<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2026-01-202601C115202400750-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0075-24-202504201-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="22/01/2026 08:52:13" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="4z1ZsWiHLT2ZfAEp6rNL9If77IP8bTzSSFW7SIeIVAgYspg59xmuI1qxIzT+ZKsdtyaCy1XBz7gSalTeWhFVsQyOsErMwuPeB51F3gLif93ezDlRiEOZ4vWW9HTHqN+FCa05RwnjtgzHMTKP2CcLWLnEIsuAz1JgW3cAJ9uf/mU=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="engelch" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0075" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2024" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="engelch" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 28-04-25 11:29:42" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="c2248c0ac76c4eceaace2144c015e8b0" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0075" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="PV" name="NatureAff"/>
    <meta content="PV" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Conclusie van adv.-gen. Spielmann – Zaak C‑75/24 P</div>
      <div id="rId21" style="default">XH / Commissie (Intimidatie tijdens ziekteverlof)</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      D. SPIELMANN
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 22 mei 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑75/24 P
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      XH
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      tegen
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Europese Commissie
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-8" title="page-1">
      „Hogere voorziening – Openbare dienst – Ambtenaar – Vermeende intimidatie tijdens ziekteverlof – Verzoek om bijstand en verzoek tot schadevergoeding – Afwijzing van de verzoeken”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Inleiding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met haar hogere voorziening verzoekt XH om vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 22 november 2023, XH/Commissie (T‑613/21, EU:T:2023:739; hierna: „bestreden arrest”), waarbij het Gerecht haar beroep heeft verworpen dat strekte tot, ten eerste, nietigverklaring van besluit D/374/20 van de Europese Commissie van 4 december 2020 houdende afwijzing van haar verzoek om bijstand (hierna: „besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand”), en besluit Ares(2021) 3466486 van de Commissie van 21 mei 2021 betreffende de inschakeling van de invaliditeitscommissie (hierna: „besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure”) en, ten tweede, vergoeding van de immateriële schade die zij zou hebben geleden en verwijzing van de Commissie in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Overeenkomstig het verzoek van het Hof richt deze conclusie zich op de vraag of in het kader van een in artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie bedoeld verzoek om bijstand dat is gebaseerd op vermeend psychisch geweld, rekening moet worden gehouden met contextuele elementen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepasselijke bepalingen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 12 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, in de versie die van toepassing is op de feiten van de onderhavige zaak (hierna: „Statuut”), bepaalt dat de ambtenaar „zich dient te onthouden van iedere handeling en iedere manier van optreden die afbreuk zouden kunnen doen aan de waardigheid van zijn functie als ambtenaar”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 12 bis van het Statuut luidt als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-16" title="page-3">
      „1. De ambtenaar onthoudt zich van iedere vorm van psychisch geweld of seksuele intimidatie.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-17" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-3">
      3. Onder ‚psychisch geweld’ wordt iedere vorm van opzettelijk onbehoorlijk gedrag verstaan dat zich gedurende lange tijd herhaaldelijk of systematisch voordoet in de vorm van gedragingen, woorden, handelingen, gebaren of geschriften die de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of de psychische integriteit van de betrokkene kunnen aantasten.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-3">
      […]”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 24 van het Statuut bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-21" title="page-4">
      „De Unie verleent bijstand aan de ambtenaar, inzonderheid bij rechtsvervolgingen van hen die zich hebben schuldig gemaakt aan bedreigingen, grove beledigingen, beschimpingen, smaad of vergrijpen tegen persoon of goed, waaraan hijzelf of de leden van zijn gezin uit hoofde van zijn hoedanigheid en zijn functie blootstaan.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-4">
      Voor zover de schade die de ambtenaar door deze feiten heeft geleden, niet uit diens opzet of grove nalatigheid is voortgevloeid en hij geen vergoeding heeft kunnen verkrijgen van degenen die de schade hebben veroorzaakt, wordt zij door de Unie gezamenlijk vergoed.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voorgeschiedenis van het geding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirante werkt als ambtenaar bij het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tot en met 16 juni 2020 bekleedde zij de functie van onderzoeker bij de eenheid die voorheen werd aangeduid als eenheid A van OLAF. Binnen deze eenheid behandelde zij als hoofdonderzoeker met name drie lopende zaken, te weten de zaken E, F en G.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 16 juni 2020 is een interne reorganisatie van OLAF in werking getreden. Na deze reorganisatie en rekening houdend met de door rekwirante aangegeven voorkeuren, is zij vanaf die datum tewerkgesteld bij een nieuwe eenheid van OLAF, te weten eenheid B.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Van 2 tot en met 22 juni 2020 was rekwirante met ziekteverlof als gevolg van een medische ingreep. Onder goedkeuring via het computersysteem voor personeelsbeheer van de Commissie, genaamd „Sysper 2” (hierna: „Sysper 2”), is dit verlof voor een aaneengesloten periode van 23 juni tot en met 31 oktober 2020 verlengd, een eerste keer op 23 juni 2020, voor de periode van die datum tot en met 10 juli 2020, een tweede keer op 14 juli, voor de periode van 11 tot en met 31 juli 2020, een derde keer op 4 augustus 2020, voor de periode van 1 tot en met 31 augustus 2020, een vierde keer op 1 september 2020, voor de periode van diezelfde datum tot en met 30 september daaropvolgend en een vijfde keer op 1 oktober 2020, voor de periode van die datum tot en met 31 oktober daaropvolgend.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 2 juni 2020 heeft rekwirante de leden van eenheid A een e‑mail gestuurd met een samenvatting van de zaak E. In dat bericht heeft zij aangegeven dat zij met ziekteverlof was, maar dat zij uit voorzorg en om vertraging te voorkomen, verbonden zou blijven en open zou staan voor ieder contact met betrekking tot deze drie zaken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 8 juni 2020 stuurde een lid van eenheid A een e-mail naar rekwirante en het hoofd van eenheid A. Dit bericht betrof de zaken E, F en G en bevatte opmerkingen en suggesties voor de volgende stappen. Het hoofd van eenheid A antwoordde dat dit lid, gelet op rekwirantes verlof, het toekomstige hoofd van eenheid C (hierna: „hoofd van eenheid C”) moest raadplegen over de vraag of deze de betrokken zaken vóór de reorganisatie van 16 juni 2020 wenste af te sluiten of wilde wachten tot de geplande terugkeer van rekwirante van ziekteverlof na die datum. Dit lid van eenheid A heeft het hoofd van eenheid C een e-mail gestuurd met kopie aan rekwirante en het hoofd van eenheid A. Rekwirante heeft op laatstgenoemde e-mail geantwoord dat zij hoopte dat alle zaken zo spoedig mogelijk zouden kunnen worden afgesloten, gelet op de reorganisatie van OLAF en haar ziekteverlof. Verder gaf zij aan dat zij, hoewel zij met verlof was, bereid was om de eindvoorstellen in de betrokken zaken te ontvangen, zodat deze konden worden afgerond.