<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-485/21</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62021CJ0485</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2022:839">EU:C:2022:839</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20221027">27.10.2022 r.</DATE> – Sprawa C‑485/21</HT></P><P><HT TYPE="SC">S.V. (Budynek mieszkalny należący do wspólnoty mieszkaniowej)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (ósma izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20221027">27 października 2022 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: bułgarski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Ochrona konsumentów</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 93/13/EWG</KEYWORD><KEYWORD>Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 2 lit. b)</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 2 lit. c)</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>przedsiębiorcy<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/></KEYWORD><KEYWORD>Osoba fizyczna będąca właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej</KEYWORD><KEYWORD>Różne rodzaje stosunków prawnych dotyczących zarządu i utrzymania tej nieruchomości</KEYWORD><KEYWORD>Przewidziane ustawą państwa członkowskiego odmienne traktowanie ze względu na status konsumenta, różniący współwłaścicieli, którzy zawarli indywidualne umowy o zarząd i utrzymanie części wspólnej takiej nieruchomości, i współwłaścicieli, którzy nie zawarli takich umów</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑485/21</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Rayonen sad Nesebar (sąd rejonowy w Nesebyrze, Bułgaria) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20210723">23 lipca 2021 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20210805">5 sierpnia 2021 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD"><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>S.V.<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/> OOD</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">E. Ts. D.,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (ósma izba),</P><P>w składzie: N. Piçarra, pełniący obowiązki prezesa izby N. Jääskinen i M. Gavalec (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: N. Emiliou,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi, które przedstawili:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu rządu austriackiego – A. Posch, J. Schmoll i M. Winkler-Unger, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej – N. Nikolova, I. Rubene i N. Ruiz García, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 2 lit. b) dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia <DATE ISO="19930405">5 kwietnia 1993 r.</DATE> w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="095" PAGE.FIRST="29" DATE.PUB="1993">Dz.U. 1993, L 95, s. 29</REF.DOC.OJ>) i art. 2 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia <DATE ISO="20111025">25 października 2011 r.</DATE> w sprawie praw konsumentów, zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="304" PAGE.FIRST="64" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 304, s. 64</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>S.V.<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/> OOD – spółką handlową prawa bułgarskiego, będącą zarządcą budynku mieszkalnego należącego do wspólnoty mieszkaniowej a E. Ts. D., osobą fizyczną będącą właścicielem lokalu mieszkalnego w tym budynku w przedmiocie zapłaty kwot należnych z tytułu umowy o zarząd i utrzymanie części wspólnych tej nieruchomości.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Zgodnie z motywem dziesiątym dyrektywy 93/13:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>[…] bardziej skuteczną ochronę konsumenta można osiągnąć poprzez przyjęcie jednolitych norm prawnych dotyczących nieuczciwych warunków;[…] powyższe normy powinny odnosić się do wszelkich umów zawieranych pomiędzy sprzedawcami lub dostawcami [przedsiębiorcami] a konsumentami; […]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 1 tej dyrektywy stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="001.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Celem niniejszej dyrektywy jest zbliżenie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do nieuczciwych warunków umownych w umowach zawieranych pomiędzy sprzedawcą lub dostawcą [przedsiębiorcą] a konsumentem.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Warunki umowy odzwierciedlające obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze oraz postanowienia lub zasady konwencji międzynarodowych, których stroną są państwa członkowskie lub Wspólnota, zwłaszcza w dziedzinie transportu, nie będą podlegały przepisom niniejszej dyrektywy<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 2 lit. b) i c) tej dyrektywy ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Do celów niniejszej dyrektywy:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>konsument<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00AB" ID="QE0008"/> oznacza każdą osobę fizyczną, która w umowach objętych niniejszą dyrektywą działa w celach niezwiązanych z handlem, przedsiębiorstwem lub zawodem [z własną działalnością gospodarczą lub zawodową];</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>sprzedawca lub dostawca [przedsiębiorca]<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00AB" ID="QE0009"/> oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która w umowach objętych niniejszą dyrektywą działa w celach dotyczących handlu, przedsiębiorstwa lub zawodu [w ramach własnej działalności gospodarczej lub zawodowej], bez względu na to, czy należy do sektora publicznego czy prywatnego<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>[w]arunki umowy, które nie były indywidualnie negocjowane, uznaje się za nieuczciwe, jeśli stojąc w sprzeczności z wymogami dobrej wiary, powodują znaczącą nierównowagę wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo bułgarskie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1 Zakon za upravlenie na etazhnata sobstvenost (ustawy w sprawie zarządu częścią wspólną budynków mieszkalnych należących do wspólnoty mieszkaniowej) (DV nr 6 z dnia <DATE ISO="20090123">23 stycznia 2009 r.</DATE>), w brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności faktycznych leżących u podstawy sporu w postępowaniu głównym (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>ZUES<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>), stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Zarząd części wspólnych budynków mieszkalnych należących do wspólnoty mieszkaniowej, skonstruowanych w ramach zamkniętego osiedla mieszkalnego, odbywa się na podstawie umowy zawartej na piśmie przed notariuszem przez dewelopera i właścicieli poszczególnych lokali mieszkalnych<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 10 tej ustawy właściciele są zobowiązani do uiszczania opłat za zarząd i utrzymanie części wspólnych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Artykuł 9 wspomnianej ustawy przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>Sposobem sprawowania zarządu współwłasnością lokali mieszkalnych jest walne zgromadzenie lub stowarzyszenie właścicieli<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 195 ust. 1 i 5 Zakon za ustroystvo na teritoriata (ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym) (DV nr 1 z dnia <DATE ISO="20010102">2 stycznia 2001 r.</DATE>), w brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności faktycznych leżących u podstaw sporu w postępowaniu głównym, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="195.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Właściciele budynków mają obowiązek utrzymywania ich w stanie technicznym spełniającym zasadnicze wymagania art. 169 ust. 1 i 3 […].</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><?PAGE NO="4"?><PARAG IDENTIFIER="195.005"><NO.PARAG>5.</NO.PARAG><ALINEA>Zarząd gminy może w drodze zarządzenia nakazać właścicielom budynków […] wykonywanie niezbędnych prac w interesie bezpieczeństwa, bezpieczeństwa drogowego, zdrowia, higieny, estetyki, czystości i spokoju obywateli<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>E. Ts. D. jest właścicielką lokalu mieszkalnego stanowiącego część budynku należącego do wspólnoty mieszkaniowej, położonego w Nesebyrze (Bułgaria).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Na podstawie umowy dotyczącej utrzymania części wspólnych tego budynku mieszkalnego, zawartej w dniu <DATE ISO="20120109">9 stycznia 2012 r.</DATE> na czas nieokreślony i wyznaczającej S.V. jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>zarządcę nieruchomości<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/> i podpisanej przez E. Ts. D., została ona zobowiązana jako współwłaścicielka, do zapłaty na rzecz wymienionej wyżej spółki rocznych opłat w wysokości 6 EUR za metr kwadratowy, bez podatku VAT, za zarząd i utrzymanie części wspólnych tego budynku mieszkalnego. Zgodnie z tą umową w przypadku zwłoki w zapłacie spółka ta miała prawo zastosować do należnej kwoty odsetki w wysokości 0,1% za każdy dzień zwłoki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20200826">26 sierpnia 2020 r.</DATE> spółka S.V. doręczyła E. Ts. D. notarialne wezwanie do zapłaty do dnia <DATE ISO="20200831">31 sierpnia 2020 r.</DATE> zaległych opłat rocznych należnych od 2012 r. Następnie wniosła ona do sądu odsyłającego, Rayonen sad Nesebar (sądu rejonowego w Nesebyrze, Bułgaria) powództwo o zasądzenie od E. Ts. D. zapłaty na jej rzecz kwoty 1112,40 EUR, odpowiadającej wysokości rocznych opłat za lata 2017–2019 oraz kwoty 717,87 EUR tytułem odsetek za zwłokę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Przed tym sądem E.Ts. D. podniosła w szczególności, że umowa, o której mowa w pkt 12 niniejszego wyroku, zawiera nieuczciwe warunki, które zobowiązują konsumenta do zapłaty nadmiernie wysokich odsetek za zwłokę i które nie zostały wyrażone prostym i zrozumianym językiem. E. Ts. D. uważa, że posiada status <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> i podkreśla, że przy zawieraniu tej umowy nie doszło do indywidualnych negocjacji między stronami.