02011D0235 — PL — 09.04.2019 — 008.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B

DECYZJA RADY 2011/235/WPZiB

z dnia 12 kwietnia 2011 r.

dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie

(Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 51)

zmieniona przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  nr

strona

data

 M1

DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2011/670/WPZiB z dnia 10 października 2011 r.

  L 267

13

12.10.2011

►M2

DECYZJA RADY 2012/168/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r.

  L 87

85

24.3.2012

►M3

DECYZJA RADY 2012/810/WPZiB z dnia 20 grudnia 2012 r.

  L 352

49

21.12.2012

►M4

DECYZJA RADY 2013/124/WPZiB z dnia 11 marca 2013 r.

  L 68

57

12.3.2013

►M5

DECYZJA RADY 2014/205/WPZiB z dnia 10 kwietnia 2014 r.

  L 109

25

12.4.2014

►M6

DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/555 z dnia 7 kwietnia 2015 r.

  L 92

91

8.4.2015

►M7

DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/565 z dnia 11 kwietnia 2016 r.

  L 96

41

12.4.2016

►M8

DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/689 z dnia 11 kwietnia 2017 r.

  L 99

21

12.4.2017

►M9

DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/568 z dnia 12 kwietnia 2018 r.

  L 95

14

13.4.2018

►M10

DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/562 z dnia 8 kwietnia 2019 r.

  L 98

17

9.4.2019




▼B

DECYZJA RADY 2011/235/WPZiB

z dnia 12 kwietnia 2011 r.

dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie



Artykuł 1

1.  Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom odpowiedzialnym za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie i osobom z nimi powiązanym, wymienionym w załączniku.

2.  Ustęp 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium swoim własnym obywatelom.

3.  Ustęp 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami wynikającymi z prawa międzynarodowego:

a) państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

b) państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod jej auspicjami;

c) zastosowanie ma wielostronna umowa przyznająca przywileje i immunitety; lub

d) zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4.  Uznaje się, że ust. 3 ma również zastosowanie w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).

5.  Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.

6.  Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Iranie.

7.  Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może jednak postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.

8.  W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 lub 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to ograniczone jest do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.

Artykuł 2

1.  Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do wymienionych w załączniku osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie, będące w ich posiadaniu, dyspozycji lub pod ich kontrolą oraz wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do wymienionych w załączniku osób i podmiotów powiązanych z tymi osobami, będące w ich posiadaniu, dyspozycji lub pod ich kontrolą.

2.  Żadne środki finansowe ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio ani pośrednio, osobom i podmiotom wymienionym w załączniku ani na ich rzecz.

3.  Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

a) niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za środki spożywcze, najem lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

d) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać wydane.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego ustępu.

4.  W drodze odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;

b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za uzasadnione w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach ustawowych i wykonawczych regulujących prawa osób posiadających takie roszczenia;

c) zastaw nie został ustanowiony ani orzeczenie wydane na rzecz osoby lub podmiotu wymienionego w załączniku; oraz

d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego ustępu.

5.  Ustęp 1 nie uniemożliwia osobie lub podmiotowi umieszczonym w wykazie dokonania płatności należnej na mocy umowy zawartej przed datą umieszczenia w załączniku takiej osoby lub podmiotu, o ile dane państwo członkowskie ustaliło, że płatność ta nie jest przeznaczona pośrednio ani bezpośrednio dla osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1.

6.  Ustęp 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach z tytułu:

a) odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub

b) płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą, z którą rachunki te zaczęły podlegać środkom przewidzianym w ust. 1 i 2;

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.

▼M2

Artykuł 2a

Zakazuje się sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu sprzętu lub oprogramowania przeznaczonego głównie do wykorzystania przez reżim irański przy monitorowaniu lub przechwytywaniu komunikacji prowadzonej przez internet lub za pomocą telefonii komórkowej lub stacjonarnej w Iranie, a także świadczenia pomocy przy instalowaniu, obsługi lub unowocześnianiu takiego sprzętu lub aktualizacji takiego oprogramowania.

Unia podejmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które należy objąć niniejszym artykułem.

Artykuł 2b

1.  Zakazuje się sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu do Iranu – przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, niezależnie od tego, czy operacje te rozpoczęły się na terytoriach państw członkowskich, czy też nie – sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych.

2.  Zakazuje się również:

a) świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku w Iranie;

b) zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, dotyczącej przedmiotów, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, do celów jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w celu świadczenia związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Iranie lub do użytku w Iranie.

▼M3

3.  Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania do sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu sprzętu, który jest przeznaczony wyłącznie do celów ochronnych dla personelu Unii oraz jej państw członkowskich w Iranie, lub do świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług lub do zapewniania finansowania i pomocy finansowej związanej z takim sprzętem, uprzednio zatwierdzonych przez odpowiedni właściwy organ.

▼B

Artykuł 3

1.  Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, sporządza i zmienia wykaz znajdujący się w załączniku.

2.  Rada powiadamia o swojej decyzji, w tym o uzasadnieniu umieszczenia w wykazie, daną osobę lub podmiot bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie lub podmiotowi zgłoszenie uwag.

3.  W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę lub podmiot.

Artykuł 4

1.  Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie danych osób i podmiotów.

2.  W załączniku podaje się również, jeśli są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.

▼M2

Artykuł 4a

Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków, o których mowa w art. 2a i 2b.

▼B

Artykuł 5

W celu maksymalizacji oddziaływania środków przewidzianych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania podobnych środków ograniczających.

▼M2

Artykuł 6

1.  Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

▼M10

2.  Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 13 kwietnia 2020 r. Podlega ona stałemu przeglądowi. Jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

▼B




ZAŁĄCZNIK

Wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 1 i 2



Osoby

 

Imię i nazwisko

Dane osobowe

Powody

Data umieszczenia w wykazie

▼M10

1.

AHMADI-MOQADDAM Esmail

Miejsce urodzenia: Tehran (Teheran) (Iran)

Data urodzenia: 1961

Były starszy doradca szefa sił zbrojnych ds. bezpieczeństwa. Dowódca irańskiej policji narodowej od 2005 r. do pierwszych miesięcy 2015 r. Również dowódca irańskiej cyberpolicji (podmiot umieszczony w wykazie) od stycznia 2011 r. do pierwszych miesięcy 2015 r. Dowodzone przez niego siły przeprowadziły brutalne ataki na pokojowe protesty oraz brutalny nocny atak na domy studenckie uniwersytetu w Teheranie w dniu 15 czerwca 2009 r. Obecnie szef irańskiej centrali zajmującej się wspieraniem narodu jemeńskiego.

12.4.2011

2.

ALLAHKARAM Hossein

Miejsce urodzenia: Najafabad (Nadżafabad) (Iran)

Data urodzenia: 1945 r.

Dowódca Ansar-e Hezbollah i pułkownik w IRGC. Współzałożyciel Ansar-e Hezbollah. Te siły paramilitarne były odpowiedzialne za skrajną przemoc podczas ataków na studentów i uniwersytety w latach 1999, 2002 i 2009.

Nadal odgrywa ważną rolę w organizacji, która jest gotowa dopuszczać się naruszeń praw człowieka w stosunku do ludności, takich jak propagowanie agresywnych działań wobec kobiet z powodu wyboru ubioru.

12.4.2011

▼M9

3.

ARAGHI (ERAGHI) Abdollah

 

Były zastępca dowódcy sił lądowych IRGC. Ponosi bezpośrednią i osobistą odpowiedzialność za tłumienie protestów przez całe lato 2009 r.

12.4.2011

▼M10

4.