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op diezelfde datum, 8 juni 2020, heeft rekwirante een e-mail gestuurd naar een collega die de rol van „vertrouwenspersoon” vervulde. Daarin heeft zij die vertrouwenspersoon de in punt 11 van deze conclusie genoemde correspondentie toegestuurd en hem verzocht om advies over haar situatie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Diezelfde dag heeft de secretaris van eenheid A (hierna: „secretaris van eenheid A”) rekwirante een e-mail gestuurd over de wijziging van haar werkplek in verband met de in punt 8 van deze conclusie bedoelde interne reorganisatie van OLAF. In dat bericht heeft zij haar gevraagd of zij het goed vond, gelet op haar ziekteverlof tot en met 22 juni 2020, dat een derde vóór die datum de verhuizing van haar spullen zou voorbereiden. Rekwirante heeft op dezelfde dag geantwoord dat zij dat liever zelf deed.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 9 juni 2020 heeft het hoofd van eenheid C geantwoord op de in punt 11 van deze conclusie genoemde e-mail. Hierbij gaf zij aan dat het haar, gezien de omstandigheden, heel moeilijk leek om de betrokken zaken vóór 16 juni 2020 af te sluiten. Zij verduidelijkte dat het haar realistisch leek dat zaak E medio juli zou worden afgesloten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 23 juni 2020 heeft het hoofd van eenheid C rekwirante een e‑mail gestuurd om het concepteindverslag in zaak E te bespreken. In dat bericht heeft zij rekwirante verzocht om haar te bellen ingeval zij beschikbaar was. Diezelfde dag heeft zij rekwirante een uitnodiging gestuurd om de volgende dag, te weten 24 juni 2020, deel te nemen aan een videoconferentie. De volgende dag, op 24 juni, heeft rekwirante hierop geantwoord dat zij nog steeds met ziekteverlof was en dat deze uitnodiging samenviel met een medische afspraak. Zij voegde daaraan toe dat zij de dag daarna wel de hele dag beschikbaar zou zijn om de betrokken zaak telefonisch te bespreken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Diezelfde dag, 23 juni 2020, heeft rekwirante de in punt 12 van deze conclusie genoemde vertrouwenspersoon een e-mail gestuurd met daarbij de uitnodiging van het hoofd van eenheid C voor de in punt 15 hierboven vermelde videoconferentie. In die e-mail heeft zij hem uitgelegd dat zij tijdens haar ziekteverlof een afspraak in het ziekenhuis had en dat deze uitnodiging meer was dan zij aankon en in strijd was met de regels. Zij vroeg hem om „deze gedraging aan te melden als intimidatie”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 30 juni 2020 heeft de secretaris van eenheid A rekwirante een tweede e-mail gestuurd met de vraag of zij al een besluit had genomen over de verhuizing van haar kantoor.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 1 juli 2020 heeft het hoofd van eenheid C rekwirante twee e-mails gestuurd waarin zij vragen stelde over zaak E. Rekwirante heeft daarop op 6 juli daaropvolgend gereageerd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 1 augustus 2020 heeft rekwirante krachtens de artikelen 24, 59 en 60 van het Statuut een verzoek om bijstand ingediend bij het bevoegde tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”). In haar verzoek verklaarde rekwirante kort gezegd dat de e-mails die zij tijdens haar ziekteverlof had ontvangen, verzoeken waren van haar hiërarchische meerderen of personeel van OLAF om te komen werken of zich onmiddellijk naar haar kantoor te begeven om de verhuizing van haar werkplek voor te bereiden, hetgeen zij beschouwde als pogingen om haar ziekteverlof te onderbreken of te beëindigen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 26 augustus 2020 heeft het hoofd van eenheid C rekwirante een e-mail gestuurd met een nieuw concept van het eindverslag in zaak E. In die e-mail vroeg het hoofd van eenheid C rekwirante of zij de inhoud ervan goedkeurde en of zij een verificatie bij het Europees Octrooibureau (EOB) kon verrichten. Rekwirante heeft daarop geantwoord dat zij nog steeds met ziekteverlof was. In een tweede e-mail heeft het hoofd van eenheid C verduidelijkt dat zij haar eerste bericht had verzonden opdat rekwirante deze bij haar terugkeer zou behandelen. Rekwirante antwoordde haar op 28 augustus daaropvolgend en gaf aan dat het volgens haar niet nodig was haar terugkeer af te wachten om de betrokken verslagen te kunnen afronden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 31 augustus 2020 heeft het hoofd van eenheid C rekwirante een e‑mail gestuurd en haar uitgelegd dat zij, gelet op de aanzienlijke werklast van het betrokken onderzoeksteam, de drie zaken in kwestie niet aan een andere hoofdonderzoeker kon toewijzen en dat zij bijgevolg op haar rekende om die zaken – zoals afgesproken – na haar terugkeer van ziekteverlof af te sluiten. Diezelfde dag heeft zij rekwirante twee andere e-mails gestuurd, die respectievelijk een gewijzigd concepteindverslag in zaak F en een nieuw concepteindverslag in zaak G bevatten. In die twee e-mails heeft zij verduidelijkt dat rekwirante deze pas na haar terugkeer van ziekteverlof hoefde te behandelen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 6 september 2020 heeft rekwirante geantwoord dat haar ziekteverlof was verlengd en dat de betrokken zaken zonder haar konden worden afgesloten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 7 september 2020 heeft rekwirante in de contentmanagementsoftware (OCM) van OLAF elektronisch een verklaring van belangenconflict met betrekking tot zaak G ondertekend.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 8 september 2020 heeft het hoofd van eenheid C rekwirante meegedeeld dat zij in twee van de drie betrokken zaken een nieuwe onderzoeker had aangesteld. Voorts verwees zij naar een overleg om de derde zaak, te weten de in punt 23 van deze conclusie vermelde zaak G, af te sluiten zonder rekwirante. Het hoofd van eenheid C verzocht rekwirante om haar de ontbrekende informatie over deze derde zaak toe te zenden ingeval rekwirante intussen van haar ziekteverlof zou terugkeren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 11 september 2020 heeft rekwirante een e-mail ontvangen van een collega van eenheid C, waarin deze haar feliciteerde met haar succes in het kader van een zaak die door het Gerecht was behandeld. Op 17 september 2020 heeft rekwirante van diezelfde collega nog een e-mail ontvangen met een hyperlink om toegang te krijgen tot het arrest van het Gerecht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 18 september 2020 heeft het hoofd van eenheid C rekwirante een e‑mail gestuurd waarin zij aangaf dat zij de in punt 23 van deze conclusie genoemde verklaring van belangenconflict had gezien. Om een beslissing over die verklaring te kunnen nemen, heeft zij haar voorts om aanvullende informatie over het betrokken belangenconflict verzocht. Rekwirante heeft op 20 september 2020 op dit verzoek geantwoord.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 25 september 2020 heeft het hoofd van eenheid C rekwirante een e‑mail gestuurd om haar te laten weten dat het bestaan van een belangconflict was aanvaard en dat zij niet langer met deze laatste lopende zaak was belast. Zij heeft daarmee vastgesteld dat rekwirante binnen haar eenheid geen zaken meer had.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 28 oktober 2020 heeft het hoofd van eenheid HR.AMC.5 van de Commissie de medische dienst van deze instelling een notitie gestuurd met het verzoek om ten aanzien van rekwirante een invaliditeitsprocedure te starten. Dit verzoek was gebaseerd op het feit dat – in de periode van november 2017 tot en met oktober 2020, te weten een periode van drie jaar – rekwirante in totaal meer dan twaalf maanden met ziekteverlof zou zijn geweest.