<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-395/16</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62016CC0395</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:779">EU:C:2017:779</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>18</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>18</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Προτασεισ Saugmandsgaard Øe — Υποθεση C‑395/16</HT></P><P><HT TYPE="SC">Doceram</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεισ του Γενικού Εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Henrik Saugmandsgaard Øe</HT></P><P>της <DATE ISO="20171019">19ης Οκτωβρίου 2017</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑395/16</HT></P><P>DOCERAM GmbH</P><P>κατά</P><P>CeramTec GmbH</P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Oberlandesgericht Düsseldorf<BR/>(ανώτερου περιφερειακού δικαστηρίου του Ντύσσελντορφ, Γερμανία)<BR/>για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Διανοητική και βιομηχανική ιδιοκτησία</KEYWORD><KEYWORD>Κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 8, παράγραφος 1</KEYWORD><KEYWORD>Χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του</KEYWORD><KEYWORD>Οριοθέτηση της έννοιας αυτής</KEYWORD><KEYWORD>Κριτήρια εκτιμήσεως</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Εισαγωγή</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υποβλήθηκε από το Oberlandesgericht Düsseldorf (ανώτερο περιφερειακό δικαστήριο του Ντύσσελντορφ, Γερμανία) αφορά την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20011212">12ης Δεκεμβρίου 2001</DATE>, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="003" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2002">ΕΕ 2002, L 3, σ. 1</REF.DOC.OJ>. Ο κανονισμός αυτός υπέστη αργότερα κάποιες τροποποιήσεις, οι οποίες ωστόσο δεν επηρέασαν τις κρίσιμες στην παρούσα υπόθεση διατάξεις.</P></NOTE>. Η διάταξη αυτή, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο ερμηνείας από το Δικαστήριο, ορίζει ότι τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του εξαιρούνται από το πεδίο της προστασίας που παρέχει ο εν λόγω κανονισμός.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η απόφαση περί παραπομπής εκδόθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ δύο εταιριών, εκ των οποίων η μία είναι δικαιούχος πλειόνων καταχωρισμένων κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων ενώ η άλλη κατασκευάζει προϊόντα αντίστοιχα με αυτά τα οποία προστατεύονται από τα εν λόγω δικαιώματα. Η πρώτη εταιρία άσκησε αγωγή περί παύσεως της προσβολής κατά της δεύτερης εταιρίας, η οποία απάντησε επικαλούμενη την ακυρότητα των δικαιωμάτων των οποίων την προσβολή είχε προβάλει η ενάγουσα της κύριας δίκης. Προς στήριξη της ανταγωγής της, επικαλέστηκε την εξαίρεση που προβλέπεται στο προαναφερθέν άρθρο 8, παράγραφος 1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Με τα ερωτήματά του, το αιτούν δικαστήριο καλεί το Δικαστήριο, αφενός, να ορίσει τα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/> κατά την έννοια της διατάξεως αυτής και, αφετέρου, να προσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εκτιμάται κατά πόσον τα οικεία σχέδια ή υποδείγματα εμφανίζουν τέτοια χαρακτηριστικά.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού 6/2002, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>[η] τεχνολογική καινοτομία δεν θα πρέπει να παρακωλύεται από τη χορήγηση προστασίας σε χαρακτηριστικά του σχεδίου ή υποδείγματος που υπαγορεύονται αποκλειστικά από μια τεχνική λειτουργία, εξυπακουουμένου ότι αυτό δεν συνεπάγεται ότι ένα σχέδιο ή υπόδειγμα πρέπει να έχει αισθητική αξία. Επιπλέον, η διαλειτουργικότητα των προϊόντων διαφόρων κατασκευαστών δεν θα πρέπει να εμποδίζεται από την επέκταση της προστασίας στα σχέδια και υποδείγματα μηχανικών εξαρτημάτων. Συνεπώς, τα χαρακτηριστικά ενός σχεδίου ή υποδείγματος τα οποία αποκλείονται της προστασίας για τους λόγους αυτούς, δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν σταθμίζεται κατά πόσον άλλα χαρακτηριστικά του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος πληρούν τους όρους προστασίας<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο τιτλοφορείται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Προϋποθέσεις προστασίας<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>, έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="004.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Το σχέδιο ή υπόδειγμα προστατεύεται ως κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα εφόσον είναι νέο και έχει ατομικό χαρακτήρα.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="004.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Το σχέδιο ή υπόδειγμα που εφαρμόζεται ή ενσωματώνεται σε ένα προϊόν το οποίο αποτελεί συστατικό σύνθετου προϊόντος λογίζεται ότι είναι νέο και έχει ατομικό χαρακτήρα μόνο εάν:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>το συστατικό, αφού ενσωματωθεί στο σύνθετο προϊόν, παραμένει ορατό κατά τη συνήθη χρήση του προϊόντος, και</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τα ορατά χαρακτηριστικά του συστατικού πληρούν, αυτά καθαυτά, τις προϋποθέσεις ως προς το νεωτερισμό και τον ατομικό χαρακτήρα.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5 του κανονισμού 6/2002, το οποίο τιτλοφορείται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Νεωτερισμός<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/>, ορίζει, στην παράγραφο 1, ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>[έ]να σχέδιο ή υπόδειγμα θεωρείται νέο εάν δεν έχει διατεθεί στο κοινό ταυτόσημο σχέδιο ή υπόδειγμα<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Το άρθρο 6 του κανονισμού αυτού, το οποίο τιτλοφορείται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Ατομικός χαρακτήρας<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Ένα σχέδιο ή υπόδειγμα θεωρείται ότι παρουσιάζει ατομικό χαρακτήρα εάν η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο καταναλωτή διαφέρει από τη συνολική εντύπωση που προκαλεί στον εν λόγω καταναλωτή κάθε σχέδιο ή υπόδειγμα που έχει διατεθεί στο κοινό […].</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="006.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Προκειμένου να εκτιμηθεί ο ατομικός χαρακτήρας, λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος.<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Το άρθρο 8 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο τιτλοφορείται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Σχέδια και υποδείγματα υπαγορευόμενα από την τεχνική λειτουργία τους και σχέδια ή υποδείγματα διασυνδέσεων<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/>, ορίζει, στην παράγραφο 1, ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>[κ]οινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν παρέχει δικαιώματα επί των χαρακτηριστικών της εμφάνισης ενός προϊόντος, τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης, τα προδικαστικά ερωτήματα και η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Η DOCERAM GmbΗ είναι εταιρία γερμανικού δικαίου η οποία κατασκευάζει δομικά κεραμικά υλικά. Προμηθεύει πελάτες από την αυτοκινητοβιομηχανία, τη βιομηχανία κατασκευής υφαντουργικού μηχανολογικού εξοπλισμού και τη βιομηχανία κατασκευής μηχανικών εγκαταστάσεων. Είναι δικαιούχος πλειόνων καταχωρισμένων κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων πείρων εστιάσεως της συγκολλήσεως που παράγονται σε τρία διαφορετικά γεωμετρικά σχήματα και σε έξι διαφορετικά είδη ανά σχήμα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>H CeramTec GmbH είναι επίσης εταιρία γερμανικού δικαίου η οποία κατασκευάζει και εμπορεύεται κεραμικούς πείρους εστιάσεως σε παραλλαγές όμοιες με αυτές που προστατεύονται από τα σχέδια ή υποδείγματα των οποίων είναι δικαιούχος η DOCERAM.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Η τελευταία άσκησε ενώπιον του Landgericht Düsseldorf (πρωτοβάθμιου περιφερειακού δικαστηρίου του Ντύσσελντορφ) αγωγή κατά της CeramTec με αίτημα, μεταξύ άλλων, την παύση της προσβολής των δικαιωμάτων προστασίας που κατέχει. Η εναγόμενη της κύριας δίκης άσκησε ανταγωγή με αίτημα την κήρυξη της ακυρότητας των δικαιωμάτων αυτών, ισχυριζόμενη ότι τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης των οικείων προϊόντων υπαγορεύθηκαν αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία τους κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Το Landgericht Düsseldorf (πρωτοβάθμιο περιφερειακό δικαστήριο του Ντύσσελντορφ) απέρριψε την αγωγή της DOCERAM και κήρυξε άκυρα τα επίμαχα σχέδια και υποδείγματα, με το σκεπτικό ότι αυτά εξαιρούνται από την προστασία που παρέχει ο εν λόγω κανονισμός, σύμφωνα με το άρθρο του 8, παράγραφος 1, δεδομένου ότι η επιλογή του σχεδιασμού είχε καθοριστεί με αποκλειστικό γνώμονα την τεχνική λειτουργικότητα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Η DOCERAM άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Oberlandesgericht Düsseldorf (ανώτερου περιφερειακού δικαστηρίου του Ντύσσελντορφ). Κατά την κρίση του δικαστηρίου αυτού, για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης είναι κρίσιμο να διευκρινισθεί κατά πόσον, για την εφαρμογή της εξαίρεσης του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, επιβάλλεται –όπως υποστηρίζει μερίδα της θεωρίας και της νομολογίας ιδίως στη Γερμανία– να διαπιστωθεί ότι δεν υφίστανται εναλλακτικοί σχεδιασμοί που εκπληρώνουν την ίδια τεχνική λειτουργία ή μήπως επιβάλλεται –όπως γίνεται δεκτό στην προσβαλλόμενη απόφαση– να εξετασθεί κατά τρόπο αντικειμενικό αν τα σχεδιαστικά χαρακτηριστικά του οικείου προϊόντος καθορίστηκαν με αποκλειστικό γνώμονα την επιδιωκόμενη λειτουργικότητα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Συνεπώς, με απόφαση της <DATE ISO="20160707">7ης Ιουλίου 2016</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20160715">15 Ιουλίου 2016</DATE>, το Oberlandesgericht Düsseldorf (ανώτερο περιφερειακό δικαστήριο του Ντύσσελντορφ) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>1)</NO.P><TXT>Συντρέχει περίπτωση εξαιρέσεως από την προστασία λόγω επιβεβλημένης τεχνικής ανάγκης κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού [6/2002] ακόμη και όταν η τελική μορφή ουδόλως λαμβάνεται υπόψη κατά τον σχεδιασμό του προϊόντος, αλλά μοναδικός καθοριστικός παράγοντας για τον σχεδιασμό είναι η (τεχνική) λειτουργικότητα;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση που η απάντηση του Δικαστηρίου στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική: [β]άσει ποιων κριτηρίων πρέπει να κρίνεται το αν τα επιμέρους σχεδιαστικά χαρακτηριστικά ενός προϊόντος επιλέχθηκαν αποκλειστικώς με γνώμονα τη λειτουργικότητα; Είναι εν προκειμένω καθοριστική η κρίση του <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>αντικειμενικού παρατηρητή<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, πώς ορίζεται αυτός;<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν στο Δικαστήριο η DOCERAM, η CeramTec, η Ελληνική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 29ης Iουνίου 2017, άπαντες ανέπτυξαν προφορικώς τις παρατηρήσεις τους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της έννοιας των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>χαρακτηριστικών της εμφάνισης ενός προϊόντος, τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/> κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 (πρώτο ερώτημα)</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του περιεχομένου του πρώτου ερωτήματος και επί των υποστηριζόμενων απόψεων</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι τα επίμαχα στην κύρια δίκη σχέδια ή υποδείγματα είναι πράγματι νέα και παρουσιάζουν ατομικό χαρακτήρα, σύμφωνα με τις αντίστοιχες απαιτήσεις των άρθρων 5 και 6 του κανονισμού 6/2002<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Στην αιτιολογική σκέψη 19 του ίδιου κανονισμού επισημαίνεται επίσης ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>[γ]ια να είναι έγκυρο, το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα θα πρέπει να εγκρίνεται μόνο εφόσον είναι νέο, και εφόσον διαθέτει ατομικό χαρακτήρα σε σύγκριση με άλλα σχέδια και υποδείγματα<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>.</P></NOTE>. Διερωτάται αν αυτά πρέπει εντούτοις να αποκλεισθούν από την προστασία με βάση το άρθρο 8, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, το οποίο ορίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν παρέχει δικαιώματα επί των χαρακτηριστικών της εμφάνισης ενός προϊόντος, τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>, λαμβανομένου υπόψη ότι εν προκειμένω υφίστανται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>εναλλακτικοί<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/> κατά την κρίση του σχεδιασμοί, ικανοί να οδηγήσουν σε τεχνικό αποτέλεσμα ίδιο με αυτό των εν λόγω σχεδίων ή υποδειγμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Με βάση τα στοιχεία που περιέχονται στην απόφαση περί παραπομπής και με βάση το πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται, φρονώ ότι με το <HT TYPE="ITALIC">πρώτο προδικαστικό ερώτημα</HT> ζητείται από το Δικαστήριο, κατ’ ουσίαν, να κρίνει <HT TYPE="ITALIC">αν</HT> από τη διαπίστωση και μόνον ότι υφίστανται τέτοιοι <HT TYPE="ITALIC">εναλλακτικοί σχεδιασμοί</HT> μπορεί να συναχθεί ότι τα επίμαχα σχέδια ή υποδείγματα δεν υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία των οικείων προϊόντων και ότι, συνεπώς, δεν εμπίπτουν στην εξαίρεση που προβλέπει το προαναφερθέν άρθρο 8, παράγραφος 1, <HT TYPE="ITALIC">ή αν</HT> κρίσιμο κριτήριο είναι συναφώς το κατά πόσον <HT TYPE="ITALIC">η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>αισθητική αξία<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> ή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>η τελική μορφή</HT><QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/> των εν λόγω προϊόντων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Η διατύπωση αυτή χρησιμοποιείται στο εν λόγω προδικαστικό ερώτημα, ενώ η προηγούμενη περιέχεται στο σκεπτικό της αποφάσεως περί παραπομπής.