφος 1 περίπτωση α) της συνθήκης-

ότι η σύσταση μιας Μόνιμης Επιτροπής Διαρθρώσεως Αλιείας θα διευκολύνει την επεξεργασία και την εφαρμογή μιας κοινής διαρθρωτικής πολιτικής, συντονίζοντας την εφαρμοζόμενη από κάθε Κράτος μέλος πολιτική και εξασφαλίζοντας μία σταθερή συνεργασία μεταξύ των Κρατών αυτών και της Επιτροπής- ότι εξ άλλου, μία διαρκής ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αυτών είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατός ένας αποτελεσματικός συντονισμός αυτής της πολιτικής τους και η οποία πρέπει να χρησιμεύσει ως βάση για τα μέτρα, τα οποία θα ήταν δυνατόν να θεσπισθούν για το σκοπό αυτό στον τομέα της βελτιώσεως των δομών- ότι, ιδιαιτέρως, η Επιτροπή έχει δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη της για τα σχέδια και τα προγράμματα, τα οποία προβλέπονται από τα Κράτη μέλη για το θέμα αυτό-

ότι, κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι προβλεπόμενες από τα άρθρα 100 ως 103 της πράξεως προσχωρήσεως παρεκκλίσεις(2),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Για την προώθηση της αρμονικής και ισόρροπης αναπτύξεως του τομέως της αλιείας στο πλαίσιο της γενικής οικονομικής δραστηριότητος και για να ευνοηθεί η ορθολογική εκμετάλλευση των βιολογικών πόρων της θαλάσσης και των εσωτερικών υδάτων, καθιερώνεται κοινό καθεστώς για την άσκηση της αλιευτικής δραστηριότητος στα θαλάσσια ύδατα και θεσπίζονται ειδικά μέτρα για κατάλληλες ενέργειες και για το συντονισμό της διαρθρωτικής πολιτικής κάθε Κράτους μέλους στον τομέα αυτόν.

Άρθρο 2

1. Το καθεστώς το εφαρμοζόμενο από κάθε Κράτος μέλος στην άσκηση της αλιευτικής δραστηριότητος στα θαλάσσια ύδατα, τα οποία υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία του, δεν δύναται να προκαλέσει διάφορη μεταχείριση έναντι των άλλων Κρατών μελών.

Τα Κράτη μέλη εξασφαλίζουν ιδίως την ισότητα των όρων προσβάσεως και εκμεταλλεύσεως των αποθεμάτων που ευρίσκονται στα ύδατα τα αναφερόμενα στο πρώτο εδάφιο, σε όλα τα αλιευτικά σκάφη υπό σημαία ενός των Κρατών μελών που είναι νηολογημένα στην επικράτεια της Κοινότητος.

2. Τα Κράτη μέλη ανακοινώνουν στα άλλα Κράτη μέλη και στην Επιτροπή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που υφίστανται στο πεδίο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 εδάφιο πρώτο, καθώς και εκείνες, οι οποίες απορρέουν από την εφαρμογή των διατάξεων των αναφερομένων στην εν λόγω παράγραφο εδάφιο δεύτερο.

3. Τα θαλάσσια ύδατα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο είναι εκείνα, τα οποία καθορίζονται ως τοιαύτα από τους νόμους που ισχύουν σε κάθε Κράτος μέλος.

Άρθρο 3

Τα Κράτη μέλη κοινοποιούν στα άλλα Κράτη μέλη και στην Επιτροπή τις τροποποιήσεις, τις οποίες πρόκειται να επιφέρουν στο καθεστώς αλιείας που ορίζεται κατ' εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 2.

Άρθρο 4

Αν η άσκηση της αλιευτικής δραστηριότητος στα θαλάσσια ύδατα των Κρατών μελών, που αναφέρονται στο άρθρο 2, εκθέτει ορισμένους από τους πόρους τους σε κινδύνους υπερεντατικής εκμεταλλεύσεως, το Συμβούλιο,προτάσει της Επιτροπής, δύναται να θεσπίσει τα απαραίτητα μέτρα για τη διατήρηση των πόρων, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης.

Άρθρο 5

1. Τα Κράτη μέλη προβαίνουν, από της θέσεως σε ισχύ του παρόντος κανονισμού, στο συντονισμό της διαρθρωτικής τους πολιτικής επί της αλιείας.

Ανακοινώνουν για το σκοπό αυτό, κάθε έτος στην Επιτροπή τις πληροφορίες σχετικά με:

- την κατάσταση των δομών, λαμβανομένων υπόψη των περιφερειακών όρων και της περιφερειακής αναπτυξιακή πολιτικής,

- τις σχέσεις μεταξύ των δομών και της πολιτικής της αγοράς,

- τη φύση και τη σημασία των μέτρων βελτιώσεως των δομών που προβλέπονται για το τρέχον έτος,

- τα ετήσια και πολυετή προγράμματα και τα σχέδια ερεύνης και επιστημονικής και τεχνικής βοηθείας που καταρτίζονται από τις δημόσιες αρχές ή στα οποία αυτές προσφέρουν την οικονομική τους συνδρομή, καθώς και για τα άλλα στοιχεία που επιτρέπουν την εκτίμηση των προσπαθειών που κατεβλήθησαν στον τομέα αυτόν και ιδίως τις οικονομικές προσπάθειες, οι οποίες γίνονται από τις δημόσιες αρχές.