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 4 december 2020 heeft het bevoegde TABG besloten tot afwijzing van het in punt 19 van deze conclusie vermelde verzoek om bijstand van rekwirante.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 28 februari 2021 heeft rekwirante krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut een klacht ingediend tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 6 mei 2021 vond een videoconferentie plaats tussen rekwirante enerzijds en het Bureau voor onderzoek en disciplinaire zaken (IDOC) en eenheid HR.E.2 (beroep en follow-up van dossiers) van de Commissie anderzijds. Op 10 mei 2021 is rekwirante een samenvatting van de door haar tijdens deze videoconferentie aangevoerde argumenten toegezonden. Op 11 mei 2021 heeft rekwirante haar opmerkingen over deze samenvatting ingediend en documenten overgelegd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 21 mei 2021 heeft de directeur-generaal van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid van de Commissie besloten tot inleiding van de invaliditeitsprocedure, waarbij zij rekwirantes geval aan de invaliditeitscommissie heeft voorgelegd en overeenkomstig artikel 7 van bijlage II bij het Statuut een arts heeft aangesteld om de Commissie te vertegenwoordigen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 31 mei 2021 heeft rekwirante krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut een klacht ingediend tegen het besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 2 juli 2021 heeft het bevoegde TABG bij besluit R/138/21 de klacht van rekwirante tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand verworpen (hierna: „besluit R/138/21 tot afwijzing van de klacht”) wegens het ontbreken van een begin van bewijs voor rekwirantes beweringen. Voorts heeft het bevoegde TABG het verzoek om vergoeding van de geleden schade afgewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 30 september 2021 heeft het bevoegde TABG bij besluit R/301/21 de klacht van rekwirante tegen het besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure afgewezen (hierna: „besluit R/301/21 tot afwijzing van de klacht”), waarbij het heeft geconcludeerd dat rekwirantes klacht tegen het besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure niet-ontvankelijk was.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Procedure bij het Gerecht en bestreden arrest</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Gerecht op 19 oktober 2021, heeft XH krachtens artikel 270 VWEU bij het Gerecht beroep ingesteld tot, in de eerste plaats, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 4 december 2020 tot afwijzing van haar verzoek om bijstand en van besluit R/138/21 tot afwijzing van de klacht dienaangaande. In de tweede plaats heeft rekwirante beroep ingesteld tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 21 mei 2021 tot inleiding van de invaliditeitsprocedure en van besluit R/301/21 tot afwijzing van de klacht dienaangaande. Het beroep van rekwirante strekte tevens tot veroordeling van de Commissie tot betaling aan haar van 20 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die zij zou hebben geleden en tot betaling van de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij het bestreden arrest heeft het Gerecht het door XH ingestelde beroep in zijn geheel verworpen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de eerste plaats heeft het Gerecht geoordeeld dat het besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure geen handeling was waarbij het standpunt van de Commissie definitief werd vastgelegd, maar een handeling ter voorbereiding van een definitief besluit dat aan het einde van de invaliditeitsprocedure zou worden genomen. Aangezien dit besluit voor rekwirante geen bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut was, moest haar verzoek tot nietigverklaring dus niet-ontvankelijk worden verklaard.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de tweede plaats heeft het Gerecht het verzoek tot nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand ongegrond verklaard.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirante had bij het Gerecht vier middelen aangevoerd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het eerste middel was ontleend aan schending van de artikelen 12 bis en 24 van het Statuut, van de zorgplicht, van de artikelen 7 en 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en van het beginsel van behoorlijk bestuur. Het eerste onderdeel van dit middel was ontleend aan de schending van het beginsel dat het vermeende slachtoffer geen bewijs van intimidatie hoeft te leveren. Het tweede onderdeel was ontleend aan het feit dat het bevoegde TABG geen rekening had gehouden met de door rekwirante overgelegde gegevens, in het bijzonder haar medische stukken. Het derde onderdeel was ontleend aan het feit dat het bevoegde TABG zijn beoordeling uitsluitend op de conclusies van de vermeende dader had gebaseerd en had geweigerd zijn controle- en bijstandsbevoegdheid uit te oefenen. Het vierde onderdeel betrof schending van artikel 41 van het Handvest en van het beginsel van behoorlijk bestuur vanuit het oogpunt van schending van het recht om te worden gehoord.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het tweede middel was gebaseerd op schending van de artikelen 12 bis, 24, 59 en 60 van het Statuut en rekwirante heeft in dit verband beklemtoond dat van haar was verlangd om tijdens haar ziekteverlof een taak uit te voeren met doelen die zij niet kon bereiken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met het derde middel werd opgekomen tegen de inleiding van een invaliditeitsprocedure op een datum waarop rekwirante niet aan de vereiste duur van het ziekteverlof zou hebben voldaan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het vierde middel was gebaseerd op niet‑eerbiediging van haar privéleven en gezondheid.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten eerste heeft het Gerecht het vierde onderdeel van het eerste middel niet-ontvankelijk verklaard, aangezien het recht om te worden gehoord niet was aangevoerd ten overstaan van de administratie, en heeft het dit onderdeel hoe dan ook ongegrond verklaard. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten tweede heeft het Gerecht het eerste onderdeel van het eerste middel onderzocht, dat betrekking heeft op het bewijs in het kader van een verzoek om bijstand gebaseerd op vermeende intimidatie, zoals bepaald in artikel 24 van het Statuut. In punt 78 van het bestreden arrest heeft het Gerecht erop gewezen dat wanneer krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut bij de administratie een verzoek om bijstand in de zin van artikel 24 van het Statuut wordt ingediend, zij op grond van de bijstandsplicht en indien zij wordt geconfronteerd met een incident dat in een ordelijke, rustige ambtelijke sfeer geen pas geeft, met de nodige inzet moet optreden. Bovendien moet zij met de door de omstandigheden van het concrete geval vereiste spoed en zorg optreden om de feiten te achterhalen en daar, met kennis van zaken, de passende consequenties aan te verbinden. Hiertoe volstaat het dat de ambtenaar of functionaris die aanspraak maakt op de bescherming van zijn instelling, een begin van bewijs levert van de aanvallen waarvan hij naar zijn zeggen het slachtoffer is geweest. Is dit het geval, dan dient de betrokken instelling passende maatregelen te nemen, en met name een administratief onderzoek in te stellen teneinde in samenwerking met de klager de feiten vast te stellen die aan zijn klacht ten grondslag liggen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de punten 80 en 94 van het bestreden arrest