–

an t‑iarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 8 Aibreán 2024,

–

ag féachaint do bheart eagrúcháin nós imeachta an 16 Nollaig 2024 agus do na freagraí ón gCoimisiún agus ón iarratasóir a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 16 agus an 20 Eanáir 2025, faoi seach,

–

ag féachaint do bheart eagrúcháin nós imeachta an 4 Feabhra 2025 agus do na freagraí ón gCoimisiún agus ón iarratasóir a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 21 agus an 19 Feabhra 2025, faoi seach,

1

Lena chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir go gcuirfí Cinneadh C(2024) 243 final ón gCoimisiún an 10 Eanáir 2024 lena n‑ordaítear dó, agus gach cuideachta atá á rialú go díreach nó go hindíreach aige, dul faoi chigireacht de bhun Airteagal 20(4) de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ón gComhairle (Cás AT.40826 – Hoops) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) ar neamhní.

I.

Cúlra na díospóide

2

Tá an t‑iarratasóir gníomhach, inter alia, i monarú agus díol bonn le haghaidh gluaisteán agus trucailí sa Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (LEE) agus ar fud an domhain.

3

An 10 Eanáir 2024, i gcomhthéacs imscrúdú ex officio, ghlac an Coimisiún Eorpach an cinneadh atá faoi chonspóid lena n‑ordaítear don iarratasóir dul faoi chigireacht de bhun Airteagal 20(4) de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ón gComhairle an 16 Nollaig 2002 maidir le cur chun feidhme na rialacha iomaíochta a leagtar síos in Airteagail [101 agus 102 CFAE] (IO 2003 L 1, lch. 1).

4

Is é seo a leanas foclaíocht Airteagal 1:

5

In Airteagal 2(2) den chinneadh atá faoi chonspóid, tagraíonn an Coimisiún don chumhacht chun doiciméid a urghabháil a thugtar dá chigirí le linn na cigireachta. Luaitear in Airteagal 3 den chinneadh atá faoi chonspóid go bhféadfar tús a chur leis an gcigireacht an 30 Eanáir 2024 nó go gairid ina dhiaidh sin.

6

Luaitear réasúnaíocht ábhartha an chinnidh atá faoi chonspóid sna haithrisí seo a leanas:

–

‘(2) tá faisnéis ag an gCoimisiún a thugann le fios go raibh na príomh-mhonaróirí bonn in LEE, lena n‑áirítear [an t‑iarratasóir], rannpháirteach i gcomhaontuithe frithiomaíocha agus/nó i gcleachtais chomhbheartaithe maidir le comhordú praghsanna (lena n‑áirítear praghsanna mórdhíola) bonn nua ionaid le haghaidh gluaisteán agus trucailí a dhíoltar in LEE agus go bhféadfadh siad fós páirt a ghlacadh iontu.

–

(3) Go háirithe, de réir na faisnéise atá ar fáil don Choimisiún, mhalartaigh na monaróirí bonn, lena n‑áirítear [an t‑iarratasóir], faisnéis atá íogair ó thaobh na tráchtála de (lena n‑áirítear trí bhealaí atá ar fáil go poiblí) maidir lena rúin phraghsála agus lena straitéisí faoi seach chun tionchar a imirt ar a mbeartais phraghsála faoi seach.

–

(4) Thosaigh an t‑iompar sin ar a laghad sa [bliain thuasluaite], ach ní féidir a chur as an áireamh gur thosaigh sé níos luaithe, agus go bhfuil sé fós ar siúl [(‘an phríomhthréimhse’)]. Tugann fianaise le fios go raibh comhordú roimh ré i ndáil leis na táirgí sin ar a laghad [i dtréimhse níos luaithe] [(‘an tréimhse roimhe sin’, a thagann roinnt blianta roimh an bpríomhthréimhse)].

–

(5) Léiríonn an fhianaise atá i seilbh an Choimisiúin go mbaineann a iompar le boinn ionaid nua le haghaidh gluaisteán agus trucailí a dhíoltar in LEE.

–

[...]

–

(8) [...] I ngach gnóthas, is dócha go bhfuil eolas soiléir ag na bainisteoirí agus líon teoranta foirne iontaofa, lena n‑áirítear iad siúd a thugann cúnamh chun ráitis phoiblí an ghnóthais a ullmhú go hinmheánach, ar na socruithe comhordaithe amhrasta a bheith ann agus ar a gcuspóir beacht, a gcúiseanna agus a bhfeidhmiú. [...] Ós rud é gur sáruithe ar dhlí iomaíochta an Aontais iad comhaontuithe sriantacha agus cleachtais chomhbheartaithe, a bhféadfadh pionóis airgid a bheith mar thoradh orthu, tá baol ann, má bailíodh faisnéis trí iarraidh ar fhaisnéis nó má fógraíodh an chigireacht roimh ré, go gcuirfear an fhaisnéis ábhartha i mbaol nó go scriosfar í. Tá feidhm aige sin maidir le faisnéis a bhaineann le hamhras faoi iompar comhordaithe ar an margadh amach anseo i ndáil le praghsanna (lena n‑áirítear praghsanna mórdhíola) na dtáirgí lena mbaineann chomh maith le hamhras faoi rogha na monaróirí fógra a thabhairt d’iomaitheoirí trí mhodhanna poiblí faoina bheartais phraghsála amach anseo.’

7

An 30 Eanáir 2024, thug cigirí an Choimisiúin, in éineacht le hionadaithe ón Autorité de la concurrence (an tÚdarás Iomaíochta, an Fhrainc), cuairt ar áitreabh an iarratasóra chun fógra a thabhairt dó faoin gcinneadh atá faoi chonspóid agus chun cigireacht a dhéanamh. Sa chomhthéacs sin, thug an Coimisiún cuairt ar na hoifigí, bhailigh sé trealamh (ríomhairí glúine, fóin phóca, táibléid, gléasanna stórála), chuir sé agallamh ar roinnt daoine agus rinne sé ábhar an trealaimh a bailíodh a chóipeáil.

8

An 2 Feabhra 2024, cuireadh an chigireacht ar fionraí.

9

Tar éis an chigireacht a chur ar fionraí, sheol an t‑iarratasóir doiciméad dar dáta an 2 Feabhra 2024 chuig an gCoimisiún, inar chuir sé amhras in iúl maidir le hábhar an chinnidh atá faoi chonspóid agus maidir le déanamh na cigireachta, ag cur in aghaidh raon feidhme ábhartha agus ama an tsáraithe amhrasta chomh maith le hiarrataí áirithe a rinne cigirí an Choimisiúin le linn na cigireachta.

10

An 4 Márta 2024, tosaíodh an chigireacht arís ar áitreabh an Choimisiúin sa Bhruiséil (an Bheilg). Tháinig deireadh léi an 7 Márta 2024.

II.

Na horduithe atá á lorg ag na páirtithe

11

Iarrann an t‑iarratasóir, go bunúsach, sa leagan deiridh dá bharúlacha, ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;

–

a ordú don Choimisiún na costais a íoc.

12

Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Ghinearálta:

–

an chaingean a dhíbhe;

–

a ordú don iarratasóir na costais a íoc.

III.

An dlí lena mbaineann

13

Mar réamhphointe, ó thaobh an nós imeachta de, ba cheart a thabhairt faoi deara gur thug an Coimisiún, ag céim na cosanta, mínithe agus eilimintí ábhartha chun a chur ar chumas na Cúirte a chinneadh an raibh forais thromchúiseacha leordhóthanacha aige chun amhras a bheith air gur sáraíodh na rialacha iomaíochta agus, ar an gcaoi sin, údar a thabhairt lena chinneadh úsáid a bhaint as a chumhachtaí cigireachta ag áitreabh an iarratasóra.

14

Tar éis na cumarsáide sin, ghlac an Chúirt dhá shraith beart eagrúcháin nós imeachta chun, ar thaobh amháin, barúlacha an iarratasóra maidir leis na mínithe agus an fhianaise sin a fháil agus, ar an taobh eile, soiléiriú a fháil ón gCoimisiún maidir le cinntí áirithe a rinneadh sa chinneadh atá faoi chonspóid.

15

Trí na chéad bhearta eagrúcháin nós imeachta, tugadh an deis don iarratasóir na hargóintí a leagtar amach san iarratas a leasú i scríbhinn i bhfianaise na bhforbairtí a raibh sé ar an eolas fúthu ó léamh na cosanta agus na n‑iarscríbhinní a ghabhann leis. Tríd an dara beart eagrúcháin nós imeachta, tugadh an deis don iarratasóir barúil a thabhairt i scríbhinn maidir leis na mínithe agus na heilimintí ábhartha a thíolaic an Coimisiún mar fhreagairt ar na chéad bhearta eagrúcháin nós imeachta. Chuir an éisteacht ar chumas an iarratasóra freisin barúil a thabhairt ar na barúlacha a chuir an Coimisiún isteach, mar chuid den dara beart eagrúcháin nós imeachta, maidir leis na freagraí a thug an t‑iarratasóir ar na chéad bhearta eagrúcháin nós imeachta.

16

Dá bhrí sin, ní mór scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar an gcinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní i bhfianaise na mínithe agus na n‑eilimintí ábhartha a chuir an Coimisiún ar fáil, a leagfar amach a n‑ábhar ina dhiaidh sin agus scrúdú á dhéanamh ar a n‑aicmiú mar fhorais atá tromchúiseach go leor chun údar a thabhairt le cinneadh lena n‑ordaítear do ghnóthas dul faoi chigireacht.

17

Mar thaca leis an iarratas ar neamhní, maíonn an t‑iarratasóir dhá shaincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar Airteagal 296 CFAE agus ar Airteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003, ar an bhforas nach bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid réasúnaithe go leor, agus, ar an dara dul síos, sárú ar an gceart bunúsach chun a bhaile agus a chumarsáidí a urramú, dá ngairtear freisin ‘an ceart chun dosháraitheachta an bhaile’ nó ‘an ceart chun príobháideachais’, ar an bhforas go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid treallach agus díréireach.

18

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, cé gurb é an gníomh a chonspóidtear leis an gcaingean seo an cinneadh lena n‑ordaítear an chigireacht atá i gceist agus cé go mbaineann na saincheisteanna uile a d’ardaigh an t‑iarratasóir go heisiach le neamhniú an chinnidh sin, baineann barúlacha agus argóintí áirithe a rinne an t‑iarratasóir sa chuid i scríbhinn den nós imeachta le seoladh na cigireachta a rinne an Coimisiún i gcur chun feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid.

19

I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, de réir cásdlí socair, nach bhfuil aon tionchar ag an gcaoi ar cuireadh cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht i bhfeidhm ar dhlíthiúlacht an chinnidh sin agus nach féidir le gnóthas, dá bhrí sin, brath ar neamhdhleathacht na nósanna imeachta imscrúdaithe a sheoladh mar thaca le héilimh le haghaidh neamhniú a dhírítear i gcoinne an ghnímh ar ar a bhonn a rinne an Coimisiún an t‑imscrúdú sin (féach breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 22 agus an cásdlí dá dtagraítear; féach freisin, i ndáil leis sin, Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Pitruzzella in Les Mousquetaires agus ITM Entreprises v an Coimisiún, C‑682/20 P, EU:C:2022:578, míreanna 67 agus 68).

20

É sin ráite, a mhéid nach maíonn an t‑iarratasóir gurb é déanamh na cigireachta féin an chúis nach bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid réasúnaithe go leor nó an chúis gur sáraíodh a phríobháideachas go neamhdhleathach, ní mór a mheas nár tharraing an t‑iarratasóir aird ar sheoladh na cigireachta ach amháin chun léiriú a thabhairt ar an easpa soiléireachta nó beachtais líomhnaithe maidir leis an ráiteas ar chúiseanna nó ar mhéid an chur isteach a údaraítear le cinneadh lena n‑ordaítear dó dul faoi chigireacht (féach, de réir analaí, breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, míreanna 23 go 24).

21

Dá bhrí sin, is ón dearcadh sin nach mór measúnú a dhéanamh ar na barúlacha agus ar na hargóintí atá i gceist agus scrúdú á dhéanamh ar na pléadálacha chun an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní.

A.

An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear ráiteas neamhleor ar chúiseanna

22

Áitíonn an t‑iarratasóir nach gcomhlíonann an cinneadh atá faoi chonspóid an oibleagáid cúiseanna a lua mar gheall ar a ábhar achomair, cineálach, doiléir agus débhríoch. Tá an ráiteas ar na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid neamhbheacht agus fairsing mar gheall ar úsáid na bhfocal ‘agus/nó’, ‘go háirithe’, ‘lena n‑áirítear’ agus ‘ar a laghad’. Dá réir sin, tá raon feidhme ábhartha agus ama an tsáraithe amhrasta débhríoch, gan údar nó míréasúnach, agus mar sin go bhfuil sé d’éifeacht aige cosc a chur ar an iarratasóir tuiscint shoiléir a fháil ar a bhfuil curtha ina leith agus, dá bhrí sin, an fhéidearthacht a bhaint de a chearta a chosaint go hiomlán.

23

Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.

1.

Barúlacha tosaigh

24

Mar phointe tosaigh, ní mór na cúiseanna le gníomhartha institiúidí an Aontais a cheanglaítear le hAirteagal 296 CFAE a chur in oiriúint do chineál an bhirt atá i gceist agus ní mór réasúnaíocht na hinstitiúide sin, arb í an t‑údar don bheart, a léiriú sa chaoi gur féidir leis na daoine leasmhara a bheith ar an eolas faoi na cúiseanna leis an mbeart a glacadh agus gur féidir an chúirt a bhfuil dlínse aici athbhreithniú a dhéanamh (féach breithiúnas an 25 Meitheamh 2014, Nexans agus Nexans France v an Coimisiún, C‑37/13 P, EU:C:2014:2030, mír 31 agus an cásdlí dá dtagraítear).

25

Ní mór an ceanglas chun cúiseanna a lua a mheas trí thagairt a dhéanamh do chúinsí an cháis, go háirithe ábhar an bhirt atá i gceist, cineál na gcúiseanna a tugadh agus an leas a d’fhéadfadh a bheith ag an seolaí i mínithe a fháil. Ní cheanglaítear go sonrófar leis na cúiseanna a luaitear na gnéithe fíorasacha agus dlí go léir is ábhartha, a mhéid nach mór a mheas an gcomhlíonann ráiteas na gcúiseanna ceanglais Airteagal 296 CFAE ní hamháin maidir le foclaíocht na gcúiseanna, ach freisin a gcomhthéacs chomh maith leis na rialacha dlí uile lena rialaítear an t‑ábhar lena mbaineann (féach breithiúnas an 25 Meitheamh 2014, Nexans agus Nexans France v an Coimisiún, C‑37/13 P, EU:C:2014:2030, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).

26

Is gá freisin an comhthéacs dlíthiúil ina ndéanann an Coimisiún cigireachtaí a chur san áireamh. Le hAirteagal 4 agus Airteagal 20(1) de Rialachán Uimh. 1/2003, tugtar cumhachtaí cigireachta don Choimisiún chun a chur ar a chumas a chúram a chomhlíonadh maidir leis an margadh inmheánach a chosaint ar shaobhadh iomaíochta agus pionós a ghearradh ar sháruithe a d’fhéadfaí a dhéanamh ar rialacha iomaíochta sa mhargadh sin (féach breithiúnas an 25 Meitheamh 2014, Nexans agus Nexans France v an Coimisiún, C‑37/13 P, EU:C:2014:2030, mír 33 agus an cásdlí dá dtagraítear).

27

Dá bhrí sin, maidir le cinntí cigireachta an Choimisiúin go sonrach, is léir ó Airteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003 nach mór a léiriú sna cinntí sin, inter alia, ábhar agus cuspóir na cigireachta. Is ionann an oibleagáid shonrach sin cúiseanna a lua, mar a luaigh an Chúirt Bhreithiúnais, agus ceanglas bunúsach atá beartaithe ní hamháin chun a léiriú go bhfuil údar leis an idirghabháil atá beartaithe laistigh de na gnóthais lena mbaineann, ach freisin chun a chur ar a gcumas raon feidhme a ndualgas chun comhoibriú a thuiscint agus a gcearta cosanta á gcosaint ag an am céanna (féach breithiúnas an 25 Meitheamh 2014, Nexans agus Nexans France v an Coimisiún, C‑37/13 P, EU:C:2014:2030, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).

