Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).

MEDEDELING VAN DE GOEDKEURING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING

“Επανομή”

PGI-GR-A0858-AM02

Datum van mededeling: 4.10.2024

BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

Met de wijziging wordt beoogd het alcoholgehalte van de witte wijn van overrijpe druiven te corrigeren, namelijk: — Minimaal effectief alcoholgehalte: van 15 % naar 12 % vol

In de wijziging van het productdossier van de BGA “Επανομή”, die is aangevraagd op 30.7.2015, die is bekendgemaakt in het Publicatieblad op 21.6.2022 en die het ontwerp vormt van Uitvoeringsverordening (UE) 2022/953 tot goedkeuring van een wijziging van het productdossier van een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding (“Επανομή” (BGA)), is in 2018 bij vergissing, zowel op het digitale platform e-Ambrosia als in alle latere documenten, vermeld dat het minimaal effectief alcoholgehalte 15 % vol bedraagt in plaats van 12 %, zoals in de oorspronkelijke aanvraag was vermeld.

Het hoofdstuk “Beschrijving van de wijn(en)” wordt gewijzigd.

ENIG DOCUMENT

1.   Naam / namen

“Επανομή”

2.   Type geografische aanduiding

BGA — beschermde geografische aanduiding

3.   Categorieën wijnbouwproducten

1.

Wijn

16.	Wijn van overrijpe druiven

3.1.   Code gecombineerde nomenclatuur

—	22 — DRANKEN, ALCOHOLHOUDENDE VLOEISTOFFEN EN AZIJN 2204 — Wijn van verse druiven, wijn waaraan alcohol is toegevoegd daaronder begrepen; druivenmost, andere dan bedoeld bij post 2009

4.   Beschrijving van de wijn(en)

1.   Droge rode wijn

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Analytische kenmerken

—	Minimaal totaal alcoholgehalte: 12,0 % vol

—	Minimaal natuurlijk alcoholgehalte: 11,5 % vol

—	Totaal suikergehalte (g/l): maximaal 9,0*

—	Maximale totale zuurgraad: 7,0 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur

*	Wanneer het suikergehalte meer dan 4 g/l bedraagt, zijn de voorschriften van deel B van bijlage III bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie van toepassing.

Voor parameters waarvoor geen precieze waarde wordt gegeven, zijn de in de Unievoorschriften vastgestelde grenswaarden van toepassing.

Organoleptische eigenschappen

Kleur: heldere, dieppaarse kleur met een weerschijn van rode baksteen na langdurige rijping van de wijn.

Geur: aroma van rijpe verse vruchten, specerijen, rozijnen en cacao.

Smaak: gecorseerd met een evenwichtige smaak en zachte, door de vruchten ondersteunde tanninen, en een intens aromatische finale.

Algemene analytische kenmerken

—	Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—	Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent): 12,0

—	Minimale totale zuurgraad: 3,5 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur

—	Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter): 20

—	Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter): 150

2.   Droge witte wijn

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Analytische kenmerken

—	Minimaal totaal alcoholgehalte: 11,0 % vol.

—	Minimaal natuurlijk alcoholgehalte: 10,5 % vol.

—	Totaal suikergehalte (g/l): maximaal 9,0*

—	Maximale totale zuurgraad: 7,5 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur

*	Wanneer het suikergehalte meer dan 4 g/l bedraagt, zijn de voorschriften van deel B van bijlage III bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie van toepassing.

Voor parameters waarvoor geen precieze waarde wordt gegeven, zijn de in de Unievoorschriften vastgestelde grenswaarden van toepassing.

Organoleptische eigenschappen

Kleur: intens lichte kleur met een groene weerschijn, of intens goudgele kleur na rijping van de wijn gedurende een bepaalde periode.

Geur: aroma van exotische vruchten en zomervruchten, jasmijn, citrusvruchten, vanille, honing en toetsen van tabak.

Smaak: complex en rijk in de mond met een harmonieuze, evenwichtige, friszure en intens aromatische smaak, en een lang aanhoudende finale.

Algemene analytische kenmerken

—	Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—	Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent): 11,0

—	Minimale totale zuurgraad: 3,5 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur

—	Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter): 18

—	Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter): 200

3.   Witte wijn van overrijpe druiven

BEKNOPTE BESCHRIJVING

Analytische kenmerken

—	Minimaal totaal alcoholgehalte: 15 % vol

—	Natuurlijk suikergehalte (g/l): minimaal 250 g/l

—	Maximale totale zuurgraad: 6,5 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur

Voor parameters waarvoor geen precieze waarde wordt gegeven, zijn de in de Unievoorschriften vastgestelde grenswaarden van toepassing.

