30.12.2006   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 325/2

1.1

Op 7 mei 2002 heeft de Raad zijn goedkeuring gehecht aan Richtlijn 2002/38/EG houdende wijziging van „basisrichtlijn” 77/388/EEG tot instelling van een gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde. Onderhavige wijziging betreft de BTW op bepaalde diensten die langs elektronische weg worden verricht alsook radio- en televisieomroepdiensten. Zij bevat een aantal bepalingen die zonder verlenging op 30 juni 2006 zouden zijn vervallen.

1.2

Toen de richtlijn werd vastgesteld, was het de bedoeling dat de bepalingen inzake de plaats van dienstverlening alsook bepaalde faciliterende maatregelen voor niet-EU-bedrijven binnen drie jaar — dus vóór de vervaldatum van de richtlijn — zouden worden geëvalueerd. In een op 25 mei 2006 uitgebracht rapport heeft de Commissie haar steun uitgesproken voor de getroffen maatregelen en voorgesteld deze te verlengen tot 31 december 2008. De Raad heeft daarentegen besloten dat de maatregelen slechts tot 31 december 2006 van kracht zullen zijn.

1.3

De Commissie wijst erop dat er „ongewenste effecten” kunnen optreden als de in de richtlijn vervatte maatregelen niet meer geldig zijn. Daarmee wil zij eigenlijk zeggen dat er een lacune in de wetgeving dreigt te ontstaan, nu er geen nieuwe voorstellen zijn. Gezien het trage karakter van de wetgevingsprocedures op fiscaal gebied is het volgens de Commissie niet mogelijk dat er vóór het einde van 2006 nieuwe, vervangende maatregelen komen. Er zit derhalve niets anders op dan voor te stellen de termijn voor het aflopen van de richtlijn te verlengen tot 31 december 2008.

2.1

Het Comité neemt akte van de argumenten van de Commissie en is van mening dat het niet het juiste moment is om inhoudelijk diep in te gaan op de bepalingen uit de richtlijn. Omdat er op korte termijn toch wetgeving moet komen voor de sector en omdat het Comité geloof hecht aan de opmerking van de Commissie dat de bestaande maatregelen reeds hun waarde hebben bewezen, is het Comité het alleszins eens met het voorstel tot verlenging. Bovendien is een termijn van twee jaar (dus tot 31 december 2008) net voldoende, en misschien zelfs wel te kort, om nieuwe voorstellen in deze kwestie uit te werken, zeker als men bedenkt dat de wetgevingsprocedures op fiscaal gebied een lange adem vereisen.