28

I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú nach bhfuil sé de cheangal ar an gCoimisiún an fhaisnéis uile atá ar fáil dó a bhaineann le sáruithe amhrasta a chur in iúl do sheolaí cinnidh cigireachta nó aicmiú dlíthiúil dian a dhéanamh ar na sáruithe sin, ar choinníoll go léirítear go soiléir ann an t‑amhras atá beartaithe aige a fhíorú (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Meitheamh 2014, Nexans agus Nexans France v an Coimisiún, C‑37/13 P, EU:C:2014:2030, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).

29

Cé gur fíor gur faoin gCoimisiún atá sé a léiriú chomh beacht agus is féidir cad atá á lorg agus an fhaisnéis nach mór baint a bheith ag an imscrúdú léi, ní gá, áfach, sainmhíniú beacht ar an margadh atá i gceist, aicmiú dlíthiúil beacht na sáruithe amhrasta nó léiriú ar an tréimhse ina ndearnadh na sáruithe sin a léiriú i gcinneadh lena n‑ordaítear cigireacht, ar choinníoll go bhfuil na heilimintí riachtanacha a leagtar amach i míreanna 24 go 28 thuas sa chinneadh lena n‑ordaítear cigireacht sin (féach breithiúnas an 25 Meitheamh 2014, Nexans agus Nexans France v an Coimisiún, C‑37/13 P, EU:C:2014:2030, mír 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).

30

Ós rud é go ndéantar cigireachtaí ag tús an imscrúdaithe, de ghnáth ní bhíonn faisnéis bheacht ag an gCoimisiún go ginearálta chun tuairim dhlíthiúil shonrach a eisiúint agus ní mór dó fiúntas a amhrais agus raon feidhme na bhfíoras a tharla a fhíorú ar dtús, agus is é is cuspóir don chigireacht fianaise a bhailiú go beacht a bhaineann le sárú amhrasta (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Meitheamh 2014, Nexans agus Nexans France v an Coimisiún, C‑37/13 P, EU:C:2014:2030, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).

2.

An gearán ina líomhnaítear ráiteas achomair nó cineálach ar chúiseanna

31

Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil ráiteas sonrach sa chinneadh atá faoi chonspóid ar chúiseanna a bhaineann le hábhar agus cuspóir na cigireachta, atá beartaithe, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i míreanna 24 go 30 den bhreithiúnas seo, chun a léiriú go bhfuil údar leis an idirghabháil atá beartaithe in áitreabh an iarratasóra agus chun a chur ar a chumas raon feidhme a dhualgas comhoibriú a thuiscint agus a chearta cosanta á gcaomhnú. Dá bhrí sin, tá sé beartaithe leis an ráiteas sin ar chúiseanna oibleagáid an Choimisiúin a chomhlíonadh maidir leis an amhras a bhfuil sé i gceist aige a fhíorú a leagan amach go soiléir agus a chur in iúl, chomh beacht agus is féidir, cad atá á lorg agus an fhaisnéis nach mór baint a bheith ag an imscrúdú léi, gan ceangal a bheith ar an gCoimisiún an fhaisnéis uile atá ar fáil dó a chur in iúl don iarratasóir tráth an fhógra faoin gcinneadh lena n‑ordaítear cigireacht nó aicmiú dlíthiúil dian a dhéanamh, sa chinneadh sin, ar shárú nach bhfuil ach amhrasta fós agus nach bhfuil bunaithe ar bhealach ar bith.

32

I ndáil leis sin, is léir ó Airteagal 1 den chinneadh atá faoi chonspóid, ina leagtar amach ábhar agus cuspóir na cigireachta, go mbaineann amhras an Choimisiúin le rannpháirtíocht fhéideartha an iarratasóra i gcomhaontuithe nó i gcleachtais atá contrártha d’Airteagal 101 CFAE agus d’Airteagal 53 de Chomhaontú LEE a bhaineann le ‘comhordú idir na príomh-mhonaróirí bonn maidir le praghsanna (lena n‑áirítear praghsanna mórdhíola) le haghaidh boinn ionaid nua le haghaidh gluaisteán agus trucailí in LEE’ (‘an comhordú amhrasta’).

33

Tugtar roinnt mionsonraí sa ráiteas ar chúiseanna atá sa chinneadh atá faoi chonspóid freisin lena bhféadfar an comhordú atá faoi amhras ag an gCoimisiún a shainaithint ar bhealach níos fearr, a bhaineann le ‘praghsanna mórdhíola go háirithe’ (Airteagal 1 agus aithris 2 den chinneadh atá faoi chonspóid), lena n‑áirítear ‘úsáid d’aon ghnó [a bhaint as cumarsáid phoiblí] na ngnóthas’ chun a chéile a chur ar an eolas faoina rúin agus straitéisí praghsála faoi seach chun tionchar a imirt ar a mbeartais phraghsála faoi seach’ (Airteagal 1 den chinneadh atá faoi chonspóid) agus as ar eascair, go háirithe, ‘faisnéis atá íogair ó thaobh na tráchtála de [idir monaróirí bonn] (lena n‑áirítear trí bhealaí atá ar fáil go poiblí) maidir lena rúin phraghsála agus lena straitéisí faoi seach chun tionchar a imirt ar a mbeartais phraghsála faoi seach’ (aithris 3 den chinneadh atá faoi chonspóid).

34

Murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní féidir a mheas go bhfuil ráiteas ar chúiseanna den sórt sin achomair ná cineálach, ós rud é go leagtar amach ann an t‑amhras a bhí beartaithe ag an gCoimisiún a fhíorú le linn na cigireachta maidir leis an gcomhordú amhrasta agus go léirítear ann an méid a iarradh agus na hábhair ar cheart baint a bheith ag an imscrúdú leo.

3.

An gearán ina líomhnaítear ráiteas doiléir, débhríoch, neamhbheacht nó fairsing ar chúiseanna agus na hiarmhairtí a bhaineann leis sin chun tuiscint a fháil ar an méid a dhéantar gearán ina leith

35

Maidir leis an gceist an bhfuil an ráiteas ar na cúiseanna atá leis an gcinneadh atá faoi chonspóid soiléir agus chomh beacht agus is féidir, is gá a áirithiú, ag céim an scrúdaithe ar na cúiseanna atá leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, nach bhfuil aon mhíchruinneas ná débhríocht sa chur síos ar an gcomhordú amhrasta a rinne an Coimisiún ann ar bhealach nach féidir leis an iarratasóir raon feidhme a dhualgas chun comhoibriú a thuiscint agus, ag an am céanna, a chearta cosanta a chaomhnú de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 24 go 30 den bhreithiúnas seo.

36

I ndáil leis sin, níl aon iarmhairt ar leith don iarratasóir ag baint le húsáid an togra mhalartaigh ‘agus/nó’ sa tuairisc ar an bhfoirm a glacadh leis an gcomhordú amhrasta, a d’fhéadfadh a bheith déanta, dar leis an gCoimisiún, trí bhíthin comhaontuithe idir gnóthais agus trí chleachtais chomhbheartaithe araon. Sa chás seo, braitheann aicmiú dlíthiúil beacht an chomhordaithe amhrasta mar chomhaontú idir gnóthais nó mar chleachtas comhbheartaithe ar mheasúnú nach féidir a éileamh tráth dréachtaithe an chinnidh lena n-ordaítear cigireacht (féach breithiúnas an 25 Meitheamh 2014, Nexans agus Nexans France v an Coimisiún, C‑37/13 P, EU:C:2014:2030, míreanna 36 agus 37). Thairis sin agus in aon chás, níl toradh an aicmithe sin le feiceáil sa chás seo chun athrú a dhéanamh ar raon feidhme dhualgas an iarratasóra comhoibriú ná ar mhéid a cheart cosanta le linn na cigireachta. Dá bhrí sin, nuair a ceistíodh an pointe sin ag an éisteacht, ní raibh an t‑iarratasóir in ann iarmhairt den sórt sin a shainaithint chun críocha an cháis seo.

37

Maidir le húsáid na bhfocal ‘go háirithe’ nó ‘lena n‑áirítear’ chun tuairisc a thabhairt ar amhras an Choimisiúin, éascaíonn a n‑úsáid tuiscint ar na forais ar cuid díobh iad, eadhon ‘go háirithe praghsanna mórdhíola’ agus ‘lena n‑áirítear trí bhealaí atá ar fáil go poiblí’, trína chur ar chumas an iarratasóra tuiscint níos fearr a fháil ar a bhfuil curtha ina leith tráth a n‑ordaítear dó dul faoi chigireacht.

38

Ar thaobh amháin, léiríonn na forais sin ábhar an chomhordaithe amhrasta. Dá bhrí sin, baineann amhras an Choimisiúin le sárú ar na rialacha iomaíochta arb é atá ann comhordú a dhéanamh ar phraghsanna bonn ionaid nua le haghaidh gluaisteán agus trucailí a dhíoltar in LEE. Trína chur in iúl go mbaineann an comhordú amhrasta ‘go háirithe’ – is é sin le rá, ar bhealach is fiú a thabhairt faoi deara – le praghsanna mórdhíola, tugann an Coimisiún soiléiriú ar a bhfuil curtha i leith an iarratasóra. Ar an gcaoi chéanna, trína chur in iúl go ndearnadh comhordú ar phraghsanna na bpríomh-mhonaróirí bonn, lena n‑áirítear an t‑iarratasóir, trí fhaisnéis atá íogair ó thaobh na tráchtála de a mhalartú maidir lena rúin agus straitéisí praghsála faoi seach lena n‑áirítear — arb é sin an bhrí atá le ‘lena n‑áirítear’ – malartuithe a dhéantar ar bhealaí poiblí a bhfuil rochtain ag cách orthu nó lena n‑áirítear úsáid d’aon ghnó a bhaint as cumarsáid phoiblí na ngnóthas, cuireann an Coimisiún an comhordú amhrasta in iúl.

39

Ar an taobh eile, fágann úsáid na bhfocal ‘go háirithe’ nó ‘lena n‑áirítear’ gur féidir a thuiscint nach mbaineann an fhaisnéis atá ar fáil don Choimisiún leis na heilimintí a leanann na forais sin amháin. Dá bhrí sin, baineann amhras an Choimisiúin ar bhonn níos leithne leis an gcomhordú a dhéanann monaróirí ar phraghsanna, agus ní hamháin ar phraghsanna mórdhíola, ar bhoinn ionaid nua le haghaidh gluaisteán agus trucailí in LEE agus tugtar le tuiscint leis go bhféadfaí modhanna eile seachas bealaí atá ar fáil go poiblí a úsáid chun faisnéis atá íogair ó thaobh na tráchtála de a mhalartú maidir le rúin agus straitéisí praghsála na monaróirí sin faoi seach.

40

Tugann úsáid na bhfocal ‘go háirithe’ nó ‘lena n‑áirítear’ le tuiscint nach ionann na léaráidí a sholáthraítear agus forais uileghabhálacha ar raon feidhme ábhartha an tsáraithe amhrasta.

41

Maidir le húsáid na bhfocal ‘ar a laghad’ chun gné ama an chomhordaithe amhrasta a shainiú, is léir ón gcéad abairt d’aithris 4 den chinneadh atá faoi chonspóid gur thosaigh an comhordú sin ‘ar a laghad’ le linn na príomhthréimhse, nach féidir a chur as an áireamh gur thosaigh sé níos luaithe agus go mbeadh sé fós ar siúl tráth a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid. Is léir freisin ón dara habairt den aithris sin go bhfuil fianaise ann ar chomhordú roimh ré maidir le boinn nua ionaid do ghluaisteáin agus do thrucailí a dhíoltar in LEE ‘ar a laghad’ i dtréimhse níos luaithe.

42

Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, trí chinneadh a dhéanamh ar a thionscnamh féin forais áirithe a sholáthar maidir le gné ama an chomhordaithe amhrasta, gur mheas an Coimisiún gur ghá an fhaisnéis sin a lua sa chinneadh atá faoi chonspóid chun go mbeadh an t‑iarratasóir in ann raon feidhme a dhualgas comhoibriú a thuiscint agus a chearta cosanta a chosaint le linn na cigireachta. Dá bhrí sin, tá na ráitis sin mar chuid den ráiteas ar chúiseanna agus, dá réir sin, is féidir na hábhair ar cheart baint a bheith ag an bhfíorú leo a chinneadh.

43

Dá bhrí sin, ní mór a mheas go gcuireann an ráiteas ar chúiseanna a leagtar amach i mír 41 den bhreithiúnas seo ar chumas an iarratasóra raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid a thuiscint agus ar chumas na Cúirte a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Luaitear sa ráiteas sin ar chúiseanna, ar thaobh amháin, gur cuireadh tús leis an gcomhordú amhrasta ‘ar a laghad’ le linn na príomhthréimhse, gan é a bheith doshamhlaithe gur thosaigh sé ‘níos luaithe’ agus ‘go bhfuil sé fós ar siúl’, agus, ar an taobh eile, go bhfuil forais ann maidir le comhordú roimh ré ‘ar a laghad’ le linn na tréimhse roimhe sin. Leis an ráiteas sin ar chúiseanna, is féidir a thuiscint freisin – mar a dhearbhaíonn an Coimisiún os comhair na Cúirte Ginearálta – go bhféadfadh sé gur mhair an sárú amhrasta i bhfad, is é sin le rá, ó thús na tréimhse roimh dheireadh na príomhthréimhse dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid, nó go dtosódh an sárú amhrasta ar a laghad le linn na tréimhse níos luaithe agus go gcuirfí tús leis arís le linn na príomhthréimhse ar a laghad agus go gcaithfí ansin a fháil amach ar leanadh leis nó an ndearnadh arís é, lena n‑áirítear san idirthréimhse idir an tréimhse roimhe sin agus an phríomhthréimhse a luaitear sa chinneadh atá faoi chonspóid.

44

Leis na bríonna sin, a d’fhéadfadh an t‑iarratasóir a thuiscint, is féidir a mheas nach raibh an t‑iarratasóir i gcás inar cuireadh cosc air tuiscint shoiléir a fháil ar amhras an Choimisiúin agus, dá bhrí sin, nach raibh an deis aige a chearta cosanta a chosaint go hiomlán tar éis fógra a thabhairt faoin gcinneadh atá faoi chonspóid.

45

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a dhéanann an Coimisiún, gur chuir an ráiteas ar chúiseanna sin ar chumas an iarratasóra a mhaíomh nach raibh aon léiriú ann maidir leis an tréimhse idir an dá thréimhse a luaitear sa chinneadh atá faoi chonspóid.

46

Ar an gcaoi chéanna, ar bhonn níos leithne, ní thagraíonn argóint an iarratasóra maidir le cineál débhríoch, gan údar nó míréasúnta an ráitis ar chúiseanna a bhaineann le raon feidhme ábhartha agus ama an tsáraithe amhrasta d’fhadhb tuisceana, ach tá sí bunaithe, go bunúsach, ar an smaoineamh nach dtacaíonn forais atá tromchúiseach go leor leis an bhfaisnéis a chuir an Coimisiún ar fáil sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le hábhar an amhrais.

47

Déanfar ceisteanna den sórt sin, nach mbaineann le ráiteas ar chúiseanna ann féin, ach le forais a bheith ann a d’fhéadfadh údar a thabhairt leis an amhras dá dtagraítear, a scrúdú ina dhiaidh sin faoin dara saincheist dlí i bhfianaise na mínithe agus na n‑eilimintí ábhartha a chuir an Coimisiún ar fáil chun go bhféadfar athbhreithniú breithiúnach a dhéanamh ar chinneadh de chineál riaracháin lena n‑ordaítear dá sheolaí dul faoi chigireacht ar na cúiseanna a leagtar amach sa chinneadh sin.

