<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRT11997ELA.0500083501.case.xml"><NO.CASE>T-89/96</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61996B0089</NO.CELEX><NO.SEQ>0007.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>836</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>848</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>ΔΙΑΤΑΞΗ της <DATE ISO="19970529">29.5.1997</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-89/96</LEFT><RIGHT>BRITISH STEEL <HT TYPE="ITALIC">κατά</HT> ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη του Πρωτοδικείου</HT> (πρώτο πενταμελές τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="19970529">29ης Μαΐου 1997</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>Στην υπόθεση Τ-89/96,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">British Steel plc,</HT> με έδρα το Λονδίνο, εκπροσωπούμενη από τους William Sibree και Philip Raven, solicitors, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Elvinger, Hoss and Prassen, 15, Côte d'Eich,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,</HT> εκπροσωπούμενης από τους Nicholas Khan και Paul Nemitz, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>καθής,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><SUBJECT><P>που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 96/315/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της <DATE ISO="19960207">7ης Φεβρουαρίου 1996</DATE>, σχετικά με ενίσχυση που πρόκειται να χορηγήσει η Ιρλανδία στη χαλυβουργική επιχείρηση Irish Steel (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="121" DATE.PUB="1996" PAGE.FIRST="16">EE L 121, σ. 16</REF.DOC.OJ>),</P></SUBJECT><?PAGE NO="II-837"?><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (πρώτο πενταμελές <HT TYPE="ITALIC">τμήμα),</HT></P><P>συγκείμενο από τους Α. Saggio, Πρόεδρο, Α. Καλογερόπουλο, V. Tiili, Α. Potocki και R. Μ. Moura Ramos, δικαστές,</P><P>γραμματέας: Η. Jung</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Διάταξη</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Πραγματικά περιστατικά, διαδικασία και επιχειρήματα των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19961105">5 Νοεμβρίου 1996</DATE>, η Irish Ispat Ltd, εταιρία ιρλανδικού δικαίου, με έδρα το Haulbowline (Ιρλανδία), εκπροσωπούμενη από τους David Barnvillc, barrister, και Richard Martin, solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Zeycn, Beghin, Feider, Loeff, Claeys και Verbeke, 67, rue Ermesinde, ζήτησε να παρέμβει υπέρ της καθής στην υπόθεση Τ-89/96. Η υπόθεση αυτή, στην οποία προσφεύγουσα είναι η British Steel pic, έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 96/315/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της <DATE ISO="19960207">7ης Φεβρουαρίου 1996</DATE>, σχετικά με ενίσχυση που πρόκειται να χορηγήσει η Ιρλανδία στη χαλυβουργική επιχείρηση Irish Steel (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="121" DATE.PUB="1996" PAGE.FIRST="16">EE L 121, σ. 16</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Προς στήριξη της αιτήσεως της παρεμβάσεως, η Irish Ispal Ltd επισημαίνει <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> η προσβαλλόμενη απόφαση την αφορά, καθόσον έχει ως αντικείμενο ενίσχυση<?PAGE NO="II-838"?> που έχει χορηγηθεί από την Ιρλανδία στην Irish Steel Ltd. Η αιτούσα την παρέμβαση εξηγεί ότι έχει επέλθει αλλαγή, με πράξη της <DATE ISO="19960618">18ης Ιουνίου 1996</DATE>, της εταιρικής επωνυμίας της Irish Steel Ltd η οποία ονομάζεται πλέον Irish Ispat Ltd. Δεδομένου ότι η Επιτροπή θεώρησε την καταβληθείσα στην εν λόγω εταιρία, επ' ευκαιρία της πωλήσεώς της, ενίσχυση ως συμβατή με την εύρυθμη λειτουργία της κοινής αγοράς, η Irish Ispat καταλήγει ότι η έκβαση της κινηθείσας από την British Steel διαδικασίας την αφορά.