(1)

Τα μέτρα που ισχύουν επί του παρόντος είναι ένας οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που έχει επιβληθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 658/2002 του Συμβουλίου (2), στις εισαγωγές νιτρικού αμμωνίου καταγωγής Ρωσίας.

(2)

Η Επιτροπή έλαβε αίτηση για μερική ενδιάμεση επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού.

(3)

Η αίτηση κατατέθηκε από δύο συνδεδεμένους παραγωγούς-εξαγωγείς της Ρωσίας, συγκεκριμένα τις εταιρείες OJSC Acron και OJSC Dorogobuzh οι οποίες ανήκουν στην εταιρεία συμμετοχών «Acron». Οι εν λόγω εταιρείες, λόγω της σχέσης τους, θεωρούνται, για τους σκοπούς της παρούσας έρευνας, ως μια νομική οντότητα («ο αιτών»). Το πεδίο της αίτησης περιορίζεται στην εξέταση της πρακτικής ντάμπινγκ όσον αφορά τον αιτούντα.

(4)

Ο αιτών προέβαλε και προσκόμισε επαρκή, εκ πρώτης όψεως, αποδεικτικά στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία οι περιστάσεις βάσει των οποίων καθορίστηκαν τα μέτρα είχαν μεταβληθεί και οι μεταβολές αυτές είχαν διαρκή χαρακτήρα. Ο αιτών προσκόμισε τεκμήρια, εκ πρώτης όψεως, που δείχνουν ότι η σύγκριση μεταξύ του ιδίου κόστους για το νιτρικό αμμώνιο και των τιμών εξαγωγής του στην Κοινότητα θα οδηγήσει σε μείωση του ντάμπινγκ πολύ πιο κάτω από το επίπεδο των ισχυόντων μέτρων. Επομένως, η συνέχιση της επιβολής μέτρων στα ισχύοντα επίπεδα, τα οποία βασίστηκαν στο επίπεδο του ντάμπινγκ που είχε προγενέστερα καθοριστεί, δεν είναι πλέον απαραίτητη για την αντιστάθμιση του ντάμπινγκ.

(5)

Αφού διαπίστωσε, ύστερα από διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή, ότι υφίστανται επαρκή στοιχεία για την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης, η Επιτροπή ανήγγειλε, στις 19 Δεκεμβρίου 2006, με ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3), την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης των μέτρων αντιντάμπινγκ, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού.

(6)

Η παρούσα επανεξέταση περιορίζεται στην πρακτική ντάμπινγκ και έχει σκοπό να αξιολογήσει εάν τα υφιστάμενα μέτρα είναι ανάγκη να συνεχιστούν, να καταργηθούν ή να τροποποιηθούν σε σχέση με τον αιτούντα.

(7)

Η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2005 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2006 («περίοδος της έρευνας επανεξέτασης» ή «ΠΕΕ»).

(8)

Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα τον αιτούντα καθώς και τους εκπροσώπους της χώρας εξαγωγής και τους κοινοτικούς παραγωγούς για την έναρξη της επανεξέτασης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν να γίνουν δεκτά σε ακρόαση.

(9)

Δεκτά σε ακρόαση έγιναν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη που υπέβαλαν σχετική αίτηση και απέδειξαν ότι είχαν ειδικούς λόγους για να γίνουν δεκτά σε ακρόαση.

(10)

Στον αιτούντα και στις συνδεδεμένες εταιρείες πωλήσεων στη ρωσική εγχώρια αγορά εστάλη ερωτηματολόγιο. Ο αιτών και δύο από τις συνδεδεμένες εταιρείες πωλήσεων απάντησαν πλήρως στο ερωτηματολόγιο.

(11)

Η Επιτροπή αναζήτησε επίσης και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε απαραίτητες για τον προσδιορισμό του ντάμπινγκ. Πραγματοποιήθηκαν επιτόπιοι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις των ακόλουθων εταιρειών:

(12)

Το υπό επανεξέταση προϊόν είναι ταυτόσημο με το αντικείμενο των ερευνών όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 1, δηλαδή τα στερεά λιπάσματα με περιεκτικότητα σε νιτρικό αμμώνιο που υπερβαίνει το 80 % κατά βάρος, καταγωγής Ρωσίας («το υπό εξέταση προϊόν»), το οποίο υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 3102 30 90 , 3102 40 90 , ex 3102 29 00 , ex 3102 60 00 , ex 3102 90 00 , ex 3105 10 00 , ex 3105 20 10 , ex 3105 51 00 , ex 3105 59 00 και ex 3105 90 91 .

(13)

Όπως διαπιστώθηκε στις προηγούμενες έρευνες και επιβεβαιώθηκε στην παρούσα έρευνα, το υπό εξέταση προϊόν και τα προϊόντα που κατασκευάζει και πωλεί ο αιτών στη ρωσική εγχώρια αγορά έχουν τα ίδια βασικά φυσικά και χημικά χαρακτηριστικά και ουσιαστικά τις ίδιες χρήσεις, οπότε θεωρούνται ταυτόσημα προϊόντα με την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Δεδομένου ότι η παρούσα επανεξέταση περιορίστηκε στον προσδιορισμό του ντάμπινγκ όσον αφορά μόνο τον αιτούντα, δεν εξήχθησαν συμπεράσματα για το προϊόν που παράγεται και πωλείται από την κοινοτική βιομηχανία στην κοινοτική αγορά.

