KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 2.9.2024
COM(2024) 392 final
2024/0216(NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
zmieniające rozporządzenie (UE) 2024/257 ustanawiające uprawnienia do połowów na lata 2024, 2025 i 2026 w odniesieniu do niektórych stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2023/194 w sprawie ustanowienia na lata 2023 i 2024 takich uprawnień do połowów
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
W rozporządzeniu Rady (UE) 2024/257 1 ustanowiono uprawnienia do połowów na lata 2024, 2025 i 2026 w odniesieniu do niektórych stad ryb, mające zastosowanie w wodach UE oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do UE. Ponadto w rozporządzeniu Rady (UE) 2023/194 2 ustalono takie uprawnienia do połowów na lata 2023 i 2024 w odniesieniu do niektórych stad głębokowodnych. Niniejszy wniosek zmienia te uprawnienia do połowów na lata 2024 i 2025 w celu uwzględnienia najnowszych opinii naukowych i innych zmian.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Proponowane środki są spójne z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb).
•Spójność z innymi politykami Unii
Proponowane środki są spójne z pozostałymi obszarami polityki UE, w szczególności z polityką w dziedzinie środowiska.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Podstawę prawną wniosku stanowi art. 43 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
•Pomocniczość
Wniosek jest przedmiotem wyłącznej kompetencji UE, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. d) TFUE. Zasada pomocniczości nie ma zatem zastosowania.
•Proporcjonalność
We wniosku przydziela się uprawnienia do połowów państwom członkowskim zgodnie z celami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa 3 . Zgodnie z art. 16 i 17 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 państwa członkowskie decydują, w jaki sposób dostępne im uprawnienia do połowów mogą zostać przydzielone statkom pływającym pod ich banderą zgodnie z określonymi kryteriami przydziału uprawnień do połowów. W związku z tym państwa członkowskie dysponują niezbędnym marginesem swobody przy rozdzielaniu całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC), zgodnie z wybranym przez siebie społecznym lub gospodarczym modelem korzystania z dostępnych im uprawnień do połowów.
•Wybór instrumentu
Biorąc pod uwagę, że wniosek zmienia obowiązujące rozporządzenie, najwłaściwszym instrumentem prawnym jest rozporządzenie.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa
Nie dotyczy.
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Komisja przeprowadziła konsultacje z zainteresowanymi stronami, w szczególności za pośrednictwem komitetów doradczych, na podstawie swojego corocznego komunikatu „Zrównoważone rybołówstwo w UE: aktualna sytuacja i kierunki na 2024 r.” (COM(2023) 303).
W odpowiedziach zainteresowanych stron na ten coroczny komunikat zawarto opinie na temat dokonanej przez Komisję oceny stanu zasobów i odpowiedniej reakcji zarządczej. Przy opracowywaniu niniejszego wniosku Komisja wzięła te odpowiedzi pod uwagę.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
Opinie naukowe Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) opierają się na ramach wypracowanych przez jej grupy ekspertów i organy decyzyjne oraz są wydawane zgodnie z jej umową ramową o partnerstwie z Komisją.
•Ocena skutków
Zakres niniejszego wniosku jest ograniczony przez art. 43 ust. 3 TFUE.
Celem wniosku jest rezygnacja z krótkoterminowego podejścia na korzyść długoterminowych decyzji sprzyjających zrównoważeniu. Uwzględniono w nim inicjatywy zainteresowanych stron i komitetów doradczych, o ile zostały one pozytywnie ocenione przez ICES. Wniosek Komisji dotyczący reformy WPRyb opierał się na ocenie skutków (SEC(2011) 891), w której stwierdzono, że osiągnięcie celu dotyczącego maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY) jest wprawdzie niezbędnym warunkiem zrównoważenia środowiskowego, gospodarczego i społecznego, ale że tych trzech elementów nie można realizować osobno.
•Sprawność regulacyjna i uproszczenie
Nie dotyczy.
•Prawa podstawowe
Wniosek nie narusza praw podstawowych, w szczególności tych uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
4.WPŁYW NA BUDŻET
Proponowane środki nie będą miały wpływu na budżet.
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku
Wniosek ma na celu zmianę rozporządzenia Rady (UE) 2024/257 i rozporządzenia Rady (UE) 2023/194, jak opisano poniżej.