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19961106">6 Νοεμβρίου 1996</DATE>, η Ιρλανδία, εκπροσωπούμενη από τον Michael Α. Buckley, Chief State Solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ιρλανδίας, 28, route d'Arlon, υπέβαλε επίσης αίτηση παρεμβάσεως υπέρ της καθής στην υπόθεση Τ-89/96. Η Ιρλανδία διασαφήνισε ότι ζήτησε να παρέμβει στη δίκη ως το κράτος μέλος αποδέκτης της προσβαλλομένης αποφάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19961108">8 Νοεμβρίου 1996</DATE>, η Hoogovens Staal BV, εταιρία ιρλανδικού δικαίου, με έδρα το IJmuiden (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τον Erik Η. Pijnacker Hordijk, δικηγόρο Άμστερνταμ, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Luc Frieden, 62, avenue Guillaume, υπέβαλε αίτηση παρεμβάσεως, στην ίδια υπόθεση, υπέρ της προσφεύγουσας.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Προς στήριξη της αιτήσεως της παρεμβάσεως, η Hoogovens Staal ισχυρίζεται ότι είναι ανταγωνίστρια της Irish Steel και υπογραμμίζει <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> η επίδικη απόφαση αφορά μια αγορά προϊόντων σιδήρου και χάλυβα τουλάχιστον εξίσου ευρεία με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η αιτούσα την παρέμβαση υποστηρίζει ότι ανήκει στην κατηγορία των επιχειρήσεων που έχουν δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής κατά της επίδικης αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 33 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακος και Χάλυβος (στο εξής: Συνθήκη ΕΚΑΧ). Κατά συνέπεια φρονεί ότι έχει έννομο συμφέρον κατά την έννοια του άρθρου 34 του Οργανισμού (ΕΚΑΧ) του Δικαστηρίου (στο εξής: Οργανισμός ΕΚΑΧ), στην επίλυση της υπό κρίση διαφοράς.</TXT></NP><?PAGE NO="II-839"?><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Οι τρεις ανωτέρω αιτήσεις παρεμβάσεως επιδόθηκαν στην προσφεύγουσα και στην καθής σύμφωνα με το άρθρο 116 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19961113">13ης Νοεμβρίου 1996</DATE>, η Επιτροπή κατέστησε γνωστό <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> θεωρεί ότι τόσο η Irish Ispat όσο και η Ιρλανδία δικαιολογούν συμφέρον, κατά την έννοια του άρθρου 34 του Οργανισμού ΕΚΑΧ, στην επίλυση της υπό κρίση διαφοράς.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα δεν εναντιώθηκε στις υποβληθείσες από την Irish και Ispat και την Ιρλανδία αιτήσεις παρεμβάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Η Επιτροπή κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου, στις <DATE ISO="19961125">25 Νοεμβρίου 1996</DATE>, παρατηρήσεις με τις οποίες προέβαλε κατά της αιτήσεως παρεμβάσεως της Hoogovens Staal αντιρρήσεις αντλούμενες από το γεγονός ότι η αιτούσα την παρέμβαση δεν δικαιολογούσε επαρκώς συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, αντίθετα προς ό,τι υποστηρίζει η British Steel, η αιτούσα την παρέμβαση δεν αποδεικνύει ότι είναι ανταγωνίστρια της Irish Steel όσον αφορά την παραγωγή και προμήθεια ορισμένων από τα απαριθμούμενα στο παράρτημα Ι της Συνθήκης ΕΚΑΧ προϊόντων. Επιπλέον, σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η καθής, η Hoogovens Staal δεν παράγει σιδηροδοκούς που αποτελούν την κύρια παραγωγή της Irish Steel. