6.Artikel 9 van verordening nr. 2658/87 voorziet in de vaststelling van maatregelen door de Commissie met betrekking tot, onder meer:- a)de toepassing van de gecombineerde nomenclatuur (...), met name met betrekking tot:
de indeling van goederen in de nomenclaturen bedoeld in artikel 8,
(...)
Krachtens deze bepaling werden bepaalde goederen bij verordening (EEG) nr. 2275/88PB 1988, L 200, biz. 10.
in de gecombineerde nomenclatuur ingedeeld. Punt 9 van de bijlage bij die verordening bevatte de volgende indeling:
| Omschrijving van het goed | Indeling (GN-code) | Motivering |
| Mechanisch geheel van een video-opnameen videoweergaveapparaat van GN-code 8521, voorzien van opname- en weergavekop (mecadeck) | 85211039 | De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1, 2 a) en 6 en de tekst van de GN-codes 8521, 852110 en 85211039. Dit mechanisch geheel vertoont de essentiële kenmerken van een videoopname- en videoweergaveapparaat. Bij deze verordening werden mecadecks dus ingedeeld als een compleet videoopname- en videoweergaveapparaat en niet als een deel van een dergelijk apparaat. |
<TI><P>De eerste vraag</P></TI>11.In het kader van de eerste vraag van het Finanzgericht behandelt de Commissie in haar schriftelijke opmerkingen alle door de drie vragen opgeworpen kwesties. Allereerst ingaand op een door het Finanzgericht in de verwijzingsbeschikking opgeworpen punt, betoogt zij, dat verordening nr. 2275/88 niet ongeldig is enkel omdat het Comité Nomenclatuur (wat wil zeggen het bij artikel 7 van verordening nr. 2658/87 ingestelde comité, bestaande uit nationale douanedeskundigen en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie) zijn advies niet heeft uitgebracht binnen de door zijn voorzitter gestelde termijn en vóór de vaststelling van de verordening. Volgens artikel 10, leden 1 en 2, van verordening nr. 2658/87 dient de Commissie de toepassing van maatregelen alleen uit te stellen indien zij niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité. Het niet uitbrengen van een advies door het comité geldt als een gunstig advies.12.Wat de geldigheid van punt 9 van de bijlage bij verordening nr. 2275/88 betreft, merkt de Commissie op, dat het beslissende indelingscriterium over het algemeen de objectieve kenmerken en eigenschappen van de betrokken produkten zijn, zoals omschreven in de tekst van de posten en onderverdelingen van het gemeenschappelijk douanetarief (hierna: het tarief) en in de aantekeningen bij de afdelingen en hoofdstukken. De Commissie kan krachtens de artikelen 9, lid 1, sub a, en 10 van verordening nr. 2658/87 bepaalde produkten ook zelf indelen. Dergelijke indelingen mogen de tekst van het tarief of de inhoud van de posten en onderverdelingen weliswaar niet wijzigen, doch de Commissie beschikt over een ruime beoordelingsvrijheid bij de keuze tussen de posten en het toezicht van het Hof is beperkt tot de vraag, of de Commissie zich kennelijk heeft vergist of haar bevoegdheid heeft misbruikt. Zij moet tevens rekening houden met de toelichtingen en adviezen van de Internationale Douaneraad, omdat anders de uniforme toepassing van de nomenclatuur in het kader van het Internationaal Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem in het gedrang zou komen.13.Deze beginselen op de onderhavige zaak toepassend, meent de Commissie dat het mechanische geheel van een videoapparaat, het zogenoemde mecadeck, de essentiële kenmerken vertoont van een compleet videoapparaat in de zin van regel 2 a) van de Algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur. Het is dat deel van het apparaat, dat alle componenten bevat die kenmerkend zijn voor de werking ervan, namelijk video-opname en -weergave. Ten tijde van de vaststelling van de verordening stond er niets anders in de toelichtingen of adviezen van de Internationale Douaneraad. Punt 9 van de bijlage was dus geldig toen de verordening werd vastgesteld.14.Verwijzend naar het arrest van 28 maart 1979Zaak 158/78, Bicgi, Jurispr. 1979, blz. 1103.
