|
15.9.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 371/134 |
P9_TA(2020)0194
Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich *
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2020)0070 – C9-0079/2020 – 2020/0030(NLE))
(Konsultacja)
(2021/C 371/26)
Parlament Europejski,
|
— |
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2020)0070), |
|
— |
uwzględniając art. 148 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C9-0079/2020), |
|
— |
uwzględniając art. 82 Regulaminu, |
|
— |
uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A9-0124/2020), |
|
1. |
zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
|
2. |
zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
|
3. |
zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament; |
|
4. |
zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji; |
|
5. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
Poprawka 1
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 1
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 2
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 2
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 3
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 3
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 4
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 4
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 5
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 5
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 6
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 6
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 37
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 7
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 8
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 8
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 9
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 9
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 10
Wniosek dotyczący decyzji
Motyw 10
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
||||
|
|
Poprawka 11
Wniosek dotyczący decyzji
Artykuł 2 – akapit 1 a (nowy)
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
|
Wytyczne ujęte w załączniku zostaną poddane przeglądowi nie później niż po roku od ich przyjęcia w celu uwzględnienia kryzysu związanego z COVID-19 oraz jego skutków społecznych i wpływu na zatrudnienie, a także w trosce o lepszą reakcję w razie podobnych kryzysów w przyszłości. W celu wzmocnienia demokratycznego podejmowania decyzji Parlament Europejski zostanie zaangażowany na równi z Radą w określenie zintegrowanych wytycznych w sprawie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. |
Poprawka 12
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 5 – akapit 1
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny aktywnie promować zrównoważoną społeczną gospodarkę rynkową oraz ułatwiać i wspierać inwestycje prowadzące do tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy. W tym celu powinny eliminować przeszkody , na które napotykają przedsiębiorstwa przy zatrudnianiu pracowników, promować odpowiedzialną przedsiębiorczość i rzeczywiste samozatrudnienie, a zwłaszcza wspierać tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, w tym poprzez dostęp do finansowania. Państwa członkowskie powinny aktywnie promować rozwój gospodarki społecznej, sprzyjać innowacjom społecznym i wspierać przedsiębiorstwa społeczne oraz zachęcać do tych innowacyjnych form zatrudnienia, dzięki którym powstają miejsca pracy i korzyści społeczne na szczeblu lokalnym. |
Państwa członkowskie powinny aktywnie promować pełne, wartościowe zatrudnienie oparte na zdrowej gospodarce. Uznając, że inwestycje państwowe odgrywają kluczową rolę w tworzeniu miejsc pracy, państwa członkowskie powinny dokonywać znacznych inwestycji publicznych oraz realizować inteligentną i ambitną politykę zatrudnienia w celu tworzenia miejsc pracy. Państwa członkowskie powinny dostosowywać swoją politykę zatrudnienia i koordynować na szczeblu unijnym wdrażanie najlepszych praktyk w zakresie tymczasowych środków chroniących wszystkich pracowników i rynki pracy. Środki takie powinny obejmować dofinansowanie wynagrodzeń; wsparcie dochodu i rozszerzenie programów świadczeń dla bezrobotnych; przedłużenie płatnego urlopu chorobowego i urlopu opiekuńczego oraz systemu pracy na odległość. Państwa członkowskie powinny wspierać transformację europejskich przedsiębiorstw mającą na celu osiągnięcie stanu samowystarczalności, w szczególności pod względem środków ochrony indywidualnej i wyrobów medycznych. Państwa członkowskie powinny zwiększyć wsparcie dla przedsiębiorstw borykających się ze skutkami kryzysu, pod warunkiem że zatrzymają one cały swój personel. Państwa członkowskie powinny również rozważyć zawieszenie zwolnień z pracy w czasie kryzysu. Państwa członkowskie powinny zagwarantować udział partnerów społecznych w opracowywaniu i wdrażaniu tych środków. Środki te należy utrzymać w mocy do czasu pełnej odbudowy gospodarczej , po czym należy je stopniowo wycofać. Szczególną uwagę należy zwrócić na zagwarantowanie praw i miejsc pracy pracowników mobilnych i przygranicznych, których silnie dotknęło zamknięcie granic. Państwa członkowskie powinny promować odpowiedzialną przedsiębiorczość , w tym wśród kobiet i ludzi młodych, oraz rzeczywiste samozatrudnienie, a zwłaszcza wspierać tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, w tym poprzez dostęp do finansowania. Państwa członkowskie powinny aktywnie promować rozwój gospodarki o obiegu zamkniętym i gospodarki społecznej, sprzyjać innowacjom społecznym i wspierać przedsiębiorstwa społeczne , a także wzmacniać ich trwałość, oraz zachęcać do tych form zatrudnienia, dzięki którym powstają miejsca pracy i które przynoszą korzyści społeczne na szczeblu lokalnym , w szczególności w sektorach strategicznych o wysokim potencjale wzrostu takich jak sektor cyfrowy i sektor zielonej gospodarki. W tym względzie należy również wdrożyć polityki wspierające tworzenie miejsc pracy, w szczególności w usługach publicznych lub prywatnych świadczonych w interesie ogólnym, zwłaszcza w zakresie opieki nad dziećmi, opieki zdrowotnej i mieszkalnictwa. |
Poprawka 13
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 5 – akapit 2
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Należy przenieść obciążenia podatkowe z pracy na inne źródła opodatkowania, które mają bardziej korzystny wpływ na zatrudnienie i wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu. Należy przy tym , zgodnie z celami klimatycznymi i środowiskowymi, uwzględnić efekt redystrybucyjny systemu podatkowego i jednocześnie zadbać o ochronę przychodów na potrzeby odpowiedniej ochrony socjalnej i wydatków zorientowanych na pobudzanie wzrostu . |
