<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>T‑510/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015TJ0510</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2017:54">EU:T:2017:54</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>10</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>10</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ARREST VAN <DATE ISO="20170202">2. 2. 2017</DATE> – ZAAK T‑510/15</P><P>MENGOZZI / EUIPO – CONSORZIO PER LA TUTELA DELL’OLIO EXTRAVERGINE DI OLIVA TOSCANO (TOSCORO)</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Arrest van het Gerecht</HT> (Zevende kamer)</P><P><DATE ISO="20170202">2 februari 2017</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Procestaal: Engels.</P></NOTE>*</P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Uniemerk</KEYWORD><KEYWORD>Nietigheidsprocedure</KEYWORD><KEYWORD>Uniewoordmerk TOSCORO</KEYWORD><KEYWORD>Oudere beschermde geografische aanduiding <QUOT.START CODE="201A" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>Toscano<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="2019" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Absolute weigeringsgrond</KEYWORD><KEYWORD>Artikel 142 van verordening (EG) nr. 40/94</KEYWORD><KEYWORD>Artikelen 13 en 14 van verordening (EEG) nr. 2081/92</KEYWORD><KEYWORD>Gedeeltelijke nietigverklaring</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>In zaak T‑510/15,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Roberto Mengozzi</HT>, wonende te Monaco (Monaco), vertegenwoordigd door T. Schuffenecker, advocaat,</P><PARTY.STATUS>verzoeker,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>tegen</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)</HT>, vertegenwoordigd door A. Schifko en S. Crabbe als gemachtigden,</P><PARTY.STATUS>verweerder,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS><P>ondersteund door</P><INTERVENERS><P><HT TYPE="BOLD">Italiaanse Republiek</HT>, vertegenwoordigd door G. Palmieri als gemachtigde,</P><PARTY.STATUS>interveniënte,</PARTY.STATUS></INTERVENERS><P>andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënt voor het Gerecht:</P><INTERVENERS><P><HT TYPE="BOLD">Consorzio per la tutela dell’olio extravergine di oliva Toscano IGP</HT>, gevestigd te Florence (Italië), vertegenwoordigd door F. Albisinni, advocaat,</P></INTERVENERS></PARTIES><P>betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van <DATE ISO="20150605">5 juni 2015</DATE> (zaak R 322/2014‑2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Consorzio per la tutela dell’olio extravergine di oliva Toscano IGP en Roberto Mengozzi,</P><P>wijst</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>HET GERECHT (Zevende kamer),</P><P>samengesteld als volgt: V. Tomljenović, president, A. Marcoulli (rapporteur) en A. Kornezov, rechters,</P><P>griffier: E. Coulon,</P></PREAMBLE.INIT><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>gezien het op <DATE ISO="20150907">7 september 2015</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegde verzoekschrift,</VISA><VISA>gezien de op <DATE ISO="20151105">5 november 2015</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegde memorie van antwoord van het EUIPO,</VISA><VISA>gezien de op <DATE ISO="20151117">17 november 2015</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegde memorie van antwoord van interveniënt,</VISA><VISA>gezien de beslissing van de president van de Zevende kamer van het Gerecht van <DATE ISO="20160115">15 januari 2016</DATE> waarbij de Italiaanse Republiek is toegelaten tot interventie aan de zijde van het EUIPO,</VISA><VISA>gezien de op <DATE ISO="20160301">1 maart 2016</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegde memorie in interventie van de Italiaanse Republiek,</VISA><VISA>gezien de op <DATE ISO="20160414">14 april 2016</DATE> ter griffie van het Gerecht ingediende opmerkingen van verzoeker,</VISA><VISA>gezien de hernieuwde toewijzing van de zaak aan de Zevende kamer,</VISA><VISA>gezien de wijziging van de samenstelling van de kamers van het Gerecht,</VISA><VISA>gezien het feit dat de hoofdpartijen niet binnen drie weken te rekenen vanaf de betekening van de sluiting van de schriftelijke behandeling hebben verzocht om een terechtzitting en na de beslissing krachtens artikel 106, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht om zonder mondelinge behandeling uitspraak te doen,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>het navolgende</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Arrest</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Voorgeschiedenis van het geding</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="20020617">17 juni 2002</DATE> heeft verzoeker, Roberto Mengozzi, bij het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) een Uniemerkaanvraag ingediend krachtens verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van <DATE ISO="19931220">20 december 1993</DATE> inzake het gemeenschapsmerk (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="011" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1994">PB 1994, L 11, blz. 1</REF.DOC.OJ>), zoals gewijzigd [vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van <DATE ISO="20090226">26 februari 2009</DATE> inzake het Uniemerk (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="078" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2009">PB 2009, L 78, blz. 1</REF.DOC.OJ>)].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Het merk waarvoor inschrijving is aangevraagd, is het woordteken TOSCORO.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>De waren waarvoor de merkaanvraag werd ingediend, behoren tot de klassen 29 en 30 in de zin van de Overeenkomst van Nice van <DATE ISO="19570615">15 juni 1957</DATE> betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd. Zij zijn voor elk van deze klassen omschreven als volgt:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>klasse 29: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Eetbare oliën en vetten; eetbare plantaardige oliën, met name olijfolie; crèmes voor voedingsdoeleinden en met name notencrèmes, crèmes van artisjokken met truffelsaus, crèmes met groene en zwarte olijven; paddestoelen in saus en gedroogde paddestoelen<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>;</P></ITEM><ITEM><P>klasse 30: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Koffie, koffie-extracten en preparaten op basis van koffie; koffiesurrogaten en extracten van koffiesurrogaten; thee, thee-extracten en preparaten op basis van thee; cacao en preparaten op basis van cacao, chocolade, chocoladeproducten, suikerbakkerswaren, suikergoed; suiker; natuurlijke zoetstoffen; bakkerijproducten, brood, gist, banketbakkerswaren; koekjes; taarten, desserts, pudding;<?PAGE NO="3"?