<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-627/17</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CJ0627</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:941">EU:C:2018:941</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>7</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>7</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Απόφαση της <DATE ISO="20181122">22.11.2018</DATE> — Υπόθεση C‑627/17</HT></P><P><HT TYPE="SC">ZSE Energia</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Αποφαση του Δικαστηριου</HT> (δέκατο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20181122">22ας Νοεμβρίου 2018</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΚ) 861/2007</KEYWORD><KEYWORD>Ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 2, παράγραφος 1, και άρθρο 3, παράγραφος 1</KEYWORD><KEYWORD>Πεδίο εφαρμογής</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια των <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>διαδίκων<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Διασυνοριακές υποθέσεις</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C‑627/17,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Okresný súd Dunajská Streda (πρωτοβάθμιο δικαστήριο Dunajská Streda, Σλοβακική Δημοκρατία) με απόφαση της <DATE ISO="20170918">18ης Σεπτεμβρίου 2017</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20171108">8 Νοεμβρίου 2017</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">ZSE Energia, a.s.</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">RG,</HT></P><P>παρισταμένης της:</P><P><HT TYPE="BOLD">ZSE Energia CZ, s. r. o.,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δέκατο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους F. Biltgen, πρόεδρο του όγδοου τμήματος, προεδρεύοντα του δέκατου τμήματος, E. Levits (εισηγητή) και M. Berger, δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: H. Saugmandsgaard Øe</P><P>γραμματέας: A. Calot Escobar</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>η Σλοβακική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την B. Ricziová,</P></ITEM><ITEM><P>η Πορτογαλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την M. J. Castello‑Branco, καθώς και από τους L. Inez Fernandes και M. Figueiredo,</P></ITEM><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την M. Heller και τον A. Tokár,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 1, και του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 861/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20070711">11ης Ιουλίου 2007</DATE>, για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2007">ΕΕ 2007, L 199, σ. 1</REF.DOC.OJ>), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 517/2013 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20130513">13ης Μαΐου 2013</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="158" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2013">ΕΕ 2013, L 158, σ. 1</REF.DOC.OJ>) (στο εξής: κανονισμός 861/2007).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της ZSE Energia, a.s. και της RG όσον αφορά την είσπραξη απαιτήσεως το κεφάλαιο της οποίας ανέρχεται σε 423,74 ευρώ.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Ο κανονισμός 861/2007</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Η αιτιολογική σκέψη 7 του κανονισμού 861/2007 έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>[…] Τα εμπόδια στην έκδοση μιας ταχείας και φθηνής δικαστικής απόφασης είναι ακόμα μεγαλύτερα όταν πρόκειται για διασυνοριακές υποθέσεις. Είναι συνεπώς αναγκαίο να θεσπιστεί μια ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών προς διευκόλυνση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη. […]<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Η αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού αυτού διευκρινίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Η ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών θα πρέπει να απλουστεύει και να επιταχύνει την εκδίκαση διασυνοριακών μικροδιαφορών, ενώ παράλληλα θα μειώνει τα έξοδα, προσφέροντας ένα επιπλέον προαιρετικό εργαλείο στις ήδη υπάρχουσες δυνατότητες που προσφέρουν οι νομοθεσίες των κρατών μελών, οι οποίες και δεν θίγονται. […]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Η αιτιολογική σκέψη 11 του εν λόγω κανονισμού έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Για να διευκολύνεται η έναρξη της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών, ο ενάγων θα πρέπει να κάνει μια αίτηση συμπληρώνοντας το έντυπο της αγωγής και καταθέτοντάς το στο δικαστήριο. […]<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Ο παρών κανονισμός καθιερώνει ευρωπαϊκή διαδικασία επίλυσης μικροδιαφορών (στο εξής <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>) με σκοπό την απλούστευση και επιτάχυνση της εκδίκασης των μικροδιαφορών σε διασυνοριακές υποθέσεις και τον περιορισμό του κόστους. Τη διαδικασία αυτή μπορούν να χρησιμοποιούν οι διάδικοι εναλλακτικά, αντί των διαδικασιών που ισχύουν βάσει του δικαίου των κρατών μελών.