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Wspomniany wyżej sąd rozważa, po pierwsze, czy właściciel lokalu mieszkalnego w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej posiada status <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> w rozumieniu dyrektyw 93/13 i 2011/83, zważywszy, że niektóre elementy stosunków umownych dotyczących zarządu części wspólnych takiej nieruchomości są bezpośrednio regulowane na mocy ustawy bułgarskiej. Po drugie, sąd ten zapytuje, czy status <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> zależy od różnych systemów zarządu, jakie przewiduje ta ustawa. Ponadto sąd ten wyraża wątpliwości co do przewidzianego tą ustawą odmiennego traktowania współwłaścicieli, którzy zawarli umowę o zarząd i utrzymane części wspólnych budynku należącego do wspólnoty oraz tych, którzy nie zawarli takiej umowy. W tym ostatnim przypadku organem odpowiedzialnym za zarząd częściami wspólnymi nieruchomości jest walne zgromadzenie wspólnoty mieszkaniowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Uznawszy, że rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu zależy od wykładni przepisów dyrektyw 93/13 i 2011/83, Rayonen sad Nesebar (sąd rejonowy w Nesebyrze) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>1)</NO.P><TXT>Czy osoby fizyczne będące właścicielami lokali mieszkalnych w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej posiadają status <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>konsumentów<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00AB" ID="QE0020"/> [w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy [93/13] oraz art. 2 pkt 1 dyrektywy [2011/83] w odniesieniu do stosunków prawnych, które nawiązują w zakresie zarządu i utrzymania części wspólnych tego budynku?</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="5"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Czy nabycie przez osoby fizyczne będące właścicielami lokali w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej statusu <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00AB" ID="QE0021"/> zależy od rodzaju nawiązanego przez nie stosunku prawnego (indywidualna umowa o zarząd i utrzymanie części wspólnych, umowa na podstawie art. 2 [ZUES], zarząd sprawowany przez zgromadzenie ogólne wspólnoty mieszkaniowej)?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Czy ustawa, która pozwala na odmienne traktowanie (w zakresie statusu <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00AB" ID="QE0022"/>) właścicieli identycznych lokali mieszkalnych w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej, w zależności od tego, czy zawarli oni indywidualną umowę o zarząd i utrzymanie części wspólnych tej nieruchomości czy też nie (w tym ostatnim przypadku ich organem zarządzającym jest zgromadzenie ogólne wspólnoty mieszkaniowej) jest zgodna z dyrektywą [2011/83]?<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w ramach ustanowionej w art. 267 TFUE procedury współpracy między sądami krajowymi a Trybunałem do tego ostatniego należy udzielenie sądowi krajowemu użytecznej odpowiedzi, która umożliwi mu rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu. Mając to na uwadze, Trybunał musi w razie potrzeby przeformułować przedłożone mu pytania (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19970717">17 lipca 1997 r.</DATE>, <NAME.CASE>Krüger</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑334/95</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1997:378">EU:C:1997:378</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20211118">18 listopada 2021 r.</DATE>, <NAME.CASE>A. S.A.,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑212/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:934">EU:C:2021:934</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie należy zauważyć, po pierwsze, że wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym nie zawiera żadnego elementu, który wskazywałby, że okoliczności sprawy w postępowaniu głównym są objęte przedmiotowym zakresem stosowania dyrektywy 2011/83 ani że przepis bułgarskiej ustawy dokonującej transpozycji tej dyrektywy ma zastosowanie do umowy, o której mowa w pkt 12 niniejszego wyroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Po drugie, we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym sąd odsyłający nie wyjaśnia, jakie znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym mają pytania dotyczące hipotetycznego przypadku, w którym walne zgromadzenie wspólnoty mieszkaniowej samo zobowiązało się do zarządu częściami wspólnymi budynku należącego do wspólnoty mieszkaniowej, ponieważ z wniosku tego wynika, że zarząd ten został powierzony zarządcy nieruchomości na podstawie zawartej z nim umowy. Sąd ten nie wyjaśnia również znaczenia, jakie dla rozstrzygnięcia tego sporu ma okoliczność, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ZUES zarząd części wspólnych budynków należących do wspólnoty, skonstruowanych w ramach zamkniętego osiedla mieszkalnego, odbywa się na podstawie umowy zawartej na piśmie przed notariuszem przez dewelopera i właścicieli poszczególnych lokali mieszkalnych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>W tych okolicznościach, w celu udzielenia sądowi odsyłającemu użytecznej odpowiedzi, należy przeformułować zadane pytania i uznać, że za ich pomocą sąd ten dąży w istocie do ustalenia, czy art. 1 ust. 1 i art. 2 lit. b) i c) dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że osobę fizyczną będącą właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej, należy uznać za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/> w rozumieniu tej dyrektywy, jeżeli:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>osoba ta zawiera umowę z zarządcą w celu powierzenia mu zarządu i utrzymania części wspólnych tej nieruchomości, której niektóre postanowienia są uregulowane ustawą krajową;</P></ITEM><?PAGE NO="6"?