> consumptie-ijs, producten voor de bereiding van consumptie-ijs; honing en honingsurrogaten; ontbijtgranen, rijst, deegwaren, voedingsmiddelen op basis van rijst, van meel of van granen, ook in de vorm van kant-en-klaargerechten; producten voor het aromatiseren en kruiden van voedingsmiddelen, slasausen, azijn, mayonaise, pizza’s, sausen en tomatensausen en plantaardige sausen<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="20031117">17 november 2003</DATE> is het woordteken TOSCORO onder het nummer 002752509 ingeschreven als Uniemerk.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>De inschrijving van het litigieuze merk is in het <HT TYPE="ITALIC">Blad van gemeenschapsmerken</HT> nr. 2004/001 van <DATE ISO="20040105">5 januari 2004</DATE> gepubliceerd.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="20121210">10 december 2012</DATE> heeft interveniënt, Consorzio per la tutela dell’olio extravergine di oliva Toscano IGP, bij het EUIPO een vordering tot nietigverklaring van het litigieuze merk ingesteld op grond van artikel 7, lid 1, onder c), g), en k), van verordening nr. 207/2009, gelezen in samenhang met artikel 52, lid 1, onder a), van deze verordening.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>De vordering tot nietigverklaring was gebaseerd op de beschermde geografische aanduiding (BGA) <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Toscano<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>, die in de Europese Unie was geregistreerd krachtens verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van <DATE ISO="19920714">14 juli 1992</DATE> inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="208" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1992">PB 1992, L 208, blz. 1</REF.DOC.OJ>) [vervangen door verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van <DATE ISO="20060320">20 maart 2006</DATE> inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="093" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="2006">PB 2006, L 93, blz. 12</REF.DOC.OJ>), die op haar beurt is vervangen door verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van <DATE ISO="20121121">21 november 2012</DATE> inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="343" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">PB 2012, L 343, blz. 1</REF.DOC.OJ>)]. De registratie van de BGA <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Toscano<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/> werd verleend voor het product <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>olijfolie<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/> door verordening (EG) nr. 644/98 van de Commissie van <DATE ISO="19980320">20 maart 1998</DATE> tot aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1107/96 betreffende de registratie van de geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van artikel 17 van verordening nr. 2081/92 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="087" PAGE.FIRST="8" DATE.PUB="1998">PB 1998, L 87, blz. 8</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>De vordering tot nietigverklaring was gericht tegen alle waren waarop het litigieuze merk betrekking had.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="20131129">29 november 2013</DATE> heeft de nietigheidsafdeling de vordering tot nietigverklaring toegewezen voor bepaalde waren van de klassen 29 (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>eetbare oliën en vetten<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>; <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>eetbare plantaardige oliën, met name olijfolie<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>) en 30 (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>producten voor het aromatiseren en kruiden van voedingsmiddelen, slasausen<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="20140127">27 januari 2014</DATE> heeft verzoeker krachtens de artikelen 58 tot en met 64 van verordening nr. 207/2009 bij het EUIPO beroep ingesteld tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling. Interveniënt heeft tevens incidenteel beroep ingesteld tegen die beslissing.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Bij beslissing van <DATE ISO="20150605">5 juni 2015</DATE> (hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>bestreden beslissing<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>) heeft de tweede kamer van beroep van het EUIPO de beroepen van verzoeker en van interveniënt ten dele toegewezen. In de eerste plaats heeft zij erop gewezen dat artikel 7, lid 1, onder k), van verordening nr. 207/2009 niet van toepassing was op het onderhavige geval, aangezien deze bepaling niet van kracht was op de datum van indiening van de litigieuze merkaanvraag. In de tweede plaats was de kamer van beroep onder verwijzing naar artikel 142 van verordening nr. 40/94 van oordeel dat artikel 13, lid 1, en artikel 14, lid 1, van verordening nr. 2081/92 in casu rechtstreeks van toepassing waren. Op deze grondslag heeft zij, gelet op de visuele en fonetische overeenstemming van de conflicterende tekens, geoordeeld dat het gebruik van het teken TOSCORO een voorstelling van de betrokken BGA opleverde voor bepaalde waren van klasse 29 (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>eetbare oliën en vetten<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>eetbare plantaardige oliën, met name olijfolie<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>, en <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>crèmes met groene en zwarte olijven<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>), en dat het litigieuze merk voor die waren nietig diende te worden verklaard.