2. Κατόπιν διαβουλεύσεως με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 11, η Επιτροπή καθορίζει την μορφή και την ημερομηνία παρουσιάσεως των εγγράφων, τα οποία υποβάλλονται από τα Κράτη μέλη.

Άρθρο 6

1. Η Επιτροπή παρουσιάζει κάθε έτος στη Συνέλευση και στο Συμβούλιο έκθεση, η οποία αφορά τη διάρθρωση της αλιείας.

2. Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει:

α) πίνακα της καταστάσεως των δομών της αλιείας και της διαρθρωτικής πολιτικής που ακολουθείται από κάθε Κράτος μέλος, καθώς και απογραφή των ληφθέντων μέτρων στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής-

β) μελέτη, η οποία αφορά τη φύση, τη γεωγραφική κατανομή, τον όγκο και τη χρηματοδότηση των μέτρων αυτών, καθώς και την αποτελεσματικότητά τους σε συνάρτηση με τους στόχους της κοινής πολιτικής της αλιείας και των μακροπροθέσμων δυνατοτήτων διαθέσεως, οι οποίες δύνανται κανονικώς να προβλεφθούν για τα προϊόντα αλιείας-

γ) πληροφορίες που αφορούν το συντονισμό, σε κοινοτική κλίμακα, της διαρθρωτικής πολιτικής της αλιείας και σχετικές:

- με τα ληφθέντα για το σκοπό αυτό μέτρα,

- με την κοινοτική χρηματοδότηση,

- με τα αποτελέσματα των μέτρων αυτών και της χρηματοδοτήσεως αυτής-

δ) πίνακα της καταστάσεως της ερεύνης και της επιστημονικής και τεχνικής βοηθείας σε κάθε Κράτος μέλος.

Άρθρο 7

Τα αναγκαία μέτρα με σκοπό το συντονισμό της πολιτικής ερεύνης και επιστημονικής και τεχνικής βοηθείας κάθε Κράτους μέλους στον τομέα της αλιείας θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης.

Άρθρο 8

1. Τα Κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν οικονομικές ενισχύσεις κατά το μέτρο που οι ενέργειες, στις οποίες αναφέρονται, συμβάλλουν στην επίτευξη των αναφερομένων στο άρθρο 9 στόχων.

2. Οι κοινοί κανόνες, οι οποίοι καθορίζουν τους όρους χορηγήσεως των ενισχύσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, θεσπίζονται πριν την 1η Ιουνίου 1971, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης.

Άρθρο 9

1. Για την προώθηση, στο πλαίσιο της οικονομικής επεκτάσεως και της κοινωνικής προόδου, της ορθολογικής αναπτύξεως του τομέως της αλιείας και για την εξασφάλιση ενός δικαίου βιοτικού επιπέδου στον πληθυσμό, που πορίζεται τα μέσα διαβιώσεως από την αλιεία, τα ειδικά μέτρα, για τις κατάλληλες ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 1, πρέπει να συμβάλλουν:

- στην αύξηση της παραγωγικότητος με μία αναδιάρθωση των στόλων και άλλων μέσων παραγωγής, η οποία να προσαρμόζεται στην εξέλιξη της τεχνικής προόδου, καθώς και με εντατικοποίηση της ερεύνης νέων αλειευτικών αποθεμάτων και νέων μεθόδων αλιείας,

- στην προσαρμογή των όρων παραγωγής και εμπορίας σε συνάρτηση με τις απαιτήσεις της αγοράς, ιδίως με την εξέλιξη των εγκαταστάσεων συντηρήσεως και επεξεργασίας που είναι αναγκαία για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητος της δράσεως των οργανώσεων παραγωγών,

- στη βελτίωση, σε σχέση με την εξέλιξη της τεχνικής προόδου, του βιοτικού επιπέδου και των όρων διαβιώσεως του πληθυσμού, ο οποίος πορίζεται τα μέσα διαβιώσεως από την αλιεία.

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1, εφ' όσον αναφέρονται στους στόχους, οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 39 παράγραφος 1 περίπτωση α) της συνθήκης, δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο κοινών ενεργειών, κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής(3), όπως ετροποποιήθη τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2788/72(4).