</P></NOTE> οδήγησε τον δημιουργό τους στην επιλογή ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Με άλλα λόγια, κατά την CeramTec, τίθεται το ζήτημα <HT TYPE="ITALIC">αν</HT> για την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου 8, παράγραφος 1, απαιτείται οπωσδήποτε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>να εξεταστεί εξαντλητικώς, στο πλαίσιο της [κύριας] δίκης, κατά πόσον υφίσταται κάποια εναλλακτική όσον αφορά τον σχεδιασμό ή, ειδικότερα, κατά πόσον όλες οι δυνατές εναλλακτικές όσον αφορά την εμφάνιση θα οδηγούσαν σε διαφορετική ή σε μειωμένη τεχνική λειτουργικότητα, <HT TYPE="ITALIC">ή αν</HT> ο λόγος αποκλεισμού [που προβλέπει η διάταξη αυτή] έχει εφαρμογή και όταν η εμφάνιση έχει υπαγορευθεί αποκλειστικά από την ανάγκη να επιτευχθεί συγκεκριμένη τεχνική λύση ενώ η αισθητική αξία ήταν, κατά συνέπεια, άνευ σημασίας<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/> (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεχτεί το τελευταίο αυτό κριτήριο, το αιτούν δικαστήριο ζητεί εν συνεχεία, με το <HT TYPE="ITALIC">δεύτερο ερώτημά</HT> του, διευκρινίσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εκτιμηθεί αν τα επιμέρους χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος επελέγησαν αποκλειστικά για τεχνικούς λόγους ή όχι.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο τονίζει ότι το υποβληθέν ερώτημα γεννά σοβαρή αμφιβολία λόγω των αποκλινουσών απόψεων που έχουν υιοθετηθεί έως τώρα τόσο στη θεωρία όσο και στην πρακτική των αποφάσεων των δικαστηρίων των κρατών μελών και του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) [πρώην Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)], όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Συναφώς διατυπώνονται δύο νομικές θεωρίες, οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε διαμετρικώς αντίθετα πρακτικά αποτελέσματα.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Κατά την <HT TYPE="ITALIC">πρώτη θεωρία</HT>, η εξαίρεση που εισάγει η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή μόνον όταν διαπιστώνεται ότι κανένας εναλλακτικός σχεδιασμός δεν καθιστά δυνατή την επίτευξη της ίδιας τεχνικής λειτουργίας με το οικείο σχέδιο ή υπόδειγμα, διότι η ύπαρξη τέτοιων εναλλακτικών φανερώνει ότι η επιλογή του επίμαχου σχήματος δεν υπαγορεύθηκε αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία κατά την έννοια του προαναφερθέντος άρθρου 8, παράγραφος 1. Η ερμηνεία αυτή βασίζεται στο κοινώς λεγόμενο κριτήριο της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/><HT TYPE="ITALIC">πολλαπλότητας των σχημάτων</HT><QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>, κατά το οποίο, εάν υφίστανται άλλα σχήματα του προϊόντος ικανά να εκπληρώσουν την ίδια τεχνική λειτουργία, ο σχεδιασμός του προϊόντος αυτού δύναται να τύχει προστασίας, διότι η ποικιλία των σχημάτων αποδεικνύει ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο δημιουργός του προϊόντος δεν δεσμεύθηκε από την εν λόγω λειτουργία, αλλά ήταν ελεύθερος να επιλέξει οποιοδήποτε από τα ανωτέρω σχήματα κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, πηγές που παρατίθενται στις υποσημειώσεις οι οποίες αντιστοιχούν στο σημείο 20 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>. Με βάση αυτή την ερμηνεία, η εν λόγω διάταξη έχει εφαρμογή στις σχετικά σπάνιε, περιπτώσεις κατά τις οποίες ο οικείος σχεδιασμός είναι ο μοναδικός που μπορεί να εξασφαλίσει την επίτευξη του επιδιωκόμενου τεχνικού αποτελέσματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Στην απόφασή του περί παραπομπής το Oberlandesgericht Düsseldorf (ανώτερο περιφερειακό δικαστήριο του Ντύσσελντορφ) επισημαίνει ότι η εφαρμογή της πρώτης αυτής απόψεως, η οποία, εξ όσων γνωρίζω, υποστηρίζεται από μερίδα της θεωρίας ιδίως στη Γερμανία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, Ruhl, O., <HT TYPE="ITALIC">Gemeinschaftsgeschmacksmuster – Kommentar</HT>, Carl Heymanns Verlag, Κολωνία, 2η έκδ., 2010, σ. 222, σημείο 22. Την προσέγγιση αυτή φαίνεται ότι προέκρινε και η Γερμανική Κυβέρνηση κατά τη μεταφορά διατάξεως του δικαίου της Ένωσης αντίστοιχης με το εν λόγω άρθρο 8, παράγραφος 1 (βλ. Koschtial, U., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>Design law: individual character, visibility and functionality<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>, <HT TYPE="ITALIC">International Review of Intellectual Property and Competition Law</HT>, 2005, n<HT TYPE="SUP">o</HT> 3, σ. 308).</P></NOTE> καθώς και στο Βέλγιο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Βλ. Kaesmacher, D., και Duez, L., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>Le nouveau règlement (CE) n<HT TYPE="SUP">o</HT> 6/2002 sur les dessins ou modèles communautaires<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>, <HT TYPE="ITALIC">J.T.D.E</HT>., 2002, n<HT TYPE="SUP">o</HT> 92, σ. 186, σημείο 15· Massa, C.-H., και Strowel, A., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>Community Design: Cinderella Revamped<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>, <HT TYPE="ITALIC">E.I.P.R</HT>., 2003, τόμος 25 (2), σ. 72, καθώς και De Visscher, F., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>La protection des dessins et modèles<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/>, <HT TYPE="ITALIC">Guide juridique de l’entreprise</HT>, Kluwer, Βρυξέλλες, 2η έκδ., 2005, σημείο 370, όπου επισημαίνεται ότι το κριτήριο της πολλαπλότητας των σχημάτων εφαρμόστηκε αναφορικά με τον αντίστοιχο κανόνα δικαίου ο οποίος ίσχυσε κατά το παρελθόν στο σύστημα Μπενελούξ (βλ. άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο a, του ενιαίου νόμου Μπενελούξ για τα σχέδια και υποδείγματα, ο οποίος τροποποιήθηκε εσχάτως στις <DATE ISO="20020620">20 Ιουνίου 2002</DATE>).</P></NOTE> ή στη Γαλλία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, Passa, J., <HT TYPE="ITALIC">Droit de la propriété industrielle – Tome 1</HT>: <HT TYPE="ITALIC">Marques et autres signes distinctifs, dessins et modèles</HT>, L.G.D.J., Παρίσι, 2η έκδ., 2009, σημεία 708 έως 712, καθώς και Binctin, N., <HT TYPE="ITALIC">Droit de la propriété intellectuelle</HT> – <HT TYPE="ITALIC">Droit d’auteur, brevet, droits voisins, marque, dessins et modèles</HT>, L.G.D.J., Παρίσι, 2η έκδ., 2012, σημείο 296.</P></NOTE>, έχει καθιερωθεί όχι μόνο στην εθνική νομολογία, τόσο στη Γερμανία όσο και σε άλλα κράτη μέλη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Μνημονεύονται δύο γερμανικές αποφάσεις (ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>OLG Düsseldorf, GRUR-RR 2012, 200 (205) – Tablet-PC· LG Düsseldorf, Beck RS 2015, 05506<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/>) και η απόφαση του Court of Appeal (England &amp; Wales) (Civil Division) [εφετείου (Αγγλία και Ουαλία) (πολιτικό τμήμα), Ηνωμένο Βασίλειο], Landor &amp; Hawa International Ltd κατά Azure Designs Ltd [2006] EWCA Civ 1285, σημεία 30 επ. Σημειωτέον ότι η θεωρία αυτή έγινε επίσης δεκτή στην Ισπανία [βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση του Juzgado de lo Mercantil n<HT TYPE="SUP">o</HT> 2 de Alicante (εμπορικό δικαστήριο αριθ. 2 του Αλικάντε, Ισπανία), της <DATE ISO="20121128">28ης Νοεμβρίου 2012</DATE>, Jose Antonioy Hostel Drap SL κατά Napkings SL, 2η νομική βάση].</P></NOTE>, αλλά και στην πρακτική του EUIPO<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Το αιτούν δικαστήριο μνημονεύει, μεταξύ άλλων, την απόφαση του ακυρωτικού τμήματος του ΓΕΕΑ, της <DATE ISO="20070403">3ης Απριλίου 2007</DATE>, αριθ. ICD 3150, Lindner Recyclingtech κατά Franssons Verkstäder, σημείο 20. Διευκρινίζω ότι η απόφαση αυτή μεταρρυθμίστηκε κατ’ έφεση δυνάμει της αποφάσεως που μνημονεύεται στην υποσημείωση 13 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>. Από τις παρατηρήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η DOCERAM είναι ο μόνος διάδικος που υποστηρίζει την εν λόγω άποψη στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Κατά την <HT TYPE="ITALIC">αντίθετη θεωρία</HT>, η εξαίρεση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 έχει εφαρμογή όταν τα χαρακτηριστικά του επίμαχου σχεδιασμού υπαγορεύονται αποκλειστικά από την ανάγκη να επιτευχθεί ορισμένη τεχνική λύση, χωρίς να ασκούν οποιαδήποτε επιρροή οι αισθητικές παράμετροι, διότι τότε δεν υφίσταται δημιουργική δραστηριότητα άξια προστασίας με βάση το δίκαιο των σχεδίων ή υποδειγμάτων. Κατά τη θεωρία αυτή, η οποία προσηλώνεται στο λεγόμενο κριτήριο της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/><HT TYPE="ITALIC">αιτιότητας</HT><QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/>, πρέπει να προσδιορίζεται ο λόγος για τον οποίο ο δημιουργός του προϊόντος επέλεξε το επίμαχο χαρακτηριστικό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, Stone, D., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>Le droit européen des dessins et modèles a 10 ans<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/>, <HT TYPE="ITALIC">Magazine de l’OMPI</HT>, 2013, αριθ. 6, σ. 18, καθώς και Brancusi, L., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>Article 8 CDR<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/>, <HT TYPE="ITALIC">Community Design Regulation (EC) N<HT TYPE="SUP">o</HT> 6/2002 – A</HT> <HT TYPE="ITALIC">Commentary</HT>, επιμέλεια G. N. Hasselblatt, C. H. Beck, Μόναχο, 2015, σ. 137 επ., σημεία 34 έως 48.</P></NOTE>. Με βάση αυτή την ερμηνεία, το εν λόγω άρθρο 8, παράγραφος 1, έχει εφαρμογή σε κάθε περίπτωση κατά την οποία η ανάγκη εκπληρώσεως συγκεκριμένης τεχνικής λειτουργίας υπήρξε το μοναδικό στοιχείο που υπαγόρευσε τον επίμαχο σχεδιασμό, χωρίς να ασκεί επιρροή η εμφάνιση ή η αισθητική του αξία, ενώ η ενδεχόμενη ύπαρξη εναλλακτικών σχεδιασμών δυνάμενων να εκπληρώσουν την ίδια λειτουργία δεν έχει καθοριστική σημασία.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Μολονότι είναι προφανές ότι το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται από τις προεκτεθείσες απόψεις, τονίζω ότι το EUIPO, ενώ στο παρελθόν έκλινε υπέρ της θεωρίας της πολλαπλότητας των σχημάτων, στην πιο πρόσφατη πρακτική των αποφάσεών του προέκρινε τη θεωρία της αιτιότητας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Δηλαδή από την απόφαση του τρίτου ακυρωτικού τμήματος του ΓΕΕΑ, της <DATE ISO="20091022">22ας Οκτωβρίου 2009</DATE>, στην υπόθεση R 690/2007-3, Lindner Recyclingtech κατά Franssons Verkstäder, καλούμενη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>Chaff cutters<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/>. Τονίζω ότι κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκε προσφυγή και αίτηση αναιρέσεως, στο πλαίσιο των οποίων το Γενικό Δικαστήριο και το Δικαστήριο δεν απεφάνθησαν ως προς την επί της ουσίας εφαρμογή του εν λόγω άρθρου 8 [βλ. διατάξεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100510">10ης Μαΐου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Franssons Verkstäder κατά ΓΕΕΑ – Lindner Recyclingtech (Κονιορτοποιητές αχύρου)</NAME.CASE>, <NO.CASE>T‑98/10</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2010:180">EU:T:2010:180</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100909">9ης Σεπτεμβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Franssons Verkstäder κατά ΓΕΕΑ και Lindner Recyclingtech</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑290/10 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:511">EU:C:2010:511</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>].</P></NOTE>, εκτιμώντας ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 δεν προστατεύει τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος τα οποία επελέγησαν με αποκλειστικό σκοπό να καταστήσουν δυνατή την εκπλήρωση της τεχνικής λειτουργίας του προϊόντος, σε αντιδιαστολή προς τα χαρακτηριστικά τα οποία επελέγησαν, τουλάχιστον ως έναν βαθμό, με σκοπό τη βελτίωση της όψης του προϊόντος, τα οποία μπορούν να προστατευθούν<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Βλ. απόφαση του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 690/2007-3, προμνησθείσα (υποσημείωση 13), σκέψεις 28 επ., ιδίως 35 και 36. Η απόρριψη του κριτηρίου των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>εναλλακτικών σχημάτων<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/> επιβεβαιώνεται ρητώς στις οδηγίες του EUIPO σχετικά με την εξέταση αιτήσεων ακυρότητας για καταχωρισμένα κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα, εκδοχή της <DATE ISO="20170201">1ης Φεβρουαρίου 2017</DATE>, σ. 30, σημείο 5.3.3., όπου μνημονεύεται μεταξύ άλλων η απόφαση του τρίτου ακυρωτικού τμήματος του ΓΕΕΑ, της <DATE ISO="20160127">27ης Ιανουαρίου 2016</DATE>, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1517/2014‑3 και R 2114/2014‑3, καλούμενες <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>Hoses<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/> (βλ. σκέψη 65). Την εξέλιξη αυτή εκθέτουν οι Barber Giner, T., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>Estética y funcionalidad: alcance de la prohibición del diseño funcional en la legislación nacional y comunitaria<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/>, <HT TYPE="ITALIC">Diario La Ley</HT>, αριθ. 8422, έτος XXXV, <DATE ISO="20141117">17 Νοεμβρίου 2014</DATE>, σ. 768 έως 770, και Brancusi, L., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>Design determined by the product’s technical function: arguments for an autonomous test<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/>, <HT TYPE="ITALIC">E.I.P.R</HT>., 2016, τόμος 38 (1), σ. 25 επ.