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="4"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Conclusies van partijen</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Verzoeker verzoekt het Gerecht:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>de bestreden beslissing te vernietigen, voor zover de kamer van beroep heeft geoordeeld dat het litigieuze merk nietig is voor de waren <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>eetbare oliën en vetten<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>eetbare plantaardige oliën, met name olijfolie<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/> en <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>crèmes met groene en zwarte olijven<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>;</P></ITEM><ITEM><P>te verklaren dat het litigieuze merk geldig is en dit merk te handhaven in het register van Uniemerken voor bovengenoemde waren;</P></ITEM><ITEM><P>het EUIPO en interveniënt te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen voor de kamer van beroep.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Het EUIPO en interveniënt verzoeken het Gerecht:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>het beroep te verwerpen;</P></ITEM><ITEM><P>verzoeker te verwijzen in de kosten.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>De Italiaanse Republiek verzoekt het Gerecht, het beroep te verwerpen.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">In rechte</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan. Het eerste middel betreft schending van artikel 7, lid 1, onder k), van verordening nr. 207/2009 en van artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1151/2012. Volgens het tweede middel is blijk gegeven van een onjuiste opvatting bij de analyse van de overeenstemming van de conflicterende tekens in het kader van artikel 13, lid 1, onder b), van verordening nr. 1151/2012. Het derde middel betreft schending van artikel 15 van de Overeenkomst van <DATE ISO="19940415">15 april 1994</DATE> inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="336" PAGE.FIRST="214" DATE.PUB="1994">PB 1994, L 336, blz. 214</REF.DOC.OJ>; hierna: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>TRIPs-overeenkomst<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>), die is opgenomen in bijlage 1 C bij de Overeenkomst houdende oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="336" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="1994">PB 1994, L 336, blz. 3</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Eerste middel: schending van artikel 7, lid 1, onder k), van verordening nr. 207/2009 en van artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1151/2012</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Verzoeker preciseert dat hij de toepasselijkheid van artikel 7, lid 1, onder k), van verordening nr. 207/2009 op het onderhavige geval niet betwist. Hij is evenwel van mening dat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting bij de toepassing van deze bepaling. In het bijzonder wijst verzoeker erop dat de term <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>toscano<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> verwijst naar een inwoner van de streek Toscane in Italië. Derhalve beschrijft de betrokken BGA alle waren die uit deze streek afkomstig zijn en is de term <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>toscano<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> een soortnaam, bijvoorbeeld voor olijfolie. Verzoeker wijst erop dat artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1151/2012 bepaalt dat beschermde geografische aanduidingen <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>geen soortnamen [mogen] worden<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>. In deze context kan de term <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>toscoro<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>, die geenszins doet denken aan de streek Toscane, niet worden verward met de betrokken BGA voor olijfolie of soortgelijke waren.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Het EUIPO, ondersteund door de Italiaanse Republiek, en interveniënt betwisten verzoekers betoog.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Om te beginnen dient te worden opgemerkt dat de termen <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>mogen geen soortnamen worden<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>, die door verzoeker worden aangehaald als bewoordingen van artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1151/2012, in feite een verwijzing betreffen naar artikel 13, lid 2, van verordening nr. 1151/2012, dat bepaalt dat <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>[b]eschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen [...] geen soortnamen [mogen] worden<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>In herinnering dient te worden gebracht dat volgens artikel 21, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie, dat krachtens artikel 53 van dat Statuut van toepassing is op de procedure voor het Gerecht, en artikel 177, lid 1, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht het verzoekschrift een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen moet bevatten. Deze uiteenzetting dient zo duidelijk en precies te zijn, dat de verweerder zijn verweer kan voorbereiden en het Gerecht uitspraak kan doen op het beroep, in voorkomend geval zonder bijkomende informatie [zie arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120329">29 maart 2012</DATE>, <NAME.CASE>Omya/BHIM – Alpha Calcit (CALCIMATT)</NAME.CASE>, <NO.CASE>T‑547/10</NO.CASE>, niet gepubliceerd, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2012:178">EU:T:2012:178</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR> </REF.DOC.ECR>en aldaar aangehaalde rechtspraak].