<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.7-->
  <head>
    <title>2020-07-202007C116201807140-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0714-18-201912258-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="6/12/2019" name="CustomProvisoryEditionDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="26/03/2021 11:58:49" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="QxhVZTUMcjcglEdQC/X23rfxNh0w9M7Kjrs/csNpo6RZLjbxeP75My8k1rmgvOUQO9WXz1nXgn8eDeiNOL9NgXuso9kFALpEO3pGIBIcst53iiaJaIuBVn7LYcbsn4MFgiF4CnzsACoR3PslVgcqAW0lveSVVM5/HMpvlR6mupU=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="mvx" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0714" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2018" name="Annee"/>
    <meta content="" name="UpdateBackupedStylesCheckSum"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 07/10/2019 14:51:07" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="13e21d2bbc01485d9f04e54d99d456c2" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0714" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="PV" name="NatureAff"/>
    <meta content="PV" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
    <meta content="PnxbhBhBH9vNj9JTJ3t1/A6OstzwsOK+OTKd+N353UPXCKduP7B0eajivT+Id3jWCKiT19TCEXiKpIQeG0EdMWg2NVDcfqGbdRyI5Giy3ErzADs8RnQIGCzCxaMX1VGc" name="GeneratedGenDocVersion"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId25" style="first"/>
      <div id="rId21" style="even">Conclusie van adv.-gen. Sharpston – Zaak C‑714/18 P</div>
      <div id="rId22" style="default">ACTC / EUIPO</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      E. SHARPSTON
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 19 december 2019  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑714/18 P
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      ACTC GmbH
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      tegen
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-8" title="page-1">
      „Hogere voorziening – Uniemerk – Verordening (EG) nr. 207/2009 – Aanvraag voor Uniewoordmerk tigha – Oppositie ingesteld door de houder van het oudere Uniemerk TAIGA – Gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag – Artikel 8, lid 1, onder b) – Beoordeling van het verwarringsgevaar – Beoordeling van de begripsmatige overeenstemming van de conflicterende tekens – Artikel 42, lid 2 – Bewijs van het normale gebruik van het oudere merk – Bewijs van het gebruik voor een deel van de waren of diensten’ – Vaststelling van een zelfstandige subcategorie van waren”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-1">
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Inleiding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De onderhavige zaak biedt het Hof de gelegenheid zich uit te spreken over de draagwijdte van het begrip „deel van de waren of diensten”, zoals bedoeld in artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>), zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2015/2424 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>), dat het bewijs van het normale gebruik van een ouder Uniemerk regelt in de context van een door de houder van dat merk ingestelde oppositieprocedure.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Gerecht van de Europese Unie heeft weliswaar dit begrip reeds uitgelegd in het arrest van 14 juli 2005, Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>), maar de in dat arrest ontwikkelde beginselen, die de beslissingsbasis waren voor het arrest van 13 september 2018, ACTC/EUIPO – Taiga (tigha) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>), waartegen ACTC GmbH de onderhavige hogere voorziening heeft ingesteld (hierna: „bestreden arrest”), heeft het Hof nog niet kunnen bevestigen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze hogere voorziening biedt het Hof dus de kans om een essentieel onderdeel te onderzoeken van de analyse van het bestaan van een normaal gebruik van het oudere Uniemerk, namelijk de materiële omvang van dit gebruik, aansluitend op het arrest van 19 december 2012, Leno Merken (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>), dat betrekking had op de territoriale omvang ervan. In het bijzonder wordt het Hof verzocht te bepalen welk criterium moet worden gehanteerd voor de afbakening van een subcategorie van waren en/of diensten waarvoor een normaal gebruik van het oudere Uniemerk is gemaakt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Overeenkomstig het verzoek van het Hof beperkt deze conclusie zich tot de analyse van de belangrijkste nieuwe rechtsvragen die in casu rijzen, namelijk die welke zijn opgeworpen in het eerste middel van de hogere voorziening, inzake schending van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009, alsmede in de derde grief van het tweede onderdeel van het tweede middel van deze hogere voorziening, inzake de beoordeling van de begripsmatige overeenstemming van de conflicterende tekens.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepasselijke bepalingen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-17" title="page-3">
      „1. Na oppositie door de houder van een ouder merk wordt inschrijving van het aangevraagde merk geweigerd:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-18" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-19" title="page-3">
      b) wanneer het gelijk is aan of overeenstemt met het oudere merk en betrekking heeft op dezelfde of soortgelijke waren of diensten, indien daardoor verwarring bij het publiek kan ontstaan op het grondgebied waarop het oudere merk beschermd wordt; verwarring omvat het gevaar van associatie met het oudere merk.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 15, lid 1, eerste alinea, van deze verordening luidt als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-21" title="page-3">
      „Een Uniemerk waarvan de houder vijf jaar na de inschrijving binnen de Europese Unie geen normaal gebruik heeft gemaakt voor de waren of diensten waarvoor het ingeschreven is, […], is vatbaar voor de sancties van deze verordening, tenzij er geldige redenen zijn voor het niet gebruiken.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 42, lid 2, van deze verordening luidt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-23" title="page-3">
      „Op verzoek van de aanvrager levert de houder van een ouder Uniemerk die oppositie heeft ingesteld, het bewijs dat in de termijn van vijf jaar vóór de datum van indiening of de datum van voorrang van de aanvraag voor het Uniemerk het oudere Uniemerk in de Unie normaal is gebruikt voor de waren of diensten waarvoor het ingeschreven is en waarop de oppositie gebaseerd is, of dat er geldige redenen zijn voor het niet-gebruik, voor zover het oudere Uniemerk op die datum sinds ten minste vijf jaar ingeschreven was. Bij gebreke van dat bewijs wordt de oppositie afgewezen. Indien het oudere Uniemerk slechts wordt gebruikt voor een deel van de waren of diensten waarvoor het is ingeschreven, wordt het voor het onderzoek van de oppositie geacht alleen voor dat deel van de waren of diensten te zijn ingeschreven.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voorgeschiedenis van het geding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De voorgeschiedenis van het geding is in detail uiteengezet in het bestreden arrest, in het bijzonder in de punten 1 tot en met 10, waarnaar ik dienaangaande verwijs. De wezenlijke elementen die noodzakelijk zijn om deze conclusie te begrijpen, kunnen als volgt worden samengevat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit geding gaat terug tot de oppositie die Taiga AB, houdster van het Uniewoordmerk TAIGA (hierna: „ouder merk”), heeft ingesteld tegen inschrijving van het woordteken „tigha” (hierna: „aangevraagd merk”), die door ACTC is aangevraagd voor waren van onder meer klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>); deze waren zijn omschreven als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-3">