48

Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach mór an chéad saincheist dlí a dhiúltú toisc í a bheith gan bhunús, ós rud é go gcuireann an ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ar chumas an iarratasóra, i gcomhréir le hAirteagal 296 CFAE, na cúiseanna atá leis an mbeart a glacadh a fhionnadh agus go gcuireann sé ar chumas na Cúirte a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Léirítear sa ráiteas sin ar chúiseanna freisin, i gcomhréir le hAirteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003, ábhar agus cuspóir na cigireachta ar bhealach atá leordhóthanach chun a léiriú go bhfuil údar cuí leis an idirghabháil atá beartaithe in áitreabh an iarratasóra agus chun a chur ar a chumas raon feidhme a dhualgas comhoibriú a thuiscint agus a chearta cosanta á gcaomhnú ag an am céanna.

B.

An dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar an gceart go n‑urramófaí baile agus cumarsáid an iarratasóra

49

Maíonn an t‑iarratasóir nach n‑urramaíonn an cinneadh atá faoi chonspóid an ceart chun a bhaile agus a chumarsáidí a urramú, dá ngairtear freisin an ‘ceart bunúsach chun dosháraitheachta an bhaile’. Tá an tsaincheist sin roinnte ina dhá chuid. Ar thaobh amháin, tá an cinneadh atá faoi chonspóid treallach toisc nach bhfuil forais thromchúiseacha leordhóthanacha ag an gCoimisiún chun amhras a bheith air go raibh an t‑iarratasóir rannpháirteach i sárú ar dhlí na hiomaíochta. Ar an taobh eile, is ionann an cinneadh atá faoi chonspóid agus cur isteach díréireach ar a fheidhmiú agus ar a fheidhmíocht. Ar dtús, áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, i bhfianaise na cosúlachta idir sampla ó na Treoirlínte maidir le hinfheidhmeacht Airteagal 101 [CFAE] maidir le comhaontuithe cothrománacha comhair (IO 2023 C 259, lch. 1; ‘Treoirlínte 2023’) agus an comhordú amhrasta, gurb é an t‑aon chuspóir atá leis an gcás seo substaint a thabhairt don chás teoiriciúil a luaitear sa sampla sin gan saintréithe an cháis a scrúdaíodh a chur san áireamh.

1.

Barúlacha tosaigh

50

Ní mór a mheas go bhféadfaidh duine dlítheanach, díreach cosúil le duine nádúrtha, brath ar an gceart bunúsach chun dosháraitheachta an bhaile, ar cuid de chosaint an phríobháideachais é.

51

Ba cheart a mheabhrú gur prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é an ceanglas maidir le cosaint ar idirghabháil ó údaráis phoiblí i réimse gníomhaíochta príobháidí duine, bíodh sé nádúrtha nó dlíthiúil, i gcás ina bhfuil siad treallach nó díréireach (féach breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear; breithiúnas ar seasadh leis ar achomharc le breithiúnas an 30 Eanáir 2020, České dráhy v an Coimisiún, C‑538/18 P agus C‑539/18 P, nár foilsíodh, EU:C:2020:53).

52

Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin gur prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é an ceart bunúsach chun dosháraitheachta, a chuirtear in iúl in Airteagal 7 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’), a fhreagraíonn d’Airteagal 8 den Choinbhinsiún chun Cearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha a Chosaint, a síníodh sa Róimh an 4 Samhain 1950 (féach breithiúnas an 18 Meitheamh 2015, Deutsche Telekom v an Coimisiún, C‑583/13 P, EU:C:2015:404, mír 19 agus an cásdlí dá dtagraítear).

53

Dá bhrí sin, de réir Airteagal 7 den Chairt, tá an ceart ag gach duine go ndéanfar a bhaile agus a chumarsáid a urramú. Luaitear in Airteagal 52(1) den Chairt, i ndáil leis sin, nach mór foráil a dhéanamh le dlí d’aon teorannú ar fheidhmiú an chirt sin agus inneachar sár-riachtanach an chirt sin agus prionsabal na comhréireachta a urramú, ar dá réir nach féidir teorainneacha a dhéanamh ach amháin má tá gá leo agus má fhreagraíonn siad iarbhír do chuspóirí leasa ghinearálta arna n‑aithint ag an Aontas nó don riachtanas cearta agus saoirsí daoine eile a chosaint.

54

Ar an gcaoi chéanna, de réir Airteagal 8 den Choinbhinsiún chun Cearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha a Chosaint, tá an ceart ag gach duine go n‑urramófaí a bhaile agus a chumarsáid agus nach gcuireann údarás poiblí isteach ar fheidhmiú an chirt sin ach amháin a mhéid atá cur isteach den sórt sin i gcomhréir leis an dlí agus gur beart é atá riachtanach i sochaí dhaonlathach.

55

Sa chleachtas, chun réimse gníomhaíochta duine dhlítheanaigh a chosaint ar idirghabháil threallach nó dhíréireach ag údaráis phoiblí agus chun an ceart bunúsach chun dosháraitheachta an bhaile a urramú, eadhon an ceart atá ag duine dlítheanach a bhaile agus a chumarsáid a urramú, ar thaobh amháin, ní mór a mheabhrú nach mór, le cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht, féachaint leis an doiciméadacht is gá a bhailiú chun fíorú a dhéanamh ar réaltacht agus raon feidhme cásanna fíorasacha agus dlíthiúla sonracha a bhfuil faisnéis ag an gCoimisiún ina leith cheana féin, ar forais iad atá tromchúiseach go leor le bheith in amhras gur sáraíodh na rialacha iomaíochta (féach breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).

56

I bhfocail eile, is sine qua non é go bhfuil fianaise sách tromchúiseach i seilbh duine a fhágann go bhfuil amhras ann go bhfuil sárú ar rialacha iomaíochta chun go mbeidh an Coimisiún in ann cigireacht a ordú faoi Airteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003 (breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 36).

57

Ar an taobh eile, i gcomhréir leis na prionsabail dá dtagraítear i míreanna 51 go 56 den bhreithiúnas seo, ba cheart a thabhairt faoi deara nach rachaidh téarmaí cinnidh lena n‑ordaítear cigireacht thar raon feidhme an tsáraithe a d’fhéadfadh a bheith ann ar bhonn fianaise den sórt sin (breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 37).

58

A mhéid a chuireann an ráiteas ar chúiseanna le cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht teorainn le raon feidhme na gcumhachtaí a thugtar d’oifigigh an Choimisiúin, ní fhéadfar ach doiciméid a thagann faoi ábhar na cigireachta a lorg (breithiúnas an 18 Meitheamh 2015, Deutsche Bahn agus páirtithe eile v an Coimisiún, mír 60). Dá bhrí sin, leis an bprionsabal ginearálta dá dtagraítear i mír 51 den bhreithiúnas seo, cuirtear cosc ar fhoirmlithe, i gcinneadh lena n‑ordaítear cigireacht, lena leathnófaí an raon feidhme sin thar an méid a leanann as na forais atá tromchúiseach go leor atá ar fáil don Choimisiún ar dháta glactha an chinnidh sin (féach breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).

59

Is sa chomhthéacs sin nach mór measúnú a dhéanamh ar argóintí an iarratasóra maidir le cineál treallach nó díréireach an chinnidh atá faoi chonspóid i bhfianaise an chirt chun a bhaile agus a chumarsáid a urramú.

2.

Cosúlacht idir sampla dá dtagraítear i dTreoirlínte 2023 agus an comhordú amhrasta

60

Ceistíonn an t‑iarratasóir an ráiteas ar chúiseanna agus riachtanas nó comhréireacht an chinnidh atá faoi chonspóid, a mhéid is cosúil gurb é is cuspóir don chinneadh sin sampla atá in easnamh sa chásdlí agus nach bhfuil faoi réir comhairliúchán poiblí a chur i bhfeidhm. Dá bhrí sin, go gairid roimh na cigireachta, thug an Coimisiún an sampla de chás nua de shárú ar na rialacha iomaíochta i dTreoirlínte 2023. Níor áiríodh an sampla sin sna dréacht‑treoirlínte a cuireadh isteach le haghaidh comhairliúchán poiblí agus níl aon tagairt ann do chásdlí ná do chleachtas cinnteoireachta. Is ábhar iontais, dá bhrí sin, an chosúlacht idir an sampla sin agus an cinneadh atá faoi chonspóid, ina dtagraítear go bunúsach d’fhaisnéis a bhaineann le tras-scríbhinní ar ghlaonna tuillimh (glaonna comhdhála maidir le tuillimh), fógraí poiblí aontaobhacha maidir le méaduithe ar phraghsanna agus smacht líomhnaithe earnála chun corrlaigh a choinneáil ar bun.

61

Áitíonn an Coimisiún, fiú dá mbeadh an chosúlacht dá dtagraítear ann, nach míníonn an t‑iarratasóir conas a d’fhágfadh sé sin go mbeadh an cinneadh atá faoi chonspóid treallach agus díréireach.

62

Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar dtús, ina chur i láthair ar na mínithe agus ar na heilimintí ábhartha lena dtugtar údar leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, gur thosaigh an Coimisiún trína mhaíomh, de réir a mheasúnaithe, go bhféadfadh ráitis phoiblí ó ghnóthais comhordú a éascú agus cumarsáidí rúnda a fhorlíonadh nó fiú iad a ionadú chun claonpháirteachas frithiomaíoch a chur chun feidhme. Chun cás den sórt sin a bhreithniú, mheabhraigh an Coimisiún gur chuir sé sampla i láthair a bhaineann le ‘fógraí poiblí aontaobhacha’ sa roinn maidir le comhoiriúnacht na malartuithe faisnéise ina Threoirlínte 2023. Is mar a leanas atá an sampla seo, a chomhfhreagraíonn do shampla 4 de phointe 432 de Threoirlínte 2023:

63

Ar an gcaoi chéanna, ba cheart a thabhairt faoi deara, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur thagair an Coimisiún d’amhras faoi chleachtas atá contrártha le hAirteagal 101 CFAE a bhaineann le ‘comhordú idir na príomh-mhonaróirí bonn maidir le praghsanna [...] le haghaidh boinn ionaid nua le haghaidh gluaisteán agus trucailí in LEE’, lena n‑áirítear ‘úsáid d’aon ghnó a bhaint as cumarsáid phoiblí na ngnóthas chun a chéile a chur ar an eolas faoina rúin agus a straitéisí praghsála amach anseo chun tionchar a imirt ar a mbeartais phraghsála faoi seach’ agus as ar eascair, go háirithe, ‘faisnéis atá íogair ó thaobh na tráchtála de [idir monaróirí bonn] (lena n‑áirítear trí bhealaí atá ar fáil go poiblí) maidir lena rúin phraghsála agus lena straitéisí’.

64

Mar sin féin, a mhéid atá cosúlacht áirithe idir an cás dá dtagraítear i sampla 4 de phointe 432 de Threoirlínte 2023 agus an comhordú amhrasta, ní féidir a bhaint de thátal as an gcosúlacht sin ann féin go raibh an cinneadh atá faoi chonspóid, a luadh cheana féin ag deireadh an scrúdaithe ar an gcéad saincheist dlí, a chomhlíon an oibleagáid cúiseanna a lua, treallach nó díréireach dá bhrí sin.

65

Ar thaobh amháin, ní mór a mheabhrú, go ginearálta, go bhfuil an deis ag an gCoimisiún, mar an institiúid atá freagrach as an mbeartas iomaíochta a chur chun feidhme, treoir a thabhairt, i dtreoirlínte, maidir lena léiriú ar chomhoiriúnacht iompair le dlí na hiomaíochta nach ngearrtar pionós ina leith go fóill.

66

Ar an taobh eile, maidir leis an gcás seo, go sonrach, is léir ó na mínithe agus ón bhfianaise a chuir an Coimisiún ar fáil sa chosaint gur glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid ag deireadh próisis arb é a bhí i gceist leis staid ar leith a shainaithint a chomhlíon na critéir arna sainiú ag an gCoimisiún mar chuid dá chúram maidir le beartas iomaíochta a chur chun feidhme.

67

Sna himthosca sin, níl aon rud sa chomhad a thabharfadh le fios gur glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid chun críche substaint a thabhairt do shampla dá dtagraítear i dTreoirlínte 2023 agus chun na críche sin amháin. Os a choinne sin, leis na mínithe agus an fhianaise a chuir an Coimisiún ar fáil sa chosaint agus mar fhreagairt ar na chéad bhearta eagrúcháin nós imeachta, is féidir a thuiscint go n‑eascraíonn an cinneadh atá faoi chonspóid as cur chun feidhme prionsabal atá sainithe go hoibiachtúil gan díriú ar earnáil nó ar ghnóthais ar leith (féach míreanna 91 go 104 thíos).

68

Dá bhrí sin, ní hionann an chosúlacht idir sampla dá dtagraítear i dTreoirlínte 2023 agus an comhordú amhrasta sa chás seo agus amhras a tharraingt ar riachtanas nó comhréireacht an chinnidh atá faoi chonspóid. Dá bhrí sin, ní mór diúltú do na hargóintí a chuir an t‑iarratasóir chun cinn ina leith sin toisc iad a bheith gan bhunús.

3.

An chéad chuid lena líomhnaítear go raibh an cinneadh atá faoi chonspóid treallach

69

Maíonn an t‑iarratasóir gur cinneadh treallach é an cinneadh atá faoi chonspóid, lenar údaraíodh don Choimisiún turas taiscéalaíoch a dhéanamh ar a áitreabh agus ar a chumarsáidí. Ar an gcéad dul síos, luaitear sa chinneadh atá faoi chonspóid ‘faisnéis an Choimisiúin’ agus ‘fianaise’ a bhaineann le comhordú amhrasta, gan aon sonraí breise a thabhairt maidir lena gcineál, a bhfoirm, a ndáta agus a n‑údar. Ar an dara dul síos, tugann an easpa mionsonraí sin agus an tuairisc neamhbheacht agus neamhiomlán ar an gcomhordú amhrasta le fios nach raibh forais thromchúiseacha leordhóthanacha ag an gCoimisiún chun bunús a thabhairt lena amhras. Is faoi Chúirteanna an Aontais Eorpaigh a bheadh sé ansin a chinneadh an raibh fianaise den sórt sin ag an gCoimisiún. Ar an tríú dul síos, léiríonn an bhéim a chuirtear ar chumarsáid trí bhealaí atá ar fáil go poiblí nó ar mheasúnú foriomlán neamh-mhionsonraithe ar choincheap an phraghais míthuiscint fhollasach maidir le praghasmhúnlú tionscail, rud atá thar a bheith casta agus nach féidir a laghdú go roinnt ráiteas. Fágann an mhíthuiscint sin go bhfuil an t‑údar leis an gcigireacht a leagtar amach sa chinneadh atá faoi chonspóid neamhéifeachtach.

70

Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra. Tá forais thromchúiseacha go leor aige chun amhras a bheith air gurb ann don iompar frithiomaíoch dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid agus, dá bhrí sin, údar a thabhairt leis an gcigireacht, mar is léir ón bhfianaise a cuireadh in iúl don Chúirt.

71

Sa chás seo, is gá a chinneadh, ar thaobh amháin, an raibh forais thromchúiseacha leordhóthanacha ag an gCoimisiún chun amhras a bheith air gur sháraigh an t‑iarratasóir na rialacha iomaíochta agus, ar an taobh eile, an raibh raon feidhme na cigireachta a shainítear sa chinneadh atá faoi chonspóid teoranta don sárú amhrasta dar leis an gCoimisiún ar bhonn na fianaise sin.

(a)

An easpa gá leis an bhfaisnéis uile atá ar fáil don Choimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid a chur in iúl

72

Ba cheart a thabhairt faoi deara go n‑aontaíonn na páirtithe, cé gur faoin gCoimisiún atá sé fianaise áirithe a sholáthar i gcinneadh lena n‑ordaítear cigireacht, eadhon ráiteas maidir leis an amhras ar a bhfuil sé bunaithe agus an léiriú go bhfuil fianaise aige chun bunús réasúnach a thabhairt leis an amhras sin, nár cheart don chinneadh sin, áfach, tagairt a dhéanamh don fhaisnéis uile atá ar fáil don Choimisiún ag an gcéim sin den imscrúdú. Ní mór cothromaíocht a bhaint amach idir an méid nach mór a leagan amach sa chinneadh atá faoi chonspóid agus an méid nach gá a léiriú.