, merkt de Commissie op, dat indelingsverordeningen in beginsel geen terugwerkende kracht hebben. Dat is anders met een verordening die enkel de vóór haar inwerkingtreding bestaande rechtssituatie toelicht. Dat is hier niet het geval. Het advies van de Internationale Douaneraad, dat werd uitgebracht op initiatief van de Japanse delegatie, werd vastgesteld met een meerderheid van 14 tegen 8 stemmen, Hoewel de Commissie overtuigd bleef van de juistheid van haar zienswijze, was zij verplicht verordening nr. 2275/88 te wijzigen om de uniforme toepassing van de nomenclatuur te verzekeren op het grondgebied van de staten die partij zijn bij het Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem. De Commissie erkent, dat het advies van de Internationale Douaneraad één mogelijke uitlegging van het tarief is. Vóór het advies was er evenwel heel wat onzekerheid. Hiervoor wijst de Commissie op een brief van het directoraat Nomenclatuur en indeling van de Internationale Douaneraad aan de Koreaanse ambassade, waarin wordt verklaard dat de vroegere indeling van mecadecks in de Gemeenschap niet kan worden beschouwd als een schending van haar verplichtingen krachtens het Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem; in de brief wordt erop gewezen, dat het secretariaat van mening is, dat het hier niet gaat om een juridische verplichting, maar om de uitlegging van een rechtsregel, en dat er altijd grensgevallen zullen zijn waarin verschillende uitleggingen mogelijk zijn.15.Ik acht de opmerkingen van de Commissie op alle wezenlijke punten overtuigend. Om te beginnen denk ik niet, dat verordening nr. 2275/88 als ongeldig kan worden beschouwd omdat de Commissie ze onmiddellijk in werking deed treden in plaats van de toepassing ervan krachtens artikel 10, lid 2, van verordening nr. 2658/87 met drie maanden uit te stellen. Artikel 10, lid 2, dat de procedure regelt voor de vaststelling van maatregelen krachtens artikel 9, bepaalt:1.De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt over dit onderwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van de materie. Het advies wordt uitgebracht met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemmingen in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.2.De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk toepasselijk zijn. Indien deze maatregelen echter niet in overeenstemming zijn met liet advies dat het comité heeft uitgebracht, worden zij onverwijld door de Commissie ter kennis van de Raad gebracht. De Commissie stelt in dat geval de toepassing van de maatregelen waartoe zij heeft besloten drie maanden uit na deze kennisgeving.3.De Raad kan met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen binnen de in lid 2 genoemde termijn een andersluidend besluit nemen.
16.Volgens de tekst van artikel 10, lid 2, zijn de door de Commissie vastgestelde maatregelen onmiddellijk van toepassing, tenzij zij ingaan tegen een met de vereiste meerderheid vastgesteld advies van het Comité Nomenclatuur. In dit opzicht verschilt de tekst van de verordening van die van haar voorgangster, verordening nr. 97/69.Zie voetnoot 3 supra.
Artikel 3, lid 2, van die verordening, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2055/84 van de RaadPB 1984, L 191, biz. 1.
, stelde het geval waarin geen advies is uitgebracht, uitdrukkelijk op één lijn met dat waarin de in overweging genomen verordening niet in overeenstemming was met het advies van het comité. Deze bepaling luidde als volgt:- a)De Commissie stelt de in overweging genomen verordening vast, indien deze met het advies van het comité in overeenstemming is.
- b)Indien de in overweging genomen verordening niet met het advies van het comité in overeenstemming is of bij gebreke van een advies, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel voor een verordening in.
De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid.
- c)Indien na verloop van een termijn van drie maanden te rekenen vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad door deze geen besluit is genomen, wordt de voorgestelde verordening door de Commissie vastgesteld (cursivering van mij).