heeft het Gerecht vastgesteld dat wanneer, zoals in casu, de beweringen in het verzoek om bijstand betrekking hebben op psychisch geweld, het aan degene is die om bijstand verzoekt om een begin van bewijs te leveren aan de hand van de definitie in artikel 12 bis, lid 3, van het Statuut. In de punten 82 tot en met 85 van het bestreden arrest heeft het Gerecht rekwirantes argument dat is ontleend aan het arrest CN/Parlement (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>) uitdrukkelijk van de hand gewezen door te wijzen op de bijzondere omstandigheden van dat arrest, waaruit bleek dat het Parlement over tal van andere gegevens beschikte dan die welke CN had verstrekt, die op grond van de zorgplicht in aanmerking hadden moeten worden genomen. Het heeft geoordeeld dat in casu het TABG geen blijk had gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat rekwirante „informatie [moest] verstrekken dat het bestaan van een begin van bewijs van het geweld aantoonde” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten derde heeft het Gerecht het tweede en het derde onderdeel van het eerste middel afgewezen, evenals het tweede en het derde middel, die handelden over de toereikendheid van het bewijs van het gestelde psychische geweld. In de punten 94 tot en met 129 van het bestreden arrest heeft het Gerecht, na de gegevens afzonderlijk en vervolgens tezamen te hebben onderzocht, geoordeeld dat „de ter kennis van het bevoegde TABG gebrachte gegevens geen ernstige twijfel konden doen rijzen over de vraag of was voldaan aan de voorwaarden van artikel 12 bis van het Statuut, zodat het TABG terecht heeft geoordeeld dat rekwirante geen begin van bewijs had geleverd van het bestaan van het psychisch geweld waarvan zij het slachtoffer zou zijn geweest” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het kader van zijn redenering heeft het Gerecht, alvorens de door rekwirante aangevoerde feiten tezamen te beoordelen, de argumenten onderzocht die zij ontleende aan, ten eerste, het besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure, ten tweede, de vermeende verplichting van rekwirante om tijdens haar ziekteverlof te werken, ten derde, de vermeende verplichting van rekwirante om zich naar haar werkplek te begeven voor een interne verhuizing, ten vierde, het feit dat het bevoegde TABG de door rekwirante overgelegde medische gegevens niet in aanmerking zou hebben genomen en, ten vijfde, het vermeend ongepaste gedrag van een collega van rekwirante met betrekking tot een door het Gerecht behandelde zaak.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na het eerste argument, ontleend aan het besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>), als nieuw en dus niet-ontvankelijk te hebben afgewezen, heeft het Gerecht het tweede argument, dat was gebaseerd op de vermeende verplichting van rekwirante om tijdens haar ziekteverlof te werken, behandeld. Het heeft in de punten 99 tot en met 106 van het bestreden arrest de inhoud van de verschillende berichten die tijdens rekwirantes ziekteverlof waren uitgewisseld, opgenoemd en geanalyseerd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het heeft in dit verband benadrukt dat de berichten van 8 en 9 juni 2020 geen enkel verzoek bevatten om specifieke werkzaamheden te verrichten, dat de e-mails van 1 juli 2020 een verzoek om inlichtingen bevatten waarin werd verduidelijkt dat het antwoord pas werd verwacht na rekwirantes terugkeer van ziekteverlof en dat deze berichten beleefd en respectvol waren geformuleerd. Met betrekking tot het verzoek van 23 juni 2020 heeft het Gerecht opgemerkt dat dit verzoek om deel te nemen aan een videoconferentie dateerde van de dag volgend op de aanvankelijk geplande datum voor rekwirantes terugkeer van ziekteverlof en dat het hoofd van eenheid C nog niet op de hoogte was van de verlenging van dat verlof. Met betrekking tot de verzoeken van 26 en 31 augustus 2020 heeft het Gerecht benadrukt dat het hoofd van eenheid C had aangegeven dat de werkzaamheden pas na rekwirantes ziekteverlof hoefden te worden verricht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op al deze elementen heeft het Gerecht daaruit afgeleid dat het weliswaar in principe ongepast is om een ambtenaar of functionaris met ziekteverlof te vragen bepaalde specifieke taken uit te voeren, maar dat in casu „een dergelijke gedraging van het hoofd van eenheid C niet als psychisch geweld [kan] worden aangemerkt” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien heeft het Gerecht in de punten 107 en 108 van het bestreden arrest vastgesteld dat wat de vermeende verplichting van rekwirante betreft om te werken en toegang te hebben tot de dossiers, zelfs na haar verklaring van belangenconflict in zaak G, het verzoek van het hoofd van eenheid C in verband met die zaak ongepast was, maar dat die gedraging op zich geen psychisch geweld kon opleveren. Ten eerste was rekwirante immers de mogelijkheid gelaten om geen gevolg te geven aan het verzoek van het hoofd van eenheid C en ten tweede bleek uit het dossier niet dat laatstgenoemde had aangedrongen op het verkrijgen van de gevraagde inlichtingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat ten slotte rekwirantes argument betreft dat het bevoegde TABG haar tijdens haar ziekteverlof had moeten vervangen, heeft het Gerecht benadrukt dat alle dossiers uiteindelijk zonder haar tussenkomst zijn afgesloten en dat, aangezien haar ziekteverlof aanvankelijk op 22 juni 2020 zou aflopen, de administratie niet kon voorzien dat het achtereenvolgens zou worden verlengd tot eind oktober 2020. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Gerecht heeft daaruit afgeleid dat het bevoegde TABG geen beoordelingsfout had gemaakt door te oordelen dat de onderzochte feiten geen begin van bewijs van psychisch geweld vormden. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De andere door rekwirante genoemde individuele gedragingen zijn achtereenvolgens van de hand gewezen door het Gerecht, dat heeft geoordeeld dat zij geen begin van bewijs van psychisch geweld vormden. In punt 126 van het bestreden arrest heeft het Gerecht ook rekwirantes argument afgewezen dat de aangevoerde gedragingen tezamen, als geheel, psychisch geweld opleverden. Zo heeft het Gerecht in punt 127 van het bestreden arrest benadrukt dat „in een bijzondere context die met name werd gekenmerkt door de reorganisatie van OLAF en de opeenvolgende verlengingen van rekwirantes ziekteverlof waarvan de beschuldigde personen niet vooraf op de hoogte waren”, „rekwirantes bewering”, bij gebreke van enig begin van bewijs, „niet voldoende is om ernstige twijfel te doen rijzen over het feit dat de vermeende daders in het kader van een en dezelfde gedraging van collectief psychisch geweld hebben gehandeld”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten vierde heeft het Gerecht het vierde middel, ontleend aan schending van het recht op eerbiediging van het privéleven en van het recht op gezondheid, afgewezen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de derde en laatste plaats heeft het Gerecht de vordering tot schadevergoeding en de gevraagde maatregelen van instructie afgewezen en bijgevolg het beroep in zijn geheel verworpen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusies van partijen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij akte, neergelegd ter griffie van het Hof op 29 januari 2024, heeft rekwirante een hogere voorziening ingesteld tegen het bestreden arrest, waarbij zij het Hof verzoekt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">het bestreden arrest te vernietigen;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">het besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand en het besluit R/138/21 tot afwijzing van de klacht nietig te verklaren;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">het besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure en het besluit R/301/21 tot afwijzing van de klacht nietig te verklaren;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">vergoeding van de door rekwirante geleden schade te gelasten;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige hogere voorziening en van de procedure bij het Gerecht, en</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">indien vernietiging van het bestreden arrest niet mogelijk mocht blijken, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De Commissie verzoekt het Hof:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de hogere voorziening af te wijzen, en</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">rekwirante te verwijzen in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Analyse</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante onder meer aan dat het Gerecht in het bestreden arrest het bestaan suggereert van een „zware bewijslast die uitsluitend op het slachtoffer rust”, terwijl psychisch geweld „subtiel en systemisch” kan zijn. Zij beroept zich op „het cumulatieve effect” en „de context”, alsook op „de ruimere verplichting van de instelling [van de Unie] om alle beschikbare informatie te onderzoeken en het welzijn van ambtenaren te beschermen”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De Commissie betoogt dat rekwirante met haar vage verklaringen over de bewijsstandaard in werkelijkheid probeert het Hof zover te krijgen dat het terugkomt op de door het Gerecht verrichte beoordeling van de feiten en het bewijs, waartoe het Hof in het kader van een hogere voorziening niet bevoegd is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals ik in de inleiding heb opgemerkt, zal deze conclusie, na een overzicht van de toepasselijke regels inzake de bewijslast, zich richten op het belang van de contextuele elementen in het kader van een op artikel 24 van het Statuut gestoeld verzoek om bijstand en vervolgens op het in aanmerking nemen van die elementen in de onderhavige zaak.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bewijs op het gebied van het verzoek om bijstand bij vermeend psychisch geweld</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Er zij aan herinnerd dat wanneer een ambtenaar of een functionaris meent slachtoffer te zijn van een gedraging van een van zijn hiërarchische meerderen, collega’s of zelfs ondergeschikten die in strijd is met de in artikel 12 bis, lid 1, van het Statuut neergelegde verplichting om zich te onthouden van elke vorm van psychisch geweld of seksuele intimidatie, die ambtenaar of functionaris kan verzoeken om bijstand van de instelling in de zin van artikel 24 van het Statuut, dat is bedoeld om de ambtenaren van de Unie in dat opzicht te beschermen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij vermeend psychisch geweld brengt de bijstandsplicht voor de administratie met name de verplichting mee om het verzoek om bijstand waarin psychisch geweld wordt aangevoerd serieus, snel en vertrouwelijk te onderzoeken en de verzoeker op de hoogte te stellen van het gevolg dat zij aan zijn klacht wil geven. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hiertoe volstaat het dat de ambtenaar of functionaris die om bescherming van het TABG vraagt, een begin van bewijs levert van de handelwijzen waarvan hij het slachtoffer stelt te zijn.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Van de betrokken instelling kan niet worden verlangd dat zij een administratief onderzoek instelt op basis van louter beweringen zonder bewijs. Bij de beoordeling of de vermeende feiten daadwerkelijk hebben plaatsgevonden en wat de reikwijdte ervan is, moet de instelling er ook voor zorgen dat de rechten van de personen die betrokken zijn bij een verzoek om bijstand en waartegen een onderzoek kan worden ingesteld, beschermd worden. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wanneer de verklaringen in het verzoek om bijstand, zoals in casu, betrekking hebben op psychisch geweld, is het dus aan de verzoeker om bijstand om een begin van bewijs van dat geweld te leveren aan de hand van de definitie in artikel 12 bis, lid 3, van het Statuut, welke luidt: „iedere vorm van opzettelijk onbehoorlijk gedrag dat zich gedurende lange tijd herhaaldelijk of systematisch voordoet in de vorm van gedragingen, woorden, handelingen, gebaren of geschriften die de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of de psychische integriteit van de verzoeker kunnen aantasten” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De Unierechter moet de rechtmatigheid van een besluit tot afwijzing van een verzoek om bijstand, zoals in casu aan de orde, beoordelen in het licht van de gegevens die – met name door de verzoeker om bijstand – ter kennis van de inlichting waren gebracht op het moment dat zij haar besluit nam. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit kan betekenen dat rekening wordt gehouden met andere gegevens waarover de administratie beschikt, ook indien deze niet door de verzoeker zijn verstrekt. Zo heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken in het door rekwirante aangevoerde arrest CN/Parlement geoordeeld dat wanneer de administratie over andere informatie beschikt dan die welke door de verzoekende partij is verstrekt, zij rekening moet houden met alle elementen die haar besluit op het verzoek om bijstand kunnen beïnvloeden. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het kader van een beroep tegen een afwijzing van een verzoek om bijstand moet de Unierechter dus nagaan of de betrokken instelling, gelet op alle elementen die haar besluit op het verzoek om bijstand kunnen beïnvloeden, ongeacht of deze van de verzoeker afkomstig zijn, al dan niet een beoordelingsfout heeft gemaakt door dat verzoek af te wijzen zonder een administratief onderzoek in te stellen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien kan psychisch geweld per definitie het resultaat zijn van een geheel van verschillende gedragingen die ieder op zich niet noodzakelijkerwijs psychisch geweld opleveren, maar die, tezamen en in hun context beoordeeld, ook wegens de opeenstapeling ervan in de tijd, als zodanig zouden kunnen worden aangemerkt. Bij het onderzoek naar de vraag of de door een verzoekende partij gestelde gedragingen psychisch geweld vormen, moeten deze feiten daarom zowel afzonderlijk als gezamenlijk worden onderzocht als onderdeel van de algemene werksfeer die is ontstaan door het gedrag van een personeelslid jegens een ander personeelslid. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>) Ook moet rekening worden gehouden met de gehele relevante feitelijke context, waartoe ook besluiten kunnen behoren (zoals beoordelingsrapporten of besluiten om een persoon niet te bevorderen of over te plaatsen), ook al zijn deze niet tijdig aangevochten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>) Het feit dat alle omstandigheden in aanmerking moeten worden genomen, zowel afzonderlijk als in hun geheel, geldt overigens ook wanneer de instelling zich uitspreekt over het bestaan van psychisch geweld na het instellen van een onderzoek (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>) of in het kader van een aansprakelijkheidsprocedure (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In casu blijkt uit het bestreden arrest dat het Gerecht zorgvuldig een dergelijke beoordeling heeft verricht overeenkomstig de hierboven in herinnering gebrachte beginselen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het kader van zijn redenering heeft het Gerecht namelijk om te beginnen rekening gehouden met de door rekwirante aangevoerde afzonderlijke feiten betreffende, ten eerste, het besluit tot inleiding van de invaliditeitsprocedure, ten tweede, de verplichting om tijdens haar ziekteverlof te werken, ten derde, de verplichting om zich naar haar werkplek te begeven voor een interne verhuizing, ten vierde, het feit dat het bevoegde TABG de door rekwirante overgelegde medische gegevens niet in aanmerking heeft genomen en, ten vijfde, het vermeend ongepaste gedrag van een collega van rekwirante met betrekking tot een door het Gerecht behandelde zaak. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>) Vervolgens heeft het Gerecht in de punten 126 tot en met 129 van het bestreden arrest de door rekwirante aangevoerde feiten als geheel beoordeeld.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bijgevolg ben ik geenszins overtuigd door het betoog van rekwirante dat het Gerecht de in casu toepasselijke bewijsregels heeft geschonden omdat het niet alle beschikbare gegevens in aanmerking zou hebben genomen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Belang van contextuele elementen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat meer in het bijzonder de in het bestreden arrest in aanmerking genomen contextuele elementen betreft, heeft het Gerecht, kort gezegd, met name gewezen op een gebrekkige informatievoorziening binnen de dienst. In de punten 105 en 114 van het bestreden arrest heeft het Gerecht namelijk aangegeven dat het hoofd van eenheid C, die rekwirante bepaalde litigieuze e-mails heeft gestuurd, niet op de hoogte was van de verlenging van haar ziekteverlof.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De vraag kan dus rijzen welk belang in het kader van het onderzoek van een verzoek om bijstand wegens intimidatie moet worden toegekend aan een contextueel element zoals een disfunctioneren of een administratieve tekortkoming, voor zover de in casu door het Gerecht vastgestelde gebrekkige informatievoorziening als zodanig kan worden aangemerkt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om te beginnen wijs ik erop dat de beoordeling van de feiten, die, afgezien van een onjuiste opvatting daarvan of een kennelijke beoordelingsfout, tot de uitsluitende bevoegdheid van het Gerecht behoort, ook de beoordeling van contextuele elementen omvat. De vraag of bepaalde soorten feiten al dan niet of slechts in zekere mate in aanmerking kunnen worden genomen bij de beoordeling van psychisch geweld, werpt namelijk een rechtsvraag op, die in hogere voorziening door het Hof kan worden getoetst (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vervolgens zij eraan herinnerd dat de definitie van „psychisch geweld” in de zin van artikel 12 bis, lid 3, van het Statuut verwijst naar een proces dat noodzakelijkerwijs een zekere duur heeft en het bestaan veronderstelt van herhaaldelijk of voortdurend verrichte handelingen die „opzettelijk” zijn, in tegenstelling tot „toevallige” handelingen. Om onder het begrip „psychisch geweld” te vallen, moeten de betrokken gedragingen, woorden, handelingen, gebaren of geschriften bovendien tot gevolg hebben dat de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of psychische integriteit van een persoon wordt aangetast. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>) Het is daarentegen niet vereist dat deze gedragingen, woorden, handelingen, gebaren of geschriften worden verricht met de bedoeling om de persoonlijkheid, de waardigheid of de fysieke of psychische integriteit van een persoon aan te tasten. Met andere woorden, er kan sprake zijn van psychisch geweld in de zin van artikel 12 bis, lid 3, van het Statuut zonder dat de geweldpleger met zijn handelingen de bedoeling had om het slachtoffer in diskrediet te brengen of om diens werkomstandigheden bewust aan te tasten. Het volstaat reeds dat zijn handelingen, wanneer zij bewust werden verricht, objectief dergelijke gevolgen hadden. Het woord „opzettelijk”, gebruikt in artikel 12 bis, lid 3, van het Statuut, mag dus niet worden uitgelegd in die zin dat om een gedraging aan te merken als psychisch geweld, bewijs moet worden geleverd van de bedoeling om schade te berokkenen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aldus volgt uit de bewoordingen van deze definitie volgt dat psychisch geweld betrekking heeft op onbehoorlijk gedrag, dus op individuele gedragingen en niet op tekortkomingen of eventueel disfunctioneren van de instelling.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze individuele gedragingen passen echter in een context die niet buiten beschouwing mag worden gelaten en die, om een situatie te kenmerken als psychisch geweld, afhankelijk van het geval een meer of minder belangrijke rol kan spelen. Intimidatie is immers een complex probleem (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>), dat het gevolg kan zijn van verschillende factoren, zowel endogene (verband houdend met de betrokken personen) als exogene factoren (verband houdend met de werkomgeving).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het komt mij voor dat er een onderscheid kan worden gemaakt tussen enerzijds contextuele elementen die voortvloeien uit de houding van de vermeende geweldpleger en die aan hem kunnen worden toegerekend en anderzijds contextuele elementen die niet aan hem kunnen worden toegerekend, waarbij ik niet wil beweren dat dit onderscheid alle mogelijke gevallen dekt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het hoofd van een dienst kan bijvoorbeeld door zijn persoonlijkheid, zijn harde wijze van bedrijfsvoering of zijn ongerechtvaardigde organisatorische keuzen een „intimiderende” context creëren die de sfeer binnen zijn dienst verziekt (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>), en in dat geval kan de aldus gecreëerde context niet dienen om zijn individuele gedragingen te rechtvaardigen. Derhalve kan niet principieel worden uitgesloten dat een dergelijk contextueel element in bepaalde omstandigheden valt onder de kwalificatie psychisch geweld in het kader van een verzoek om bijstand op grond van artikel 24 van het Statuut.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Daarentegen zijn externe feitelijke contextuele elementen die niet aan het hoofd van een dienst kunnen worden toegerekend, zoals organisatorische problemen als gevolg van personeelstekort wegens ziekte binnen een dienst of als gevolg van een reorganisatie, of administratieve tekortkomingen, hoewel deze als verklaring voor individueel gedrag relevante elementen kunnen zijn bij het beoordelen van gedrag, a priori geen elementen die voortkomen uit individueel gedrag en die als zodanig vallen onder de kwalificatie psychisch geweld. Zo kan de reorganisatie van een dienst (een extern element dat onder de beoordelingsvrijheid van een instelling valt (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>)) licht werpen op individueel „intimiderend” gedrag van een diensthoofd jegens een lid van zijn dienst (gedrag dat bijvoorbeeld bestaat uit gedragingen of handelingen die, bij elkaar opgeteld, psychisch geweld vormen), ook al is die reorganisatie op zich geen element dat het intimiderende gedrag kwalificeert.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">85.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bovendien is de bijstandsplicht van artikel 24 van het Statuut bedoeld om de ambtenaren van de Unie te beschermen en betreft deze de verdediging van ambtenaren en personeelsleden, door hun instelling, tegen handelingen van derden en niet tegen handelingen van de instelling zelf, waarop het toezicht in andere bepalingen van het Statuut wordt geregeld. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>) In dit verband moet worden voorkomen dat onder het mom van psychisch geweld in werkelijkheid bijvoorbeeld slechte arbeidsomstandigheden aan de kaak worden gesteld. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>) Een dergelijke bijstandsplicht lijkt dus geenszins doeltreffend om als zodanig tekortkomingen of disfunctioneren van institutionele aard die losstaan van het betrokken individuele gedrag, te verhelpen. Ik voeg hieraan toe dat een beroep in rechte tegen deze externe tekortkomingen niet onmogelijk is, aangezien in geval van schade het instellen van een aansprakelijkheidsprocedure het geëigende rechtsmiddel kan zijn, voor zover aan de voorwaarden daarvoor is voldaan (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">86.