<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑420/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CJ0420</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:408">EU:C:2017:408</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>6</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>6</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20170531">31.5.2017</DATE> R. – SPRAWA C 420/15</P><P>U</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (piąta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20170531">31 maja 2017 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: francuski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 45 TFUE</KEYWORD><KEYWORD>Swobodny przepływ pracowników</KEYWORD><KEYWORD>Obowiązek dokonania rejestracji pojazdu należącego do osoby mającej miejsce zamieszkania w Belgii i przeznaczonego do używania we Włoszech</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑420/15</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez tribunal de première instance francophone de Bruxelles (francuskojęzyczny sąd pierwszej instancji w Brukseli, Belgia) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20150612">12 czerwca 2015 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20150730">30 lipca 2015 r.</DATE>, w postępowaniu karnym przeciwko:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><P><HT TYPE="BOLD">U,</HT></P></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (piąta izba),</P><P>w składzie: J.L. da Cruz Vilaça (sprawozdawca), prezes izby, M. Berger, A. Borg Barthet, E. Levits i F. Biltgen, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Szpunar,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu U przez J. Waldron, avocate,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu greckiego przez S. Papaïoannou oraz K. Nasopoulou, działające w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez D. Martina oraz M. Kellerbauera, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 18, 20, 45, 49 i 56 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ów został złożony w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko U, będącemu obywatelem włoskim, urzędnikiem Komisji Europejskiej, z powodu poruszania się w Belgii pojazdem samochodowym zarejestrowanym we Włoszech.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo belgijskie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1 arrêté royal du <DATE ISO="20010720">20 juillet 2001</DATE> relatif à l’immatriculation des véhicules (dekretu królewskiego z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE> w sprawie rejestracji pojazdów; <HT TYPE="ITALIC">Moniteur belge</HT> z dnia <DATE ISO="20010808">8 sierpnia 2001 r.</DATE>, zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>dekretem królewskim z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE><QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Pojazd może zostać wprowadzony do ruchu tylko wtedy, gdy jest zarejestrowany i zaopatrzony w tablice rejestracyjne wydane podczas rejestracji<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Na mocy art. 2 ust. 2 tego dekretu rejestracja nie jest jednak obowiązkowa w stosunku do serii pojazdów z uwagi na ich cechy charakterystyczne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 owego dekretu przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>Osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Belgii rejestrują pojazdy, które zamierzają wprowadzić do ruchu w Belgii, w rejestrze pojazdów, o którym mowa w art. 6, także wówczas, gdy pojazdy te zostały już zarejestrowane za granicą.</ALINEA><ALINEA><P>Za osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Belgii uważa się osoby, które spełniają jedną z poniższych przesłanek:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>są wpisane do rejestru ludności w jednej z belgijskich gmin;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P></ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 2 rzeczonego dekretu wymienia sytuacje, w których rejestracja w Belgii pojazdów zarejestrowanych za granicą i wprowadzonych do ruchu przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym państwie członkowskim nie jest obowiązkowa.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Spór w postępowaniu głównym i pytanie prejudycjalne</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Z postanowienia odsyłającego wynika, że w dniu <DATE ISO="20131122">22 listopada 2013 r.</DATE>, podczas prowadzenia pojazdu samochodowego zarejestrowanego we Włoszech, U został zatrzymany w Brukseli (Belgia) w celu przeprowadzenia kontroli policyjnej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Sąd odsyłający zauważa, że zgodnie z protokołem policji U ma swoje główne miejsce zamieszkania w Belgii oraz posiada włoskie i belgijskie prawa jazdy.