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή φρονεί ότι η Hoogovens Staal δεν αποδεικνύει <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> η προσβαλλόμενη απόφαση την αφορά κατά την έννοια του άρθρου 33 της Συνθήκης ΕΚΑΧ ούτε ότι έχει συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς και ζητεί την απόρριψη της αιτήσεως παρεμβάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστήριξε την αίτηση παρεμβάσεως της Hoogovens Staal στην υπό κρίση διαφορά. Πράγματι, σε έγγραφο με ημερομηνία επίσης <DATE ISO="19961125">25 Νοεμβρίου 1996</DATE>, η British Steel επιβεβαίωσε óτι η αιτούσα την παρέμβαση παράγει, όπως ακριβώς και αυτή, προϊόντα του ίδιου τύπου με αυτά της Irish Steel και, επομένως, αποτελεί ανταγωνιζόμενη αυτήν επιχείρηση.</TXT></NP><?PAGE NO="II-840"?><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Με έγγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19961121">21 Νοεμβρίου 1996</DATE>, η προσφεύγουσα ζήτησε να χαρακτηρισθούν ως απόρρητα ορισμένα στοιχεία της εκθέσεως που περιέχεται στο παράρτημα 15 του δικογράφου της προσφυγής (στο εξής: έκθεση Cockerill), καθώς και ορισμένα στοιχεία του υπομνήματος αντικρούσεως όπου διαλαμβάνονται ή επαναλαμβάνονται σημεία της εν λόγω εκθέσεως. Διευκρίνισε ότι το αίτημα αυτό αφορά τόσο την Irish Ispat όσο και την Ιρλανδία. Με έγγραφο της <DATE ISO="19961125">25ης Νοεμβρίου 1996</DATE>, η προσφεύγουσα ζήτησε από το Πρωτοδικείο να χαρακτηρίσει ως απόρρητα και έναντι της Hoogovens Staal τα εν λόγω στοιχεία.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Η αίτηση περί τηρήσεως του απορρήτου αφορά, αφενός, αριθμητικά στοιχεία σχετικά με τον όγκο παραγωγής και τα μερίδια αγοράς των χελωνών σιδήρου που κατέχουν η British Steel και η British Steel Engineering Steel (BSES), καθώς και τις οριζόμενες από τις εταιρίες αυτές τιμές. Η ίδια αίτηση έχει σχέση, αφετέρου, με τις επιπτώσεις της ενισχύσεως και την προβλέψιμη εξέλιξη των δραστηριοτήτων της προσφεύγουσας στην αγορά σιδηροδοκών.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Εξάλλου, με έγγραφο που καταχωρήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19961128">28 Νοεμβρίου 1996</DATE>, η προσφεύγουσα ζήτησε να χαρακτηριστούν ως απόρρητα έναντι όλων των αιτουσών την παρέμβαση ορισμένα στοιχεία του υπομνήματός της απαντήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Στις παρατηρήσεις της που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19961211">11 Δεκεμβρίου 1996</DATE>, η Επιτροπή έλαβε θέση επί των αιτήσεων της προσφεύγουσας σχετικά με την τήρηση του απορρήτου. Η Επιτροπή, αν και αναγνώρισε ότι η προσφεύγουσα περιόρισε το αντικείμενο των αιτημάτων της στο ελάχιστο δυνατό, κατέληξε, ωστόσο, ότι δεν μπορούν να γίνουν πλήρως δεκτά. Πράγματι, η καθής προβάλλει αντιρρήσεις σχετικά με διάφορες φράσεις και εκφράσεις που περιέχονται στα έγγραφα διαδικασίας που η προσφεύγουσα έχει ζητήσει να χαρακτηριστούν ως απόρρητα. Οι αντιρρήσεις αυτές στηρίζονται, κατ' ουσίαν, στον αόριστο ή γενικό χαρακτήρα των εν λόγω στοιχείων, πράγμα που αποκλείει ότι η αποκάλυψη τους είναι δυνατό να βλάψει τα εμπορικά της συμφέροντα. Εξάλλου, η Επιτροπή διατείνεται ότι οι παρεμβαίνουσες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν σε ορισμένους ισχυρισμούς της British Steel σχετικά με τη βάση των στοιχείων που αξιώνει να χαρακτηρισθούν ως απόρρητα.</TXT></NP><?PAGE NO="II-841"?><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19961213">13ης Δεκεμβρίου 1996</DATE>, η Επιτροπή γνωστοποίησε στο Πρωτοδικείο ότι η έκθεση Cockerill είχε εν τω μεταξύ διαβιβαστεί, από απροσεξία των υπηρεσιών της Γενικής Διευθύνσεως Ανταγωνισμού (ΓΔ IV), στην Ιρλανδία και στην Irish Ispat, προκειμένου αυτές να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους επί των σχετικών με τις δυνατότητες και την παραγωγή της Irish Steel σκέψεις της εκθέσεως αυτής. Ζητώντας συγγνώμη γι' αυτήν την εξ απροσεξίας διαβίβαση ορισμένων εμπιστευτικών στοιχείων της εκθέσεως Cockerill, η καθής έκανε γνωστές τις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει προφορικώς η Ιρλανδία και η δικαιούχος της ενισχύσεως επιχείρηση, να επιστρέψουν στην Επιτροπή όλα τα <HT TYPE="ITALIC">αντίγραφα</HT> της εν λόγω εκθέσεως και να μην κάνουν χρήση των περιεχομένων σ' αυτά εμπιστευτικών πληροφοριών. Η Επιτροπή δήλωσε ότι ανέμενε τη γραπτή επιβεβαίωση των δεσμεύσεων αυτών.