Należy przenieść opodatkowanie z pracy na inne źródła , w przypadku których będzie ono miało mniej szkodliwy wpływ na zatrudnienie i zrównoważony wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu. Należy przy tym zapewnić pełną zgodność z celami zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych i z celami klimatycznymi i środowiskowymi określonymi w Europejskim Zielonym Ładzie , zwiększając redystrybucyjny efekt systemu podatkowego , a jednocześnie dbając o ochronę przychodów na potrzeby odpowiedniej ochrony socjalnej i inwestycji publicznych . |
Poprawka 14
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 5 – akapit 3
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie, które wprowadziły krajowe mechanizmy ustalania ustawowych wynagrodzeń minimalnych, powinny zapewnić skuteczne zaangażowanie partnerów społecznych w sposób przejrzysty i przewidywalny, umożliwiający dostosowanie wynagrodzeń w reakcji na zmiany wydajności i zapewniający sprawiedliwe wynagrodzenia pozwalające na godny poziom życia , zwracając szczególną uwagę na grupy o niższych i średnich dochodach w celu osiągnięcia pozytywnej konwergencji. Mechanizmy te powinny uwzględniać wyniki gospodarcze w różnych regionach i sektorach. Z myślą o ustalaniu płac państwa członkowskie powinny wspierać dialog społeczny i rokowania zbiorowe . Państwa członkowskie i partnerzy społeczni powinni, z poszanowaniem praktyk krajowych, zapewnić wszystkim pracownikom odpowiednie i sprawiedliwe wynagrodzenie w drodze układów zbiorowych lub odpowiednie ustawowe płace minimalne, uwzględniając ich wpływ na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących. |
Polityki, dzięki którym sprawiedliwe wynagrodzenia zapewnią godziwe standardy życia, są nadal ważne dla tworzenia miejsc pracy i ograniczenia ubóstwa w Unii, podobnie jak polityki zapewniające kompatybilność płatnej pracy i uprawnień do świadczeń państwowych kompensujących bariery napotykane przez zmarginalizowane grupy. Państwa członkowskie, które wprowadziły krajowe mechanizmy ustalania ustawowych wynagrodzeń minimalnych, powinny zapewnić w sposób przejrzysty i przewidywalnyskuteczne zaangażowanie partnerów społecznych wodpowiednią procedurę ustalania płac. Ewolucja wynagrodzeń minimalnych powinna uwzględniać ewolucję wydajności , aby przeciwdziałać niepewnym formom zatrudnienia i ubóstwu pracujących , ze zwróceniem szczególnej uwagi na grupy o niższych i średnich dochodach w celu osiągnięcia pozytywnej konwergencji. Mechanizmy te powinny uwzględniać wskaźniki ubóstwa w poszczególnych państwach członkowskich oraz wyniki gospodarcze w różnych regionach i sektorach. Państwa członkowskie powinny wzmocnić dialog społeczny i podjąć działania na rzecz poszerzenia zakresu stosowania rokowań zbiorowych . Państwa członkowskie lub partnerzy społeczni powinni, z poszanowaniem praktyk krajowych oraz niezależności partnerów społecznych , położyć kres dyskryminacji płacowej ze względu na wiek lub płeć oraz zapewnić wszystkim pracownikom odpowiednie i sprawiedliwe wynagrodzenie w drodze układów zbiorowych lub odpowiednie ustawowe płace minimalne, uwzględniając ich pozytywny wpływ na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących. |
Poprawka 15
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 5 – akapit 3 a (nowy)
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
|
Państwa członkowskie będą mogły zwrócić się o pomoc w ramach instrumentu tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia ryzyka bezrobocia w związku z sytuacją nadzwyczajną (SURE). Państwa członkowskie powinny dopilnować, by ta pomoc finansowa była udzielana wyłącznie przedsiębiorstwom przestrzegającym stosownych układów zbiorowych. Państwa członkowskie powinny dopilnować, by przedsiębiorstwa będące beneficjentami powstrzymały się od skupowania akcji własnych lub wypłacania dywidend akcjonariuszom i premii kadrze zarządzającej oraz by nie były zarejestrowane w rajach podatkowych. |
Poprawka 16
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 6 – akapit 1
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
W kontekście zmian technologicznych i środowiskowych oraz zmian demograficznych państwa członkowskie powinny promować zrównoważony rozwój, wydajność, szanse na zatrudnienie i kapitał ludzki , wspierając odpowiednią wiedzę, umiejętności i kompetencje w ciągu całego życia, reagując na obecne i przyszłe potrzeby rynku pracy. Państwa członkowskie powinny również dostosować swoje systemy kształcenia i szkolenia i podejmować odpowiednie inwestycje w tym sektorze w celu zapewnienia wysokiej jakości edukacji włączającej, obejmującej kształcenie i szkolenie zawodowe. Powinny współpracować z partnerami społecznymi, organizatorami kształcenia i szkolenia, przedsiębiorstwami oraz pozostałymi zainteresowanymi stronami, aby zaradzić strukturalnym słabościom systemów kształcenia i szkolenia oraz poprawić ich jakość i dopasowanie do potrzeb rynku pracy, również w celu umożliwienia ekologicznej transformacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na wyzwania związane z zawodem nauczyciela. Systemy kształcenia i szkolenia powinny wyposażyć wszystkich uczących się w kluczowe kompetencje, w tym umiejętności podstawowe i cyfrowe, a także umiejętności przekrojowe, które powinny stać się podstawą zdolności przystosowania się w późniejszym okresie życia. Państwa członkowskie powinny dążyć do zapewnienia transferu uprawnień do szkoleń w przypadku zmian w karierze zawodowej, w tym , w stosownych przypadkach, poprzez indywidualne konta edukacyjne. Powinny one umożliwiać każdemu przewidywanie i lepsze dostosowanie się do potrzeb rynku pracy, w szczególności poprzez ciągłe przekwalifikowywanie się i podnoszenie umiejętności, z myślą o wspieraniu sprawiedliwej i zrównoważonej transformacji dla wszystkich, poprawy wyników społecznych, eliminowaniu niedoborów na rynku pracy i poprawie ogólnej odporności gospodarki na wstrząsy. |
W kontekście ciągłych zmian technologicznych i środowiskowych, zmian demograficznych i obecnych wyzwań państwa członkowskie powinny promować prawa socjalne, zrównoważony rozwój, wydajność, szanse na zatrudnienie i ludzkie zdolności , wspierając odpowiednią wiedzę, umiejętności i kompetencje w ciągu całego życia, reagując w ten sposób na obecny kryzys bezrobocia oraz zaspokajając aktualne i przyszłe potrzeby rynku pracy. Potrzeby państw członkowskich w zakresie przekwalifikowania i podnoszenia kwalifikacji siły roboczej w reakcji na kryzys powinny zostać wsparte inwestycjami w publiczne systemy kształcenia i szkolenia w celu zapewnienia wysokiej jakości edukacji włączającej, obejmującej kształcenie i szkolenie zawodowe oraz formalne i nieformalne uczenie się przez całe życie . Państwa członkowskie powinny współpracować z partnerami społecznymi, organizatorami kształcenia i szkolenia, przedsiębiorstwami , społecznymi organizacjami pozarządowymi oraz innymi stosownymi zainteresowanymi stronami, aby zaradzić strukturalnym i nowym słabościom systemów kształcenia i szkolenia oraz poprawić ich jakość i dopasowanie do potrzeb rynku pracy . Państwa członkowskie powinny zaspokajać potrzeby sektorów borykających się ze stałym niedoborem wykwalifikowanej siły roboczej , również w celu umożliwienia jednoczesnej transformacji ekologicznej