European flag

Dziennik Urzędowy
Unii Europejskiej

PL

Seria L


2026/2501

13.11.2026

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2026/2501

z dnia 12 listopada 2026 r.

zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do ołowiu w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (1), w szczególności jego art. 68 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 określono ograniczenia dotyczące produkcji, wprowadzania do obrotu i stosowania niektórych niebezpiecznych substancji, mieszanin i wyrobów. W pozycji 63 tego załącznika wskazano ograniczenia dotyczące ołowiu (nr CAS 7439-92-1, nr WE 231-100-4) i związków ołowiu („ołów”), w tym ograniczenie dotyczące ołowiu w amunicji śrutowej na obszarach wodno-błotnych lub wokół nich, wprowadzone rozporządzeniem Komisji (UE) 2021/57 (2).

(2)

Ołów jest zaklasyfikowany na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (3) jako substancja działająca bardzo toksycznie na organizmy wodne i działająca szkodliwie na rozrodczość ze względu na niekorzystny wpływ na płodność i rozwój układu nerwowego płodu i dziecka, powodujący trwałe uszkodzenia i spadek ilorazu inteligencji (IQ). Nie określono progu bezpiecznego stężenia ołowiu, poniżej którego ołów nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia ludzkiego. Ołów wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem chorób układu krążenia, nerek i ośrodkowego układu nerwowego u osób dorosłych. Ponadto w przypadku zwierząt, szczególnie ptaków, narażenie na działanie ołowiu może mieć szereg ostrych i przewlekłych skutków toksykologicznych, w tym śmierć (4).

(3)

Unia i jej państwa członkowskie są stronami Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (5) (CMS). Grupa robocza ds. zapobiegania zatruciom (PPWG) opracowała wytyczne dotyczące zapobiegania ryzyku zatruć u ptaków wędrownych („wytyczne”), które przyjęto w 2014 r. rezolucją CMS 11.15. W wytycznych zaleca się zarówno stopniową rezygnację ze stosowania amunicji ołowianej we wszystkich siedliskach, jak i stopniową rezygnację ze stosowania ołowianych ciężarków wędkarskich na obszarach, na których ptaki wędrowne są narażone na szczególnie wysokie ryzyko zatrucia ołowiem.

(4)

W dniu 16 lipca 2019 r. Komisja zwróciła się (6) do Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencja”), na podstawie art. 69 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, o sporządzenie dokumentacji („dokumentacja zgodna z załącznikiem XV”) w celu przeanalizowania obaw dotyczących zdrowia ludzi i środowiska, jakie budzi używanie ołowiu: (i) w amunicji, w tym w amunicji śrutowej używanej na obszarach innych niż obszary wodno-błotne oraz w pociskach używanych zarówno na obszarach wodno-błotnych, jak i na obszarach innych niż obszary wodno-błotne, oraz (ii) w sprzęcie wędkarskim. Zlecenie nie obejmowało użycia amunicji do strzelania w pomieszczeniach ani jej użycia przez policję, wojsko i inne siły bezpieczeństwa.

(5)

W dniu 24 marca 2021 r. Agencja opublikowała dokumentację zgodną z załącznikiem XV (7), w której stwierdziła, że ołów w amunicji i w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego stwarza ryzyko dla środowiska i zdrowia ludzkiego, w szczególności dla szczególnie narażonych grup ludności, takich jak dzieci, a ryzyko to nie jest w adekwatny sposób kontrolowane i należy się nim zająć na poziomie ogólnounijnym. Agencja stwierdziła, że połknięcie przez ptaki i inne zwierzęta nieodzyskanej amunicji na bazie ołowiu, ciężarków na bazie ołowiu („ciężarków ołowianych”) i przynęt na bazie ołowiu („przynęt ołowianych”) pochodzących z polowań, strzelectwa sportowego i wędkarstwa skutkuje zatruciem zwierząt, a często ich śmiercią. Ponadto stwierdzono, że akumulacja ołowiu na strzelnicach sportowych może prowadzić do wypłukiwania zanieczyszczonych ołowiem wód powierzchniowych do lokalnych cieków wodnych i może oddziaływać na wody gruntowe i potencjalnie zatruwać ludzi, zwierzęta gospodarskie i zwierzęta dzikie. Agencja ustaliła również, że istnieje ryzyko dla zdrowia ludzi związane ze spożywaniem mięsa zwierząt zabitych z użyciem amunicji ołowianej, zwłaszcza w przypadku dzieci w wieku do siedmiu lat, lub przy wytwarzaniu domowym sposobem amunicji, ciężarków i przynęt z ołowiu.