      „Kledingstukken; bovenkleding; onderkleding; schoeisel; hoofddeksels (hoeden) en hoeden; werkschoenen en ‑laarzen; werkjassen; handschoenen; broekriemen en sokken.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze oppositie is gebaseerd op het bestaan van verwarringsgevaar in de zin van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij beslissing van 9 februari 2015 heeft de oppositieafdeling de oppositie afgewezen. Taiga heeft hiertegen beroep ingesteld. Bij beslissing van 9 december 2016 (hierna: „litigieuze beslissing”) heeft de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) de beslissing van de oppositieafdeling gedeeltelijk vernietigd, namelijk voor alle betrokken waren van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice, en bijgevolg de merkaanvraag voor deze waren afgewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de eerste plaats heeft de kamer van beroep geoordeeld dat het gebruik van het oudere merk was bewezen voor met name bepaalde waren van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice [kledingstukken; bovenkleding; onderkleding; hoofddeksels (hoeden) en hoeden; werkjassen; handschoenen; broekriemen en sokken].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de tweede plaats heeft de kamer van beroep bij de beoordeling van het verwarringsgevaar, na te hebben vastgesteld dat het relevante grondgebied dat van de Europese Unie was en dat de consumenten blijk gaven van een hoog aandachtsniveau bij de aankoop van waren van het oudere merk en van een gemiddeld aandachtsniveau bij de aankoop van waren van het aangevraagde merk (kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels en tassen), in het bijzonder geoordeeld dat de betrokken waren, voor zover begrepen in klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice, en de door het oudere merk aangeduide waren dezelfde of soortgelijk waren, dat de conflicterende tekens visueel en fonetisch, ten minste voor de Engelstalige consumenten, in hoge mate overeenstemden en dat deze tekens door het merendeel van het relevante publiek met geen enkel begrip konden worden geassocieerd. In die omstandigheden heeft de kamer van beroep met betrekking tot de waren van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice vastgesteld dat er sprake was van gevaar voor verwarring van de conflicterende merken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Procedure bij het Gerecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 13 februari 2017 heeft verzoekster (thans rekwirante) bij het Gerecht beroep tot vernietiging van de litigieuze beslissing ingesteld. Ter ondersteuning van haar beroep heeft zij twee middelen aangevoerd: ten eerste, schending van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009 en, ten tweede, schending van artikel 8, lid 1, onder b), van deze verordening.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij het bestreden arrest heeft het Gerecht dat beroep in zijn geheel verworpen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusies van partijen en procedure bij het Hof</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met haar hogere voorziening verzoekt rekwirante het Hof primair het bestreden arrest te vernietigen en de litigieuze beslissing nietig te verklaren en, subsidiair, dat arrest te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht. Zij verzoekt het Hof tevens het EUIPO te verwijzen in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het EUIPO verzoekt het Hof de hogere voorziening af te wijzen en rekwirante te verwijzen in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Taiga verzoekt het Hof deze hogere voorziening af te wijzen en rekwirante te verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten die voor Taiga zijn opgekomen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">VI.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Beoordeling</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het eerste middel betreft schending van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009. Met dit middel verzoekt rekwirante het Hof zich uit te spreken over de regels en beginselen die van toepassing zijn op de afbakening van een subcategorie van waren in het kader van de bewijsvoering van een normaal gebruik van het oudere merk (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het tweede middel is gebaseerd op schending door het Gerecht van artikel 8, lid 1, onder b), van deze verordening, waarbij rekwirante opkomt tegen het oordeel van het Gerecht betreffende het bestaan van gevaar voor verwarring van de conflicterende merken en inzonderheid betreffende de wijze waarop het onderzoek van de begripsmatige overeenstemming van de conflicterende tekens moet worden uitgevoerd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Eerste middel: schending van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bestreden arrest</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor het Gerecht heeft rekwirante aangevoerd dat de door Taiga overgelegde bewijzen van het gebruik niet volstonden als bewijs van een normaal gebruik van het oudere merk voor de categorie „kledingstukken”, als geheel, van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice. Rekwirante heeft de kamer van beroep met name verweten niet te hebben geconcludeerd tot het bestaan van een zelfstandige subcategorie van door het oudere merk aangeduide waren, waaronder enkel jassen die bescherming bieden tegen ongunstige weersomstandigheden vielen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Gerecht heeft rekwirantes argumenten onderzocht in de punten 23 tot en met 37 van het bestreden arrest, Om te beginnen heeft het in punt 28 van dat arrest herinnerd aan de bepalingen van de artikelen 15 en 42 van verordening nr. 207/2009. Vervolgens heeft het Gerecht, in de punten 29 tot en met 31 van het bestreden arrest, herinnerd aan de beginselen die het in zijn eigen rechtspraak heeft ontwikkeld met betrekking tot de ratio legis van artikel 42 van die verordening, en in punt 32 van dat arrest, met betrekking tot de criteria die moeten worden gehanteerd voor de vaststelling of er een zelfstandige subcategorie van waren in de zin van deze bepaling bestaat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten behoeve van het onderzoek lijkt het mij nuttig die punten te herhalen:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-48" title="page-3">
      „29 De bepalingen van artikel 42 van verordening nr. 207/2009 op grond waarvan het oudere merk kan worden geacht alleen te zijn ingeschreven voor het deel van de waren of diensten waarvoor het bewijs van normaal gebruik van het merk is geleverd, kunnen worden beschouwd als een beperking van de rechten die de houder van het oudere merk aan zijn inschrijving ontleent, zodat zij niet zo ruim mogen worden uitgelegd dat de omvang van de bescherming van het oudere merk ongerechtvaardigd wordt beperkt, met name in de veronderstelling dat de waren of diensten waarvoor dat merk is ingeschreven een voldoende afgebakende categorie vormen, en voorts moeten deze bepalingen in overeenstemming worden gebracht met het legitieme belang van de merkhouder om in de toekomst zijn waren‑ of dienstenassortiment uit te breiden binnen de grenzen van de beschrijving van de waren of diensten waarvoor het merk werd ingeschreven, en daarbij te genieten van de door de inschrijving van dit merk geboden bescherming [zie in die zin arrest Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) (punten 51 en 53)].
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-49" title="page-3">
      30 Wanneer een merk werd ingeschreven voor een waren‑ of dienstencategorie die voldoende ruim is om daarin verschillende subcategorieën te kunnen onderscheiden die zelfstandig kunnen worden bekeken, leidt het bewijs van normaal gebruik van het merk voor een deel van deze waren of diensten in het kader van een oppositieprocedure alleen tot bescherming voor de subcategorie of subcategorieën waartoe de waren of diensten behoren waarvoor het merk daadwerkelijk werd gebruikt. Wanneer daarentegen een merk werd ingeschreven voor waren of diensten die zo nauwkeurig werden beschreven en afgebakend dat het niet mogelijk is binnen de betrokken categorie belangrijke onderverdelingen te maken, dekt het bewijs van normaal gebruik van het merk voor deze waren of diensten voor het onderzoek van de oppositie noodzakelijkerwijs deze volledige categorie [arresten Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) (punt 45), en 13 februari 2007, Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR)[ (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>)] (T‑256/04, EU:T:2007:46, punt 23)].
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-50" title="page-3">
      31 Het begrip gedeeltelijk gebruik heeft immers als functie ervoor te zorgen dat merken die voor een bepaalde warencategorie niet worden gebruikt, niet onbeschikbaar worden, maar het mag niet als gevolg hebben dat de houder van een ouder merk elke bescherming wordt ontzegd voor waren die weliswaar niet strikt gelijk zijn aan die waarvoor normaal gebruik is bewezen, maar daarvan niet wezenlijk verschillen en behoren tot eenzelfde groep die alleen op willekeurige wijze kan worden onderverdeeld. In dit verband zij opgemerkt dat het voor de houder van een merk in de praktijk onmogelijk is het bewijs van gebruik ervan te leveren voor alle denkbare varianten van de waren waarop de inschrijving betrekking heeft. Bijgevolg kan het begrip „deel van de waren of diensten” niet worden opgevat als alle mogelijke commerciële vormen van gelijksoortige waren of diensten, maar alleen als waren of diensten die voldoende van elkaar verschillen om logische categorieën of subcategorieën te kunnen vormen [arresten Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) (punt 46) en van 6 maart 2014, Anapurna/BHIM – Annapurna (ANNAPURNA) (T‑71/13, niet gepubliceerd, EU:T:2014:105, punt 63].