oraz zmian technologicznych i cyfrowych ukierunkowanych na stosowanie rozwiązań wykorzystujących sztuczną inteligencję . Szczególną uwagę należy zwrócić na wyzwania związane z zawodem nauczyciela. Systemy kształcenia i szkolenia powinny wyposażyć wszystkich uczących się w kluczowe kompetencje, w tym w umiejętności podstawowe i cyfrowe, a także umiejętności przekrojowe, które powinny stać się podstawą zdolności przystosowania się w późniejszym okresie życia oraz powinny przygotowywać nauczycieli do przekazywania tych umiejętności uczniom . Państwa członkowskie powinny dążyć do zapewnienia transferu uprawnień do szkoleń w przypadku zmian w karierze zawodowej, w tym poprzez indywidualne konta edukacyjne. Powinny one jednocześnie gwarantować, że takie podejście nie zagrozi humanistycznemu charakterowi edukacji ani aspiracjom jednostek. Kluczowe znaczenia ma to, by państwa członkowskie podjęły wczesne działania w celu uniknięcia wystąpienia u osób i w całych społeczeństwach negatywnego wpływu pozostawania poza rynkiem pracy, w szczególności poprzez ciągłe przekwalifikowywanie się i podnoszenie umiejętności, z myślą o wspieraniu sprawiedliwej i zrównoważonej transformacji dla wszystkich przy zapewnieniu wystarczającego zakresu i poziomu świadczeń dla osób bezrobotnych, poprawie wyników społecznych, wyeliminowaniu niedoborów na rynku pracy i zwiększeniu ogólnej odporności gospodarki na wstrząsy. |
Poprawka 17
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 6 – akapit 2
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny wspierać równe szanse dla wszystkich, rozwiązując problem nierówności w systemach kształcenia i szkolenia i zapewniając dostęp do dobrej jakościowo wczesnej edukacji. Powinny one przyczyniać się do podnoszenia ogólnego poziomu wykształcenia, zmniejszania liczby młodych ludzi wcześnie kończących naukę, zwiększania dostępu do szkolnictwa wyższego i podnoszenia odsetka osób kończących studia oraz zwiększania uczestnictwa dorosłych w ustawicznym uczeniu się, w szczególności wśród osób uczących się pochodzących ze środowisk w niekorzystnej sytuacji i posiadających najniższe kwalifikacje. Biorąc pod uwagę nowe wyzwania związane z transformacją społeczeństw: cyfrową, ekologiczną i demograficzną, państwa członkowskie powinny upowszechniać uczenie się oparte na pracy w ramach systemów kształcenia i szkolenia zawodowego (w tym poprzez skuteczne przygotowanie zawodowe wysokiej jakości) oraz zwiększyć liczbę absolwentów w dziedzinie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM), zarówno na etapie średniego poziomu kształcenia i szkolenia zawodowego, jak i szkolnictwa wyższego. Ponadto państwa członkowskie powinny w większym stopniu dostosować szkolnictwo wyższe i badania naukowe do potrzeb rynku pracy, poprawić monitorowanie i prognozowanie zapotrzebowania na umiejętności, zwiększyć widoczność i porównywalność umiejętności, w tym nabytych za granicą, oraz poprawić możliwości uznawania i walidacji umiejętności i kompetencji nabytych poza systemem formalnego kształcenia i szkolenia. Państwa członkowskie powinny zwiększyć ofertę elastycznych formuł ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego, ulepszyć ją oraz doprowadzić do jej szerszego wykorzystywania. Państwa członkowskie powinny również wspierać osoby dorosłe o niskich umiejętnościach zawodowych w utrzymywaniu ich szans na zatrudnienie oraz w rozwijaniu tych szans w perspektywie długofalowej, zwiększając dostęp do wysokiej jakości możliwości uczenia się oraz zachęcając do korzystania z nich, poprzez realizację ścieżek poprawy umiejętności obejmujących ocenę umiejętności, ofertę kształcenia i szkolenia odpowiadającą możliwościom na rynku pracy oraz walidację i uznawanie nabytych umiejętności. |
Państwa członkowskie powinny wspierać równe szanse dla wszystkich, eliminując nierówności w systemach kształcenia i szkolenia i zapewniając dostęp do dobrej jakościowo i powszechnej włączającej wczesnej edukacji. Powinny one przyczyniać się do podnoszenia ogólnego poziomu wykształcenia, zmniejszania liczby młodych ludzi przedwcześnie kończących naukę, zwiększania dostępu do szkolnictwa wyższego i podnoszenia odsetka osób kończących studia oraz zwiększania uczestnictwa dorosłych w ustawicznym uczeniu się, w szczególności wśród osób uczących się pochodzących ze środowisk w niekorzystnej sytuacji i często posiadających najniższe kwalifikacje. Biorąc pod uwagę nowe wyzwania związane z transformacją społeczeństw: cyfrową, ekologiczną i demograficzną, a także panujące stereotypy związane z płcią, państwa członkowskie powinny upowszechniać uczenie się oparte na pracy w ramach systemów kształcenia i szkolenia zawodowego (w tym poprzez skuteczne przygotowanie zawodowe wysokiej jakości) oraz , nie lekceważąc znaczenia ciągłych inwestycji w nauki humanistyczne, zwiększyć liczbę absolwentów w dziedzinie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki (STEM) dzięki zastosowaniu podejścia opartego na równowadze płci , zarówno na etapie średniego poziomu kształcenia i szkolenia zawodowego, jak i szkolnictwa wyższego. Ponadto w stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny w większym stopniu dostosować szkolnictwo wyższe i badania naukowe do potrzeb rynku pracy, wzmocnić dualne i kooperacyjne systemy kształcenia zawodowego, poprawić monitorowanie i prognozowanie zapotrzebowania na umiejętności, zwiększyć widoczność i porównywalność umiejętności, w tym nabytych za granicą, oraz poprawić możliwości uznawania i formalnej walidacji umiejętności i kompetencji nabytych zarówno w ramach systemu formalnego kształcenia i szkolenia , jak i poza nim . Państwa członkowskie powinny zwiększyć ofertę bardziej elastycznych i włączających formuł ustawicznego kształcenia i szkolenia zawodowego, ulepszyć ją oraz doprowadzić do jej szerszego wykorzystywania. Państwa członkowskie powinny również inwestować w miejsca pracy i w systemy ochrony socjalnej dla osób niezdolnych do przekwalifikowania się, wspierać za pośrednictwem usług publicznych osoby dorosłe o niskich umiejętnościach zawodowych , pomagając im w zyskaniu dostępu do stabilnych miejsc pracy wysokiej jakości, w utrzymywaniu ich szans na zatrudnienie oraz w rozwijaniu tych szans w perspektywie długofalowej, zwiększając dostęp do wysokiej jakości możliwości uczenia się oraz zachęcając do korzystania z nich, poprzez realizację ścieżek poprawy umiejętności obejmujących ocenę umiejętności, ofertę kształcenia i szkolenia odpowiadającą możliwościom na rynku pracy oraz walidację i uznawanie nabytych umiejętności. Należy zachęcać do ustanowienia prawa do płatnego urlopu szkoleniowego, zgodnie ze stosownymi konwencjami Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) umożliwiającymi pracownikom udział w programach szkoleniowych w godzinach pracy. Państwa członkowskie powinny przyjąć niezbędne środki w celu poprawy nauczania i szkolenia na odległość, zapewniając wszystkim ich dostępność i w pełni uwzględniając potrzeby osób z niepełnosprawnościami. |
Poprawka 18