(14)

Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, εξετάστηκε κατά πόσο έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες στις οποίες βασίστηκε το ισχύον περιθώριο ντάμπινγκ και εάν η μεταβολή αυτή έχει διαρκή χαρακτήρα.

(15)

Για τον καθορισμό της κανονικής αξίας επαληθεύτηκε, πρώτον, ότι το σύνολο των εγχώριων πωλήσεων του αιτούντος ήταν αντιπροσωπευτικές σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. Διαπιστώθηκε ότι οι εγχώριες πωλήσεις του αιτούντος ήταν αντιπροσωπευτικές σε σύγκριση με τις εξαγωγικές πωλήσεις του, διότι αντιπροσώπευαν πάνω από το 5 % των συνολικών εξαγωγικών πωλήσεων στην Κοινότητα.

(16)

Εν συνεχεία, η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον οι εγχώριες πωλήσεις μπορούσαν να θεωρηθούν ότι πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Για το σκοπό αυτό, εξετάστηκε το κόστος παραγωγής του προϊόντος που παράγει και πωλεί ο αιτών στην εγχώρια αγορά.

(17)

Το φυσικό αέριο είναι η κύρια πρώτη ύλη στη διαδικασία παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος και αντιπροσωπεύει σημαντικό ποσοστό του συνολικού κόστους παραγωγής. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, εξετάστηκε κατά πόσον το κόστος που συνδέεται με την παραγωγή και τις πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος αντικατοπτρίζεται ευλόγως στα αρχεία των ενδιαφερόμενων μερών.

(18)

Βάσει στοιχείων που δημοσιεύθηκαν από διεθνώς αναγνωρισμένες πηγές που ειδικεύονται στις ενεργειακές αγορές, ότι η τιμή που καταβλήθηκε από τον αιτούντα ήταν αφύσικα χαμηλή. Ενδεικτικά, η εν λόγω τιμή αντιστοιχούσε στο ένα πέμπτο της τιμής εξαγωγής φυσικού αερίου από τη Ρωσία και ήταν επίσης σημαντικά χαμηλότερη από την τιμή φυσικού αερίου που καταβλήθηκε από τους κοινοτικούς παραγωγούς. Ως προς αυτό, από όλα τα διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει ότι οι εγχώριες τιμές φυσικού αερίου στη Ρωσία ήταν ελεγχόμενες τιμές, οι οποίες είναι πολύ χαμηλότερες από τις τιμές αγοράς που καταβάλλονται σε μη ελεγχόμενες αγορές όσον αφορά το φυσικό αέριο.

(19)

Επειδή οι δαπάνες για το φυσικό αέριο δεν αντικατοπτρίζονταν εύλογα στα βιβλία του αιτούντος, έπρεπε να αναπροσαρμοστούν. Ελλείψει μη στρεβλωμένων τιμών για το φυσικό αέριο στη ρωσική εγχώρια αγορά, και σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, οι τιμές του φυσικού αερίου έπρεπε να καθοριστούν σε «οποιαδήποτε άλλη εύλογη βάση, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών από άλλες αντιπροσωπευτικές αγορές». Η αναπροσαρμοσμένη τιμή βασίστηκε στη μέση τιμή του ρωσικού φυσικού αερίου όταν πωλούνταν προς εξαγωγή στα σύνορα Γερμανίας/Τσεχικής Δημοκρατίας («Waidhaus»), χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το κόστος τοπικής διανομής. Λόγω του ότι το Waidhaus αποτελεί τον κύριο κόμβο για τις πωλήσεις ρωσικού φυσικού αερίου στην ΕΕ, η οποία είναι η μεγαλύτερη αγορά ρωσικού φυσικού αερίου και έχει τιμές που αντικατοπτρίζουν εύλογα το κόστος, μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτική αγορά.

(20)

Μετά την κοινοποίηση των συμπερασμάτων, ο αιτών υποστήριξε ότι οποιαδήποτε αναπροσαρμογή της τιμής του φυσικού αερίου που κατεβλήθη στην εγχώρια αγορά δεν θα ήταν δικαιολογημένη, διότι τα λογιστικά βιβλία της εταιρείας περιείχαν πλήρως το κόστος που συνδέεται με τη δραστηριότητα της παραγωγής και των πωλήσεων του ομοειδούς προϊόντος στη χώρα καταγωγής.

(21)

Ωστόσο, κατά την εξέταση του κόστους παραγωγής του ομοειδούς προϊόντος δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, πρέπει να προσδιοριστεί εάν το κόστος όπως καταχωρίζεται στους λογαριασμούς της εταιρείας αντανακλά εύλογα τις δαπάνες που συνδέονται με την παραγωγή και την πώληση του προϊόντος που αποτελεί αντικείμενο της έρευνας. Για τους λόγους που εκτίθενται στην αιτιολογική σκέψη 18 δεν διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο. Ο αιτών δεν απάντησε όσον αφορά την πρόδηλη σημαντική διαφορά μεταξύ της καταβαλλόμενης τιμής για το αέριο στη ρωσική εγχώρια αγορά και της τιμής εξαγωγής του φυσικού αερίου από τη Ρωσία, αφενός, και της τιμής που καταβάλλουν οι κοινοτικοί παραγωγοί, αφετέρου. Δεν σχολίασε επίσης το γεγονός ότι οι εγχώριες τιμές για το φυσικό αέριο ήταν ελεγχόμενες στη Ρωσία και δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι αντικατοπτρίζουν εύλογα μια τιμή που καταβάλλεται φυσιολογικά σε μη στρεβλωμένες αγορές. Τέλος, ο αιτών δεν εξήγησε γιατί, παρά τους λόγους που εκτίθενται στην αιτιολογική σκέψη 18, το κόστος του φυσικού αερίου που χρησιμοποίησε για την παραγωγή του ομοειδούς προϊόντος που πωλείται στην εγχώρια αγορά θα αντικατοπτριζόταν εύλογα στα βιβλία του. Συνεπώς, το αίτημα αυτό δεν έγινε δεκτό.