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Hoewel verzoeker in casu ter ondersteuning van zijn middel artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1151/2012 aanvoert, haalt hij de bewoordingen van artikel 13, lid 2, van deze verordening aan. Bovendien preciseert verzoeker nergens in zijn verzoekschrift in welk opzicht de aangevoerde bepalingen door de kamer van beroep hadden moeten worden toegepast en evenmin waarom deze laatste artikel 7, lid 1, onder k), van verordening nr. 207/2009, dat tevens door verzoeker wordt aangehaald, heeft geschonden. Verder blijkt duidelijk uit punt 21 van de bestreden beslissing dat de kamer van beroep heeft geoordeeld dat artikel 7, lid 1, onder k), van verordening nr. 207/2009 in casu niet van toepassing was. Tevens blijkt uit de bestreden beslissing dat de kamer van beroep de relevante bepalingen van verordening nr. 2081/92 heeft toegepast, en niet die van verordening nr. 1151/2012, waarop verzoeker zich voor het Gerecht beroept. Zoals het EUIPO in zijn schrifturen stelt, voldoet de uiteenzetting van het eerste middel derhalve niet aan de voorwaarden van artikel 177, lid 1, onder d), van het Reglement voor de procesvoering.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Ten overvloede dient eraan te worden herinnerd dat een beroep bij het Gerecht is gericht op toetsing van de rechtmatigheid van de beslissingen van de kamers van beroep in de zin van artikel 65 van verordening nr. 207/2009 en dat in het kader van een vordering tot vernietiging de rechtmatigheid van de bestreden handeling moet worden beoordeeld aan de hand van de feiten en de rechtstoestand op de datum waarop de handeling is vastgesteld. Het Gerecht heeft derhalve niet tot taak, de feiten opnieuw te onderzoeken tegen de achtergrond van bewijsstukken die voor het eerst voor hem zijn aangevoerd [zie arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140624">24 juni 2014</DATE>, <NAME.CASE>Unister/BHIM (Ab in den Urlaub)</NAME.CASE>, <NO.CASE>T‑273/12</NO.CASE>, niet gepubliceerd, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2014:568">EU:T:2014:568</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR> </REF.DOC.ECR>en aldaar aangehaalde rechtspraak]. Feiten die voor het Gerecht worden ingeroepen zonder voordien voor de instanties van het EUIPO te zijn aangedragen, kunnen de rechtmatigheid van een dergelijke beslissing slechts aantasten indien het EUIPO deze ambtshalve in aanmerking had moeten nemen [zie arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130206">6 februari 2013</DATE>, <NAME.CASE>Maharishi Foundation/BHIM (MÉDITATION TRANSCENDANTALE</NAME.CASE>), <NO.CASE>T‑426/11</NO.CASE>, niet gepubliceerd, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2013:63">EU:T:2013:63</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR> </REF.DOC.ECR>en aldaar aangehaalde rechtspraak]. Bovendien kunnen volgens artikel 188 van het Reglement voor de procesvoering de memories van de partijen die in het kader van de procedure voor het Gerecht worden neergelegd, geen wijziging brengen in het voorwerp van het geschil voor de kamer van beroep.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Zoals het EUIPO in zijn schrifturen stelt, heeft verzoeker voor de instanties van het EUIPO nooit aangevoerd dat de betrokken BGA een soortnaam is geworden en evenmin in dit verband verwezen naar de bepalingen van verordening nr. 1151/2012, die hij voor het Gerecht heeft aangehaald. Bovendien zijn er geen aanwijzingen dat het EUIPO de voor het Gerecht aangevoerde feiten ambtshalve in aanmerking had moeten nemen, hetgeen verzoeker overigens niet stelt.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Gelet op een en ander dient het eerste middel niet-ontvankelijk te worden verklaard.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Tweede middel: onjuiste opvatting bij de analyse van de overeenstemming van de conflicterende tekens</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Verzoeker betoogt dat, zelfs indien de BGA geen soortnaam is geworden – wat hij niet erkent –, de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting bij de analyse van de overeenstemming van de conflicterende tekens in het kader van de toepassing van artikel 13, lid 1, onder b), van verordening nr. 1151/2012. Op fonetisch vlak ligt bij het uitspreken van de term <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>toscoro<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/> minstens in het Engels, het Italiaans en het Spaans de klemtoon op de laatste lettergreep. Bij het uitspreken van de term <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>toscano<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> wordt minstens in het Engels de klemtoon op de middelste lettergreep gelegd. In dit opzicht zijn de conflicterende tekens dus verschillend. Zij verschillen tevens op visueel vlak, gelet op de respectieve spelling ervan. Op begripsmatig vlak ten slotte is de term <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>toscoro<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> een verzonnen term, terwijl de betrokken BGA het concept van Toscaanse olijfolie overbrengt. Op dit vlak zijn de conflicterende tekens eveneens verschillend. De kamer van beroep had het litigieuze merk en de betrokken BGA niet mogen opsplitsen. Verder wijst verzoeker erop dat de betrokken BGA niet bekend is. In deze context zal de gemiddelde consument de conflicterende tekens niet verwarren en verzoeker komt op tegen het oordeel van de kamer van beroep dat het litigieuze merk een voorstelling van de betrokken BGA oplevert. Verzoeker voegt daaraan toe dat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van onjuiste opvattingen door enerzijds zijn argument af te wijzen dat het EUIPO merken heeft ingeschreven die sterk lijken op de betrokken BGA, en anderzijds te oordelen dat crèmes met olijven vergelijkbaar zijn met olijfolie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Het EUIPO, ondersteund door de Italiaanse Republiek, en interveniënt betwisten verzoekers betoog.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Om te beginnen dient erop te worden gewezen dat verzoeker in het kader van het tweede middel enerzijds de door de kamer van beroep verrichte vergelijking van de conflicterende tekens betwist en anderzijds opkomt tegen het oordeel dat olijfolie en crèmes met groene en zwarte olijven producten van hetzelfde type zijn.