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Με έγγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19961224">24 Δεκεμβρίου 1996</DATE>, η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι είχε πληροφορηθεί από εκπρόσωπο της Επιτροπής για την ανακοίνωση προς την Ιρλανδία και την Irish Ispat των στοιχείων που είχε ζητήσει να χαρακτηρισθούν ως απόρρητα. Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η ενέργεια αυτή συνιστά βαριά αθέτηση της υποχρεώσεως σεβασμού του απορρήτου που υπέχει η Επιτροπή από το άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚΑΧ. Εξάλλου, θεωρεί ότι, κατ' αυτόν τον τρόπο, το καθού όργανο σφετερίστηκε την ανήκουσα στο Πρωτοδικείο εξουσία να καθορίζει ποια από τα στοιχεία των κατατιθέμενων από τους διαδίκους εγγράφων είναι απόρρητα. Η προσφεύγουσα διατείνεται <HT TYPE="ITALIC">óτι τα</HT> στοιχεία που αποτελούν το αντικείμενο των αιτήσεων περί τηρήσεως του απορρήτου ανήκουν στη σφαίρα του επιχειρηματικού απορρήτου και η ανακοίνωση τους σε ανταγωνιστή όπως η Irish Ispat είναι δυνατό να της προξενήσει σοβαρές, από εμπορική άποψη, ζημίες και δυσχέρειες. Επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να απαιτήσει από την Επιτροπή την αποκατάσταση, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 40, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, της ζημίας αυτής.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Όσον αφορά τις αιτήσεις παρεμβάσεως</P></TI></TITLE><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Όσον αφορά την πρώτη αίτηση παρεμβάσεως που έχει υποβληθεί στην υπό κρίση υπόθεση, διαπιστώνεται ότι η αίτηση αυτή είναι σύμφωνη προς το<?PAGE NO="II-842"?> άρθρο 115 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, η δε Irish Ispat έχει επαρκώς δικαιολογήσει το συμφέρον της στην επίλυση της διαφοράς κατά την έννοια του άρθρου 34 του Οργανισμού ΕΚΑΧ, που δυνάμει του άρθρου 46, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού εφαρμόζεται στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η αίτηση παρεμβάσεως της Ιρλανδίας υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 115 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, πρέπει, επίσης, να γίνει αυτή δεκτή κατ' εφαρμογήν του άρθρου 34 του Οργανισμού ΕΚΑΧ, που εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 46, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Όσον αφορά την αίτηση παρεμβάσεως της Hoogovens Staal, παρατηρείται ότι η αιτούσα την παρέμβαση, προκειμένου να δικαιολογήσει το συμφέρον της στην επίλυση της διαφοράς, περιορίστηκε στην προβολή της ιδιότητάς της ως επιχειρήσεως ΕΚΑΧ και ανταγωνίστριας της δικαιούχου της επίδικης ενισχύσεως επιχειρήσεως, χωρίς να προσδιορίσει τα προϊόντα ως προς τα οποία ανταγωνίζεται την Irish Steel. Η Επιτροπή φρονεί ότι τέτοια παράλειψη εμποδίζει να γίνει δεκτή η αίτηση παρεμβάσεως, και τούτο για τον λόγο ότι στη Hoogovens Staal εναπόκειται να παράσχει στο Πρωτοδικείο τα αποδεικτικά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι είναι ανταγωνίστρια της δικαιούχου της ενισχύσεως επιχειρήσεως και ότι, ως εκ τούτου, δικαιολογεί συμφέρον για την επίλυση της υπό κρίση διαφοράς.