FAZLI Ali

 

Zastępca dowódcy sił Basij, dowódca oddziałów IRGC Seyyed al-Shohada, prowincja Teheran (do lutego 2010 r.). Oddziały Seyyed al-Shohada odpowiadają za bezpieczeństwo w prowincji Teheran i odegrały kluczową rolę w stosowaniu brutalnych represji wobec demonstrantów w 2009 r.

12.4.2011

▼M7 —————

▼B

6.

JAFARI Mohammad-Ali

(także jako „Aziz Jafari”)

Miejsce urodzenia: Yazd (Iran) – Data urodzenia: 1.9.1957

Głównodowodzący IRGC. IRGC i baza Sarollah dowodzona przez generała Aziza Jafariego odegrała kluczową rolę w nielegalnym zakłóceniu wyborów prezydenckich w 2009 r., aresztowaniu i zatrzymaniu działaczy politycznych, jak również w starciach z demonstrantami na ulicach.

 

▼M10

7.

KHALILI Ali

 

Generał IRGC, odgrywa ważną rolę w bazie Sarollah. Podpisał pismo wysłane do Ministerstwa Zdrowia w dniu 26 czerwca 2009 r. zakazujące wydawania dokumentacji lub historii medycznej osobom rannym lub hospitalizowanym w trakcie wydarzeń po wyborach.

12.4.2011

8.

MOTLAGH Bahram Hosseini

 

Szef dowództwa armii i Akademii Sztabu Generalnego (DAFOOS). Były dowódca oddziałów IRGC Seyyed al.-Shohada, prowincja Teheran. Oddziały Seyyed al-Shohada odegrały kluczową rolę w organizowaniu tłumienia protestów w 2009 r.

12.4.2011

▼M9

9.

NAQDI Mohammad-Reza

Miejsce urodzenia: Nadżaf (Irak);

data urodzenia: ok. 1952

Zastępca dowódcy IRGC do spraw kulturalnych i społecznych. Były dowódca sił Basij. Jako dowódca sił IRGC Basij Naqdi był odpowiedzialny za nadużycia popełniane przez te siły pod koniec 2009 r., w tym za brutalną reakcję na protesty podczas święta Aszura w grudniu 2009 r., które zakończyły się 15 ofiarami śmiertelnymi i aresztowaniem setek demonstrantów lub współuczestniczył w tych nadużyciach. Przed mianowaniem na dowódcę sił Basij w październiku 2009 r., Naqdi był szefem jednostki wywiadu sił Basij odpowiedzialnej za przesłuchania osób aresztowanych w trakcie zamieszek po wyborach.

12.4.2011

▼M10

10.

RADAN Ahmad-Reza

Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran)

Data urodzenia: 1963

Kierował centrum studiów strategicznych irańskich organów ścigania (podmiot powiązany z policją narodową). Szef policyjnego centrum studiów strategicznych, zastępca dowódcy irańskiej policji narodowej (do czerwca 2014 r.). Jako zastępca dowódcy policji narodowej od 2008 r. Radan był odpowiedzialny za działania sił policyjnych skierowane przeciwko demonstrantom, takie jak pobicia, zabójstwa oraz niesłuszne aresztowania i pozbawienie wolności. Obecnie dowódca IRGC odpowiedzialny za szkolenie irackich sił „antyterrorystycznych”.

12.4.2011

11.

RAJABZADEH Azizollah

 

Były szef Teherańskiej Organizacji Łagodzenia Skutków Klęsk Żywiołowych (Tehran Disaster Mitigation Organization – TDMO). Jako dowódca teherańskiej policji (do stycznia 2010 r.) był odpowiedzialny za brutalne ataki policji na demonstrantów i studentów. Jako dowódca organów ścigania w okręgu Teheranu, Azizollah Rajabzadeh był najwyższym rangą oskarżonym w sprawie o nadużycia w ośrodku zatrzymań w Kahrizak w grudniu 2009 r.

12.4.2011

▼M9

12.

SAJEDI-NIA Hossein

 

Zastępca dowódcy operacji policyjnych. Były dowódca policji w Teheranie, były zastępca dowódcy irańskiej policji narodowej odpowiedzialny za operacje policyjne. Odpowiada za koordynację z ramienia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych działań w zakresie represjonowania w stolicy Iranu.

12.4.2011

▼M10

13.

TAEB Hossein

Miejsce urodzenia: Tehran (Teheran)

Data urodzenia: 1963

Dowódca wywiadu IRGC od października 2009 r. Dowódca sił Basij do października 2009 r. Siły pod jego zwierzchnictwem uczestniczyły w masowych pobiciach, zabójstwach, zatrzymaniach i torturowaniu uczestników pokojowych manifestacji.

12.4.2011

14.

SHARIATI Seyeed Hassan

 

Doradca i członek 28. wydziału Sądu Najwyższego. Prezes sądu w Meszhedzie do września 2014 r. Procesy pod jego nadzorem były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych oraz w oparciu o zeznania uzyskane pod naciskiem i w wyniku tortur. Wyroki egzekucji były wydawane zbiorowo, co oznacza, że wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

15.

DORRI-NADJAFABADI Ghorban-Ali

Miejsce urodzenia: Najafabad (Nadżafabad) (Iran)

Data urodzenia: 1945

Członek Stowarzyszenia Ekspertów oraz przedstawiciel najwyższego przywódcy w prowincji Markazi („centralnej”) oraz prezes Najwyższego Sądu Administracyjnego. Prokurator generalny Iranu do września 2009 r., jak również były minister ds. wywiadu za czasów prezydenta Mohammada Chatamiego. Jako prokurator generalny Iranu nakazał po pierwszej fali protestów powyborczych przeprowadzenie procesów pokazowych, które następnie nadzorował i podczas których odmawiano oskarżonym możliwości korzystania z przysługujących im praw, w tym prawa do adwokata.

12.4.2011

16.

HADDAD Hassan (alias Hassan ZAREH DEHNAVI)

 

Były zastępca urzędnika ds. bezpieczeństwa w Sądzie Rewolucyjnym w Teheranie. Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie, 26. wydział. Odpowiadał za sprawy osób pozbawionych wolności w związku z kryzysami po wyborach i regularnie zastraszał rodziny tych osób, chcąc je uciszyć. Odegrał istotną rolę w wydawaniu nakazów zatrzymania kierujących do ośrodka zatrzymań w Kahrizak w 2009 r. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie potwierdziły, że był współodpowiedzialny za śmierć więźniów.

12.4.2011

17.

SOLTANI Hodjatoleslam Seyed Mohammad

 

Szef Organizacji Propagandy Muzułmańskiej w prowincji Chorasan-e Razawi. Sędzia, Sąd Rewolucyjny w Meszhedzie do 2013 r. Procesy, w których orzekał, były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Wyroki egzekucji były wydawane zbiorowo, co oznacza, że wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

18.

HEYDARIFAR Ali-Akbar

 

Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie. Uczestniczył w procesach demonstrantów. Był przesłuchiwany w sądzie w sprawie nadużyć, do których doszło w Kahrizak. Odegrał istotną rolę w wydawaniu nakazów zatrzymania kierujących zatrzymanych do ośrodka zatrzymań w Kahrizak w 2009 r. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie potwierdziły, że był współodpowiedzialny za śmierć więźniów.

12.4.2011

19.

JAFARI-DOLATABADI Abbas

Miejsce urodzenia: Yazd (Jazd) (Iran) –

Data urodzenia: 1953

Prokurator generalny Teheranu od sierpnia 2009 r. Sprawując tę funkcję, skazał dużą liczbę demonstrantów, w tym osoby, które brały udział w protestach podczas święta Aszura w grudniu 2009 r. Nakazał zamknięcie biura Mehdiego Karroubiego we wrześniu 2009 r. i aresztowanie kilku polityków będących zwolennikami reform, a w czerwcu 2010 r. zakazał działalności dwóch reformatorskich partii politycznych. Kierowana przez niego prokuratura generalna stawiała demonstrantom zarzut Muharebeh, czyli sprzeniewierzenia się Bogu, który pociąga za sobą wyrok śmierci, a także odmawiała rzetelnego procesu osobom, którym groził wyrok śmierci. Namierzała również i aresztowała reformatorów, działaczy na rzecz praw człowieka, a także przedstawicieli mediów, co stanowiło jeden z elementów szeroko zakrojonej akcji tłumienia opozycji politycznej.