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Verder dient te worden beklemtoond dat, anders dan verzoeker stelt, de kamer van beroep artikel 13, lid 1, onder b), van verordening nr. 1151/2012 niet heeft toegepast. De kamer van beroep heeft immers eerst geoordeeld dat artikel 7, lid 1, onder k), van verordening nr. 207/2009 niet van toepassing was op het onderhavige geval (punt 21 van de bestreden beslissing), en heeft vervolgens gepreciseerd dat deze bepaling in feite de regels heeft gecodificeerd die voortvloeiden uit artikel 13, lid 1, en artikel 14, lid 1, van verordening nr. 2081/92, die in casu rechtstreeks van toepassing waren krachtens artikel 142 van verordening nr. 40/94. De kamer van beroep heeft daaraan toegevoegd dat zij weliswaar dezelfde absolute nietigheidsgrond diende toe te passen als die welke door de partij in geding was aangevoerd, maar dat zij dit bovendien moest doen overeenkomstig de wetgeving die van kracht was op de datum van indiening van de litigieuze merkaanvraag (punten 27 en 28 van de bestreden beslissing). Verzoeker komt voor het Gerecht evenwel niet op tegen de redenering van de kamer van beroep ter zake.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Wat de in casu toepasselijke regelgeving betreft, dient eraan te worden herinnerd dat artikel 142 van verordening nr. 40/94, zoals van toepassing op het onderhavige geval, bepaalt dat <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>[d]eze verordening [...] verordening [...] nr. 2081/92 [...], en met name artikel 14 daarvan, onverlet [laat]<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>. Artikel 14, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 2081/92, zoals van toepassing op het onderhavige geval, bepaalt met name dat, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>[w]anneer een [...] geografische aanduiding overeenkomstig de bepalingen van deze verordening is geregistreerd, [...] de aanvraag tot registratie van een merk dat overeenkomt met een van de in artikel 13 vermelde situaties en dat hetzelfde type product betreft, [wordt] afgewezen, mits de aanvraag tot registratie van het merk wordt ingediend na de in artikel 6, lid 2, [van deze verordening] bedoelde datum van bekendmaking<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>. Artikel 14, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 2081/92 bepaalt dat <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>[m]erken die in strijd met deze bepalingen zijn geregistreerd, vervallen<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Daaruit vloeit voort dat het EUIPO verplicht is verordening nr. 40/94 aldus toe te passen dat geen afbreuk wordt gedaan aan de door verordening nr. 2081/92 verleende bescherming aan beschermde geografische aanduidingen. In het bijzonder moet het EUIPO krachtens artikel 14, lid 1, van<?PAGE NO="7"?> verordening nr. 2081/92 de inschrijving weigeren van elk merk dat zich in een van de in artikel 13 van deze verordening vermelde situaties bevindt en dat hetzelfde type product betreft, en een dergelijk merk nietig verklaren indien het reeds werd ingeschreven [zie in die zin arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070912">12 september 2007</DATE>, <NAME.CASE>Consorzio per la tutela del formaggio Grana Padano/BHIM – Biraghi (GRANA BIRAGHI</NAME.CASE>), <NO.CASE>T‑291/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2007:255">EU:T:2007:255</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR>‑<REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>In casu heeft de kamer van beroep artikel 13, lid 1, onder b), van verordening nr. 2081/92 toegepast, volgens hetwelk <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>[g]eregistreerde benamingen zijn beschermd tegen: [...] elk misbruik, elke nabootsing of voorstelling, zelfs indien de werkelijke oorsprong van het product is aangegeven of indien de beschermde benaming is vertaald, of vergezeld gaat van uitdrukkingen zoals <QUOT.START CODE="201A" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>soort<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="2019" ID="QE0031"/>, <QUOT.START CODE="201A" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>type<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="2019" ID="QE0032"/>, <QUOT.START CODE="201A" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>methode<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="2019" ID="QE0033"/>, <QUOT.START CODE="201A" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>op de wijze van<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="2019" ID="QE0034"/>, <QUOT.START CODE="201A" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>imitatie<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="2019" ID="QE0035"/>, en dergelijke<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/>. Gelet op de visuele en fonetische overeenstemming van de conflicterende tekens heeft zij geoordeeld dat het gebruik van het teken TOSCORO een voorstelling van de betrokken BGA opleverde voor bepaalde waren van klasse 29.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Het in artikel 13, lid 1, onder b), van verordening nr. 2081/92 gehanteerde begrip <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>voorstelling<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/> betreft een situatie waarin de voor de aanduiding van een product gebruikte term een deel van een beschermde benaming bevat, zodat de consument bij het zien van de naam van het product als referentiebeeld het artikel waarvoor die benaming geldt, voor de geest zal komen (arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19990304">4 maart 1999</DATE>, <NAME.CASE>Consorzio per la tutela del formaggio Gorgonzola</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑87/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1999:115">EU:C:1999:115</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20080226">26 februari 2008</DATE>, <NAME.CASE>Commissie/Duitsland</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑132/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:117">EU:C:2008:117</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). In