Uit de weglating van de gecursiveerde woorden in artikel 10, lid 2, van verordening nr. 2658/87 blijkt duidelijk, dat de Commissie een indelingsmaatregel onmiddellijk in werking mag doen treden zowel wanneer de maatregel in overeenstemming is met het advies van het comité als wanneer het comité geen advies heeft uitgebracht binnen de door zijn voorzitter gestelde termijn. In casu is niet gesteld, dat de termijn, die door de vertegenwoordiger van de Commissie, die het comité voorzit, was gesteld, onredelijk kort was of dat enige andere de procedure in het comité anderszins onregelmatig was.
17.Dan kom ik nu tot het punt van de omvang van de bevoegdheid van de Commissie om indelingsmaatregelen te treffen, en van het toezicht van het Hof op die maatregelen. Het Hof heeft deze kwestie al verscheidene malen kunnen behandelen, onder meer in de zaak Vismans Nederland betreffende een door de Commissie krachtens verordening nr. 97/69 vastgestelde indelingsverordening. In zijn desbetreffend arrestArrest van 18 september 1990, zaak C-265/89, Jurispr. 1990, biz.I-3411.
verklaarde het Hof (r. o. 13):Ter zake van de uitlegging van het GDT heeft de Raad aan de Commissie, handelend in nauwe samenwerking met de douanedeskundigen van de Lid-Staten, een ruime beoordelingsbevoegdheid gelaten bij de verduidelijking van de inhoud van de posten die voor de indeling van een produkt in aanmerking komen. Daarbij geldt als enig voorbehoud, dat de door de Commissie vastgestelde bepalingen geen wijziging mogen brengen in de tekst van het gemeenschappelijk douanetarief (...)
Zie ook de arresten in de zaak Imperial TobaccoArrest van 19 januari 1988, zaak 141/86, Jurispr. 1988, blz. 57.
en in de zaken Bagusat.Arresten van 11 november 1975, zaak 37/75, Jurispr. 1975, blz. 1339, en 20 maart 1980, gevoegde zaken 87/79, 112/79 en 113/79, Jurispr. 1980, blz. 1159.
18.Met betrekking tot een in overeenstemming met het advies van het Comité Nomenclatuur vastgestelde indelingsverordening van de Commissie heeft advocaatgeneraal Mayras er in zijn conclusie in de eerste zaak BagusatBlz. 1350.
evenwel op gewezen, dat in dit opzicht (...) uw toetsing onzes inziens echter marginaal (is): een ongeldigverklaring is alleen mogelijk bij kennelijke dwaling of misbruik van bevoegdheid. U kunt zich in zoverre niet in de plaats van het Comité Nomenclatuur stellen.19.Deze opmerking van advocaatgeneraal Mayras ligt in de lijn van de vaststelling van het Hof in die zaak, dat uit niets bleek, dat de Commissie haar beoordelingsbevoegdheid had overschreden, en met de vaststelling in de tweede zaak BagusatR. o. 14 van het arrest.
betreffende dezelfde verordening, dat uit niets was gebleken dat de indeling van de Commissie kennelijk onjuist was.20.In casu is geen advies uitgebracht door de douanedeskundigen van de Lid-Staten in het Comité Nomenclatuur, zodat het uitgesloten is dat het Hof zijn eigen oordeel in de plaats van dat van het comité zou stellen, doch ik acht dit niet beslissend. De Commissie handelde volledig conform de procedurevereisten van verordening nr. 2658/87, door de zaak voor te leggen aan het comité en de vaststelling van de maatregel uit te stellen totdat de door de voorzitter van het comité gestelde termijn was verstreken. Zij kon dus naar eigen inzicht een indelingsmaatregel nemen.21.Alvorens in te gaan op de vraag, of de Commissie, door mecadecks in te delen in verordening nr. 2275/88, een juist gebruik heeft gemaakt van haar beoordelingsvrijheid op dit gebied, wijs ik erop, dat die indeling mijns inziens niet ongeldig was enkel omdat zij onverenigbaar bleek met een later advies van de Internationale Douaneraad. Uiteraard moet de Commissie bij de uitoefening van haar beoordelingsvrijheid op dit gebied rekening houden met de toelichtingen en adviezen van de Internationale Douaneraad met het oog op de uniforme toepassing van de nomenclatuur op het grondgebied van de staten die partij zijn bij het Verdrag betreffende het geharmoniseerde systeem. Zo overwoog het Hof in de zaak Nederlandse SpoorwegenArrest van 19 november 1975, zaak 38/75, Jurispr. 1975, blz. 1439, r. o. 24 en 25.