Άρθρο 10

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 3, τα Κράτη μέλη διαβιβάζουν εγκαίρως στην Επιτροπή τα ακόλουθα έγγραφα, εφ' όσον αυτά αναφέρονται στα μέτρα βελτιώσεως των δομών της αλιείας:

- κατά το δυνατόν, τα σχέδια νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων ή ελλείψει αυτών, περιγραφή των γενικών γραμμών των προβλεπομένων διατάξεων,

- τα πολυετή σχέδια και περιφερειακά προγράμματα.

2. Η Επιτροπή:

- δύναται να εκφράσει τη γνώμη της για τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, για τα πολυετή σχέδια και περιφερειακά προγράμματα, τα οποία της κοινοποιούνται βάσει του άρθρου 5.

- πρέπει να εκφράσει τη γνώμη της για τα έγγραφα αυτά, όταν Κράτος μέλος το ζητήσει.

Άρθρο 11

1. Για την προώθηση του συντονισμού της διαρθρωτικής πολιτικής της αλιείας και για την επίτευξη μιας στενώτερης και περισσότερο σταθερής συνεργασίας μεταξύ των Κρατών μελών και της Επιτροπής, συνιστάται παρά τη Επιτροπή Μόνιμη Επιτροπή Διαρθρώσεως Αλιείας, η οποία καλείται στο εξής η "επιτροπή".

2. Η επιτροπή αυτή αποτελείται από αντιπροσώπους κάθε Κράτους μέλους. Προεδρεύεται από τον αντιπρόσωπο της Επιτροπής.

3. Η γραμματεία της επιτροπής εξασφαλίζεται από την Επιτροπή.

4. Η επιτροπή καταρτίζει τον κανονισμό της.

Άρθρο 12

Η επιτροπή είναι επιφορτισμένη για το σύνολο του τομέως της αλιείας:

- να εξασφαλίζει την αμοιβαία πληροφόρηση των Κρατών μελών και της Επιτροπής στον τομέα της διαρθρωτικής πολιτικής και ιδίως όσον αφορά τα μέτρα τα οποία ρυθμίζουν την άσκηση της θαλασσίας αλιευτικής δραστηριότητος,

- να μελετά τη διαρθρωτική πολιτική κάθε Κράτους μέλους, καθώς και τα μέτρα και προγράμματα που προβλέπονται από τα Κράτη μέλη για τη βελτίωση των δομών του τομέως αυτού,

- να επικουρεί την Επιτροπή στην προετοιμασία των τμημάτων α) και δ) της εκθέσεως, η οποία αναφέρεται στις δομές του τομέως της αλιείας, που προβλέπεται στο άρθρο 6,

- να εκφράζει, κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής, γνώμες για τα προβλήματα που αφορούν τις δομές της αλιείας.

Άρθρο 13

Σε όλες τις περιπτώσεις, στις οποίες ο κανονισμός αριθ. 17/64/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Φεβρουαρίου 1964 περί των όρων συνδρομής του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων(5) και οι μετέπειτα θεσπισθείσες διατάξεις αναφέρονται στη Μόνιμη Επιτροπή Διαρθρώσεως Γεωργίας, αυτή αντικαθίσταται για όλα τα προβλήματα που αφορούν τον τομέα της αλιείας από τη Μόνιμη Επιτροπή Διαρθρώσεως Αλιείας. τη γνώμη της Συνελεύσεως(6),

Άρθρο 14

1. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2141/70 του Συμβουλίου της 20ής Οκτωβρίου 1970 περί θεσπίσεως κοινής διαρθρωτικής πολιτικής στον τομέα της αλιείας (7) καταργείται.

2. Οι παραπομπές στον καταργούμενο δυνάμει της παραγράφου 1 κανονισμό πρέπει να θεωρούνται ότι γίνονται στον παρόντα κανονισμό.

Οι αναφορές και οι παραπομπές στα άρθρα του εν λόγω κανονισμού πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος.

Άρθρο 15

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Φεβρουαρίου 1976.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 19 Ιανουαρίου 1976.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. HAMILIUS

(1) ΕΕ αριθ. Α 7 της 12. 1. 1976, σ. 70.

(2) ΕΕ αριθ. Ν 73 της 27. 3. 1972, σ. 14.

(3) ΕΕ αριθ. Ν 94 της 28. 4. 1970, σ. 13.

(4) ΕΕ αριθ. Ν 295 της 30. 12. 1972, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. Ν 94 της 28. 4. 1970, σ. 13.

(6) ΕΕ αριθ. 34 της 27. 2. 1964, σ. 586/64.

(7) ΕΕ αριθ. Ν 236 της 27. 10. 1970, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Πίνακας αντιστοιχίας "" ID="1">Άρθρο 5> ID="2">Άρθρο 4"> ID="1">6> ID="2">5"> ID="1">7> ID="2">6"> ID="1">8> ID="2">7"> ID="1">9> ID="2">8"> ID="1">10> ID="2">9"> ID="1">11> ID="2">10"> ID="1">12> ID="2">11"> ID="1">13> ID="2">12"> ID="1">14> ID="2">13">