</P></NOTE>. Η νομολογία φαίνεται ότι γνώρισε παρόμοια εξέλιξη, ιδίως στη Γαλλία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, Greffe, F., και Greffe, P., <HT TYPE="ITALIC">Traité des dessins et des modèles – France, Union européenne, Suisse, continent américain</HT>, LexisNexis, Παρίσι, 9η έκδ., 2014, σημεία 155 έως 186, καθώς και Raynard, J., Py, E., και Tréfigny, P., <HT TYPE="ITALIC">Droit de la propriété industrielle</HT>, LexisNexis, Παρίσι, 2016, σημεία 534 έως 536.</P></NOTE> και στο Ηνωμένο Βασίλειο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επισημαίνει ότι η παρούσα κατάσταση του θετικού δικαίου αντιστοιχεί στην απόφαση του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 690/2007-3, προμνησθείσα (υποσημείωση 13), κάνοντας αναφορά στην απόφαση του High Court of Justice (England &amp; Wales) [ανώτερου δικαστηρίου (Αγγλία και Ουαλία), Ηνωμένο Βασίλειο] στην υπόθεση Dyson Ltd κατά Vax [2010] EWHC 1923 (Pat), σημεία 23 έως 31.</P></NOTE>. Στην παρούσα υπόθεση, τόσο η CeramTec όσο και η Ελληνική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Ωστόσο, η Επιτροπή εκτιμά ότι η ύπαρξη εναλλακτικών σχεδιασμών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μεταξύ άλλων ενδείξεων σχετικά με την αισθητική αξία του σχήματος που καλείται να εκτιμήσει το επιλαμβανόμενο δικαστήριο. Βλ., επίσης, σημείο 64 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE> υποστήριξαν την τελευταία αυτή θεωρία. Αυτή είναι και η δική μου άποψη, για τους λόγους που εκτίθενται εν συνεχεία.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί των θεμελίων της προτεινόμενης ερμηνείας</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Καταρχάς, αντίθετα προς τα όσα υποστηρίζει η DOCERAM, διαπιστώνεται ότι το <HT TYPE="ITALIC">γράμμα</HT> των διατάξεων του κανονισμού 6/2002 δεν παρέχει χρήσιμα στοιχεία για την απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, δεδομένου ότι η έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>χαρακτηριστικών της εμφάνισης ενός προϊόντος, τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>, του άρθρου 8, παράγραφος 1, δεν ορίζεται στη διάταξη αυτή ούτε προβλέπεται κριτήριο εκτιμήσεως. Ειδικότερα, ουδόλως μνημονεύεται το κριτήριο της ανυπαρξίας εναλλακτικών σχεδιασμών για το οικείο προϊόν, το οποίο προκρίνουν οι υποστηρικτές της θεωρίας της πολλαπλότητας των σχημάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, από την απαίτηση περί ενιαίας εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης συνάγεται ότι, όταν διάταξη του δικαίου της Ένωσης δεν περιέχει ρητή παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό μιας συγκεκριμένης έννοιας, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, η εν λόγω έννοια πρέπει να ερμηνεύεται από το Δικαστήριο κατά τρόπο αυτοτελή, βάσει της γενικής οικονομίας, των σκοπών και του ιστορικού θεσπίσεως της οικείας ρυθμίσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170309">9ης Μαρτίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Pula Parking</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑551/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:193">EU:C:2017:193</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170907">7ης Σεπτεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Schottelius</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑247/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:638">EU:C:2017:638</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τη <HT TYPE="ITALIC">γενική οικονομία</HT> του κανονισμού 6/2002, παρατηρώ ότι η αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού αυτού προσφέρει μια ενδιαφέρουσα, καίτοι περιορισμένης εμβέλειας, διευκρίνιση σχετικά με το περιεχόμενο που πρέπει να αποδοθεί στο άρθρο 8, παράγραφος 1, ορίζοντας ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>[η] τεχνολογική καινοτομία δεν θα πρέπει να παρακωλύεται από τη χορήγηση προστασίας σε χαρακτηριστικά του σχεδίου ή υποδείγματος που υπαγορεύονται αποκλειστικά από μια τεχνική λειτουργία, εξυπακουουμένου ότι αυτό δεν συνεπάγεται ότι ένα σχέδιο ή υπόδειγμα πρέπει να έχει αισθητική αξία<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Για τις συνέπειες του πρώτου τμήματος αυτής της φράσεως της εν λόγω αιτιολογικής σκέψεως θα γίνει λόγος κατωτέρω, στο πλαίσιο των σκοπών που επιδιώκει το άρθρο 8, παράγραφος 1<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Βλ. σημεία 38 επ. των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>. Όσον αφορά το δεύτερο τμήμα της εν λόγω φράσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Διευκρινίζω ότι το τελευταίο χωρίο της εν λόγω φράσεως κατά την απόδοση της αιτιολογικής σκέψεως 10 στη γαλλική γλώσσα, η οποία είναι η πρωτότυπη γλώσσα των παρουσών προτάσεων, συνιστά μια δεύτερη φράση κατά τη γερμανική γλωσσική απόδοση, στην οποία αναφέρεται το αιτούν δικαστήριο.</P></NOTE>, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι οι αντίπαλοι της θεωρίας της αιτιότητας υποστηρίζουν ότι αυτή, καθόσον διαχωρίζει τα αμιγώς τεχνικά από τα διακοσμητικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, αντιφάσκει προς τη διατύπωση κατά την οποία ένα σχέδιο ή υπόδειγμα δεν απαιτείται να έχει αισθητική αξία προκειμένου να είναι δεκτικό προστασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Είναι αλήθεια ότι τέτοια απαίτηση δεν καθιερώνεται ρητώς ούτε στα άρθρα 4 έως 6 του κανονισμού 6/2002, στα οποία ορίζονται οι προϋποθέσεις στις οποίες υπόκειται η προστασία των κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων. Στο ίδιο πνεύμα, στην πρώτη φράση in fine της αιτιολογικής σκέψεως 10 του κανονισμού αυτού διευκρινίζεται ότι από τον προβλεπόμενο στο άρθρο 8, παράγραφος 1, λόγο αρνήσεως δεν πρέπει να συναχθεί ότι μόνον οι μορφές που έχουν αισθητική αξία μπορούν να τύχουν της προστασίας των σχεδίων ή υποδειγμάτων. Κατά τη γνώμη μου, η έκφραση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>αυτό δεν συνεπάγεται ότι ένα σχέδιο ή υπόδειγμα πρέπει να έχει αισθητική αξία<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/> σημαίνει απλώς και μόνον ότι η εμφάνιση του οικείου προϊόντος δεν είναι απαραίτητο να έχει αισθητική αξία προκειμένου να είναι δεκτική προστασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Όπως η CeramTec, η Ελληνική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, φρονώ ότι, μολονότι οι αισθητικές ιδιότητες του οικείου προϊόντος δεν αποτελούν καθοριστικό κριτήριο εκτιμήσεως για τη χορήγηση της εν λόγω προστασίας, θα ήταν εσφαλμένο να συναχθεί εξ αυτού το συμπέρασμα ότι το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν αποβλέπει στην προστασία της οπτικής εικόνας των προϊόντων. Πράγματι, όπως επισήμανε το ΓΕΕΑ, νυν EUIPO<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Βλ. απόφαση του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 690/2007-3, προμνησθείσα (υποσημείωση 13), σημείο 34.</P></NOTE>, από τον ορισμό της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>σχέδιο ή υπόδειγμα<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/> που περιλαμβάνεται στο άρθρο 3, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 6/2002 και που αναφέρεται ρητώς στην <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>εικόνα<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/> του προϊόντος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Το <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>σχέδιο ή υπόδειγμα<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/> ορίζεται ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>η εικόνα την οποία παρουσιάζει το σύνολο ή μέρος ενός προϊόντος η οποία προκύπτει από τα χαρακτηριστικά του, και ιδίως από τη γραμμή, το περίγραμμα, το χρώμα, το σχήμα, την υφή ή/και τα υλικά του ίδιου του προϊόντος ή/και της διακόσμησης που φέρει<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/>.</P></NOTE>, αφενός, και από τις απαιτήσεις ορατότητας που καθιερώνονται τόσο στο άρθρο 4, παράγραφος 2<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Βλ. παράθεση στο σημείο 5 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, όσο και στην αιτιολογική σκέψη 12<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Κατά την αιτιολογική σκέψη 12, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>[η] προστασία δεν θα πρέπει να επεκτείνεται σε εκείνα τα συστατικά του προϊόντος τα οποία δεν είναι ορατά κατά τη συνήθη χρήση του ούτε στα χαρακτηριστικά του συστατικού τα οποία δεν είναι ορατά όταν το προϊόν συναρμολογείται […]<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/>.</P></NOTE>, αφετέρου, προκύπτει σαφώς ότι η εκτίμηση της εξωτερικής εμφάνισης, όποιο και αν είναι το ειδικότερο πλεονέκτημα αυτής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου χρησιμοποίησε επίσης τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>πλεονέκτημα<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/>, για τον οποίο διευκρινίζεται ότι δεν περιλαμβάνεται στον κανονισμό 6/2002, προκειμένου να αναφερθεί, όπως εν προκειμένω, στο ζήτημα κατά πόσον το σχέδιο ή υπόδειγμα επιτυγχάνει πράγματι να καταστήσει το προϊόν ελκυστικό λόγω της εμφάνισής του.</P></NOTE>, είναι αποφασιστικής σημασίας για τη χορήγηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170921">21ης Σεπτεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Easy Sanitary Solutions και EUIPO κατά Group Nivelles</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑361/15 P και C‑405/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:720">EU:C:2017:720</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0062">62</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ.).</P></NOTE>. Προσθέτω ότι έμφαση στην οπτική εικόνα αποδίδει και το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, κατά το οποίο το οικείο προϊόν πρέπει να μπορεί να διαφοροποιηθεί από προγενέστερες προστατευόμενες δημιουργίες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Κατά την εν λόγω παράγραφο 1, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>[η] προστασία που παρέχει το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα εκτείνεται σε οποιοδήποτε σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο δεν προκαλεί στον ενημερωμένο χρήστη διαφορετική συνολική εντύπωση<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Επομένως, έχω τη γνώμη ότι είναι συμβατή με το γράμμα της αιτιολογικής σκέψεως 10 του κανονισμού 6/2002 η ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 1, υπό την έννοια ότι δεν αφορά τις περιπτώσεις στις οποίες τα επίμαχα χαρακτηριστικά συνιστούν το μοναδικό μέσο για την εκπλήρωση της τεχνικής λειτουργίας του προϊόντος, αλλά τις περιπτώσεις στις οποίες η ανάγκη επιτεύξεως της λειτουργίας αυτής αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα που δικαιολογεί την επιλογή των εν λόγω χαρακτηριστικών. Με άλλα λόγια, πρέπει κατ’ εμέ να γίνει δεκτό ότι τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης του προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικά από τον σκοπό επιτεύξεως συγκεκριμένης τεχνικής λύσεως και ότι, συνεπώς, αυτά εμπίπτουν στην εξαίρεση του άρθρου 8, παράγραφος 1, όταν προκύπτει ότι κριτήρια άλλης φύσεως, και δη κριτήρια σχετικά με την εικόνα, δεν έπαιξαν κανέναν ρόλο στην επιλογή του οικείου σχεδίου ή υποδείγματος. Κρίσιμο είναι το ερώτημα σε ποιο σημείο σταματούν οι δεσμεύσεις που απορρέουν από την τεχνική λειτουργία του προϊόντος και σε ποιο σημείο αρχίζει η ελευθερία επιλογής του δημιουργού του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Συγκεκριμένα, η τεχνική λειτουργία ενδέχεται να αποβλέπει, για παράδειγμα, στην εξασφάλιση μεγαλύτερης πρόσφυσης, ευκολίας, άνεσης, αποτελεσματικότητας ή ασφάλειας, σε αντιδιαστολή προς την εκπόνηση διακοσμητικών, καλλωπιστικών, αισθητικών ή φανταιζί σχημάτων (βλ. Cohen, D., <HT TYPE="ITALIC">Le droit des dessins et modèle – Droit communautaire, droit international, droit français et autres droits étrangers</HT>, Economica, Παρίσι, 2η έκδ., 2004, σημείο 65, καθώς και Greffe, F., και Greffe, P., όπ.π., υποσημείωση 15, σημείο 159).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Η διαπίστωση ότι η ως άνω διάταξη είναι εξαιρετικού χαρακτήρα, γεγονός εκ του οποίου συνάγεται, κατά το αιτούν δικαστήριο, ότι αυτή πρέπει να ερμηνεύεται στενά, δεν θέτει εν αμφιβόλω την ανάλυσή μου. Ειδικότερα, το γεγονός αυτό δεν δύναται, από μόνο του, να οδηγήσει στην αποδοχή ενός κριτηρίου, εν προκειμένω του κριτηρίου της πολλαπλότητας των σχημάτων, το οποίο περιορίζει βεβαίως περισσότερο τις περιπτώσεις στις οποίες έχει εφαρμογή η εξαίρεση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Βλ. σημείο 19 in fine των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, αλλά δεν βρίσκει προφανές νομικό έρεισμα ούτε στο ίδιο το κείμενο του κανονισμού 6/2002 ούτε με βάση το ιστορικό θεσπίσεως και τους σκοπούς του τελευταίου, όπως αυτοί έχουν καθοριστεί από τον νομοθέτη της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Η ερμηνεία που προτείνω επιρρωννύεται, κατά τη γνώμη μου, από τη μελέτη του <HT TYPE="ITALIC">ιστορικού θεσπίσεως</HT> του κανονισμού 6/2002, και ειδικότερα του άρθρου 8, παράγραφος 1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Η CeramTec υποστηρίζει ότι το κριτήριο της πολλαπλότητας των σχημάτων δεν έχει εφαρμογή, διότι η πρόταση περί εισαγωγής του στη νομοθεσία της Ένωσης δεν υιοθετήθηκε. Η Ελληνική Κυβέρνηση αντλεί και αυτή μια σειρά επιχειρημάτων από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Συναφώς, επισημαίνω ότι, στην πράσινη βίβλο της για τη νομική προστασία των σχεδίων και υποδειγμάτων του 1991, η Επιτροπή εξηγούσε τον αποκλεισμό της προστασίας των χαρακτηριστικών που υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του οικείου προϊόντος, κανόνα που προϋπήρχε στη μεγάλη πλειοψηφία των κρατών μελών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Σχετικά με ορισμένα προϊσχύσαντα εθνικά καθεστώτα, βλ., μεταξύ άλλων, Mouncif-Moungache, M., <HT TYPE="ITALIC">Les dessins et modèles en droit de l’Union européenne</HT>, διδακτορική διατριβή, Bruylant, Βρυξέλλες, 2012, σ. 121 επ.