,dat deze indelingsadviezen ongetwijfeld de verdragsluitende partijen niet binden, maar interpretatiegegevens vormen die te meer doorslaggevend zijn daar zij afkomstig zijn van een gezag dat door de verdragsluitende partijen is belast met de waarborging der eenvormigheid in de uitlegging en toepassing van de nomenclatuur;
dat een dergelijke uitlegging, wanneer zij bovendien overeenkomt met de door de verdragsluitende Staten algemeen gevolgde praktijk, slechts terzijde kan worden gesteld indien zij onverenigbaar lijkt met de bewoordingen van de betrokken post of indien zij kennelijk de aan de Internationale Douaneraad verleende beoordelingsbevoegdheid te buiten gaat.
In de zaak Van de KolkArrest van 8 februari 1990, zaak C-233/88, Jurispr. 1990, blz. I-265, r. o. 10.
overwoog het Hof evenwel:
In de gevallen waarin de uitlegging door de Internationale Douaneraad niet bindend is voor de Gemeenschap of wanneer zulk een uitlegging ontbreekt, is de gemeenschapswetgever — onder het toezicht van het Hof van Justitie— bevoegd, de nomenclatuur bij wege van verordening uit te leggen voor de toepassing ervan door de Gemeenschap.
22.De indelingsverordeningen —alsook overigens de adviezen van de Internationale Douaneraad — beogen precies de rechtsituatie in grensgevallen te verduidelijken, dat wil zeggen in gevallen waarin goederen op meerdere wijzen kunnen worden ingedeeld. Bij gebreke van een advies van de Internationale Douaneraad heeft de Commissie de bevoegdheid het geharmoniseerde systeem, zoals het door de Gemeenschap moet worden toegepast, uit te leggen onder het toezicht van het Hof. In dergelijke grensgevallen blijft het uiteraard steeds mogelijk, dat de Internationale Douaneraad later tot een andere zienswijze komt. De Gemeenschap moet dan rekening houden met die zienswijze, tenzij deze onverenigbaar is met de tekst van de betrokken post of de Internationale Douaneraad daarmee duidelijk zijn bevoegdheid heeft overschreden. Het betekent echter niet, dat een eerder door de Commissie vastgestelde indeling daardoor ongeldig wordt. Bij de uitoefening van haar beoordelingsvrijheid op een bepaald tijdstip moet de Commissie rekening houden met een aantal gegevens, waaronder de aantekeningen bij de posten en onderverdelingen van het tarief, de toelichtingen bij de gecombineerde nomenclatuur en de toelichtingen en adviezen van de Internationale Douaneraad. Zij moet uiteraard een bepaalde indeling kunnen herzien wanneer dat noodzakelijk is in het licht van relevante ontwikkelingen, zoals een advies van de Internationale Douaneraad. Voor zover de Commissie bij de vaststelling van een indelingsverordening binnen de grenzen van haar beoordelingsvrijheid handelt en in het licht van de dan bestaande omstandigheden, kan de geldigheid van de verordening niet worden aangetast door latere ontwikkelingen die een herziening van de indeling noodzakelijk maken.23.Deze benadering vindt steun in eerdere arresten van het Hof. Zo overwoog het Hof in de zaak Compagnie d'approvisionnementArrest van 13 juni 1972, gevoegde zaken 9/71 en 11/71, Jurispr. 1972, blz. 391, r. o. 39.
in volstrekt duidelijke bewoordingen, datde wettigheid van een verordening niet op grond van later opgekomen feiten kan worden bestreden.Zie ook arresten van 7 februari 1973 (zaak 40/72, Schroeder, Jurispr. 1973, blz. 125, r. o. 14) en 21 februari 1990 (gevoegde zaken C-267/88 — C-285/88, Wuidart e. a., Jurispr. 1990, blz. I-435, r. o. 14).