(22)

Ο αιτών υποστήριξε στη συνέχεια ότι, εάν γινόταν αναπροσαρμογή για το φυσικό αέριο, θα χρησιμοποιείτο de facto μια μεθοδολογία για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, η οποία δεν προβλέπεται στο βασικό κανονισμό. Συνεπώς, με την αντικατάσταση των εγχώριων δαπανών για φυσικό αέριο από το υπολογισθέν σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 19 κόστος και λόγω του ότι το κόστος αυτό αποτελεί σημαντικό μέρος του συνολικού κόστους του ομοειδούς προϊόντος και, επομένως, της κατασκευασθείσας κανονικής αξίας, η κανονική αξία θα προσδιοριστεί de facto από τα στοιχεία μιας τρίτης «αντιπροσωπευτικής» αγοράς. Σε σχέση με αυτό, ο αιτών υποστήριξε ότι για τις χώρες με καθεστώς οικονομίας της αγοράς, ο βασικός κανονισμός προβλέπει, ωστόσο, μόνο τις ακόλουθες μεθοδολογίες για τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας:

(23)

Για το θέμα αυτό και όπως αναπτύσσεται στις αιτιολογικές σκέψεις 45 έως 48, πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, ότι η κανονική αξία καθορίστηκε σύμφωνα με τις μεθοδολογίες που περιγράφονται στο άρθρο 2 παράγραφοι 1 έως 6 του βασικού κανονισμού. Ωστόσο, προκειμένου να καθοριστεί εάν οι εγχώριες πωλήσεις έγιναν στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων βάσει τιμής, δηλαδή εάν ήταν επικερδείς, πρέπει πρώτα να εξακριβωθεί εάν το κόστος του αιτούντος ήταν μια αξιόπιστη βάση με την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού. Μόνον αφού καθοριστεί το κόστος κατά τρόπο αξιόπιστο, μπορεί να προσδιοριστεί ποια μεθοδολογία θα χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό της κανονικής αξίας. Είναι, συνεπώς, εσφαλμένος ο ισχυρισμός ότι με το να προσδιορίζονται αξιόπιστα οι δαπάνες σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, εισάγεται νέα μεθοδολογία για τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας.

(24)

Επιπλέον, ο αιτών υποστήριξε ότι με την αναπροσαρμογή του κόστους σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, το ύψος του αναπροσαρμοσμένου κόστους δεν μπορεί να υπερβαίνει το ύψος του αντίστοιχου κόστους στη χώρα εξαγωγής. Με άλλα λόγια, η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για την αναπροσαρμογή του κόστους θα ερχόταν σε αντίθεση με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού που ορίζει ότι η κανονική αξία του ομοειδούς προϊόντος υπολογίζεται βάσει του κόστους παραγωγής στη χώρα καταγωγής.

(25)

Η αναπροσαρμογή του κόστους έγινε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού. Το άρθρο 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού δεν αναφέρεται στο «κόστος παραγωγής στη χώρα καταγωγής», αλλά δίνει ρητώς το δικαίωμα στα θεσμικά όργανα να χρησιμοποιούν το κόστος παραγωγής που προέρχεται «από άλλες αντιπροσωπευτικές αγορές» σε άλλες χώρες πλην της χώρας καταγωγής. Επομένως, το επιχείρημα του αιτούντος απορρίφθηκε.

(26)

Τέλος, τα πορίσματα που εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 18 και 19 ανωτέρω δεν αντιβαίνουν στο άρθρο 1 του βασικού κανονισμού, όπως υποστηρίζει ο αιτών. Πράγματι, αν και το άρθρο 1 του βασικού κανονισμού υποδεικνύει ότι η κανονική αξία πρέπει να καθορίζεται με βάση στοιχεία από τη χώρα εξαγωγής, ο βασικός κανονισμός καθιστά επίσης σαφές ότι ο κανόνας αυτός υπόκειται σε εξαιρέσεις.

(27)

Επομένως, το επιχείρημα του αιτούντος απορρίφθηκε.