</P></NOTE>, βάσει παρατηρήσεων το περιεχόμενο των οποίων κυμαίνεται, κατά τη γνώμη μου, μεταξύ της θεωρίας της πολλαπλότητας των σχημάτων και της θεωρίας της αιτιότητας και οι οποίες φρονώ ότι ανάγονται, αντίστοιχα, στην ανυπαρξία εναλλακτικών σχεδιασμών όσον αφορά την τελική μορφή του εν λόγω προϊόντος και στην απουσία δημιουργικής συμβολής του δημιουργού κατά τον σχεδιασμό της μορφής αυτής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Έγγραφο εργασίας που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 1991 (III/F/5131/91-FR), σ. 65, σημείο 5.4.6: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/><HT TYPE="ITALIC">Αν</HT> ένα τεχνικό αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί <HT TYPE="ITALIC">μόνο με ορισμένο σχήμα</HT>, τότε το σχέδιο ή υπόδειγμα δεν είναι δεκτικό προστασίας. Αντίθετα, <HT TYPE="ITALIC">αν ο δημιουργός διεθέτει επιλογή μεταξύ περισσοτέρων σχημάτων</HT> προκειμένου να επιτύχει το επιδιωκόμενο τεχνικό αποτέλεσμα, τότε τα επίμαχα χαρακτηριστικά μπορούν να τύχουν προστασίας. Με βάση αυτή την ερμηνεία, η εξαίρεση […] αντιστοιχεί επακριβώς στη διάκριση ιδέας/έκφρασης, την οποία προβλέπει η νομοθεσία για το δικαίωμα του δημιουργού. <HT TYPE="ITALIC">Στην πραγματικότητα</HT>, αυτό σημαίνει ότι, <HT TYPE="ITALIC">ελλείψει επιλογής</HT> κατά τη δημιουργία ενός προϊόντος και ενόψει ορισμένου αποτελέσματος, <HT TYPE="ITALIC">δεν υφίσταται προσωπική δημιουργικότητα</HT> ούτε, κατά συνέπεια, κάποιο στοιχείο που χρήζει προστασίας<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/> (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Στην αρχική πρόταση της Επιτροπής, του 1993, η οποία οδήγησε στην έκδοση του κανονισμού 6/2002, το άρθρο 9, παράγραφος 1, (μετέπειτα άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού), τιτλοφορούνταν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>Τεχνικά σχέδια και υποδείγματα που δεν είναι αυθαίρετα […]<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/> και είχε ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>Ένα σχέδιο ή υπόδειγμα δεν προστατεύεται ως κοινοτικό καθόσον η πραγματοποίηση μιας τεχνικής λειτουργίας δεν αφήνει ελευθερία όσον αφορά τα αυθαίρετα χαρακτηριστικά της μορφής του<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Βλ. πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα της <DATE ISO="19931203">3ης Δεκεμβρίου 1993</DATE> [COM(93) 342 τελικό, σ. 70]. Η χρήση του όρου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>αυθαίρετα<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/> αμφισβητήθηκε από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (βλ. γνωμοδότηση της <DATE ISO="19950222">22ας Φεβρουαρίου 1995</DATE>, <REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="110" PAGE.FIRST="14" DATE.PUB="1995">ΕΕ 1995, C 110, σ. 14</REF.DOC.OJ>, σημείο 5.7).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Στην αιτιολογική έκθεση της εν λόγω προτάσεως κανονισμού<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Κατά το σημείο 8.2 της αιτιολογικής σκέψεως [COM(93) 342 τελικό, σ. 9], <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>[τ]α σχέδια και υποδείγματα είναι χαρακτηριστικά της εμφάνισης που μπορούν να γίνουν αντιληπτά με τις ανθρώπινες αισθήσεις. Δεν εφαρμόζονται αισθητικά κριτήρια. Αισθητικά και λειτουργικά σχέδια και υποδείγματα προστατεύονται εξίσου. Ωστόσο, χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για να επιτευχθεί τεχνικά η λειτουργικότητα και τα οποία δεν αφήνουν ελευθερία όσον αφορά την αυθαίρετη χρησιμοποίηση στοιχείων δεν προστατεύονται […]<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/>.</P></NOTE> καθώς και στον σχολιασμό του άρθρου 9, παράγραφος 1, αυτού<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Κατά τον σχολιασμό της διατάξεως αυτής, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>[σ]τον κανονισμό δεν γίνεται διάκριση μεταξύ αισθητικών και λειτουργικών σχεδίων και υποδειγμάτων· και τα δύο δικαιούνται εξίσου προστασίας. Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις η μορφή ακολουθεί τη λειτουργία χωρίς καμία δυνατότητα παρέκκλισης. Στις περιπτώσεις αυτές ο δημιουργός του σχεδίου και υποδείγματος δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το αποτέλεσμα οφείλεται σε προσωπική δημιουργικότητα. Πράγματι το σχέδιο και υπόδειγμα δεν έχει ατομικότητα και δεν μπορεί να επισύρει προστασία. […] Για το λόγο αυτό, η διάταξη προβλέπει ότι δεν υπάρχει προστασία, μόνο στο βαθμό που δεν υπάρχει ελευθερία ως προς τα αυθαίρετα στοιχεία του σχεδίου ή υποδείγματος<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/> [COM(93) 342 τελικό, σ. 18].</P></NOTE> διευκρινίζεται καταρχάς ότι η αισθητική πτυχή του προϊόντος δεν είναι, αυτή καθεαυτήν, καθοριστική, δεδομένου ότι τόσο τα σχέδια ή υποδείγματα που επιδιώκουν κάποια αισθητική αξία όσο και εκείνα που ανταποκρίνονται σε ορισμένη χρησιμότητα δικαιούνται εξίσου προστασίας. Κυρίως, στα ως άνω αποσπάσματα τονίζεται ότι η σχετική με τα κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα προστασία αποκλείεται στις σπάνιες περιπτώσεις στις οποίες <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>η μορφή ακολουθεί τη λειτουργία χωρίς καμία δυνατότητα παρέκκλισης<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/>, διότι τότε ο δημιουργός δεν διαθέτει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>[καμία] ελευθερία<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/> κατά τον σχεδιασμό του προϊόντος και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>δεν μπορεί [συνεπώς] να ισχυριστεί ότι το αποτέλεσμα οφείλεται σε προσωπική δημιουργικότητα<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/> ούτε ότι το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα έχει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>ατομικότητα<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Ομοίως, η αιτιολογική σκέψη 9 της εν λόγω προτάσεως αναφέρεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>[σ]τα σχέδια και υποδείγματα που παράγονται για να ανταποκριθούν σε λειτουργικές απαιτήσεις και δεν αφήνουν περιθώρια ώστε να περιληφθούν σ’ αυτ[ά] πρόσθετα και αυθαίρετα χαρακτηριστικά<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/> (σ. 63), ενώ στον σχολιασμό του άρθρου 27, παράγραφος 1, γίνεται λόγος για την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>περίπτωση όπου τα ειδικά τεχνικά χαρακτηριστικά του σχεδίου ή υποδείγματος δεν είναι επιδεκτικά προστασίας, επειδή υπαγορεύονται εξ ολοκλήρου από μία τεχνική λειτουργία που δεν αφήνει ελευθερία όσον αφορά τα αυθαίρετα χαρακτηριστικά<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/> (σ. 27).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Εξάλλου, από την τροποποιημένη πρόταση του 1999<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Βλ. τροποποιημένη πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, της <DATE ISO="19990621">21ης Ιουνίου 1999</DATE> [COM(1999) 310 τελικό], ερμηνευτικές παρατηρήσεις ως προς το άρθρο 9.</P></NOTE> προκύπτει ότι η σημερινή διατύπωση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 ευθυγραμμίστηκε προς τη διατύπωση του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/71/ΕΚ για τη νομική προστασία σχεδίων και υποδειγμάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19981013">13ης Οκτωβρίου 1998</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="289" PAGE.FIRST="28" DATE.PUB="1998">ΕΕ 1998, L 289, σ. 28</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, η οποία επιδιώκει την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών στον τομέα αυτόν<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Νομοθεσίες τα αποτελέσματα των οποίων περιορίζονται στο έδαφος του εκάστοτε κράτους μέλους, σε αντίθεση προς το σύστημα που καθιερώνει ο κανονισμός 6/2002 (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 1 έως 6 του κανονισμού αυτού).</P></NOTE>. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες της οδηγίας 98/71 επιβεβαιώνουν ότι η ανυπαρξία<?PAGE NO="10"?> ελευθερίας του δημιουργού κατά τον σχεδιασμό του προϊόντος και το γεγονός ότι το επιλεγέν σχήμα υπαγορεύθηκε αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία έγιναν εξαρχής αντιληπτές ως οι καθοριστικοί παράγοντες για τον αποκλεισμό της προστασίας, τόσο στην αρχική πρόταση της οδηγίας αυτής που χρονολογείται από το 1993<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της εν λόγω αρχικής προτάσεως οδηγίας, της <DATE ISO="19931203">3ης Δεκεμβρίου 1993</DATE> [COM(93) 344 τελικό], είχε ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>Δεν υφίσταται δικαίωμα σε σχέδιο ή υπόδειγμα καθόσον η πραγματοποίηση μιάς τεχνικής λειτουργίας δεν παρέχει ελευθερία όσον αφορά τα αυθαίρετα χαρακτηριστικά της μορφής του<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/>, ενώ κατά την αιτιολογική του έκθεση, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>ο ανταγωνισμός […] θα ενθαρρυνθεί σε τομείς όπου τα σχέδια και υποδείγματα δεν θα δικαιούνται προστασίας –για παράδειγμα επειδή η εκπλήρωση της τεχνικής λειτουργίας δεν αφήνει περιθώρια για βιομηχανικό σχεδιασμό<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/> (βλ. σ. 14 και σ. 23).</P></NOTE> όσο και στην τροποποιημένη πρόταση του 1996<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Βλ., στην τροποποιημένη πρόταση οδηγίας, της <DATE ISO="19960221">21ης Φεβρουαρίου 1996</DATE>, [COM(96) 66 τελικό], τον σχολιασμό του άρθρου 7, παράγραφος 1, όπου επισημαίνεται ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>[π]αρόλο που το ζήτημα κατά πόσο ένα σχέδιο ή υπόδειγμα περιλαμβάνει αισθητικά στοιχεία δεν εξετάζεται στα πλαίσια των προϋποθέσεων προστασίας, όπως προκύπτουν από την πρόταση, κρίθηκε σκόπιμο να προστεθεί μια διάταξη που προβλέπει ότι δεν παρέχεται προστασία στις εξαιρετικά σπάνιες εκείνες περιπτώσεις όπου η μορφή εξαρτάται υποχρεωτικά από τη λειτουργία. [Η] Επιτροπή θεώρησε ότι χρειάζεται μια σαφέστερη διατύπωση, ιδιαίτερα μετά την πρόταση τροπολογίας στην παράγραφο 2<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/> (σ. 8). Το εν λόγω άρθρο 7, παράγραφος 1, αναφέρεται πλέον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>[στα] χαρακτηριστικ[ά] της εμφάνισης ενός προϊόντος, τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική του λειτουργία<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/>, διατύπωση που επαναλαμβάνεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Φρονώ ότι στα προαναφερθέντα σχέδια κειμένων δεν υιοθετήθηκε κριτήριο αντίστοιχο με αυτό της ύπαρξης εναλλακτικών σχεδιασμών ή της πολλαπλότητας των σχημάτων, αλλά προκρίθηκε μάλλον το κριτήριο της αιτιότητας. Ειδικότερα, ουδόλως απαιτείται το επίμαχο χαρακτηριστικό να αποτελεί το <HT TYPE="ITALIC">μοναδικό μέσο</HT> με το οποίο μπορεί να επιτευχθεί η επιδιωκόμενη τεχνική λειτουργία. Η εξαίρεση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 δικαιολογείται κατ’ ουσίαν από την απουσία δημιουργικής επενέργειας του σχεδιαστή στην εμφάνιση του προϊόντος, ενώ η προστιθέμενη αξία που είναι προϊόν διανοητικής προσπάθειας ανεξάρτητης από την εν λόγω λειτουργία είναι η μόνη που δικαιολογεί προστασία στο πλαίσιο των σχεδίων ή υποδειγμάτων. Φαίνεται δε ότι και το EUIPO τείνει τελευταία να αποδίδει, με τις αποφάσεις του, μεγαλύτερη έμφαση στο ζήτημα κατά πόσον ο δημιουργός διέθετε ή όχι περιθώριο ελευθερίας κατά τη δημιουργία του επίμαχου προϊόντος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Βλ. Brancusi, L., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>Article 8 CDR<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/>, όπ.π., υποσημείωση 12, σ. 140, σημείο 47, καθώς και την τελευταία προσέγγιση, που χαρακτηρίζεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>ως πιο ευέλικτη<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>, στην οποία αναφέρεται η έκθεση της μελέτης που υλοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, με ημερομηνία <DATE ISO="20160603">3 Ιουνίου 2016</DATE>, <HT TYPE="ITALIC">Legal review on industrial design protection in Europe</HT>, σ. 89, 91 και 92.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τους <HT TYPE="ITALIC">σκοπούς</HT> που επιδιώκει ο εν λόγω κανονισμός, και ειδικότερα το άρθρο του 8, παράγραφος 1, οι διάδικοι δεν αμφισβητούν, και άλλωστε είναι κατ’ εμέ αναμφίβολο, ότι η διάταξη αυτή σκοπεί πρωτίστως να αποτρέψει το ενδεχόμενο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>μονοπ[ώλησης]<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/> των αποκλειστικά τεχνικής προελεύσεως χαρακτηριστικών ενός προϊόντος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Κατά το σημείο 8.2 της αιτιολογικής εκθέσεως της αρχικής προτάσεως [COM(93) 342 τελικό, σ. 9], <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>[…] χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για να επιτευχθεί τεχνικά η λειτουργικότητα […] δεν προστατεύονται κατά τρόπο ώστε να μην μονοπωλούνται οι τεχνικές λειτουργίες δια της προστασίας του σχεδίου και υποδείγματος<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/>.