(6)

Agencja oszacowała, że jeżeli ołów będzie nadal w obecnym tempie wprowadzany do środowiska w Unii w wyniku strzelectwa i wędkarstwa, w ciągu najbliższych 20 lat do środowiska zostanie wprowadzone około 876 000 ton ołowiu. Będzie to oznaczało, że co najmniej: (i) 7 mln ptaków będzie zagrożonych zatruciem w wyniku połknięcia ciężarków i przynęt; (ii) 135 mln ptaków będzie zagrożonych zatruciem w wyniku połknięcia ołowianej amunicji śrutowej oraz (iii) 14 mln ptaków będzie zagrożonych zatruciem ołowiem znajdującym się w zjadanym przez nie pożywieniu. Ponadto Agencja oszacowała, że każdego roku około 13,8 mln członków rodzin myśliwych, w tym 1,1 mln dzieci w wieku do siedmiu lat, jest narażonych na kontakt z ołowiem w wyniku spożywania dziczyzny.

(7)

Z tych powodów Agencja zaproponowała ograniczenie stosowania ołowiu w amunicji i w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego między innymi przez ograniczenie wprowadzania do obrotu i stosowania ołowiu w stężeniu równym lub większym niż 1 % w ciężarkach, przynętach, drutach wędkarskich i ciężarkach uwalnianych. Ponadto Agencja zaproponowała nałożenie obowiązków informowania na sprzedawców detalicznych tych produktów oraz obowiązków etykietowania na dostawców amunicji. Proponowane ograniczenie miało na celu zmniejszenie emisji ołowiu o około 630 000 ton, z czego o 48 300 ton w wyniku zaniechania stosowania ołowiu w sprzęcie wędkarskim, w ciągu 20 lat od wprowadzenia ograniczenia. Oznaczałoby to redukcję o 72 % w porównaniu z sytuacją braku proponowanego ograniczenia. Ograniczenie to zapobiegłoby również obniżeniu ilorazu inteligencji u około 7 000 dzieci w Unii rocznie, co przyniosłoby oszczędności w zakresie dobrostanu w wysokości około 70 mln EUR rocznie.

(8)

W dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV Agencja wskazała wiele rozwiązań alternatywnych dla ołowiu w sprzęcie wędkarskim (takich jak mosiądz, beton, kamienie, stal, cyna, cynk i wolfram), ale przyznała, że niektóre z tych materiałów, w szczególności mosiądz i cynk, również są szkodliwe dla środowiska. Agencja zauważyła, że produkty stanowiące alternatywę dla ołowianych drutów wędkarskich są powszechnie dostępne w sklepach detalicznych oraz że ciężarki uwalniane można zastąpić różnymi technikami lub alternatywnymi ciężarkami, które nie są przeznaczone do uwalniania podczas używania, a zatem nie powodują bezpośredniego i celowego wprowadzania ołowiu do środowiska.

(9)

Agencja zaleciła, aby ze względu na dostępność rozwiązań alternatywnych oraz potrzebę zapobieżenia bezpośredniemu i celowemu wprowadzaniu ołowiu do środowiska ograniczenia dotyczące drutów wędkarskich i ciężarków uwalnianych zostały wprowadzone jak najszybciej. Aby umożliwić operatorom dostosowanie się do nowych przepisów i wprowadzenie niezbędnych środków zarządzania ryzykiem, Agencja zaleciła odroczenie stosowania ograniczeń dotyczących artykułów innych niż druty wędkarskie i ciężarki uwalniane objętych zakresem dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV oraz obowiązków w zakresie informowania i etykietowania.