(28)

Ο αιτών υποστήριξε στη συνέχεια ότι εάν έπρεπε να γίνει αναπροσαρμογή του κόστους του φυσικού αερίου στην εγχώρια αγορά, η αναπροσαρμογή αυτή πρέπει να βασίζεται είτε

(29)

Πρώτον, το γεγονός ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να έχει επιλέξει διαφορετική βάση δεν καθιστά την επιλογή Waidhaus παράλογη. Το πρώτο κριτήριο για την επιλογή της βάσης στην οποία θα καθοριστούν οι τιμές φυσικού αερίου είναι ότι αντανακλά εύλογα μια τιμή που καταβάλλεται φυσιολογικά σε μη στρεβλωμένες αγορές. Είναι αναμφισβήτητο ότι η συνθήκη αυτή ικανοποιείται όσον αφορά τις τιμές στο Waidhaus. Δεύτερον, το γεγονός ότι ο όγκος του φυσικού αερίου που πωλείτο σε μη ελεγχόμενες τιμές στην εγχώρια αγορά ήταν ήσσονος σημασίας κατά την ΠΕΕ και ότι τέτοιες τιμές βρίσκονταν πιο κοντά στην ελεγχόμενη εγχώρια τιμή παρά στην ελεύθερα καθοριζόμενη τιμή εξαγωγής δείχνει σαφώς ότι αυτές οι μη ελεγχόμενες τιμές ήταν στρεβλωμένες από τις κυριαρχούσες ελεγχόμενες τιμές. Συνεπώς, οι μη ελεγχόμενες εγχώριες τιμές δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν. Θεωρήθηκε επίσης ότι οι ρωσικές τιμές εξαγωγής του φυσικού αερίου στα Βαλτικά κράτη δεν ήταν επαρκώς αντιπροσωπευτικές, λόγω των σχετικά μικρών ποσοτήτων εξαγωγών στις χώρες αυτές. Επιπλέον, δεν ήταν διαθέσιμα τα απαραίτητα στοιχεία για το κόστος μεταφοράς και διανομής και, συνεπώς, δεν μπορούσαν να καθοριστούν αξιόπιστες τιμές στα Βαλτικά κράτη. Μάλιστα, η μεγαλύτερη ποσότητα φυσικού αερίου εξάγεται μέσω του κόμβου Waidhaus που αντιπροσωπεύει, κατ’ αυτόν τον τρόπο, μια ανάλογη βάση για αναπροσαρμογή. Ο αιτών δεν προσκόμισε στοιχεία για την ύπαρξη αντιπροσωπευτικών αγορών, πλην του κόμβου Waidhaus, όπου οι τιμές αντανακλούν εύλογα μια τιμή που καταβάλλεται φυσιολογικά σε μη στρεβλωμένες αγορές. Συνεπώς, τα αιτήματα αυτά απορρίφθηκαν.

(30)

Στο πλαίσιο αυτό, ο αιτών υποστήριξε επίσης ότι αγόρασε περίπου το 50 % του φυσικού αερίου που κατανάλωσε για την παραγωγή λιπασμάτων στη μη ελεγχόμενη αγορά στη Ρωσία. Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι θα συνιστούσε διάκριση σε βάρος του η αναπροσαρμογή του κόστους του φυσικού αερίου ενόσω τέτοιες αναπροσαρμογές δεν θα γίνονταν για τους άλλους εξαγωγείς με υψηλότερο επίπεδο κόστους παρόμοιο με εκείνο του αιτούντος. Πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την επαληθευθείσα απάντηση στο ερωτηματολόγιο, οι προμήθειες του αιτούντος σε φυσικό αέριο στη μη ελεγχόμενη αγορά της Ρωσίας ήταν οριακές κατά την ΠΕΕ. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε.

(31)

Όσον αφορά την τρίτη εναλλακτική δυνατότητα που αναφέρεται στο σημείο iii) της αιτιολογικής σκέψης 28 ανωτέρω, δηλαδή να βασιστεί η αναπροσαρμογή στο πραγματικό κόστος παραγωγής του φυσικού αερίου στη Ρωσία, πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, ότι η εναλλακτική αυτή δυνατότητα δεν προβλέπεται, σε αντίθεση με αυτό που ισχυρίζεται ο αιτών, ρητώς στο άρθρο 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 29, το κυριότερο κριτήριο για την επιλογή της βάσης στην οποία θα καθοριστούν οι τιμές φυσικού αερίου είναι ότι αντανακλά εύλογα μια τιμή που καταβάλλεται φυσιολογικά σε μη στρεβλωμένες αγορές. Συνεπώς, το εάν η τιμή του φυσικού αερίου που χρεώνει ο προμηθευτής στους πελάτες γίνεται με κέρδος, δεν έχει σχέση με το θέμα. Συνεπώς, το επιχείρημα αυτό απορρίφθηκε.

(32)

Ο αιτών ισχυρίστηκε επιπλέον ότι οι εγχώριες τιμές για το φυσικό αέριο στη Ρωσία που ελέγχονται από το κράτος αυξάνονται συνεχώς και φθάνουν σε επίπεδα που καλύπτουν το κόστος παραγωγής του φυσικού αερίου. Συνεπώς, η τιμή στην εγχώρια αγορά δεν μπορεί να θεωρηθεί μη ανταγωνιστική ή αφύσικα χαμηλή.

(33)

Το επιχείρημα αυτό είναι αβάσιμο δεδομένου ότι το ορθό κριτήριο για την επιλογή αντιπροσωπευτικής αγοράς δεν είναι εάν οι τιμές είναι επικερδείς καθ’ εαυτές αλλά εάν οι τιμές αντανακλούν εύλογα μια τιμή που καταβάλλεται φυσιολογικά σε μη στρεβλωμένες αγορές, όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 29 ανωτέρω. Αυτό όμως δεν ισχύει για τιμές ελεγχόμενες από το κράτος. Επιπλέον, το επιχείρημα αυτό έρχεται σε αντίφαση με τις δημόσιες δηλώσεις του ρώσου προμηθευτή αερίου (όπως επιβεβαιώνεται από τους δημοσιευμένους ελεγμένους λογαριασμούς του) σύμφωνα με τις οποίες οι εγχώριες τιμές του ρωσικού φυσικού αερίου δεν καλύπτουν το κόστος παραγωγής, μεταφοράς και πωλήσεων. Ως εκ τούτου, το εν λόγω επιχείρημα απορρίφθηκε.