</P></NOTE> μέσω της προστασίας τους ως κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Σημειώνω ότι παρόμοιο σκοπό επιδίωκε και η ρήτρα επισκευής του άρθρου 110, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, η αρχική διατύπωση του οποίου περιείχε αναφορά στις περιπτώσεις όπου <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>το προστατευόμενο σχέδιο ή υπόδειγμα<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/> <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>[εξαρτάται] από την εμφάνιση<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/>, η οποία ωστόσο απαλείφθηκε κατά τη διάρκεια των νομοθετικών εργασιών. Για το θέμα αυτό, βλ. προτάσεις μου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Acacia και D’ Amato</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑397/16 και C‑435/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:730">EU:C:2017:730</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ.).</P></NOTE> καθώς και τον κίνδυνο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>[η] τεχνολογική καινοτομία […] να παρακωλύεται<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Βλ. την αρχή της πρώτης περιόδου της αιτιολογικής σκέψεως 10 του κανονισμού 6/2002.</P></NOTE> λόγω του ότι η εν λόγω προστασία μειώνει τη διαθεσιμότητα των τεχνικών λύσεων για τους υπόλοιπους οικονομικούς φορείς<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Η Επιτροπή ορθώς υπογραμμίζει στις παρατηρήσεις της ότι η εξαίρεση των χαρακτηριστικών της εμφάνισης τα οποία υπηρετούν αποκλειστικά την εφαρμογή μιας τεχνικής λύσεως από την προστασία των σχεδίων ή υποδειγμάτων διασφαλίζει τον ελεύθερο ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών προϊόντων που εφαρμόζουν αυτήν την τεχνική λύση.</P></NOTE>. Η επιδίωξη ισορροπίας μεταξύ της προστασίας της καινοτομίας και της δημιουργικότητας, αφενός, και της προάσπισης του υγιούς και επωφελούς για το σύνολο των κοινοτικών επιχειρήσεων ανταγωνισμού, αφετέρου, αποτέλεσε πράγματι μέλημα του νομοθέτη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Βλ. τμήμα 9 της αιτιολογικής εκθέσεως της αρχικής προτάσεως [COM(93) 342 τελικό, σ. 10] καθώς και αιτιολογική σκέψη 7 του κανονισμού 6/2002.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Επιπλέον, από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του κανονισμού 6/2002 προκύπτει ότι περαιτέρω σκοπός του άρθρου 8, παράγραφος 1, είναι να οριοθετήσει τις κανονιστικές ρυθμίσεις για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε σχέση με τις ρυθμίσεις που αφορούν τα σχέδια ή υποδείγματα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P>Τη συνύπαρξη των εν λόγω ρυθμίσεων επιβεβαιώνουν η αιτιολογική σκέψη 31 και το άρθρο 96 του κανονισμού 6/2002. Βλ., επίσης, την πράσινη βίβλο για τη νομική προστασία των σχεδίων και υποδειγμάτων, όπ.π., υποσημείωση 31, σ. 65, σημείο 5.4.6.1.</P></NOTE>. Ειδικότερα, η προστασία των τεχνικών καινοτομιών εμπίπτει στην πρώτη κατηγορία ρυθμίσεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Κατά το σημείο 8.2. της αιτιολογικής εκθέσεως της αρχικής προτάσεως [COM(93) 342 τελικό, σ. 10], <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>[…] χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για να επιτευχθεί τεχνικά η λειτουργικότητα […] μπορεί να είναι προστατεύσιμα βάσει του δικαίου για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας ή του δικαίου για τα υποδείγματα χρήσεως εφόσον πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις για τέτοια προστασία<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/>.</P></NOTE>, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση της ευρεσιτεχνίας. Όπως τονίζει η CeramTec, η λήψη διπλώματος ευρεσιτεχνίας μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αποβεί δυσχερέστερη, διότι ο εν λόγω τίτλος ιδιοκτησίας προϋποθέτει ότι αποδεικνύεται η ύπαρξη εφευρέσεως που ανταποκρίνεται σε αυστηρές απαιτήσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Ειδικότερα, η εφεύρεση πρέπει να είναι νέα, να εμπεριέχει εφευρετική δραστηριότητα και να έχει βιομηχανική εφαρμογή, σύμφωνα με τα άρθρα 52 έως 57 της Συμβάσεως για τη χορήγηση του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, η οποία υπεγράφη στο Μόναχο στις <DATE ISO="19731005">5 Οκτωβρίου 1973</DATE> (στο εξής: Σύμβαση του Μονάχου) και το κείμενο της οποίας είναι διαθέσιμο στην εξής διαδικτυακή διεύθυνση: http://www.epo.org/law-practice/legal-texts/html/epc/2013/f/ma1.html.</P></NOTE>, και λιγότερο συμφέρουσα, διότι η διάρκεια της παρεχόμενης προστασίας ενδέχεται να είναι μικρότερη από εκείνη που διασφαλίζουν τα σχέδια ή υποδείγματα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0050"><P>Ήτοι καταρχήν 20 έτη για το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (βλ. άρθρο 63 της Συμβάσεως του Μονάχου) και μέχρι 25 έτη για τα καταχωρισμένα κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα (βλ. άρθρο 12 του κανονισμού 6/2002), όπως συμβαίνει στη διαφορά της κύριας δίκης.</P></NOTE>. Συνεπώς, ο κίνδυνος καταστρατηγήσεως των διατάξεων που έχουν εφαρμογή στον τομέα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας έπρεπε να αποτραπεί, με την απαγόρευση της δυνατότητας προστασίας των τεχνικής φύσεως λύσεων ως σχεδίων ή υποδειγμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, η επιλογή ενός κριτηρίου το οποίο περιορίζει δραστικά το πεδίο εφαρμογής της εξαιρέσεως του άρθρου 8, παράγραφος 1, όπως είναι το κριτήριο της πολλαπλότητας των σχημάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0051"><P>Βλ. σημείο 19 in fine των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, θα κινδύνευε να στερήσει τη διάταξη αυτή από την πλήρη αποτελεσματικότητά της και άρα να παρακωλύσει την επίτευξη των προαναφερθέντων σκοπών, καθώς θα επέτρεπε την οικειοποίηση σχημάτων με αμιγώς τεχνικό σκοπό τα οποία είναι δεκτικά παραλλαγών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0052"><P>Βλ., επίσης, απόφαση του OHMI στην υπόθεση R 690/2007-3, προμνησθείσα (υποσημείωση 13), σκέψεις 28 και 30, καθώς και Brancusi, L., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>Article 8 CDR<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/>, όπ.π., υποσημείωση 12, σ. 136 και 137, σημείο 33.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, όπως και η CeramTec και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκτιμώ ότι η εμφάνιση των χαρακτηριστικών ενός προϊόντος μπορεί σχεδόν πάντα να τροποποιηθεί ελάχιστα, καίτοι επαρκώς<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0053"><P>Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002, κατά το οποίο ένα σχέδιο ή υπόδειγμα λογίζεται ως ταυτόσημο με ήδη υπάρχον σχέδιο ή υπόδειγμα, και συνεπώς δεν είναι δεκτικό προστασίας, όταν τα χαρακτηριστικά τους διαφέρουν μόνο σε επουσιώδεις λεπτομέρειες.</P></NOTE>, χωρίς να υπονομευθεί η επιδιωκόμενη τεχνική λειτουργία. Επομένως, τα περισσότερα ή και όλα τα δυνατά σχήματα που αντιστοιχούν σε μια τεχνική λύση θα μπορούσαν να καταλήξουν να μονοπωλούνται διά μέσου της προστασίας των σχεδίων ή υποδειγμάτων, πράγμα που θα υπονόμευε την τεχνολογική καινοτομία, την οποία ο κανονισμός 6/2002 επιδιώκει να ενθαρρύνει. Αν γινόταν δεκτό το κριτήριο που προτείνει η DOCERAM, ο ίδιος οικονομικός φορέας θα μπορούσε, για διάφορα σχήματα ενός προϊόντος, να λάβει πλείονες καταχωρίσεις αυτών ως κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων και να τύχει κατ’ αυτόν τον τρόπο αποκλειστικής προστασίας, πρακτικώς αντίστοιχης με την προστασία που παρέχει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, χωρίς όμως να υπόκειται στους σχετικούς περιορισμούς, οι οποίοι συνεπώς θα μπορούσαν να καταστρατηγηθούν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Συναφώς, η CeramTec υποστηρίζει ότι, στο πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης, η DOCERAM, έχοντας εξασφαλίσει προστασία για 17 παραλλαγές του σχήματος πείρου εστιάσεως βάσει τριών διαφορετικών βασικών μοντέλων, στέρησε από τους άλλους οικονομικούς φορείς της αγοράς κάθε δυνατότητα να χρησιμοποιούν εναλλακτικά σχήματα των προϊόντων αυτών, διότι στον τομέα της συγκολλήσεως μέσω κυρτωμάτων δεν υφίστανται άλλα σχήματα τεχνικώς άρτια και ικανά να προκαλέσουν διαφορετική συνολική εντύπωση για το προϊόν, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Τέλος, υπογραμμίζω ότι η προτεινόμενη ερμηνεία έχει το πλεονέκτημα ότι είναι συνεπής με τη <HT TYPE="ITALIC">νομολογία</HT> του Δικαστηρίου <HT TYPE="ITALIC">στον τομέα των σημάτων</HT><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0054"><P>Βλ. υποσημειώσεις 59 και 61 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>. Σε αντίθεση προς τα όσα φαίνεται να υποστηρίζει η CeramTec, έχω τη γνώμη ότι η νομολογία αυτή δεν μπορεί να εφαρμοστεί αυτούσια στην υπό κρίση υπόθεση, λόγω των διαφορών που υφίστανται μεταξύ του συστήματος του δικαίου της Ένωσης σχετικά με την προστασία των σημάτων και του συστήματος προστασίας των σχεδίων ή υποδειγμάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0055"><P>Για τις διαφορές μεταξύ της προστασίας που παρέχουν τα σήματα και της προστασίας που παρέχουν τα σχέδια ή υποδείγματα, από την άποψη τόσο της φύσεως και του περιεχομένου όσο και της διάρκειας της αντίστοιχης προστασίας, βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα D. Ruiz‑Jarabo Colomer στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Philips</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑299/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:52">EU:C:2001:52</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το πρώτο εκ των δύο αυτών συστημάτων περιλαμβάνει διατάξεις αντίστοιχες με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0056"><P>Βλ. το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, δεύτερη παύλα, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19881221">21ης Δεκεμβρίου 1988</DATE>, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="040" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1989">ΕΕ 1989, L 40, σ. 1</REF.DOC.OJ>), μετέπειτα άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20081022">22ας Οκτωβρίου 2008</DATE>, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="299" PAGE.FIRST="25" DATE.PUB="2008">ΕΕ 2008, L 299, σ. 25</REF.DOC.OJ>), καθώς και το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19931220">20ής Δεκεμβρίου 1993</DATE>, για το κοινοτικό σήμα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="011" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1994">ΕΕ 1994, L 11, σ. 1</REF.DOC.OJ>), μετέπειτα άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20090226">26ης Φεβρουαρίου 2009</DATE>, για το κοινοτικό σήμα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="078" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2009">ΕΕ 2009, L 78, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, μολονότι η διατύπωσή τους δεν είναι πανομοιότυπη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0057"><P>Οι προαναφερθείσες διατάξεις του δικαίου των σημάτων (βλ. υποσημείωση 56) δεν αναφέρονται στα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>χαρακτηριστικ[ά] […] τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του [προϊόντος]<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/>, αλλά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/>[σ]το σχήμα του προϊόντος που είναι απαραίτητο για την επίτευξη ενός τεχνικού αποτελέσματος<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="00BB" ID="QE0070"/>. Ο γενικός εισαγγελέας D. Ruiz-Jarabo Colomer εκτίμησε ότι η διαφορά αυτή δεν είναι αυθαίρετη, υποδηλώνει δε ότι το επίπεδο της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>λειτουργικότητας<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00BB" ID="QE0071"/> πρέπει να είναι ανώτερο προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη του λόγου μη καταχωρίσεως όσον αφορά σχέδια και υποδείγματα, ενώ το στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη συναφώς δεν αρκεί να είναι μόνον αναγκαίο, αλλά και απολύτως απαραίτητο προς επίτευξη ενός συγκεκριμένου τεχνικού αποτελέσματος, ούτως ώστε η λειτουργία να επιβάλλει το σχήμα. Κατά τον ίδιο, τούτο σημαίνει ότι, παρ’ όλα αυτά, ένα λειτουργικό υπόδειγμα μπορεί να αξίζει να προστατεύεται εφόσον αποδεικνύεται ότι η ίδια τεχνική λειτουργία μπορεί να επιτυγχάνεται με διαφορετικό σχήμα (βλ. προτάσεις του στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Philips</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑299/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2001:52">EU:C:2001:52</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Δεν συμμερίζομαι την ως άνω άποψη, διευκρινίζω δε ότι αυτή διατυπώθηκε στο πλαίσιο ενός obiter dictum (βλ. απόφαση του OHMI στην υπόθεση R 690/2007-3, προμνησθείσα, υποσημείωση 13, σημείο 28) και ότι το Δικαστήριο, στην απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20020618">18ης Ιουνίου 2002</DATE>, <NAME.CASE>Philips</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑299/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:377">EU:C:2002:377</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), δεν έλαβε θέση όσον αφορά τα σχέδια ή υποδείγματα.</P></NOTE>, καθώς και τη συγγένεια μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών διατάξεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0058"><P>Ο κανονισμός 40/94 για το κοινοτικό σήμα αποτέλεσε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>κληρονομιά<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="00BB" ID="QE0072"/> την οποία οι συντάκτες του κανονισμού 6/2002 έλαβαν υπόψη τους ως βάση για τη διατύπωση (βλ. Hiance, M., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0073" REF.END="QE0073"/>Le projet de règlement communautaire sur les dessins et modèles: les enjeux<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="00BB" ID="QE0073"/>, <HT TYPE="ITALIC">Revue internationale de la propriété industrielle et artistique</HT>, 2000, αριθ. 201, σ. 100).