<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές διαφορές διασυνοριακού χαρακτήρος, ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου, εφόσον η αξία της απαιτήσεως δεν υπερβαίνει τα <FT TYPE="NUMBER">2000</FT> [ευρώ (EUR)] κατά το χρόνο κατάθεσης της αγωγής στο δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία, εξαιρουμένων κάθε είδους τόκων, δαπανών και εξόδων. Δεν επεκτείνεται, ιδίως, σε φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή στην αστική ευθύνη του κράτους για πράξεις και παραλείψεις κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας (<QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>acta iure imperii<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>).<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Το άρθρο 3 του κανονισμού αυτού έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, μια υπόθεση είναι διασυνοριακή όταν ένας τουλάχιστον από τους διαδίκους έχει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος του δικάζοντος δικαστηρίου.</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="003.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Κρίσιμος χρόνος για τον προσδιορισμό του κατά πόσον πρόκειται για διασυνοριακή υπόθεση είναι η ημερομηνία κατάθεσης του εντύπου της αγωγής στο δικαστήριο που έχει διεθνή δικαιοδοσία.<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Το άρθρο 4, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Όταν η προβαλλόμενη αξίωση δεν υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, το δικαστήριο ενημερώνει σχετικώς τον ενάγοντα. Εάν ο ενάγων δεν αποσύρει την αγωγή, το δικαστήριο την εκδικάζει σύμφωνα με τις σχετικές δικονομικές διατάξεις του κράτους μέλους όπου διεξάγεται η διαδικασία.<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Το άρθρο 19 του κανονισμού αυτού έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, η ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών διέπεται από την πολιτική δικονομία του κράτους μέλους όπου διεξάγεται η διαδικασία.<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Το σλοβακικό δίκαιο</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 60 του νόμου 160/2015 περί θεσπίσεως Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας για την αμφισβητούμενη δικαιοδοσία, όπως εφαρμόζεται στη διαφορά της κύριας δίκης, ως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>διάδικοι<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/> νοούνται ο αιτών και ο καθού η αίτηση έννομης προστασίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Ως προσθέτως παρεμβαίνων ορίζεται στο άρθρο 81 του Κώδικα αυτού το πρόσωπο που μετέχει στη δίκη υπέρ του αιτούντος ή του καθού και έχει έννομο συμφέρον ως προς την έκβαση της δίκης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Η ZSE Energia, με έδρα την Μπρατισλάβα (Σλοβακική Δημοκρατία), άσκησε αγωγή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου με αίτημα την καταβολή απαιτήσεως ύψους 423,74 ευρώ, χωρίς συνυπολογισμό των τόκων υπερημερίας, βάσει της ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Η ZSE Energia άσκησε την αγωγή της ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κάνοντας χρήση του τυποποιημένου εντύπου αγωγής Α που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού 861/2007, στο οποίο αναγραφόταν ως υπ’ αριθ. 1 ενάγουσα.