W październiku 2018 r. Dolatabadi ogłosił w mediach, że czterech zatrzymanych irańskich aktywistów działających na rzecz środowiska ma zostać oskarżonych o „sianie zepsucia na ziemi”, czyli przestępstwo, które zagrożone jest karą śmierci.

12.4.2011

20.

MOGHISSEH Mohammad (alias NASSERIAN)

 

Sędzia, przewodniczący Sądu Rewolucyjnego w Teheranie, 28. wydział. Uważany również za osobę odpowiedzialną za skazywanie członków społeczności bahaistów. Zajmował się sprawami związanymi z sytuacją po wyborach. Wydał długie wyroki więzienia podczas niesprawiedliwych procesów działaczy społecznych i politycznych oraz dziennikarzy, a także kilka wyroków śmierci na demonstrantów i działaczy społecznych i politycznych.

12.4.2011

▼M9

21.

MOHSENI-EJEI Gholam-Hossein

Miejsce urodzenia: Ejiyeh;

data urodzenia: ok. 1956

Członek Rady Doraźnej. Prokurator generalny Iranu od września 2009 r. oraz zastępca szefa i rzecznik prasowy wymiaru sprawiedliwości. Były minister ds. wywiadu podczas wyborów w 2009 r. W czasach sprawowania urzędu ministra ds. wywiadu podczas wyborów w 2009 r. agenci wywiadu pod jego dowództwem byli odpowiedzialni za zatrzymywanie i torturowanie setek działaczy, dziennikarzy, dysydentów i polityków – zwolenników reform oraz wymuszanie pod naciskiem fałszywego przyznania się przez nich do winy. Ponadto politycy byli zmuszani do składania fałszywych zeznań podczas niemożliwych do wytrzymania przesłuchań, które obejmowały tortury, nadużycia, szantaż oraz zastraszanie członków rodzin.

12.4.2011

▼M10

22.

MORTAZAVI Said

Miejsce urodzenia: Meybod, Yazd (Jazd) (Iran)

Data urodzenia: 1967

Prokurator generalny Teheranu do sierpnia 2009 r. Jako prokurator generalny Teheranu wydał ogólny nakaz zatrzymania setek działaczy, dziennikarzy i studentów. W styczniu 2010 r. śledztwo parlamentarne wykazało, że był on bezpośrednio odpowiedzialny za zatrzymanie trzech więźniów, którzy następnie zmarli w areszcie. W sierpniu 2010 r. został zawieszony w sprawowaniu funkcji po przeprowadzeniu przez irański sąd dochodzeniu w sprawie jego odpowiedzialności za śmierć trzech mężczyzn zatrzymanych z jego polecenia po wyborach. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie potwierdziły, że był współodpowiedzialny za śmierć tych więźniów. W dniu 19 sierpnia 2015 r. został uniewinniony przez irański sąd od zarzutów dotyczących torturowania i śmierci trzech młodych mężczyzn w ośrodku zatrzymań w Kahrizak w 2009 r.

12.4.2011

▼M8

23.

PIR-ABASSI Abbas

 

Sędzia pokoju w sprawach karnych. Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie, oddział 26. Odpowiadał za sprawy związane z sytuacją po wyborach, wydawał długie wyroki więzienia podczas niesprawiedliwych procesów przeciwko działaczom na rzecz praw człowieka, a także wydał kilka wyroków śmierci na demonstrantów.

12.4.2011

▼M10

24.

MORTAZAVI Amir

 

Zastępca szefa Wydziału Spraw Społecznych i Zapobiegania Przestępczości w sądzie w prowincji Chorasan-e Razawi. Zastępca prokuratora w Meszhedzie co najmniej do 2015 r. Procesy, w których orzekał, były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Wyroki egzekucji były wydawane zbiorowo, co oznacza, że wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

25.

SALAVATI Abdolghassem

 

Sędzia, przewodniczący Sądu Rewolucyjnego w Teheranie, 15. wydział. Sędzia wykonawczy w Trybunale w Teheranie. Odpowiedzialny za sprawy związane z sytuacją po wyborach, był sędzią, który przewodniczył „procesom pokazowym” latem 2009 r.; skazał na śmierć dwóch monarchistów, wobec których toczyły się procesy pokazowe. Wydał długie wyroki więzienia dla ponad stu więźniów politycznych, działaczy na rzecz praw człowieka oraz demonstrantów.

Z doniesień wynika, że w 2018 r. nadal wydawał podobne wyroki, nie przestrzegając w należyty sposób procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

▼M9

26.

SHARIFI Malek Adjar (alias SHARIFI Malek Ajdar)

 

Sędzia Sądu Najwyższego, przewodniczący 43. wydziału. Były prezes sądu w Azerbejdżanie Wschodnim. Był odpowiedzialny za proces Sakineha Mohammadiego-Ashtianiego.

12.4.2011

▼M5

27.

ZARGAR Ahmad

 

Szef „Organizacji na rzecz zachowania moralności”. Były sędzia Sądu Apelacyjnego w Teheranie, oddział 36.

Potwierdzał długoterminowe wyroki więzienia oraz wyroki śmierci wydane na demonstrantów.

 

▼M10

28.

YASAGHI Ali-Akbar

 

Sędzia Sądu Najwyższego, przewodniczący 44. wydziału. Zastępca prezesa zarządu Setad-e Dieh Foundation. Przewodniczący Sądu Rewolucyjnego w Meszhedzie (w latach 2001–2011). Procesy, w których orzekał, były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Wyroki egzekucji były wydawane zbiorowo (prawie 550 wyroków między latem 2009 i latem 2011 r.), co oznacza, że wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

▼B

29.

BOZORGNIA Mostafa

 

Szef oddziału 350 w więzieniu Evin. Przy licznych okazjach zezwalał na nieproporcjonalną przemoc wobec więźniów.

 

▼M10

30.

ESMAILI Gholam-Hossein

 

Prezes sądu w Teheranie. Były szef irańskiej organizacji więziennictwa. W ramach swoich uprawnień współuczestniczył w masowych zatrzymaniach demonstrantów politycznych oraz w tuszowaniu nadużyć, których dopuszczano się w systemie więziennictwa.

12.4.2011

31.

SEDAQAT Farajollah

 

Sekretarz pomocniczy generalnej administracji więziennictwa w Teheranie. Naczelnik więzienia w Evin, Teheran, do października 2010 r., w którym to okresie miały miejsce przypadki tortur. Był strażnikiem i wielokrotnie zastraszał więźniów i wywierał na nich naciski.

12.4.2011

32.

ZANJIREI Mohammad-Ali

 

Starszy doradca szefa i zastępca szefa irańskiej organizacji więziennictwa, odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w stosunku do więźniów. Kierował systemem, w którym dochodziło do nadużyć w stosunku do więźniów oraz do tortur i do nieludzkiego/poniżającego traktowania i w którym warunki panujące w więzieniach były bardzo złe.

12.4.2011

33.

ABBASZADEH-MESHKINI Mahmoud

 

Doradca irańskiej Wysokiej Rady ds. Praw Człowieka. Były sekretarz Wysokiej Rady ds. Praw Człowieka. Były gubernator prowincji Ilam. Były dyrektor polityczny w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Jako szef komitetu powołanego na mocy art. 10 ustawy o działalności partii i grup politycznych odpowiadał za udzielanie zezwoleń na demonstracje i inne imprezy publiczne oraz za rejestrowanie partii politycznych.