(10)

Agencja rozważała odstępstwo w przypadku śrutu nacinanego o masie 0,06 g lub mniejszej, wprowadzanego do obrotu w opakowaniach zabezpieczonych przed wydostaniem się zawartości i przed otwarciem przez dziecko, ale postanowiła utrzymać ograniczenie ze względu na ryzyko szczątkowe dla ptaków.

(11)

Jedynie niewielka liczba państw członkowskich wprowadziła przepisy krajowe zakazujące stosowania ołowiu w wędkarstwie, których celem jest ograniczenie emisji ołowiu i narażenia na jego działanie. W dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV wykazano, że dla zapewnienia zharmonizowanego poziomu ochrony w całej Unii konieczne są ogólnounijne działania zmierzające do ograniczenia ryzyka związanego ze stosowaniem ołowiu w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego.

(12)

W dniu 2 czerwca 2022 r. działający przy Agencji Komitet ds. Oceny Ryzyka („RAC”) przyjął opinię na podstawie art. 70 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 w odniesieniu do dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV. W swojej opinii RAC zgodził się z wnioskiem Agencji, że ołów stosowany w wędkarstwie stwarza szeroki zakres zagrożeń zarówno dla zdrowia ludzi, jak i dla środowiska. RAC stwierdził, że ograniczenie zaproponowane przez Agencję byłoby najwłaściwszym ogólnounijnym środkiem przeciwdziałania stwierdzonemu ryzyku.

(13)

RAC nie poparł odstępstwa w odniesieniu do śrutu nacinanego o masie 0,06 g lub mniejszej, nawet jeżeli jest on wprowadzany do obrotu w opakowaniach zabezpieczonych przed wydostaniem się zawartości i przed otwarciem przez dziecko, ponieważ obniżyłoby to poziom ochrony środowiska przewidziany w ograniczeniu.

(14)

RAC poparł wprowadzenie proponowanych przez Agencję wymogów dotyczących etykietowania i informowania w odniesieniu do ołowiu używanego w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego. RAC zalecił jednak, aby dla uniknięcia niejasności podwyższyć stężenie graniczne ołowiu, przy którym następowałoby stosowanie tych wymogów, z 0,3 % do 1 % masy, tak aby było ono tożsame ze stężeniem granicznym, od którego obowiązuje zakaz wprowadzania do obrotu i stosowania.

(15)

W dniu 2 grudnia 2022 r. Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych (SEAC) przyjął opinię na podstawie art. 71 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Komitet stwierdził, że ograniczenie proponowane w sformułowanych przez RAC wnioskach byłoby najwłaściwszym ogólnounijnym środkiem przeciwdziałania stwierdzonemu ryzyku, z zastrzeżeniem, że warunki zostaną zmienione zgodnie z propozycją SEAC. W konkluzji tej uwzględniono proporcjonalność korzyści społeczno-ekonomicznych uzyskanych dzięki środkowi do kosztów społeczno-ekonomicznych jego wprowadzenia.

(16)

SEAC nie zdołał rozstrzygnąć, czy odstępstwo dotyczące stosowania ołowiu w śrucie nacinanym o masie 0,06 g lub mniejszej byłoby uzasadnione względami społeczno-ekonomicznymi. Powodem był brak informacji o dostępności i parametrach technicznych rozwiązań alternatywnych oraz o społeczno-ekonomicznych skutkach ograniczenia takiego stosowania.

(17)

SEAC nie dysponował dowodami wystarczającymi dla rozstrzygnięcia, czy koszt informowania w punkcie sprzedaży (zgodnie z propozycją Agencji, którą poparł RAC) byłby w pełni uzasadniony, czy też na zachowania zakupowe skuteczniej mogłyby wpływać inne działania edukacyjne. SEAC podziela zdanie RAC, że to samo stężenie graniczne wynoszące 1 % masy, które zaproponowano dla ograniczenia wprowadzania do obrotu i stosowania ołowiu w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego, powinno mieć zastosowanie również do wymogów dotyczących etykietowania i informowania, gdyż pomogłoby to uniknąć niejasności i ułatwiło egzekwowanie przepisów. SEAC poparł również propozycję RAC dotyczącą stosowania wymogów w zakresie etykietowania i informowania w odniesieniu do produktów alternatywnych zawierających miedź i stopy miedzi tylko wtedy, gdy zawartość ołowiu jest równa lub większa niż 3 % masy.