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Συναφώς, υπογραμμίζεται ότι η Επιτροπή δεν κατόρθωσε να θέσει υπό αμφισβήτηση την ουσία του ισχυρισμού της αιτούσας την παρέμβαση ότι είναι ανταγωνίστρια της Irish Steel. Πράγματι, με τις παρατηρήσεις της, η Επιτροπή απλώς και μόνον επέστησε την προσοχή του Πρωτοδικείου στο γεγονός ότι, απ' ό,τι αυτή γνωρίζει, η Hoogovens Staal δεν παράγει σιδηροδοκούς, προϊόν που αποτελεί την κύρια παραγωγή της Irish Steel. Κατά συνέπεια, οι παρατηρήσεις της καθής ουδόλως θέτουν υπό αμφισβήτηση το γεγονός ότι υφίσταται ανταγωνιστική σχέση μεταξύ της Hoogovens Staal και της Irish Steel όσον αφορά άλλα προϊόντα σιδήρου και χάλυβα όπως, π.χ. οι χελώνες σιδήρου. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν ισχυρίζεται ότι μόνον οι επιχειρήσεις ΕΚΑΧ που παράγουν σιδηροδοκούς μπορούν να έχουν συμφέρον στην επίλυση της υπό κρίση διαφοράς. Επιπλέον, η προσφεύγουσα προέβαλε, χωρίς περαιτέρω διασαφηνίσεις, ότι η αιτούσα την παρέμβαση και η Irish Steel παράγουν<?PAGE NO="II-843"?> προϊόντα του ίδιου είδους και, επομένως, είναι ανταγωνίστριες. Στο μέτρο που κανένα από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν διαψεύδει την ύπαρξη ανταγωνιστικής σχέσεως, όπως αυτή που υποστηρίζει η Hoogovens Staal, μεταξύ των δύο επιχειρήσεων σιδήρου και χάλυβα, ουδείς λόγος συντρέχει να θεωρηθεί ότι η αιτούσα την παρέμβαση παρέλειψε να προσκομίσει τις απαιτούμενες αποδείξεις προκειμένου να καταδείξει την ανωτέρω μνημονευθείσα πραγματική κατάσταση.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Εξ αυτού έπεται <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> η αίτηση παρεμβάσεως της Hoogovens Staal πρέπει να κριθεί σύμφωνη προς το άρθρο 115 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, εφόσον η αιτούσα εκθέτει σ' αυτήν επαρκώς κατά νόμο τους λόγους που δικαιολογούν το συμφέρον της στην επίλυση της διαφοράς κατά την έννοια του άρθρου 34 του Οργανισμού ΕΚΑΧ, που εφαρμόζεται κατά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Όσον αφορά τις αιτήσεις για τήρηση του απορρήτου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Σχετικά με τις αιτήσεις να χαρακτηριστούν ως απόρρητα ορισμένα στοιχεία των εγγράφων της δικογραφίας, διαπιστώνεται ότι οι αιτήσεις αυτές υποβλήθηκαν από την προσφεύγουσα, έναντι όλων των παρεμβαινουσών, βάσει του άρθρου 116, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το οποίο ορίζει: <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Αν ο Πρόεδρος επιτρέψει την παρέμβαση, ανακοινώνονται στον παρεμβαίνοντα όλα τα έγγραφα της διαδικασίας που έχουν επιδοθεί στους διαδίκους. Ο Πρόεδρος μπορεί όμως, κατόπιν αιτήσεως διαδίκου, να εξαιρέσει από την ανακοίνωση αυτή απόρρητα ή εμπιστευτικά στοιχεία.<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/></TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Σύμφωνα με τη νομολογία του Πρωτοδικείου, προκειμένου να καθοριστούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι δυνατό να μην ανακοινωθούν απόρρητα στοιχεία όσον αφορά ορισμένα έγγραφα της δικογραφίας, πρέπει να σταθμιστεί το έννομο συμφέρον του προσφεύγοντος να αποφύγει ουσιώδη βλάβη των εμπορικών του συμφερόντων με το εξίσου έννομο συμφέρον του παρεμβαίνοντος να έχει στη διάθεση του τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες ώστε να είναι πλήρως σε θέση να υπερασπίσει τα δικαιώματά του και να εκθέσει τις απόψεις του ενώπιον του κοινοτικού δικαστή (βλ. μεταξύ άλλων, τις διατάξεις του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19900404">4ης Απριλίου 1990</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-30/89" YEAR="1990" PAGE.ECR="II-163">Τ-30/89, Hilti κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. II-163</REF.DOC.ECR>, σκέψη 11, και της <DATE ISO="19970206">6ης Φεβρουαρίου 1997</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-322/94" YEAR="1997" PAGE.ECR="I-16">Τ-322/94, Union Carbide κατά Επιτροπής, που δεν έχει εισέτι δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 16</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><?PAGE NO="II-844"?