W 2010 r. zawiesił działalność dwóch reformatorskich partii politycznych powiązanych z Mousavim: Islamic Iran Participation Front (Front Udziału w Islamskim Iranie) i Islamic Revolution Mujahedeen Organization (Organizacja Mudżahedinów Islamskiej Rewolucji). Od 2009 r. konsekwentnie i stale zakazywał organizacji jakichkolwiek zgromadzeń pozarządowych, odmawiając tym samym konstytucyjnego prawa do protestów. Doprowadziło to do aresztowań wielu pokojowych demonstrantów z pogwałceniem prawa do wolności zgromadzania się.

W 2009 r. nie wydał również zezwolenia na zorganizowanie przez opozycję ceremonii żałobnej dla osób, które zginęły podczas protestów dotyczących wyborów prezydenckich.

10.10.2011

▼M9

34.

AKBARSHAHI Ali-Reza

 

Były dyrektor generalny irańskiego dowództwa ds. zwalczania narkotyków (Anti-Narcotics Headquarters). Były dowódca policji w Teheranie. Dowodzone przez niego siły policyjne były odpowiedzialne za stosowanie bezprawnej przemocy wobec podejrzanych podczas zatrzymań i tymczasowych aresztowań. Teherańska policja uczestniczyła również w atakach na domy studenckie uniwersytetu teherańskiego w czerwcu 2009 r., kiedy to według irańskiej komisji parlamentarnej (Majlis) ponad 100 studentów odniosło rany z rąk policji i sił Basij. Obecnie szef policji kolejowej.

10.10.2011

▼M10

35.

AKHARIAN Hassan

 

Strażnik oddziału 1 w więzieniu w Radżai-Szahr w Karadżu do lipca 2010 r. Kilku byłych więźniów oskarżyło go o stosowanie tortur oraz o wydawanie rozkazów o nieudzielaniu więźniom pomocy medycznej. Jeden z więźniów zeznał, że był dotkliwie bity przez wszystkich strażników za pełną wiedzą Hassana Akhariana. Zgłoszono również co najmniej jeden przypadek brutalnego traktowania i śmierci więźnia, Mohsena Beikvandy, znajdującego się pod dozorem Hassana Akhariana. Mohsen Beikvanda zmarł we wrześniu 2010 r. Z wiarygodnych doniesień innych więźniów wynika, że został zabity na polecenie Hassana Akhariana.

10.10.2011

36.

AVAEE Seyyed Ali-Reza (alias AVAEE Seyyed Alireza)

 

Minister sprawiedliwości. Były dyrektor specjalnego biura śledczego. Do lipca 2016 r. wiceminister spraw wewnętrznych i przewodniczący rejestru publicznego. Doradca Sądu Dyscyplinarnego dla sędziów od kwietnia 2014 r. Były prezes sądu w Teheranie. Jako prezes sądu w Teheranie był odpowiedzialny za naruszenia praw człowieka, niesłuszne aresztowania, pozbawienie więźniów przysługujących im praw i dużą liczbę egzekucji.

10.10.2011

37.

BANESHI Jaber

 

Przewodniczący 22. Wydziału Sądu Apelacyjnego w Szirazie od listopada 2011 r. Prokurator w Szirazie do października 2011 r. Prokurator w sprawie ataku bombowego w Szirazie w 2008 r. Reżim wykorzystał tę sprawę do tego, aby skazać na śmierć osoby z nią niezwiązane. Wnosił o zastosowanie kary śmierci i innych surowych kar przeciwko mniejszościom, stanowiących, między innymi, naruszenie praw człowieka w zakresie prawa do sprawiedliwego procesu i zakazu arbitralnego zatrzymania.

10.10.2011

38.

FIRUZABADI Maj-Gen Dr Seyyed Hasan (alias: FIRUZABADI Maj-Gen Dr Seyed Hassan; FIROUZABADI Maj-Gen Dr Seyyed Hasan; FIROUZABADI Maj-Gen Dr Seyed Hassan)

Miejsce urodzenia: Meszhed

Data urodzenia: 3.2.1951

Jako szef sił zbrojnych Iranu (w latach 1989–2016) był najwyższym dowódcą wojskowym odpowiedzialnym za kierowanie wszystkimi jednostkami wojskowymi i polityką wojskową, w tym Islamic Revolutionary Guards Corps (IRGC) (Korpusem Strażników Rewolucji Islamskiej) i policją. W 2009 r. podlegające mu formalnie siły stosowały brutalne represje wobec pokojowych demonstrantów i dokonywały masowych zatrzymań.

Również członek Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Rady Doraźnej.

10.10.2011

39.

GANJI Mostafa Barzegar

 

Prokurator generalny w Kom (w latach 2008–2017), obecnie szef dyrekcji generalnej ds. więziennictwa. Był odpowiedzialny za arbitralne zatrzymania i maltretowanie dziesiątek przestępców w Kom. Uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu sądowego, co przyczyniło się do nadmiernego i zwiększonego stosowania kary śmierci oraz gwałtownego wzrostu liczby egzekucji w latach 2009/2010.

10.10.2011

40.

HABIBI Mohammad Reza

 

Szef biura Ministerstwa Sprawiedliwości w Jazd. Były zastępca prokuratora w Isfahanie. Uczestniczył w procesach odmawiając oskarżonym prawa do sprawiedliwego procesu – jak w przypadku Abdollaha Fathiego, który został stracony w maju 2011 r., po tym jak podczas procesu w marcu 2010 r. Mohammad Habibi nie dał mu prawa do bycia wysłuchanym i nie uwzględnił jego problemów związanych ze zdrowiem psychicznym. Oznacza to, że Mohammad Reza Habibi uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu, przyczyniając się do gwałtownego wzrostu liczby egzekucji w 2011 r.

10.10.2011

41.

HEJAZI Mohammad

Miejsce urodzenia: Isfahan / Ispahan

Data urodzenia: 1956

Generał IRGC, odgrywał kluczową rolę w zastraszaniu „wrogów” Iranu i stosowaniu wobec nich gróźb. Były szef oddziałów Sarollah w ramach IRGC w Teheranie i były szef sił Basij, odgrywał zasadniczą rolę w represjonowaniu uczestników protestów po wyborach w 2009 r.

10.10.2011

▼M6 —————

▼M10

43.

JAVANI Yadollah

 

Dowódca polityczny IRGC. Wielokrotnie usiłował tłumić wolność słowa i wypowiedzi, wydając publiczne oświadczenia, w których popierał aresztowania i karanie demonstrantów i osób o odmiennych poglądach. Był jednym z pierwszych urzędników wysokiego szczebla, którzy w 2009 r. zażądali aresztowania Mousaviego, Karroubiego i Khatamiego. Popierał stosowanie praktyk, które naruszają prawo do sprawiedliwego procesu, takich jak publiczne przyznanie się do winy, i ujawniał treść przesłuchań przed rozpoczęciem procesu. Ze zgromadzonych dowodów wynika również, że akceptował stosowanie siły wobec demonstrantów oraz że jako ważny członek IRGC najprawdopodobniej wiedział o stosowaniu brutalnych metod przesłuchania w celu wymuszenia przyznania się do winy.

10.10.2011

44.

JAZAYERI Massoud

 

Zastępca szefa połączonych sił zbrojnych Iranu, odpowiedzialny za sprawy kulturalne (alias State Defence Publicity HQ (dowództwo w zakresie informowania w kwestiach obrony państwowej)). Jako zastępca szefa czynnie uczestniczył w represjach podczas protestów w 2009 r. W wywiadzie dla dziennika Kayhan ostrzegł, że udało się zidentyfikowaćwielu demonstrantów w Iranie i poza nim i że odpowiednie siły zajmą się nimi w stosownym czasie. Otwarcie wzywał do represjonowania ośrodków mediów zagranicznych i irańskiej opozycji. W 2010 roku zwrócił się do rządu o uchwalenie surowszych przepisów wobec Irańczyków, którzy współpracują z zagranicznymi mediami.