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hieruit volgt mijns inziens dat in het kader van een verzoek om bijstand gebaseerd op artikel 24 van het Statuut, een niet aan de vermeende geweldpleger toe te schrijven disfunctioneren van institutionele of administratieve aard een contextueel element is waarvan het belang per geval moet worden beoordeeld en dat een meer of minder belangrijke rol kan spelen in het kader van de beoordeling door het Gerecht of de betrokken individuele handelingen al dan niet onbehoorlijk zijn.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepassing op het onderhavige geval</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">87.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het met de onderhavige hogere voorziening bestreden arrest heeft het Gerecht op basis van verschillende gegevens geoordeeld dat de betrokken individuele gedragingen niet toereikend waren om een begin van bewijs van psychisch geweld te vormen. Wat meer in het bijzonder de bij e-mail aan rekwirante gerichte verzoeken tijdens haar ziekteverlof betreft, heeft het Gerecht rekening gehouden met de inhoud van de tussen de verschillende betrokken personen (met name het hoofd van eenheid C) en rekwirante uitgewisselde berichten. Het heeft opgemerkt dat daaruit met name bleek dat de antwoorden pas werden verwacht nadat rekwirante van ziekteverlof was teruggekeerd. Het Gerecht heeft ook de toon van die contacten beoordeeld als „zowel beleefd als respectvol”. Het Gerecht heeft bovendien aangegeven dat het hoofd van eenheid C niet op de hoogte was van de verlengingen van het ziekteverlof van rekwirante.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">88.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat meer in het bijzonder deze laatste vaststelling van het Gerecht over de gebrekkige informatievoorziening van het hoofd van eenheid C betreft, merk ik op dat dit door rekwirante wordt betwist. Zij beweert namelijk deze informatie aan het hoofd van eenheid C te hebben doorgegeven.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">89.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dit verband zij er allereerst aan herinnerd dat volgens vaste rechtspraak van het Hof uit artikel 256, lid 1, tweede alinea, VWEU en artikel 58, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie volgt dat het Gerecht bij uitsluiting bevoegd is, enerzijds, om de feiten vast te stellen, behoudens het geval waarin de feitelijke onjuistheid van zijn vaststellingen blijkt uit de aan het Gerecht overgelegde processtukken en, anderzijds, om die feiten te beoordelen. De beoordeling van de feiten levert dus, behoudens het geval van een onjuiste opvatting van de aan het Gerecht overgelegde bewijsstukken, geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">90.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor zover rekwirante in dit verband stelt dat de feiten onjuist zijn opgevat, ben ik vervolgens van mening dat dit argument moet worden afgewezen in het licht van de e-mails die zij aanvoert om aan te tonen dat zij het hoofd van eenheid C in kennis had gesteld van de verlengingen van haar ziekteverlof. De berichten van 2 en 30 juni 2020 waren namelijk gericht aan de leden van eenheid A en rekwirantes andere e-mails, die wel waren gericht aan het hoofd van eenheid C en waarin zij laatstgenoemde liet weten nog steeds met ziekteverlof te zijn (waarvan één bericht dateert van de dag na de eerste verlenging), tonen geenszins aan dat dit feit op die datum bekend was bij de geadresseerde. Ook blijkt niet dat de e-mail van 31 augustus 2020 van het hoofd van eenheid C, waarin zij aangaf niet te weten tot wanneer rekwirante met ziekteverlof zou zijn, door het Gerecht onjuist is opgevat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">91.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Gerecht heeft de feiten dus niet onjuist opgevat door in punt 105 van het bestreden arrest te wijzen op het feit dat „de e-mail van 23 juni 2020 [was] verzonden op een datum die overeenkwam met de dag na de aanvankelijk geplande einddatum van rekwirantes ziekteverlof, dat wil zeggen de vermoedelijke datum van haar terugkeer naar kantoor. Bovendien [bleek] uit verschillende e-mails, en met name uit een e-mail van 31 augustus 2020, dat het hoofd van eenheid C niet op de hoogte was van de verlengingen van dat ziekteverlof, aangezien zij niet haar hiërarchische meerdere was. In deze e‑mails legt zij namelijk uit dat zij pas na elk van de achtereenvolgende verlengingen kennis had kunnen nemen van de duur van rekwirantes ziekteverlof, aangezien zij geen deel uitmaakte van de eenheid waar zij werkte en geen toegang had tot haar dossier in Sysper 2. Voorts blijkt uit de stukken van het dossier dat rekwirante het hoofd van haar eenheid wel op de hoogte heeft gesteld van deze achtereenvolgende verlengingen. Het hoofd van eenheid C behoorde daarentegen niet tot de geadresseerden van deze e-mails.”</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">92.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op dit punt in de redenering moet ik bekennen vraagtekens te plaatsen bij de inhoud van rekwirantes betoog. Ik wijs erop dat volgens vaste rechtspraak uit artikel 256, lid 1, tweede alinea, VWEU, artikel 58, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, artikel 168, lid 1, onder d), en artikel 169, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering volgt dat een hogere voorziening duidelijk moet aangeven tegen welke onderdelen van het arrest waarvan de vernietiging wordt gevorderd, zij is gericht, en welke juridische argumenten die vordering specifiek staven, op straffe van niet-ontvankelijkheid van de hogere voorziening of van het betrokken middel. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">93.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In casu vraag ik mij af, in het bijzonder in het licht van het beginsel van hoor en wederhoor, of rekwirante voldoende duidelijk aanvoert dat de door het Gerecht in punt 105 van het bestreden arrest vastgestelde gebrekkige informatievoorziening van het hoofd van eenheid C, een disfunctioneren of althans een contextueel element vormt waarvan „het cumulatieve effect” onvoldoende in aanmerking is genomen en welke consequenties zij uit een dergelijk argument trekt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">94.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hoe het ook zij, ik ben van mening dat het Gerecht, door rekening te houden met het feit dat het hoofd van eenheid C niet op de hoogte was van de verlengingen van dat ziekteverlof, alle verweten gedragingen heeft beoordeeld in het licht van alle relevante gegevens van de zaak. Ik ben van mening dat het Gerecht daarmee aan de verschillende gegevens waarover het beschikte, afzonderlijk en als geheel, de bewijskracht heeft toegekend die daaraan toekomt overeenkomstig de rechtspraak ter zake, die hierboven in de punten 76 tot en met 86 van deze conclusie in herinnering is gebracht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">95.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mijns inziens dienen de argumenten van rekwirante dienaangaande, voor zover ontvankelijk, dus te worden afgewezen. De vraag of het ontbreken van informatie over de verlengingen van het ziekteverlof een administratief disfunctioneren zou kunnen vormen dat tot ongepaste individuele gedragingen heeft geleid, heeft betrekking op de aansprakelijkheid van de betrokken instelling en lijkt mij derhalve buiten het kader te liggen van het onderhavige geding, dat betrekking heeft op een beroep tot nietigverklaring van de afwijzing van een verzoek om bijstand.