dit verband heeft het Hof rekening gehouden met de mogelijke fonetische en visuele overeenstemming van de verkoopbenamingen. Het Hof heeft tevens reeds erop gewezen dat in voorkomend geval moet worden bezien in hoeverre tot verschillende talen behorende termen <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>begripsmatig dicht bijeen liggen<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>. Ten slotte heeft het Hof al geoordeeld dat ook sprake kan zijn van voorstelling van een beschermde benaming wanneer er geen risico van verwarring tussen de betrokken producten bestaat, en dat het er met name om gaat dat het publiek er niet toe wordt gebracht een gedachteassociatie te maken met betrekking tot de oorsprong van het product en dat een marktdeelnemer niet ten onrechte profiteert van de reputatie van een beschermde geografische aanduiding (zie naar analogie arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160121">21 januari 2016</DATE>, <NAME.CASE>Viiniverla</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑75/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:35">EU:C:2016:35</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> en 45 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Verder dient gelet op de doelstellingen van verordening nr. 2081/92, die met name erin bestaan de bescherming van de consument te waarborgen (arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20020625">25 juni 2002</DATE>, <NAME.CASE>Bigi</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑66/00</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:397">EU:C:2002:397</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), te worden uitgegaan van de vermoedelijke verwachtingen van een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument (zie naar analogie arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160121">21 januari 2016</DATE>, <NAME.CASE>Viiniverla</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑75/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:35">EU:C:2016:35</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR> en <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Tevens dient in herinnering te worden gebracht dat deze consument een merk gewoonlijk waarneemt als een geheel en niet let op de verschillende details ervan (arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070612">12 juni 2007</DATE>, <NAME.CASE>BHIM/Shaker</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑334/05 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:333">EU:C:2007:333</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Ten slotte gaat het, gelet op de conflicterende tekens, om de consument van de Unie (zie naar analogie arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160121">21 januari 2016</DATE>, <NAME.CASE>Viiniverla</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑75/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:35">EU:C:2016:35</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Wat de vergelijking van de conflicterende tekens betreft, berust verzoekers betoog in wezen op het feit dat de tekens van elkaar verschillen, zodat het litigieuze merk geen voorstelling van de betrokken BGA oplevert.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Zoals de kamer van beroep terecht heeft gesteld, is het begindeel van elk teken hetzelfde, te weten het element <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>tosc<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/>. In dit verband dient in herinnering te worden gebracht dat de consument gewoonlijk meer aandacht besteedt aan het begin van een teken dan aan het einde ervan [arresten van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050316">16 maart 2005</DATE>, <NAME.CASE>L’Oréal/BHIM – Revlon (FLEXI AIR)</NAME.CASE>, <NO.CASE>T‑112/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2005:102">EU:T:2005:102</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0064">64</REF.NP.ECR> en <REF.NP.ECR REF="NP0065">65</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, en <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150715">15 juli 2015</DATE>, <NAME.CASE>Westermann Lernspielverlag/BHIM – Diset (bambinoLÜK</NAME.CASE>), <NO.CASE>T‑333/13</NO.CASE>, niet gepubliceerd, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:490">EU:T:2015:490</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Bovendien is ook de laatste letter van de twee conflicterende tekens dezelfde, te weten de letter <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>o<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Aldus hebben de conflicterende tekens, die beide bestaan uit zeven letters en drie lettergrepen, vijf letters op dezelfde positie gemeenschappelijk.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Derhalve heeft de kamer van beroep geen blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de conflicterende tekens op visueel vlak sterk overeenstemmen, en dit niettegenstaande het verschil door de respectieve elementen <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>or<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/> en <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>an<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>. Zoals de kamer van beroep terecht heeft opgemerkt, compenseert dit verschil, dat twee letters in het midden van de conflicterende tekens betreft, immers niet de hierboven vastgestelde grote mate van overeenstemming, die het begin en het einde van deze tekens betreft.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Evenmin heeft de kamer van beroep blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de conflicterende tekens op fonetisch vlak sterk overeenstemmen. De conflicterende tekens hebben immers de eerste en de laatste lettergreep gemeen. Het verschil, dat de middelste lettergreep betreft, kan niet afdoen aan de grote mate van overeenstemming van de tekens, zoals de kamer van beroep terecht heeft opgemerkt. Verzoekers argument, dat bij het uitspreken van de conflicterende tekens in het Engels de klemtoon op een andere lettergreep wordt gelegd, kan niet afdoen aan de fonetische overeenstemming van de tekens en evenmin aan het feit dat de klemtoon op dezelfde lettergreep ligt bij het uitspreken ervan in andere talen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Gelet op deze elementen dient te worden geoordeeld dat er sprake is van een visuele en fonetische overeenstemming van de conflicterende tekens.