(1)

In 2019 heeft het panel voor contaminanten in de voedselketen (“het Contam-panel”) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) een risicobeoordeling goedgekeurd over de risico’s voor de gezondheid van mens en dier van de aanwezigheid van chinolizidinealkaloïden in diervoeders en levensmiddelen, met name in lupinen en van lupinen afgeleide producten (1).

(2)

De risicobeoordeling heeft alleen betrekking op chinolizidinealkaloïden die aanwezig zijn in lupinesoorten/variëteiten die van belang zijn voor consumptie door mens en dier in de Unie (d.w.z. Lupinus albus L., Lupinus angustifolius L., Lupinus luteus L. en Lupinus mutabilis Sweet). Wat het risico op schadelijke effecten op de diergezondheid bij zalmachtigen betreft, heeft de EFSA geconcludeerd dat de gemiddelde blootstelling van zalmachtigen via de voeding boven de NOAEL (No Observed Adverse Effect Level d.w.z. dosis of concentratie waarbij geen schadelijk effect werd vastgesteld) van 1 mg/kg lichaamsgewicht per dag ligt, maar onder de LOAEL (Lowest Observed Adverse Effect Level d.w.z. laagste dosis of concentratie waarbij een schadelijk effect werd vastgesteld) van 2,5 mg/kg lichaamsgewicht per dag. De EFSA acht het risico op schadelijke effecten bij zalmachtigen laag. Voor de andere soorten was de beschikbare databank over schadelijke effecten te beperkt om algemene NOAEL/LOAEL’s vast te stellen. In plaats daarvan heeft de EFSA, als alternatieve benadering, doses chinolizidinealkaloïden in lupinezaden geïdentificeerd die, wat de zoötechnische prestaties betreft, kunnen worden verdragen. Voor runderen en konijnen ligt de gemiddelde blootstelling via de voeding ruim onder de verdraagbare dosis. Voor varkens en kippen ligt de gemiddelde blootstelling via de voeding in hetzelfde bereik als de dosis die kan worden verdragen.

(3)

Daarom heeft de EFSA aanbevolen meer gegevens te verzamelen over de aanwezigheid van chinolizidinealkaloïden in lupinen en in van lupinen afgeleide producten.

(4)

Er zou meer informatie moeten worden verzameld over de factoren die leiden tot relatief hoge gehalten aan chinolizidinealkaloïden in lupinen en in van lupinen afgeleide diervoeders, om te kunnen vaststellen welke maatregelen moeten worden aanbevolen om de aanwezigheid van chinolizidinealkaloïden in deze diervoeders te voorkomen of te verminderen.

(5)

Daarom moet worden aanbevolen om chinolizidinealkaloïden in lupinen en van lupinen afgeleide diervoeders te monitoren, om vast te stellen welke factoren leiden tot hoge gehalten aan deze stoffen en om meer informatie te verzamelen over de effecten van verwerking op het gehalte aan chinolizidinealkaloïden,