Conclusies van de Advocaat - Generaal Karl Roemer
van 16 juni 1965 ( 1 )
Inhoudsopgave
|
Overzicht van de feiten; middelen van partijen |
|
|
De juridische aspecten |
|
|
1. Grondslagen, waarop het beroep steunt Definitie van de loopbaan van de vertaler-reviseur |
|
|
a) het begrip „die met bijzonder moeilijke vertalingen kan worden belast” |
|
|
b) het begrip „deskundig vertaler” |
|
|
c) het begrip „reviseur” |
|
|
2. Resultaat |
|
|
3. Omtrent de kostenbeslissing |
|
|
4. Samenvatting en conclusie |
Mijnheer de President, mijne heren Rechters,
Het geschil, waarover ik heden mijn mening ga zeggen, gaat — als zovele andere — over een juiste rangindeling van verzoeker ingevolge de salaristabel van het ambtenarenstatuut.
Wat de feiten betreft, weten wij, dat verzoeker in 1958 als vertaler in dienst is getreden van de Hoge Autoriteit en dat hij op 2 juli 1958 tot ambtenaar werd benoemd. Aanvankelijk was hij ingedeeld in de rang L/D 3 van het oude personeelsstatuut van de Kolen- en Staal Gemeenschap; op 2 januari 1959 werd hij bevorderd naar rang L/C 1 (hetgeen overeenkomt met rang L/A 6, salaristrap 1, van het nieuwe personeelsstatuut), en met ingang van 22 juni 1962 volgde met overslaan van één salaristrap zijn indeling in rang L/A 6-3.
Aangezien verzoeker met deze indeling niet tevreden was diende hij steeds weer nieuwe verzoeken tot verbetering daarvan in bij zijn directe chefs, bij de directie van de interne dienst, alsmede bij het directoraat-generaal administratie en financiën. Ook stelde hij zich — alhoewel zonder succes — met nog vier andere sollicitanten kandidaat voor het ambt van reviseur bij de taalkundige dienst van de Hoge Autoriteit, waarvoor de vacature op 28 mei 1964 was opengesteld.
Ten slotte diende hij ingevolge artikel 90 van het ambtenarenstatuut op 10 juli 1964 een formele klacht in bij de President van de Hoge Autoriteit met het verzoek hem de rang L/A 5 - L/A 4 toe te kennen.
Hierop antwoordde de President van de Hoge Autoriteit bij schrijven d.d. 12 oktober 1964, waarin hij verzoeker liet weten, dat de klacht op een misverstand moest berusten; immers — de chef van klager had reeds vóór diens eerste verzoek om verbetering van de rangindeling een bevordering voorgesteld naar L/A 5-3, aan welk voorstel bij beschikking van de President d.d. 22 juli 1964 met ingang van 1 augustus 1964 werd gevolg gegeven.
Aangezien verzoeker echter ook na deze bevordering in de dienstrang L/A 6 - L/A 5 bleef, besloot hij tot het instellen van een beroep op de rechter. Dit richt zich in de eerste plaats tegen de missive van de President van de Hoge Autoriteit van 12 oktober 1964, zo nodig tegen het stilzwijgende besluit tot afwijzing, dat geacht wordt te zijn genomen na afloop van twee maanden na indiening van de klacht d.d. 10 juli 1964.
De navolgende eisen werden in het beroep geformuleerd :
Het Hof moge bepalen dat verzoeker in de rang L/A 5 - L/A 4 worde ingedeeld; dienovereenkomstig zou de bevordering, die verzoeker met ingang van 1 augustus 1964 ten deel viel, geacht moeten worden in de rang L/A 5 - L/A 4 te zijn geschied; voorts zou zijn te bepalen, dat verzoeker vanaf 1 augustus 1964 in de rang L/A 4 is te plaatsen; subsidiair dat verzoeker in ieder geval in de salaristrap A 5 van de loopbaan L/A 5 - L/A 4, en niet van de loopbaan L/A 6 - L/A 5, is ingedeeld.
Een aanvullend en voor het eerst bij repliek ingestelde verzoek tot lichting van bepaalde bescheiden (genummerd 110, 115 en 116) uit het persoonsdossier van verzoeker is afgedaan, nu de gemachtigde van de Hoge Autoriteit bij de mondelinge behandeling heeft verzekerd, dat dit zal geschieden na teruggave van het persoonsdossier door de griffie van het Hof aan de Hoge Autoriteit.
Wat de middelen van de Hoge Autoriteit betreft, heeft deze tegen het ingestelde beroep de exceptie van niet-ontvankelijkheid niet ingeroepen; zij acht echter het beroep van verzoeker in ieder geval ongegrond.