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-51" title="page-3">
      32 Aangaande de vraag of waren behoren tot een samenhangende subcategorie die zelfstandig kan worden bekeken, volgt uit de rechtspraak dat, voor zover de consument in eerste instantie een waar of een dienst zoekt die aan zijn specifieke behoeften kan voldoen, in dit verband de doelstelling of bestemming van de betrokken waar of dienst een essentiële rol speelt bij het maken van zijn keuze. Voor zover de consument voor een aankoop het criterium van doelstelling of bestemming hanteren, is het dus een doorslaggevend criterium bij de afbakening van een subcategorie van waren of diensten. Daarentegen zijn de aard van de betrokken waren en de kenmerken ervan als zodanig niet relevant voor de afbakening van de subcategorie van waren of diensten [zie arrest van 18 oktober 2016, August Storck/EUIPO – Chiquita Brands (Fruitfuls) (T‑367/14, niet gepubliceerd, EU:T:2016:615, punt 32 en aldaar aangehaalde rechtspraak (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>))].”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na deze verwijzing naar de toepasselijke rechtsregels en beginselen in de rechtspraak heeft het Gerecht in de punten 33 tot en met 36 van het bestreden arrest onderzocht of uit de door Taiga overgelegde bewijzen inderdaad kon worden opgemaakt dat een zelfstandige subcategorie van waren kon worden onderscheiden die uitsluitend bestond uit jassen die bescherming bieden tegen ongunstige weersomstandigheden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Allereerst heeft het Gerecht vastgesteld dat de waren waarop de door Taiga overgelegde bewijzen van gebruik zagen, „dezelfde bestemming hebben, aangezien zij ertoe strekken het menselijk lichaam te bedekken, te omhullen, mooi aan te kleden en te beschermen tegen de elementen” en hoe dan ook niet kunnen worden beschouwd als „in wezen van elkaar verschillend” in de zin van de in punt 31 van het bestreden arrest bedoelde rechtspraak. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vervolgens heeft het Gerecht opgemerkt dat de bijzondere kenmerken van deze waren in beginsel geen invloed hebben, aangezien zij, in de zin van de in punt 32 van het bestreden arrest aangehaalde rechtspraak, irrelevant zijn voor de afbakening van een subcategorie van waren. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In punt 37 van het bestreden arrest heeft het Gerecht dit middel dan ook afgewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Analyse</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met het eerste middel van haar hogere voorziening komt rekwirante op tegen punt 34 van het bestreden arrest, waarin het Gerecht heeft geoordeeld dat de waren waarop de door Taiga verstrekte bewijzen van gebruik zagen, dezelfde bestemming hadden, aangezien zij dienden om „het menselijk lichaam te bedekken, te omhullen, mooi aan te kleden en te beschermen tegen de elementen”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirante betoogt dat deze analyse op twee onjuiste rechtsopvattingen berust, aangezien het Gerecht is afgeweken van de regels en beginselen die het zelf heeft ontwikkeld in zijn arresten Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN), en Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit eerste middel bestaat uit twee onderdelen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met het eerste onderdeel van dit middel verwijt rekwirante het Gerecht zijn beoordeling niet te hebben gebaseerd op de waren waarvoor het oudere merk is ingeschreven, maar enkel op de waren waarop de door Taiga overgelegde bewijzen van gebruik zagen. Volgens haar had het Gerecht moeten antwoorden op de vraag of het oudere merk was ingeschreven voor een warencategorie die voldoende ruim is om daarbinnen verschillende subcategorieën te onderscheiden die zelfstandig kunnen worden bekeken, zodat het gebruik enkel betrekking had op specifieke waren die tot een ruimere categorie behoorden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met het tweede onderdeel van dit middel verwijt rekwirante het Gerecht geen rekening te hebben gehouden met het feit dat deze waren meerdere doeleinden dienen, namelijk het menselijk lichaam bedekken, omhullen, mooi aankleden of beschermen, bovendien bestemd zijn voor een verschillend publiek, en ten slotte ook in verschillende winkels worden verkocht, zodat deze waren zich onderscheiden van de door het aangevraagde merk aangeduide kledingwaren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om te beginnen zij eraan herinnerd dat het niet aan het Hof staat om zich uit te spreken over de vraag of het normale gebruik van het oudere merk daadwerkelijk is bewezen voor een afzonderlijke subcategorie van waren die zich onderscheidt van de generieke categorie kledingstukken van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice. Het gaat om een beoordeling van de relevante feiten en bewijselementen, die in beginsel en volgens vaste rechtspraak onder de uitsluitende bevoegdheid van het Gerecht valt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het is daarentegen de taak van het Hof om zich uit te spreken over de beginselen en de rechtsregels die het Gerecht in zijn beoordeling heeft toegepast. Het begrip „deel van de waren of diensten” in de zin van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009 beoogt immers de materiële omvang van het gebruik nader te bepalen, wat een essentieel onderdeel vormt van de analyse van het bestaan van een normaal gebruik van het merk.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ook al levert rekwirante geen kritiek op de rechtspraak van het Gerecht in de arresten Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN), en Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR), het is mijns inziens noodzakelijk dat het Hof zich uitspreekt over de bewoordingen ervan, zodat het niet alleen kan oordelen over de grieven die rekwirante in het kader van de onderhavige hogere voorziening heeft geuit, maar ook rechtspraak waarop het Gerecht zich al meerdere jaren baseert, kan bevestigen of ontkrachten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">a)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De door het Gerecht in de arresten Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) en Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR) ontwikkelde regels en beginselen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik wijs er meteen al op dat ik het eens ben met de overwegingen van het Gerecht in de arresten Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) en Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR), zoals weergegeven in punt 24 van de onderhavige conclusie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik ben namelijk van mening dat de uitlegging die het Gerecht aan het begrip „deel van de waren of diensten” in artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009 heeft gegeven, bovenal de wezenlijke functie van het merk kan waarborgen. Deze uitlegging sluit aldus aan op de door de Uniewetgever in deze verordening neergelegde regels en op de rechtspraak van het Hof inzake de uitlegging van het begrip „normaal gebruik” van het oudere merk.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik herinner eraan dat de functie van het merk erin bestaat de consument de oorspronkelijke identiteit van de door het merk aangeduide waren of diensten te waarborgen, door hem in staat te stellen om zonder gevaar voor verwarring deze waren of diensten te onderscheiden van waren of diensten met een andere herkomst. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ter waarborging dat het merk deze functie kan vervullen, verleent verordening nr. 207/2009 de merkhouder een geheel van rechten en bevoegdheden opdat door het uitsluitende gebruik van het onderscheidend teken en de daaruit voortvloeiende identificatie van de waren of diensten eerlijke en onvervalste concurrentie op de markt kan ontstaan. Deze rechten moeten echter worden beperkt tot hetgeen strikt noodzakelijk is voor de verwezenlijking van dat doel, temeer daar, in tegenstelling tot de bescherming die andere intellectuele‑ en industriële-eigendomsrechten bieden, de door het merkrecht verleende bescherming van onbeperkte duur kan zijn.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De Uniewetgever heeft er dus voor gezorgd dat de merken hun wezenlijke functie kunnen vervullen, waarbij tegelijk wordt gewaarborgd dat het merkrecht niet wordt misbruikt om een ongerechtvaardigd concurrentievoordeel te behalen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aldus volgt uit artikel 15 van verordening nr. 207/2009 dat de bescherming van een ouder merk slechts gerechtvaardigd is voor zover dit merk „binnen de Unie […] normaal […] [is gebruikt] voor de waren of diensten waarvoor het ingeschreven is” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Daartoe bepaalt artikel 42, lid 2, van deze verordening dat de aanvrager van een Uniemerk bewijs kan verlangen dat het oudere merk in de Unie „normaal is gebruikt” in de vijf jaar vóór de publicatie van de merkaanvraag waartegen oppositie is ingesteld. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>) De Uniewetgever heeft aldus overwogen dat een periode van vijf jaar redelijk was om te kunnen beoordelen of sprake is van normaal gebruik.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uit de rechtspraak van het Hof volgt dat „normaal gebruik” een autonoom begrip van het Unierecht is. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>) Volgens het Hof is sprake van „normaal gebruik” van een merk wanneer het wordt gebruikt in overeenstemming met zijn voornaamste functie, met uitsluiting van symbolisch gebruik dat alleen ertoe strekt de aan het merk verbonden rechten te behouden. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>) Het Hof is immers van oordeel dat een merk dat niet wordt gebruikt, niet alleen de concurrentie belemmert – aangezien het de reeks van tekens die door anderen als merk kunnen worden ingeschreven beperkt en de concurrenten de mogelijkheid ontzegt om dat merk of een overeenstemmend merk te gebruiken wanneer zij waren of diensten op de interne markt brengen die dezelfde zijn als of soortgelijk zijn aan die welke door het betrokken merk worden beschermd – maar ook een belemmering vormt voor het vrije verkeer van goederen en het vrij verrichten van diensten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik stel vast dat de door het Gerecht in de arresten Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) en Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR) ontwikkelde beginselen volledig in lijn zijn met de rechtspraak van het Hof.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de eerste plaats heeft het Gerecht in het arrest Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) en in de context van artikel 43, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>) (thans artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009) onderzocht wat de omvang is van de bescherming die moet worden verleend in geval van „gedeeltelijk gebruik” van het oudere merk, dat wil zeggen wanneer het normale gebruik enkel is aangetoond voor een „deel van de waren of diensten” waarvoor het is ingeschreven. Uitgaande van de vaststelling dat de bepalingen van artikel 43 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 42 van verordening nr. 207/2009) een beperking vormen van de rechten die de houder van het oudere merk aan zijn inschrijving ontleent, heeft het Gerecht het in die bepaling bedoelde begrip „deel van de waren of diensten” aldus uitgelegd dat het oudere merk bovenal zijn wezenlijke functie kan vervullen. Met deze uitlegging wordt aldus getracht een juist evenwicht tot stand te brengen tussen, enerzijds, de handhaving en het behoud van de exclusieve rechten die daartoe aan de houder van het oudere merk zijn verleend, en, anderzijds, de beperking van die rechten om te voorkomen dat een gedeeltelijk gebruikt merk een ruime bescherming geniet om de enkele reden dat het voor een ruim assortiment van waren of diensten werd ingeschreven. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De omvang van de categorieën van waren of diensten waarvoor het oudere merk werd ingeschreven, is een bepalende factor voor dat evenwicht. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Gerecht onderscheidt aldus twee soorten situaties.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De eerste situatie is die waarin het oudere merk werd ingeschreven voor waren of diensten die „nauwkeurig werden beschreven en afgebakend” en derhalve een homogenere categorie van waren of diensten vormen. In dat geval oordeelt het Gerecht dat wanneer het niet mogelijk is binnen de betrokken categorie belangrijke onderverdelingen te maken, het bewijs van normaal gebruik van het merk voor deze waren of diensten voor het onderzoek van de oppositie noodzakelijkerwijs deze volledige categorie dekt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik deel de redenering van het Gerecht. Met betrekking tot waren die tot een categorie van min of meer homogene waren behoren, zal de consument die een waar van deze categorie wenst te kopen, denken of geneigd zijn te denken aan het oudere merk en aan wat dit merk hem garandeert, bijvoorbeeld wat betreft de kwaliteit van de waar. In die omstandigheden ben ik van mening dat het gerechtvaardigd is en volstaat om te bewijzen dat het merk normaal is gebruikt voor een deel van de waren van die categorie. Daardoor kan het in artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 bedoelde verwarringsgevaar worden vermeden, maar kunnen ook de commerciële belangen van de houder van het oudere merk worden beschermd. Wanneer bovenmatige bewijzen van normaal gebruik worden verlangd, zou dit immers erop neerkomen dat de uitsluitende rechten van deze houder om zijn warenassortiment binnen diezelfde homogene categorie uit te breiden, ten onrechte worden beperkt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De tweede situatie is die waarin het oudere merk werd ingeschreven voor een ruime heterogene categorie van waren of diensten. Het Gerecht veronderstelt in dat geval dat verschillende subcategorieën kunnen worden onderscheiden die zelfstandig kunnen worden bekeken, op voorwaarde dat deze subcategorieën samenhangend zijn, wat betekent dat zij „gelijksoortige” waren of diensten bijeenbrengen die niet „wezenlijk verschillen” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>). In dat geval is het Gerecht dan ook van oordeel dat het bewijs van normaal gebruik van het merk voor een deel van deze waren of diensten in een oppositieprocedure alleen leidt tot bescherming voor de subcategorie of subcategorieën waartoe de waren of diensten behoren waarvoor het merk daadwerkelijk werd gebruikt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik ben het ook met deze analyse eens. Als het gaat om waren binnen een heterogene categorie van waren die niettemin tot dezelfde warenklasse behoren, is er immers niet alleen sprake van een geringer verwarringsgevaar bij het relevante publiek, maar bovendien is de rechtvaardiging om de commerciële belangen van de houder van het oudere merk te beschermen minder prangend. Indien deze houder zijn merk heeft ingeschreven voor een ruim warenassortiment dat hij eventueel op de markt zou kunnen brengen maar klaarblijkelijk nog niet op de markt heeft gebracht, belet hij zijn concurrenten de toegang tot een grote warenmarkt. De door het Gerecht gegeven oplossing biedt dus de mogelijkheid om de eerbiediging van de aan de houder van het oudere merk toegekende rechten te waarborgen, in het bijzonder het recht op bescherming ten aanzien van de waren of diensten die vergelijkbaar zijn met die waarvoor hij een normaal gebruik heeft kunnen bewijzen, en het recht om zijn warenassortiment met deze waren of diensten uit te breiden, waarbij het merk beschikbaar blijft voor waren of diensten die, omdat zij „voldoende van elkaar verschillen” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>), tot een andere categorie of subcategorie van waren of diensten behoren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de tweede plaats gaat het Gerecht, om een als zelfstandig te beschouwen „samenhangende” subcategorie van waren te identificeren, uit van het doel of de bestemming van de betrokken waren of diensten, aangezien de aard of de kenmerken ervan, volgens het Gerecht, voor deze beoordeling irrelevant zijn. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik kan mij wederom alleen maar aansluiten bij deze beoordeling.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten eerste ben ik van mening dat aldus de uitsluitende rechten van de houder van het oudere merk optimaal worden gewaarborgd. De definitie van een zelfstandige subcategorie van waren die niet alleen rekening houdt met het doel, maar ook met de aard en de bijzondere kenmerken van de waren, zou immers leiden tot een veel te strikte beperking van het materiële gebied waarop deze rechten worden uitgeoefend, en in het bijzonder de rechten van deze houder om zijn warenassortiment waarvoor het oudere merk is ingeschreven, te ontwikkelen en uit te breiden. De criteria die zijn ontleend aan de aard en de kenmerken van de waren zijn op zich weliswaar belangrijke criteria, maar zij zijn meer relevant voor de omschrijving van het relevante publiek en de beoordeling van het verwarringsgevaar.