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Επιπλέον, στο έντυπο αυτό αναγραφόταν, ως υπ’ αριθ. 2 ενάγουσα, η ZSE Energia CZ, s. r. o., με έδρα στην Τσεχική Δημοκρατία. Στο έντυπο της αγωγής αναγραφόταν ότι η ZSE Energia CZ είχε συνάψει σύμβαση με τη ZSE Energia, σύμφωνα με την οποία η ZSE Energia CZ ανέλαβε, έναντι προμήθειας, τη διαχείριση και την είσπραξη ορισμένων απαιτήσεων της ZSE Energia, συμπεριλαμβανομένης της απαιτήσεως κατά της RG, κατοίκου Vojka nad Dunajom (Σλοβακική Δημοκρατία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Η υπ’ αριθ. 2 ενάγουσα, με χωριστό δικόγραφο που επισυνάπτεται στο έντυπο της αγωγής, δήλωσε στο αιτούν δικαστήριο ότι παρεμβαίνει στη δίκη ως προσθέτως παρεμβαίνουσα, σύμφωνα με το άρθρο 81 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας για την αμφισβητούμενη δικαιοδοσία, καθόσον έχει έννομο συμφέρον ως προς την έκβαση της δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Μέσω του τυποποιημένου εντύπου Β που περιλαμβάνεται στο παράρτημα II του κανονισμού 861/2007, το αιτούν δικαστήριο ζήτησε από τις υπ’ αριθ. 1 και 2 ενάγουσες να διορθώσουν το έντυπο αγωγής Α. Επισήμανε ότι η επίμαχη αγωγή περιελάμβανε στοιχεία σχετικά με δύο ενάγουσες, αλλά στο τυποποιημένο έντυπο αναγραφόταν ότι η οφειλόμενη απαίτηση έπρεπε να καταβληθεί μόνο στην υπ’ αριθ. 1 ενάγουσα. Θεωρώντας ότι η υπ’ αριθ. 2 ενάγουσα δεν ήταν ο πραγματικός αιτών, ζήτησε είτε να αναγραφεί στο έντυπο αγωγής μόνον η υπ’ αριθ. 1 ενάγουσα είτε να συμπληρωθεί το έντυπο αυτό με πληροφορίες που να προσδιορίζουν την απαίτηση που η εναγομένη οφείλει να καταβάλει στην υπ’ αριθ. 2 ενάγουσα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Ανταποκρινόμενη σε αυτό το αίτημα, η ZSE Energia διαβίβασε στο αιτούν δικαστήριο δεόντως διορθωμένο έντυπο Α, στο οποίο μόνο η εταιρία αυτή αναγραφόταν ως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>ενάγουσα<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/>, ενώ η ZSE Energia CZ αναγραφόταν μόνον ως <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>προσθέτως παρεμβαίνουσα<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Κατόπιν αυτού, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η εκκρεμής ενώπιόν του διαφορά συνιστά διασυνοριακή υπόθεση εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 861/2007.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Okresný súd Dunajská Streda (πρωτοβάθμιο δικαστήριο Dunajská Streda, Σλοβακική Δημοκρατία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>1)</NO.P><TXT>Πρέπει η έκφραση <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>ένας […] από τους διαδίκους<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> που περιέχεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αφορά επίσης και τον <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>προσθέτως παρεμβαίνοντα<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>, ήτοι το πρόσωπο που μετέχει στη δίκη και δεν είναι ενάγων (αιτών) ούτε εναγόμενος (καθού), αλλά παρεμβαίνει στη δίκη υπέρ του ενάγοντος (αιτούντος) ή του εναγομένου (καθού);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση που ο <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>προσθέτως παρεμβαίνων<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> δεν πρέπει να χαρακτηριστεί ως <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>διάδικος<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007:</TXT><P>Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 861/2007, κατά την έννοια των συνδυασμένων διατάξεων του άρθρου του 2, παράγραφος 1, και του άρθρου του 3, παράγραφος 1, δίκη η οποία κινήθηκε με χρήση του εντύπου Α […] μεταξύ του ενάγοντος (αιτούντος) και του εναγομένου (καθού), όταν αυτοί είναι κάτοικοι του ίδιου κράτους μέλους με αυτό της έδρας του δικαστηρίου και μόνον ο <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>προσθέτως παρεμβαίνων<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> είναι κάτοικος άλλου κράτους μέλους;<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/></P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί, κατ’ ουσίαν, αν το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>διάδικοι<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/> αφορά μόνον τον αιτούντα και τον καθού της κύριας δίκης ή αφορά επίσης και τον <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>προσθέτως παρεμβαίνοντα<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/> που συμμετέχει στη διαδικασία υπέρ του ενός ή του άλλου διαδίκου της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Κατ’ αρχάς, επισημαίνεται ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 δεν περιέχει ορισμό της έννοιας των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>διαδίκων<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/> ούτε παραπέμπει, ως προς το σημείο αυτό, στο δίκαιο των κρατών μελών. Επομένως, κατά πάγια νομολογία, από τις επιταγές τόσο της ενιαίας εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης όσο και της αρχής της ισότητας προκύπτει ότι το γράμμα διατάξεως του δικαίου