><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Από τη νομολογία αυτή προκύπτει ότι ο διάδικος που αποφασίζει να καταθέσει στη δικογραφία στοιχεία έχοντα, κατά τη γνώμη του, τον χαρακτήρα επαγγελματικού απορρήτου δικαιούται να ζητήσει να μη διαβιβαστούν τα στοιχεία αυτά στους τυχόν παρεμβαίνοντες. Η μέριμνα της προστασίας του εμπιστευτικού χαρακτήρα πληροφοριών σχετικών με τις βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες του προσφεύγοντος είναι ιδιαίτερα κατανοητή στο πλαίσιο μιας προσφυγής όπως η προκείμενη, με την οποία ζητείται η ακύρωση αποφάσεως της Επιτροπής επιτρέπουσας τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων σε ανταγωνίστρια επιχείρηση. Όταν κινείται μια τέτοια διαδικασία, πράγμα που εξ ορισμού προϋποθέτει ότι έχει παρασχεθεί κάποιο πλεονέκτημα σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις που ανταγωνίζονται τον προσφεύγοντα στην κοινή αγορά, είναι ευκταίο να μην κολάζεται ο τελευταίος διά της ανακοινώσεως στις ανταγωνίστριες επιχειρήσεις στοιχείων του επιχειρηματικού του απορρήτου. Ωστόσο, εξίσου αληθές είναι ότι κάθε διάδικος μιας ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας δικαιούται να ζητεί να λαμβάνονται υπόψη από τα κοινοτικά δικαστικά όργανα οι απαιτήσεις της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως και του δημοσίου χαρακτήρα της διοικήσεως της δικαιοσύνης. Κατά συνέπεια, κάθε διάδικος πρέπει να έχει υπόψη του ότι ενδέχεται το Πρωτοδικείο, βάσει των απαιτήσεων αυτών και σύμφωνα με την προμνημονευθείσα νομολογία, να μην χαρακτηρίσει ως απόρρητα τα στοιχεία που είναι ουσιώδη για την προάσπιση των αναπτυσσομένων στο πλαίσιο της διαφοράς θέσεων και τη σαφήνεια της τερματίζουσας αυτήν αποφάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, εν προκειμένω, η προσφεύγουσα χρησιμοποίησε με φειδώ τη δυνατότητα της να ζητήσει να χαρακτηριστούν ως απόρρητα ορισμένα στοιχεία της δικογραφίας. Ωστόσο, οι αιτήσεις της αφορούν διαφόρους τύπους στοιχείων ως προς τα οποία πρέπει να εξεταστεί, κατά περίπτωση, αν πρέπει να αποκλειστούν από τα διαδικαστικά έγγραφα που θα κοινοποιηθούν στις παρεμβαίνουσες. Το γεγονός ότι όλα αυτά τα στοιχεία προέρχονται από ένα και μόνο έγγραφο, που συντάχθηκε με πρωτοβουλία της προσφεύγουσας η οποία το επισύναψε στο εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο, δεν αποτελεί κριτήριο για τον χαρακτηρισμό των εν λόγω στοιχείων ως απορρήτων.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Οι πληροφορίες σχετικά με τα μερίδια αγοράς, τον όγκο πωλήσεων και τις οριζόμενες από τις εταιρίες του ομίλου British Steel τιμές πρέπει να χαρακτηριστούν ως απόρρητες στο μέτρο που πρόκειται για ακριβή ή λεπτομερή στοιχεία που δεν είναι, υπό κανονικές συνθήκες, προσιτά ούτε στο κοινό ούτε στους ειδικούς κύκλους.</TXT></NP><?PAGE NO="II-845"?><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Πρέπει να παρατηρηθεί ότι, μεταξύ των πολυαρίθμων στοιχείων που περιέχονται στη συνταχθείσα από τον καθηγητή Cockerill έκθεση, μόνον αναφορικά με τους πίνακες 3.4 και 3.5, που περιλαμβάνονται, αντιστοίχως, στις σελίδες 17 και 18 της εκθέσεως, το διάγραμμα 10 και τα συνημμένα στην έκθεση παραρτήματα 1 και 2, μπορεί σαφώς να προσδιοριστεί ως πηγή η British Steel. Μολονότι η παρατήρηση αυτή οδηγεί στη σκέψη ότι οι λοιπές πληροφορίες που περιέχονται στην έκθεση και αφορούν τις αγορές προϊόντων ΕΚΑΧ κυκλοφορούν ευχερώς και είναι προσιτές στους