Sardela europejska w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego
W rozporządzeniu (UE) 2024/257, zmienionym rozporządzeniem (UE) 2024/1856 4 , tymczasowo ustalono TAC dla sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus) na poziomie 4 997 ton w podobszarach ICES 9 i 10 (wody atlantyckie u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego) oraz w wodach UE rejonu 34.1.1 Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF) (na wschód od Madery i Wysp Kanaryjskich) na okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 września 2024 r., do czasu opublikowania przez ICES opinii naukowej na temat sardeli europejskiej w rejonie ICES 9a (wody atlantyckie u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego) dotyczącej tego okresu, oraz zezwolono na kontynuowanie połowów.
Po opublikowaniu tej opinii 5 w dniu 21 czerwca 2024 r. należy ustalić ostateczny TAC dla sardeli europejskiej w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego na okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. ICES przedstawia opinię dotyczącą MSY w odniesieniu do dwóch różnych populacji sardeli europejskiej występujących w rejonie ICES 9a: (i) na zachód od linii biegnącej na południowy zachód od Sagres w Portugalii oraz (ii) na południe od tej linii. Proponuje się ustalenie TAC dla sardeli europejskiej w podobszarach ICES 9 i 10 oraz wodach UE rejonu CECAF 34.1.1 na poziomie wartości zsumowanej z przedmiotowych opinii. Ponadto proponuje się ustanowienie specjalnego warunku, zgodnie z którym połowy w południowej części obszaru TAC (tj. części obszaru TAC na południe od linii biegnącej od Sagres w Portugalii) nie mogą przekroczyć 969 ton, zgodnie z opinią ICES dotyczącą populacji występującej w tym obszarze. Ponadto proponuje się, aby ten TAC i ten warunek szczególny miały zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2024 r.
Biorąc jednak pod uwagę, że połowy mogły już mieć miejsce w ramach tymczasowego TAC, proponuje się również, aby państwa członkowskie mogły zgłaszać połowy sardeli europejskiej w południowej części obszaru TAC w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 września 2024 r., w uzupełnieniu warunku szczególnego wynoszącego 969 ton, pod warunkiem że:
–969 ton zostało w pełni wykorzystanych oraz
–połowy te nie przekraczają poziomu tymczasowego TAC (4 997 ton) pomniejszonego o 969 ton (4 028 ton), przydzielonych państwom członkowskim zgodnie z zasadą względnej stabilności.
Aby uniknąć elastyczności, która umożliwiłaby państwom członkowskim dalsze zgłaszanie połowów przekraczających poziom zalecany w opinii naukowej, proponuje się również zakazać wymiany kwot między państwami członkowskimi w odniesieniu do tych dodatkowych ilości.
Rdzawiec w Morzu Kantabryjskim i w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego
W rozporządzeniu (UE) 2024/257 ustalono TAC dla rdzawca (Pollachius pollachius) w rejonie ICES 8c (Morze Kantabryjskie) i rdzawca w podobszarach ICES 9 i 10 oraz w wodach UE rejonu CECAF 34.1.1 (wody atlantyckie u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego) na 2024 i 2025 r. zgodnie z opinią ICES 6 dotyczącą rdzawca w podobszarze ICES 8 oraz rejonie 9a na lata 2024 i 2025 7 .
W nawiązaniu do oświadczenia Hiszpanii, że takie TAC ustalone przez Radę doprowadziłyby do przedwczesnego zamknięcia połowów wielogatunkowych w Morzu Kantabryjskim i w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego, a następnie w wyniku przedłożenia danych przez Hiszpanię w dniach 7, 10 czerwca i 5 lipca 2024 r. oraz przez Portugalię w dniu 21 czerwca 2024 r., Komisja zwróciła się do Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) o ocenę społeczno-gospodarczych skutków utrzymania takich TAC na 2024 r. na poziomie zalecanym przez ICES w opinii naukowej. Komisja zwróciła się również do STECF o wskazanie poziomu TAC niezbędnego do uniknięcia zjawiska „gatunków dławiących” 8 w połowach ukierunkowanych, odpowiednio, na morszczuka i solę w Morzu Kantabryjskim i w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego. Komisja przedstawiła STECF sprawozdanie z umowy ad hoc zawierające ocenę skutków społeczno-gospodarczych ustalenia ostatecznego TAC dla rdzawca w Zatoce Biskajskiej na 2024 r. na poziomie zalecanym przez ICES w porównaniu ze skutkami ustalenia tego TAC na innych poziomach, a także dokumenty przedłożone przez Hiszpanię w dniach 7, 10 czerwca i 5 lipca 2024 r. oraz przez Portugalię w dniu 21 czerwca 2024 r. 9
W dniu 29 lipca 2024 r. STECF opublikował swoją ocenę skutków 10 społeczno-gospodarczych wynikających z ustalenia takiego TAC na 2024 r. na poziomie zalecanym przez ICES w jej opinii naukowej dotyczącej rdzawca.