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 6 – akapit 3
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom bezrobotnym i biernym zawodowo skuteczną, terminową, skoordynowaną i dostosowaną do potrzeb pomoc, wspierając ich w poszukiwaniu pracy, szkoleń, przekwalifikowywaniu i gwarantując dostęp do innych usług pomocniczych. Należy dążyć do jak najwcześniejszego opracowywania kompleksowych strategii uwzględniających pogłębioną ocenę indywidualną , mających na celu zapobieganie bezrobociu długotrwałemu i strukturalnemu oraz jego znaczne ograniczenie . Należy nadal zajmować się bezrobociem osób młodych i problemem młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się; w tym celu należy zapobiegać wczesnemu kończeniu nauki oraz strukturalnie udoskonalić przechodzenie od kształcenia do zatrudnienia, w tym poprzez pełne wdrożenie gwarancji dla młodzieży (15). |
Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom bezrobotnym skuteczną, terminową, skoordynowaną i dostosowaną do potrzeb pomoc, wspierając ich w poszukiwaniu pracy, szkoleń, przekwalifikowywaniu i gwarantując dostęp do innych usług pomocniczych , w szczególności w obszarze zdrowia i mieszkalnictwa . Należy dążyć do jak najwcześniejszego opracowywania kompleksowych strategii uwzględniających pogłębioną ocenę indywidualnej sytuacji osób bezrobotnych , mających na celu zapobiegnięcie ryzyku wzrostu długotrwałego i strukturalnego bezrobocia oraz jego znaczne zmniejszenie, w tym strategii na rzecz zmniejszenia bezrobocia wśród osób z niepełnosprawnościami i innych grup w niekorzystnej sytuacji. Państwa członkowskie powinny, przy udziale partnerów społecznych, ustanowić lub usprawnić mechanizmy i systemy wspierające przekwalifikowanie zawodowe, przy wsparciu z Europejskiego Funduszu Społecznego . Należy nadal starać się zaradzić bezrobociu ludzi młodych, niepewnym warunkom pracy ludzi młodych i problemowi młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się , traktując je jako jeden z priorytetów. W tym celu należy zapobiegać wczesnemu kończeniu nauki , zapewnić dostęp do kształcenia ukierunkowanego na przyszłościowe sektory, takie jak zielona gospodarka i gospodarka cyfrowa, w ramach strukturalnego usprawnienia przejścia od kształcenia do zatrudnienia oraz dostęp do wysokiej jakości zatrudnienia , aby przeciwdziałać niepewnym formom zatrudnienia wśród ludzi młodych. Kwestią tą należy zająć się również za pośrednictwem odnowionej i skutecznej gwarancji dla młodzieży zdolnej zaoferować wysokiej jakości oferty pracy, kształcenia lub szkolenia i faktycznie angażującej wszystkie zainteresowane strony . |
Poprawka 19
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 6 – akapit 4
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny dążyć do usunięcia przeszkód i czynników zniechęcających do uczestnictwa w rynku pracy oraz zapewniać zachęty do uczestnictwa w nim, zwłaszcza w odniesieniu do osób o niskich dochodach oraz drugich żywicieli rodziny oraz osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Państwa członkowskie powinny wspierać dostosowywanie środowiska pracy do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w tym poprzez ukierunkowaną pomoc finansową i usługi umożliwiające takim osobom uczestnictwo w rynku pracy i w życiu społeczeństwa. |
Państwa członkowskie powinny dążyć do usunięcia przeszkód i czynników zniechęcających do udziału w rynku pracy oraz zapewniać zachęty do udziału w nim, zwłaszcza w odniesieniu do grup w niekorzystnej sytuacji oraz osób najbardziej oddalonych od rynku pracy. Państwa członkowskie powinny wspierać dostosowywanie środowiska pracy do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w tym poprzez ukierunkowaną pomoc finansową i usługi umożliwiające takim osobom uczestnictwo w rynku pracy i w życiu społeczeństwa. |
Poprawka 20
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 6 – akapit 5
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny zapewnić równość płci i większe uczestnictwo kobiet w rynku pracy, w tym poprzez zapewnienie równych szans i równych możliwości rozwoju kariery oraz wyeliminowanie przeszkód na drodze do zajmowania stanowisk przywódczych na wszystkich szczeblach decyzyjnych w życiu politycznym. Należy zająć się kwestią zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć oraz zapewnić równe wynagrodzenie za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości oraz przejrzystość wynagrodzeń. Należy promować godzenie życia zawodowego z rodzinnym i osobistym zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn, szczególnie poprzez zapewnienie dostępu do przystępnych cenowo usług opieki długoterminowej i wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem. Państwa członkowskie powinny zapewnić rodzicom oraz innym osobom pełniącym obowiązki opiekunów dostęp do odpowiednich urlopów ze względów rodzinnych oraz do elastycznej organizacji pracy, tak by umożliwić im godzenie życia zawodowego z rodzinnym i osobistym, oraz powinny promować wyważone wykorzystanie tych rozwiązań przez kobiety i mężczyzn. |
Państwa członkowskie powinny zapewnić równość płci i większe uczestnictwo kobiet w rynku pracy, w tym poprzez zapewnienie równych szans i równych możliwości rozwoju kariery oraz wyeliminowanie przeszkód na drodze do zajmowania stanowisk przywódczych na wszystkich szczeblach decyzyjnych w życiu politycznym. Państwa członkowskie powinny dołożyć wszelkich starań, by zatwierdzić i wdrożyć minimalny odsetek zaproponowany we wniosku dotyczącym dyrektywy w sprawie poprawy równowagi płci w organach spółek (1a) . Należy wyeliminować lukę płacową, lukę emerytalną i lukę w zatrudnieniu między kobietami a mężczyznami. Należy odpowiednio dowartościować okres urlopu macierzyńskiego i rodzicielskiego zarówno pod względem składek, jak i pod względem uprawnień emerytalnych, aby odzwierciedlić znaczenie wychowania przyszłych pokoleń, w szczególności w kontekście starzenia się społeczeństwa. Należy zapewnić równe wynagrodzenie za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości oraz przejrzystość wynagrodzeń , w tym poprzez ustanowienie wskaźnika równości płac opartego na porównaniu wynagrodzenia kobiet i mężczyzn . Należy promować godzenie życia zawodowego z rodzinnym i osobistym zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn, szczególnie poprzez zapewnienie dostępu do przystępnych cenowo usług opieki długoterminowej oraz wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem oraz edukacji i opieki przez całe życie . Państwa członkowskie powinny zapewnić rodzicom oraz innym osobom pełniącym obowiązki opiekunów dostęp do odpowiednich urlopów ze względów rodzinnych oraz do elastycznej organizacji pracy, tak by umożliwić im godzenie życia zawodowego z rodzinnym i osobistym, oraz powinny promować wyważone wykorzystanie tych rozwiązań przez kobiety i mężczyzn. Ostatecznie powinny one przejść na pełnopłatne urlopy macierzyńskie i ojcowskie. |
Poprawka 21
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 7 – akapit 1