24.De tegengestelde zienswijze zou ook onverenigbaar zijn met de vereisten van de rechtszekerheid. Het zou voor de Commissie onmogelijk zijn een indelingsverordening in het licht van latere ontwikkelingen te wijzigen zonder de behandeling van vroegere invoertransacties op de helling te zetten. Bovendien kan bij een herindeling een hoger in plaats van een lager invoerrecht van toepassing worden; zou in een dergelijk geval de eerdere verordening, die tot toepassing van een lager recht had geleid, ongeldig zijn, dan zou de douane met terugwerkende kracht de betaling kunnen verlangen van een aanvullend recht op goederen die al verkocht zijn, ofschoon de indeling ten tijde van de invoer correct werd geacht.25.Het blijft dan ook noodzakelijk dat wij nagaan, of de Commissie, door mecadecks in te delen in GN-code 85211039, de grenzen van haar beoordelingsvrijheid heeft overschreden door te kiezen voor een kennelijk onjuiste indeling, die eigenlijk neerkomt op een wijziging van het tarief. Dat heeft zij mijns inziens niet gedaan.26.Het is vaste rechtspraak van het Hof, datomwille van de rechtszekerheid en ter vergemakkelijking van de controles, het beslissende criterium voor de tariefindeling van goederen in beginsel moet worden gezocht in de objectieve kenmerken en eigenschappen ervan, zoals deze in de tekst van de posten van het GDT en in de aantekeningen op de afdelingen of op de hoofdstukken zijn vastgelegd.Arrest Vismans Nederland, zie voetnoot 10 supra, r. o. 14; zie ook arrest van 28 juni 1989 (zaak 164/88, Rispai e. a., Turispr. 1989, biz. 2041) en arrest Van de Kolk, reeds aangenaaid in voetnoot 16 supra.
27.Ik wijs voorts op regel 2 a), van de Algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, die deel uitmaken van de oorspronkelijk in bijlage I van verordening nr. 2658/87 vastgestelde nomenclatuur. Regel 2 a), bepaalt:De vermelding van een goed in een post heeft eveneens betrekking op dat goed in niet-complete of in niet-afgewerkte staat, voor zover dit de essentiële kenmerken van het complete of het afgewerkte goed vertoont. Deze vermelding heeft eveneens betrekking op een compleet of een afgewerkt goed of een op grond van de voorgaande volzin als zodanig aan te merken goed, indien het wordt aangeboden in gedemonteerde of in niet-gemonteerde staat.
28.Het is dus noodzakelijk de essentiële kenmerken van een video-opname- en -weergaveapparaat te bepalen en na te gaan of mecadecks, hoewel niet compleet, de essentiële kenmerken van een dergelijk apparaat bezitten.29.Het essentiële kenmerk van een videoopname en -weergaveapparaat is zijn vermogen beelden en geluid op te nemen en weer te geven. In technische termen: het neemt op een drager, gewoonlijk een magneetband, elektrische impulsen (signalen) op, die overeenkomen met beelden en geluid, en het zet deze opgenomen signalen weer om in beelden en geluid: zie de toelichtingen van de Internationale Douaneraad bij post 8521.30.Wat zijn dan de componenten van het apparaat waardoor het die essentiële kenmerken heeft? Blijkens de aan het Hof voorgelegde stukken bevat het apparaat met name de volgende delen: een bandtransportsysteem, een printkaart met de noodzakelijke elektrische circuits, een afstemeenheid, een tijdmechanisme, een toetsenpaneel, een cassettehuis en verscheidene omhullingen. Het bandtransportsysteem bevat in een welbepaalde configuratie de volgende componenten:een transducent voor video- en audio-informatie (video- en audiokoppen), die tijdens het opnemen de elektrische videoinformatie omzet in elektromagnetische informatie die op de band kan worden opgenomen, en die tijdens de weergave de op de band opgeslagen elektromagnetische informatie omzet in elektrische signalen;
een transducent voor controle-informatie (controlekop), die dient om tijdens het opnemen en het aflezen van de informatie op de magneetband, een bepaalde afrolsnelheid van de magneetband te handhaven en te controleren;
een transducent voor het uitwissen van opgenomen informatie (wiskop) die op de magneetband opgenomen elektromagnetische informatie uitwist;
andere elektromagnetische transducenten met speciale functies, zoals het weergeven van stilstaande beelden;
elektrische motoren voor de noodzakelijke beweging bij het opnemen en weergeven.