W ocenie tej STECF doszedł między innymi do następujących wniosków.
Rdzawiec zarówno w Morzu Kantabryjskim (rejon ICES 8c), jak i w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego (podobszary ICES 9 i 10 oraz rejon CECAF 34.1.1)
Po pierwsze, STECF stwierdza, że „w badaniach i przedstawionych danych [tj. w sprawozdaniu z umowy ad hoc i w danych dostarczonych przez Hiszpanię i Portugalię] spójnie zidentyfikowano potencjalną sytuację dławiącą (wstrzymanie połowu) i skutki społeczno-gospodarcze dla floty hiszpańskiej w wypadku zastosowania zmniejszonego o 53 % TAC dla rdzawca w obu obszarach (w Morzu Kantabryjskim i w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego), przy założeniu pełnego wdrożenia obowiązku wyładunku i zamknięcia połowów po wyczerpaniu TAC”.
Po drugie, STECF zauważa, że „nie istnieje model bioekonomiczny połowów wielogatunkowych, w którym uwzględniono stado rdzawca”. STECF „przeanalizował jednak skład gatunkowy w przypadku głównych metier hiszpańskich poławiających rdzawca w rejonach 8c i 9a w oparciu o sprawozdanie ICES z przeglądu rybołówstwa” i stwierdził, że są „trzy metier, które wchodzą w techniczną interakcję z rdzawcem... [sieci skrzelowe, drygawice i sznury haczykowe stawne] w rejonach 8c i 9a, spośród tych wszystkich, które prowadzą połowy wielogatunkowe. Te interakcje techniczne mogą mieć wpływ na wyładunki morszczuka europejskiego i soli będących gatunkami docelowymi w ramach tych połowów, które mogłyby zostać „zdławione” ze względu na niższy TAC dla rdzawca”.
Rdzawiec w Morzu Kantabryjskim (rejon ICES 8c)
STECF odnosi się do ustaleń zawartych w sprawozdaniu z umowy ad hoc dotyczących rdzawca w Morzu Kantabryjskim, zauważając, że: „Efekt dławiący w przypadku floty hiszpańskiej, symulowany w scenariuszach z wykorzystaniem minimalnego poziomu nakładu połowowego, może być znaczący. W ciągu ostatnich lat w IV i I kwartale działalność floty hiszpańskiej była bardziej intensywna. W symulacji efekt dławiący następuje w IV kwartale (TAC=108 i 78), III kwartale (TAC=108 i 78), a nawet w II kwartale (TAC=78), przy założeniu wyższego poziomu połowów (jak poziom odnotowany w 2022 r.) i braku wymiany kwot z Francji na rzecz Hiszpanii.” Ponadto STECF zauważa, że: „Minimalny roczny TAC w rejonie 8c (Morze Kantabryjskie), wymagany do wykorzystania całkowitego nakładu połowowego symulowanego w scenariuszach z założeniem wariantu minimalnego poziomu nakładu połowowego (...), waha się od 150 ton (następują wymiany kwot, a wielkość połowów jest średnia) do 169 ton (nie następują wymiany kwot, a wielkość połowów odpowiada wielkości z 2022 r.).”
W uzupełnieniu oceny STECF Komisja zauważa, że w sprawozdaniu z umowy ad hoc, zweryfikowanym przez STECF, stwierdzono, że ustalenie TAC dla rdzawca w Morzu Kantabryjskim na poziomie zalecanym przez ICES doprowadziłoby do zmniejszenia całkowitego dochodu odnośnej floty hiszpańskiej o 12 mln EUR (-36 %) w porównaniu ze średnim dochodem w latach 2020–2022 (przy założeniu wielkości połowów odpowiadającej wielkości z 2022 r.). Komisja zauważa ponadto, że w sprawozdaniu dotyczącym umowy ad hoc wskazano, że aby utrzymać połowy przy obecnym nakładzie połowowym do końca 2024 r., TAC dla rdzawca w Morzu Kantabryjskim musiałby zostać ustalony na poziomie 166 ton i że taki poziom doprowadziłby do niewielkiego zmniejszenia całkowitego dochodu o 1,5 %. Ponadto Komisja stwierdza, że wszelkie zmniejszenie tego TAC miałoby nieproporcjonalnie duży wpływ na Hiszpanię, ponieważ obecnie korzysta ona z wymiany kwot i elastycznego podejścia obejmującego kolejny rok. Stosowanie takich mechanizmów elastyczności przy zmniejszonym TAC i zmniejszonych kwotach dla państw członkowskich stałoby się trudniejsze.