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Aby wykorzystać dynamiczną i wydajną siłę roboczą oraz nowe modele pracy i nowe modele biznesowe, państwa członkowskie powinny współpracować z partnerami społecznymi w kwestiach sprawiedliwych, przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy, zapewniając równowagę między prawami a obowiązkami. Powinny zmniejszyć segmentację na rynkach pracy oraz zapobiegać jej, zwalczać pracę nierejestrowaną i wspierać przechodzenie do zatrudnienia na czas nieokreślony. Przepisy dotyczące ochrony zatrudnienia, prawo pracy i instytucje powinny zapewniać zarówno warunki sprzyjające zatrudnieniu, jak i konieczną elastyczność dla pracodawców, aby mogli oni sprawnie dostosowywać się do zmian gospodarczych , przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz zdrowego, bezpiecznego i dobrze dostosowanego środowiska pracy dla pracowników, przy zapewnieniu ochrony praw pracowniczych i ochrony socjalnej. Należy zapobiegać powstawaniu stosunków pracy prowadzących do niepewnych warunków pracy, w tym w przypadku osób pracujących za pośrednictwem platform internetowych , i należy zwalczać nadużywanie nietypowych umów o pracę. Osobom, które zostały zwolnione w sposób niesprawiedliwy, należy zapewnić dostęp do skutecznego i bezstronnego rozstrzygania sporów oraz prawo do dochodzenia roszczeń, w tym do odpowiedniej rekompensaty. |
Aby wykorzystać dynamiczną i wydajną siłę roboczą oraz nowe modele pracy i nowe modele biznesowe, państwa członkowskie powinny współpracować z partnerami społecznymi w kwestiach sprawiedliwych, przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy, zapewniając równowagę między prawami a obowiązkami. Komisja i państwa członkowskie powinny podjąć konkretne działania w celu wsparcia i wzmocnienia dialogu społecznego na wszystkich szczeblach oraz rokowań zbiorowych, w tym na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/38/WE (1a) . Powinny zmniejszyć segmentację na rynkach pracy oraz zapobiegać jej, zwalczać pracę nierejestrowaną oraz fikcyjne samozatrudnienie i wspierać przechodzenie do zatrudnienia na czas nieokreślony. Przepisy dotyczące ochrony zatrudnienia, prawo pracy i instytucje powinny zapewniać warunki sprzyjające tworzeniu stabilnych miejsc pracy wysokiej jakości , przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz zdrowego, bezpiecznego i dobrze dostosowanego środowiska pracy dla pracowników oraz przy zapewnieniu ochrony praw pracowniczych i godnej ochrony socjalnej. Powinny one również współpracować z przedstawicielami związków zawodowych, aby zapewnić zdrowe i bezpieczne środowisko pracy, zwracając szczególną uwagę na zapobieganie wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym. Należy zapobiegać powstawaniu stosunków pracy prowadzących do niepewnych warunków pracy i konkurencji płacowej , w tym w przypadku osób pracujących za pośrednictwem platform internetowych . Nie powinno dochodzić do nadużywania nietypowych umów o pracę. Państwa członkowskie powinny dopilnować, by wszyscy pracownicy rzeczywiście korzystali ze sprawiedliwych warunków pracy, praw socjalnych, dostępu do odpowiedniej ochrony socjalnej oraz z lepszej reprezentacji. W tym celu państwa członkowskie powinny w pełni wdrożyć Konwencję OP z 1947 r. dotyczącą inspekcji pracy w przemyśle i handlu oraz inwestować w skuteczne inspekcje pracy prowadzone przez wystarczająco uprawnione właściwe organy, koordynować w ramach Europejskiego Urzędu ds. Pracy wysiłki na rzecz zwalczania nadużyć transgranicznych i współpracować w tej dziedzinie. Osobom, które zostały zwolnione w sposób niesprawiedliwy, należy zapewnić dostęp do skutecznego i bezstronnego rozstrzygania sporów oraz prawo do dochodzenia roszczeń, w tym do odpowiedniej rekompensaty. Państwa członkowskie powinny korzystać z danych europejskiej sieci publicznych służb zatrudnienia i agencji unijnych w celu ustalenia dobrych praktyk opartych na wiarygodnych dowodach, promowania wzajemnego uczenia się i wspierania większej koordynacji polityki zatrudnienia. |
Poprawka 22
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 7 – akapit 2
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Celem polityki powinno być zwiększanie i wspieranie uczestnictwa w rynku pracy, lepsze dostosowywanie podaży umiejętności do popytu na nie oraz promowanie przemian na rynku pracy . Państwa członkowskie powinny skutecznie aktywizować tych, którzy mogą uczestniczyć w rynku pracy, oraz umożliwiać im to uczestnictwo. Powinny zwiększyć skuteczność aktywnych polityk rynku pracy poprzez lepsze ich ukierunkowanie, zwiększenie ich oddziaływania i zasięgu oraz lepsze powiązanie ich ze wsparciem dochodu osób bezrobotnych , gdy osoby te poszukują zatrudnienia , i w oparciu o ich prawa i obowiązki . Celem państw członkowskich powinno być usprawnienie i zwiększenie skuteczności publicznych służb zatrudnienia, tak by zapewniały one osobom poszukującym pracy terminowe i dostosowane wsparcie, wspieranie popytu na rynku pracy oraz wdrażanie zarządzania opartego na wynikach . |
Celem polityki powinno być zwiększanie i wspieranie uczestnictwa w rynku pracy, lepsze dostosowywanie do rynku pracy i sprzyjanie przemianom na rynku pracy, a w szczególności transformacji cyfrowej i ekologicznej, oraz zwiększanie zatrudnienia również na obszarach znajdujących się w niekorzystnej sytuacji . Państwa członkowskie powinny skutecznie zachęcać tych, którzy mogą uczestniczyć w rynku pracy, do znalezienia wartościowego zatrudnienia . Powinny zwiększyć skuteczność aktywnych polityk rynku pracy poprzez lepsze ich ukierunkowanie, zwiększenie ich oddziaływania i zasięgu oraz zapewnienie godziwego wsparcia dochodu osobom bezrobotnym , gdy osoby te poszukują zatrudnienia. Celem państw członkowskich powinno być usprawnienie i zwiększenie skuteczności publicznych służb zatrudnienia, również względem pracowników przygranicznych, tak by zapewniały one osobom poszukującym pracy terminowe i dostosowane wsparcie oraz wspieranie popytu na rynku pracy . Służby te powinny wyznaczyć sobie za cel zatrudnienie wysokiej jakości . |
Poprawka 23
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 7 – akapit 3
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny zapewniać osobom bezrobotnym odpowiednie świadczenia wypłacane przez rozsądny okres, odpowiednio do opłacanych przez te osoby składek i zgodnie z krajowymi zasadami kwalifikowalności. Tego rodzaju świadczenia nie powinny zniechęcać do szybkiego powrotu do zatrudnienia , powinny im natomiast towarzyszyć aktywne polityki rynku pracy . |
Państwa członkowskie powinny zapewniać osobom bezrobotnym odpowiednie świadczenia wypłacane przez wystarczający okres, odpowiednio do opłacanych przez te osoby składek i zgodnie z krajowymi zasadami kwalifikowalności. Powinna im towarzyszyć aktywna polityka rynku pracy realizowana przez publiczne służby zatrudnienia oraz wspieranie mechanizmów wzajemnego uczenia się między państwami członkowskimi . |
Poprawka 24