(34)

Όσον αφορά τη μέθοδο υπολογισμού της τιμής του φυσικού αερίου στο Waidhaus, ο αιτών υποστήριξε ότι ο ρωσικός εξαγωγικός δασμός που καταβάλλεται για όλες τις εξαγωγές θα έπρεπε να αφαιρεθεί από την τιμή Waidhaus, λόγω του ότι ο εξαγωγικός δασμός δεν γεννάται εγχωρίως.

(35)

Πράγματι, η τιμή αγοράς στο Waidhaus, που θεωρείται αντιπροσωπευτική αγορά με την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, είναι η τιμή μετά τους εξαγωγικούς φόρους και όχι η τιμή προ φόρων. Από την οπτική γωνία του αγοραστή είναι η τιμή που πρέπει να καταβάλλει στο Waidhaus που έχει σημασία και, από την άποψη αυτή, δεν έχει σημασία ποιο ποσοστό της τιμής αποτελεί εξαγωγικό φόρο και ποιο ποσοστό καταβάλλεται στον προμηθευτή φυσικού αερίου. Ο τελευταίος, από την άλλη πλευρά, θα μεγιστοποιεί πάντα την τιμή του και, συνεπώς, θα χρεώνει την υψηλότερη τιμή στους πελάτες που είναι πρόθυμοι να την καταβάλουν. Δεδομένου ότι η τιμή αυτή είναι πάντα πάνω από το κόστος παραγωγής, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στον προμηθευτή να πραγματοποιήσει τεράστια κέρδη, η οριοθέτηση της τιμής δεν επηρεάζεται κατά κύριο λόγο από το ποσό του εξαγωγικού φόρου αλλά από την τιμή που είναι πρόθυμοι να καταβάλουν οι πελάτες. Συνεπώς, εξήχθη το συμπέρασμα ότι η τιμή που περιλαμβάνει τον εξαγωγικό φόρο, και όχι η τιμή προ φόρου, είναι η τιμή που διαμορφώνεται σε μια μη στρεβλωμένη αγορά. Κατά συνέπεια, τα επιχειρήματα του αιτούντος απορρίφθηκαν.

(36)

Ο αιτών υποστήριξε στη συνέχεια ότι η τιμή στο Waidhaus έπρεπε να αναπροσαρμοστεί για λόγους ποιότητας, διαθεσιμότητας, εμπορευσιμότητας, μεταφοράς και άλλων όρων πώλησης οι οποίοι ενδέχεται να είναι διαφορετικοί στην εξαγωγική και στην εγχώρια αγορά φυσικού αερίου. Πρώτον, πρέπει να σημειωθεί ότι η τιμή στο Waidhaus ήταν πράγματι αναπροσαρμοσμένη λόγω του διαφορετικού κόστους μεταφοράς μεταξύ εξαγωγικής και εγχώριας αγοράς και ότι ο ισχυρισμός του αιτούντος για το θέμα αυτό δεν ήταν δικαιολογημένος και έπρεπε να απορριφθεί. Όσον αφορά τα άλλα στοιχεία του κόστους, ο αιτών δεν προσκόμισε περισσότερα στοιχεία ή συνοδευτικά τεκμήρια. Ειδικότερα, ο αιτών δεν απέδειξε ότι υπήρχαν διαφορές ως προς την ποιότητα, τη διαθεσιμότητα, την εμπορευσιμότητα και άλλους όρους πώλησης που θα δικαιολογούσαν περαιτέρω αναπροσαρμογές, ούτε παρείχε σχετικές πληροφορίες, ούτε επιχείρησε να ποσοτικοποιήσει αυτές τις διαφορές.

(37)

Στο πλαίσιο αυτό, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι δεν είχαν γίνει αναπροσαρμογές στην τιμή στο Waidhaus για φυσικά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι, αφού το φυσικό αέριο είναι διαθέσιμο σε μεγάλες ποσότητες στη Ρωσία και όχι στην Κοινότητα, οι τιμές στη Ρωσία είναι φυσικό να είναι χαμηλότερες από την τιμή του εξαγόμενου αερίου. Επιπλέον, υποστήριξε ότι η εξαγωγική ικανότητα ήταν περιορισμένη από τους περιορισμούς του υφιστάμενου συστήματος μεταφοράς του αερίου, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των εξαγωγικών τιμών της Ρωσίας. Ο αιτών υποστήριξε επίσης ότι τα «αφύσικα υψηλά κέρδη» του ρώσου προμηθευτή φυσικού αερίου στην εξαγωγική αγορά έπρεπε να αφαιρεθούν από τη χρησιμοποιηθείσα τιμή του Waidhaus.

(38)

Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 29 ανωτέρω, το κυριότερο κριτήριο για την επιλογή των τιμών Waidhaus βάσει των οποίων θα καθοριστούν οι τιμές φυσικού αερίου είναι ότι υπάρχει μια εύλογη αντιστοιχία με τις τιμές που καταβάλλονται φυσιολογικά σε μη στρεβλωμένες αγορές. Οι συνθήκες αγοράς που κυριαρχούν στην εγχώρια αγορά δεν έχουν σημασία για το θέμα αυτό. Επομένως, τα εν λόγω επιχειρήματα έπρεπε να απορριφθούν.