Na podstawie wyników oceny STECF, dodatkowych elementów streszczonych w poprzednim akapicie oraz trudności przy poławianiu wszystkich stad na poziomie MSY w tym samym czasie, zwłaszcza w sytuacjach, w których prowadziłoby to do przedwczesnego zamknięcia co najmniej jednego łowiska, proponuje się, zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/472 11 (plan wieloletni dla wód zachodnich), aby:
–zwiększyć TAC dla rdzawca w rejonie ICES 8c na 2024 r. z 78 do 108 ton. Zgodnie z opinią ICES poziom ten odpowiada wyładunkom tego stada w 2022 r., tj. w ostatnim roku, dla którego dostępne są dane. Przy ustaleniu TAC na poziomie 108 ton obecna presja połowowa na rdzawca w podobszarze ICES 8c nie zwiększy się. Powinno to przyczynić się do odbudowy biomasy tego stada, która według szacunków naukowych ICES spadła obecnie poniżej wartości progowej wskaźnika biomasy (Itrigger). Ponadto ustalenie TAC na poziomie 108 ton pozwoli wprowadzić TAC dla morszczuka i soli, które umożliwią połowy. Poza tym, chociaż taki poziom obniży całkowity dochód flot, w szczególności floty hiszpańskiej, zgodnie ze sprawozdaniem z umowy ad hoc, rybacy będą mogli kontynuować połowy do dnia 18 września 2024 r. oraz
–zwiększyć minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony dla rdzawca w rejonie ICES 8c na 2024 r. z 30 cm do 42 cm. Zgodnie z wartością odniesienia ICES z 2023 r. dla tego stada i odpowiednim sprawozdaniem grupy roboczej ICES 12 42 cm odpowiada długości w momencie osiągnięcia dojrzałości płciowej dla tego stada. Środek ten zapewni większą ochronę niedojrzałych osobników, a tym samym przyczyni się do odbudowy biomasy tego stada, która według szacunków ICES jest obecnie niższa od Itrigger. Jeżeli środek ten nie zostałby wprowadzony, poziom TAC dla rdzawca w rejonie ICES 8c na 2024 r. musiałby zostać dodatkowo obniżony, aby umożliwić odbudowę stada rdzawca w podobszarze ICES 8 i rejonie 9a. Zgodnie z art. 15 ust. 2 planu wieloletniego dla wód zachodnich środek ten powinien mieć zastosowanie wyłącznie do czasu przyjęcia aktu delegowanego zmieniającego część A załącznika VII do wspomnianego rozporządzenia poprzez wprowadzenie odpowiedniego środka technicznego.
Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 3 planu wieloletniego dla wód zachodnich proponuje się zakaz połowów ukierunkowanych na rdzawca w rejonie ICES 8c.
Rdzawiec w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego (podobszary ICES 9 i 10 oraz rejon CECAF 34.1.1)
STECF odnosi się do ustaleń zawartych w sprawozdaniu z umowy ad hoc dotyczących rdzawca w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego, zauważając, że: „W ciągu ostatnich lat w IV i I kwartale działalność floty hiszpańskiej była bardziej intensywna. W symulacji efekt dławiący następuje w IV kwartale (TAC=132 i 96 ton) lub III kwartale (TAC=96 ton) przy założeniu, że stosuje się którykolwiek z dostępnych środków elastyczności”. Ponadto STECF zauważa, że: „Minimalny roczny TAC w podobszarach 9–10 i rejonie CECAF 34.1.1 (wody atlantyckie u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego), wymagany do wykorzystania całkowitego nakładu połowowego uwzględnionego w symulacji w scenariuszach z założeniem wariantu minimalnego poziomu nakładu połowowego (...), waha się od 129 ton (następują wymiany kwot, stosuje się środki elastyczności, a wielkość połowów jest średnia) do 142 ton (nie następują wymiany kwot, a wielkość połowów odpowiada wielkości z 2022 r.).”