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">96.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In zijn te wijzen arrest zal het Hof de verschillende aangevoerde middelen moeten beoordelen. Wat betreft de vraag waarop deze conclusie zich richt, stel ik het Hof voor om, gelet op het bovenstaande, te oordelen dat, in het kader van een verzoek om bijstand op grond van artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, een niet aan de vermeende geweldpleger toe te rekenen disfunctioneren van institutionele of administratieve aard een contextueel element is waarvan het belang per geval door het Gerecht moet worden beoordeeld, hetgeen het in dit geval heeft gedaan. De vraag of het gebrek aan informatie van het hoofd van eenheid C te wijten kan zijn aan een administratief disfunctioneren dat onder de verantwoordelijkheid van de betrokken instelling valt, ligt mijns inziens buiten het kader van de onderhavige hogere voorziening.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Frans.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) Zie de punten 56‑75 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) Arrest van 26 maart 2015 (F‑26/14, EU:F:2015:22; hierna: „arrest CN/Parlement”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) Zie punt 85 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) Zie punt 128 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) Zie de punten 97 en 98 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Zie punt 106 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Zie punt 109 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) Zie punt 111 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Zie de punten 132‑150 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Zie de punten 152‑158 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Zie arrest van 19 december 2019, ZQ/Commissie (T‑647/18, EU:T:2019:884, punt 56; hierna: „arrest ZQ/Commissie”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Zie arrest van 26 januari 1989, Koutchoumoff/Commissie (224/87, EU:C:1989:38, punt 15); arrest ZQ/Commissie (punt 58), en arresten van 19 oktober 2022, JS/GAR (T‑271/20, EU:T:2022:652, punt 144), en 7 december 2023, HV en HW/ECDC (C‑615/22 P, EU:C:2023:961, punt 45).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Zie arrest ZQ/Commissie (punt 59) en arrest van 7 december 2023, HV en HW/ECDC (C‑615/22 P, EU:C:2023:961, punt 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Arrest ZQ/Commissie (punt 60).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Arrest CN/Parlement (punten 52‑57). Ondanks de informatie waarover de administratie beschikte, te weten de door de verzoekende partij bij het adviescomité intimidatie ingediende klacht, die een gedetailleerde beschrijving van het gedrag van het betrokken parlementslid bevatte, de uitleg van de arts en de psycholoog van het Parlement, een ziekmelding van de verzoekende partij en de daarop betrekking hebbende toelichting, het ontslag van de verzoekende partij en de redenen ervan of ook het feit dat een andere persoon eveneens een verzoek om bijstand wegens intimidatie had ingediend tegen dat Parlementslid, was het verzoek om bijstand in deze zaak afgewezen, hetgeen het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft veroordeeld op grond van met name de zorgplicht.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Zie arrest van 6 april 2022, KU/EDEO (T‑425/20, EU:T:2022:224, punten 63 en 64).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Zie arresten van 16 september 2013, Faita/EESC (F‑92/11, EU:F:2013:130, punt 57), en 9 december 2020, GV/Commissie (T‑705/19, EU:T:2020:590, punten 44 en 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Zie naar analogie arresten van 13 juli 2018, SQ/EIB (T‑377/17, EU:T:2018:478, punt 94), en 28 mei 2020, Cerafogli/ECB (T‑483/16 RENV, EU:T:2020:225, punten 396‑399).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Zie arrest van 17 juli 2024, Montanari/EUCAP Sahel Niger (T‑371/22, EU:T:2024:494, punt 135).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) Zie de punten 97‑125 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Zie in die zin de conclusie van advocaat-generaal Saugmandsgaard Øe in de zaak HF/Parlement (C‑570/18 P, EU:C:2020:44, punt 105). Het Hof vernietigde het betrokken bestreden arrest wegens een onjuiste rechtsopvatting op een andere grond (schending van het recht om te worden gehoord) en heeft zich dus niet uitgesproken over het in aanmerking nemen van de contextuele elementen [arrest van 25 juni 2020, HF/Parlement (C‑570/18 P, EU:C:2020:490)].</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Zie arrest van 2 juni 2022, EM/Parlement (C‑299/21 P, EU:C:2022:429, punt 102 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Zie arrest van 30 januari 2020, PV/Commissie (T‑786/16 en T‑224/18, EU:T:2020:17, punten 145 en 146).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Deze complexiteit komt overigens tot uiting in de gebruikte terminologie, die van geval tot geval en per land verschilt. Voor een vergelijkende benadering van intimidatie op het werk, zie Comparative Labor Law &amp; Policy Journal, deel 32, nr. 1, 2010.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Zie in die zin de conclusie van advocaat-generaal Saugmandsgaard Øe in de zaak HF/Parlement (C‑570/18 P, EU:C:2020:44, punt 109).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) Zie met betrekking tot de begrippen „psychisch geweld door leidinggevenden” en „institutioneel psychisch geweld”, Carillon, A., „Le harcèlement moral managérial et le harcèlement moral institutionnel”, La Semaine juridique – Social (JCP S), LexisNexis, Paris, nr. 30‑34, 2 augustus 2022, 1208. Zie ook arrest van 21 januari 2025, Cour de cassation, chambre criminelle (hoogste rechter in burgerlijke en strafzaken, Frankrijk), cassatieberoep nr. 22‑87.145 (FR:CCASS:2025:CR00003), gewezen na advies van advocaat-generaal Tarabeux, waarbij de veroordeling van de bestuurders van France Telecom wegens institutioneel psychisch geweld definitief is geworden. In die zaak, die sterk verschilde van de onderhavige, ging het om de invoering van een nieuw personeelsbeleid, dat over een periode van drie jaar zou leiden tot het vertrek van 22 000 van de 110 000 overheidsfunctionarissen en werknemers van de onderneming, welk beleid het voltallige personeel had ontregeld, een klimaat van angst had gecreëerd en talrijke ziekmeldingen, zelfmoordpogingen en gevallen van zelfmoord had veroorzaakt.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Zie arrest van 13 juli 2018, SQ/EIB (T‑377/17, EU:T:2018:478, punt 105).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Zie arresten van 29 januari 1997, Adriaenssens e.a./Commissie (T‑7/94, EU:T:1997:7, punt 24), en 13 juli 2018, Curto/Parlement (T‑275/17, EU:T:2018:479, punt 111). Zie tevens Lévi, L., Rodrigues, S. en anderen, „Fonction publique de l’Union européenne”, Répertoire de droit européen, Dalloz, Parijs, oktober 2019, punt 87.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Zie in dat verband Van Raepenbusch, S., „Le juge face au harcèlement moral dans le cadre du contentieux de la fonction publique européenne”, Cahiers de droit européen, vol. 46, nr. 1‑2, 2010, blz. 121, in het bijzonder punt 3.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Zie de conclusie van advocaat-generaal Norkus in de zaak Colombani/EDEO (Passief of collectief geweld) (C‑343/23 P, EU:C:2025:268, punt 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Zie bijvoorbeeld arrest van 25 april 2024, NS/Parlement (C‑218/23 P, EU:C:2024:358, punt 58).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>) Zie arresten van 4 april 2019, OZ/EIB (C‑558/17 P, EU:C:2019:289, punt 33), en 11 januari 2024, Planistat Europe en Charlot/Commissie (C‑363/22 P, EU:C:2024:20, punt 40).</p>
</body>
</html>