(39)

Ο αιτών αντέτεινε επίσης ότι το εμπορικό περιθώριο των τοπικών διανομέων είχε προστεθεί στην αναπροσαρμοσμένη τιμή του φυσικού αερίου, υποστηρίζοντας ότι τα κέρδη των διανομέων συμπεριλαμβάνονταν ήδη στην τιμή του Waidhaus. Για το θέμα αυτό ο αιτών ισχυρίστηκε ότι οι τοπικοί διανομείς στη Ρωσία ήταν θυγατρικές του προμηθευτή φυσικού αερίου και, συνεπώς, εάν προστίθετο το κέρδος αυτών των διανομέων θα σήμαινε ότι υπολογιζόταν διπλά.

(40)

Κατ’ αρχάς, ας σημειωθεί ότι το εμπορικό περιθώριο των τοπικών διανομέων δεν περιλαμβάνει μόνον το περιθώριο κέρδους των εν λόγω εταιρειών αλλά και το κόστος τους μεταξύ προμήθειας και επαναπώλησης του φυσικού αερίου.

(41)

Δεύτερον, το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί πλέον να επαληθευτεί επαρκώς. Και αυτό λόγω του ότι ο προμηθευτής φυσικού αερίου στη Ρωσία και οι θυγατρικές εταιρείες του δεν υπόκεινται στην παρούσα έρευνα και, συνεπώς, δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για την οργάνωση και τη διάρθρωση του κόστους. Ας σημειωθεί επίσης ότι η κατάσταση στη Ρωσία, από την άποψη αυτή, λόγω, μεταξύ άλλων, των στενών δεσμών μεταξύ του προμηθευτή αερίου και της ρωσικής κυβέρνησης, δεν είναι επαρκώς διαφανής ώστε να επιτρέπει επαρκή πρόσβαση στα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία.

(42)

Επιπλέον, ο αιτών, ο οποίος φέρει και το βάρος της απόδειξης, δεν ήταν σε θέση να υποβάλει περισσότερα στοιχεία ή τεκμήρια που να δείχνουν εάν και σε ποιο βαθμό το κόστος διανομής περιλαμβανόταν πράγματι στην τιμή Waidhaus. Ωστόσο, επειδή οι εγχώριοι πελάτες αγόραζαν το φυσικό αέριο από τους τοπικούς προμηθευτές, έπρεπε να θεωρηθεί δεδομένο ότι πλήρωναν το κόστος της τοπικής διανομής το οποίο δεν περιλαμβάνεται, καθ’ εαυτό, στην τιμή Waidhaus προ αναπροσαρμογών. Συνεπώς, σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας έπρεπε να θεωρηθεί ότι η αναπροσαρμογή αυτή ήταν δικαιολογημένη και, συνεπώς, το επιχείρημα έπρεπε να απορριφθεί.

(43)

Ωστόσο, τα κοινοτικά θεσμικά όργανα θεώρησαν ότι μπορεί να είναι σημαντικός ο αντίκτυπος στον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ για τη συγκεκριμένη αναπροσαρμογή. Κατά συνέπεια, λόγω της ιδιαίτερης κατάστασης που περιγράφεται ανωτέρω στην αιτιολογική σκέψη 41, θεωρήθηκε ότι, εάν ο αιτών παρέχει επαρκή επαληθεύσιμα στοιχεία, η Επιτροπή δύναται να εξετάσει το ενδεχόμενο επανέναρξης της έρευνας για το εν λόγω θέμα.

(44)

Ο αιτών διατύπωσε επίσης αιτιάσεις για τη μη ανταγωνιστική εγχώρια τιμολόγηση του αερίου στη Γερμανία. Ας σημειωθεί ότι βρίσκονται σε εξέλιξη έρευνες των γερμανικών αρχών ανταγωνισμού σχετικά με τις τιμές πώλησης του φυσικού αερίου στην εγχώρια αγορά από τους κυριότερους γερμανούς διανομείς και, συνεπώς, το θέμα δεν συνδέεται καθόλου με την τιμή στην οποία πωλείται το ρωσικό εξαγόμενο φυσικό αέριο στο Waidhaus.

(45)

Μετά την αναπροσαρμογή του κόστους παραγωγής, όπως περιγράφεται ανωτέρω, δεν έγιναν εγχώριες πωλήσεις στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού.

(46)

Θεωρήθηκε, συνεπώς, ότι οι εγχώριες τιμές δεν παρείχαν κατάλληλη βάση για τον καθορισμό της κανονικής αξίας και ότι έπρεπε να εφαρμοστεί άλλη μέθοδος. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 3 και 6 του βασικού κανονισμού, η κανονική αξία κατασκευάστηκε με την προσθήκη στο κόστος παρασκευής του εξαγωγέα για το υπό εξέταση προϊόν, αναπροσαρμοσμένου όπου χρειαζόταν όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 19 ανωτέρω, ενός εύλογου ποσού για τα έξοδα πώλησης και τα γενικά και διοικητικά έξοδα (Π&ΓΔ) και ενός εύλογου ποσού για το κέρδος.