W uzupełnieniu oceny STECF Komisja zauważa, że w sprawozdaniu z umowy ad hoc, zweryfikowanym przez STECF, stwierdzono, że ustalenie TAC dla rdzawca w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego na poziomie zalecanym przez ICES doprowadziłoby do zmniejszenia całkowitego dochodu odnośnej floty hiszpańskiej o 3,9 mln EUR (-34 %) w porównaniu ze średnim dochodem w latach 2020–2022 (przy założeniu wielkości połowów odpowiadającej wielkości z 2022 r.). Komisja zauważa ponadto, że w sprawozdaniu dotyczącym umowy ad hoc wskazano, że aby utrzymać połowy przy obecnym nakładzie połowowym do końca 2024 r., TAC dla rdzawca w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego musiałby zostać ustalony na poziomie 141 ton i że taki poziom doprowadziłby do niewielkiego zmniejszenia całkowitego dochodu o 2,4 %. Ponadto Komisja stwierdza, że zmniejszenie tego TAC miałoby nieproporcjonalnie duży wpływ na Hiszpanię, ponieważ obecnie korzysta ona z wymiany kwot i mechanizmu elastyczności obejmującej kolejny rok. Stosowanie takiego mechanizmu elastyczności przy zmniejszonym TAC i zmniejszonych kwotach dla państw członkowskich stałoby się trudniejsze.
Na podstawie wyników oceny STECF, dodatkowych elementów streszczonych w poprzednim akapicie oraz trudności przy poławianiu wszystkich stad na poziomie MSY w tym samym czasie, zwłaszcza w sytuacjach, w których prowadziłoby to do przedwczesnego zamknięcia jednego łowiska lub większej ich liczby, proponuje się, zgodnie z art. 5 ust. 3 planu wieloletniego dla wód zachodnich, aby:
–zwiększyć TAC dla rdzawca w podobszarach ICES 9 i 10 i wodach UE rejonu CECAF 34.1.1 na 2024 r. z 96 do 132 ton. Zgodnie z opinią ICES poziom ten odpowiada wyładunkom tego stada w 2022 r., tj. w ostatnim roku, dla którego dostępne są dane. Dzięki ustaleniu TAC na poziomie 132 ton obecna presja połowowa na rdzawca w podobszarze ICES 8 i rejonie 9a nie zwiększy się. Powinno to przyczynić się do odbudowy biomasy tego stada, która według szacunków naukowych ICES spadła obecnie poniżej Itrigger. Ponadto ustalenie ostatecznego TAC na poziomie 132 ton pozwoli wprowadzić TAC dla morszczuka i soli, które umożliwią połowy. Poza tym, chociaż taki poziom obniży całkowity dochód flot, w szczególności floty hiszpańskiej, zgodnie ze sprawozdaniem z umowy ad hoc, rybacy będą mogli kontynuować połowy do dnia 8 grudnia 2024 r. oraz
–z tych samych powodów i na takich samych warunkach jak w przypadku rdzawca w rejonie 8c – zwiększyć minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony rdzawca w podobszarach ICES 9 i 10 i wodach UE rejonu CECAF 34.1.1 na 2024 r. z 30 cm do 42 cm.
Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 3 planu wieloletniego dla wód zachodnich proponuje się zakaz połowów ukierunkowanych na rdzawca w podobszarach ICES 9 i 10 i wodach UE rejonu CECAF 34.1.1.
Dodatkowe odliczenia związane z wyłączeniami z obowiązku wyładunku
Biorąc pod uwagę stosowanie obowiązku wyładunku, kwoty UE określone w rozporządzeniu (UE) 2024/257 uwzględniają odrzuty oparte na ustanowionych wyłączeniach; ilości te nie będą wyładowywane i odliczane od kwot, a zatem są odliczane od kwot UE. W listopadzie 2023 r. służby Komisji obliczyły takie odliczenia za 2024 r., co określiło podejście zastosowane do tych obliczeń i odliczeń w dokumencie uzupełniającym 13 .
Ze względu na wystąpienie błędu, w listopadzie 2023 r. służby Komisji nie obliczyły tych odliczeń w odniesieniu do niektórych stad na 2024 r. Takie dodatkowe odliczenia zostały obecnie obliczone przez służby Komisji zgodnie z podejściem stosowanym już w odniesieniu do wszystkich innych istotnych stad na 2024 r. W związku z tym proponuje się zmianę, w stosownych przypadkach, kwot UE i kwot państw członkowskich w odniesieniu do tych stad na 2024 r., tak aby uwzględnić wymagane odliczenia związane z wyłączeniami z obowiązku wyładunku.
ICCAT
W dniu 13 marca 2024 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (UE) 2024/897 14 wdrażające do prawa Unii niektóre środki zarządzania rybołówstwem, jego ochrony i kontroli na obszarze objętym konwencją Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT).