De juridische aspecten
|
1. |
Bij het juridisch onderzoek van deze zaak is het aangewezen om eerst na te gaan, op welke grondslag de ingestelde eis steunt. Deze grondslag is de omschrijving van de verschillende ambtelijke functies, die de Hoge Autoriteit ingevolge artikel 5 van het ambtenarenstatuut heeft gegeven. Daar wordt de loopbaan L/A 5 - L/A 4 — voorzover hier relevant — als volgt gekenmerkt : „deskundig vertaler, reviseur, die met bijzonder moeilijke vertalingen kan worden belast” („traducteur-expert, reviseur, pouvant être chargé de traductions particulièrement difficiles”). Verzoeker is van mening, dat de door hem vervulde werkzaamheden onder deze beschrijving zouden zijn te rangschikken, terwijl de Hoge Autoriteit de stelling verdedigt, dat geen van de aangevoerde criteria op verzoeker van toepassing is. Bij het onderzoek van dit twistpunt lijkt het mij weinig zin hebben zó te werk te gaan als verzoeker voor juist houdt, namelijk eerst vast te stellen of hij werkzaamheden heeft verricht, die de vereisten voor de loopbaan L/A 6 - L/A 5 te boven gaan (hetgeen naar zijn mening het geval is, omdat hij niet enkel één van de in de omschrijving van de loopbaan L/A 6 - L/A 5 facultatief gestelde vereisten zou bezitten maar beide, te weten niet enkel gespecialiseerd zou zijn op bepaalde bijzondere gebieden — „ayant acquis une spécialisation dans certains domaines particuliers” — maar ook over een omvangrijke talenkennis zou beschikken „pouvant justifier des connaissances linguistiques étandues”). Ik zie geen bepaald nut in een dergelijke werkwijze, nu ten eerste een ambtenaar, wiens functies duidelijk op hoger niveau liggen dan de vereisten voor de rang, waarin hij werkt, hierdoor niet noodzakelijkerwijs behoeft te beantwoorden aan de positieve vereisten voor de volgende hogere rang, terwijl ten tweede de discussie over deze zaak onnodig zou worden bemoeilijkt door een poging te ondernemen om de kenmerken die de rang L/A 6 - L/A 5 karakteriseren, te verhelderen. Laat ons in stede daarvan onderzoeken hoe de verschillende kenmerken van de loopbaan L/A 5 - L/A 4 zijn te interpreteren. Om dadelijk een saillant punt te doen uitkomen: partijen zijn het er over eens, dat een vertaler/reviseur („traducteur/reviseur”) aan alle, en niet maar aan enkele van de boven genoemde vereisten voor deze bijzondere loopbaan L/A 5 - L/A 4 dient te voldoen. Dit vloeit niet voort uit de duidelijke bewoordingen van de tekst waarin — anders dan bij de definitie van de loopbaan L/A 8 - L/A 7 — het woord „of” tussen de verschillende kenmerken ontbreekt, maar ook uit het feit, dat het laatste in een zinsdeel geformuleerde kenmerk („pouvant être chargé …”) in enkelvoud is gesteld, hetgeen bewijst, dat de daarbij genoemde vereisten betrekking hebben op de werkzaamheden van één en dezelfde persoon.
|
|
2. |
Aangezien verzoeker — hetgeen niet betwist is — werkzaamheden als reviseur in bedoelde zin niet uitoefent en daarmede een wezenlijk feitelijk gegeven ontbreekt aan de grondslag voor zijn indelingsaanspraak, moeten wij, zonder dat het nog op verdere tegenwerpingen van de Hoge Autoriteit aankomt, zijn beroep met alle bijzondere bezwaren tegen de functionele samenstelling van de loopbanen, als ongegrond van de hand wijzen. |
|
3. |
Aangaande de kostenbeslissing merk ik op, dat verzoeker in zijn beroep ten dele is geslaagd, namelijk voorzover dit gericht was op het lichten van bepaalde bescheiden uit zijn persoonsdossier. Weliswaar kan niet worden volgehouden, dat de opneming van bedoelde bescheiden in dit dossier aanleiding zou hebben gegeven tot het instellen van het onderhavige beroep en het maken van proceskosten; toch moet worden erkend, dat door dit — weliswaar bescheiden — detail uit de procedure verzoeker genoodzaakt was zijn verweer bij repliek uit te breiden. Het lijkt mij derhalve billijk de Hoge Autoriteit met tenminste een klein gedeelte van verzoekers proceskosten te belasten. |
4. Samenvatting en conclusie. — Op grond van het voorgaande luidt mijn conclusie als volgt:
Het beroep van Emanuel Stipperger is ontvankelijk, maar ongegrond. Het moet worden afgewezen met bepaling dat de Hoge Autoriteit haar eigen kosten ingevolge artikel 70 van het Reglement voor de procesvoering zal dragen, alsmede ingevolge artikel 69, lid 3 van gemeld Reglement een deel van de kosten van verzoeker.
( 1 ) Vertaald uit het Duits.