10.10.2011

45.

JOKAR Mohammad Saleh

 

Przedstawiciel Strażników Rewolucji ds. parlamentarnych. W latach 2011–2016 deputowany z prowincji Jazd i członek parlamentarnej Komisji ds. Bezpieczeństwa Narodowego i Polityki Zagranicznej. Były dowódca studenckich sił Basij.

Pełniąc tę funkcję, aktywnie uczestniczył w tłumieniu protestów oraz indoktrynowaniu dzieci i młodzieży w celu dalszego ograniczania wolności słowa i swobody wypowiadania odmiennych opinii. Jako członek parlamentarnej Komisji ds. Bezpieczeństwa Narodowego i Polityki Zagranicznej publicznie popierał represjonowanie osób sprzeciwiających się działaniom rządu.

10.10.2011

46.

KAMALIAN Behrouz (alias: Hackers Brain, Behrooz_Ice)

Miejsce urodzenia: Tehran (Teheran)

Data urodzenia: 1983

Szef cybergrupy „Ashiyaneh” powiązanej z irańskim reżimem. Zajmująca się bezpieczeństwem cyfrowym grupa „Ashiyaneh”, założona przez Behrouza Kamaliana, jest odpowiedzialna za liczne cyberataki wymierzone zarówno w krajowych przeciwników i w krajowych zwolenników reform, jak i w instytucje zagraniczne. Reżim korzystał z pomocy tej grupy przy przeprowadzaniu działań wymierzonych w opozycję, podczas których dochodziło do wielu poważnych naruszeń praw człowieka.

10.10.2011

▼M6

47.

KHALILOLLAHI Moussa (także jako: KHALILOLLAHI Mousa, ELAHI Mousa Khalil)

 

Prokurator w mieście Tabriz. Uczestniczył w sprawie Sakineh Mohammadi-Ashtiani, brał także udział w poważnych naruszeniach prawa do rzetelnego procesu sądowego.

10.10.2011

▼M9

48.

MAHSOULI Sadeq (alias MAHSULI, Sadeq)

Miejsce urodzenia: Orumije (Iran)

data urodzenia: 1959/60

Doradca byłego prezydenta Mahmuda Ahmadineżada i obecny członek Rady Doraźnej oraz zastępca dowódcy Frontu Wytrwałości. Minister ds. opieki społecznej i zabezpieczenia społecznego w latach 2009–2011. Minister spraw wewnętrznych (do sierpnia 2009 r.). Jako minister spraw wewnętrznych Mahsouli sprawował dowództwo nad wszystkimi siłami policyjnymi, agentami sił bezpieczeństwa i tajnymi agentami Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Kierowane przez niego siły dopuściły się ataków na domy studenckie uniwersytetu teherańskiego w dniu 14 czerwca 2009 r. i stosowały tortury wobec studentów w piwnicach ministerstwa (niesławne piwnice na poziomie 4). Wobec innych protestantów dopuszczono się poważnych nadużyć w ośrodku detencyjnym w Kahrizak, prowadzonym przez policję podlegającą Mahsouliemu.

10.10.2011

▼M10

49.

MALEKI Mojtaba

 

Zastępca szefa Ministerstwa Sprawiedliwości w prowincji Chorasan-e Razawi. Były prokurator w Kermanszah. Odgrywał rolę w wydawaniu dużej liczby wyroków śmierci w Iranie, w tym również był prokuratorem w procesach siedmiu więźniów skazanych za handel narkotykami, którzy zostali powieszeni tego samego dnia – 3 stycznia 2010 r. w centralnym więzieniu w Kermanszah.

10.10.2011

50.

OMIDI Mehrdad (alias: Reza; OMIDI Reza)

 

Szef sekcji VI policji, wydział śledczy. Były szef wywiadu policji irańskiej. Były szef Jednostki ds. Cyberprzestępczości w irańskiej policji. Był odpowiedzialny za tysiące śledztw i aktów oskarżenia skierowanych przeciwko zwolennikom reform i przeciwnikom politycznym wykorzystującym internet. Był zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w związku z represjami wobec osób, które występowały w obronie własnych uzasadnionych praw, w tym wolności słowa, podczas demonstracji „Zielonego Ruchu” w 2009 r. i w okresie późniejszym.

10.10.2011

51.

SALARKIA Mahmoud

Były dyrektor teherańskiego klubu piłkarskiego „Persepolis”.

Były szef komisji ds. paliwa i transportu miasta Teheran. Zastępca prokuratora generalnego Teheranu do spraw więziennictwa podczas represji w 2009 r. Jako zastępca prokuratora generalnego Teheranu do spraw więziennictwa bezpośrednio odpowiadał za wiele nakazów aresztowania wydanych wobec niewinnych, pokojowych demonstrantów i działaczy. Z wielu raportów obrońców praw człowieka wynika, że praktycznie wszystkie aresztowane osoby były z jego rozkazu przetrzymywane w izolacji, bez możliwości kontaktu z adwokatem lub rodziną, bez postawienia zarzutów przez okresy różnej długości, często w warunkach równoznacznych z wymuszonym zaginięciem. Rodziny tych osób często nie były powiadamiane o ich aresztowaniu.

10.10.2011

52.

KHODAEI SOURI Hojatollah

Miejsce urodzenia: Selseleh (Iran)

Data urodzenia: 1964

Członek Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego i Polityki Zagranicznej. Deputowany z prowincji Lorestan. Członek parlamentarnej Komisji ds. Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. Naczelnik więzienia w Evin do 2012 r. Pod jego kierownictwem stosowanie tortur było powszechną praktyką. Na oddziale 209 przetrzymywano wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi.

10.10.2011

▼M9

53.

TALA Hossein (alias TALA Hosseyn)

 

Burmistrz Eslamshahr. Były parlamentarzysta irański. Były generalny gubernator („Farmandar”) prowincji Teheran do września 2010 r., odpowiedzialny głównie za interwencję sił policji, a więc za tłumienie demonstracji. W grudniu 2010 r. otrzymał nagrodę w uznaniu roli, jaką pełnił podczas represji, które miały miejsce po wyborach.

10.10.2011

▼M10

54.

TAMADDON Morteza (alias: TAMADON Morteza)

Miejsce urodzenia: Shahr Kord-Isfahan

Data urodzenia: 1959

Były szef Rady Bezpieczeństwa Publicznego prowincji Teheran. Były gubernator generalny IRGC prowincji Teheran. Jako gubernator i szef Rady Bezpieczeństwa Publicznego prowincji Teheran ponosił ogólną odpowiedzialność za wszystkie działania represyjne podejmowane przez IRGC w prowincji Teheran, w tym tłumienie protestów politycznych od czerwca 2009 r. Obecnie członek zarządu politechniki Khajeh Nasireddin Tusi.

10.10.2011

55.

ZEBHI Hossein

 

Pierwszy zastępca doradcy ds. sądownictwa i sędzia Sądu Najwyższego. Zastępca prokuratora generalnego Iranu (w latach 2007–2015). Pełniąc tę funkcję, był odpowiedzialny za sprawy wniesione do sądu po protestach powyborczych w 2009 r., rozpatrywane z naruszeniem praw człowieka. Pełniąc tę funkcję, akceptował zbyt surowe kary za przestępstwa związane z narkotykami.

10.10.2011

56.

BAHRAMI Mohammad-Kazem

 

Prezes sądu administracyjnego. Uczestniczył w stosowaniu represji wobec uczestników pokojowych demonstracji w 2009 r. jako szef sekcji sądowej sił zbrojnych.