(47)

Τα έξοδα Π&ΓΔ και το κέρδος δεν μπόρεσαν να καθοριστούν βάσει της εισαγωγικής φράσης του άρθρου 2 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού, λόγω του ότι ο αιτών δεν είχε αντιπροσωπευτικές εγχώριες πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων. Δεν μπορούσε να εφαρμοστεί το άρθρο 2 παράγραφος 6 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, διότι η έρευνα αφορούσε μόνον τον αιτούντα. Όμως δεν μπορούσε να εφαρμοστεί ούτε και το άρθρο 2 παράγραφος 6 στοιχείο β), εφόσον θα έπρεπε να αναπροσαρμοστεί και το κόστος κατασκευής του αιτούντος, όσον αφορά τις δαπάνες φυσικού αερίου, για προϊόντα που ανήκουν στην ίδια γενική κατηγορία εμπορευμάτων, και αυτό για τους λόγους που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 18 ανωτέρω. Συνεπώς, τα έξοδα Π&ΓΔ και το κέρδος καθορίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού.

(48)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, τα έξοδα Π&ΓΔ βασίστηκαν σε εύλογη μέθοδο. Η αγορά της Βορείου Αμερικής διαθέτει σημαντικό όγκο εγχώριων πωλήσεων και ένα σημαντικό βαθμό ανταγωνισμού από εγχώριες αλλά και από αλλοδαπές εταιρείες. Επ’ αυτού, εξετάστηκαν οι δημοσιοποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις μείζονες εταιρείες που λειτουργούν στον εμπορικό κλάδο των λιπασμάτων. Διαπιστώθηκε ότι τα αντίστοιχα στοιχεία από παραγωγούς της Βορείου Αμερικής (ΗΠΑ και Καναδά) θα ήταν τα πλέον κατάλληλα για τους σκοπούς της έρευνας, δεδομένης της μεγάλης διαθεσιμότητας αξιόπιστων και ολοκληρωμένων δημόσιων οικονομικών πληροφοριών από εταιρείες που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο στην περιοχή αυτή. Συνεπώς, τα έξοδα Π&ΓΔ και το κέρδος καθορίστηκαν βάσει των σταθμισμένων μέσων εξόδων Π&ΓΔ και του κέρδους τριών βορειοαμερικανών παραγωγών, οι οποίοι, όπως διαπιστώθηκε, συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων εταιρειών του κλάδου των αζωτούχων λιπασμάτων, όσον αφορά τις εγχώριες πωλήσεις τους στην ίδια γενική κατηγορία προϊόντων (αζωτούχα λιπάσματα). Αυτοί οι τρεις παραγωγοί θεωρήθηκαν αντιπροσωπευτικοί του κλάδου των αζωτούχων λιπασμάτων και, κατά συνέπεια, τα έξοδα Π&ΓΔ και τα κέρδη τους θεωρήθηκαν επίσης αντιπροσωπευτικά εκείνων που βαρύνουν τις εταιρείες που λειτουργούν επιτυχώς στο συγκεκριμένο εμπορικό κλάδο. Πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπήρξαν ενδείξεις ότι το υπολογισθέν με αυτόν τον τρόπο ποσό κέρδους θα υπερέβαινε το κέρδος που αποκόμισαν άλλοι ρώσοι παραγωγοί από τις πωλήσεις της ίδιας γενικής κατηγορίας στην εγχώρια αγορά τους.

(49)

Η κοινοτική βιομηχανία διατύπωσε αντιρρήσεις σχετικά με την προαναφερθείσα προσέγγιση για τον προσδιορισμό των εξόδων Π&ΓΔ και υποστήριξε ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν τα ίδια έξοδα Π&ΓΔ του αιτούντος. Ωστόσο, το άρθρο 2 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού ορίζει ότι τα ποσά για τα έξοδα Π&ΓΔ πρέπει να υπολογίζονται με βάση τα πραγματικά στοιχεία για την παραγωγή και τις πωλήσεις του εξεταζόμενου παραγωγού-εξαγωγέα, εφόσον οι πωλήσεις πραγματοποιούνται κατά τις συνήθεις εμπορικές πράξεις. Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 45 και 46 δεν ισχύει αυτό στην παρούσα περίπτωση και, συνεπώς, το επιχείρημα απορρίφθηκε.

(50)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού, η τιμή εξαγωγής καθορίστηκε βάσει της πραγματικά καταβληθείσας ή καταβλητέας τιμής για το υπό εξέταση προϊόν όταν αυτό πωλείται για εξαγωγή στην Κοινότητα.

(51)

Η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής συγκρίθηκαν σε επίπεδο τιμών εκ του εργοστασίου. Για να εξασφαλιστεί δίκαιη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, πραγματοποιήθηκαν οι δέουσες αναπροσαρμογές για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές που επηρεάζουν τόσο τις τιμές όσο και τη συγκρισιμότητα των τιμών, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού. Έγιναν οι κατάλληλες αναπροσαρμογές για τα έξοδα μεταφοράς, πίστωσης, συσκευασίας και τα τραπεζικά έξοδα όπου αυτό θεωρήθηκε εύλογο, ακριβές και αιτιολογημένο με επαληθευμένα αποδεικτικά στοιχεία.

(52)

Το περιθώριο ντάμπινγκ καθορίστηκε με βάση τη σύγκριση μιας σταθμισμένης μέσης κανονικής αξίας με ένα σταθμισμένο μέσο όρο τιμών εξαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 11 και 12 του βασικού κανονισμού.