Rozporządzenie (UE) 2024/897 zmienia art. 9 ust. 4 i art. 12 lit. f) i g) rozporządzenia (UE) 2017/2107 15 , dodając do tego ostatniego rozporządzenia nowe przepisy. Przedmiotowe nowe przepisy: (i) wymagają zapewnienia przez państwa członkowskie, aby w tym samym okresie na każdy statek przypadało nie więcej niż 300 urządzeń do sztucznej koncentracji ryb (FAD) z bojami będącymi w użyciu oraz (ii) wymagają między innymi przekazywania przez państwa członkowskie danych historycznych dotyczących narzędzi połowowych wystawianych wokół FAD przez pływające pod ich banderą okrężnicowce. Aby uniknąć nakładania się przepisów dotyczących tego samego przedmiotu, należy zmienić art. 28 rozporządzenia (UE) 2024/257.
Morlesz bogar w wodach atlantyckich u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego
W rozporządzeniu (UE) 2023/194 ustalono TAC dla morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) w podobszarze ICES 9 (wody atlantyckie u wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego) na 2024 r. na poziomie 114 ton.
W dniu 16 sierpnia 2024 r. ICES opublikowała opinię 16 dotyczącą morlesza bogara w podobszarze ICES 9 na lata 2025 i 2026. W odniesieniu do tych dwóch lat ICES po raz pierwszy przedstawiła opinię dotyczącą dwóch różnych populacji morlesza bogara w tym obszarze. ICES wyjaśnia, że po pierwsze, w podobszarze ICES 9 występują dwie populacje morlesza bogara: (i) morlesz bogar występujący w podobszarze ICES 9 z wyjątkiem części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej (tj. wybrzeża galicyjskiego i portugalskiego); oraz (ii) morlesz bogar występujący w atlantyckiej części Cieśniny Gibraltarskiej i w zachodniej części Morza Śródziemnego. Po drugie ICES wyjaśnia, że opinia Naukowego Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) w odniesieniu do morlesza bogara w podobszarach geograficznych GFCM 1 i 3 (zachodnia część Morza Śródziemnego) obejmuje populację morlesza bogara występującą w zachodniej części Morza Śródziemnego i w części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej. Ponadto zgodnie z najnowszym projektem opinii na 2025 r. tego komitetu naukowego (SAC) dotyczącej przedmiotowego stada 17 : (i) od 2011 r. biomasa utrzymuje się poniżej Blim 18 ; (ii) biomasa stada w 2024 r. sięgała 30 % Blim; (iii) biomasa pozostanie poniżej Blim nawet przy wstrzymaniu połowów w 2025 r. oraz (iv) śmiertelność połowowa jest aktualnie na poziomie 204 % parametru zastępującego FMSY 19 . Ponadto, na lata 2025 i 2026, ICES zaleciła w odniesieniu do morlesza bogara w części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej „konieczność zminimalizowania połowów”. W związku z tym prowadzenie połowów morlesza bogara w części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej przez resztę roku 2024 w ramach TAC dla morlesza bogara w podobszarze ICES 9 na 2024 r. może stanowić poważne zagrożenie dla tego stada. Należy pilnie zająć się tym poważnym zagrożeniem.
W związku z tym, zgodnie z art. 4 ust. 7 i art. 8 ust. 2 planu wieloletniego dla wód zachodnich, proponuje się jak najszybsze zawieszenie połowów morlesza bogara w części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia (tj. od dnia 1 października 2024 r.).
2024/0216 (NLE)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE RADY
zmieniające rozporządzenie (UE) 2024/257 ustanawiające uprawnienia do połowów na lata 2024, 2025 i 2026 w odniesieniu do niektórych stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2023/194 w sprawie ustanowienia na lata 2023 i 2024 takich uprawnień do połowów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)W rozporządzeniu Rady (UE) 2024/257 20 ustanowiono uprawnienia do połowów na lata 2024, 2025 i 2026 w odniesieniu do niektórych stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii. Przedmiotowe uprawnienia do połowów należy zmienić, aby uwzględnić publikację opinii naukowych.