Organoleptische eigenschappen

Kleur: donkergouden kleur als gevolg van de langdurige rijping in eiken vaten.

Geur: complexe aroma’s van honing en rijpe vruchten met wit vruchtvlees, zoals perzik, peer, kweepeer en mango.

Smaak: uitgesproken vet in de mond in combinatie met een goede zuurgraad en een zachte achtergrond.

Algemene analytische kenmerken

—	Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent): —

—	Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent): 12

—	Minimale totale zuurgraad: 3,5 g/l, uitgedrukt in wijnsteenzuur

—	Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter): 20

—	Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter): 300

5.   Wijnbereidingsprocedés

5.1.   Specifieke oenologische procedés

1.   Beheer van de wijngaard

Teeltwijze

De wijngaarden worden onderhouden aan de hand van de teelttechnieken die gewoonlijk in de streek worden toegepast.

2.   Vinificatie van de witte wijnen

Toepasselijke beperkingen op de wijnbereiding

Vinificatie van de witte wijnen:

Witte wijn met de BGA “Επανομή”

De witte wijnen worden bereid met behulp van moderne productietechnieken; de temperatuur tijdens de alcoholische gisting bedraagt niet meer dan 20 °C.

3.   Vinificatie van de rode wijnen

Toepasselijke beperkingen op de wijnbereiding

Vinificatie van de rode wijnen:

De rode wijn met de BGA “Επανομή” wordt bereid volgens de traditionele methode van de vinificatie voor rode wijnen.

4.   Vinificatie van de witte wijnen van overrijpe druiven

Toepasselijke beperkingen op de wijnbereiding

Witte wijn van overrijpe druiven met de BGA “Επανομή”

De druiven blijven op de wijnstok tot ze overrijp zijn, doch enkel in de jaren waarin de weersomstandigheden dit toelaten.

De witte wijnen worden bereid met behulp van moderne productietechnieken; de temperatuur tijdens de alcoholische gisting bedraagt niet meer dan 20 °C.

5.2.   Maximumopbrengsten

1.	Maximumopbrengst in hectoliter eindproduct per hectare – rode wijn 88 hectoliter per hectare

2.	Maximumopbrengst in hectoliter eindproduct per hectare – witte wijn 82,5 hectoliter per hectare

3.	Maximumopbrengst in hectoliter eindproduct per hectare – witte wijn van overrijpe druiven 40 hectoliter per hectare

4.	Maximumopbrengst in kilogram druiven per hectare – rode wijn 11 000 kilogram druiven per hectare

5.	Maximumopbrengst in kilogram druiven per hectare – witte wijn 11 000 kilogram druiven per hectare

6.	Maximumopbrengst in kilogram druiven per hectare – witte wijn van overrijpe druiven 8 000 kilogram druiven per hectare

6.   Afgebakend geografisch gebied

Het productiegebied van de wijnen met de BGA “Επανομή” is afgebakend bij ministerieel besluit nr. 340582 van 1 september 1989 (Grieks staatsblad nr. 694, deel 2, van 15 september 1989), nadien gewijzigd bij ministerieel besluit nr. 420192 van 21 december 1992 (Grieks staatsblad nr. 758, deel 2, van 31 december 1992), ministerieel besluit nr. 359489 van 25 oktober 1996 (Grieks staatsblad nr. 1010, deel 2, van 5 november 1996), ministerieel besluit nr. 387425 van 11 september 2000 (Grieks staatsblad nr. 1179, deel 2, van 25 september 2000) en besluit nr. 278474 van 26 februari 2008 (Grieks staatsblad nr. 391, deel 2, van 7 mars 2008). Het afgebakende productiegebied van de wijnen met de BGA “Επανομή” omvat de streek ten zuiden van Thessaloniki, in de gemeente Epanomi van de fusiegemeente (dimos) Thermaïkos.