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>U sprecyzował przed rzeczonym sądem, że jest urzędnikiem Komisji i że ma miejsce zamieszkania zarówno w Belgii, jak i we Włoszech, dokąd udaje się każdego tygodnia w celu prowadzenia zajęć na uniwersytecie w Pizie, a także ze względów rodzinnych, związanych w szczególności z chorobą jego ojca. Wskazał on, że jest właścicielem dwóch pojazdów samochodowych, jednego zarejestrowanego w Belgii i drugiego zarejestrowanego we Włoszech, przy czym ten ostatni jest przeznaczony do używania głównie w tym drugim państwie członkowskim. Wyjaśnił także, iż w dniu kontroli przejeżdżał on tylko przez Belgię, jadąc z Włoch, gdzie znajdował się poprzedniego dnia, w celu zabrania w Brukseli osoby, z którą miał udać się na seminarium w Niemczech. Po zakończeniu tego seminarium U miał wracać do Włoch, zostawić tam ów pojazd i wrócić do Brukseli samolotem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Orzeczeniem tribunal de police de Bruxelles (sądu policyjnego w Brukseli, Belgia) z dnia <DATE ISO="20140910">10 września 2014 r.</DATE> U został ukarany grzywną, w szczególności za wprowadzenie do ruchu na drodze publicznej niezarejestrowanego w Belgii pojazdu samochodowego, naruszając przez to przepisy dekretu królewskiego z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Sąd odsyłający, który rozpoznaje odwołanie wniesione przez U, przypomina, że kwestia ewentualnej niezgodności pomiędzy art. 2 i 3 dekretu królewskiego z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE> a postanowieniami traktatu FUE w zakresie swobodnego przepływu osób była już przedmiotem, po pierwsze, opinii 31.530/4 z dnia <DATE ISO="20010613">13 czerwca 2001 r.</DATE> wydanej przez Conseil d’État belge (belgijską radę stanu) i, po drugie, wyroku Trybunału z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051215">15 grudnia 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Nadin i Nadin-Lux</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑151/04 i C‑152/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:775">EU:C:2005:775</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>W tej sytuacji tribunal de première instance francophone de Bruxelles (francuskojęzyczny sąd pierwszej instancji w Brukseli, Belgia) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Czy art. 2 i 3 dekretu królewskiego z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE> […] są sprzeczne z art. 18, 20, 45, 49 i 56 [TFUE], ponieważ pojazdy należące do osoby mającej miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Belgia i zarejestrowane w tym innym państwie członkowskim, aby poruszać się po [Królestwie] Belgii – nawet tylko przejeżdżając przez ten kraj – muszą posiadać rejestrację belgijską, jeżeli osoba ta ma również miejsce zamieszkania w Belgii?<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytania prejudycjalnego</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Tytułem wstępu, w odniesieniu do postanowień traktatu mających zastosowanie do sporu w postępowaniu głównym, warto zauważyć, że obywatel Unii, taki jak U, pracujący dla instytucji lub organu Unii w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie jego pochodzenia, jest objęty zakresem stosowania art. 45 TFUE (zob. podobnie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20001003">3 października 2000 r.</DATE>, <NAME.CASE>Ferlini</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑411/98</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2000:530">EU:C:2000:530</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20041216">16 grudnia 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>My</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑293/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:821">EU:C:2004:821</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161006">6 października 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Adrien i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑466/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:749">EU:C:2016:749</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>A zatem art. 49 TFUE, który zakazuje ograniczania swobody przedsiębiorczości, nie jest istotny w ramach sporu rozpatrywanego w postępowaniu głównym, jako że swoboda ta dotyczy dostępu do podejmowania i wykonywania działalności prowadzonej na własny rachunek.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Nie ma również znaczenia w tym względzie art. 56 TFUE, ponieważ akta sprawy, jakimi dysponuje Trybunał, nie zawierają żadnej informacji pozwalającej wykazać związek między rozpatrywaną w postępowaniu głównym sytuacją a wykonywaniem przewidzianej w tym przepisie swobody świadczenia usług.