της Ένωσης που δεν περιέχει ρητή παραπομπή στο δίκαιο των κρατών μελών για τον προσδιορισμό του νοήματος και του περιεχομένου της πρέπει, κατά κανόνα, να ερμηνεύεται κατά τρόπο αυτοτελή και ενιαίο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180807">7ης Αυγούστου 2018</DATE>, <NAME.CASE>Bichat κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑61/17, C‑62/17 και C‑72/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:653">EU:C:2018:653</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, στην έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>διαδίκων<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/> του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού πρέπει να δοθεί ερμηνεία αυτοτελής και ενιαία στην έννομη τάξη της Ένωσης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Συναφώς, πρέπει να διαπιστωθεί, αφενός, ότι το γράμμα του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 δεν επιτρέπει να συναχθεί με βεβαιότητα ότι στην έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>διαδίκων<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/> δεν περιλαμβάνεται επίσης και ο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>προσθέτως παρεμβαίνων<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Αφετέρου, όσον αφορά τις αμφιβολίες που διατύπωσε το αιτούν δικαστήριο σχετικά με το ζήτημα της ερμηνείας της έννοιας των <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>διαδίκων<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/>, λόγω ενδεχόμενης ασυνέπειας στην απόδοση του κανονισμού 861/2007 στη σλοβακική γλώσσα, πρέπει να υπομνησθεί ότι οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης πρέπει να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται κατά ομοιόμορφο τρόπο με βάση τις αποδόσεις τους σε όλες τις γλώσσες της Ένωσης. Σε περίπτωση διαστάσεως μεταξύ των αποδόσεων ρυθμίσεως του δικαίου της Ένωσης στις διάφορες γλώσσες, η επίμαχη διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται βάσει της όλης οικονομίας και του σκοπού που επιδιώκεται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160301">1ης Μαρτίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Alo και Osso</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑443/14 και C‑444/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:127">EU:C:2016:127</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Όσον αφορά την όλη οικονομία του κανονισμού 861/2007, επιβάλλεται να υπομνησθεί, όπως επισήμανε και το αιτούν δικαστήριο, ότι ο κανονισμός αυτός ρυθμίζει μόνο τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αιτούντος και του καθού της κύριας δίκης. Επομένως, τα έντυπα Α και Γ που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα Ι και ΙΙΙ του κανονισμού αυτού πρέπει να συμπληρώνονται αντιστοίχως από τον αιτούντα, ήτοι από τον <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>ενάγοντα<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/> όσον αφορά το έντυπο Α και, από τον καθού, ήτοι τον <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>εναγόμενο<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> όσον αφορά το έντυπο Γ. Αντιθέτως, εκτός από τις ενότητες των εντύπων που ο κανονισμός 861/2007 επιφυλάσσει στο αρμόδιο δικαστήριο, δεν προβλέπεται άλλη ενότητα προοριζόμενη για άλλα πρόσωπα που ενδεχομένως εμπλέκονται στη διαφορά της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, από την όλη οικονομία του κανονισμού 861/2007 μπορεί να συναχθεί ότι δεν προβλέφθηκε η συμμετοχή προσθέτως παρεμβαινόντων στις διαφορές που εμπίπτουν στην εφαρμογή του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται από τον ίδιο τον σκοπό του κανονισμού 861/2007. Πράγματι, οι αιτιολογικές σκέψεις 7 και 8 καθώς και το άρθρο 1 του ως άνω κανονισμού τονίζουν το γεγονός ότι ο σκοπός της προαιρετικής ευρωπαϊκής διαδικασίας είναι τριπλός. Η διαδικασία αυτή σκοπεί να<?PAGE NO="6"?