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Verzoekers argument, gesteld dat dit is aangetoond, volgens hetwelk de term <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>toscoro<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> een verzonnen term is, zonder specifieke betekenis, terwijl de betrokken BGA het concept van Toscaanse olijfolie overbrengt, kan niet leiden tot de vaststelling dat het litigieuze merk geen voorstelling van de betrokken BGA vormt. Afgezien van het feit dat deze omstandigheid geen afbreuk kan doen aan de visuele en fonetische overeenstemming van de conflicterende tekens, is het verband tussen een BGA en het beschermde product immers inherent aan de aard zelf van beschermde geografische aanduidingen en kan dit niet leiden tot een afzwakking van de door het Unierecht eraan verleende bescherming.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Gelet op al deze elementen, en in het bijzonder de visuele en fonetische overeenstemming van de conflicterende tekens, heeft de kamer van beroep geen blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de term <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>toscoro<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/> kan doen denken aan de BGA <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>Toscano<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> wanneer de consument waren ziet van hetzelfde type als die waarop deze BGA betrekking heeft. Door de fonetische en visuele overeenstemming zal de consument immers als referentiebeeld olijfolie met de BGA <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>Toscano<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/> voor de geest komen bij het zien van een product van hetzelfde type dat de benaming <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>toscoro<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/> draagt (zie in die zin arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20080226">26 februari 2008</DATE>, <NAME.CASE>Commissie/Duitsland</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑132/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:117">EU:C:2008:117</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Wat de in geding zijnde waren betreft, komt verzoeker niet op tegen de – overigens juiste – vaststelling van de kamer van beroep dat olijfolie behoort tot de waren <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>eetbare oliën en vetten<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/> en <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>eetbare plantaardige oliën, met name olijfolie<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/> van klasse 29 waarop het litigieuze merk betrekking heeft. Deze waren zijn dus van hetzelfde type als de door de betrokken BGA beschermde olijfolie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Verzoeker komt daarentegen op tegen de vaststelling van de kamer van beroep dat het litigieuze merk doet denken aan de betrokken BGA voor de waren <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>crèmes met groene en zwarte olijven<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/>, die ook vallen onder klasse 29.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>In herinnering dient te worden gebracht dat artikel 14, lid 1, van verordening nr. 2081/92, zoals van toepassing op het onderhavige geval, bepaalt dat de inschrijving moet worden geweigerd van elk merk dat zich in een van de in artikel 13 van deze verordening vermelde situaties bevindt en dat hetzelfde type product betreft. De betrokken waar moet dus niet noodzakelijk dezelfde zijn als de waar waarop de BGA betrekking heeft, maar moet daarmee bepaalde kenmerken gemeen hebben.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>In dit verband dient erop te worden gewezen dat crèmes met olijven, enerzijds, en olijfolie, anderzijds, een belangrijk kenmerk delen, te weten dat het gaat om levensmiddelen die worden verkregen uit olijven. Het hoofdingrediënt ervan is dus hetzelfde. Verder moet verzoekers bewering, die kennelijk ongegrond is en in wezen inhoudt dat crèmes met olijven hoofdzakelijk <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>cosmetische producten<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/> zijn, worden afgewezen. Afgezien van het feit dat deze bewering niet onderbouwd is, is zij immers in tegenspraak met de titel van en de toelichting bij de waren van klasse 29 van de classificatie van Nice, die voornamelijk zien op eetbare producten. Verder heeft de kamer van beroep terecht gesteld, zonder dat verzoeker nader onderbouwde gegevens ter zake aandraagt, dat het begrip <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>crèmes met olijven<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/> voldoende vaag is om ook crèmes te omvatten die worden geproduceerd op basis van olijfolie, zodat er een zekere verwantschap bestaat tussen crèmes met olijven en olijfolie. Verder dient in dit verband te worden opgemerkt dat uit de gegevens die interveniënt voor het EUIPO heeft overgelegd, in het bijzonder in het kader van zijn opmerkingen van <DATE ISO="20130705">5 juli 2013</DATE>, blijkt dat bepaalde in een pot verpakte culinaire bereidingen, die worden gemaakt op basis van olijven, olijfolie als ingrediënt bevatten, in voorkomend geval beschermd door de betrokken BGA. Derhalve heeft de kamer van beroep geen blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat crèmes met olijven producten van hetzelfde type zijn als de door de betrokken BGA beschermde olijfolie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Verzoekers andere argumenten kunnen niet afdoen aan deze vaststellingen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Wat het feit betreft dat het EUIPO merken zou hebben ingeschreven die zeer sterk lijken op de betrokken BGA, dient eraan te worden