ειδικούς και στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, πρέπει παρ' όλ' αυτά να αναγνωριστεί ότι τέτοιες πληροφορίες αποτελούν, σε σημαντικό ποσοστό, εκτιμήσεις, στηριζόμενες σε συνολικά, ιστορικού χαρακτήρα, στατιστικά στοιχεία. Κατά συνέπεια, πρέπει να αναγνωριστεί ότι μόνο πραγματικά και ακριβή στοιχεία, όπως αυτά που περιέχονται στον πίνακα 3.5 της εκθέσεως Cockerill, στο συνημμένο στην έκθεση αυτή διάγραμμα 10 καθώς και στον πίνακα που περιλαμβάνεται στη σελίδα 22 του υπομνήματος απαντήσεως (παράγραφος 4.37) δεν βρίσκονται, γενικώς, ούτε στη διάθεση ούτε στη γνώση των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων και πρέπει να χαρακτηριστούν ως απόρρητα.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Για τους ίδιους λόγους, πρέπει να χαρακτηριστεί ως απόρρητη η λεπτομερής πληροφορία που περιέχει η τρίτη και τέταρτη φράση της παραγράφου 3.25 της εκθέσεως Cockerill, εφόσον εκεί περιέχονται ακριβή αριθμητικά στοιχεία σχετικά με τον όγκο πωλήσεων και με τα μερίδια που εταιρίες του ομίλου British Steel κατέχουν στις διάφορες αγορές.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Αντιθέτως, επιβάλλεται, πάντοτε υπ' αυτό το πρίσμα, να μη χαρακτηριστούν ως <HT TYPE="ITALIC">anóρρητα</HT> τα αόριστα και ασαφή στοιχεία όπως αυτά που μνημονεύονται στην παράγραφο 3.23 της εκθέσεως Cockerill καθώς και στην πρώτη, δεύτερη και τελευταία φράση της προμνημονευθείσας παραγράφου 3.25. Από την εξέταση της δικογραφίας προκύπτει ότι τέτοιες κατά προσέγγιση εκτιμήσεις αποτελούν μέρος της πληροφόρησης που τυγχάνουν γενικώς οι επιχειρήσεις που ασκούν δραστηριότητες στις αγορές προϊόντων ΕΚΑΧ.</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Ούτε, άλλωστε, μπορούν να χαρακτηριστούν ως εμπιστευτικές οι εκφράσεις με τις οποίες εκτιμώνται τα μερίδια αγοράς των εταιριών του ομίλου British Steel καθώς και ο αριθμός που προσδιορίζει το μέγεθος της εν λόγω αγοράς, όπως περιλαμβάνονται στο υπόμνημα αντικρούσεως. Πράγματι, οι χρήσιμοποιηθείσες<?PAGE NO="II-846"?> από την Επιτροπή εκφράσεις δεν προσδιορίζουν συγκεκριμένα μερίδια αγοράς, αλλ' απλώς αποτελούν εκτιμήσεις οι οποίες είναι δυνατό, ως τέτοιες, να αμφισβητηθούν από την προσφεύγουσα. Ο εν λόγω αριθμός, ο οποίος αποτελεί απλή κατά προσέγγιση εκτίμηση περιλαμβανόμενη στην έκθεση Cockerill, μνημονεύεται στην παράγραφο 31 του υπομνήματος αντικρούσεως προς απόδειξη της σημαντικής διαφοράς μεταξύ του όγκου των δυνατών από την Irish Steel πωλήσεων και του πραγματικού μεγέθους της αγοράς. Εξάλλου, πρέπει να επισημανθεί ότι οι αναπτυχθείσες εκατέρωθεν θέσεις σχετικά με τον αντίκτυπο της επίδικης ενισχύσεως στις σχετικές αγορές δεν είναι δυνατό, στο στάδιο αυτό, να θεωρηθούν ως μη ουσιώδεις για την επίλυση της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαφοράς. Κατά συνέπεια, πρέπει να είναι σε θέση οι παρεμβαίνουσες να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί των πραγματικών επιχειρημάτων που έχουν εν προκειμένω προβληθεί από τους κύριους διαδίκους.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Όσον αφορά τα προβαλλόμενα ως απόρρητα στοιχεία που περιέχονται στην παράγραφο 6.6 της εκθέσεως Cockerill, διαπιστώνεται ότι από την ανάγνωση της εν λόγω παραγράφου δεν φαίνεται ότι, λόγω της καταβολής της επίμαχης ενισχύσεως, έχουν ήδη ληφθεί αποφάσεις σχετικές με την εμπορική στρατηγική της προσφεύγουσας. Αντιθέτως, ο συντάκτης της εκθέσεως περιορίζεται στο να συνιστά αναθεώρηση της πολιτικής επενδύσεων και στο να αναφέρει, χωρίς περαιτέρω διασαφηνίσεις, τις ιδιαίτερα απειλούμενες δραστηριότητες. Η ανακοίνωση αυτών των στοιχείων στις παρεμβαίνουσες ουδόλως διαλύει τις αμφιβολίες τους σχετικά με τις στρατηγικού