2010R0265 — NL — 12.04.2016 — 001.001
Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document
|
VERORDENING (EU) Nr. 265/2010 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 25 maart 2010 (PB L 085 van 31.3.2010, blz. 1) |
Gewijzigd bij:
|
|
|
Publicatieblad |
||
|
nr. |
blz. |
datum |
||
|
VERORDENING (EU) 2016/399 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 9 maart 2016 |
L 77 |
1 |
23.3.2016 |
|
VERORDENING (EU) Nr. 265/2010 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 25 maart 2010
tot wijziging van de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord en Verordening (EG) nr. 562/2006 wat het verkeer van personen met een visum voor verblijf van langere duur betreft
Artikel 1
De Schengenovereenkomst wordt als volgt gewijzigd:
1. artikel 18 wordt vervangen door:
„Artikel 18
1. Visa voor een verblijf van langer dan drie maanden („visa voor een verblijf van langere duur”) zijn nationale visa welke door een van de lidstaten overeenkomstig diens nationaal recht of het uniaal recht worden afgegeven. Dergelijke visa worden afgegeven met gebruikmaking van het uniform visummodel, dat in Verordening (EG) nr. 1683/95 van de Raad ( 18 ) is vastgelegd, waarbij in de rubriek het type van het visum met de letter „D” wordt gespecificeerd. Zij worden ingevuld overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een communautaire visumcode (de Visumcode) ( 19 ).
2. Visa voor een verblijf van langere duur hebben een geldigheidsduur van ten hoogste één jaar. Indien een lidstaat een vreemdeling toestaat meer dan één jaar in bedoelde lidstaat te verblijven, wordt het visum voor een verblijf van langere duur voor het verstrijken van de geldigheidsduur vervangen door een verblijfstitel.
2. artikel 21 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 1 wordt vervangen door:
„1. Vreemdelingen die houder zijn van een geldige, door een van de lidstaten afgegeven verblijfstitel, mogen zich gedurende een periode van ten hoogste drie maanden per periode van zes maanden op grond van deze titel en van een geldig reisdocument vrij verplaatsen op het grondgebied van de overige lidstaten, mits zij voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a), c) en e), van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) ( 20 ) bedoelde toegangsvoorwaarden, en niet gesignaleerd staan op de nationale signaleringslijst van de betrokken lidstaat.
b) het volgende lid wordt na lid 2 ingevoegd:
„2 bis. Het in lid 1 vastgestelde recht van vrij verkeer is ook van toepassing op vreemdelingen die houder zijn van een geldig visum voor verblijf van langere duur dat overeenkomstig artikel 18 door een van de lidstaten is afgegeven.”;
3. artikel 25 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 1 wordt door vervangen door:
„1. Wanneer een lidstaat overweegt een verblijfstitel af te geven, raadpleegt hij stelselmatig het Schengeninformatiesysteem. Wanneer een lidstaat overweegt een verblijfstitel af te geven aan een ter fine van weigering gesignaleerde vreemdeling, treedt hij vooraf in overleg met de signalerende lidstaat en houdt hij rekening met de belangen van deze lidstaat; de verblijfstitel wordt slechts afgegeven om ernstige redenen, in het bijzonder uit humanitaire overwegingen of ingevolge internationale verplichtingen.
Wanneer de verblijfstitel wordt afgegeven, gaat de signalerende lidstaat over tot intrekking van de signalering, doch hij kan de vreemdeling op zijn nationale signaleringslijst opnemen.”;
b) het volgende lid wordt na lid 1 ingevoegd:
„1 bis. Alvorens een vreemdeling ter fine van weigering te signaleren in de zin van artikel 96, controleren de lidstaten hun nationale registers van afgegeven visa voor verblijf van langere duur of verblijfstitels.”;
c) het volgende lid wordt toegevoegd:
„3. De leden 1 en 2 zijn ook van toepassing op visa voor verblijf van langere duur.”.
▼M1 —————
Artikel 3
Deze verordening doet geen afbreuk aan de verplichting voor lidstaten om verblijfstitels af te geven aan onderdanen van derde landen uit hoofde van andere uniale instrumenten.
Artikel 4
De Commissie en de lidstaten stellen de onderdanen van derde landen volledig en nauwkeurig in kennis van deze verordening.
Artikel 5
Uiterlijk op 5 april 2012 dient de Commissie een verslag over de uitvoering van deze verordening in bij het Europees Parlement en de Raad. Dat verslag gaat in voorkomend geval vergezeld van een voorstel tot wijziging van deze verordening.
Artikel 6
Deze verordening treedt in werking op 5 april 2010.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat overeenkomstig de Verdragen.
( 1 ) Standpunt van het Europees Parlement van 9 maart 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 22 maart 2010.
( 2 ) PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19.
( 3 ) PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.
( 4 ) PB L 164 van 14.7.1995, blz. 1.
( 5 ) Richtlijn 2005/71/EG van de Raad van 12 oktober 2005 betreffende een specifieke procedure voor de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op wetenschappelijk onderzoek (PB L 289 van 3.11.2005, blz. 15).
( 6 ) Richtlijn 2004/114/EG van de Raad van 13 december 2004 betreffende de voorwaarden voor de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op studie, scholierenuitwisseling, onbezoldigde opleiding of vrijwilligerswerk (PB L 375 van 23.12.2004, blz. 12).
( 7 ) Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 77; rectificatie in PB L 229 van 29.6.2004, blz. 35).
( 8 ) Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB L 16 van 23.1.2004, blz. 44).
( 9 ) Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB L 251 van 3.10.2003, blz. 12).
( 10 ) PB L 348 van 24.12.2008, blz. 98).
( 11 ) PB L 176 van 10.7.1999, blz. 36.
( 12 ) PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31.
( 13 ) PB L 53 van 27.2.2008, blz. 52.
( 14 ) PB L 53 van 27.2.2008, blz. 1.
( 15 ) PB L 83 van 26.3.2008, blz. 3.
( 16 ) PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43.
( 17 ) PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20.
( 18 ) PB L 164 van 14.7.1995, blz. 1.
( 19 ) PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1.”;
( 20 ) PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.”;