10.10.2011

57.

HAJMOHAM-MADI Aziz

 

Sędzia sądu karnego w prowincji Teheran. Prowadził wiele spraw przeciwko demonstrantom, w szczególności sprawę Abdola-Rezy Ghanbariego, wykładowcy aresztowanego w styczniu 2010 r. i skazanego na karę śmierci za działalność polityczną.

10.10.2011

58.

BAGHERI Mohammad-Bagher

 

Wiceprzewodniczący administracji sądowej prowincji Chorasan Południowy, odpowiedzialny za zapobieganie przestępczości. W czerwcu 2011 r. zatwierdził 140 wyroków śmierci wykonanych między marcem 2010 r. a marcem 2011 r.; oprócz tego według doniesień w tym samym czasie w prowincji Chorasan Południowy wykonano około stu innych egzekucji, bez powiadamiania adwokatów ani rodzin skazanych. Oznacza to, że uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu, przyczyniając się do dużego wzrostu liczby wyroków śmierci.

10.10.2011

▼M9

59.

BAKHTIARI Seyyed Morteza

Miejsce urodzenia: Meszhed (Iran)

data urodzenia: 1952

Zastępca kustosza sanktuarium imama Rezy. Były urzędnik Specjalnego Trybunału dla Duchownych. Były minister sprawiedliwości (w latach 2009–2013). W okresie, w którym pełnił funkcję ministra sprawiedliwości, warunki pobytu w więzieniach w Iranie pogorszyły się – były znacznie poniżej przyjętych standardów międzynarodowych; powszechne było także znęcanie się nad więźniami. Ponadto odgrywał kluczową rolę w grożeniu diasporze irańskiej i jej zastraszaniu poprzez ogłoszenie utworzenia specjalnego sądu, który prowadziłby sprawy dotyczące Irańczyków żyjących poza terytorium kraju. Nadzorował także egzekucje – których liczba w Iranie gwałtownie wzrosła – w tym tajne egzekucje nieogłaszane przez rząd oraz egzekucje za przestępstwa związane z narkotykami.

10.10.2011

▼M10

60.

HOSSEINI Dr Mohammad (alias: HOSSEYNI, Dr Seyyed Mohammad; Seyed, Sayyed i Sayyid)

Miejsce urodzenia: Rafsanjan (Rafsandżan), Kerman

Data urodzenia: 1961

Doradca byłego prezydenta Mahmuda Ahmadineżada i rzecznik radykalnego ugrupowania politycznego YEKTA. Minister kultury i wskazówek islamistycznych (w latach 2009–2013). Były członek IRGC, uczestniczył w represjonowaniu dziennikarzy.

10.10.2011

▼M7

61.

MOSLEHI Heydar

(także jako: MOSLEHI Heidar; MOSLEHI Haidar)

Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran);

data urodzenia: 1956

Doradca Sądu Najwyższego w IRGC. Szef organizacji publikującej materiały na temat roli duchownych w czasie wojny. Były minister ds. wywiadu (lata 2009–2013).

Za jego kierownictwa Ministerstwo ds. Wywiadu kontynuowało praktyki szeroko zakrojonego arbitralnego pozbawiania wolności i prześladowania demonstrantów i dysydentów. Ministerstwo ds. Wywiadu prowadzi sekcję 209 w więzieniu w Evin, gdzie przetrzymywano wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi. Śledczy z Ministerstwa ds. Wywiadu bili więźniów przetrzymywanych w sekcji 209, znęcali się nad nimi psychiczne oraz wykorzystywali ich seksualnie.

10.10.2011

62.

ZARGHAMI Ezzatollah

Miejsce urodzenia: Dezful (Iran);

data urodzenia: 22 lipca 1959 r.

Członek Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni oraz Rady ds. Rewolucji Kulturalnej. Były szef radia i telewizji Islamskiej Republiki Iranu (IRIB) (do listopada 2014 r.). Jako szef IRIB odpowiadał za wszystkie decyzje programowe. IRIB transmitowała wymuszone przyznania się do winy osób zatrzymanych oraz szereg „procesów pokazowych” w sierpniu 2009 r. i grudniu 2011 r. Stanowi to jawne pogwałcenie międzynarodowych przepisów dotyczących prawa do sprawiedliwego i rzetelnego procesu sądowego.

23.3.2012

63.

TAGHIPOUR Reza

Miejsce urodzenia: Maraghe (Iran);

data urodzenia: 1957

Członek Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni. Członek rady miejskiej Teheranu. Były minister informacji i łączności (2009–2012).

Jako minister informacji był jednym z najwyższych rangą urzędników odpowiedzialnych za cenzurę i kontrolę działalności w internecie, a także wszelkich rodzajów komunikowania się (w szczególności telefonii komórkowej). Podczas przesłuchań osób zatrzymanych z powodów politycznych prowadzący przesłuchania wykorzystują dane osobowe zatrzymanych, ich prywatną pocztę i wiadomości. Kilkakrotnie od wyborów prezydenckich w 2009 r. oraz podczas ulicznych demonstracji blokowano rozmowy oraz wysyłanie wiadomości tekstowych przez telefony komórkowe, zagłuszano sygnały telewizji satelitarnej, a miejscami uniemożliwiano lub przynajmniej spowalniano łączność internetową.

23.3.2012

▼M10

64.

KAZEMI Toraj

 

Szef cyberpolicji (podmiot umieszczony w wykazie UE). Pełniąc tę funkcję, ogłosił rekrutację hakerów rządowych, by zwiększyć kontrolę nad informacjami w internecie i atakować „niebezpieczne” strony internetowe.

23.3.2012

65.

LARIJANI Sadeq

Miejsce urodzenia: Najaf (Nadżaf) (Irak)

Data urodzenia: 1960 lub sierpień 1961

Nazwany Szefem Rady Doraźnej 29 grudnia 2018 r. Szef sądownictwa od 2009 r. Zgoda i podpis szefa sądownictwa wymagane są w przypadku każdej kary za przestępstwa kisas (kara polegająca na odpłacie), hudud (przestępstwa przeciwko Bogu) oraz ta'zir (przestępstwa przeciwko państwu). Obejmuje to wyroki skazujące na karę śmierci, chłostę i amputację. W tym kontekście Sadeq Larijani osobiście podpisał liczne wyroki śmierci stojące w sprzeczności z normami międzynarodowymi, w tym wyroki śmierci przez ukamienowanie, egzekucje przez powieszenie, egzekucje nieletnich oraz publiczne egzekucje, na przykład przez wieszanie więźniów na mostach w obecności wielotysięcznego tłumu. Oznacza to, że przyczynił się do dużej liczby egzekucji. Ponadto wyrażał zgodę na kary cielesne, takie jak amputacje czy wypalenie skazanym oczu kwasem. Od czasu objęcia urzędu przez Sadeqa Larijaniego wyraźnie wzrosła liczba arbitralnych aresztowań działaczy politycznych, obrońców praw człowieka i przedstawicieli mniejszości. Sadeq Larijani ponosi również odpowiedzialność za to, że podczas postępowania sądowego w Iranie systemowo łamane jest prawo do rzetelnego procesu.

23.3.2012

▼M6

66.

MIRHEJAZI Ali

 

Należy do najbliższych współpracowników naczelnego przywódcy, jest jedną z osób odpowiedzialnych za opracowanie sposobu tłumienia protestów stosowanego od 2009 r.; jest także powiązany z osobami odpowiadającymi za tłumienie protestów.

23.3.2012

▼M2

67.

