[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 20.11.2007

KOM(2007) 743 wersja ostateczna

2007/0255 (AVC)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie podpisania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony

Wniosek

DECYZJA RADY I KOMISJI

w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony

(przedstawione przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Dwa załączone wnioski stanowią instrumenty prawne umożliwiające podpisanie i zawarcea układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (USiS) między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Serbii, zwanej dalej Serbią, z drugiej strony: (i) wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania układu; (ii) wniosek dotyczący decyzji Rady i Komisji w sprawie zawarcia układu.

2. W kwietniu 2005 r. Komisja przedstawiła swoje sprawozdanie dotyczące możliwości zawarcia USiS z Serbią i Czarnogórą[1]. W sprawozdaniu uznano, że Serbia i Czarnogóra jest dostatecznie przygotowana do negocjacji w sprawie USiS. W dniu 3 października 2005 r. Rada upoważniła Komisję do negocjacji układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Serbią i Czarnogórą. Dnia 10 października 2005 r. rozpoczęto negocjacje w sprawie zawarcia układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Serbią i Czarnogórą. Ponieważ Serbia nie spełniła warunku określonego w konkluzjach Rady z dnia 3 października 2005 r.[2] dotyczącego pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (MTKJ), w dniu 3 maja 2006 r. Komisja podjęła decyzję o przerwaniu negocjacji dotyczących USiS.

3. W następstwie referendum przeprowadzonego w maju 2006 r. parlament Czarnogóry przyjął dnia 3 czerwca 2006 r. deklarację niepodległości i Republika Czarnogóry wystąpiła z Federacji Serbii i Czarnogóry. W związku z powyższym faktem w dniu 24 lipca 2006 r. przyjęto zmienione wytyczne negocjacyjne w odniesieniu do Serbii.

4. Nowy serbski rząd poczynił widoczne postępy we współpracy w MTKJ w maju i czerwcu 2007 r., co umożliwiło Komisji wznowienie negocjacji w dniu 13 czerwca 2007 r. Negocjacje te zakończyły się dnia 10 września 2007 r. i, po konsultacjach z państwami członkowskimi UE, układ o stabilizacji i stowarzyszeniu został parafowany w Brukseli dnia 7 listopada 2007 r.

5. Warunkiem podjęcia ostatecznej decyzji o podpisaniu USiS jest spełnienie przez Serbię warunku politycznego wyznaczonego przez Radę przy przyjmowaniu wytycznych negocjacyjnych[3] – pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (MTKJ). Niniejszy wniosek nie wpływa na ocenę wypełnienia przez Serbię zobowiązań w tym kontekście.

Podczas przyjmowania wytycznych negocjacyjnych w październiku 2005 r. Komisja i Rada wspólnie oświadczyły, że przed podjęciem ostatecznej decyzji:

1. Komisja przedłoży Radzie sprawozdanie z dopełnienia warunku politycznego oraz że:

2. Rada i Komisja dokonają wspólnego przeglądu postępów poczynionych przez Serbię.

W związku z powyższym Komisja przedłoży sprawozdanie Radzie, w odpowiednim terminie i zgodnie ze wspólnym oświadczeniem, a następnie Komisja i Rada dokonają wspólnego przeglądu postępów przed podjęciem ostatecznej decyzji o podpisaniu USiS z Serbią.

6. Postanowienia układu o stabilizacji i stowarzyszeniu koncentrują się wokół następujących głównych elementów:

- zapewnienie dialogu politycznego z Serbią;

- zapisy dotyczące zacieśnienia współpracy regionalnej, obejmujące perspektywę ustanowienia strefy wolnego handlu między krajami regionu;

- perspektywa ustanowienia strefy wolnego handlu między Wspólnotą a Serbią w ciągu pięciu lat od wejścia w życie układu;

- zapisy dotyczące przepływu pracowników, swobody przedsiębiorczości, świadczenia usług, płatności bieżących i przepływu kapitału;

- zobowiązanie Serbii do zbliżenia swojego ustawodawstwa do przepisów WE, szczególnie w kluczowych dziedzinach rynku wewnętrznego;

- zapisy dotyczące współpracy z Serbią w szerokim wachlarzu dziedzin, w tym w przestrzeni sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa.

- zapisy dotyczące utworzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, która nadzoruje wdrażanie układu; Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz Komitetu Parlamentarnego Stowarzyszenia.

7. Komisja zwraca się do Rady o ostateczne zatwierdzenie tekstu USiS oraz wszczęcie procedury podpisania i zawarcia układu na podstawie dwóch dołączonych wniosków.