73

Déantar tagairt do chothromaíocht den sórt sin roinnt uaireanta sa chásdlí.

74

Dá bhrí sin, cé nach bhfuil sé de cheangal ar an gCoimisiún an fhaisnéis go léir atá ar fáil dó maidir leis an sárú amhrasta a chur in iúl do sheolaí cinnidh lena n‑ordaítear cigireacht, ní mór dó, áfach, na hamhrais is mian leis a imscrúdú, eadhon an méid atá á lorg agus an fhaisnéis nach mór a bheith baint a bheith ag an gcigireacht léi, a léiriú chomh beacht agus is féidir sa chinneadh lena n‑ordaítear cigireacht (féach breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, míreanna 38 agus 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).

75

Ar an gcaoi chéanna, má cheanglaítear, d’fhonn a shuí go bhfuil údar leis an gcigireacht, ar an gCoimisiún a léiriú go mionsonraithe sa chinneadh lena n‑ordaítear cigireacht go bhfuil ábhar tromchúiseach agus fianaise thromchúiseach aige a fhágann go bhfuil amhras air faoi shárú a bhfuil amhras ar an ngnóthas is ábhar don chigireacht ina leith, ní féidir a cheangal air a chur in iúl, ag céim na céime réamh-imscrúdaithe, sa bhreis ar an amhras faoi shárú a bhfuil sé beartaithe aige a imscrúdú, na forais, is é sin le rá, na tosca a thugann air breithniú a dhéanamh ar an bhféidearthacht go ndéanfaí sárú ar Airteagal 101 CFAE. Le hoibleagáid den sórt sin, chaithfí amhras ar an gcothromaíocht a bhunaítear leis an gcásdlí idir éifeachtacht an imscrúdaithe a chaomhnú agus cearta cosanta an ghnóthais lena mbaineann a chaomhnú (féach, de réir analaí, breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear).

76

Leanann sé ón méid sin roimhe seo gur ceanglaíodh ar an gCoimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, ábhar a amhrais a leagan amach san fhoirm a mheas sé a bheith iomchuí agus a shonrú go raibh fianaise aige chun bunús a thabhairt leo más gá agus, i gcás inarb iomchuí, a fhíorú nár sháraigh cinneadh den sórt sin go míchuí an ceart chun baile agus cumarsáidí a urramú.

77

Sa chomhthéacs sin, contrártha leis an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní féidir an Coimisiún a cháineadh toisc gur luaigh sé sa chinneadh atá faoi chonspóid ‘faisnéis’ agus ‘fianaise’ a bhaineann leis an gcomhordú amhrasta nó le cuid dá ghnéithe gan níos mó faisnéise a thabhairt ná an fhaisnéis a luaitear ann maidir le cineál nó foirm na faisnéise sin, nó fiú sonraí maidir lena ndáta agus lena n‑údar. Ní bheidh gá le faisnéis ná soiléiriú den sórt sin tráth a thabharfaidh an Coimisiún fógra faoin gcinneadh lena n‑ordaítear cigireacht.

(b)

Cineál sách tromchúiseach na bhforas a thíolaic an Coimisiún chun údar a thabhairt leis an gcinneadh atá faoi chonspóid

(1)

Barúlacha tosaigh

78

Ba cheart a thabhairt faoi deara go n‑aontaíonn na páirtithe, i gcás ina n‑iarrtar ar Chúirteanna an Aontais Eorpaigh, mar atá sa chás seo, athbhreithniú a dhéanamh ar chinneadh lena n‑ordaítear cigireacht chun a fháil amach an bhfuil an cinneadh sin treallach, nach mór dóibh a dheimhniú dóibh féin go bhfuil forais sách tromchúiseach ann chun amhras a bheith orthu go ndearna an gnóthas lena mbaineann sárú ar na rialacha iomaíochta (féach breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 48 agus an cásdlí dá dtagraítear).

79

I ndáil leis sin, is léir ón gcásdlí, i gcás ina gcuireann an gnóthas ar a dtugtar aghaidh ar chinneadh arna ghlacadh faoi Airteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003 tosca áirithe i láthair a chaitheann amhras ar chineál sách tromchúiseach na bhforas atá ar fáil don Choimisiún chun cinneadh den sórt sin a ghlacadh, nach mór don Chúirt scrúdú a dhéanamh ar na forais sin agus athbhreithniú a dhéanamh ar cé acu atá nó nach bhfuil siad tromchúiseach go leor (féach breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑325/16, EU:T:2018:368, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear). Rinneadh fíorú den sórt sin, lena gceanglaítear ar an gCúirt na forais thromchúiseacha a mheasann an Coimisiún a bheith ábhartha chun críocha an léirithe sin a fháil, sna cásanna as ar eascair breithiúnais an 14 Samhain 2012, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún (T‑135/09, EU:T:2012:596), agus an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún (T‑325/16, EU:T:2018:368), nó fiú sna cásanna as ar eascair breithiúnais an 5 Deireadh Fómhair 2020, Casino, Guichard-Perrachon agus AMC v an Coimisiún (T‑249/17, EU:T:2020:458), an 5 Deireadh Fómhair 2020, Intermarché Casino Achats (T‑254/17, nár foilsíodh, EU:T:2020:459), agus an 5 Deireadh Fómhair 2020, Les Mousquetaires agus ITM Entreprises (T‑255/17, EU:T:2020:460).

80

Mar is léir ó bhreithiúnas an 18 Meitheamh 2015, Deutsche Bahn agus páirtithe eile v an Coimisiún (C‑583/13 P, EU:C:2015:404, míreanna 30 go 36), mar gheall ar athbhreithniú breithiúnach iomlán ar dhlíthiúlacht a bheith ann, arna dhéanamh ex post facto ar bhonn na fianaise a thug an t‑iarratasóir ar aird mar thaca leis na saincheisteanna dlí a cuireadh ar aghaidh agus a dhéanann idiragairt ar cheisteanna dlí agus ar cheisteanna fíorais araon, is féidir easpa sainordú breithiúnach roimhe sin a chúiteamh agus a áirithiú go bhfuil an beart cigireachta comhoiriúnach leis an gceart bunúsach chun dosháraitheachta an bhaile.

81

Sa chás seo, déantar an t‑athbhreithniú breithiúnach sin i bhfianaise shaintréithe bunúsacha an chomhordaithe amhrasta a leag an Coimisiún amach sa chinneadh atá faoi chonspóid.

82

Dá bhrí sin, i dtéarmaí ábhartha, áirítear leis an gcomhordú amhrasta ‘go háirithe praghsanna mórdhíola’, ‘úsáid d’aon ghnó a bhaint as cumarsáid phoiblí na ngnóthas chun a chéile a chur ar an eolas faoina rúin agus faoina straitéisí praghsála amach anseo chun tionchar a imirt ar a mbeartais phraghsála faoi seach’ agus d’eascair as, go háirithe, malartuithe faisnéise ‘atá íogair ó thaobh na tráchtála de [idir monaróirí bonn] (lena n‑áirítear trí bhealaí atá ar fáil go poiblí) maidir le rúin agus straitéisí [na mbeart] sin’.

83

Ar an gcaoi chéanna, ó thaobh ama de, rinneadh an comhordú amhrasta, ‘ar a laghad’, le linn na bpríomhthréimhsí agus na dtréimhsí roimhe sin, ar thagair an Coimisiún do na blianta comhfhreagracha ina leith.

84

Ba cheart a mheabhrú freisin, sa chás seo, gur sholáthair an Coimisiún mínithe agus eilimintí ábhartha sa chosaint chun a chur ar chumas na Cúirte a chinneadh an raibh forais thromchúiseacha leordhóthanacha aici chun bunús a thabhairt lena hamhras agus chun údar a thabhairt leis an gcigireacht, rud a d’éascaigh athbhreithniú na Cúirte.

85

Maidir le cé acu is féidir nó nach féidir a mheas go bhfuil na mínithe agus na heilimintí ábhartha sin tromchúiseach go leor chun údar a thabhairt leis an gcigireacht, tá sé tábhachtach an méid seo a leanas a chur i gcuimhne.

86

Ar thaobh amháin, ní hí an cheist an féidir leis na forais chomhfhreagracha a shuíomh, agus ní hamháin amhras a bheith air, gurb ann don iompar frithiomaíoch amhrasta i bhfianaise na gcritéar a leagtar síos in Airteagal 101(1) CFAE. Tá saincheist den sórt sin fós róluath, go háirithe ós rud é gurb é an rud is tábhachtaí ag an gcéim sin den imscrúdú ná an raibh cigireacht, a bhí beartaithe chun bunús a thabhairt leis an amhras a d’fhéadfaí a bhaint as na forais sin, in ann a chur ar chumas an Choimisiúin an fhianaise a bhailiú a d’fhéadfadh a bheith in easnamh fós chun an sárú amhrasta a shuí, rud a thabharfadh údar, dá bhrí sin, le cur isteach an Choimisiúin ar cheart an iarratasóra go n‑urramófaí a bhaile agus a chumarsáidí.

87

Eascraíonn sé as an idirdhealú idir fianaise ar shárú agus forais ar a bhfuil cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht bunaithe nach gá don chinneadh sin a léiriú gurb ann do shárú nó ábhar sáraithe, gan aon úsáideacht a bhaint de na cumhachtaí a thugtar don Choimisiún le hAirteagal 20 de Rialachán Uimh. 1/2003 (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 14 Márta 2014, Cementos Portland Valderrivas v an Coimisiún, T‑296/11, EU:T:2014:121, mír 59).

88

Dá bhrí sin, cé go bhféadfadh an fhianaise a bhfuiltear ag brath uirthi a léiriú ar bhealach difriúil, ní féidir leis sin cosc a chur uirthi a bheith ina foras atá tromchúiseach go leor, ós rud é go ndealraíonn sé go bhfuil an léiriú a dtugann an Coimisiún tús áite dó sochreidte (féach, de réir analaí, le haghaidh cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis, breithiúnas an 14 Márta 2014, Cementos Portland Valderrivas v an Coimisiún, T‑296/11, EU:T:2014:121, mír 59). Agus measúnú á dhéanamh ar leibhéal na hinchreidteachta sin, ba cheart a mheabhrú go dtugtar le tuiscint le cumhacht chigireachta an Choimisiúin gur féidir píosaí éagsúla faisnéise a lorg nach bhfuil ar eolas go fóill ná nach bhfuil sainaitheanta go hiomlán (féach breithiúnas an 14 Samhain 2012, Nexans France agus Nexans v an Coimisiún, T‑135/09, EU:T:2012:596, mír 62 agus an cásdlí dá dtagraítear), a mhéid is féidir an fhianaise sin a nascadh, tar éis scrúdú a dhéanamh, le hábhar na cigireachta agus leis na forais atá tromchúiseach go leor ar a bhfuil amhras faoi shárú lena dtugtar údar leis an gcinneadh lena n‑ordaítear cigireacht a dhéanamh bunaithe.

89

Tá sé tábhachtach a mheabhrú freisin nach mór measúnú a dhéanamh ar na forais éagsúla is cúis le hamhras faoi shárú ní ina n‑aonar, ach ina n‑iomláine, agus go bhféadfaidís a chéile a threisiú (féach, chuige sin, breithiúnais an 27 Samhain 2014, Alstom Grid v an Coimisiún, T‑521/09, EU:T:2014:1000, mír 54 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 29 Feabhra 2016, EGL agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑251/12, nár foilsíodh, EU:T:2016:114, mír 150 agus an cásdlí dá dtagraítear).

90

Ar an taobh eile, ba cheart a chur in iúl freisin go dtagann an cás seo faoi chuimsiú na céime réamh-imscrúdaithe, is é sin le rá, tráth nach bhfuil seasamh glactha ag an gCoimisiún go fóill maidir le fírinne an tsáraithe amhrasta. Ag an gcéim sin, cé go ndearna an Coimisiún cigireacht, ní chiallaíonn sé sin go bhfuil an gnóthas lena mbaineann ciontach in iompar frithiomaíoch agus nach ndéanann sé réamhbhreith ar thoradh an imscrúdaithe atá ar siúl faoi láthair. Ní mór a mheabhrú, dá bhrí sin, go bhfuil toimhde na neamhchiontachta ag an iarratasóir agus gur faoin gCoimisiún a bheidh sé, i gcás inarb iomchuí, a chruthú gurb ann don sárú ar Airteagal 101(1) CFAE a bhfuil amhras ann ina leith sa chinneadh atá faoi chonspóid.

(2)

An modh a úsáideadh chun ráitis amhrasacha a shainaithint

91

Sula ndéanfar scrúdú ar na mínithe agus ar na heilimintí ábhartha arna gcur isteach ag an gCoimisiún, is gá rialú a dhéanamh ar argóintí na bpáirtithe maidir leis an modheolaíocht a úsáidtear chun earnáil na mbonn a shainaithint.

92

Ba cheart a mheabhrú, ina chur i láthair ar na mínithe agus ar na heilimintí ábhartha lena dtugtar údar leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, gur luaigh an Coimisiún go dtugtar aird ar chomhordú frithiomaíoch trí bhealaí poiblí (féach mír 62 thuas), chuir sé faire margaidh ar bun chun anailís a dhéanamh ar na céadta míle glaonna tuillimh in earnálacha agus i limistéir gheografacha éagsúla chun ráitis phoiblí amhrasacha a shainaithint. Shonraigh an Coimisiún i ndáil leis sin gur eagraíodh glaonna tuillimh go tréimhsiúil idir bainistíocht gnóthais agus anailísithe, infheisteoirí agus na meáin chun torthaí airgeadais an ghnóthais sin a phlé agus go raibh a n‑inneachar i dtras-scríbhinní ar fáil go poiblí, agus d’fhoilsigh gnóthais áirithe iad ar a suíomh gréasáin nó ar fáil ar bhunachair sonraí íoctha.

93

De réir an Choimisiúin, d’fhéach an anailís a rinne sé le cásanna a shainaithint ina n‑úsáid bainisteoirí gnóthas iomaíoch, go háirithe go minic agus ar feadh tréimhse fhada, léirithe lenar féidir claonpháirteachas a léiriú. De réir thoradh na hanailíse sin, tá earnáil na mbonn éagsúil ó na hearnálacha eile leis an líon ard teachtaireachtaí poiblí amhrasacha a shainaithin an Coimisiún.

94

Trí na chéad bhearta eagrúcháin nós imeachta, d’iarr an Chúirt ar an gCoimisiún sonrú a dhéanamh ar ábhar na mbeart a rinne sé chun earnáil na mbonn a shainaithint. Agus an méid sin á dhéanamh aici, rinne an Chúirt Ghinearálta obair leantach ar na barúlacha a chuir an t‑iarratasóir isteach ag an am céanna maidir leis an bhfianaise a chuir an Coimisiún ar fáil sa chosaint, ar dá réir a bhí an fhaisnéis a tíolacadh maidir le sainaithint earnáil na mbonn an-neamhghabhálach agus nár mhínigh sí a cineál ‘achrannach’.