SAEEDI Ali

 

Od 1995 r. przedstawiciel naczelnego przywódcy w Korpusie Strażników Rewolucji Islamskiej (Pasdaran); wcześniej cała jego kariera związana była z instytucjami wojskowymi, a dokładnie z wywiadem Pasdaranu. Ta oficjalna funkcja sprawia, że jest on ważnym pośrednikiem – przekazuje aparatowi represji Pasdaranu rozkazy z biura naczelnego przywódcy.

23.3.2012

▼M6

68.

RAMIN Mohammad-Ali

Miejsce urodzenia: Dezful (Iran); data urodzenia: 1954

Sekretarz generalny Światowej Fundacji ds. Holokaustu ustanowionej w 2006 r. podczas międzynarodowej konferencji na temat przeglądu globalnej wizji holokaustu: Ramin był odpowiedzialny za jej organizację z ramienia irańskiego rządu. Do grudnia 2013 r. jako wiceminister ds. prasy był główną osobą odpowiedzialną za cenzurę; bezpośrednio odpowiada za zamknięcie licznych organów prasy reformatorskiej (Etemad, Etemad-e Melli, Shargh itd.), zamknięcie niezależnego związku zawodowego dziennikarzy oraz zastraszanie lub aresztowanie dziennikarzy.

23.3.2012

▼M10

69.

MORTAZAVI Seyyed Solat

Miejsce urodzenia: Farsan, Tchar Mahal-o-Bakhtiari (Czahar Mahal wa Bachtijari) (południe Iranu)

Data urodzenia: 1967

Były burmistrz Meszhedu, drugiego co do wielkości miasta Iranu, w którym regularnie odbywają się egzekucje publiczne. Były wiceminister spraw wewnętrznych odpowiedzialny za sprawy polityczne, mianowany na to stanowisko w 2009 r. Pełniąc tę funkcję, odpowiadał za kierowanie represjami w stosunku do osób broniących swoich uzasadnionych praw, w tym wolności słowa. Został później mianowany szefem irańskiej komisji wyborczej podczas wyborów parlamentarnych w 2012 r. i wyborów prezydenckich w 2013 r.

23.3.2012

▼M6 —————

▼M7 —————

▼M6 —————

▼M10

73.

FAHRADI Ali

 

Wiceprzewodniczący Inspektoratu do Spraw Prawnych i Inspekcji Publicznej Ministerstwa Sprawiedliwości w Teheranie. Były prokurator w Karadżu. Odpowiedzialny za przypadki poważnych naruszeń praw człowieka, w tym również był prokuratorem wprocesach, w których wymierzano karę śmierci. W czasie gdy wykonywał obowiązki prokuratora, przeprowadzono w regionie Karadżu dużą liczbę egzekucji.

23.3.2012

▼M8

74.

REZVANMA- NESH Ali

 

Zastępca prokuratora w prowincji Karaj (Karadż), region Alborz. Odpowiedzialny za przypadki poważnych pogwałceń praw człowieka: m.in. był współodpowiedzialny za dokonanie egzekucji osoby nieletniej.

23.3.2012

▼M9

75.

RAMEZANI Gholamhossein

 

Od 2011 r. szef wywiadu w Ministerstwie Obrony; od listopada 2009 r. do marca 2011 r.: dowódca wywiadu Pasdaranu; od marca 2008 r. do listopada 2009 r.: zastępca dowódcy wywiadu Pasdaranu; od kwietnia 2006 r. do marca 2008 r.: szef ochrony i wywiadu Pasdaranu. Zaangażowany w tłumienie wolności wypowiedzi, m.in. powiązany z osobami odpowiedzialnymi za aresztowania blogerów/dziennikarzy w 2004 r.; według doniesień uczestniczył w tłumieniu protestów po wyborach w 2009 r.

23.3.2012

▼M8

76.

SADEGHI Mohamed

 

Pułkownik i wiceszef wywiadu technicznego i internetowego IRGC, odpowiada również za centrum analiz i walki z przestępczością zorganizowaną w ramach Pasdaranu. Odpowiedzialny za aresztowanie i torturowanie blogerów/dziennikarzy.

23.3.2012

▼M6

77.

JAFARI Reza

Data urodzenia: 1967

Doradca Sądu Dyscyplinarnego dla sędziów (od 2012 r.). Członek „komitetu ds. określania kryminalnej zawartości sieci”, organu odpowiedzialnego za cenzurowanie stron internetowych i mediów społecznościowych. Były szef specjalnego organu ds. ścigania cyberprzestępczości (w latach 2007–2012). Był odpowiedzialny za tłumienie wolności wypowiedzi, m.in. przez aresztowania, zatrzymania i postępowania karne wymierzone przeciwko blogerom i dziennikarzom. Osoby aresztowane za domniemane cyberprzestępstwa były maltretowane oraz sądzone w niesprawiedliwym procesie sądowym.

23.3.2012

78.

RESHTE- AHMADI Bahram

 

Sędzia sądu powszechnego północnego Teheranu. Były nadzorca prokuratury w Teheranie. Zastępca szefa Biura ds. Więziennictwa w prowincji Teheran. Były zastępca prokuratora w Teheranie do 2013 r. Kierował więzieniem w Evin. Był odpowiedzialny za odmowę uznania praw obrońców praw człowieka i więźniów politycznych, w tym prawa do odwiedzin i innych praw przysługujących więźniom.

23.3.2012

▼M10

79.

RASHIDI AGHDAM Ali Ashraf (alias Ali Ashraf Rostami Aghdam)

 

Były naczelnik więzienia w Evin, mianowany w połowie 2012 r. Pod jego kierownictwem warunki w więzieniu pogorszyły się i pojawiły się doniesienia o coraz częstszym złym traktowaniu więźniów. W październiku 2012 r. dziewięć więźniarek rozpoczęło strajk głodowy, protestując przeciwko naruszaniu ich praw i brutalnemu traktowaniu ich przez strażników.

12.3.2013

▼M6

80.

KIASATI Morteza

 

Sędzia 4. Wydziału Sądu Rewolucyjnego w Ahwazie; wydał wyrok śmierci na czterech arabskich więźniów politycznych: Tahę Heidariana, Abbasa Heidariana, Abda al-Rahmana Heidariana (trzech braci) oraz Alego Sharifiego. Zostali oni aresztowani, poddani torturom i powieszeni bez rzetelnego procesu sądowego. O tych przypadkach oraz o braku rzetelnego postępowania sądowego wspomniano w sprawozdaniu Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Praw Człowieka w Iranie z dnia 13 września 2012 r., w sprawozdaniu Sekretarza Generalnego ONZ na temat Iranu z dnia 22 sierpnia 2012 r.

12.3.2013

81.

MOUSSAVI, Seyed Mohammad Bagher

 

Sędzia 2. Wydziału Sądu Rewolucyjnego w Ahwazie; 17 marca 2012 r. wydał wyrok śmierci na pięciu arabskich mieszkańców Ahwazu: Mohammada Alego Amouriego, Hashema Sha'baniego Amouriego, Hadiego Rashediego, Sayeda Jabera Alboshokę i Sayeda Mokhtara Alboshokę za „działania wymierzone w bezpieczeństwo narodowe” oraz „nienawiść w stosunku do Boga”. Wyroki zostały podtrzymane przez irański Sąd Najwyższy w dniu 9 stycznia 2013 r. Aresztowano pięć osób na ponad rok bez postawienia zarzutów, torturowano je i skazano bez rzetelnego procesu sądowego.

12.3.2013

▼M9

82.