7.   Wijndruivenrassen

Cabernet sauvignon N

Chardonnay B

Grenache rouge N

Merlot N

Mourvedre N

Sauvignon Blanc B

Syrah N

Viognier B

Αssyrtiko Β

Limnio N

Malagousia B

Xinomavro N - Xinogaltso, Popolka

8.   Beschrijving van het (de) verband(en)

8.1.   Informatie over het geografische gebied – wijnen en wijnen van overrijpe druiven

Het historische, culturele, sociale en economische verband, alsmede de geografische omgeving en oorsprong gelden voor de categorieën “wijn” en “wijn van overrijpe druiven”.

A.   Historische band

De streek Epanomi behoorde tot de regio “Kalamaria”, wat staat voor “goede kant”, een kwalificatie die de streek te danken had aan Franse reizigers wegens de goede kwaliteit van de landbouwproducten van de regio. Er zijn bewijzen dat de vinificatie tot wel 1500 jaar teruggaat; van de streek wordt speciaal vanwege de wijngaarden al in de Byzantijnse tijd melding gemaakt. De eerste verwijzing naar de agglomeratie onder de naam Panomi (1302) houdt verband met het bestaan van wijngaarden in de streek. De wijnbouw lijkt te zijn voortgezet tot het einde van de Ottomaanse bezetting. Bij de telling van 1875 waren er 325 wijngaarden, bij die van 1907 waren het er 586. In 1907 werden er 27 maalwerktuigen in losse gebouwtjes geteld en 22 binnen huizen in het dorp. Er bestaan met betrekking tot de wijnbouw en de productie van landwijnen ook schriftelijke bewijzen van belastingafdracht aan de Turkse lokale autoriteiten.

B.   Culturele, sociale en economische banden

Sinds de oudheid zijn wijngaard en wijn onlosmakelijk verbonden met het culturele, sociale en economische leven van de inwoners van de streek.

Deze band leeft tot op de dag van vandaag voort met de organisatie van evenementen en conferenties ter promotie van de wijn, maar ook in de culturele traditie van de streek, zoals de “wijnroutes” van Epanomi.

C.   Geografische omgeving en geografische oorsprong

De wijnbouwstreek van Epanomi bevindt zich ten zuiden van Thessaloniki in de gemeente Thermaïkos. Het klimaat is mediterraan. De gemiddelde jaartemperatuur is 16 °C en de gemiddelde jaarlijkse neerslag bedraagt ongeveer 550 mm. In de vroege ochtend is er vaak een dichte dauwlaag, die de transpiratie beperkt, waarna een frequente, droge noordenwind het overtollige vocht uit de vegetatie wegblaast. De bodem is zandig-kleiig en kleiig-lemig. Het calciumcarbonaatgehalte draagt bij tot een goede textuur en afwatering van de bodem, terwijl het relatief hoge kleigehalte leidt tot een grote accumulatie van voedingsstoffen. Het gehalte aan organische stoffen is gemiddeld en draagt eveneens bij tot een goede textuur en afwatering van de bodem. De helling van de bodems is gering tot gemiddeld. Dit draagt bij tot een betere afwatering en beperkt het risico van ziekten, met name meeldauw, of neemt het zelfs helemaal weg. De invloed van de zee in combinatie met de helling en oriëntatie van de bodem vermindert het vorstrisico aanzienlijk.

8.2.   Productinformatie voor de categorie “wijn”

De witte wijnen met de BGA “Επανομή” hebben een intens lichte kleur met een groene en zilveren weerschijn, of een intens goudgele kleur nadat de wijn gedurende een bepaalde periode in eiken vaten is gerijpt. De aroma’s variëren naargelang van het type, het druivenras en de rijping. De wijnen, die worden gekenmerkt door hun friszure smaak, zijn complex en rijk aan de mond, wat te danken is aan de ideale rijpingsomstandigheden van de rassen.

De rode wijnen met de BGA “Επανομή” hebben een intens rode kleur met een blauwe weerschijn en aroma’s van rode vruchten, specerijen, cacao en rozijnen. Ze hebben een volle body, een evenwichtige smaak en zachte tanninen dankzij de ideale klimaatomstandigheden in de streek die zorgen voor een goede technologische en fenolische rijpheid.

8.3.   Productinformatie voor de categorie “wijn van overrijpe druiven”

De wijnen van overrijpe druiven worden sinds begin 2000 geproduceerd uit het ras malagousia. Dit ras wordt al meer dan 35 jaar geteeld in de regio en geeft uitstekende resultaten. Zijn harmonie met het terroir is welhaast perfect, aangezien alle factoren gunstig zijn voor de wijnbouw.