(2)W rozporządzeniu (UE) 2024/257, zmienionym rozporządzeniem (UE) 2024/1856 21 , ustalono tymczasowy całkowity dopuszczalny połów (TAC) dla sardeli europejskiej (Engraulis encrasicolus) na poziomie 4 997 ton w podobszarach ICES 9 i 10 oraz w wodach UE rejonu 34.1.1 Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF), na okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 września 2024 r., do czasu opublikowania przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) opinii naukowej na temat sardeli europejskiej w rejonie ICES 9a w tym okresie, oraz zezwolono na kontynuowanie połowów. Po opublikowaniu tej opinii w dniu 21 czerwca 2024 r. ostateczny TAC dla sardeli europejskiej w podobszarach ICES 9 i 10 i wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1 na okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. należy ustalić na poziomie zalecanym przez ICES dla populacji zachodniej i południowej, które występują w tym obszarze. Ponadto należy ustanowić warunek szczególny, zgodnie z którym połowy w południowej części obszaru objętego TAC nie mogą przekraczać 969 ton, zgodnie z opinią ICES dotyczącą populacji występującej w tym obszarze. Biorąc ponadto pod uwagę, że połowy mogły już mieć miejsce w ramach tymczasowego TAC, zezwala się również na połowy sardeli europejskiej w południowej części obszaru objętego TAC w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 września 2024 r., w uzupełnieniu warunku szczególnego wynoszącego 969 ton, pod warunkiem że spełnione zostały określone warunki.
(3)W dniu 29 lipca 2024 r. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) opublikował swoją opinię w sprawie społeczno-gospodarczych skutków utrzymania na 2024 r. TAC dla rdzawca (Pollachius pollachius) w rejonie ICES 8c i w podobszarach 9 i 10 oraz wodach Unii rejonu 34.1.1 Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF) na poziomie zalecanym przez ICES 22 . STECF wskazuje poziom tych TAC wymagany do uniknięcia zjawiska „gatunków dławiących” 23 . W związku z tym należy zwiększyć TAC na 2024 r. określone w rozporządzeniu (UE) 2024/257. Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/472 24 („(plan wieloletni dla wód zachodnich”) przedmiotowe TAC należy ustalić na poziomie 108 ton w rejonie ICES 8c i na 132 ton w podobszarach 9 i 10 oraz wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1, co zgodnie z tą opinią umożliwi flotom kontynuowanie działalności odpowiednio do dnia 18 września 2024 r. i 8 grudnia 2024 r., a tym samym ograniczy: (i) zjawisko „gatunków dławiących” i przedwczesne zamykanie odnośnych łowisk oraz (ii) powiązane skutki społeczno-gospodarcze dla sektora rybołówstwa.
(4)W odniesieniu do niektórych dodatkowych stad należy zmienić kwoty – zarówno UE i państw członkowskich na 2024 r.– tak aby uwzględnić wymagane odliczenia związane z wyłączeniami z obowiązku wyładunku.
(5)W dniu 13 marca 2024 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (UE) 2024/897 25 wdrażające do prawa Unii niektóre środki zarządzania rybołówstwem, jego ochrony i kontroli na obszarze objętym konwencją Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT). Rozporządzenie (UE) 2024/897 zmienia art. 9 ust. 4 i art. 12 lit. f) i g) rozporządzenia (UE) 2017/2107 26 , dodając do tego ostatniego rozporządzenia nowe przepisy. Aby uniknąć nakładania się przepisów dotyczących tego samego przedmiotu, należy zmienić odpowiednio art. 28 rozporządzenia (UE) 2024/257.
(6)W rozporządzeniu (UE) 2023/194 ustalono TAC dla morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) w podobszarze ICES 9 na 2024 r. na poziomie 114 ton. W dniu 16 sierpnia 2024 r. ICES opublikowała opinię dotyczącą tego stada na lata 2025 i 2026. W odniesieniu do tych dwóch lat ICES po raz pierwszy przedstawiła opinię dotyczącą dwóch różnych populacji morlesza bogara w tym obszarze. ICES wyjaśnia, że po pierwsze, w podobszarze ICES 9 występują dwie populacje morlesza bogara: (i) morlesz bogar występujący w podobszarze ICES 9 z wyjątkiem części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej (tj. wybrzeża galicyjskiego i portugalskiego); oraz (ii) morlesz bogar występujący w atlantyckiej części Cieśniny Gibraltarskiej i w zachodniej części Morza Śródziemnego. Po drugie ICES wyjaśnia, że opinia Naukowego Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) w odniesieniu do morlesza bogara w podobszarach geograficznych GFCM 1 i 3 (zachodnia część Morza Śródziemnego) obejmuje populację morlesza bogara występującą w zachodniej części Morza Śródziemnego i w części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej. Ponadto zgodnie z najnowszym projektem opinii na 2025 r. tego komitetu naukowego (SAC) dotyczącej przedmiotowego stada: (i) od 2011 r. biomasa utrzymuje się poniżej Blim 27 ; (ii) biomasa stada w 2024 r. sięgała 30 % Blim; (iii) biomasa pozostanie poniżej Blim nawet przy wstrzymaniu połowów w 2025 r. oraz (iv) śmiertelność połowowa jest aktualnie na poziomie 204 % parametru zastępującego FMSY 28 . Ponadto, na lata 2025 i 2026, ICES zaleciła w odniesieniu do morlesza bogara w części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej „konieczność zminimalizowania połowów”. W związku z tym prowadzenie połowów morlesza bogara w części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej przez resztę roku 2024 w ramach TAC dla morlesza bogara w podobszarze ICES 9 na 2024 r. może stanowić poważne zagrożenie dla tego stada. Należy pilnie zająć się tym poważnym zagrożeniem. Zgodnie z art. 4 ust. 7 i art. 8 ust. 2 planu wieloletniego dla wód zachodnich, należy zatem zawiesić połowy morlesza bogara w części atlantyckiej Cieśniny Gibraltarskiej
(7)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (UE) 2024/257 oraz (UE) 2023/194.