SARAFRAZ, Mohammad (dr) (alias Haj-agha Sarafraz)

Miejsce urodzenia: Tehran (Teheran)

data urodzenia: 1963

Miejsce zamieszkania: Teheran; miejsce pracy: centrala IRIB i PressTV, Teheran

Były członek Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni. Były prezes radia i telewizji Islamskiej Republiki Iranu (IRIB). Prezes irańskiego państwowego przedsiębiorstwa medialnego IRIB World Service oraz Press TV odpowiedzialny za wszystkie decyzje programowe. Blisko związany z państwowym aparatem bezpieczeństwa. Pod jego kierownictwem Press TV oraz IRIB współpracowały z irańskimi służbami bezpieczeństwa i prokuratorami, nadając wymuszone wyznania zatrzymanych, również zeznanie kanadyjskiego dziennikarza i reżysera pochodzenia irańskiego, Maziara Bahariego, w cotygodniowym programie „Iran Today”. Niezależny organ nadzoru mediów OFCOM nałożył na Press TV grzywnę w wysokości 100 000  GBP za wyemitowanie w 2011 r. wymuszonego zeznania Bahariego, które sfilmowano w więzieniu. Sarafraz kojarzony jest zatem z naruszaniem prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego.

12.3.2013

▼M10

83.

JAFARI Asadollah

 

Jako prokurator prowincji Mazandaran Jafari domagał się kary śmierci w prowadzonych przez siebie sprawach, w wyniku czego doszło do wielu egzekucji, w tym egzekucji publicznych, w okolicznościach, w których nałożenie kary śmierci było sprzeczne z międzynarodowymi prawami człowieka, w tym ze względu na nieproporcjonalność i zbytnią surowość kary. Był również odpowiedzialny za bezprawne aresztowania i naruszenia praw wyznawców bahaizmu, od aresztowania po przetrzymywanie ich w izolacji w ośrodku zatrzymań prowadzonym przez wywiad.

12.3.2013

▼M5

84.

EMADI, Hamid Reza (alias Hamidreza Emadi)

Data urodzenia (w przybliżeniu): 1973 r.

Miejsce urodzenia: Hamedan

Miejsce zamieszkania: Teheran

Miejsce pracy: centrala Press TV, Teheran

Dyrektor redakcji informacyjnej Press TV. Były starszy producent w Press TV.

Odpowiedzialny za produkcję i emisję wymuszonych zeznań zatrzymanych, również dziennikarzy, działaczy politycznych, przedstawicieli mniejszości kurdyjskiej i arabskiej, a także za naruszanie uznanych na całym świecie praw do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego. Niezależny organ nadzoru nad mediami OFCOM nałożył na Press TV grzywnę w wysokości 100 000  GBP za wyemitowanie w 2011 roku wymuszonego zeznania kanadyjskiego dziennikarza i reżysera pochodzenia irańskiego, Maziara Bahariego, które sfilmowano w więzieniu. Organizacje pozarządowe donoszą o innych przypadkach emisji wymuszonych zeznań przez Press TV. Emadi kojarzony jest zatem z naruszeniami prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego.

12.3.2013

▼M10

85.

HAMLBAR Rahim

 

Sędzia 1. wydziału Sądu Rewolucyjnego w Tebrizie. Odpowiedzialny za surowe wyroki wymierzone w przedstawicieli mniejszości azerskiej oraz działaczy organizacji broniących praw pracowniczych, których oskarżono o szpiegostwo, działania wymierzone w bezpieczeństwo narodowe, propagandę przeciwko reżimowi irańskiemu oraz znieważanie przywódcy Iranu. W jednej z głośnych spraw sądził 20 ochotników pomagających w usuwaniu skutków trzęsienia ziemi (które nastąpiło w Iranie w sierpniu 2012 r.) i skazał ich na pozbawienie wolności za próby pomocy ofiarom trzęsienia ziemi. Sąd uznał ratowników za winnych „organizowania się i zmowy w celu popełnienia przestępstw wymierzonych w bezpieczeństwo narodowe”.

12.3.2013

▼M8

86.

MUSAVI- TABAR, Seyyed Reza

 

Były naczelnik Prokuratury Rewolucyjnej w Shiraz (Sziraz). Odpowiedzialny za bezprawne aresztowania i złe traktowanie działaczy politycznych, dziennikarzy, obrońców praw człowieka, bahaitów i więźniów sumienia, których nękano, torturowano, przesłuchiwano i którym odmawiano dostępu do adwokatów i rzetelnego procesu sądowego. Musavi-Tabar podpisywał nakazy sądowe w niesławnym ośrodku detencyjnym nr 100 (więzienie dla mężczyzn), w tym nakaz zatrzymania bahaitki Rahy Sabet i przetrzymywania jej przez trzy lata w izolacji.

12.3.2013

▼M4

87.

KHORAMABADI, Abdolsamad

Przewodniczący „Komisji wyjaśniającej przypadki szerzenia nielegalnych treści”

Abdolsamad Khoramabadi przewodniczy „Komisji wyjaśniającej przypadki szerzenia nielegalnych treści”, organizacji rządowej zajmującej się cenzurą internetu i walką z cyberprzestępczością. Pod jego kierownictwem komisja stworzyła definicję „cyberprzestępstwa” na podstawie kilku niejasnych przesłanek, zgodnie z którymi nielegalne są tworzenie i publikowanie treści uznawanych przez reżim za niewłaściwe. Odpowiada za represjonowanie i blokowanie licznych witryn internetowych opozycji, gazet elektronicznych, blogów, witryn internetowych organizacji pozarządowych broniących praw człowieka oraz Google i Gmaila od września 2012 roku. Wraz z komisją aktywnie przyczynił się do śmierci blogera Sattara Beheshtiego, który zmarł w więzieniu w listopadzie 2012 roku. Komisja, której przewodniczy, jest zatem bezpośrednio odpowiedzialna za systemowe naruszenia praw człowieka, szczególnie poprzez zakazywanie działalności poszczególnych witryn internetowych i blokowanie obywatelom dostępu do nich oraz niekiedy przez blokowanie dostępu do całego internetu.

12.3.2013



Podmioty

 

Nazwa

Informacje identyfikujące

Powody

Data umieszczenia w wykazie

▼M10

1.

Cyberpolicja

Lokalizacja: Teheran, Iran; adres strony internetowej: http://www.cyberpolice.ir

Irańska cyberpolicja, założona w styczniu 2011 r. i będąca wydziałem Policji Islamskiej Republiki Iranu. Jej komendantem od momentu założenia do początku 2015 r. był Esmail Ahmadi-Moqaddam (umieszczony w wykazie). Ahmadi-Moqaddam podkreślał, że cyberpolicja będzie zwalczać ugrupowania antyrewolucyjne i dysydenckie, które w 2009 r. korzystały z internetowych sieci społecznościowych w celu wywołania protestów przeciwko reelekcji prezydenta Mahmuda Ahmadineżada. W styczniu 2012 r. cyberpolicja wydała nowe wytyczne dla kafejek internetowych, zgodnie z którymi ich użytkownicy muszą podawać dane osobowe, a właściciele kafejki zobowiązani są je przechowywać przez sześć miesięcy, wraz z wykazem odwiedzonych przez danego użytkownika stron. Zgodnie z przepisami właściciele kafejek muszą też zainstalować kamery telewizji przemysłowej i przechowywać nagrania z nich przez sześć miesięcy. Te nowe przepisy mogą przyczynić się do stworzenia rejestru, dzięki któremu władze będą mogły tropić działaczy lub inne osoby uznane za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.

W czerwcu 2012 r. irańskie media podały, że cyberpolicja przeprowadzi akcję wymierzoną w wirtualne sieci prywatne (VPN). W dniu 30 października 2012 r. cyberpolicja aresztowała – bez nakazu – blogera Sattara Beheshtiego za „działalność wymierzoną w bezpieczeństwo narodowe, prowadzoną w sieciach społecznościowych i na Facebooku”. Beheshti krytykował na swoim blogu irański rząd. Został znaleziony martwy w swojej celi w dniu 3 listopada 2012 r.; podejrzewa się, że jego śmierć jest wynikiem torturowania przez cyberpolicję.

12.3.2013