><ITEM><P>zgromadzenie ogólne wspólnoty mieszkaniowej lub stowarzyszenie właścicieli tej nieruchomości zawiera w tym celu umowę z zarządcą nieruchomości.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że dyrektywa 93/13 ma zastosowanie, jak wynika z jej art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1, do warunków umownych w <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>umowach zawieranych pomiędzy [przedsiębiorcą] a konsumentem<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>które nie były indywidualnie negocjowane<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> (zob. podobnie postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19 listopada 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tarcău</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑74/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:772">EU:C:2015:772</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Jak przewiduje motyw dziesiąty tej dyrektywy, jednolite normy prawne dotyczące nieuczciwych warunków umownych powinny, z zastrzeżeniem wyjątków wymienionych w tym motywie, odnosić się do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>wszelkich umów<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> zawieranych pomiędzy przedsiębiorcami a konsumentami, zgodnie z definicjami zawartymi w art. 2 lit. b) i c) tej dyrektywy (zob. podobnie postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160914">14 września 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dumitraș</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑534/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:700">EU:C:2016:700</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR> i <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> oraz przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Zgodnie z tym art. 2 lit. b) <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>konsument<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> oznacza każdą osobę fizyczną, która w umowach objętych niniejszą dyrektywą działa w celach, jakie nie wchodzą w zakres jej działalności gospodarczej lub zawodowej. Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 2 lit. c) <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>przedsiębiorca<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która w tych umowach działa w celach dotyczących własnej działalności gospodarczej lub zawodowej, bez względu na to, czy należy do sektora publicznego czy prywatnego (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190321">21 marca 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>Pouvin i Dijoux</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑590/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:232">EU:C:2019:232</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Dyrektywa 93/13 definiuje umowy, do jakich ma zastosowanie poprzez odniesienie do statusu kontrahentów w zależności od tego, czy działają oni w ramach własnej działalności gospodarczej lub zawodowej, czy też nie (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190321">21 marca 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>Pouvin i Dijoux</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑590/17</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:232">EU:C:2019:232</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Co się tyczy pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy 93/13, z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że ma ono charakter obiektywny. Pojęcie to należy oceniać w świetle kryterium funkcjonalnego, polegającego na ocenie, czy dany stosunek umowny wpisuje się w ramy działalności niezwiązanej z wykonywaniem zawodu (postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160914">14 września 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dumitraș</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑534/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:700">EU:C:2016:700</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Do sądu krajowego rozpoznającego spór dotyczący umowy mogącej wchodzić w zakres stosowania omawianej dyrektywy należy sprawdzenie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy i dowodów, czy danego kontrahenta można zakwalifikować jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> w rozumieniu tej dyrektywy (postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160914">14 września 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Dumitraș</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑534/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:700">EU:C:2016:700</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie należy zauważyć, że z wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wynika, że E. Ts. D. jest osobą fizyczną, a przedmiotem umowy, o której mowa w pkt 12 niniejszego wyroku, jest zarząd i utrzymanie części wspólnych nieruchomości będącej współwłasnością, w której E. Ts. D. jest właścicielką lokalu mieszkalnego. W związku z tym, w sytuacji gdy osoba ta jest stroną tej umowy i o ile nie używa ona tego lokalu mieszkalnego w celach związanych wyłącznie z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, należy co do zasady uznać, że wspomniana osoba działa w tej umowie w charakterze <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/> w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy 93/13.