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 7 – akapit 4
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Należy odpowiednio wspierać mobilność osób uczących się i pracowników w celu zwiększenia szans na zatrudnienie, poprawy umiejętności i wykorzystania pełnego potencjału europejskiego rynku pracy , przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwych warunków dla wszystkich osób prowadzących działalność transgraniczną oraz wzmocnieniu współpracy administracyjnej między administracjami krajowymi w odniesieniu do pracowników mobilnych. Należy wyeliminować utrudniające mobilność przeszkody w zakresie kształcenia i szkolenia, emerytur zakładowych i indywidualnych oraz uznawania kwalifikacji, a także uprościć proces uznawania kwalifikacji. Państwa członkowskie powinny podjąć działania gwarantujące, aby procedury administracyjne nie utrudniały niepotrzebnie podejmowania aktywnego zatrudnienia przez pracowników z innych państw członkowskich, w tym pracowników transgranicznych . Państwa członkowskie powinny zapobiegać przypadkom nadużywania obowiązujących przepisów i zająć się przyczynami drenażu mózgów z niektórych regionów, wprowadzając odpowiednie środki na rzecz rozwoju regionalnego. |
Państwa członkowskie powinny wspierać mobilność pracowników w całej Europie, aby stwarzać nowe możliwości zatrudnienia dla pracowników. Należy odpowiednio wspierać mobilność osób uczących się w trakcie procesu kształcenia, w szczególności poprzez wzmocnienie programu mobilności ERASMUS+, który umożliwia osobom uczącym się poszerzanie wiedzy i podnoszenie umiejętności. Do mobilności należy również zachęcać pracowników w celu zwiększenia szans na zatrudnienie i rozwijania umiejętności , aby w pełni wykorzystać potencjał europejskiego rynku pracy . Jednocześnie należy zagwarantować wszystkim osobom prowadzącym działalność transgraniczną prawa i sprawiedliwe warunki pracy oraz możliwość przenoszenia uprawnień i świadczeń dzięki wzmocnieniu współpracy administracyjnej między administracjami krajowymi w odniesieniu do pracowników mobilnych. Należy wyeliminować utrudniające mobilność przeszkody w zakresie kształcenia i szkolenia, emerytur zakładowych i indywidualnych oraz uznawania kwalifikacji, a także uprościć proces uznawania kwalifikacji. Państwa członkowskie powinny podjąć działania gwarantujące, aby procedury administracyjne nie utrudniały niepotrzebnie podejmowania aktywnego zatrudnienia przez pracowników z innych państw członkowskich, w tym pracowników przygranicznych. Państwa członkowskie powinny zaangażować się w cyfryzację usług publicznych w dążeniu do ułatwienia sprawiedliwej mobilności pracowników, w szczególności w odniesieniu do koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Dla państw członkowskich ważne będzie, by przy wdrażaniu środków takich jak zamykanie granic w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się COVID-19 brać pod uwagę pracowników mobilnych, w tym pracowników przygranicznych, na przykład uwzględniając kwestie zdrowia i bezpieczeństwa, podatków, koordynacji i zabezpieczenia społecznego. Państwa członkowskie powinny zezwolić na kontynuowanie przekraczania granic przez pracowników mobilnych i przygranicznych, jeżeli zostanie to uznane za bezpieczne na podstawie wytycznych EU-OSHA dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa . Państwa członkowskie powinny zapobiegać przypadkom nadużywania obowiązujących przepisów i zająć się przyczynami drenażu mózgów z niektórych regionów, który jest szkodliwy dla rozwoju i atrakcyjności tych obszarów, w tym wprowadzając odpowiednie środki na rzecz rozwoju regionalnego. Państwa członkowskie powinny promować i stosować odpowiednie narzędzia unijne, takie jak sieć służb zatrudnienia EURES, oraz mnożyć partnerstwa transgraniczne w celu wspierania pracowników mobilnych w regionach transgranicznych. |
Poprawka 25
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 7 – akapit 5
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
W oparciu o istniejące praktyki krajowe i aby osiągnąć skuteczniejszy dialog społeczny i lepsze efekty społeczno-gospodarcze, państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe i rzeczywiste zaangażowanie partnerów społecznych w opracowywanie i realizację reform i polityk w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych oraz, w stosownych przypadkach, reform i polityk gospodarczych, również poprzez wspieranie wzmacniania zdolności partnerów społecznych. Państwa członkowskie powinny wspierać dialog społeczny i rokowania zbiorowe. Należy zachęcać partnerów społecznych do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które są dla nich istotne, przy pełnym poszanowaniu ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych. |
W oparciu o istniejące praktyki krajowe oraz aby promować i osiągnąć skuteczniejszy i intensywniejszy dialog społeczny , a także lepsze efekty społeczno-gospodarcze, państwa członkowskie powinny zapewnić terminowe i rzeczywiste zaangażowanie partnerów społecznych w opracowywanie i realizację reform i polityk w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych oraz, w stosownych przypadkach, reform i polityk gospodarczych, również poprzez wspieranie wzmacniania zdolności partnerów społecznych. Państwa członkowskie powinny wzmacniać i promować dialog społeczny i układy zbiorowe. Należy zachęcać partnerów społecznych do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które są dla nich istotne, przy pełnym poszanowaniu ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych. |
Poprawka 26
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 7 – akapit 6
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
W stosownych przypadkach i w oparciu o istniejące krajowe praktyki państwa członkowskie powinny uwzględniać doświadczenia w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych zebrane przez odpowiednie organizacje społeczeństwa obywatelskiego. |
W stosownych przypadkach i w oparciu o istniejące krajowe praktyki państwa członkowskie powinny uwzględniać doświadczenia w dziedzinie zatrudnienia i kwestii społecznych zebrane przez odpowiednie organizacje społeczeństwa obywatelskiego , w tym reprezentujące grupy napotykające przeszkody w dostępie do zatrudnienia wysokiej jakości . |
Poprawka 27
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 7 – akapit 6 a (nowy)
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
|
Zdrowe i bezpieczne miejsce pracy jest niezbędne, aby zwalczać zagrożenie zakażenia się wirusami oraz innymi chorobami i ich rozprzestrzeniania się. Państwa członkowskie powinny dopilnować, by pracodawcy brali odpowiedzialność za zdrowie i bezpieczeństwo swoich pracowników oraz by udzielali im oraz ich przedstawicielom odpowiednich informacji, przeprowadzali oceny ryzyka i podejmowali środki zapobiegawcze. Chodzi to między innymi o zredukowanie do zera liczby wypadków śmiertelnych przy pracy oraz zachorowań na nowotwory pochodzenia zawodowego, ustalenie wiążących dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego oraz uwzględnienie zawodowych zagrożeń sanitarnych i psychospołecznych, a także chorób zawodowych. Aby usprawnić funkcjonowanie rynków pracy, państwa członkowskie powinny inwestować w bezpieczeństwo i higienę pracy oraz dostarczać odpowiednie środki i przepisy inspektoratom pracy i przedstawicielom ds. BHP ze związków zawodowych. |