Enkel in de jaren waarin de weersomstandigheden dit toelaten, blijven de druiven op de wijnstok tot ze overrijp zijn. De donkergouden kleur ontstaat door de langdurige rijping in eiken vaten, terwijl de smaak van de wijn wordt gekenmerkt door aroma’s van honing en rijpe vruchten met wit vruchtvlees. De smaak is ook zeer rond wat perfect samengaat met de goede zuurgraad, die de wijn onderscheidt.

De wijnen uit overrijpe druiven hebben prijzen in de wacht gesleept bij internationale wedstrijden zoals: Decanter World Wine Awards, International Wine Challenge, International Wine and Spirits Competition.

8.4.   Causale interactie voor de categorie “wijn”

Zoals uitvoerig is belicht in de vorige punten, is het unieke karakter van de wijnen met de BGA “Επανομή” te danken aan de combinatie van de bijzondere kenmerken van de streek (bodem, klimaat, invloed van winden in de zomer), de geteelde druivenrassen en de toegepaste teelttechnieken.

Het klimaat van Epanomi is ideaal voor de daar geteelde rassen, omdat de druiven de gewenste technologische en fenolische rijpheid bereiken vóór de periode van zware regenval in het najaar, die de kwaliteit van de druiven zou schaden.

De xerotherme omstandigheden in de streek leiden er, in combinatie met het bodemtype, toe dat de druiven, afhankelijk van het ras, tussen half augustus en half september rijp worden. De combinatie van de geteelde rassen en de hoge xerotherme index van de streek zorgt voor verschillen in de soort en de organoleptische kenmerken van de geproduceerde wijnen, hetgeen een rechtstreekse afspiegeling vormt van het klimaat.

De witte rassen worden geteeld in de laagste delen van de wijnstreek om waterstress te voorkomen. Die zou de zuurgraad van de wijnen verminderen. De enige uitzondering is het ras malagousia, dat in de middelste en hoogste delen wordt geteeld, omdat het gevoelig is voor een te hoge vochtigheid. De druiven van de rassen chardonnay, sauvignon blanc en viognier beginnen tegen half augustus rijp te worden, terwijl de rassen assyrtiko en malagousia eind augustus rijp zijn.

Vooral het ras asssyrtiko is perfect aangepast aan de omgeving ter plekke en levert wijnen op met een hoge zuurgraad, een hoog alcoholgehalte, aroma’s van rijpe groene vruchten, florale toetsen en een lichte mineraliteit in de mond.

Het ras malagousia rijpt probleemloos en levert wijnen op met een bijzonder hoog alcoholgehalte, een goede zuurgraad (door de koude winden uit het noorden) en aroma’s van tropische vruchten, citrusvruchten en jasmijn.

Wijnen van de rassen chardonnay, viognier en sauvignon blanc hebben door de thermische rijpingsomstandigheden van de rassen een tropisch aromatisch karakter, dat samengaat met een stevig volume in de mond, een goede zuurgraad en een goede rijpingscapaciteit.

De rode rassen worden geteeld in de hoogste delen van de wijnstreek, waar de bodem minder water vasthoudt, om zo de gewenste waterstress te veroorzaken en de beste fenolische en technologische rijpheid te bereiken. De wijnen die op zandige bodems worden geproduceerd, hebben delicate aroma’s, terwijl de wijnen die op bodems met een hoog kleigehalte worden geproduceerd een uitgesproken fenolisch karakter hebben. De rijping van de druiven begint eind augustus voor de rode druivenrassen merlot en grenache rouge, gevolgd door de rassen syrah, cabernet sauvignon en mourvedre, en eindigt in de eerste helft van september met de rassen limnio en xinomavro.

Met name de rassen merlot en grenache rouge leveren wijnen met een hoog alcoholgehalte op, die zacht in de mond zijn en aroma’s van rijpe vruchten hebben. De rassen syrah, cabernet sauvignon en mourvedre leveren wijnen met een goede structuur, een intense kleur en een hoge rijpingscapaciteit op. Het ras limnio geeft wijnen met een intense kleur, bijzondere aroma’s van rode vruchten en een rijk volume, terwijl het ras xinomavro wijnen oplevert met een goed alcoholgehalte, kenmerken van rode vruchten en een goede kleurintensiteit door de ideale rijping van het ras in de streek.