χαρακτήρα αποφάσεις που πρόκειται πράγματι να ληφθούν από την British Steel και, όπως είναι επόμενο, ουδόλως μπορεί να βλάψει τα εμπορικά της συμφέροντα. Πράγματι, όπως έχει υπογραμμιστεί από την καθής, το αποτέλεσμα μιας τέτοιας αβεβαιότητας στο πλαίσιο των σχέσεων της προσφεύγουσας με το προσωπικό και τους πελάτες της δεν απορρέει από τη διαβίβαση της εκθέσεως Cockerill στις παρεμβαίνουσες, αλλά από το γεγονός ότι η British Steel έχει δημοσίως ισχυριστεί ότι η έγκριση της επίμαχης ενισχύσεως θα ήταν δυνατό να την αναγκάσει να μειώσει, σε κάποιο βαθμό, την παραγωγή της. Επομένως, ουδείς αντικειμενικός λόγος δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό της παραγράφου 6.6 της εκθέσεως Cockerill ως απορρήτου.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Εξ όλων των ανωτέρω προκύπτει ότι οι αιτήσεις της προσφεύγουσας περί τηρήσεως του απορρήτου πρέπει να γίνουν εν μέρει δεκτές όσον αφορά τα στοιχεία που περιέχονται στην τρίτη και στην τέταρτη φράση της παραγράφου 3.25, στον πίνακα 3.5 και στο διάγραμμα 10, που όλα προέρχονται<?PAGE NO="II-847"?> από την έκθεση Cockerill, <HT TYPE="ITALIC">καθώς</HT> και τα στοιχεία που μνημονεύονται στον περιλαμβανόμενο στην παράγραφο 4.37 του υπομνήματος απαντήσεως πίνακα. Κατά τα λοιπά, οι εν λόγω αιτήσεις πρέπει να απορριφθούν.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να υπομνηστεί στην Επιτροπή <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> δεν δύναται καταρχήν να διαβιβάσει τα διαδικαστικά έγγραφα σε τρίτους, έστω και αν αυτοί μπορούν οπωσδήποτε να τη βοηθήσουν στην προάσπιση των θέσεων της στο πλαίσιο της διαφοράς. Υπ' αυτές τις περιστάσεις, η Irish Ispat και η Ιρλανδία υποχρεούνται να μη χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που είναι δυνατόν να αρυσθούν κατ' αυτόν τον τρόπο και καλούνται να επιστρέψουν στην Επιτροπή όλα τα αντίγραφα των διαδικαστικών εγγράφων που τους έχουν αδικαιολογήτως διαβιβαστεί.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο πενταμελές τμήμα)</P><P>διατάσσει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Επιτρέπει στην Irish Ispat Ltd να παρέμβει στην υπόθεση Τ-89/96 υπέρ της καθής.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Επιτρέπει στην Ιρλανδία να παρέμβει στην υπόθεση Τ-89/96 υπέρ της καθής.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Επιτρέπει στην Hoogovens Staal BV να παρέμβει στην υπόθεση Τ-89/96 υπέρ της προσφεύγουσας.</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="II-848"?><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Δέχεται tig αιτήσεις περί τηρήσεως του απορρήτου, έναντι των παρεμβαινουσών, όσον αφορά τα στοιχεία που περιέχονται στην τρίτη και στην τέταρτη φράση της παραγράφου 3.25, στον πίνακα 3.5 και στο διάγραμμα 10, που όλα προέρχονται από την έκθεση Cockerill, καθώς και τα στοιχεία που μνημονεύονται στον περιλαμβανόμενο στην παράγραφο 4.37 του υπομνήματος απαντήσεως πίνακα. Κατά τα λοιπά, απορρίπτει τις αιτήσεις περί τηρήσεως του απορρήτου.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>5)</NO.P><TXT>Μερίμνη του γραμματέα θα επιδοθούν σε κάθε παρεμβαίνουσα τα μη χαρακτηρισθέντα ως απόρρητα έγγραφα της διαδικασίας.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>6)</NO.P><TXT>Θα οριστεί στις παρεμβαίνουσες προθεσμία προκειμένου να προβάλλουν, εγγράφως, τους σχετικούς με τα αιτήματα τους ισχυρισμούς.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>7)</NO.P><TXT>Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Λουξεμβούργο, <DATE ISO="19970529">29 Μαΐου 1997</DATE>.</P><P>Ο Γραμματέας</P><P>Η. Jung</P><SIGNATORY><P>Ο Πρόεδρος</P><P>Α. Saggio</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>