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o art. 18 TFUE, to może on być stosowany samodzielnie wyłącznie w sytuacjach podlegających prawu Unii, w odniesieniu do których traktat nie zawiera szczególnych postanowień o zakazie dyskryminacji. Zasada niedyskryminacji została zaś wprowadzona w życie – w dziedzinie swobodnego przepływu pracowników – przez art. 45 TFUE (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121025">25 października 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Prete</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑367/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:668">EU:C:2012:668</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Wreszcie art. 20 TFUE, ustanawiający obywatelstwo Unii, ogranicza się do stwierdzenia, iż obywatele Unii korzystają z praw i podlegają obowiązkom przewidzianym traktatem. Nie może być on zatem, w tym względzie, stosowany w sposób autonomiczny w stosunku do szczególnych postanowień traktatu regulujących prawa i obowiązki obywateli Unii (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20041216">16 grudnia 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>My</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑293/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:821">EU:C:2004:821</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>W świetle tych rozważań art. 18, 20, 49 i 56 TFUE nie mają znaczenia dla sprawy rozpatrywanej w postępowaniu głównym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W konsekwencji należy przeformułować pytanie prejudycjalne jako dotyczące kwestii, czy art. 45 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom prawa państwa członkowskiego, które zobowiązują pracownika mającego w tym państwie członkowskim miejsce zamieszkania do zarejestrowania w tym państwie – w celu umożliwienia przemieszczania się tam, nawet tylko sporadycznie – pojazdu, którego pracownik ów jest właścicielem i który to pojazd jest zarejestrowany w innym państwie członkowskim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>W tym względzie należy zauważyć najpierw, że art. 45 TFUE stoi na przeszkodzie jakiemukolwiek przepisowi, który – nawet jeżeli jest stosowany bez dyskryminacji ze względu na przynależność państwową – może zakłócać lub czynić mniej atrakcyjnym korzystanie przez obywateli Unii z podstawowych swobód zagwarantowanych traktatem (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161006">6 października 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Adrien i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑466/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:749">EU:C:2016:749</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Wobec tego art. 45 TFUE zakazuje ograniczeń swobodnego przepływu osób nawet o nikłym zakresie lub o małym znaczeniu (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120712">12 lipca 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑269/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:439">EU:C:2012:439</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Następnie Trybunał stwierdził już, że spoczywający na pracownikach mających miejsce zamieszkania w danym państwie członkowskim obowiązek dokonania w tym państwie członkowskim rejestracji pojazdów należących do spółki i oddanych przez spółkę mającą siedzibę w innym państwie członkowskim do dyspozycji tych pracowników stanowi przeszkodę w swobodnym przepływie pracowników (zob. podobnie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050915">15 września 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Dania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑464/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:546">EU:C:2005:546</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051215">15 grudnia 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Nadin i Nadin-Lux</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑151/04 i C‑152/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:775">EU:C:2005:775</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Ponadto Trybunał orzekł, iż przeszkodą w swobodnym przepływie pracowników może być uregulowanie, które – nawet jeżeli jest stosowane niezależnie od przynależności państwowej danych pracowników – wpływa nie tylko na dostęp do rynku pracy, ale także na warunki wykonywania działalności gospodarczej (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050915">15 września 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Dania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑464/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:546">EU:C:2005:546</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Wreszcie, w ramach sporu dotyczącego zastosowania tego samego, rozpatrywanego w postępowaniu głównym art. 3 dekretu królewskiego z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE> Trybunał uznał w istocie, iż państwa członkowskie mogą nałożyć obowiązek dokonania rejestracji, taki jak ten przewidziany w tym artykule, w stosunku do pojazdu spółki oddanego do dyspozycji osobie wykonującej działalność na własny rachunek, mającej miejsce zamieszkania w Belgii i który to pojazd jest już zarejestrowany w innym państwie członkowskim, gdy pojazd ów zasadniczo przeznaczony jest do stałego używania na