> καταστήσει δυνατή την απλούστερη, ταχύτερη και με μειωμένο κόστος επίλυση διασυνοριακών μικροδιαφορών. Ο σκοπός αυτός, όμως, δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αν η θεσπιζόμενη διαδικασία επέτρεπε τη συμμετοχή τρίτου προσώπου, όπως είναι ο προσθέτως παρεμβαίνων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει επίσης να υπομνησθεί, όπως επισήμαναν η Σλοβακική Κυβέρνηση και η Επιτροπή με τις παρατηρήσεις τους, ότι ο νομοθέτης της Ένωσης, κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΕ) 2015/2421, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20151216">16ης Δεκεμβρίου 2015</DATE>, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού 861/2007 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="341" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2015">ΕΕ 2015, L 341, σ. 1</REF.DOC.OJ>), εξέφρασε την επιθυμία να μη διευρυνθεί ο ορισμός των υποθέσεων διασυνοριακού χαρακτήρα, παρά την πρόταση της Επιτροπής προς την κατεύθυνση αυτή [COM(2013) 794 τελικό]. Η βούληση αυτή του νομοθέτη της Ένωσης δεν θα γινόταν σεβαστή αν η κατοικία προσθέτως παρεμβαίνοντος σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο του αιτούντος και του καθού αρκούσε για να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 821/2007 σε διαφορά όπως αυτή της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>διάδικοι<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/> καλύπτει μόνον τον αιτούντα και τον καθού της κύριας δίκης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του δευτέρου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Με το δεύτερο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν το άρθρο 2, παράγραφος 1, και το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι μια διαφορά εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού όταν ο αιτών και ο καθού έχουν την κατοικία τους στο ίδιο κράτος μέλος με αυτό της έδρας του δικάζοντος δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Συναφώς, αρκεί να υπομνησθεί ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 περιορίζει ρητώς το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού στις διαφορές διασυνοριακού χαρακτήρα. Το άρθρο 3 παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο με τη σκέψη 30 της παρούσας αποφάσεως, ορίζει ως διασυνοριακή υπόθεση μια διαφορά στην οποία ο αιτών και/ή ο καθού έχει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος του δικάζοντος δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, μια διαφορά όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στην οποία ο αιτών και ο καθού έχουν την κατοικία τους στο ίδιο κράτος μέλος με αυτό της έδρας του δικάζοντος δικαστηρίου, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 861/2007.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Χάριν πληρότητας, πρέπει να υπομνησθεί ότι, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού 861/2007, ο κανονισμός αυτός αποτελεί εργαλείο που έρχεται να προστεθεί, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, στις ήδη υπάρχουσες δυνατότητες που προσφέρουν οι νομοθεσίες των κρατών μελών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, το δικονομικό δίκαιο που είναι εφαρμοστέο στο κράτος μέλος όπου διεξάγεται η διαδικασία εξακολουθεί να εφαρμόζεται όταν η αξίωση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 861/2007. Σε τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού αυτού, εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να ενημερώσει σχετικώς τον ενάγοντα και, εάν αυτός δεν αποσύρει την αγωγή του, να την εκδικάσει σύμφωνα με το εφαρμοστέο δικονομικό δίκαιο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, και το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι διαφορά όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στην οποία ο αιτών και ο καθού έχουν την κατοικία τους ή τη συνήθη διαμονή τους στο ίδιο κράτος μέλος με αυτό της έδρας του δικάζοντος δικαστηρίου, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="7"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δέκατο τμήμα) αποφαίνεται:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 861/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20070711">11ης Ιουλίου 2007</DATE>, για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 517/2013 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20130513">13ης Μαΐου 2013</DATE>, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>διάδικοι<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/> καλύπτει μόνον τον αιτούντα και τον καθού της κύριας δίκης.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 2, παράγραφος 1, και το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 861/2007, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 517/2013, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι διαφορά όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, στην οποία ο αιτών και ο καθού έχουν την κατοικία τους ή τη συνήθη διαμονή τους στο ίδιο κράτος μέλος με αυτό της έδρας του δικάζοντος δικαστηρίου, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>