95

Mar fhreagra ar an iarraidh sin, ar dtús, luaigh an Coimisiún go raibh bunachar sonraí curtha ar bun aige ina raibh na céadta mílte glaonna tuillimh a fuarthas ó sholáthraí sonraí airgeadais. Luaigh sé freisin go ndearna sé anailís chainníochtúil ar na sonraí sa bhunachar sonraí sin trí úsáid a bhaint as príomhthéarmaí cuardaigh ar feadh tréimhse fhada inar áiríodh ní hamháin an phríomhthréimhse ach an tréimhse roimhe sin freisin (‘an tréimhse thaighde’) chun a shainaithint an ann do chleachtais chlaonpháirteacha a d’fhéadfadh a bheith ann agus, dá bhrí sin, na hearnálacha ina ndéanfaí scrúdú níos mionsonraithe ar na glaonna tuillimh uile mar chuid d’anailís cháilíochtúil. De réir an Choimisiúin, úsáideadh dhá chatagóir de phríomhthéarmaí cuardaigh: bhain an chéad chatagóir ina bhfuil beagnach céad déghram (i.e. dhá fhocal as a chéile) le cinntí straitéiseacha gnó ábhartha agus bhain an dara catagóir le níos mó ná 400 déghram chun ráitis a shainaithint maidir leis an gcaoi a iompraíonn iomaitheoirí iad féin nó a n‑iompróidh siad iad féin amach anseo. Ina fhreagra, sholáthair an Coimisiún roinnt samplaí de dhéghram a úsáideadh le haghaidh an dá chatagóir.

96

Ina dhiaidh sin, a mhéid a bhaineann leis na torthaí a fuarthas, thug an Coimisiún dá aire, cé nach raibh aon tagairt do dhéghram a thagann faoi na catagóirí thuasluaite i leath de na glaonna tuillimh ar fad a ndearnadh anailís orthu, gur saintréith de ghlaonna tuillimh na bpríomh-mhonaróirí bonn líon suntasach cumarsáide a bhí comhdhéanta de dhéghram amháin ar a laghad a bhí nasctha le cinntí tráchtála straitéiseacha agus líon suntasach cumarsáide ina raibh déghram amháin ar a laghad atá nasctha le hiompraíocht iomaíoch. Ina theannta sin, fuarthas cuid shuntasach de na glaonna tuillimh sin sna ‘5 [glaonna tuillimh] is fearr’ nó ‘10 [glaonna tuillimh] is fearr’ de ghlaonna tuillimh na ngnóthas uile a scrúdaíodh le linn na tréimhse taighde, inar luadh na déghraim sin den chuid is mó. Bhí minicíocht úsáide déghraim i gceachtar den dá chatagóir mar shaintréith freisin de ghlaonna tuillimh na bpríomh-mhonaróirí bonn.

97

Chun na torthaí sin a léiriú, thagair an Coimisiún do ghlaonna áirithe tuillimh ó na príomh-mhonaróirí bonn, a tharla le linn na príomhthréimhse nó díreach roimhe sin, ar léirigh sé líon na ndéghram a luadh ina leith, catagóir na ndéghram lena mbaineann (straitéis tráchtála nó iompraíocht iomaíoch) agus na glaonna tuillimh sin a chur ar an leibhéal is airde glaonna tuillimh, a thagair go minic do dhéghram sa chatagóir sin.

98

Ba ar bhonn na dtosca sin a mheas an Coimisiún go raibh na príomh-mhonaróirí bonn éagsúil le gnóthais in earnálacha eile mar gheall ar an líon níos airde cumarsáide lena gcuimsítear déghraim a bheadh in ann iompraíocht chlaonpháirteach a d’fhéadfadh a bheith ann a léiriú, agus rinneadh scrúdú cáilíochtúil orthu ansin chun tuiscint níos fearr a fháil ar chomhthéacs na ndéghram a sainaithníodh. Luaigh an Coimisiún i ndáil leis sin gur bhain an anailís cháilíochtúil ar ghlaonna tuillimh na bpríomh-mhonaróirí bonn sin leis na glaonna tuillimh a sainaithníodh tar éis na hanailíse cainníochtúla agus leis na glaonna tuillimh nár sainaithníodh san anailís sin. Chuir an fhaisnéis thuasluaite ar chumas an Choimisiúin, dá bhrí sin, an nasc a bhunú a bhí ann, dar leis, idir iompar teoiriciúil arb é atá ann fógraí poiblí aontaobhacha agus an cás seo.

99

Ní chaitheann barúlacha an iarratasóra maidir leis an tuairisc ar na céimeanna a ghlac an Coimisiún ina anailís chainníochtúil tosaigh amhras ar mhodh ná ar thorthaí na hanailíse a leagtar amach thuas.

100

Ina bharúlacha maidir leis na soiléirithe a sholáthair an Coimisiún, maíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil an anailís chainníochtúil in ann an léiriú is lú ar chlaonpháirteachas a thréithriú ar bhealach ar bith. Áitíonn sé nach bhfuil fadhbanna ar bith ag baint leis na samplaí de dhéghram arna soláthar ag an gCoimisiún, ós rud é go n‑úsáideann monaróirí na déghraim sin go minic in earnáil na mbonn nó in earnálacha eile, agus gur féidir na ráitis chomhfhreagracha a mhíniú go héasca le sonraí a bhaineann leis na táirgí, leis an margadh nó leis an tréimhse atá i gceist. I ndáil leis sin, cuireann an t‑iarratasóir sleachta isteach ó ghlaonna tuillimh ó ghnóthais atá gníomhach in earnálacha tionsclaíocha eile nó ó mhonaróirí bonn eile ina bhfuil ráitis den chineál céanna leis na ráitis atá i gceist. Áitíonn sé freisin go bhfuil go leor údar leis na ráitis sin, amhail straitéis thionsclaíoch atá bunaithe ar an nuálaíocht a chur chun feidhme, brúnna boilscitheacha eisginiúla a bheith ann nó an gá atá le ceisteanna na n‑anailísithe a fhreagairt.

101

Ní mór a lua, áfach, go mbaineann na barúlacha sin, go bunúsach, níos lú leis an anailís chainníochtúil tosaigh ná le torthaí na hanailíse cáilíochtúla a rinneadh ina dhiaidh sin.

102

Mar a mhíníonn an Coimisiún, leis an anailís chainníochtúil, níorbh fhéidir ach earnáil na mbonn a shainaithint sa chiall, tar éis scrúdú a dhéanamh ar na glaonna tuillimh a bhí mar chuid dá bhunachar sonraí, go raibh ar a laghad déghram amháin nó níos mó a úsáideadh mar phríomhthéarmaí cuardaigh mar shaintréith de ghlaonna tuillimh na bpríomh-mhonaróirí bonn. Mar sin féin, mar a mhíníonn an Coimisiún freisin, níor leor ann féin déghram a bheith i nglao tuillimh. Níor measadh go raibh an ráiteas comhfhreagrach in ann claonpháirteachas féideartha a léiriú ach amháin tar éis anailís cháilíochtúil, ar a dtugann an Coimisiún an scrúdú láimhe freisin. Cuireann an Coimisiún in iúl, thairis sin, go raibh an anailís cháilíochtúil cinntitheach chun na ráitis atá i gceist sa chás seo a shainaithint, go háirithe a mhéid a chuir sí ar a chumas tuiscint níos fearr a fháil ar an gcomhthéacs ina raibh na déghraim le feiceáil agus neamhaird a dhéanamh de dhoiciméid neamhábhartha nó ráitis phoiblí a d’fhéadfadh a bheith achrannach ó na príomh-mhonaróirí bonn a shainaithint, rud nárbh fhéidir a shainaithint leis an anailís chainníochtúil.

103

Dá bhrí sin, is léir go mbaineann barúlacha an iarratasóra go bunúsach le comhthéacs ráitis a sainaithníodh ar dtús trí úsáid a bhaint, i bhformhór na gcásanna, as déghram agus a ndearnadh anailís cháilíochtúil air ina dhiaidh sin chun go bhféadfar teacht ar an gconclúid gur ráiteas é, don Choimisiún, atá in ann claonpháirteachas féideartha a léiriú. Dá bhrí sin, déanfar scrúdú ar an argóint sin ina dhiaidh sin mar chuid den mheasúnú ar na hargóintí a bhaineann le cineál treallach an chinnidh atá faoi chonspóid, nach bhfuil bunaithe ar fhorais atá tromchúiseach go leor chun údar a thabhairt leis an amhras dá dtagraítear.

104

Ina theannta sin, fiú más rud é, de réir mar a mhaíonn an t‑iarratasóir, go raibh monaróirí in earnálacha eile nó monaróirí bonn eile in ann ráitis a dhéanamh ina raibh déghraim a thagann faoi cheann amháin nó faoi cheann eile de na catagóirí atá sainithe ag an gCoimisiún, ní féidir leis sin, áfach, an fhéidearthacht a bhaint den Choimisiún scrúdú níos mionsonraithe a dhéanamh, mar a luaitear i dtéarmaí cáilíochtúla, ar earnáil na mbonn nó ar earnáil na monaróirí bonn arbh iad údair na ráiteas a sainaithníodh ag deireadh a anailíse cainníochtúla iad.

(3)

Cineál sách tromchúiseach na bhforas a chuirtear in iúl

105

Sa chomhthéacs sin, trí scrúdú a dhéanamh ar na forais a chuir an Coimisiún in iúl agus ar na barúlacha a cuireadh faoina bhráid ina leith sin, is féidir teacht ar dhá chonclúid maidir le cé acu atá nó nach bhfuil siad tromchúiseach go leor.

(i)

Forais atá tromchúiseach go leor a bheith ann chun bunús a thabhairt leis an amhras faoi chomhordú praghsanna sa phríomhthréimhse

106

I bhfianaise an dlí is infheidhme, ar dtús, ní mór a mheabhrú gurb é atá san iompar frithiomaíoch a bhfuil amhras ar an gCoimisiún ina leith ná comhordú praghsanna agus, go sonrach, ‘comhordú idir príomh-mhonaróirí bonn praghsanna (lena n‑áirítear praghsanna mórdhíola) le haghaidh boinn ionaid nua le haghaidh gluaisteán agus trucailí in LEE’.

107

Má chruthaítear é, toirmisctear iompar den sórt sin le hAirteagal 101(1)(a) CFAE, bíodh sé i bhfoirm comhaontú idir gnóthais nó cleachtas comhbheartaithe, má tá sé de chuspóir nó d’éifeacht aige ‘praghsanna ceannaigh nó díola nó coinníollacha trádála eile a shocrú go díreach nó go hindíreach’. Thairis sin, i ndlí an Aontais, measann an Coimisiún go bhfuil rún coiteann ag roinnt gnóthas praghsanna a shocrú ar an margadh ar bhealach sonrach ar cheann de na sáruithe is tromchúisí don iomaíocht.

108

Thairis sin, ó thaobh na bhfíoras de, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a luaigh an Coimisiún mar is ceart, go raibh ráitis áirithe a rinne na príomh-mhonaróirí bonn atá faoi réir a n‑imscrúdaithe le linn a nglaonna tuillimh agus tráth fógraí maidir le praghas na mbonn nó praghas na n‑amhábhar, a tharla le linn na príomhthréimhse, ina bhforais sách tromchúiseach chun bunús a thabhairt leis an amhras faoin gcomhordú amhrasta le linn na tréimhse sin.

–

Na ráitis a thíolaic an Coimisiún

109

Léiríonn scrúdú ar na ráitis éagsúla a chuir an Coimisiún i dtábhacht i roinnt glaonna tuillimh le linn cuid de bhliain amháin den phríomhthréimhse gur léirigh monaróirí éagsúla bonn go poiblí a rúin agus a straitéisí praghsála faoi seach.

110

Dá bhrí sin, ina chur i láthair ar na mínithe agus ar na heilimintí ábhartha lena dtugtar údar leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, luaigh an Coimisiún, tar éis dó scrúdú a dhéanamh ar líon suntasach tras-scríbhinní de ghlaonna tuillimh agus de chur i láthair ó na príomh-mhonaróirí bonn in LEE, lena n‑áirítear an t‑iarratasóir, gur tháinig sé ar an gconclúid go raibh roinnt ráiteas a rinne na monaróirí sin amhrasach, a mhéid a chuir siad a dtuairimí in iúl go rialta go poiblí maidir leis an gcaoi ar cheart dá n‑iomaitheoirí a bpraghsanna a chinneadh, maidir lena dtoilteanas gníomhú ar an margadh mar cheannaire praghsanna nó mar leantóir agus maidir leis an gcaoi a bhfreagróidís d’athruithe ar phraghsanna a n‑iomaitheoirí.

111

Chun na líomhaintí sin a léiriú, chuir an Coimisiún in iúl dhá shraith glaonna tuillimh a rinneadh i gcuid de bhliain amháin den phríomhthréimhse. I gcás gach ceann de na glaonna tuillimh sin, leag an Coimisiún béim ar ábhar beacht na ráiteas a mheas sé a bheith ábhartha chun tacú lena amhras. Luaigh an Coimisiún freisin gur mheas sé nár chomhlíon ráitis den sórt sin ceanglas dlíthiúil agus, i gcomparáid leis sin, gur deimhníodh le scrúdú ar ghlaonna tuillimh ó ghnóthais a oibríonn in earnálacha eile nach raibh an rialtacht lena ndearna monaróirí bonn ráitis den sórt sin ag teacht le hiompar caighdeánach.

112

Ina dhiaidh sin, mar fhreagra ar cheist ón gCúirt maidir le gné ama an chomhordaithe amhrasta, chuir an Coimisiún glaonna tuillimh eile agus cur i láthair in iúl. Chomhlánaigh na doiciméid sin na glaonna tuillimh a cuireadh in iúl roimhe seo leis an gcosaint tríd an gcuid eile den bhliain den phríomhthréimhse atá beartaithe a chumhdach (féach mír 111 thuas). I gcás gach ceann de na doiciméid sin, leag an Coimisiún béim ar ábhar beacht na ráiteas a mheas sé a bheith ábhartha chun tacú lena amhras maidir leis an mbliain atá i gceist.

113

I ndáil leis sin, tagraíonn an Coimisiún do ráitis a thosaíonn leis na focail ‘is mian linn comhartha a sheoladh’ (‘we want to send a signal’), ‘tá sé beartaithe againn’ (‘we have a plan to’), ‘tá sé beartaithe againn díriú ar’ (‘the strategy is to focus ón’); ‘déanaimid ár ndícheall cloí le’ (‘we strive to stick to’); ‘déanfaimid ár ndícheall’ (‘we will do our best to’); ‘táimid in ann’ (‘we are able to’), chomh maith le ‘ní raibh sé ar intinn againn dul ar aghaidh’ (‘not our intention to go for’), a d’úsáid na monaróirí bonn atá faoi imscrúdú, dar leis, chun iompar a bhí díreach glactha nó a chuirfí chun feidhme a fhógairt go poiblí nó fiú, uaireanta, a mholadh d’iomaitheoirí dul i mbun na hiompraíochta sin.

114

I láthair ráitis den sórt sin a bhaineann leis an bpríomhthréimhse, bhí an Coimisiún i dteideal amhras a bheith air go raibh sé sochreidte ar a laghad, sa chiall go bhféadfaí a shamhlú go réasúnta, go bhféadfadh sé gurbh é cuspóir na ráiteas poiblí aontaobhach sin comhartha a sheoladh chuig na príomhiomaitheoirí ionas go ndéanfaí an fhaisnéis a bhí sna ráitis sin maidir le rúin phraghsála agus straitéisí na monaróirí atá i gceist a atáirgeadh nó a chur san áireamh.

–

Na heilimintí eile a thíolaic an Coimisiún

115

Mar a áitíonn an Coimisiún, mar is ceart, ba shochreidte freisin a mheas go raibh an t‑amhras a d’eascair as na ráitis a sainaithníodh tar éis anailís cháilíochtúil a dhéanamh comhthacaithe lena bharúlacha a rinneadh tar éis scrúdú a dhéanamh ar fhógraí áirithe a bhaineann le praghsanna bonn nó leis an treocht anuas nó aníos i bpraghas na n‑amhábhar agus an fhuinnimh.

116

Ar thaobh amháin, luaigh an Coimisiún go ndearna sé scrúdú ar fhógraí praghais na bpríomh-mhonaróirí bonn le linn na tréimhse lena mbaineann agus chinn sé gur minic a rinneadh iad ar dhátaí a bhí gearr lena chéile. Chun na líomhaintí sin a léiriú, thíolaic an Coimisiún teachtaireachtaí éagsúla ó shuíomh gréasáin speisialaithe a thagair do na fógraí thuasluaite, a tharla an tráth céanna le linn na príomhthréimhse.