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Co się tyczy pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>przedsiębiorcy<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> w rozumieniu art. 2 lit. c) tej dyrektywy, jak wynika z orzecznictwa Trybunału, prawodawca Unii zamierzał przyjąć szerokie rozumienie tego pojęcia, w związku z czym każdą osobę fizyczną lub prawną należy uznać za należącą do zakresu tego pojęcia, jeżeli wykonuje ona działalność gospodarczą lub zawodową, w tym zadania o charakterze publicznym i leżące w interesie ogólnym (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180517">17 maja 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Karel de Grote – Hogeschool Katholieke Hogeschool Antwerpen</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑147/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:320">EU:C:2018:320</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>W tym względzie bezsporne jest, że stosunek umowny będący przedmiotem postępowania głównego wpisuje się w ramy czynności, których S.V., jako zarządca nieruchomości podejmuje się w ramach działalności gospodarczej lub zawodowej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W tym kontekście, jak podkreśla Komisja Europejska, ze względu jedynie na to, że część działalności z zakresu zarządu i utrzymania części wspólnych budynku należącego do wspólnoty, której dotyczy sprawa w postępowaniu głównym, oraz opłaty roczne pobierane z tego tytułu przez zarządcę nieruchomości – wynikają z konieczności przestrzegania szczególnych wymogów w zakresie bezpieczeństwa i zagospodarowania przestrzennego przewidzianych w znajdującej zastosowanie ustawie krajowej, nie można wyłączyć tej działalności z zakresu stosowania art. 2 lit. c) dyrektywy 93/13, a w konsekwencji umowy, do której odnosi się pkt 12 niniejszego wyroku, z zakresu stosowania tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Mimo że zgodnie z art. 1 ust. 2 dyrektywy 93/13 warunki umowne, które odzwierciedlają bezwzględnie obowiązujące przepisy ustawowe, są wyłączone z zakresu stosowania tej dyrektywy, wyłączenie takie nie oznacza jednak, że sąd krajowy nie może ocenić w świetle tej dyrektywy ważności innych warunków umownych znajdujących się w tej samej umowie i nieodnoszących się do przywołanych przypisów (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20211221">21 grudnia 2021 r.</DATE>, <NAME.CASE>Trapeza Peiraios</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑243/20</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:1045">EU:C:2021:1045</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>W drugiej kolejności, w przypadku gdy umowa w sprawie zarządu i utrzymania części wspólnych budynku należącego do wspólnoty została zawarta między zarządcą nieruchomości a walnym zgromadzeniem wspólnoty mieszkaniowej lub stowarzyszeniem właścicieli tej nieruchomości, właściciel lokalu mieszkalnego stanowiącego część tej nieruchomości jest uznawany za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/> w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy 93/13, pod warunkiem że właściciel ten, po pierwsze, może zostać uznany za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>stronę<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> tej umowy, po drugie, jest osobą fizyczną i po trzecie, nie używa tego lokalu mieszkalnego wyłącznie do celów związanych ze swoją działalnością gospodarczą lub zawodową. W tym ostatnim względzie należy uściślić, że z zakresu pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/> nie można wykluczyć hipotetycznego przypadku, w którym osoba fizyczna używa lokalu mieszkalnego stanowiącego jej osobiste miejsce zamieszkania również w celach działalności gospodarczej lub zawodowej, takich jak praca świadczona z domu w ramach stosunku pracy lub w ramach wykonywania wolnego zawodu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Natomiast w sytuacji, gdy taki właściciel lokalu mieszkalnego nie może zostać uznany za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>stronę<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/> tej umowy, a także w zakresie, w jakim walne zgromadzenie wspólnoty mieszkaniowej lub stowarzyszenie właścicieli nieruchomości nie jest z definicji <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>osobą fizyczną<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/> w rozumieniu art. 2 lit. b) wspomnianej dyrektywy, a zatem nie może być uznane