(1)

Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (zwana dalej „konwencją chicagowską”), która reguluje międzynarodowy transport lotniczy, weszła w życie w dniu 4 kwietnia 1947 r. Ustanowiła ona Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

(2)

Państwa członkowskie Unii są umawiającymi się stronami konwencji chicagowskiej oraz członkami ICAO, natomiast Unia ma status obserwatora w niektórych organach ICAO.

(3)

Zgodnie z art. 54 konwencji chicagowskiej Rada ICAO ma przyjmować międzynarodowe normy i zalecane metody postępowania.

(4)

Na swojej 219. sesji, która rozpocznie się w dniu 2 marca 2020 r., Rada ICAO ma przyjąć szereg poprawek do załączników 1, 3, 4, 6, 10, 11, 13, 14, 15, 16 i 18 do konwencji chicagowskiej (zwanymi dalej „poprawkami”) w obszarach bezpieczeństwa, ochrony środowiska i żeglugi powietrznej.

(5)

Po ich przyjęciu, poprawki będą wiążące dla wszystkich państw członkowskich ICAO, w tym wszystkich państw członkowskich Unii, zgodnie z konwencją chickagowską oraz w zakresie określonym w tej konwencji, i mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawa Unii.

(6)

Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powino zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady ICAO w odniesieniu do poprawek.

(7)

Zakres niniejszej decyzji powinien ograniczać się do treści poprawek, w zakresie, w jakim treść ta należy do obszaru, który w znacznej cześci objęty jest wspólnymi zasadami UE. Niniejsza decyzja nie powinna mieć wpływu na podział kompetencji między Unią i państwami członkowskimi w dziedzinie lotnictwa.

(8)

Stanowisko Unii w ramach Rady ICAO powinno polegać na popieraniu kierunków polityki wyrażonych w poprawkach, ponieważ przyczyniają się one do poprawy bezpieczeństwa lotniczego i norm środowiskowych.

(9)

Stanowisko Unii powinno zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami Rady ICAO,