117

Ar an taobh eile, ar bhonn anailís ar éabhlóid na bpraghsanna amhábhar agus fuinnimh, thug an Coimisiún dá aire gurb ann d’ailíniú ar ráitis monaróirí nuair a d’athraigh praghsanna amhábhar agus fuinnimh. Dá bhrí sin, chinn an Coimisiún go raibh ráitis chomhchosúla sna glaonna tuillimh ó mhonaróirí éagsúla agus ba ghnách leo a léiriú gur ghá praghsanna bonn a mhéadú nuair a tháinig méadú ar phraghsanna amhábhar agus fuinnimh. Ar an gcaoi chéanna, chinn an Coimisiún, nuair a tháinig laghdú ar phraghsanna amhábhar agus fuinnimh, go ndearna monaróirí ráitis ina raibh an claonadh ann a léiriú gur ghá laghdú ar phraghsanna a sheachaint. Chun na líomhaintí sin a léiriú, chuir an Coimisiún dhá ghlao tuillimh ar fáil a rinneadh ag tús bliana den phríomhthréimhse agus, i gcás gach ceann acu, chuir sé i dtábhacht ábhar beacht na ráiteas a dhealraigh dó a bheith ábhartha maidir le bonn na dtorthaí sin. Thagair an Coimisiún freisin do chur i láthair a rinneadh i gcomhthéacs glao tuillimh chun éabhlóid praghsanna ábhar áirithe a léiriú, go háirithe i mblianta áirithe den phríomhthréimhse. Thairis sin, thug an Coimisiún dá aire, mar thoradh ar phaindéim COVID-19, go raibh méadú suntasach tagtha ar phraghsanna amhábhar. Sa chomhthéacs sin, bhain teachtaireachtaí na ngnóthas leis an méadú tapa ar phraghsanna, mar a léirítear le dhá ghlao tuillimh, a tharla in aon bhliain amháin den phríomhthréimhse, ar leag an Coimisiún béim ina leith ar ábhar beacht na ráiteas a mheas sé a bheith ábhartha don chinneadh thuasluaite.

–

Na barúlacha a chuir an t‑iarratasóir isteach

118

Ní chaitheann na barúlacha a chuir an t‑iarratasóir isteach maidir leis na ráitis a chuir an Coimisiún i dtábhacht ná na heilimintí eile ar a bhfuil sé ag brath amhras ar mheasúnuithe an Choimisiúin, ós rud é go bhfuil na barúlacha sin fós róghinearálta nó go bhfuil siad bunaithe ar an smaoineamh nach mór don Choimisiún fianaise a bheith aige ar an sárú amhrasta (féach, chuige sin, breithiúnas an 31 Márta 1993, Ahlström Osakeyhtiö agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑89/85, C‑104/85, C‑114/85, C‑116/85, C‑117/85 agus C‑125/85 go C‑129/85, EU:C:1993:120, míreanna 70 agus 71 agus an cásdlí dá dtagraítear) agus ní hamháin, ag an gcéim sin, forais atá tromchúiseach go leor.

119

Ar an gcéad dul síos, d’fhonn a áitiú nach ionann na ráitis a luaigh an Coimisiún agus forais atá tromchúiseach go leor maidir leis an gcomhordú amhrasta a bheith ann, áitíonn an t‑iarratasóir gur gnáthráitis agus ráitis rialta iad in earnáil na mbonn mar atá in earnálacha tionsclaíocha eile.

120

Ní mór a lua, fiú dá bhféadfaí ráitis den chineál céanna agus ar bhonn rialta leo siúd a breathnaíodh sna glaonna tuillimh a cuireadh in iúl a shainaithint i nglaonna tuillimh ó mhonaróirí eile bonn nó ó mhonaróirí eile in earnálacha eile, nach féidir leo an fhéidearthacht a bhaint den Choimisiún fíorú a dhéanamh ar an amhras a eascraíonn as na forais thromchúiseacha atá ar fáil dó maidir leis na monaróirí bonn atá sainaitheanta aige.

121

Ar an dara dul síos, tugann an t‑iarratasóir faoi deara go dtógtar na sleachta uile ó na glaonna tuillimh a luaigh an Coimisiún ó ráitis a rinneadh le linn na coda de na glaonna tuillimh sin a chomhfhreagair don seisiún ceisteanna agus freagraí. Dá bhrí sin, ní ráitis spontáineacha iad na ráitis sin, ach freagraíonn siad d’iarrataí ó anailísithe airgeadais, a dhéanann ionadaíocht ar bhainc ghnó seachas ar iomaitheoirí. Táthar ag súil go gcuirfidh gnóthas a ghlacann páirt i nglao tuillimh agus sa seisiún ceisteanna agus freagraí gaolmhar a ionchas i láthair agus a mhíniú i bhfianaise an chomhthéacs maicreacnamaíoch. Comhlíonann ráitis den sórt sin freisin, ar a laghad a mhéid a bhaineann le cuideachtaí atá bunaithe sa Fhrainc, ceanglas dlíthiúil trédhearcachta, lena gceanglaítear aon fhaisnéis nár cuireadh ar fáil go poiblí a nochtadh go leanúnach do na margaí agus ar dócha go mbeadh tionchar aici, dá mbeadh tionchar aici, ar phraghas stocmhargaidh an ghnóthais lena mbaineann.

122

I ndáil leis sin, ar thaobh amháin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach dtarraingíonn an léiriú ar na ráitis atá i gceist ar thacaigh an Coimisiún leo amhras ar an gceart atá ag gnóthais glaonna tuillimh a eagrú iontu féin. Ní dhéanann an léiriú sin difear ach oiread do cheanglas dlíthiúil maidir le trédhearcacht airgeadais sa chás seo. Ina ionad sin, tá an léiriú sin bunaithe ar an tuairim, cé go bhféadfaidh gnóthais glaonna tuillimh a eagrú agus nach mór dóibh na ceanglais dhlíthiúla a bhaineann le cumarsáid airgeadais a chomhlíonadh, nach féidir leo, mar sin féin, úsáid a bhaint as an tuilleamh, rud a éilíonn dul ar aghaidh leis an méid a bhfuil amhras ar an gCoimisiún gur cleachtas claonpháirteach a d’fhéadfadh a bheith ann. I ndáil leis sin, tá an Coimisiún i dteideal a mheas nach gá freagra a thabhairt ar cheisteanna na n‑anailísithe ná ar aon oibleagáid dhlíthiúil maidir le trédhearcacht airgeadais lena gceadaítear do na gnóthais lena mbaineann dul i gcomhairle le chéile chun ‘praghsanna ceannaigh nó díola nó coinníollacha trádála eile a shocrú go díreach nó go hindíreach’ de réir bhrí Airteagal 101(1)(a) CFAE.

123

Ar an taobh eile, maidir leis an gceist an féidir na ráitis atá i gceist a mhíniú, ní leis an léiriú a bhfuil an Coimisiún ina fhabhar, ach leis na léirithe eile a mhol an t‑iarratasóir, eadhon an gá sonrach atá le ceist ó anailísí a fhreagairt nó an ceanglas foriomlán a bheith trédhearcach maidir le cumarsáid airgeadais, ní mór a mheas go bhfuil ceist den sórt sin róluath ag an gcéim sin den imscrúdú. Sa chás seo, is leor a thabhairt faoi deara nach leor éileamh an iarratasóra go bhfuil na ráitis atá i gceist, go háirithe iad siúd a mheasann an Coimisiún go mbaineann siad leis an gcaoi ar cheart d’iomaitheoirí a bpraghsanna a chinneadh, an chaoi a ngníomhaíonn siad mar cheannaire praghsanna nó mar leantóir nó an chaoi ar fhreagair an monaróir atá i gceist d’athruithe praghsanna na n‑iomaitheoirí, mar thoradh ar an ngá atá le ceisteanna na n‑anailísithe a fhreagairt nó ceanglais rialála a chomhlíonadh, chun amhras a chaitheamh ar inchreidteacht an léirithe a bhfuil an Coimisiún i bhfabhar údar a thabhairt leis an gcinneadh atá faoi chonspóid (féach mír 87 thuas).

124

Ar an tríú dul síos, maíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil sna ráitis a luaigh an Coimisiún ach fáisnéis ghinearálta maidir le timpeallacht iomaíoch earnáil na mbonn, le tagairtí do bhrú praghsanna agus don chomhthéacs boilscitheach, agus dá bheartas praghsála, nasctha lena ‘suíomh bisigh’. Tá na chéad fhorais ginearálta agus tá eolas maith orthu. Baineann siad le tosca eisginiúla atá ar eolas ag anailísithe a fhéachann leis na hiarmhairtí ar fheidhmíocht eacnamaíoch gnóthas a chinneadh. Níor bhain an dara ceann ach leas as seasamh soiléir an iarratasóra ar feadh roinnt blianta. Thairis sin, ní léiríonn na ráitis a bhaineann le forbairtí i bpraghsanna iomaitheoirí ach réasúntacht eacnamaíoch aon ghnóthais agus léiriú na gnáthiomaíochta. Mínítear leis sin freisin na barúlacha a thuig an Coimisiún ó na fógraí maidir le praghsanna bonn agus praghsanna ionchuir.

125

Dá bhrí sin, aithníonn an t‑iarratasóir féin gurb é atá i gceist leis an méid a chuireann sé i láthair chun inchreidteacht an léirithe a bhfuil an Coimisiún i bhfabhar a chonspóid ná a mhaíomh go bhfuil ‘údair inchreidte eile’ ann seachas an bonn cirt a d’úsáid an Coimisiún ag an gcéim sin chun ábhar na ráiteas a luann sé a mhíniú.

126

I bhfianaise ábhar na ráiteas poiblí a cuireadh san áireamh (féach mír 113 thuas), a d’fhéadfadh, ar bhonn an léirithe a bhfuil an Coimisiún ina fhabhar, comhordú ar phraghsanna bonn agus ar na heilimintí éagsúla a cuireadh isteach chun comhthacú leis an amhras a eascraíonn as na ráitis sin a léiriú, bhí sé sochreidte a mheas go bhféadfadh an comhordú amhrasta a bheith ann agus go raibh sé riachtanach dá bhrí sin imscrúdú a dhéanamh.

127

Sa chomhthéacs sin, déanfar an scrúdú ar na réasúnuithe inchreidte eile a chuir an t‑iarratasóir ar aghaidh ag céim níos déanaí, má tharlaíonn sé go ndeimhnítear amhras an Choimisiúin le torthaí a imscrúduithe. Dá réir sin, ní leor na mínithe eile sin chun inchreidteacht an léirithe a bhfuil an Coimisiún ina fhabhar a chur as an áireamh.

128

Ar an gceathrú dul síos, tar éis cheisteanna an iarratasóra, go háirithe i bhfianaise an ráitis ar chúiseanna an chinnidh atá faoi chonspóid (féach mír 47 thuas), ba cheart a mheabhrú, mar fhreagairt ar na chéad bhearta eagrúcháin nós imeachta, gur chuir an Coimisiún sonraí ar fáil maidir lena léiriú ar na forais atá ar fáil dó a mhéid a bhaineann le raon feidhme na bpraghsanna lena mbaineann an comhordú amhrasta.

129

Maidir leis an bpointe sin, chuir an Coimisiún in iúl gur dhírigh a imscrúdú ar an bhfaisnéis maidir le rúin agus straitéisí praghsála a chuirfidh na príomh-mhonaróirí bonn ar fáil amach anseo, go háirithe trína nglaonna tuillimh.

130

I ndáil leis sin, luaigh an Coimisiún gur thug sé faoi deara, i gcomhthéacs glaonna tuillimh, gur minic a thagair na príomh-mhonaróirí bonn do ‘sell-in prices’, arb iad na chéad phraghsanna a chuirtear i bhfeidhm sa slabhra luacha iad. Is iad sin, go ginearálta, na praghsanna a ghearrann monaróirí bonn nuair a fhágann boinn a monarcha. Luaigh an Coimisiún freisin gur thug sé dá aire, sa chomhthéacs céanna, tagairtí rialta do sell-out prices, eadhon praghsanna a ghearrtar go hiartheachtach ón slabhra luacha.

131

Chun na líomhaintí sin a léiriú, chuir an Coimisiún dhá ghlao tuillimh i láthair ó iomaitheoirí an iarratasóra, a tharla don chéad cheann sa phríomhthréimhse agus don dara glao roimh an bpríomhthréimhse, gan, áfach, bheith nasctha leis an tréimhse roimhe sin. Is léir ó na ráitis a tógadh ó na glaonna tuillimh sin a chuir an Coimisiún i dtábhacht go dtagraítear do staid na bpraghsanna, na bhfardal nó na sciartha den mhargadh i bhfianaise díolacháin a dhéantar as an monarcha agus díolacháin a dhéantar ón dáileoir.

132

Sa chomhthéacs sin, luaigh an Coimisiún gur mheas sé go raibh na praghsanna uile a gearradh ar fud an tslabhra luacha ábhartha i gcomhthéacs na cigireachta a ordaíodh chun a amhras faoin gcomhordú amhrasta a fhíorú. Tugann sé faoi deara, i ndáil leis sin, go léiríonn na ráitis a rinneadh i gcomhthéacs na nglaonna tuillimh an treoir a thugann an leibhéal bainistíochta is airde de na monaróirí lena mbaineann maidir lena rúin agus lena straitéisí praghsála amach anseo. Is dócha go nglacfaí treoir chuimsitheach den sórt sin, dá réir sin, feadh an tslabhra luacha. De réir an Choimisiúin, baineann na ráitis sin le hardú na bpraghsanna nó lena gcothabháil ar leibhéal áirithe agus le straitéis atá dírithe ar phraghsanna seachas ar iomaíocht méideanna. Ar na cúiseanna sin, áitíonn an Coimisiún gur dócha go mbeidh na ráitis atá i gceist ábhartha chun praghsanna mórdhíola a chinneadh agus chun praghsanna miondíola a chinneadh.

133

Thairis sin, thug an Coimisiún le fios go bhfuil na príomh-mhonaróirí bonn san Eoraip comhtháite go hingearach go ginearálta agus, dá bhrí sin, go bhfuil siad gníomhach i monarú bonn agus sa mhargadh miondíola araon. Dá bhrí sin, bheadh leas acu i méaduithe praghsanna ar an leibhéal mórdhíola a chur ar aghaidh chuig praghsanna miondíola iartheachtacha chun spriocanna corrlaigh a áirithiú ar fud an tslabhra luacha. De réir an Choimisiúin, ní fhéadfaí a chur as an áireamh, dá bhrí sin, gur ghá na straitéisí praghsála a cuireadh in iúl sna glaonna tuillimh atá i gceist a chur chun feidhme go hiartheachtach chun an toradh inmhianaithe a bhaint amach.

134

I ndáil leis sin, maíonn an t‑iarratasóir ina bharúlacha gur cheart na sonraí a chuir an Coimisiún ar fáil a bheith san áireamh sa chinneadh atá faoi chonspóid. Ar bhonn níos leithne, tugann an t‑iarratasóir faoi deara freisin, maidir le sell-in prices agus sell-out prices, nach féidir leis na ráitis a luaigh an Coimisiún, de réir sainmhínithe, a bheith ina bhforais atá tromchúiseach go leor ar chúiseanna éagsúla, a bhaineann, mar shampla, leis an bhfíoras go dtagraíonn na ráitis atá i gceist do chinntí daingne chun praghsanna a athrú, go bhfuil na ráitis sin ginearálta agus neamhbheacht nó, maidir le sell-out prices, gur sonraí poiblí inrochtana iad praghsanna miondíola uile bonn.

135

Ní mór a thabhairt faoi deara, áfach, agus é á rá gur bhain an comhordú amhrasta le ‘comhordú idir na príomh-mhonaróirí bonn maidir le praghsanna (go háirithe praghsanna mórdhíola)’, gur bhain an Coimisiún úsáid as foirmliú a chomhfhreagraíonn d’ábhar na bhforas atá ar fáil dó, atá tromchúiseach go leor chun údar a thabhairt le hamhras maidir le cleachtas claonpháirteach a d’fhéadfadh a bheith ann mar thoradh ar ráitis phoiblí áirithe arna ndéanamh ag na monaróirí bonn dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid i gcomhthéacs a nglaonna tuillimh.