Poprawka 38
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik I – wytyczna 7 – akapit 6 b (nowy)
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
|
Państwa członkowskie powinny współpracować na rzecz zapewnienia systemów ochrony socjalnej pracownikom mobilnym, w tym osobom samozatrudnionym, wykonującym pracę w innym państwie członkowskim. Modernizacja systemu ochrony socjalnej powinna przyczynić się do poszanowania zasad europejskiego rynku pracy, zapewniając trwałą ochronę socjalną, która będzie powszechna i transgraniczna oraz pozbawiona luk w ochronie i w ostatecznym rozrachunku zagwarantuje wydajną siłę roboczą. |
Poprawka 29
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 7 – akapit 6 c (nowy)
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
|
Państwa członkowskie powinny zająć się skutkami kryzysu związanego z COVID-19 dla rynku pracy, wspierając pracowników, którzy tymczasowo znaleźli się na „bezrobociu technicznym”, ponieważ pracodawcy byli zmuszeni do zaprzestania świadczenia usług, a także wspierając osoby samozatrudnione i małe przedsiębiorstwa, aby umożliwić im zatrzymanie personelu i utrzymanie prowadzonej działalności. |
Poprawka 30
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 8 – akapit 1
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny promować rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu, otwarte dla wszystkich. Aby to osiągnąć, powinny wdrażać skuteczne środki mające na celu zwalczanie wszelkich form dyskryminacji oraz promowanie polityki równych szans dla grup niedostatecznie reprezentowanych na rynku pracy, przy zwróceniu odpowiedniej uwagi na wymiar regionalny i terytorialny. Powinny zapewnić równe traktowanie w dziedzinie zatrudnienia, ochrony socjalnej, zdrowia i opieki długoterminowej, edukacji, a także dostępu do towarów i usług, bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek czy orientację seksualną. |
Państwa członkowskie powinny promować prawa socjalne oraz rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu w ramach zintegrowanej strategii aktywnego włączenia oraz otwarte dla wszystkich. Aby to osiągnąć, powinny wdrażać skuteczne środki mające na celu zwalczanie wszelkich form dyskryminacji oraz promowanie polityki równych szans dla grup niedostatecznie reprezentowanych na rynku pracy, przy zwróceniu odpowiedniej uwagi na wymiar regionalny i terytorialny. Powinny zapewnić równą płacę oraz równe prawa za taką samą pracę w tym samym miejscu, a także równe traktowanie w dziedzinie zatrudnienia, ochrony socjalnej, zdrowia i opieki długoterminowej, mieszkalnictwa, edukacji, a także dostępu do towarów i usług, bez względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne , narodowość , religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek czy orientację seksualną. |
Poprawka 31
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 8 – akapit 2
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny zmodernizować systemy ochrony socjalnej, zapewniając adekwatną, skuteczną, wydajną i stabilną ochronę socjalną na wszystkich etapach życia człowieka, przyczyniając się do włączenia społecznego i awansu społecznego , zachęcając do uczestnictwa w rynku pracy oraz zapobiegając nierównościom, między innymi poprzez opracowywanie systemów podatkowych i systemów zabezpieczenia społecznego. Skuteczność systemów ochrony socjalnej wzrośnie, jeśli uniwersalne sposoby podejścia uzupełniane będą selektywnymi sposobami podejścia . Modernizacja systemów ochrony socjalnej powinna zwiększyć ich stabilność i adekwatność , podnieść ich jakość oraz ułatwić dostęp do nich . |
Państwa członkowskie powinny zmodernizować i dokonać inwestycji w systemy ochrony socjalnej, by zapewnić wszystkim adekwatną, skuteczną, wydajną i stabilną ochronę socjalną na wszystkich etapach życia człowieka, zwalczając ubóstwo i przyczyniając się do włączenia społecznego i pozytywnej konwergencji społecznej , wspierając udział w rynku pracy i dostęp do wartościowych miejsc pracy oraz zapobiegając nierównościom, między innymi poprzez progresywny model ich systemów podatkowych i systemów zabezpieczenia społecznego. Skuteczność systemów ochrony socjalnej wzrośnie, jeśli uniwersalne sposoby podejścia uzupełniane będą dodatkowymi selektywnymi sposobami podejścia , co ułatwi dostęp oraz doprowadzi do lepszej jakości , adekwatności i stabilności . |
Poprawka 32
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 8 – akapit 3
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny rozwinąć i zintegrować trzy aspekty aktywnego włączenia: odpowiednie wsparcie dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu oraz dostęp do usług wspierających wysokiej jakości, odpowiadających na indywidualne potrzeby. Systemy ochrony socjalnej powinny zapewniać odpowiedni dochód minimalny każdemu, kto nie dysponuje wystarczającymi zasobami, oraz promować włączenie społeczne poprzez zachęcanie do aktywnego uczestnictwa w rynku pracy i w życiu społecznym, w tym przez ukierunkowane usługi społeczne. |
Państwa członkowskie powinny rozwinąć i zintegrować trzy aspekty aktywnego włączenia: odpowiednie wsparcie dochodu, rynki pracy sprzyjające włączeniu społecznemu oraz dostęp do usług wysokiej jakości, odpowiadających na indywidualne potrzeby. Systemy ochrony socjalnej powinny zapewniać odpowiedni dochód minimalny każdemu, kto nie dysponuje wystarczającymi zasobami, oraz promować włączenie społeczne poprzez wspieranie aktywnego uczestnictwa w rynku pracy i w życiu społecznym, w tym przez ukierunkowane usługi społeczne. |
Poprawka 33
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 8 – akapit 4
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Niezbędnym warunkiem zapewnienia równości szans jest dostępność przystępnych cenowo i cechujących się wysoką jakością usług , takich jak wczesna edukacja i opieka nad dzieckiem , opieka pozaszkolna , kształcenie , szkolenie , mieszkalnictwo , usługi zdrowotne i opieka długoterminowa . Należy zwrócić szczególną uwagę na zwalczanie ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz ubóstwa pracujących oraz ubóstwa wśród dzieci. Państwa członkowskie powinny zapewnić wszystkim, również dzieciom, powszechny dostęp do podstawowych usług. Osobom będącym w potrzebie lub znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniego mieszkania socjalnego lub pomocy mieszkaniowej. W związku z tym należy uwzględnić szczególne potrzeby, również w zakresie dostępności, osób z niepełnosprawnościami. Należy w szczególności zająć się zjawiskiem bezdomności. |