8.5.   Causale interactie voor de categorie “wijn van overrijpe druiven”

Malagousia is een veelzijdig ras waarvan, afhankelijk van de teeltwijze en de vinificatiemethode, eenvoudige wijnen kunnen worden gemaakt met aroma’s van muskaat en citroen, maar ook wijnen met complexere body’s met aroma’s van citrusvruchten (cederappels, citroen), rijpe vruchten, kruiden en witte peper. De ligging, de blootstelling, het reliëf en de mechanische en chemische samenstelling van de wijngaard spelen een belangrijke rol.

Het ras malagousia heeft een hoog adaptatievermogen, maar is wel gevoelig voor vocht. Het wordt dus aangeplant in de hoogstgelegen delen van het gebied, waar het vochtgehalte lager is, met andere woorden op de plekken die het meest geschikt zijn voor het rijpen van de druiven. Het ras levert complexe wijnen op met uitgesproken aroma’s van citrusvruchten en tropische vruchten, maar heeft ook een goede zuurgraad door de noordenwinden, die het vocht uit de vegetatie wegblazen, en de zeebriezen, die ’s zomers een dempend effect hebben op de temperatuur van de druiven.

De bodem is hoofdzakelijk zandig, arm aan voedingsstoffen en hellend, waardoor een snelle en gemakkelijke afwatering mogelijk is. Dit alles zorgt voor zeer gunstige omstandigheden voor het ras, met name tijdens de rijpingsperiode. Mocht dit niet het geval zijn, zou de opname van een grote hoeveelheid water leiden tot het breken van de dunne epidermis van malagousia en het ontstaan van botrytis.

Tegelijkertijd leidt de selectie van oudere planten (dertig jaar en ouder) in combinatie met de arme bodem in de streek tot een lage productiviteit en overrijping van het ras. In productiejaren wordt echter groen oogsten toegepast om de rijping van het ras te bevorderen.

De directe blootstelling aan de zon vermindert de intensiteit van de terpeenaroma’s van het ras, die het zijn karakteristieke muskaataroma geven. Daarom moeten de wijnstokken in het gebied van west naar oost worden aangeplant om een harmonieuze rijping te waarborgen en de druiven te beschermen tegen rechtstreekse blootstelling aan zonnestraling, waarmee brandplekken worden voorkomen. Tegelijkertijd zorgt het specifieke beheer van het bladoppervlak (meer dan 2 meter) voor een betere beschaduwing en een betere bescherming van de druiven.

De kloonselectie is ook een pluspunt. Het aanplanten met de uitgedunde kloon van het ras verbetert de ventilatie van de druiven en vermindert het risico van botrytis.

Ten slotte is vastgesteld dat het ras zeer goed is aangepast aan de klimaatverandering. Doordat er de afgelopen jaren in augustus en september vrijwel geen neerslag is gevallen in de streek, kan het ras beter rijpen, zodat het bijna elk jaar mogelijk is geweest wijn uit overrijpe druiven te produceren.

9.   Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)

Aanvullende bepalingen betreffende etikettering van de wijn

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Aanvullende bepalingen betreffende de etikettering

Beschrijving van de vermelding:

Artikel 53, leden 1, 2 en 6, en met name bijlage V bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie van 17 oktober 2018 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft aanvragen tot bescherming van oorsprongsbenamingen, geografische aanduidingen en traditionele aanduidingen in de wijnsector, de bezwaarprocedure, gebruiksbeperkingen, wijzigingen van productdossiers, de annulering van bescherming en de etikettering en presentatie.

Op het etiket van biologische wijnen met de BGA “Επανομή” moet de vermelding “biologisch” of “bio” in combinatie met de naam van het product worden aangevuld met:

—	het codenummer van het controleorgaan;

—	het EU-logo;

—	de vermelding “Landbouw EU of/en Landbouw Griekenland”.