136

De réir na faisnéise a chuir an Coimisiún ar fáil ag céim an athbhreithnithe ag Cúirteanna an Aontais Eorpaigh ar ábhar na bhforas sin, a dheimhnítear leis an ráiteas, a thug an t‑iarratasóir ag an éisteacht, go ndéantar cuid dá dhíolacháin bonn ionaid nua laistigh de LEE ar an leibhéal miondíola, ba shochreidte don Choimisiún a mheas gur chumhdaigh a amhras agus na forais thromchúiseacha atá ar fáil dó an slabhra luacha iomlán dá dtagraítear le linn glaonna tuillimh agus ní hamháin nó go heisiach a rinneadh díolacháin ar phraghsanna mórdhíola.

137

Sa chomhthéacs sin, scrúdófar na mínithe éagsúla a chuir an t‑iarratasóir ar aghaidh ag céim níos déanaí má dhearbhaítear amhras an Choimisiúin le torthaí a imscrúduithe. Mar sin, ní leor na mínithe eile sin sa chás seo, ag céim an athbhreithnithe bhreithiúnaigh ar an gcinneadh atá faoi chonspóid, chun inchreidteacht an léirithe a bhfuil an Coimisiún ina fhabhar a chur as an áireamh maidir le raon feidhme choincheap an phraghais dá dtagraítear sa chinneadh sin chun údar a thabhairt leis an bhfíorú.

138

Mar chonclúid, leanann sé ón méid thuas, i bhfianaise ábhar na ráiteas poiblí éagsúil a cuireadh isteach agus na fianaise éagsúla a cuireadh isteach chun comhthacú leis an amhras a eascraíonn as na ráitis sin, gur féidir a mheas, leis an léiriú a bhí an Coimisiún ina leith, gur féidir a mheas go raibh sé inchreidte go ndéanfadh na príomh-mhonaróirí bonn a chumhdaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a bpraghsanna ar bhoinn ionaid nua do ghluaisteáin agus do thrucailí laistigh de LEE a chomhordú le linn na príomhthréimhse, agus nach féidir a chur as an áireamh go raibh bunús maith leis an gcomhordú féideartha níos luaithe agus go raibh sé fós ar siúl tráth na cigireachta.

139

Sna himthosca sin, ní mór an gearán lena líomhnaítear go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid treallach ar an bhforas nach bhfuil bunús leis an amhras a chomhfhreagraíonn don phríomhthréimhse, de réir bhrí na chéad habairte d’aithris 4, le forais atá tromchúiseach go leor, a dhiúltú toisc é a bheith gan bhunús.

(ii)

Easpa foras atá tromchúiseach go leor chun bunús a thabhairt leis an amhras faoi chomhordú praghsanna sa tréimhse roimhe sin

140

Maidir leis an tréimhse níos luaithe agus tar éis ceist ón gCúirt maidir le raon ama an chomhordaithe amhrasta, ba cheart a thabhairt faoi deara go n‑aithníonn an Coimisiún, mar a dhearbhaigh sé ag an éisteacht, nár chuir sé fianaise a bhí comhaimseartha leis an tréimhse sin in iúl don Chúirt.

141

Tá an fachtóir sin ábhartha don mheasúnú, ós rud é, mar a thugann an t‑iarratasóir faoi deara, gur léir ó na mínithe a thug an Coimisiún go bhfuil an tréimhse thaighde a úsáideadh chun anailís chainníochtúil a dhéanamh ar na céadta míle glao tuillimh a fuair sé fada go leor chun an phríomhthréimhse agus an tréimhse roimhe sin araon a chumhdach (féach míreanna 95 go 98 thuas).

142

Dá bhrí sin, ní mór a thabhairt faoi deara, cé go raibh an Coimisiún in ann glaonna tuillimh áirithe a shainaithint i leith na príomhthréimhse ón dá chatagóir déghram a shainigh sé agus ón anailís cháilíochtúil a rinneadh ina dhiaidh sin, nár léirigh sé go raibh sé in ann glaonna tuillimh den sórt sin a shainaithint a mhéid a bhaineann leis an tréimhse roimhe sin. I bhfianaise líon agus éagsúlacht na ndéghram a úsáideadh don anailís chainníochtúil, d’fhéadfaí teacht ar an gconclúid, dá mbeadh glaonna tuillimh ábhartha ann i leith na tréimhse roimhe sin, go n‑aithneofaí na glaonna sin ar an mbealach céanna leis na glaonna a bhaineann leis an bpríomhthréimhse. Mar sin féin, níor sheol an Coimisiún aon mhíniú ar an bpointe sin ná ar an doiciméad comhfhreagrach chuig an gCúirt, cé gur iarradh air a thíolacadh, san fhoirm a mheas sé a bheith iomchuí chun a léiriú go raibh na forais a bhí ar fáil dó tromchúiseach go leor, na heilimintí éagsúla dá ndearna sé tagairt sa dara habairt d’aithris 4 den chinneadh atá faoi chonspóid, ina dtagraítear don tréimhse níos luaithe.

143

Sna himthosca sin, ní mór don Chúirt a chur san áireamh nach raibh an Coimisiún in ann ráitis phoiblí ó na príomh-mhonaróirí bonn a chur faoina bhráid, mar a bhí sé in ann a dhéanamh i ndáil leis an bpríomhthréimhse, tráth glaonna tuillimh a rinneadh le linn na tréimhse roimhe sin.

144

Ina theannta sin, maidir leis na forais a chomhfhreagraíonn don amhras dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir leis an tréimhse roimhe sin, áitíonn an Coimisiún gur tarraingíodh a aird ar an tréimhse sin le roinnt glaonna tuillimh tar éis na tréimhse sin.

145

Dar leis an gCoimisiún i ndáil leis sin, na glaonna tuillimh sin tar éis na tréimhse níos luaithe dá dtagraítear don tréimhse sin i gcomhthéacs barúlacha ó na príomh-mhonaróirí bonn a luaitear sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le méaduithe ar phraghsanna amhábhar a chur ar aghaidh.

146

Dá bhrí sin, thagair an Coimisiún do ráiteas poiblí a rinne iomaitheoir i gcomhthéacs glao tuillimh, a rinneadh le linn na príomhthréimhse, ina dtagraítear do ‘thimthriall [a chomhfhreagraíonn don tréimhse roimhe sin]’. De réir an ráitis sin, rinneadh na caillteanais bhrabúis a bhaineann leis an méadú ar chostais amhábhar a aisghabháil go hiomlán sa bhliain tar éis an timthrialla sin.

147

Thagair glaonna tuillimh eile, arna gcur in iúl ag an gCoimisiún, don tréimhse roimhe sin freisin. Tharla na glaonna tuillimh sin, i gcás trí cinn díobh, sna blianta roimhe sin gar don phríomhthréimhse agus, i gcás ceithre cinn acu agus cur i láthair amháin, sa phríomhthréimhse. De réir ábhar na ráiteas sin, a léirigh an Coimisiún, thug na príomh-mhonaróirí bonn lena mbaineann an staid reatha níos gaire don staid a bhí acu, gach ceann acu lena mbaineann, tráth a tháinig méaduithe suntasacha ar amhábhair sa mhargadh.

148

De réir an Choimisiúin, d’fhéadfadh na tagairtí sin a bheith ina bhfianaise ar chomhordú le linn na tréimhse roimhe sin, rud a dhíospóideann an t‑iarratasóir ina bharúlacha maidir leis an bpointe sin.

149

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach bhfuil na ráitis dá dtagraítear ag an gCoimisiún chun a chruthú gurb ann d’fhorais atá tromchúiseach go leor chun an t‑amhras faoi chomhordú dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid a shuí maidir leis an tréimhse níos luaithe den chineál céanna leis na cinn a scrúdaíodh i ndáil leis an bpríomhthréimhse. Dheimhnigh an Coimisiún an cinneadh sin ag an éisteacht.

150

Cé go bhfuil an comhordú a bhfuil amhras ar an gCoimisiún ina leith bunaithe ar an smaoineamh gur chuir na príomh-mhonaróirí bonn a chéile ar an eolas faoina rúin agus faoina straitéisí praghsála amach anseo agus gur thagair na forais a cuireadh in iúl i leith na príomhthréimhse do ráitis phoiblí a d’fhéadfaí a chur san áireamh chun comhordú den sórt sin a bhunú, níor thagair na ráitis éagsúla a cuireadh isteach i ndáil leis an tréimhse roimhe sin d’aon rún amach anseo ná do straitéisí praghsála faoi seach a d’fhéadfaí a chur chun feidhme le linn na tréimhse sin.

151

Is léir ó na ráitis sin, mar shampla ón gceann is sine a luaigh an Coimisiún, go meabhraíonn an monaróir atá i gceist dá idirghabhálaithe nárbh é an chéad uair é gur tháinig méadú ar phraghas na n‑amhábhar agus, san am a chuaigh thart, go raibh sé in ann an méadú sin a chur ar aghaidh. Mar sin féin, ní bheadh feidhm ag an gcomhordú a bheadh i gceist le ráiteas poiblí maidir le méadú a chur ar aghaidh, de réir an léirithe a bhfuil an Coimisiún ina fhabhar, ach don todhchaí amháin. Sa chás seo, ní chuireann an Coimisiún aon fhianaise ar fáil chun tacú leis an tuairim, sa tréimhse níos luaithe, nuair a tháinig méadú suntasach freisin ar phraghas na n‑amhábhar, gur chomhordaigh na príomh-mhonaróirí bonn iad féin ar bhealach comhchosúil leis an mbealach a doiciméadaíodh ina dhiaidh sin i leith na príomhthréimhse nó ar aon bhealach eile seachas an bealach a bhfuil siad ceaptha a bheith úsáidte acu le linn na príomhthréimhse sin.

152

Thairis sin, níor chuir an Coimisiún aon fhianaise ar fáil don Chúirt maidir le haon chineál comhordaithe seachas an comhordú amhrasta sa chás seo.

153

Mar chonclúid, leanann sé ón méid thuas, ar thaobh amháin, i bhfianaise easpa fianaise ábhartha atá comhaimseartha leis an tréimhse roimhe sin, cé go raibh an tréimhse sin ina hábhar don tréimhse thaighde a d’úsáid an Coimisiún ina anailís chainníochtúil (féach mír 95 thuas) agus, ar an taobh eile, i bhfianaise easpa fianaise ábhartha eile chun a shuí gurbh ann do chomhordú féideartha le linn na tréimhse roimhe sin, níl an léiriú a bhfuil an Coimisiún ina fhabhar, ar dá réir a bhí sé inchreidte go ndearna na príomh-mhonaróirí bonn a chumhdaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid comhordú ar a bpraghsanna ar bhoinn ionaid nua le haghaidh gluaisteán agus trucailí laistigh de LEE le linn na tréimhse roimhe sin, bunaithe go leordhóthanach.

154

Sna himthosca sin, ní mór a mheas go bhfuil bunús maith leis an ngearán lena líomhnaítear go raibh an cinneadh atá faoi chonspóid treallach ar an bhforas nach bhfuil forais atá tromchúiseach go leor mar bhunús leis an amhras a chomhfhreagraíonn don tréimhse roimhe sin, de réir bhrí an dara habairt d’aithris 4. Dá bhrí sin, ní mór an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní go páirteach maidir leis an gcuid sin.

4.

An dara cuid lena n‑éilítear go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid díréireach

155

Áitíonn an t‑iarratasóir nach gcomhlíonann an cinneadh atá faoi chonspóid prionsabal na comhréireachta ar na cúiseanna seo a leanas: easpa riosca i leith na fianaise, an bac iomarcach ar fheidhmiú cuí an ghnóthais, an phoiblíocht iomarcach a thugtar do chinntí lena n‑ordaítear cigireacht agus úsáid fhéideartha birt nach bhfuil chomh trom céanna, eadhon an iarraidh ar fhaisnéis.

156

Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear le prionsabal na comhréireachta, atá ar cheann de phrionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, nach dtéann bearta arna nglacadh ag institiúidí an Aontais thar a bhfuil iomchuí agus riachtanach chun an aidhm atá á saothrú a bhaint amach; nuair a bhíonn rogha ann idir roinnt bearta iomchuí, ní mór dul ar iontaoibh na mbeart is éadroime, agus níor cheart na míbhuntáistí a eascraíonn as bheith díréireach leis na cuspóirí atá á saothrú (féach breithiúnas an 25 Samhain 2014, Orange v an Coimisiún, T‑402/13, EU:T:2014:991, mír 22 agus an cásdlí dá dtagraítear).

157

Maidir le cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht, glactar leis, le comhlíonadh phrionsabal na comhréireachta, nach n‑eascraíonn míbhuntáistí as an mbeart atá beartaithe atá díréireach agus doghlactha i ndáil leis an aidhm atá á saothrú. Go háirithe, ní bhraitheann an rogha atá le déanamh ag an gCoimisiún idir iarraidh ar fhaisnéis agus cigireacht arna ordú trí chinneadh ar imthosca amhail a thromchúisí atá an cás, an fhíorphráinn nó an gá atá le discréid iomlán, ach ar an ngá atá le himscrúdú cuí, ag féachaint d’imthosca sonracha an cháis. Dá réir sin, i gcás ina bhfuil sé d’aidhm ag cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht, agus chuige sin amháin, a chur ar chumas an Choimisiúin an fhaisnéis is gá a bhailiú chun a mheas an ndearnadh sárú ar an gConradh, ní sháraíonn cinneadh den sórt sin prionsabal na comhréireachta (féach breithiúnas an 25 Samhain 2014, Orange v an Coimisiún, T‑402/13, EU:T:2014:991, mír 23 agus an cásdlí dá dtagraítear).

158

Is faoin gCoimisiún atá sé, i bprionsabal, a mheas an bhfuil gá le faisnéis chun sárú ar na rialacha iomaíochta a bhrath agus, fiú má tá forais aige cheana féin, nó fiú fianaise, a bhaineann le sárú a bheith ann, féadfaidh sé a mheas go dlisteanach gur gá tuilleadh imscrúduithe a ordú lena gcuirfear ar a chumas an sárú nó fad an tsáraithe a shainaithint ar bhealach níos fearr (féach breithiúnas an 25 Samhain 2014, Orange v an Coimisiún, T‑402/13, EU:T:2014:991, mír 24 agus an cásdlí dá dtagraítear).

159

Sa chás seo, féadfar argóintí an iarratasóra a thacaíonn leis an sárú ar phrionsabal na comhréireachta a roinnt ina dhá chatagóir, ag brath ar cé acu a cháineann siad riachtanas an chinnidh atá faoi chonspóid, rud a thugann le tuiscint nach bhfuil rogha eile ann nach bhfuil chomh trom céanna, nó go gcáineann siad na hiarmhairtí iomarcacha a bhaineann le cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht a dhéanamh ar a fheidhmiú agus ar a fheidhmíocht, rud a léiríonn, dá bhrí sin, gurbh fhearr leas a bhaint as beart nach bhfuil chomh trom céanna.

(a)

Na gearáin lena líomhnaítear nach raibh gá leis an gcinneadh atá faoi chonspóid

160

Áitíonn an t‑iarratasóir, ar thaobh amháin, nárbh ann don bhaol go ndéanfaí an fhianaise dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid a cheilt nó a scriosadh ós rud é go raibh an fhaisnéis atá á lorg ar eolas ag an gCoimisiún cheana féin nó go bhféadfadh sé a bheith ar an eolas go héasca agus, ar an taobh eile, nach raibh rogha chomh trom céanna ann ná cinneadh den sórt sin a ghlacadh, eadhon, sa chás seo, iarraidh ar fhaisnéis arna cur isteach i gcomhréir le hAirteagal 18 de Rialachán Uimh. 1/2003, lena ngearrfaí pionós ar easpa freagra nó freagra neamhiomlán d’fhíneáil suas le 1 % den láimhdeachas iomlán sa bhliain ghnó roimhe sin, rud a d’fhágfadh go mbeadh an fhoráil sin in úsáid i gcásanna eile den chineál céanna an‑éifeachtach.