8. W obu Wspólnotach Europejskich (Wspólnota Europejska i Europejska Wspólnota Energii Atomowej) obowiązują odmienne procedury podpisania i zawarcia układu: a) jeśli chodzi o podpisanie układu, w art. 300 ust. 2 tiret pierwsze zdanie pierwsze Traktatu WE przewidziano obowiązek przyjęcia przez Radę odrębnej decyzji dotyczącej podpisania układu w imieniu Wspólnoty Europejskiej; Traktat EWEA nie wymaga przyjęcia podobnych aktów.

b) jeśli chodzi o zawarcie układu:

- Rada zawiera układ w imieniu Wspólnoty Europejskiej po wyrażeniu zgody przez Parlament Europejski, na mocy art. 310 Traktatu;

- Rada zatwierdza układ w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej na mocy art. 101 akapit drugi Traktatu EWEA; po czym układ zostaje zawarty przez Komisję.

9. Zgodnie z powyższym Komisja zwraca się do Rady o podjęcie, w przypadku gdy Rada i Komisja wspólnie ustalą, że warunek polityczny, o którym mowa w ust. 5 został spełniony, decyzji o:

(i) podpisaniu układu w imieniu Wspólnoty Europejskiej;

(ii) zawarciu układu w imieniu Wspólnoty Europejskiej i wyrażenie zgody na jego zawarcie przez Euratom.

Ratyfikacja przez wszystkie państwa członkowskie jest jednym ze wstępnych warunków wejścia układu w życie.

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie podpisania Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Negocjacje z Republiką Serbii w sprawie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Serbią, z drugiej strony, zostały zakończone.

(2) Postanowienia handlowe zawarte w tym układzie mają charakter wyjątkowy, związany z polityką realizowaną w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, i nie będą stanowiły dla Unii Europejskiej żadnego precedensu w polityce handlowej Wspólnoty względem państw trzecich innych niż państwa Bałkanów Zachodnich.

(3) Z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w terminie późniejszym, układ parafowany dnia 7 listopada 2007 r. powinien zatem zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.

Sporządzono w Brukseli dnia

W imieniu Rady

Przewodniczący

2007/0255 (AVC)

Wniosek

DECYZJA RADY I KOMISJI

w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony

RADA UNII EUROPEJSKIEJ, KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie ostatnie i art. 300 ust. 3 akapit drugi,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego[5],

uwzględniając zgodę Rady udzieloną zgodnie z art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej w [Brukseli/Luksemburgu] w dniu ... 2007 r., z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady nr . […]/WE z dnia ...[6].

(2) Postanowienia handlowe zawarte w tym układzie mają charakter wyjątkowy, związany z polityką realizowaną w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz w żaden sposób nie wpłyną, w kontekście Unii europejskiej, na politykę handlową Wspólnoty wobec krajów trzecich innych niż państwa Bałkanów Zachodnich.

(3) Układ ten powinien zostać zatwierdzony,

STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, załączniki i protokoły do tego układu, jak również wspólne deklaracje i deklaracja Wspólnoty załączone do aktu końcowego, zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

Teksty, o których mowa w akapicie pierwszym, stanowią załączniki do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1. Stanowisko Wspólnoty w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia i w ramach Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, w przypadkach, w których komitet ten został upoważniony do działania przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia, określane jest przez Radę na wniosek Komisji lub, w stosownych przypadkach, przez Komisję, w każdym przypadku zgodnie z odpowiednimi postanowieniami traktatów.

2. Zgodnie z art. 120 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, przewodniczący Rady przewodniczy Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia. Przedstawiciel Komisji przewodniczy Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia, zgodnie z regulaminem tego komitetu.

3. Decyzja o publikacji decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich podejmowana jest indywidualnie w każdym przypadku, odpowiednio przez Radę lub Komisję.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do złożenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej dokumentu zatwierdzającego przewidzianego w art. 138 układu. Przewodniczący Komisji deponuje wspomniany dokument zatwierdzający w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

Sporządzono w Brukseli dnia

W imieniu Rady W imieniu Komisji

Przewodniczący Przewodniczący

[1] COM (2005) 476 wersja ostateczna z dnia 12 kwietnia 2005 r.

[2] 12591/05 PESC 786 COSDP 615 COWEB 138 + COR 1

[3] 12589/05 i 12591/05 PESC

[4] Dz.U. C , , str. .

[5] Dz.U. C , , str. .

[6] Dz.U. C , , str. .