31.Uit voormelde beschrijving blijkt duidelijk, dat de componenten van het bandtransportsysteem, en met name de video- en audiokoppen, de controlekop en de andere elektromagnetische transducenten, aan het apparaat zijn essentiële kenmerken verlenen. Vooral dankzij deze elementen, die op het bandtransportsysteem op een welbepaalde wijze zijn gemonteerd, kan het apparaat zijn basisfuncties, namelijk video-opname en -weergave, vervullen.32.Het in punt 9 van de bijlage bij verordening nr. 2275/88 bedoelde mecadeck bevat deze componenten. Punt 9 zelf omschrijft een mecadeck als een mechanisch geheel van een video-opname- en videoweergaveapparaat, voorzien van opname- en weergave-kop.33.Verder verwijs ik naar het bij de Toelichtingen van de Internationale Douaneraad gepubliceerde advies van de Internationale Douaneraad (REC/MJ7 —juli 1991, biz. 39F), dat luidt:8522.90 1.Mechanisch geheel van een video-opname- en videoweergaveapparaat, bestaand uit een chassis waarop de volgende hoofddelen zijn gemonteerd:
- (i)een trommel met een roterende boventrommel met videokoppen en een vaste ondertrommel en een motor; het geheel maakt het mogelijk videosignalen op de magneetband te brengen en die signalen te lezen;
- (ii)een geluidskop die de audiosignalen op de magnetische band brengt en die signalen leest;
- (iii)een wiskop die bij het opnemen de eerder opgenomen signalen uitwist;
- (iv)een toonas die de magneetband op gelijkblijvende snelheid doet aflopen.
Indeling als deel van het betrokken apparaat.
34.De term mecadeck wordt in het advies zelf weliswaar niet gebruikt, doch de aan het Hof voorgelegde stukken, met name document 35.479 van de Internationale Douaneraad, bevestigen dat mecadeck de gebruikelijke verkorte benaming is voor het mechanisch geheel van een video-opnameen -weergaveapparaat, dat het voorwerp was van de besprekingen van de Internationale Douaneraad en van het advies.35.Ter terechtzitting heeft het Hof de Commissie gevraagd, wat het aandeel is van het mecadeck in de prijs van een compleet videoapparaat. Over die vraag zijn de Commissie en GoldStar verdeeld. Volgens het schriftelijk antwoord van de Commissie op de vraag van het Hof, vertegenwoordigden de mecadecks tijdens de betrokken periode 30 tot 40 % van de totale waarde van complete videoapparaten. GoldStar betwist deze cijfers en legt facturen voor waaruit blijkt, dat de bandtransportsystemen, naargelang van het model, 15 of 19 % vertegenwoordigen van de verkoopprijs van een videoapparaat.36.De door GoldStar gemaakte vergelijking tussen de kosten van het bandtransportsysteem en de verkoopprijs van een compleet videoapparaat is niet ter zake dienend, omdat de verkoopprijs vermoedelijk nog andere kosten omvat, zoals lonen, algemene kosten en winst. Een meer relevant criterium is het aandeel van het bandtransportsysteem in de totale kosten van de componenten van het apparaat. Dat ligt vermoedelijk significant hoger. Het bandtransportsysteem vertegenwoordigthoe dan ook duidelijk een significant aandeel in de totale kosten van het apparaat.
37.De toelichtingen bij regel 2 a) van de Algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur verwijzen niet naar de waarde van de componenten. In haar opmerkingen over het antwoord van de Commissie verwijst GoldStar naar toelichting VIII bij regel 3 van de Algemene regels. Regel 3 b) luidt:Mengsels, werken die zijn samengesteld uit of met verschillende stoffen dan wel zijn vervaardigd door samenvoeging van verschillende goederen, zomede goederen in stellen of assortimenten opgemaakt voor de verkoop in het klein, waarvan de indeling niet mogelijk is aan de hand van het bepaalde onderà) worden ingedeeld naar de stof of naar het goed waaraan de mengsels, de werken, de stellen of de assortimenten hun wezenlijk karakter ontlenen, indien dit kan worden bepaald.