Vermeldingen betreffende bepaalde productiemethoden

In ministerieel besluit nr. 280557 van 9 juni 2005, “Vaststelling van de perioden van opvoeding, rijping en in de handel brengen van wijnen met een oorsprongsbenaming van hogere kwaliteit en van landwijnen, alsmede van de voor de etikettering ervan te gebruiken vermeldingen wat betreft de productiewijze of -methode” (Grieks staatsblad nr. 818, deel 2, van 15 juni 2005) worden in de artikelen 3 en 4 de voorwaarden genoemd voor het gebruik van de volgende aanduidingen:

—	“ΝΕΟΣ ΟΙΝΟΣ” of “ΝΕΑΡΟΣ ΟΙΝΟΣ” (nieuwe wijn);

—	“ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” of “ΩΡΙΜΑΣΕ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” (opvoeding in vaten of opgevoed in vaten);

—	“ΠΑΛΑΙΩΜΕΝΟΣ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” of “ΠΑΛΑΙΩΣΗ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” (gerijpt in vaten of rijping in vaten);

—	“ΟΙΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΩΡΙΜΑΣΕ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” of “ΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” (gegist en opgevoed in vaten of gisting en opvoeding in vaten);

— “ΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” of “ΟΙΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” (gisting in vaten of gegist in vaten).

Vermelding van het oogstjaar op het etiket.

Indien op het etiket van de wijnen de vermelding “ΝΕΟΣ ΟΙΝΟΣ” of “ΝΕΑΡΟΣ ΟΙΝΟΣ” (nieuwe wijn) voorkomt, moet het oogstjaar van de druiven worden vermeld zoals bepaald in artikel 1, lid 2, van ministerieel besluit nr. 280557 van 9 juni 2005, “Vaststelling van de perioden van opvoeding, rijping en in de handel brengen van wijnen met een oorsprongsbenaming van hogere kwaliteit en van landwijnen, alsmede van de voor de etikettering ervan te gebruiken vermeldingen wat betreft de productiewijze of -methode” (Grieks staatsblad nr. 818, deel 2, van 15 juni 2005).

Aanduidingen op etiketten in overeenstemming met nationale wetgeving.

Overeenkomstig ministerieel besluit nr. 235309 van 7 februari 2002 mogen de volgende traditionele vermeldingen op het etiket van wijnen met de beschermde geografische aanduiding (BGA) “Επανομή” worden aangebracht:

ΛΕΥΚΟΣ ΑΠΟ ΛΕΥΚΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ (witte wijn van witte druiven), ΛΕΥΚΟΣ ΑΠΟ ΕΡΥΘΡΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ (witte wijn van blauwe druiven), ΛΕΥΚΟΣ ΑΠΟ ΕΡΥΘΡΩΠΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ Η ΛΕΥΚΟΣ ΑΠΟ ΓΚΡΙΖΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ (witte wijn van roze druiven), ΚΟΚΚΙΝΕΛΙ (kokkineli, de roséversie van de Griekse harswijn), ΟΙΝΟΣ ΛΟΦΩΝ (wijn uit de heuvels), ΟΙΝΟΣ ΠΛΑΓΙΩΝ (wijn van de hellingen).

Afwijkingen

Rechtskader:

EU-wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de vermelding:

Artikel 5, lid 1, punt b), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie van 17 oktober 2018 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft aanvragen tot bescherming van oorsprongsbenamingen, geografische aanduidingen en traditionele aanduidingen in de wijnsector, de bezwaarprocedure, gebruiksbeperkingen, wijzigingen van productdossiers, de annulering van de bescherming en de etikettering en presentatie.

Afwijkingen

Rechtskader:

Nationale wetgeving

Soort aanvullende voorwaarde:

Afwijking betreffende de productie in het afgebakende geografische gebied

Beschrijving van de vermelding:

In artikel 4, punt c), van interministerieel besluit nr. 392169 van 20 oktober 1999, “Algemene regels voor het gebruik van de vermelding “Τοπικός Οίνος” (landwijn) ter aanduiding van tafelwijn” (Grieks staatsblad nr. 1985, deel 2, van 8 november 1999), zoals gewijzigd bij interministerieel besluit nr. 321813 van 29 augustus 2007, is het volgende bepaald:

“Tafelwijn waarvoor de vermelding “landwijn” mag worden gebruikt met de geografische aanduiding van een regio, een departement (nomos) of een wijnbouwstreek die kleiner is dan het departement, wordt geproduceerd in wijnbouwbedrijven in het departement of in aangrenzende departementen.”

Meer bepaald mogen wijnen met de BGA “Επανομή” worden geproduceerd in wijnbouwbedrijven in het departement Thessaloniki of in de naburige departementen Chalkidiki, Imathia, Pella en de fusiegemeenten Kilkis en Serres.

Link naar het productdossier

https://www.minagric.gr/images/stories/docs/agrotis/POP-PGE/2021/prodiagrafes_epanomi_031024.pdf

---

(1)   PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.