</P></NOTE>, φρονώ ότι είναι δυνατόν αλλά και σκόπιμο η προκειμένη υπόθεση να κριθεί υπό το φως της εν λόγω νομολογίας, ενδεχομένως βάσει μιας κατ’ αναλογίαν συλλογιστικής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Συναφώς, υπενθυμίζω ότι το Δικαστήριο, αναφορικά με την προστασία που παρέχουν τα σήματα, έκρινε ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις του δικαίου της Ένωσης, οι οποίες αντιστοιχούν κατ’ ουσίαν στο άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, αποσκοπούν στην αποτροπή του ενδεχομένου να καταλήξει η προστασία αυτή στη δημιουργία, υπέρ του δικαιούχου, ενός μονοπωλίου επί τεχνικών λύσεων ή πρακτικής φύσεως χαρακτηριστικών ενός προϊόντος, τα οποία οι χρήστες ενδέχεται να αναζητήσουν στα προϊόντα ανταγωνιστών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0059"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2008/95, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150916">16ης Σεπτεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Société des Produits Nestlé</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑215/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:604">EU:C:2015:604</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), καθώς και, όσον αφορά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού 40/94, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161110">10ης Νοεμβρίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Simba Toys κατά EUIPO</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑30/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:849">EU:C:2016:849</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Όπως εξήγησα ανωτέρω<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0060"><P>Βλ. σημεία 38 επ. των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, φρονώ ότι αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο η προστασία με βάση το δίκαιο των κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων αποκλείεται υπό τις περιστάσεις που προβλέπονται στο προαναφερθέν άρθρο 8, παράγραφος 1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Από σειρά αποφάσεων του Δικαστηρίου στον τομέα των σημάτων προκύπτει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0074" REF.END="QE0074"/>ένα σημείο που αποτελείται αποκλειστικά από το σχήμα ενός προϊόντος δεν μπορεί να καταχωρισθεί δυνάμει [των ερμηνευομένων διατάξεων] εφόσον αποδεικνύεται ότι τα ουσιώδη λειτουργικά χαρακτηριστικά του σχήματος αυτού συνδέονται αποκλειστικά με το τεχνικό αποτέλεσμα<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="00BB" ID="QE0074"/>. Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0075" REF.END="QE0075"/>η απόδειξη της υπάρξεως άλλων σχημάτων που καθιστούν δυνατή την επίτευξη του ίδιου τεχνικού αποτελέσματος δεν είναι ικανή να εμποδίσει […] τη μη καταχώριση<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="00BB" ID="QE0075"/>, ως σήματος, του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0076" REF.END="QE0076"/>σχήμα[τος] του προϊόντος που είναι απαραίτητο για την επίτευξη ενός τεχνικού αποτελέσματος<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="00BB" ID="QE0076"/>, όπως ορίζεται στις εν λόγω διατάξεις. Αυτή η σιωπηρή αλλά κατά τη γνώμη μου σαφής απόρριψη της θεωρίας της πολλαπλότητας των σχημάτων θεμελιώθηκε, μεταξύ άλλων, στη διαπίστωση ότι η άρνηση<?PAGE NO="13"?> καταχωρίσεως δεν τελεί υπό την προϋπόθεση ότι το επίμαχο σχήμα είναι το μοναδικό που καθιστά δυνατή την επίτευξη του επιδιωκόμενου τεχνικού αποτελέσματος, καθώς και στην παρατήρηση ότι, αν το κριτήριο αυτό θεωρούνταν αποφασιστικό, ένας σημαντικός αριθμός εναλλακτικών σχημάτων θα κινδύνευε να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους ανταγωνιστές του δικαιούχου του σήματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0061"><P>Βλ., όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, δεύτερη περίπτωση, της οδηγίας 89/104, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20020618">18ης Ιουνίου 2002</DATE>, <NAME.CASE>Philips</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑299/99</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2002:377">EU:C:2002:377</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0081">81</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0084">84</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>)· όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2008/95, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150916">16ης Σεπτεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Société des Produits Nestlé</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑215/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:604">EU:C:2015:604</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), καθώς και, όσον αφορά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, σημείο ii, του κανονισμού 40/94, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100914">14η Σεπτεμβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Lego Juris κατά OHMI</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑48/09 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:516">EU:C:2010:516</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Εκτιμώ ότι οι ανωτέρω σκέψεις ισχύουν και στην παρούσα υπόθεση, δεδομένου ότι κατάχρηση του σκοπού των κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων προκειμένου να παρασχεθεί προστασία στα αμιγώς τεχνικά χαρακτηριστικά ενός προϊόντος δεν μπορεί να γίνει δεκτή ούτε στον υπό εξέταση τομέα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0062"><P>Υπέρ της κατ’ αναλογίαν εφαρμογής της θέσεως που υιοθετεί το Δικαστήριο στον τομέα των σημάτων, βλ., μεταξύ άλλων, Greffe, F., και Greffe, P., όπ.π., υποσημείωση 15, σημεία 182 και 183, καθώς και Raynard, J., Py, E., και Tréfigny, P., όπ.π., υποσημείωση 15, σημείο 536.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, φρονώ ότι πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα και άρα να απορριφθεί η άποψη που υποστηρίζει την αποδοχή του λεγόμενου κριτηρίου της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0077" REF.END="QE0077"/>πολλαπλότητας των σχημάτων<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="00BB" ID="QE0077"/>. Ειδικότερα, κατά τη γνώμη μου, το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 έχει την έννοια ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί αν τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του, δεν αρκεί απλώς να διαπιστωθεί η ανυπαρξία εναλλακτικών σχημάτων ικανών να εκπληρώσουν την ίδια λειτουργία, αλλά πρέπει να αποδεικνύεται ότι η επιδίωξη ορισμένης τεχνικής λειτουργίας είναι ο μοναδικός παράγοντας που υπαγόρευσε την επιλογή του οικείου σχεδίου ή υποδείγματος και ότι, συνεπώς, δεν υπήρξε συναφώς δημιουργική συμβολή του δημιουργού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Σε συνάρτηση με την ανωτέρω προτεινόμενη ερμηνεία, το αιτούν δικαστήριο διατυπώνει περαιτέρω απορίες όσον αφορά τη συγκεκριμένη εφαρμογή του κανόνα που περιέχεται στο εν λόγω άρθρο 8, παράγραφος 1, απορίες οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί των κρίσιμων στοιχείων εκτιμήσεως ενόψει της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 (δεύτερο ερώτημα)</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα υποβάλλεται επικουρικώς, για την περίπτωση που, όπως προτείνω, το Δικαστήριο δώσει στο πρώτο ερώτημα την απάντηση ότι, για την εφαρμογή της εξαιρέσεως που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, η ορθή μέθοδος συνίσταται στην εξακρίβωση του αν τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης του επίμαχου προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικά από την επιδιωκόμενη τεχνική λειτουργία, και όχι στη διαπίστωση της ανυπαρξίας εναλλακτικών σχεδιασμών που μπορούν επίσης να εκπληρώσουν τη λειτουργία αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο του ερωτήματος αυτού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, πρώτον, βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να κρίνεται αν τα επιμέρους χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος επελέγησαν αποκλειστικά για λόγους τεχνικής λειτουργικότητας και, δεύτερον, σε περίπτωση που είναι καθοριστική η κρίση ενός <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0078" REF.END="QE0078"/>αντικειμενικού παρατηρητή<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="00BB" ID="QE0078"/>, πώς ορίζεται η τελευταία αυτή έννοια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Το εν λόγω δικαστήριο επισημαίνει ότι, στην απόφαση που προσβάλλεται ενώπιόν του, το Landgericht Düsseldorf (πρωτοβάθμιο περιφερειακό δικαστήριο του Ντύσσελντορφ) έκρινε ότι η εν λόγω εκτίμηση πρέπει να διεξάγεται κατά τρόπο αντικειμενικό και ότι η προσωπική βούληση του δημιουργού του οικείου σχεδίου ή υποδείγματος δεν έχει σημασία, παρά μόνον, ενδεχομένως, ως ένδειξη προκειμένου να κριθεί αν ένας αντικειμενικός παρατηρητής, κατόπιν εύλογης εξέτασης, θα<?PAGE NO="14"?> κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η επιλογή του σχεδιασμού καθορίστηκε με αποκλειστικό γνώμονα τις απαιτήσεις τεχνικής λειτουργικότητας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0063"><P>Το αιτούν δικαστήριο σημειώνει ότι η προσέγγιση αυτή υιοθετήθηκε στην απόφαση του OHMI στην υπόθεση R 690/2007-3, προμνησθείσα (υποσημείωση 13).</P></NOTE>. Ωστόσο, κατά τους αντιπάλους της προσέγγισης αυτής, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, σε κάθε επιμέρους περίπτωση, η κρίση του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0079" REF.END="QE0079"/>αντικειμενικού παρατηρητή<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="00BB" ID="QE0079"/>, ήτοι ενός άλλου προσώπου η ύπαρξη του οποίου είναι αμιγώς θεωρητική.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Όσον αφορά τον αντικειμενικό ή υποκειμενικό χαρακτήρα της εκτιμήσεως που διεξάγεται</HT> ενόψει της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, οι διάδικοι της κύριας δίκης και οι μετέχοντες στη διαδικασία που ανέπτυξαν παρατηρήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου συμφωνούν με την άποψη ότι η υποκειμενική βούληση του δημιουργού κατά τον σχεδιασμό του οικείου σχεδίου ή υποδείγματος δεν δύναται να αποτελέσει τον καθοριστικό παράγοντα για την εκτίμηση του αν αυτό το σχέδιο ή υπόδειγμα επελέγη για αμιγώς τεχνικούς λόγους. Συμμερίζομαι κι εγώ την άποψη αυτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, η αντικειμενική προσέγγιση όσον αφορά την εν λόγω εκτίμηση ευνοεί την ομοιόμορφη εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως στο σύνολο των κρατών μελών καθώς και από όλα τα δικαστήριά τους και εξασφαλίζει μεγαλύτερη προβλεψιμότητα, πράγμα που ενισχύει την ασφάλεια δικαίου των οικονομικών φορέων. Όπως σημειώνουν κατ’ ουσίαν η DOCERAM και η CeramTec, εάν η υποτιθέμενη βούληση του σχεδιαστή αποτελούσε το μοναδικό κρίσιμο κριτήριο, οι τυχόν δηλώσεις του θα ήταν, από μόνες τους, αποφασιστικής σημασίας προκειμένου να κριθεί αν το οικείο σχέδιο ή υπόδειγμα είναι δεκτικό προστασίας ή όχι και, σε περίπτωση ένδικης διαφοράς, ο ενδιαφερόμενος θα υπέκυπτε ενδεχομένως στον πειρασμό να βεβαιώσει ότι επέλεξε τον συγκεκριμένο σχεδιασμό με γνώμονα αισθητικά κριτήρια, προκειμένου να μην εφαρμοστεί σε βάρος του δημιουργήματός του η εξαίρεση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002. Κατά τη γνώμη μου, το να μπορούν οι αρμόδιες αρχές να αποφαίνονται με βάση στοιχεία εκτιμήσεως όχι υποκειμενικά, αλλά ουδέτερα και απαλλαγμένα από τον κίνδυνο μεροληψίας, είναι ουσιώδους σημασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Αντίθετα, <HT TYPE="ITALIC">όσον αφορά τον τρόπο διεξαγωγής της αντικειμενικής εκτιμήσεως</HT> για το αν η εμφάνιση ενός προϊόντος υπαγορεύεται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, υποστηρίζονται ενώπιον του Δικαστηρίου αποκλίνουσες απόψεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, το <HT TYPE="ITALIC">πρώτο ζήτημα</HT> που εγείρεται με αφορμή το ερώτημα που υποβλήθηκε από το αιτούν δικαστήριο, στο οποίο εξετάζεται το ενδεχόμενο να λαμβάνεται υπόψη η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0080" REF.END="QE0080"/>κρίση του <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0081" REF.END="QE0081"/>αντικειμενικού παρατηρητή<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="201D" ID="QE0081"/><QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="00BB" ID="QE0080"/>, έγκειται στο εάν και κατά πόσον πρέπει <HT TYPE="ITALIC">η εξέταση αυτή πρέπει να διεξάγεται με αναφορά σε ένα πλασματικό πρόσωπο</HT>, η υποτιθέμενη εκτίμηση του οποίου θα χρησιμεύει ως οδηγός.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Συναφώς, η CeramTec επισημαίνει, καταρχάς, ότι η έκφραση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0082" REF.END="QE0082"/>αντικειμενικός παρατηρητής<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="00BB" ID="QE0082"/>, η οποία χρησιμοποιείται τόσο στην απόφαση που προσβάλλεται ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου όσο και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, εμπνέεται από παρόμοιες διατυπώσεις οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν, με παραλλαγές, στην πρακτική των αποφάσεων του EUIPO<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0064"><P>Ειδικότερα, στη σκέψη 36 της αποφάσεως του ΓΕΕΑ στην υπόθεση R 690/2007-3, προμνησθείσα (υποσημείωση 13), γίνεται αναφορά στην κρίση ενός <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0083" REF.END="QE0083"/>reasonable observer<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="00BB" ID="QE0083"/> (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0084" REF.END="QE0084"/>observateur raisonnable<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="00BB" ID="QE0084"/> στη γαλλική γλώσσα).