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten tweede merk ik op dat het Hof heeft ingestemd met de benadering die het Gerecht volgt bij de beoordeling van de gegrondheid van een door een merkaanvrager voorgestelde beperking van de waren in de zin van artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het arrest van 11 december 2014, BHIM/Kessel medintim (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>), heeft het Hof immers geoordeeld dat het criterium van het doel en de bestemming van de betrokken waren een criterium vormde voor de voldoende nauwkeurige afbakening van een subcategorie van waren waarop de aanvraag tot inschrijving als Uniemerk betrekking had, waardoor is voldaan aan het vereiste van duidelijkheid van artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>) Zoals impliciet blijkt uit punt 39 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>) van dat arrest, heeft het Hof de rechtspraak van het Gerecht in het arrest Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR) bevestigd, volgens welke het doel van de betrokken waar of dienst een doorslaggevend criterium is bij de omschrijving van een subcategorie van waren of diensten voor zover de consument bovenal een product of een dienst zoekt die aan zijn specifieke behoeften kan voldoen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mijns inziens staat niets eraan in de weg dat de analyse van het Hof in het arrest van 11 december 2014, BHIM/Kessel medintim (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>), met betrekking tot de definitie van een subcategorie van waren in het kader van de toepassing van artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009, ook wordt gevolgd bij de toepassing van artikel 42, lid 2, van die verordening. De definitie van een subcategorie van waren, ongeacht of dit in het kader van een oppositie of een beperking is, lijkt mij op identieke criteria te moeten berusten, zodat het bij de beoordeling van het verwarringsgevaar mogelijk wordt de betrokken waren, die zijn omschreven op basis van dezelfde criteria, te vergelijken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op het voorgaande ben ik bijgevolg van mening dat het Hof de regels en beginselen moet bevestigen die het Gerecht in de arresten Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) en Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR) heeft ontwikkeld met het oog op de definitie van een subcategorie van waren en/of diensten in het kader van de toepassing van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Thans moet worden onderzocht of rekwirantes eerste middel, dat uit twee onderdelen bestaat, gegrond is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">b)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Eerste onderdeel van het eerste middel: onjuiste toepassing van de methode voor de vaststelling van een zelfstandige subcategorie van waren</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik herinner eraan dat rekwirante met het eerste onderdeel van het eerste middel stelt dat het Gerecht in punt 34 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het bestaan van een zelfstandige subcategorie van waren te beoordelen louter op basis van de waren waarop de door Taiga overgelegde bewijzen van gebruik zagen. Volgens haar had het Gerecht moeten onderzoeken of het oudere merk was ingeschreven voor een warencategorie die voldoende ruim was om binnen die categorie verschillende subcategorieën te kunnen onderscheiden die zelfstandig kunnen worden bekeken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens mij is dit onderdeel ongegrond.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wanneer de houder van het oudere merk het bewijs van normaal gebruik van dit merk voor een deel van de waren waarvoor het is ingeschreven, heeft geleverd, moet de vraag of deze waren behoren tot een subcategorie die zelfstandig kan worden bekeken, in concreto worden beoordeeld in eerste instantie aan de hand van die waren. Het gaat er dus niet om subcategorieën van waren in abstracto te definiëren, maar om de waren waarvoor normaal gebruik van het oudere merk is gemaakt, te vergelijken met de categorie van de waren waarop de aanvraag tot inschrijving van dit merk betrekking heeft.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op basis van de punten 33 en 34 van het bestreden arrest moet worden vastgesteld dat het Gerecht aldus te werk is gegaan. Uit punt 33 van dat arrest blijkt immers dat het Gerecht heeft onderzocht of de artikelen waarop de door Taiga overgelegde bewijzen van gebruik zagen, een zelfstandige subcategorie vormden „vergeleken met de waren van klasse 25 [in de zin van de Overeenkomst van Nice]”, dat wil zeggen vergeleken met de meer algemene categorie van de door het oudere merk aangeduide waren. Door in punt 34 van het bestreden arrest te concluderen dat die artikelen „hoe dan ook niet kunnen worden beschouwd als ,in wezen van elkaar verschillend’ in de zin van [het arrest Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN)]”, heeft het Gerecht dus de artikelen waarvoor normaal gebruik van het oudere merk was bewezen, correct vergeleken met de waren van de meer algemene categorie van kledingstukken waarvoor dit merk is ingeschreven.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik geef het Hof derhalve in overweging het eerste onderdeel van het eerste middel ongegrond te verklaren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">c)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tweede onderdeel van het eerste middel: onjuiste toepassing van de criteria ter bepaling van een zelfstandige subcategorie van waren</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het tweede onderdeel van het eerste middel bestaat uit twee grieven.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Eerste grief: het criterium van het doel en de bestemming van de waren</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met haar eerste grief verwijt rekwirante het Gerecht, het criterium van het doel en de bestemming van de betrokken waren niet juist te hebben toegepast voor de afbakening van een samenhangende subcategorie van waren die zelfstandig kan worden bekeken. Zij stelt dat het Gerecht bij deze afbakening geen rekening heeft gehouden met de verschillende doelen van deze waren of met het meervoudig gebruik waarvoor zij bestemd zijn, aangezien de gebruikstoepassingen van deze waren met name het menselijk lichaam „mooi aankleden” of „beschermen” volgens haar elkaar wederzijds uitsluiten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik ben van mening dat deze grief ontvankelijk is, voor zover rekwirante niet opkomt tegen de vaststellingen van het Gerecht betreffende het doel en de bestemming van de waren waarvoor normaal gebruik van het merk is aangetoond, maar tegen de wijze waarop het Gerecht het criterium van het doel en de bestemming heeft toegepast bij de vaststelling van een zelfstandige subcategorie van waren in de zin van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De kritiek van rekwirante lijkt mij echter ongegrond.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het criterium van het doel en de bestemming van de waren is niet bedoeld om zelfstandige subcategorieën van waren op abstracte of kunstmatige wijze af te bakenen, maar moet op coherente en concrete wijze worden toegepast.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Een waar streeft een aantal doelen na, dat met de vooruitgang en de knowhow groter wordt. Reinigingsproducten bijvoorbeeld, zijn niet alleen bestemd voor het reinigen van de huid, maar ook voor de al dan niet medische verzorging ervan. Zo vervullen kledingstukken naast hun basisfunctie, te weten het bedekken, omhullen en ook wel beschermen van het menselijk lichaam tegen ongunstige weersomstandigheden, een universele esthetische functie, doordat ze het uiterlijk van de consument verfraaien. Indien de consument een kledingstuk zoekt om zich te beschermen tegen de regen, of het nu gaat om een jas of een hoed, dan wel tegen de kou, zoals ondergoed of ook wel handschoenen of sokken, is het evenmin uitgesloten dat hij het meest smaakvolle kledingstuk uitzoekt. Elk van deze doelen kan uiteraard niet op zichzelf worden beschouwd met het oog op de vaststelling van het bestaan van een afzonderlijke subcategorie van waren. Indien dit het geval zou zijn, zou dit de rechten van de houder van het oudere merk om zijn warenassortiment uit te breiden en te verbeteren, opnieuw beperken. Bovendien zou dit een duidelijke ontmoediging betekenen op het gebied van onderzoek en ontwikkeling, dat het merkrecht juist beoogt te bevorderen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het bestreden arrest heeft het Gerecht mijns inziens dan ook terecht geen onderscheid gemaakt tussen de gebruikstoepassingen van het „beschermen”, „mooi aankleden” of ook wel „omhullen” en „bedekken” van het menselijk lichaam, waarvoor de kledingstukken bestemd zijn, aangezien deze verschillende gebruikstoepassingen in plaats van elkaar wederzijds uit te sluiten worden gecombineerd met het oog op het in de handel brengen van deze waren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik wijs er evenwel op dat deze verschillende doelen in aanmerking kunnen worden genomen bij de omschrijving van het relevante publiek, bij de bepaling van zijn aandachtsniveau alsmede bij de beoordeling van het verwarringsgevaar.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op het voorgaande geef ik het Hof dus in overweging deze eerste grief van het tweede onderdeel van het eerste middel ongegrond te verklaren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tweede grief: criteria inzake de aard en de kenmerken van de betrokken waren</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met haar tweede grief verwijt rekwirante het Gerecht niet naar behoren rekening te hebben gehouden met het feit dat de betrokken waren bestemd waren voor een verschillend publiek en bovendien ook in verschillende winkels werden verkocht, zodat deze waren zich onderscheiden van de kledingstukken waarop het aangevraagde merk betrekking heeft.