(8)Przepisy niniejszego rozporządzenia zmieniające przepisy rozporządzenia (UE) 2024/257 w odniesieniu do: (i) rdzawca w rejonie ICES 8c i w podobszarach 9 i 10 oraz w wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1, z wyjątkiem zakazu połowów ukierunkowanych oraz (ii) ICAT powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2024 r., zgodnie z okresem stosowania zmienionych przepisów. TAC dla sardeli europejskiej w podobszarach ICES 9 i 10 oraz wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1 powinien mieć zastosowanie od dnia 1 lipca 2024 r., ponownie zgodnie z okresem stosowania zmienionego przepisu. Takie stosowanie z mocą wsteczną nie narusza zasad pewności prawa ani ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ poziom uprawnień do połowów zostaje utrzymany lub zwiększony.
(9)Z uwagi na pilną konieczność uniknięcia przerw w działalności połowowej niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiana rozporządzenia (UE) 2024/257
W rozporządzeniu (UE) 2024/257 wprowadza się następujące zmiany:
1)art. 12a otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 12a
Środki dotyczące rdzawca w rejonach ICES 8a–8e, podobszarach 9 i 10 oraz wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1
Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony, wynoszący 42 cm, ma zastosowanie do:
a)połowów rdzawca w rejonach ICES 8a, 8b, 8d i 8e oraz
b)połowów rdzawca w rejonie ICES 8c, podobszarach 9 i 10 oraz wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1.”;
2)art. 28 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 28
Urządzenia do sztucznej koncentracji ryb stosowane względem tuńczyka tropikalnego
1.Zakazuje się stosowania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w obszarze objętym konwencją ICCAT od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 12 marca 2024 r.
2.Państwa członkowskie zapewniają, aby od dnia 17 grudnia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. ich statki rybackie nie stosowały urządzeń do sztucznej koncentracji ryb.”;
3)w art. 59 lit. aa) otrzymuje brzmienie:
„aa) art. 12a lit. a) stosuje się od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. lub do dnia rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego przyjętego zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1241 i zmieniającego część A załącznika VII do tego rozporządzenia w odniesieniu do minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony rdzawca w rejonach ICES 8a, 8b, 8d i 8e, w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.”;
4)w art. 59 dodaje się lit. ab) w brzmieniu:
„ab) art. 12a lit. b) stosuje się od dnia 1 października 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. lub do dnia rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego przyjętego zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1241 i zmieniającego część A załącznika VII do tego rozporządzenia w odniesieniu do minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony rdzawca w podobszarach ICES 9 i 10 oraz wodach Unii rejonu CECAF 34.1.1, w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.”;
5)w art. 59 dodaje się lit. ia) w brzmieniu:
„(ia) w załączniku IA część A tabela 18 i 19 przypis 1 stosuje się od dnia 1 października 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.;”;
6)w załączniku IA część A wprowadza się zmiany zgodnie z częścią I załącznika I do niniejszego rozporządzenia;
7)w załączniku IA część B wprowadza się zmiany zgodnie z częścią II załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Zmiana rozporządzenia (UE) 2023/194
W rozporządzeniu (UE) 2023/194 wprowadza się następujące zmiany:
1)w art. 59 dodaje się lit. ha) i hb) w brzmieniu:
„ha)w załączniku IA część E tabela dotycząca morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszaru ICES 9 przypis 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.;
hb)w załączniku IA część E tabela dotycząca morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszaru ICES 9 przypis 2 stosuje się od dnia 1 października 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.;”;
2) w załączniku IA część E wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia;
Artykuł 3
Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2024 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia r.
W imieniu Rady
Przewodniczący