terytorium tego pierwszego państwa członkowskiego lub gdy rzeczywiście jest używany w taki sposób (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051215">15 grudnia 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Nadin i Nadin-Lux</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑151/04 i C‑152/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:775">EU:C:2005:775</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że zgodnie z art. 2 i 3 dekretu królewskiego z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE> władze belgijskie nakładają grzywnę na mające tam miejsce zamieszkania osoby, które poruszają się po sieci drogowej tego państwa członkowskiego pojazdem samochodowym do nich należącym i zarejestrowanym w innym państwie członkowskim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Należy stwierdzić, że praktyka taka uniemożliwia obywatelowi Unii mającemu miejsce zamieszkania w Belgii, który opuścił państwo członkowskie jego pochodzenia i skorzystał ze swego prawa do swobodnego przemieszczania się jako pracownik, korzystanie nawet w minimalnym zakresie z belgijskiej sieci drogowej za pomocą pojazdu samochodowego, którego jest właścicielem i który to pojazd jest zarejestrowany w innym państwie członkowskim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>W tych okolicznościach obowiązek dokonania rejestracji, taki jak ten wprowadzony przez art. 2 i 3 dekretu królewskiego z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE>, nawet jeśli ma on zastosowanie do wszystkich osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w Belgii, niezależnie od przynależności państwowej, może czynić mniej atrakcyjnym korzystanie z podstawowej swobody przewidzianej w art. 45 TFUE. W konsekwencji obowiązek taki stanowi przeszkodę w swobodnym przepływie pracowników.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W odniesieniu do możliwego uzasadnienia takiej przeszkody z informacji, jakimi dysponuje Trybunał, wynika, że pojazd należący do U, zarejestrowany we Włoszech, był zasadniczo przeznaczony do używania we wskazanym państwie członkowskim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Jeżeli używanie tego pojazdu ma rzeczywiście taki charakter, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego, wskazana w pkt 23 niniejszego wyroku przesłanka powiązania z państwem członkowskim nakładającym obowiązek dokonania rejestracji nie jest spełniona.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Uregulowanie krajowe, takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, może zatem być dopuszczalne jedynie w drodze odstępstwa z przyczyn wyraźnie wymienionych w art. 45 ust. 3 TFUE lub, jeśli uregulowanie to służy słusznemu celowi zgodnemu z traktatem, a jego zastosowanie jest uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego. Jednak w takim przypadku jego zastosowanie powinno być adekwatne do realizacji danego celu i nie wykraczać poza to, co niezbędne do osiągnięcia owego celu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050915">15 września 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Dania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑464/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:546">EU:C:2005:546</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Tymczasem sąd odsyłający nie przedstawił żadnych powodów mogących uzasadnić przeszkodę w swobodnym przepływie pracowników wynikającą z art. 2 i 3 dekretu królewskiego z dnia <DATE ISO="20010720">20 lipca 2001 r.</DATE>, jakie zostały zastosowane przez belgijskie władze. Podobnie rząd belgijski nie wskazał żadnego uzasadnienia tych przepisów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>W tych okolicznościach na zadane pytanie należy odpowiedzieć, że art. 45 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom prawa państwa członkowskiego, takim jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, na mocy których pracownik mający w tym państwie członkowskim miejsce zamieszkania jest zobowiązany do zarejestrowania w tym państwie członkowskim pojazdu samochodowego, którego jest właścicielem, a który to pojazd został już zarejestrowany w innym państwie członkowskim i jest zasadniczo przeznaczony do używania na terytorium tego innego państwa członkowskiego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (piąta izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 45 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom prawa państwa członkowskiego, takim jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, na mocy których pracownik mający w tym państwie członkowskim miejsce zamieszkania jest zobowiązany do zarejestrowania w tym państwie członkowskim pojazdu samochodowego, którego jest właścicielem, a który to pojazd został już zarejestrowany w innym państwie członkowskim i jest zasadniczo przeznaczony do używania na terytorium tego innego państwa członkowskiego.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>