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze grief moet meteen worden afgewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uit de zojuist onderzochte rechtspraak blijkt immers dat de andere criteria dan het doel en de bestemming van de betrokken waren, zoals het publiek waarvoor zij bestemd zijn of hun distributieketen, in de regel niet relevant zijn voor de afbakening van een subcategorie van waren die zelfstandig kan worden bekeken. In die omstandigheden kan het Gerecht niet worden verweten blijk te hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bij zijn beoordeling geen rekening met die criteria te houden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op een en ander geef ik het Hof derhalve in overweging het eerste middel van de hogere voorziening ongegrond te verklaren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Onderzoek van meer specifiek het tweede middel</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Overeenkomstig het verzoek van het Hof komt de focus van deze conclusie te liggen op het tweede onderdeel van dit tweede middel en met name de derde grief daarvan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor een beter begrip van de context waarin deze grief wordt geuit, wijs ik erop dat rekwirante met haar tweede middel betoogt dat het Gerecht ten onrechte heeft geconcludeerd dat sprake was van gevaar voor verwarring van de conflicterende merken. Het eerste onderdeel van dit middel gaat uit van een onjuiste beoordeling van de soortgelijkheid of zelfs de identiteit van de betrokken waren. Het tweede onderdeel van dit middel bestaat uit drie grieven, die betrekking hebben op de beoordeling van de respectievelijk visuele, fonetische en begripsmatige overeenstemming van de conflicterende tekens. Het derde onderdeel van het tweede middel ten slotte betreft de globale beoordeling van het verwarringsgevaar door het Gerecht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met name de derde grief van het tweede onderdeel van het tweede middel gaat uit van een onjuiste beoordeling door het Gerecht van de begripsmatige overeenstemming van de conflicterende tekens. Rekwirante heeft in wezen kritiek op de analyse van het Gerecht waarin het concludeerde dat de begripsmatige verschillen tussen het aangevraagde merk en het oudere merk niet waren aangetoond op het grondgebied van de Unie als geheel, zodat deze verschillen de visuele en fonetische overeenstemming tussen de conflicterende tekens niet konden neutraliseren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ter ondersteuning van deze grief voert rekwirante twee argumenten aan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met haar eerste argument komt rekwirante op tegen de analyse van het Gerecht in punt 71 van het bestreden arrest, waarin het heeft vastgesteld dat rekwirante er niet in was geslaagd aan te tonen dat de term „taiga” een precieze betekenis had voor de gemiddelde consument in het zuidelijk deel van het Europese vasteland en voor de Engelstalige consumenten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens rekwirante is deze analyse onjuist. In punt 18 van haar inleidend verzoekschrift voor het Gerecht heeft zij dit argument immers uitgewerkt en heeft zij ontegenzeggelijk aangetoond dat deze term behoort tot de Franse omgangstaal en bovendien wordt aangeleerd in het algemeen vormend onderwijs in geheel Europa, gelet op de omvang van het gebied waarop dit begrip betrekking heeft.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">85.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens mij is dit argument kennelijk niet-ontvankelijk.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">86.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Opgemerkt zij dat het Gerecht in punt 71 van het bestreden arrest heeft vastgesteld dat „geen enkel element in het dossier het toelaat om vast te stellen dat de term ,taiga’ een precieze en directe betekenis heeft voor de gemiddelde consumenten die zich in andere delen van het Uniegrondgebied dan het noorden en het oosten van het Europese vasteland bevinden en die een aanzienlijk deel vormen van de consumenten in de Unie” en dat dit opging voor „met name de gemiddelde consumenten in het zuiden van het Europese vasteland en de Engelstalige consumenten”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">87.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak is het Gerecht uitsluitend bevoegd te oordelen over de waarde die moet worden toegekend aan de hem voorgelegde bewijzen. Aldus levert de beoordeling van deze bewijselementen, behoudens het geval van een onjuiste opvatting daarvan, geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof in hogere voorziening. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">34</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">88.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik stel vast dat rekwirante in hogere voorziening niet heeft aangetoond of zelfs maar gesteld dat de beoordeling in punt 71 van het bestreden arrest berust op een onjuiste opvatting van de bewijselementen. Bovendien merk ik subsidiair op dat rekwirante, anders dan zij stelt, de aangevoerde argumenten niet heeft uitgewerkt in punt 18 van haar inleidend verzoekschrift.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">89.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bijgevolg moet dit eerste argument mijns inziens kennelijk niet-ontvankelijk worden verklaard.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">90.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat thans het tweede argument betreft, verwijt rekwirante het Gerecht zijn eigen rechtspraak betreffende de beoordeling van de begripsmatige overeenstemming van de conflicterende tekens te hebben miskend.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">91.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zij is namelijk van mening dat de analyse in punt 67 van het bestreden arrest, waarin het Gerecht heeft geoordeeld dat rekwirante niet had aangetoond dat de term „taiga” een duidelijke en vaste betekenis had voor het betrokken publiek bestaande uit de consumenten van de Unie tezamen, geen steun vindt in de rechtspraak die het Gerecht uitdrukkelijk heeft genoemd, namelijk het arrest van 14 oktober 2003, Phillips-Van Heusen/BHIM – Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">35</a>
</span>). Verder stelt rekwirante dat het overeenkomstig het arrest van 11 december 2013, Eckes-Granini/BHIM – Panini (PANINI) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">36</a>
</span>), volstaat dat een term enkel in een deel van de Unie wordt begrepen om te concluderen dat er begripsmatige verschillen tussen de conflicterende tekens bestaan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">92.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na onderzoek van deze rechtspraak ben ik van mening dat geen van beide punten van kritiek gegrond is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">93.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat betreft het eerste punt van kritiek, te weten onjuiste verwijzing naar het arrest van 14 oktober 2003, Phillips-Van Heusen/BHIM – Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">37</a>
</span>), is het nuttig eraan te herinneren dat het Gerecht in punt 54 van dit arrest heeft geoordeeld dat door de begripsmatige verschillen tussen de conflicterende tekens visuele en fonetische overeenstemmingen grotendeels geneutraliseerd kunnen worden indien een van de betrokken merken voor het „relevante publiek” een duidelijke en vaste betekenis heeft die dit publiek meteen kan begrijpen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">94.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik wijs er om te beginnen op dat het Gerecht, gelet op de door hem in dat arrest gebruikte bewoordingen, in het bestreden arrest rechtens kon concluderen dat de term „taiga” voor alle consumenten op het grondgebied van de 28 lidstaten van de Unie niet duidelijk en meteen hun lessen aardrijkskunde in herinnering zou brengen, zodat zij deze term gemakkelijk zouden associëren met het boreaal woud.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">95.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toch merk ik inderdaad op dat het Gerecht in het arrest van 14 oktober 2003, Phillips-Van Heusen/BHIM – Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">38</a>