Toelichting VIII luidt:
De factor die doorslaggevend is bij het bepalen van het wezenlijk karakter kan verschillen van de ene soort van goederen tot de andere. De goederen kunnen hun wezenlijk karakter ontlenen aan de stof waaruit zij bestaan, aan de artikelen waaruit zij zijn samengesteld, aan de omvang, de hoeveelheid, het gewicht en de waarde daarvan, ofwel aan de belangrijkheid van de samenstellende stoffen ten opzichte van het gebruik dat van de goederen zal worden gemaakt.
GoldStar betoogt, dat met die toelichting ook rekening moet worden gehouden bij de uitlegging van regel 2 a) betreffende niet-complete of niet-afgewerkte goederen. Aangezien het bandtransportsysteem op basis van andere criteria niet kan worden geacht de essentiële kenmerken van complete videoapparaten te bezitten, moet het waardecriterium worden toegepast.
38.Het is evenwel verre van duidelijk, of de in toelichting VIII genoemde criteria met betrekking tot mengsels en samengestelde goederen zonder meer analogisch kunnen worden toegepast op niet-volledige of niet-afgewerkte goederen. Maar zelfs wanneer dit zo zou zijn, is het waardecriterium slechts een van de vele in toelichting VIII vermelde factoren, waar ook wordt verwezen naar de belangrijkheid van de samenstellende stoffen ten opzichte van het gebruik dat van de goederen zal worden gemaakt. Het staat aan de Commissie om krachtens haar beoordelingsvrijheid te beoordelen, welk gewicht in de gegeven omstandigheden aan elk criterium moet worden gehecht. Mijns inziens kan de Commissie oordelen, dat de waarde in dit geval niet het beslissende criterium is. Laten wij eens aannemen, dat de resterende componenten van het videoapparaat, de printkaart inbegrepen, als één enkel goed worden ingevoerd. Ook al vertegenwoordigen zij het grootste deel van de kosten van het complete apparaat, toch valt te betwijfelen, of zij zonder het bandtransportsysteem, waarin de componenten zitten die het meest rechtstreeks de hoofdfuncties van een videoapparaat vervullen, wel kunnen worden geacht de essentiële kenmerken te bezitten van het complete apparaat in de zin van regel 2 a). Dat de waarde van een component niet beslissend is voor de indeling krachtens regel 3 b), blijkt bovendien duidelijk uit de zaak SchickedanzArrest van 5 april 1984, zaak 298/82, Jurispr. 1984, blz. 1829.
, waarin het Hof verklaarde, dat sportschoenen met een bovendeel uit textiel waarop stukjes leder zijn aangebracht, moesten worden ingedeeld, als ander schoeisel en niet als schoeisel met bovendeel van leder, hoewel het leder ongeveer 70 % van het textiel bedekte en een grotere waarde had. Het Hof overwoog (r. o. 12):De hogere intrinsieke waarde van de stukjes leder ten opzichte van het textiel vormt onvoldoende grond voor de stelling, dat het bovendeel zijn wezenlijk karakter aan het leder ontleent.
39.De Commissie had zich stellig ook op het standpunt kunnen stellen, dat het bandtransportsysteem en de printkaart met het elektrische schakelsysteem te zamen het apparaat zijn essentiële kenmerken gaven. Men kan mijns inziens echter niet stellen, dat de Commissie een kennelijke fout heeft begaan door een ander standpunt in te nemen.40.Ik meen dan ook, dat de Commissie binnen de grenzen van haar beoordelingsvrijheid is gebleven toen zij tot de slotsom kwam, dat een mecadeck de essentiële kenmerken bezit van een compleet videoopname- en -weergaveapparaat in de zin van algemene regel 2 a) en derhalve moest worden ingedeeld onder GN-code 8521 10 39.