(53)

Η έρευνα έδειξε ότι εφαρμοζόταν πρακτική ντάμπινγκ κατά την ΠΕΕ. Το περιθώριο ντάμπινγκ, εκφρασμένο ως ποσοστό της τιμής CIF στα κοινοτικά σύνορα, πριν από την καταβολή του δασμού, είναι της τάξης του 42,06 %.

(54)

Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, εξετάστηκε επίσης κατά πόσον η μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά την πρακτική ντάμπινγκ θα μπορούσε να θεωρηθεί ευλόγως ότι έχει διαρκή χαρακτήρα.

(55)

Από αυτή την άποψη πρέπει να σημειωθεί ότι η κανονική αξία στην αρχική έρευνα καθορίστηκε με βάση τις τιμές κερδοφόρων πωλήσεων στην εσωτερική αγορά των ΗΠΑ, δεδομένου ότι εκείνη την εποχή η Ρωσία δεν ήταν χώρα με οικονομία της αγοράς. Στο πλαίσιο της τρέχουσας έρευνας επανεξέτασης, η Ρωσία θεωρείται χώρα με οικονομία της αγοράς και, κατά συνέπεια, η κανονική αξία καθορίστηκε με βάση το κόστος παραγωγής του αιτούντος, ύστερα από ενδεχόμενες αναγκαίες αναπροσαρμογές. Κανένα στοιχείο δεν έδειξε ότι η κανονική αξία που καθορίστηκε στο πλαίσιο της παρούσας επανεξέτασης δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει διαρκή χαρακτήρα.

(56)

Δεν βρέθηκαν στοιχεία που να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι εξαγωγικές πωλήσεις δεν θα εξακολουθούσαν να γίνονται στο ίδιο επίπεδο τιμών.

(57)

Με βάση τα παραπάνω, εξάγεται το συμπέρασμα ότι η μεταβολή των συνθηκών σε σχέση με την αρχική έρευνα για το ντάμπινγκ (τώρα η έρευνα βασίστηκε στη σύγκριση της ιδίας κανονικής αξίας και των τιμών εξαγωγής του αιτούντος) θα μπορούσε να θεωρηθεί εύλογα ότι έχει διαρκή χαρακτήρα.

(58)

Εφόσον στην αρχική έρευνα ο δασμός που επιβλήθηκε είχε τη μορφή πάγιου ποσού ανά τόνο, θα πρέπει να λάβει την ίδια μορφή και κατά την τρέχουσα έρευνα. Ο υπολογισθείς δασμός βάσει του τρέχοντος περιθωρίου ντάμπινγκ θα ήταν 48,09 ευρώ ανά τόνο.

(59)

Υπενθυμίζεται ότι, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 94 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 658/2002, κατά την επιβολή των οριστικών δασμών το 2002, χρησιμοποιήθηκε το περιθώριο ζημίας για τον προσδιορισμό του οριστικού δασμού που έπρεπε να επιβληθεί σύμφωνα με τον κανόνα του ελάχιστου δασμού. Όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 658/2002, ο ισχύων δασμός εξαρτάται από το συγκεκριμένο τύπο του προϊόντος και διαφέρει από 41,42 ευρώ ανά τόνο έως 47,07 ευρώ ανά τόνο.

(60)

Δεδομένου ότι ο δασμός που υπολογίστηκε βάσει του τρέχοντος περιθωρίου ντάμπινγκ είναι υψηλότερος από τον ισχύοντα δασμό, η επανεξέταση πρέπει να περατωθεί χωρίς τροποποίηση του ύψους του δασμού που εφαρμόζεται στον αιτούντα, ο οποίος θα πρέπει να διατηρηθεί στο ύψος του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που καθορίστηκε κατά την αρχική έρευνα.

(61)

Ο αιτών εκδήλωσε ενδιαφέρον για την υποβολή προσφοράς ανάληψης υποχρεώσεων, αλλά δεν υπέβαλε επαρκώς τεκμηριωμένη προσφορά εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορούσε να δεχτεί καμία προσφορά ανάληψης υποχρεώσεων. Ωστόσο, θεωρείται ότι η πολυπλοκότητα των διαφόρων θεμάτων και, ειδικότερα:

υποδεικνύουν ότι είναι ανάγκη να εξεταστεί εάν θα ήταν εφικτός ο συνδυασμός μιας αναπροσαρμοσμένης ελάχιστης τιμής και ενός ποσοτικού ανώτατου ορίου.

(62)

Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, λόγω της πολυπλοκότητας ο αιτών δεν μπόρεσε να διατυπώσει μια αποδεκτή προσφορά ανάληψης υποχρεώσεων εντός της καθορισθείσας προθεσμίας. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, το Συμβούλιο θεωρεί ότι πρέπει, κατ’ εξαίρεση, να δοθεί η δυνατότητα στον αιτούντα να ολοκληρώσει την προσφορά του και πέραν της προαναφερθείσας προθεσμίας αλλά εντός δέκα ημερολογιακών ημερών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

(63)

Τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να περατωθεί η παρούσα επανεξέταση και να διατηρηθεί ο υφιστάμενος δασμός αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που παράγει ο αιτών. Όλα τα μέρη είχαν τη δυνατότητα υποβολής σχολίων. Τα σχόλια τους ελήφθησαν υπόψη όπου αυτό ήταν δικαιολογημένο και τεκμηριωμένο βάσει στοιχείων,