</span>), heeft verwezen naar het „relevante publiek” zonder enige andere vermelding of precisering, terwijl het in punt 67 van het bestreden arrest heeft gepreciseerd dat het gaat om het relevante publiek „bestaande uit de consumenten van de Unie tezamen”. In de onderhavige zaak betwist rekwirante deze precisering „tezamen”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">96.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik denk niet dat het Gerecht, door deze precisering toe te voegen, zijn rechtspraak heeft miskend of blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">97.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals blijkt uit punt 67 van het bestreden arrest, is de precisering „tezamen” bedoeld om aan te tonen dat rekening moet worden gehouden met de perceptie van de consumenten in alle lidstaten van de Unie. Hiermede is het voor het Gerecht mogelijk om rekwirantes argument inzake de perceptie van de consument „in veel landen [van de Unie]” af te wijzen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">98.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Gerecht heeft aldus toepassing gemaakt van zijn rechtspraak dat „wanneer de bescherming van het oudere merk zich uitstrekt tot de gehele Europese Unie, de perceptie van de conflicterende merken door de consument van de betrokken waren op dat grondgebied in aanmerking moet worden genomen” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-39" href="#t-39">39</a>
</span>). Anders dan in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 14 oktober 2003, Phillips-Van Heusen/BHIM – Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-40" href="#t-40">40</a>
</span>), waarin het relevante publiek bestond uit Duitse consumenten (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-41" href="#t-41">41</a>
</span>), bestaat het relevante publiek in casu, zoals blijkt uit de punten 38 en 39 van het bestreden arrest, uit de consumenten die zich op het grondgebied van de Unie bevinden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">99.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tot slot merk ik op dat de verwijzing naar het arrest van 14 oktober 2003, Phillips-Van Heusen/BHIM – Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-42" href="#t-42">42</a>
</span>), wordt voorafgegaan door de woorden „zie in die zin”. De uitdrukking „in die zin” getuigt van de wens van het Gerecht om onder verwijzing naar het in het betrokken arrest ontwikkelde beginsel dit beginsel specifiek toe te passen op het onderhavige geval. Deze uitdrukking verplichtte het Gerecht dus niet om het in het betrokken arrest ontwikkelde beginsel in dezelfde bewoordingen over te nemen en bood hem daarentegen de mogelijkheid om, in punt 67 van het bestreden arrest, rekening te houden met de bijzondere omstandigheden van het onderhavige geval.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">100.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In die omstandigheden kan het Gerecht mijns inziens niet worden verweten een fout te hebben gemaakt door te verwijzen naar punt 54 van het arrest van 14 oktober 2003, Phillips-Van Heusen/BHIM – Pash Textilvertrieb und Einzelhandel (BASS) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-43" href="#t-43">43</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">101.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat betreft het tweede punt van kritiek, te weten miskenning door het Gerecht van het arrest van 11 december 2013, Eckes-Granini/BHIM – Panini (PANINI) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-44" href="#t-44">44</a>
</span>), meen ik dat ook dit punt van kritiek ongegrond is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">102.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Anders dan rekwirante stelt, kan uit dit arrest immers niet worden afgeleid dat het volstaat dat een term in een deel van de Unie wordt begrepen om te concluderen dat er begripsmatige verschillen bestaan die de visuele en fonetische overeenstemming van de conflicterende tekens kunnen neutraliseren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">103.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Allereerst moet worden herinnerd aan de context van de zaak die tot dat arrest heeft geleid.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">104.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In die zaak moest het Gerecht onderzoeken of uit het oogpunt van het relevante publiek bestaande uit de consumenten van de Unie een duidelijk begripsmatig verschil bestond tussen het element „panini”, waarop het aangevraagde merk betrekking had, en het element „granini”, waarop het oudere merk zag.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">105.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na eerst te hebben vastgesteld dat het element „granini” geen betekenis had, heeft het Gerecht onderzocht in hoeverre het relevante publiek het element „panini” in verband bracht met een specifiek begrip. Daartoe heeft het Gerecht een onderscheid gemaakt tussen, in de eerste plaats, het Italiaanstalige publiek dat volgens hem perfect in staat was om het element „panini” te associëren met broodjes of sandwiches op basis van deze broodjes, en waarvoor een duidelijk begripsmatig verschil bestond tussen de conflicterende tekens, en, in de tweede plaats, het niet-Italiaanstalige publiek, zoals het Spaanstalige of Franstalige publiek, dat ook in staat was het element „panini” te associëren met een bijzonder begrip, en in de derde en laatste plaats, het publiek waarvoor dit element „panini” daarentegen geen enkele betekenis had. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-45" href="#t-45">45</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">106.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na deze analyse heeft het Gerecht het oordeel van de kamer van beroep bevestigd, namelijk dat in sommige lidstaten, zoals Italië en Spanje, de conflicterende tekens op begripsmatig vlak verschilden, terwijl in andere lidstaten, waar het element „panini” geen betekenis had, een vergelijking van de conflicterende tekens op begripsmatig vlak niet mogelijk was. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-46" href="#t-46">46</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">107.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Anders dan rekwirante stelt, heeft het Gerecht in het arrest van 11 december 2013, Eckes-Granini/BHIM – Panini (PANINI) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-47" href="#t-47">47</a>
</span>), dus niet verklaard dat het volstaat dat slechts een deel van het relevante publiek de betrokken term met een bijzonder begrip associeert om te concluderen tot het bestaan van begripsmatige verschillen die de visuele en fonetische overeenstemming van de conflicterende tekens kunnen neutraliseren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">108.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In die omstandigheden kan het Gerecht niet worden verweten in het bestreden arrest te zijn voorbijgegaan aan de regels die zijn toegepast in het arrest van 11 december 2013, Eckes-Granini/BHIM – Panini (PANINI) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-48" href="#t-48">48</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">109.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ik wijs erop dat het Gerecht in het bestreden arrest in feite een analyseschema heeft gevolgd dat vergelijkbaar is met dat in het arrest van 11 december 2013, Eckes-Granini/BHIM – Panini (PANINI) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-49" href="#t-49">49</a>
</span>), aangezien het heeft onderzocht in hoeverre het relevante publiek, bestaande uit – ik herhaal dit nogmaals – de consumenten van de Unie, in staat was de term „taiga” te associëren met een specifiek begrip. Het Gerecht heeft met name een onderscheid gemaakt tussen:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">consumenten die zich in het noordelijk en oostelijk deel van het Europese vasteland bevinden en die hoogstwaarschijnlijk in staat zijn om de term „taiga” te associëren met het boreaal woud en voor wie dus een begripsmatig verschil bestaat tussen de conflicterende tekens (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-50" href="#t-50">50</a>