Biorąc pod uwagę utrzymujący się alarmujący poziom ubóstwa, który znacznie przekracza cel zmniejszenia ubóstwa ustalony w 2010 r. w strategii „Europa 2020” , oraz wpływ kryzysu związanego z COVID-19, należy dołożyć większych starań, by zwalczyć ubóstwo i wykluczenie społeczne, ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa pracujących, dzieci , osób starszych , osób samotnie wychowujących dzieci , a w szczególności samotnych matek , mniejszości etnicznych , migrantów, osób z niepełnosprawnościami i osób bezdomnych oraz z zastosowaniem strategii horyzontalnych ukierunkowanych na te grupy . Jednocześnie należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalny wpływ kryzysu związanego z COVID-19 na inne grupy, takie jak osoby pracujące w ramach niepewnych form zatrudnienia lub osoby, które niedawno straciły pracę. W odniesieniu do inwestowania w dzieci państwa członkowskie powinny przyjąć gwarancję dla dzieci w celu walki z ubóstwem wśród dzieci i w celu wspierania dobrostanu dzieci w dążeniu do zapewnienia dzieciom jednakowego dostępu do bezpłatnej opieki zdrowotnej , bezpłatnej edukacji, bezpłatnej opieki, godziwych warunków mieszkaniowych i odpowiedniego odżywania. Państwa członkowskie powinny zapewnić powszechny dostęp do wysokiej jakości usług. Osobom będącym w potrzebie lub znajdującym się w trudnej sytuacji państwa członkowskie powinny zapewnić dostęp do odpowiedniego mieszkania socjalnego lub pomocy mieszkaniowej , inwestycje w dostępne zasoby mieszkaniowe dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się, wprowadzić środki zmierzające do zapewnienia sprawiedliwej transformacji w odniesieniu do poprawy efektywności energetycznej istniejących budynków mieszkalnych oraz do rozwiązania problemu ubóstwa energetycznego w kontekście Zielonego Ładu, a także odpowiednie usługi dla osób bezdomnych. Państwa członkowskie powinny rozwiązać narastający problem eksmisji. W tym kontekście należy uwzględnić szczególne potrzeby, również w zakresie dostępności, osób z niepełnosprawnościami. Należy zdecydowanie zająć się zjawiskiem bezdomności w oparciu o podejście „Najpierw mieszkanie” . |
Poprawka 34
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 8 – akapit 5
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
Państwa członkowskie powinny zapewnić szybki dostęp do przystępnych cenowo i cechujących się dobrą jakością usług profilaktycznej i leczniczej opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej, jednocześnie zapewniając ich stabilność w perspektywie długoterminowej. |
Kryzys związany z COVID-19 uwidacznia potrzebę większych inwestycji publicznych w celu zapewnienia wystarczającego poziomu dobrze wyszkolonego personelu i dostępu do opieki zdrowotnej dla wszystkich, w tym dla grup szczególnie wrażliwych. Z tego względu państwa członkowskie powinny zagwarantować powszechny dostęp do cechujących się wysoką i trwałą jakością, przystępnych cenowo publicznych usług profilaktycznej i leczniczej opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej. |
Poprawka 35
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 8 – akapit 5 a (nowy)
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
|
Państwa członkowskie powinny zapewnić ochronę zdrowia starszych osób, zagwarantować im opiekę szpitalną i leczenie oraz unikać wszelkiej dyskryminacji ze względu na wiek. |
Poprawka 36
Wniosek dotyczący decyzji
Załącznik – wytyczna 8 – akapit 6
|
Tekst proponowany przez Komisję |
Poprawka |
|
W kontekście wydłużenia życia ludzkiego i zmian demograficznych państwa członkowskie powinny zapewnić adekwatność i stabilność systemów emerytalnych dla zatrudnionych i samozatrudnionych, zapewniając kobietom i mężczyznom równe szanse w nabywaniu praw emerytalnych, w tym poprzez dodatkowe programy emerytalne , które gwarantują odpowiednie przychody. Reformy systemów emerytalnych powinny być wspierane działaniami na rzecz wydłużania aktywności zawodowej , takimi jak podnoszenie rzeczywistego wieku przejścia na emeryturę, i wpisywać się w strategię aktywnego starzenia się . Państwa członkowskie powinny nawiązać konstruktywny dialog z partnerami społecznymi i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami oraz umożliwić odpowiednie stopniowe wprowadzanie reform. |
W kontekście wydłużenia życia ludzkiego i zmian demograficznych państwa członkowskie powinny zapewnić adekwatność i stabilność systemów emerytalnych dla zatrudnionych i samozatrudnionych, zapewniając kobietom i mężczyznom równe szanse w nabywaniu praw emerytalnych w ramach publicznych lub pracowniczych programów emerytalnych tak , aby zagwarantować godne przychody powyżej granicy ubóstwa . Reformy systemów emerytalnych powinny być wspierane działaniami opartymi na aktywnym starzeniu się poprzez optymalizację możliwości dla pracowników w każdym wieku w zakresie pracy w dobrej jakości , produktywnych i zdrowych warunkach do czasu osiągnięcia przewidzianego prawem wieku przejścia na emeryturę, przy jednoczesnym poszanowaniu decyzji starszych obywateli o dłuższym kontynuowaniu aktywności zawodowej lub o rezygnacji z dalszego uczestnictwa w rynku pracy. Należy określić szczególne środki w dziedzinie demografii siły roboczej, bezpieczeństwa i higieny pracy, zarządzania umiejętnościami i kompetencjami, organizacji pracy na rzecz zdrowego i produktywnego życia zawodowego w ramach podejścia międzypokoleniowego. To ułatwi zarówno zatrudnianiu ludzi młodych, jak i łagodne przechodzenie na emeryturę, gwarantując tym samym transfer wiedzy i doświadczeń między pokoleniami . Państwa członkowskie powinny nawiązać konstruktywny dialog z partnerami społecznymi , organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami , w tym bezpośredni dialog z osobami dotkniętymi ubóstwem i wykluczeniem w starszym wieku, oraz umożliwić odpowiednie stopniowe wprowadzanie wszelkich reform. |
(5) Zalecenie Rady (UE) 2015/1184 z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii Europejskiej (Dz.U. L 192 z 18.7.2015, s. 27).
(5) Zalecenie Rady (UE) 2015/1184 z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii Europejskiej (Dz.U. L 192 z 18.7.2015, s. 27).
(6) Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.
(7) Dz.U. C 67 z 20.2.2016, s. 1.
(8) Dz.U. C 484 z 24.12.2016, s. 1.
(9) Dz.U. C 153 z 2.5.2018, s. 1.
(10) Dz.U. C 189 z 4.6.2018, s. 1.
(11) Dz.U. C 189 z 5.6.2019, s. 4.
(12) Dz.U. C 387 z 15.11.2019, s. 1.
(6) Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.
(7) Dz.U. C 67 z 20.2.2016, s. 1.
(8) Dz.U. C 484 z 24.12.2016, s. 1.
(9) Dz.U. C 153 z 2.5.2018, s. 1.
(10) Dz.U. C 189 z 4.6.2018, s. 1.
(11) Dz.U. C 189 z 5.6.2019, s. 4.
(12) Dz.U. C 387 z 15.11.2019, s. 1.
(13) Rezolucja ONZ A/RES/70/1.
(13) Rezolucja ONZ A/RES/70/1.
(14) Dz.U. C 428 z 13.12.2017, s. 10.
(14) Dz.U. C 428 z 13.12.2017, s. 10.
(15) Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 1.
(1a) COM(2012)0614.
(1a) Dyrektywa 2009/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ustanowienia europejskiej rady zakładowej lub trybu informowania pracowników i konsultowania się z nimi w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym (Dz.U. L 122 z 16.5.2009, s. 28).