</P></NOTE> και στη θεωρία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0065"><P>Η CeramTec μνημονεύει τις εκφράσεις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0085" REF.END="QE0085"/>relevant observer<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="00BB" ID="QE0085"/> (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0086" REF.END="QE0086"/>observateur pertinent<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="00BB" ID="QE0086"/> στη γαλλική γλώσσα) και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0087" REF.END="QE0087"/>reasonable observer persona<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="00BB" ID="QE0087"/> (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0088" REF.END="QE0088"/>observateur raisonnable<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="00BB" ID="QE0088"/>), οι οποίες χρησιμοποιούνται, αντίστοιχα, από τον Brancusi, L., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0089" REF.END="QE0089"/>Article 8 CDR<QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="00BB" ID="QE0089"/>, όπ.π., υποσημείωση 12, σ. 139, σημείο 41, και στην έκθεση της μελέτης που υλοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, όπ.π., υποσημείωση 41, σ. 90.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Έπειτα, η CeramTec υποστηρίζει ότι, προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει εφαρμογή το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, πρέπει, κατ’ αναλογίαν, να ληφθεί ως βάση η έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0090" REF.END="QE0090"/>ενημερωμένου καταναλωτή<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="00BB" ID="QE0090"/>, η οποία χρησιμοποιείται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στο άρθρο 10, παράγραφος 1, καθώς και στην αιτιολογική σκέψη 14 του εν λόγω κανονισμού<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0066"><P>Άρθρα 6 και 10 τα οποία αφορούν, αντίστοιχα, τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0091" REF.END="QE0091"/>ατομικό χαρακτήρα<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="00BB" ID="QE0091"/> που πρέπει να παρουσιάζει το οικείο σχέδιο ή υπόδειγμα (ομοίως και η αιτιολογική σκέψη 14) και την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0092" REF.END="QE0092"/>έκταση της προστασίας<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="00BB" ID="QE0092"/> που παρέχει ο κανονισμός 6/2002.</P></NOTE>, όπως η έννοια αυτή<?PAGE NO="15"?> ορίζεται στη νομολογία του Δικαστηρίου και του Γενικού Δικαστηρίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0067"><P>Η έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0093" REF.END="QE0093"/>ενημερωμένου καταναλωτή<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="00BB" ID="QE0093"/> είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0094" REF.END="QE0094"/><HT TYPE="ITALIC">ενδιάμεση έννοια μεταξύ εκείνης του μέσου καταναλωτή</HT> που απαντά στο δίκαιο των σημάτων, από τον οποίο δεν απαιτείται καμία ειδική γνώση και ο οποίος εν γένει δεν αντιμετωπίζει άμεσα τα αντιπαρατιθέμενα σήματα, <HT TYPE="ITALIC">και του ειδικού στον τομέα της τέχνης</HT>, [που απαντά στο δίκαιο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας], ο οποίος διαθέτει τη σχετική τεχνογνωσία. [Μ]ε τον όρο [αυτόν] νοείται ο <HT TYPE="ITALIC">χρήστης που […] επιδεικνύει […] ιδιαίτερη επιμέλεια</HT>, είτε λόγω της επαγγελματικής πείρας του είτε λόγω του ευρέος πεδίου γνώσεων που διαθέτει στον οικείο τομέα<QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="00BB" ID="QE0094"/> (η υπογράμμιση δική μου) (βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111020">20ής Οκτωβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>PepsiCo κατά Grupo Promer Mon Graphic,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑281/10 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:679">EU:C:2011:679</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170921">21ης Σεπτεμβρίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Easy Sanitary Solutions και EUIPO κατά Group Nivelles</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑361/15 P και C‑405/15 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:720">EU:C:2017:720</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0124">124</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0125">125</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Κατά τον ίδιο διάδικο, εφόσον η εξακρίβωση αυτή διενεργείται, όπως εν προκειμένω, στην ειδική περίπτωση κατά την οποία όλοι οι καταναλωτές των οικείων προϊόντων είναι επαγγελματίες, τότε ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0095" REF.END="QE0095"/>ενημερωμένος καταναλωτής<QUOT.END REF.START="QS0095" CODE="00BB" ID="QE0095"/> αντιστοιχεί πρακτικά στον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0096" REF.END="QE0096"/>επαγγελματία του κλάδου<QUOT.END REF.START="QS0096" CODE="00BB" ID="QE0096"/>, ο οποίος διαθέτει ειδικές τεχνικές γνώσεις, έννοια που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση του εφευρηματικού χαρακτήρα του διπλώματος ευρεσιτεχνίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Εκτιμώ ότι η πρόταση αυτή πρέπει να απορριφθεί. Διευκρινίζω δε ότι, αντίθετα προς τα όσα ισχυρίζεται η CeramTec, κρίσιμο κριτήριο για την εκτίμηση της συνδρομής των πραγματικών στοιχείων, στο πλαίσιο του κανονισμού 6/2002, δεν είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0097" REF.END="QE0097"/>πάντοτε ο <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0098" REF.END="QE0098"/>ενημερωμένος καταναλωτής<QUOT.END REF.START="QS0098" CODE="201D" ID="QE0098"/><QUOT.END REF.START="QS0097" CODE="00BB" ID="QE0097"/>. Πράγματι, έχει κριθεί ότι ο τελευταίος δεν είναι κατ’ ανάγκην σε θέση να διακρίνει, πέραν της εμπειρίας που έχει συσσωρεύσει λόγω της χρήσης του οικείου προϊόντος, μεταξύ των στοιχείων της εμφάνισης του προϊόντος που υπαγορεύονται από την τεχνική λειτουργία του και εκείνων που είναι αυθαίρετες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0068"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100622">22ας Ιουνίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Shenzhen Taiden κατά ΓΕΕΑ – Bosch Security Systems (Εξοπλισμός επικοινωνιών)</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑153/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2010:248">EU:T:2010:248</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>)· της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20131121">21ης Νοεμβρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>El Hogar Perfecto del Siglo XXI κατά ΓΕΕΑ – Wenf International Advisers (Ανοιχτήρι)</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑337/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2013:601">EU:T:2013:601</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140312">12ης Μαρτίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Tubes Radiatori κατά ΓΕΕΑ – Antrax It (Σώμα καλοριφέρ)</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑315/12</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2014:115">EU:T:2014:115</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0061">61</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Η επανειλημμένη αυτή εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου είναι κατά τη γνώμη μου ορθή.</P></NOTE>. Για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 απαιτείται, ειδικότερα, μια τεχνικής φύσεως εκτίμηση, η οποία προϋποθέτει ειδικές γνώσεις, τις οποίες δεν διαθέτει πάντοτε ούτε ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0099" REF.END="QE0099"/>ενημερωμένος<QUOT.END REF.START="QS0099" CODE="00BB" ID="QE0099"/> καταναλωτής. Επομένως, φρονώ ότι η κρίση του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0100" REF.END="QE0100"/>ενημερωμένου καταναλωτή<QUOT.END REF.START="QS0100" CODE="00BB" ID="QE0100"/> δεν μπορεί να αποτελέσει το κριτήριο για την συναφώς απαιτούμενη αντικειμενική εκτίμηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Εκτιμώ, όπως και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή, ότι εάν οι συντάκτες του κανονισμού 6/2002 ήθελαν να καθιερώσουν νομικό εργαλείο όπως ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0101" REF.END="QE0101"/>αντικειμενικός παρατηρητής<QUOT.END REF.START="QS0101" CODE="00BB" ID="QE0101"/>, όπως υπονοείται στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, θα είχαν προβεί σε σχετική μνεία στο άρθρο 8, παράγραφος 1, όπως έπραξαν ρητώς, όσον αφορά τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0102" REF.END="QE0102"/>ενημερωμένο καταναλωτή<QUOT.END REF.START="QS0102" CODE="00BB" ID="QE0102"/>, στις παραγράφους 1 των άρθρων 6 και 10<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0069"><P>Για το θέμα αυτό, βλ., μεταξύ άλλων, σχολιασμό του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αρχικής προτάσεως κανονισμού [COM(93) 342 τελικό, σ. 15].</P></NOTE>. Εξάλλου, σημειώνω ότι το εν λόγω άρθρο 8 δεν αναφέρεται ούτε στην αντίληψη άλλων κατηγοριών πλασματικών προσώπων, όπως ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0103" REF.END="QE0103"/>μέσος δυνητικός αγοραστής<QUOT.END REF.START="QS0103" CODE="00BB" ID="QE0103"/>, κριτήριο το οποίο η DOCERAM εξετάζει απορρίπτοντάς το στη συνέχεια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0070"><P>Κατά την DOCERAM, ο αγοραστής αυτός διαθέτει συχνά, όσον αφορά τον τεχνικό τομέα στον οποίο ανήκει το προϊόν, πιο περιορισμένη επαγγελματική γνώση σε σχέση για παράδειγμα με τον σχεδιαστή ή τον κατασκευαστή, πράγμα που ενδέχεται να έχει ως συνέπεια οι τεχνικές λειτουργίες ορισμένων χαρακτηριστικών της εμφάνισης να γίνονται, εσφαλμένως, αντιληπτές ως αισθητικά χαρακτηριστικά.</P></NOTE>, ή ο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0104" REF.END="QE0104"/>μέσος καταναλωτής<QUOT.END REF.START="QS0104" CODE="00BB" ID="QE0104"/>, στοιχείο εκτιμήσεως για το οποίο η Επιτροπή σημειώνει ότι δεν είναι αποφασιστικό, από μόνο του, προκειμένου να διαπιστωθεί ο αμιγώς τεχνικός χαρακτήρας ενός σχήματος στον τομέα των σημάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0071"><P>Μνημονεύει, υπό την έννοια αυτή, τις σκέψεις 33 έως 35 της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140918">18ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Hauck</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑205/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2233">EU:C:2014:2233</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), οι οποίες αφορούν το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 89/104. Κατά την Επιτροπή, εφόσον ο σκοπός της διατάξεως αυτής είναι παρόμοιος με τον σκοπό που επιδιώκει το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, είναι λογικό, και στο πλαίσιο του τελευταίου, να εφαρμόζονται αντίστοιχα κριτήρια προκειμένου να εκτιμηθεί ο πέραν των τεχνικών δεσμεύσεων σχεδιασμός της εμφάνισης του προϊόντος. Για το θέμα αυτό, βλ., επίσης, σημεία 43 επ. των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου υπογραμμίζει, κατ’ εμέ ορθώς, ότι η δεύτερη παράγραφος των άρθρων 6 και 10 του κανονισμού 6/2002 δεν αναφέρονται στη θεωρητική έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0105" REF.END="QE0105"/>ενημερωμένου καταναλωτή<QUOT.END REF.START="QS0105" CODE="00BB" ID="QE0105"/> ενόψει της εκτιμήσεως του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0106" REF.END="QE0106"/>βαθμού ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος<QUOT.END REF.START="QS0106" CODE="00BB" ID="QE0106"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0072"><P>Μολονότι οι προϋποθέσεις που τίθενται, αντίστοιχα, στις παραγράφους 1 και στις παραγράφους 2 των εν λόγω άρθρων 6 και 10 είναι συμπληρωματικές, όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική σκέψη 14 του κανονισμού αυτού. Ειδικότερα, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εκτιμήσεως της συνολικής εντυπώσεως που προκαλούν τα επίμαχα σχέδια ή υποδείγματα στον ενημερωμένο καταναλωτή, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο βαθμός ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, με δεδομένο ότι όσο πιο περιορισμένη είναι η ελευθερία αυτή, τόσο πιθανότερο θα είναι διαφορές ελάσσονος σημασίας μεταξύ των εν λόγω σχεδίων ή υποδειγμάτων να αρκούν προκειμένου να δημιουργηθεί διαφορετική συνολική εντύπωση στον καταναλωτή [βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100318">18ης Μαρτίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Grupo Promer Mon Graphic κατά ΓΕΕΑ – PepsiCo (Απεικόνιση κυκλικής διαφημιστικής βάσεως)</NAME.CASE>, <NO.CASE>T‑9/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2010:96">EU:T:2010:96</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0072">72</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ., καθώς και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170705">5ης Ιουλίου 2017</DATE>, <NAME.CASE>Gamet κατά EUIPO</NAME.CASE> – <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0107" REF.END="QE0107"/>Metal-Bud II<QUOT.END REF.START="QS0107" CODE="00BB" ID="QE0107"/> Robert Gubała (Θυρολαβή), <NO.CASE>T‑306/16</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2017:466">EU:T:2017:466</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ.].