</span>),</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de „gemiddelde” consument in de andere delen van het grondgebied van de Unie dan het noordelijk en oostelijk deel van het Europese vasteland, in het bijzonder de consumenten in Zuid-Europa en de Engelstalige consumenten, die een aanzienlijk deel vormen van het relevante publiek en voor wie niet vaststaat dat er een duidelijk begripsmatig verschil is tussen de conflicterende tekens (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-51" href="#t-51">51</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">110.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aangezien volgens de aangehaalde rechtspraak de betekenis van een term moet worden beoordeeld uitgaande van het begrip dat het relevante publiek in zijn geheel van deze term heeft en niet mag worden beperkt tot uitsluitend de perceptie van de consumenten die slechts een deel van het relevante grondgebied vertegenwoordigen, heeft het Gerecht in punt 73 van het bestreden arrest bijgevolg niet ingestemd met rekwirantes argument dat de betekenis van de term „taiga” de visuele en fonetische overeenstemming van de conflicterende tekens kon neutraliseren. Het Gerecht kan niet worden verweten hiermee blijk te hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">111.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op een en ander geef ik het Hof derhalve in overweging de derde grief van het tweede onderdeel van het tweede middel ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele ongegrond te verklaren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">VII.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">112.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op bovenstaande overwegingen, geef ik het Hof in overweging, zonder vooruit te lopen op de ontvankelijkheid of de gegrondheid van de andere middelen van de door ACTC GmbH ingestelde hogere voorziening, en evenmin op de beslissing omtrent kosten, om het eerste middel van deze hogere voorziening ongegrond te verklaren en de derde grief van het tweede onderdeel van het tweede middel van deze hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele ongegrond te verklaren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Frans.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) PB 2009, L 78, blz. 1.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 tot wijziging van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 2869/95 van de Commissie inzake de aan het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te betalen taksen (PB 2015, L 341, blz. 21; hierna: „verordening nr. 207/2009”). Verordening nr. 207/2009 is vervangen door verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (PB 2017, L 154, blz. 1).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) T‑126/03, EU:T:2005:288; hierna: „arrest Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN)”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) T‑94/17, niet gepubliceerd, EU:T:2018:539.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) C‑149/11, EU:C:2012:816.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Overeenkomst van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken zoals herzien en gewijzigd (hierna: „Overeenkomst van Nice”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Of sprake is van een normaal gebruik, is een specifieke en prealabele vraag, aangezien moet worden uitgemaakt of, voor het onderzoek van de oppositie, het oudere merk geacht kan worden te zijn ingeschreven voor de betrokken waren of diensten, zodat deze vraag dus geen onderdeel is van het onderzoek van de oppositie in eigenlijke zin, die steunt op het bestaan van gevaar voor verwarring met dat merk.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) In hogere voorziening voert rekwirante aan dat sprake is van een subcategorie die bestaat uit de volgende waren: „kledingstukken, bovenkleding, onderkleding; hoofddeksels (hoeden) en hoeden; handschoenen, riemen en sokken; alle hiervoor genoemde waren zijn bedoeld als buitenkleding om te beschermen tegen ongunstige weersomstandigheden (koude, wind en/of alleen regen); werkjassen” (cursivering van mij).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Hierna: „arrest Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR)”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Die aangehaalde rechtspraak betreft het arrest Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR) (punten 29 en 31), en arrest van 16 mei 2013, Aleris/BHIM – Carefusion 303 (ALARIS) (T‑353/12, niet gepubliceerd, EU:T:2013:257, punten 22 en 23).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Zie punt 34 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Zie punt 35 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Zie arresten van 5 september 2019, Europese Unie/Guardian Europe en Guardian Europe/Europese Unie (C‑447/17 P en C‑479/17 P, EU:C:2019:672, punt 137 en aldaar aangehaalde rechtspraak), en 13 november 2019, Outsource Professional Services/EUIPO (C‑528/18 P, niet gepubliceerd, EU:C:2019:961, punt 47 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Zie met name arrest van 17 oktober 2019, Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark/Schmid (C‑514/18 P, niet gepubliceerd, EU:C:2019:878, punt 37 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Zie ook overweging 10 van deze verordening.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Zie in dit verband de door de Uniewetgever aangebrachte preciseringen in de regels 15 tot en met 22 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1), waarbij verordening nr. 2868/95 van toepassing is op verordening nr. 207/2009.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Zie met name arrest van 11 maart 2003, Ansul (C‑40/01, EU:C:2003:145, punten 25‑31).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Zie beschikking van 27 januari 2004, La Mer Technology (C‑259/02, EU:C:2004:50, punt 27), en arrest van 17 oktober 2019, Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark/Schmid (C‑514/18 P, niet gepubliceerd, EU:C:2019:878, punt 36 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Zie arrest van 19 december 2012, Leno Merken (C‑149/11, EU:C:2012:816, punt 32).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) PB 1994, L 11, blz. 1.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Zie arrest Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) (punt 51).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Ibidem (punt 44).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Ibidem (punt 45).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Ik neem hier de bewoordingen over van het Gerecht in het arrest Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) (punt 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Zie arrest Reckitt Benckiser (España)/BHIM – Aladin (ALADIN) (punt 45).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) Ibidem (punt 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Dit volgt uit de rechtspraak in het arrest Mundipharma/BHIM – Altana Pharma (RESPICUR). Zie eveneens punt 32 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) C‑31/14 P, niet gepubliceerd, EU:C:2014:2436.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Zie punt 37 van dit arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) In dit punt verwijst het Hof expliciet naar de punten 48 tot en met 50 van het arrest van 8 november 2013, Kessel/BHIM – Janssen-Cilag (Premeno) (T‑536/10, niet gepubliceerd, EU:T:2013:586). Deze punten vormen het sluitstuk van de door het Gerecht gevolgde redenering die te vinden is in de punten 43 tot en met 47 van genoemd arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Zie punt 29 van dit arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>) C‑31/14 P, niet gepubliceerd, EU:C:2014:2436.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">34</a>
</span>) Zie arresten van 5 september 2019, Europese Unie/Guardian Europe en Guardian Europe/Europese Unie (C‑447/17 P en C‑479/17 P, EU:C:2019:672, punt 137 alsmede aldaar aangehaalde rechtspraak), en 13 november 2019, Outsource Professional Services/EUIPO (C‑528/18 P, niet gepubliceerd, EU:C:2019:961, punt 47 alsmede aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">35</a>
</span>) T‑292/01, EU:T:2003:264.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">36</a>
</span>) T‑487/12, niet gepubliceerd, EU:T:2013:637.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">37</a>
</span>) T‑292/01, EU:T:2003:264.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">38</a>
</span>) Idem.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-39" href="#c-39">39</a>
</span>) Arrest van 13 juni 2013, Hostel drap/BHIM – Aznar textil (MY drap) (T‑636/11, niet gepubliceerd, EU:T:2013:314, punt 22) (cursivering van mij).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-40" href="#c-40">40</a>
</span>) T‑292/01, EU:T:2003:264.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-41" href="#c-41">41</a>
</span>) Punt 43 van dat arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-42" href="#c-42">42</a>
</span>) T‑292/01, EU:T:2003:264.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-43" href="#c-43">43</a>
</span>) Idem.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-44" href="#c-44">44</a>
</span>) T‑487/12, niet gepubliceerd, EU:T:2013:637.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-45" href="#c-45">45</a>
</span>) Zie arrest van 11 december 2013, Eckes-Granini/BHIM – Panini (PANINI) (T‑487/12, niet gepubliceerd, EU:T:2013:637, punt 56).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-46" href="#c-46">46</a>
</span>) Ibidem (punt 58).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-47" href="#c-47">47</a>
</span>) T‑487/12, niet gepubliceerd, EU:T:2013:637.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-48" href="#c-48">48</a>
</span>) Idem.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-49" href="#c-49">49</a>
</span>) Idem.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-50" href="#c-50">50</a>
</span>) Zie punt 70 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-51" href="#c-51">51</a>
</span>) Zie punt 71 van het bestreden arrest.</p>
</body>
</html>