za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> w rozumieniu tego przepisu – umowa taka pozostaje wyłączona z zakresu stosowania dyrektywy 93/13 (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200402">2 kwietnia 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Condominio di Milano</NAME.CASE>, via Meda, <NO.CASE>C‑329/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:263">EU:C:2020:263</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Niemniej jednak art. 1 ust. 1 i art. 2 lit. b) tej dyrektywy nie stoją na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, które dokonuje wykładni ustawy transponującej tę dyrektywę do prawa krajowego w taki sposób, iż zawarte w niej przepisy o ochronie konsumentów mają zastosowanie również do umowy zawartej przez podmiot prawa, taki jak wspólnota mieszkaniowa pozbawiona [w prawie krajowym] osobowości prawnej odrębnej od osobowości prawnej składającej się na nią osób fizycznych, nawet jeśli taki podmiot prawa nie jest objęty zakresem stosowania tej dyrektywy (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200402">2 kwietnia 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Condominio di Milano</NAME.CASE>, via Meda, <NO.CASE>C‑329/19</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:263">EU:C:2020:263</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań na przedstawione pytania należy odpowiedzieć, iż art. 1 ust. 1 i art. 2 lit. b) i c) dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>osobę fizyczną będącą właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej, należy uznać za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/> w rozumieniu tej dyrektywy, jeżeli zawiera ona umowę z zarządcą nieruchomości w celu powierzenia mu zarządu i utrzymania części wspólnych tego budynku, pod warunkiem że nie używa ona tego lokalu mieszkalnego do celów związanych wyłącznie z własną działalnością gospodarczą lub zawodową. Okoliczność, że część usług świadczonych przez zarządcę nieruchomości na podstawie tej umowy wynika z konieczności przestrzegania przewidzianych w ustawie krajowej szczególnych wymogów w dziedzinie bezpieczeństwa i zagospodarowania przestrzennego, nie może wyłączyć wspomnianej umowy z zakresu stosowania rzeczonej dyrektywy,</P></ITEM><ITEM><P>w przypadku gdy umowa w sprawie zarządu i utrzymania części wspólnych budynku należącego do wspólnoty mieszkaniowej została zawarta między zarządcą nieruchomości a walnym zgromadzeniem wspólnoty mieszkaniowej lub stowarzyszeniem właścicieli tej nieruchomości, będący osobą fizyczną właściciel lokalu mieszkalnego stanowiącego część tej nieruchomości jest uznawany za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/> w rozumieniu dyrektywy 93/13, pod warunkiem że osoba ta może zostać uznana za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>stronę<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/> tej umowy i że nie używa tego lokalu mieszkalnego wyłącznie do celów związanych ze swoją działalnością gospodarczą lub zawodową.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (ósma izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 1 ust. 1 i art. 2 lit. b) i c) dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia <DATE ISO="19930405">5 kwietnia 1993 r.</DATE> w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">należy interpretować w ten sposób, że:</HT></P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P><HT TYPE="BOLD">osobę fizyczną będącą właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej należy uznać za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0042" ID="QS0042"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> w rozumieniu tej dyrektywy, jeżeli zawiera ona umowę z zarządcą nieruchomości w celu powierzenia mu zarządu i utrzymania części wspólnych tego budynku, pod warunkiem że nie używa ona tego<?PAGE NO="9"?> lokalu mieszkalnego do celów związanych wyłącznie z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Okoliczność, że część usług świadczonych przez zarządcę nieruchomości na podstawie tej umowy wynika z konieczności przestrzegania przewidzianych w ustawie krajowej szczególnych wymogów w dziedzinie bezpieczeństwa i zagospodarowania przestrzennego, nie może wyłączyć wspomnianej umowy z zakresu stosowania rzeczonej dyrektywy,</HT></P></ITEM><ITEM><P><HT TYPE="BOLD">w przypadku gdy umowa o zarząd i utrzymanie części wspólnych budynku należącego do wspólnoty mieszkaniowej została zawarta między zarządcą nieruchomości a walnym zgromadzeniem wspólnoty mieszkaniowej lub stowarzyszeniem właścicieli tej nieruchomości, będący osobą fizyczną właściciel lokalu mieszkalnego stanowiącego część tej nieruchomości jest uznawany za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0043" ID="QS0043"/>konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/> w rozumieniu dyrektywy 93/13, pod warunkiem że osoba ta może zostać uznana za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0044" ID="QS0044"/>stronę<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> tej umowy i że nie używa tego lokalu mieszkalnego wyłącznie do celów związanych ze swoją działalnością gospodarczą lub zawodową.</HT></P></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>