</P></NOTE>, και ότι η ίδια –μη πλασματική– προσέγγιση πρέπει να ακολουθείται και στο πλαίσιο του άρθρου 8, παράγραφος 1, καθώς το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της διαφοράς οφείλει, και στην περίπτωση αυτή, να εκτιμήσει κατά τρόπο αντικειμενικό ποια στοιχεία ανάγονται στην τεχνική λειτουργία του προϊόντος, τα οποία δεν είναι δεκτικά προστασίας, και πού εμφιλοχώρησε η ελευθερία του σχεδιαστή, το δημιουργικό έργο του οποίου είναι δεκτικό προστασίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0073"><P>Επισημαίνω ότι στην αρχική πρόταση κανονισμού [COM(93) 342 τελικό, σ. 19], η Επιτροπή σημείωνε ότι η παράγραφος 2 του μετέπειτα άρθρου 10 του κανονισμού 6/2002 έχει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0108" REF.END="QE0108"/>σκοπό να <HT TYPE="ITALIC">καθοδηγήσει τα δικαστήρια</HT> σε υποθέσεις σχετικά με παραβάσεις<QUOT.END REF.START="QS0108" CODE="00BB" ID="QE0108"/> (η υπογράμμιση δική μου). Προσέθετε δε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0109" REF.END="QE0109"/>[<HT TYPE="ITALIC">σ]χέδια και υποδείγματα με υψηλό βαθμό λειτουργικότητας όπου ο δημιουργός πρέπει να σεβαστεί συγκεκριμένες παραμέτρους είναι πιθανό να έχουν μεγαλύτερη ομοιότητα απ’ ό,τι σχέδια και υποδείγματα σε σχέση με τα οποία ο δημιουργός διαθέτει πλήρη ελευθερία</HT>. Για τον λόγο αυτό η [εν λόγω] παράγραφος 2 θεσπίζει και την αρχή ότι η ελευθερία του δημιουργού πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν κρίνεται η ομοιότητα μεταξύ προγενέστερου και μεταγενέστερου σχεδίου και υποδείγματος<QUOT.END REF.START="QS0109" CODE="00BB" ID="QE0109"/> (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>. Tην κατά περίπτωση αυτή εκτίμηση εφαρμόζουν ήδη, χωρίς ιδιαίτερες δυσχέρειες, τα εθνικά δικαστήρια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0074"><P>Υπό την έννοια αυτή, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου μνημονεύει την απόφαση του Court of Appeal (England &amp; Wales) (Civil Division) [εφετείο (Αγγλία και Ουαλία) (πολιτικό τμήμα)], Dyson Ltd κατά Vax [2011] EWCA Civ 1206, σκέψη 36.</P></NOTE> και τα μέλη του ΓΕΕΑ, νυν EUIPO<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0075"><P>Για παράδειγμα, βλ. την εκτίμηση του ακυρωτικού τμήματος του ΓΕΕΑ στην απόφαση της <DATE ISO="20140317">17ης Μαρτίου 2014</DATE>, στην υπόθεση αριθ. ICD 8674, Extruplast κατά PVG Energy BV, σημείο 17: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0110" REF.END="QE0110"/>[ο] δημιουργός γνωρίζει ότι ο βαθμός ελευθερίας κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος περιορίζεται από πλείονες δεσμεύσεις σχετικές με τον σκοπό αυτού, ήτοι, στην υπό εξέταση περίπτωση, την εναπόθεση, τη μεταφορά και την αποθήκευση υγρών. […] Εν προκειμένω, η επιλογή στο πάνω μέρος σχήματος σταυρού υπό μορφήν στρογγυλοποιημένου έλικα, το φάρδος των φτερών, η διαμόρφωση τόσο του πάνω όσο και του κάτω μέρους, οι φαρδιές αυλακώσεις για τη στοίβαξη, η διάταξη των φυσιγγίων, το σχήμα τους καθώς και το μεγάλο ή μικρό πάχος τους, οι αυλακώσεις και ο αριθμός τους παρέχ[ουν] στο [επίμαχο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα] ιδιαίτερη αισθητική αλλά και ειδικότερη εμφάνιση, οι οποίες δεν υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του<QUOT.END REF.START="QS0110" CODE="00BB" ID="QE0110"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Εξάλλου, η αποδοχή του κριτηρίου του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0111" REF.END="QE0111"/>αντικειμενικού παρατηρητή<QUOT.END REF.START="QS0111" CODE="00BB" ID="QE0111"/> θα δημιουργούσε μια σειρά από πρόσθετα προβλήματα σε σχέση με τον ορισμό της καινοφανούς αυτής έννοιας καθώς και με τον τρόπο εφαρμογής της, τουλάχιστον όσον αφορά το είδος και το επίπεδο γνώσεων που πρέπει να διαθέτει το πρόσωπο αυτό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Το <HT TYPE="ITALIC">δεύτερο ζήτημα</HT> που αντιμετωπίζει το Δικαστήριο συνίσταται στον <HT TYPE="ITALIC">προσδιορισμό των στοιχείων που πρέπει να αποτελούν αντικείμενο της εκτιμήσεως</HT> στην οποία προβαίνει, κατά τη γνώμη μου κατά τρόπο αντικειμενικό και περιπτωσιολογικό, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται αμφισβητήσεως με βάση το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Συμμερίζομαι την άποψη η οποία υποστηρίχθηκε κατά πλειοψηφία στις παρατηρήσεις που αναπτύχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και κατά την οποία απόκειται στο εθνικό δικαστήριο που επιλαμβάνεται της διαφοράς να εκτιμήσει αντικειμενικά και με βάση το σύνολο των συγκεκριμένων περιστάσεων κάθε επιμέρους περιπτώσεως κατά πόσον τα επιμέρους χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος επιβάλλονται αποκλειστικά για λόγους λειτουργικότητας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Συναφώς, κατά την Επιτροπή, το δικαστήριο αυτό οφείλει να λαμβάνει υπόψη κριτήρια εκτιμήσεως τα οποία έχουν γίνει δεκτά από το Δικαστήριο στον τομέα των σημάτων και με βάση τα οποία μπορεί να διαπιστωθεί η μη αμιγώς τεχνική αξία του σχήματος, όπως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0112" REF.END="QE0112"/>[ο] τρόπος με τον οποίο [το αντιλαμβάνεται] ο μέσος καταναλωτής [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0076"><P>Μολονότι το κριτήριο αυτό δεν είναι από μόνο του καθοριστικό (βλ. σημείο 59 των παρουσών προτάσεων).</P></NOTE>], η φύση της οικείας κατηγορίας προϊόντων, η καλλιτεχνική αξία του επίμαχου σχήματος, η ιδιομορφία του έναντι άλλων συνήθως χρησιμοποιούμενων σχημάτων στη σχετική αγορά, η αισθητή διαφορά στην τιμή σε σχέση με παρεμφερή προϊόντα ή η ανάπτυξη<?PAGE NO="17"?> στρατηγικής προώθησης με έμφαση κυρίως στα αισθητικά χαρακτηριστικά του οικείου προϊόντος<QUOT.END REF.START="QS0112" CODE="00BB" ID="QE0112"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0077"><P>Συναφώς, η Επιτροπή αναφέρεται στις σκέψεις 34 και 35 της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140918">18ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Hauck</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑205/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2233">EU:C:2014:2233</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Βλ., επίσης, υποσημείωση 71 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>. Η Επιτροπή εκτιμά ότι το επιλαμβανόμενο δικαστήριο πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη την ύπαρξη εναλλακτικών σχημάτων που εκπληρώνουν εξίσου την οικεία τεχνική λειτουργία, καθώς από την ύπαρξη αυτή συνάγεται καταρχήν ότι ο δημιουργός διέθετε ελευθερία κατά τον σχεδιασμό των χαρακτηριστικών της εμφάνισης του προϊόντος και ότι η εμφάνιση αυτή δεν υπαγορεύθηκε αποκλειστικά από λειτουργικούς παράγοντες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Στο ίδιο πνεύμα, η DOCERAM παραθέτει επίσης μη εξαντλητική απαρίθμηση κριτηρίων που ενδέχεται να είναι κρίσιμα, όπως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0113" REF.END="QE0113"/>οι περιστάσεις που αφορούν τη διαδικασία σχεδιασμού, τη διαφήμιση, τη χρήση, κ.λπ.<QUOT.END REF.START="QS0113" CODE="00BB" ID="QE0113"/>. Από την πλευρά της, η CeramTec υποστηρίζει ότι η κρίση του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0114" REF.END="QE0114"/>ενημερωμένου καταναλωτή<QUOT.END REF.START="QS0114" CODE="00BB" ID="QE0114"/>, την οποία προτείνει –κατά τη γνώμη μου εσφαλμένως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0078"><P>Βλ. σημεία 57 επ. των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>– ως κριτήριο της αντικειμενικής εκτιμήσεως, πρέπει να προσδιορίζεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0115" REF.END="QE0115"/>με βάση ενδελεχή συνεκτίμηση όλων των κρίσιμων περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως<QUOT.END REF.START="QS0115" CODE="00BB" ID="QE0115"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0079"><P>Υπό την έννοια αυτή, η CeramTec μνημονεύει, μεταξύ άλλων, τον Ruhl, O., <HT TYPE="ITALIC">Gemeinschaftsgeschmacksmuster</HT> – <HT TYPE="ITALIC">Kommentar</HT>, όπ.π., υποσημείωση 7, σημείο 10.</P></NOTE>, και, μεταξύ άλλων, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0116" REF.END="QE0116"/>του ειδικού σκοπού του κατασκευαστή κατά τον χρόνο του σχεδιασμού, της διαφημίσεως του προϊόντος που δίνει έμφαση στον σχεδιασμό, των τυχόν διακρίσεων ή της τυχόν ιδιαίτερης φήμης του σχεδιασμού στο οικείο κοινό, καθώς και της βούλησης του σχεδιαστή κατά τον χρόνο της δημιουργίας του προϊόντος<QUOT.END REF.START="QS0116" CODE="00BB" ID="QE0116"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0080"><P>Η Ελληνική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν παραθέτουν τέτοια κριτήρια εκτιμήσεως.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Συναφώς, διευκρινίζω ότι το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της διαφοράς πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να διενεργεί την εν λόγω εκτίμηση με βάση όχι μόνο το ίδιο το οικείο σχέδιο ή υπόδειγμα, αλλά και με βάση το σύνολο των περιστάσεων που σχετίζονται με την επιλογή των χαρακτηριστικών της εμφάνισής του, λαμβάνοντας υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζουν οι διάδικοι, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο ή τη φύση τους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0081"><P>Διευκρινίζεται ότι η απόδειξη της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 σε μια συγκεκριμένη περίπτωση βαρύνει λογικά τον διάδικο ο οποίος επικαλείται την εξαίρεση που προβλέπει η διάταξη αυτή.</P></NOTE>, καθώς και τις τυχόν αποδείξεις που διατάσσει το δικαστήριο αυτό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Είμαι της γνώμης ότι κριτήρια τα οποία, κατά την εκτίμησή μου, δεν μπορούν από μόνα τους να θεμελιώσουν ότι τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος υπαγορεύθηκαν αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, όπως η υποκειμενική βούληση του δημιουργού ή η ύπαρξη εναλλακτικών σχημάτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0082"><P>Κανένα από τα κριτήρια αυτά δεν είναι από μόνο του αποφασιστικό, για τους λόγους που εκτίθενται, αντίστοιχα, στο σημείο 53 και στα σημεία 23 επ. των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, δεν αποκλείεται εντούτοις να συγκαταλέγονται στη δέσμη των συγκεκριμένων ενδείξεων που τα επιλαμβανόμενα δικαστήρια οφείλουν να λάβουν υπόψη προκειμένου να διαμορφώσουν ιδία κρίση όσον αφορά την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Φρονώ ότι δεν συντρέχει λόγος απαρίθμησης, έστω και μη εξαντλητικής, των συναφώς κρίσιμων κριτηρίων, δεδομένου ότι ο νομοθέτης της Ένωσης δεν θέλησε να καταφύγει στη μέθοδο αυτή, ενώ ούτε και το Δικαστήριο το έκρινε χρήσιμο όσον αφορά την εκτίμηση, επίσης πραγματικού χαρακτήρα, η οποία διενεργείται κατ’ εφαρμογήν των άρθρων 4 έως 6 του κανονισμού αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Αντίθετα, όπως και η Ελληνική Κυβέρνηση, θεωρώ χρήσιμο να τονίσω ότι το επιλαμβανόμενο δικαστήριο έχει τη δυνατότητα, εφόσον τούτο παρίσταται αναγκαίο, να προβεί στην απαιτούμενη εκτίμηση διαφωτιζόμενο από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα τον οποίο διορίζει. Παρατηρώ συναφώς ότι τα εθνικά δικαστήρια δεν διαθέτουν κατ’ ανάγκην τις ειδικές γνώσεις, ενίοτε εξαιρετικά τεχνικού χαρακτήρα, οι οποίες απαιτούνται προς τούτο, ενώ είναι σύνηθες να διατάσσουν μέτρα πραγματογνωμοσύνης όταν έρχονται αντιμέτωπα με πολύπλοκα ζητήματα τέτοιας φύσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="18"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, εκτιμώ ότι στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί αν τα επιμέρους χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος υπαγορεύονται αποκλειστικά από λόγους τεχνικής λειτουργικότητας, ενόψει της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, απόκειται στο επιλαμβανόμενο δικαστήριο να προβεί σε αντικειμενική εκτίμηση, όχι με βάση την –θεωρητική– κρίση ενός <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0117" REF.END="QE0117"/>αντικειμενικού παρατηρητή<QUOT.END REF.START="QS0117" CODE="00BB" ID="QE0117"/>, αλλά λαμβάνοντας υπόψη –συγκεκριμένα– όλες τις κρίσιμες περιστάσεις της υπό εξέταση περιπτώσεως.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Με βάση τις προηγηθείσες σκέψεις, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα του Oberlandesgericht Düsseldorf (ανώτερου περιφερειακού δικαστηρίου του Ντύσσελντορφ, Γερμανία) ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20011212">12ης Δεκεμβρίου 2001</DATE>, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, έχει την έννοια ότι η παρεχόμενη από τον κανονισμό αυτό προστασία αποκλείεται όταν τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης του οικείου προϊόντος επελέγησαν με αποκλειστικό σκοπό να καταστεί δυνατή η εκπλήρωση ορισμένης τεχνικής λειτουργίας, και συνεπώς χωρίς καμία δημιουργική συμβολή του σχεδιαστή, ενώ η ενδεχόμενη ύπαρξη άλλων σχημάτων που καθιστούν δυνατή την επίτευξη του ίδιου τεχνικού αποτελέσματος, από μόνη της, δεν έχει συναφώς καθοριστική σημασία.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Προκειμένου να κριθεί αν τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος επελέγησαν για λόγους που ανάγονται αποκλειστικά στην τεχνική λειτουργία ενός προϊόντος, κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 8, παράγραφος 1, απόκειται στο επιλαμβανόμενο δικαστήριο να αποφανθεί κατά τρόπο αντικειμενικό, κατ’ ενάσκηση της εξουσίας εκτιμήσεώς του και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις κρίσιμες περιστάσεις της υπό εξέταση περιπτώσεως.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>