161

Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.

162

Sa chéad áit, maidir le heaspa riosca i leith na fianaise, ní mór a mheabhrú, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, go raibh sé beartaithe leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a chur ar a chumas an fhaisnéis is gá a bhailiú chun a fhíorú gurb ann don chomhordú amhrasta.

163

I ndáil leis sin, ós rud é gur chuir an Coimisiún forais atá tromchúiseach go leor le chéile chun údar a thabhairt le cigireacht, ní féidir é a bheith d’éifeacht aige sin cosc a chur air faisnéis bhreise a fháil ná an fhaisnéis atá ar fáil dó a fhíorú le linn cigireachta.

164

Ar an gcaoi chéanna, ós rud é go bhfuil na forais sin bunaithe go bunúsach ar ábhar ráiteas poiblí áirithe arna ndéanamh ag na monaróirí bonn dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid i ndáil lena nglaonna tuillimh, ní féidir an fhéidearthacht a bhaint den Choimisiún na doiciméid ábhartha a scrúdú nó na daoine lena mbaineann a chur faoi agallamh chun an fhaisnéis is gá a fháil chun a amhras a fhorlíonadh nó a fhíorú.

165

I ndáil leis sin, ní féidir an Coimisiún a cháineadh as féachaint leis an bhfaisnéis sin a bhailiú ó ghrúpa teoranta daoine ar dócha, laistigh den ghnóthas lena mbaineann, go mbeadh fianaise acu lena bhféadfaí ábhar, forais agus feidhmiú an chomhordaithe amhrasta a shainiú ar bhealach níos fearr. Tá sé de cheart ag an gCoimisiún a chur in iúl ina leith sin go raibh sé ábhartha dó faisnéis a fháil maidir le pléití inmheánacha a bhaineann le glaonna tuillimh a ullmhú agus obair leantach a dhéanamh ina leith agus cinntí praghsála a ullmhú a bhaineann le comhordú praghsanna idir monaróirí bonn a dtugtar tuairisc orthu sa chinneadh sin.

166

I gcás den sórt sin, ní fhéadfadh an Coimisiún a chur as an áireamh, in éagmais cigireacht gan réamhfhógra, go mbeadh baol ann go gcuirfí faisnéis ábhartha áirithe i mbaol nó go scriosfaí í. Tagraítear in aithris 8 den chinneadh atá faoi chonspóid, thairis sin, do riosca den sórt sin i leith na fianaise a bhaineann le ‘faisnéis a bhaineann le hamhras faoi iompar comhordaithe ar an margadh amach anseo i ndáil le praghsanna (lena n‑áirítear praghsanna mórdhíola) na dtáirgí lena mbaineann chomh maith le hamhras faoi rogha na monaróirí fógra a thabhairt d’iomaitheoirí trí mhodhanna poiblí faoina bheartais phraghsála amach anseo’.

167

Dá bhrí sin, i bhfianaise na gcúiseanna atá leis an gcinneadh atá faoi chonspóid maidir le hábhar an chomhordaithe amhrasta agus i bhfianaise comhthacú sách tromchúiseach leis an amhras sin, ní fhéadfadh an Coimisiún a chur as an áireamh go bhfuil baol ann go ndéanfaí an fhianaise atá á lorg a cheilt nó a scriosadh agus, dá bhrí sin, ba ghá dul i muinín cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht chun an riosca sin a chur san áireamh.

168

Sa dara háit, maidir leis an úsáid a d’fhéadfaí a bhaint as iarraidh ar fhaisnéis in ionad cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht, ní mór a mheas nach bhféadfaí, le hiarraidh den sórt sin, an fhaisnéis agus an fhianaise uile is gá don imscrúdú a bhailiú.

169

Sa chás seo, mar is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid, mheas an Coimisiún go raibh gá le cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht chun na fíorais go léir a bhaineann leis an gcomhordú amhrasta, an comhthéacs inar tharla sé agus céannacht na ngnóthas atá i gceist a fhíorú, chun cosc a chur ar an bhfaisnéis ábhartha a chur i mbaol nó a scriosadh, rud a d’fhéadfadh a bheith amhlaidh dá mbaileofaí í trí iarraidh ar fhaisnéis nó trí chigireacht a fógraíodh roimh ré, agus chun éifeachtacht na cigireachta a áirithiú trí chead a thabhairt í a dhéanamh go comhuaineach ag gach gnóthas amhrasta gan fógra a thabhairt roimh ré.

170

Thairis sin, mar a thugann an Coimisiún faoi deara, tá difríocht shuntasach idir méid fíneála a tabhaíodh as sárú ar Airteagal 101(1) CFAE a dhéanamh agus méid fíneála arna thabhú toisc nár thug sé freagra ar iarraidh ar fhaisnéis. Mar thoradh ar an difríocht sin, ní féidir a chur as an áireamh go bhféadfadh cathú a bheith ar ghnóthas is ábhar d’iarraidh ar fhaisnéis gan é a chomhlíonadh, cé go bhféadfaí pionós a ghearradh air ar an gcúis sin, más rud é go bhféadfadh sé sin a chur ar a chumas pionós a sheachaint as sárú ar Airteagal 101(1) CFAE.

171

Dá bhrí sin, braitheann rogha na hionstraime a úsáidtear chun faisnéis atá ábhartha don imscrúdú a bhailiú, cibé acu cigireacht arna hordú le cinneadh i gcomhréir le hAirteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003 nó iarraidh ar fhaisnéis arna glacadh ar bhonn Airteagal 18 den Rialachán sin, ar anailís arna déanamh ag an gCoimisiún i bhfianaise staid shonrach an imscrúdaithe atá ar siúl. I ndáil leis sin, ní leor iarrataí ar fhaisnéis a bheith déanta ag an gCoimisiún i gcásanna eile, dá dtagraíonn an t‑iarratasóir, chun amhras a chaitheamh ar dhlíthiúlacht na rogha a rinneadh sa chás seo ar na cúiseanna a leagtar amach sa chinneadh atá faoi chonspóid.

172

Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach mór diúltú d’argóintí an iarratasóra maidir le heaspa riachtanais an chinnidh atá faoi chonspóid toisc nach bhfuil aon riosca ann i leith na fianaise ná don fhéidearthacht dul i muinín beart nach bhfuil chomh trom sin toisc iad a bheith gan bhunús.

(b)

Na gearáin lena líomhnaítear iarmhairtí díobhálacha an chinnidh atá faoi chonspóid

173

Maíonn an t‑iarratasóir go raibh iarmhairtí díobhálacha ag an gcinneadh atá faoi chonspóid, ar thaobh amháin, ar a fheidhmiú ceart le linn na cigireachta agus, ar an taobh eile, ar a fheidhmíocht eacnamaíoch i ndiaidh na poiblíochta a tugadh don chigireacht sin. Sa chomhthéacs sin, i bhfianaise iarmhairtí iomarcacha an chinnidh atá faoi chonspóid, ní fhéadfaí a mheas go raibh sé i gcomhréir le prionsabal na comhréireachta.

174

Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.

175

Sa chéad áit, maidir le cur isteach iomarcach ar fheidhmiú ceart gnóthais a n‑ordaítear dó dul faoi chigireacht, ní mór a lua nach bhfuil aon bhunús fíorasach le hargóint an iarratasóra ina leith sin.

176

Ar dtús, ba cheart a mheabhrú, mar phrionsabal, go bhfuil gá le cigireachtaí i gcás ina bhfuil amhras ar an gCoimisiún gur sáraíodh na rialacha iomaíochta a leagtar síos le Conradh FAE. Dá bhrí sin, leanann cur isteach den sórt sin ón údarás poiblí ar cheart gnóthais go n‑urramófaí a bhaile agus a chumarsáidí de bheith comhréireach i gcás ina dtagann sé faoi theorainneacha cuí-réasúnaithe an ábhair a shainítear sa chinneadh lena n‑ordaítear cigireacht, rud a chiallaíonn go mbaineann míbhuntáistí le cur chun feidhme cinnidh den sórt sin atá riachtanach agus is gné dhílis d’fheidhmiú cuí gnóthais nach féidir leis an iarratasóir a bheith ar an eolas fúthu.

177

Sa chás seo, i bhfianaise na bhforas atá tromchúiseach go leor atá ar fáil don Choimisiún, ní féidir a mheas go bhféadfadh an cinneadh atá faoi chonspóid, dá réir sin, bac díréireach a chur ar fheidhmiú cuí an iarratasóra.

178

Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go ndealraíonn sé, in aon chás, go suitear leis na mínithe a thug an Coimisiún nach bhfuil na míbhuntáistí a eascraíonn as an rogha cigireacht a ordú díréireach agus doghlactha i ndáil leis na haidhmeanna atá á saothrú leis an gcigireacht atá i gceist.

179

Níor bhréagnaigh an t‑iarratasóir é gur mhaígh an Coimisiún dá bhrí sin, chun gach críche úsáidí, go ndearnadh an chigireacht ar bhealach chomh beag agus ab fhéidir. Go háirithe, deir an Coimisiún nár ghabh sé ach uirlisí oibre ceathrar agus gur thug sé ar ais iad laistigh de thréimhse ghearr ama. Go deimhin, tugadh fóin phóca na ndaoine sin ar ais gar go (agus go ginearálta níos lú ná) 24 uair an chloig níos déanaí agus, chun go mbeadh siad in ann leanúint dá gcuid oibre trí úsáid a bhaint as a ngnáthuimhreacha teileafóin, thug an Coimisiún cártaí SIM áirithe ar ais sular tugadh na fóin phóca ar ais. Maidir leis na ríomhairí glúine a urghabhadh, d’aisghabh duine den cheathrar a ríomhaire an lá céanna agus seoladh na ríomhairí eile ar ais laistigh de 48 n‑uair an chloig. Ós rud é gur stóráladh na sonraí go léir ar fhreastalaithe an iarratasóra, níor chuir an fíoras gur baineadh a ríomhairí glúine de na daoine sin le linn na tréimhse giorra sin cosc orthu oibriú ar bhealaí eile. Thairis sin, cé gur thóg aisghabháil na sonraí atá stóráilte ar mheáin leictreonacha níos mó ama ná mar is gnáth, bhí sé sin mar gheall ar an gcóras slándála a chuir an t‑iarratasóir i bhfeidhm, rud a d’fhág go raibh sé deacair an aisghabháil a dhéanamh. In aon chás, ní féidir leis an iarratasóir a mhaíomh gur cuireadh isteach ar a oibríocht toisc go raibh ar bheirt fostaithe de chuid a roinne teicneolaíochta faisnéise cúnamh a thabhairt don Choimisiún sa chúram sin.

180

Dá bhrí sin, ní mór diúltú d’argóint an iarratasóra maidir leis na hiarmhairtí díobhálacha líomhnaithe maidir lena fheidhmiú cuí toisc í a bheith gan bhunús.

181

Sa dara háit, maidir leis na hiarmhairtí díobhálacha ar chomhlíonadh gnóthais a bheadh mar thoradh ar an bpoiblíocht iomarcach a tugadh don chigireacht a d’ordaigh an Coimisiún, ba cheart a shonrú ag an tús go mbaineann argóint den sórt sin níos mó le fadhb chúitimh as an damáiste a fulaingíodh ná le dlíthíocht a bhaineann le dlíthiúlacht gnímh.

182

I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, de réir argóint an iarratasóra féin, go bhfuil an phoiblíocht a tugadh do chigireacht an Choimisiúin mar thoradh ar ghníomh atá ar leithligh ón gcinneadh atá faoi chonspóid. Is é an gníomh atá i gceist sa chás seo ná preaseisiúint IP/24/561, dar teideal ‘Déanann an Coimisiún cigireachtaí gan réamhfhógra ar chleachtais fhrithiomaíocha in earnáil na mbonn’, a foilsíodh ar shuíomh gréasáin an Choimisiúin an 30 Eanáir 2024, ag am a fhreagraíonn do thús na cigireachta a rinneadh ar áitreabh an iarratasóra (‘an phreaseisiúint’).

183

Ar thaobh amháin, ní dhéantar agóid i gcoinne na preaseisiúna amhlaidh sa chás seo.

184

Ar an taobh eile, agus in aon chás, mar a áitíonn an Coimisiún, féadfar a thabhairt faoi deara go bhfreagraíonn foilsiú preaseisiúna dá ghnáthchleachtas. Is féidir a thabhairt faoi deara freisin nár ainmnigh sé an t‑iarratasóir, níor luaigh sé ach earnáil na mbonn laistigh den Aontas.

185

Sa chás seo, luadh sa phreaseisiúint ‘gur bhain [an Coimisiún] leis go ndearna na gnóthais atá faoi réir na gcigireachtaí a gcuid praghsanna a chomhordú, lena n‑áirítear trí chumarsáid phoiblí’.

186

Luadh sa phreaseisiúint freisin nach raibh sé iomchuí teacht ar chonclúid maidir le ciontacht na ngnóthas lena mbaineann, ós rud é ‘gur réamhchéim iad cigireachtaí neamhfhógartha in imscrúduithe ar chleachtais fhrithiomaíocha amhrasta’ agus nach gciallaíonn cigireachtaí den sórt sin ‘go bhfuil na gnóthais lena mbaineann ciontach as iompar frithiomaíoch agus nach ndéanann siad dochar do thoradh an imscrúdaithe féin’.

187

Sna himthosca sin, ní féidir brath ar na héifeachtaí a thuairiscigh an t‑iarratasóir ar bhealach úsáideach chun cineál díréireach an chinnidh atá faoi chonspóid a shuí sa chás seo.

188

Dá bhrí sin, ní mór diúltú d’argóint an iarratasóra maidir leis na hiarmhairtí díobhálacha líomhnaithe maidir lena feidhmíocht tar éis don Choimisiún an phreaseisiúint a fhoilsiú mar argóint neamhéifeachtach.

189

Leanann sé ón méid thuas nár shuigh an t‑iarratasóir conas a bhí an cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht díréireach. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid den dara saincheist dlí.

5.

Conclúid

190

Leanann sé ón méid sin roimhe seo, in éagmais fianaise sách tromchúiseach chun bunús a thabhairt leis an amhras dá dtagraítear sa dara habairt d’aithris 4, nach mór an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní go páirteach ina leith sin mar gheall ar a chineál treallach agus mar gheall ar shárú ar cheart an iarratasóra go n‑urramófaí a bhaile agus a chumarsáidí.

191

Díbhtear an chuid eile den chaingean.

IV.

Costais

192

De réir Airteagal 134(3) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta sin, ordaítear do gach páirtí a chostais féin a íoc, i gcás nach n‑éiríonn leis na páirtithe faoi seach i ndáil le cuntar éilimh amháin nó níos mó. Más dealraitheach údar maith a bheith leis de réir imthosca an cháis, áfach, féadfaidh an Chúirt a ordú go n‑íocfaidh páirtí amháin, chomh maith lena chostais féin, sciar de chostais an pháirtí eile.

193

Sa chás seo, a mhéid nach mór an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní go páirteach, measann an Chúirt gur iomchuí a ordú do gach páirtí a chostais féin a íoc.

1.

Cuirtear Cinneadh C(2024) 243 final ón gCoimisiún an 10 Eanáir 2024 lena n‑ordaítear do Compagnie générale des établissements Michelin agus gach cuideachta atá á rialú go díreach nó go hindíreach aige dul faoi chigireacht i gcomhréir le hAirteagal 20(4) de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ón gComhairle (Cás AT.40863 – Hoops) ar neamhní a mhéid a bhaineann sé leis an tréimhse dá dtagraítear sa dara habairt d’aithris 4.

2.

Díbhtear an chuid eile den chaingean.

3.

Ordaítear do Compagnie générale des établissements Michelin agus don Choimisiún Eorpach a gcostais féin a íoc.