herinnerd dat de beslissingen die de kamers van beroep krachtens verordening nr. 40/94 ter zake van de inschrijving van een teken als merk dienen te nemen, berusten op een gebonden en niet op een discretionaire bevoegdheid. Zoals de kamer van beroep terecht heeft opgemerkt, moet de rechtmatigheid van de beslissingen van de kamers van beroep derhalve uitsluitend worden beoordeeld op basis van deze verordening, zoals uitgelegd door de Unierechter, en niet op basis van een vroegere beslissingspraktijk van de kamers van beroep (arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070426">26 april 2007</DATE>, <NAME.CASE>Alcon/BHIM</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑412/05 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:252">EU:C:2007:252</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0065">65</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Gesteld dat verzoeker met zijn betoog de facto schending van het gelijkheidsbeginsel aanvoert, dient voorts in herinnering te worden gebracht dat de eerbiediging van dit beginsel moet sporen met die van het wettigheidsbeginsel. Overigens moet, omwille van de rechtszekerheid en met het oog op behoorlijk bestuur, elke inschrijvingsaanvraag strikt en volledig worden onderzocht en dient dit onderzoek te gebeuren in elk concreet geval (arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110310">10 maart 2011</DATE>, <NAME.CASE>Agencja Wydawnicza Technopol/BHIM</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑51/10 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:139">EU:C:2011:139</NO.ECLI>, punten <REF.NP.ECR REF="NP0075">75</REF.NP.ECR> en <REF.NP.ECR REF="NP0077">77</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Om bovengenoemde redenen heeft de kamer van beroep geen blijk gegeven van een onjuiste opvatting. Bijgevolg kan verzoeker zich niet met succes beroepen op eerdere beslissingen van het EUIPO teneinde de conclusie waartoe de kamer van beroep in de bestreden beslissing gekomen is, ter discussie te stellen [zie in die zin arrest van <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120502">2 mei 2012</DATE>, <NAME.CASE>Universal Display/BHIM (UniversalPHOLED)</NAME.CASE>, <NO.CASE>T‑435/11</NO.CASE>, niet gepubliceerd, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2012:210">EU:T:2012:210</NO.ECLI>, punt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>]. Tevens dient met klem erop te worden gewezen dat de door verzoeker aangehaalde beslissingen van het EUIPO betrekking hadden op andere tekens dan die welke in casu aan de orde zijn.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Wat verzoekers argument betreft dat de betrokken BGA niet bekend is, dient, gesteld dat een dergelijk argument ontvankelijk is voor het Gerecht, te worden geoordeeld dat dit niet ter zake dienend is, aangezien – zoals het EUIPO in zijn schrifturen opmerkt – de bekendheid van een BGA geen voorwaarde voor de bescherming ervan is.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Gelet op een en ander moet het tweede middel ongegrond worden verklaard.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Derde middel: schending van artikel 15 van de TRIPs-overeenkomst</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Verzoeker voert aan dat het litigieuze merk voldoet aan de voorwaarden van artikel 15 van de TRIPs-overeenkomst en de betrokken BGA aan die van artikel 22 van deze overeenkomst. Aangezien de twee inschrijvingsregelingen elkaar uitsluiten, moet het litigieuze merk volgens verzoeker ingeschreven blijven in het register van Uniemerken.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Het EUIPO, ondersteund door de Italiaanse Republiek, en interveniënt betwisten verzoekers betoog.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>In herinnering dient te worden gebracht dat overeenkomstig artikel 188 van het Reglement voor de procesvoering de memories van de partijen die in het kader van de procedure voor het Gerecht worden neergelegd, geen wijziging kunnen brengen in het voorwerp van het geschil voor de kamer van beroep.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Zoals het EUIPO terecht opmerkt in zijn schrifturen, werd artikel 15 van de TRIPs-overeenkomst, gelezen in samenhang met artikel 22 ervan, door verzoeker op geen enkel ogenblik aangevoerd voor de instanties van het EUIPO.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Derhalve moet het derde middel niet-ontvankelijk worden verklaard.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Bijgevolg dient het beroep in zijn geheel te worden verworpen, zonder dat uitspraak hoeft te worden gedaan over de ontvankelijkheid van de tweede vordering.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Kosten</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Volgens artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij verwezen in de kosten, voor zover dat is gevorderd.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Voorts dragen volgens artikel 138, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering de lidstaten die in het geding hebben geïntervenieerd, hun eigen kosten.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Aangezien verzoeker in het ongelijk is gesteld, dient hij overeenkomstig de vorderingen van het EUIPO en van interveniënt te worden verwezen in de kosten van laatstgenoemden.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>HET GERECHT (Zevende kamer),</P><P>rechtdoende, verklaart:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Het beroep wordt verworpen.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Roberto Mengozzi wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Consorzio per la tutela dell’olio extravergine di oliva Toscano IGP.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">3)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Tomljenović</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Marcoulli</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Kornezov</P></SIGNATORY><P>Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op <DATE ISO="20170202">2 februari 2017</DATE>.</P><SIGNATORY><P>ondertekeningen</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>