(18)

Zgodnie z art. 77 ust. 4 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 zasięgnięto opinii forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów („forum”). Jego zalecenia zostały uwzględnione.

(19)

W dniu 27 lutego 2023 r. Agencja przedłożyła Komisji opinie RAC i SEAC (8).

(20)

Uwzględniając dokumentację zgodną z załącznikiem XV, opinie RAC i SEAC, skutki społeczno-ekonomiczne oraz dostępność rozwiązań alternatywnych, Komisja uznaje, że istnieje niedopuszczalne ryzyko dla środowiska i dla zdrowia ludzi wynikające z używania ołowiu w amunicji i w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego i że ryzyku temu należy przeciwdziałać w skali całej Unii. Należy zatem ograniczyć wprowadzanie do obrotu i stosowanie takiej amunicji i sprzętu wędkarskiego.

(21)

Komisja uważa, że aby zmniejszyć poziom skomplikowania i zwiększyć jasność prawa, ograniczenie używania ołowiu w amunicji i w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego, postulowane w dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV, będące przedmiotem opinii RAC i SEAC oraz zalecenia udzielonego przez forum, powinno zostać przyjęte przez Komisję w drodze dwóch odrębnych rozporządzeń.

(22)

Ograniczenie to powinno mieć zastosowanie do wprowadzania do obrotu niektórych elementów sprzętu wędkarskiego zarówno na potrzeby rybołówstwa komercyjnego, jak i połowów rekreacyjnych. Natomiast jeśli chodzi o stosowanie, forum wyraźnie podniosło kwestię, że egzekwowanie zakazu stosowania w odniesieniu do połowów rekreacyjnych byłoby bardzo trudne, ponieważ dotyczy osób prywatnych i domów. Ponadto stosowanie sprzętu wędkarskiego do połowów rekreacyjnych będzie z czasem maleć w wyniku ograniczenia nałożonego na wprowadzanie do obrotu. W związku z tym ograniczenie stosowania niektórych elementów sprzętu wędkarskiego powinno mieć zastosowanie wyłącznie do rybołówstwa komercyjnego, a niniejsze rozporządzenie nie powinno harmonizować używania ołowiu w sprzęcie wędkarskim do połowów rekreacyjnych, a zatem nie powinno uniemożliwiać państwom członkowskim przyjęcia środków zapewniających ochronę środowiska lub zdrowia ludzkiego w tym zakresie.

(23)

Ograniczenie stosowania ołowiu w niektórych elementach sprzętu wędkarskiego powinno mieć zastosowanie do takiego sprzętu wędkarskiego zawierającego ołów o stężeniu równym lub większym niż 1 % masy. Uznaje się, że stężenie graniczne wynoszące 1 % jest wystarczające, aby przeciwdziałać stwierdzonemu ryzyku, i że będą je mogli z łatwością osiągnąć producenci rozwiązań alternatywnych, co jest istotne wobec faktu, że w niektórych z tych rozwiązań alternatywnych ołów może występować jako zanieczyszczenie.

(24)

Komisja jest zdania, że ciężarki o masie powyżej 1 kg nie stwarzają ryzyka połknięcia przez ptaki i w związku z tym nie powinny być objęte ograniczeniem. Komisja uważa również, że ograniczenie dotyczące wprowadzania do obrotu i stosowania drutów wędkarskich i ciężarków uwalnianych powinno obowiązywać już po upływie sześciu miesięcy, aby można było niezwłocznie zapobiec bezpośredniemu i celowemu wprowadzaniu ołowiu do środowiska, a jednocześnie zapewnić operatorom wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się do ograniczenia. Ponadto Komisja podziela zdanie Agencji, RAC i SEAC, że obciążnik sieci rybackiej lub linki wędkarskiej zamknięty w nich, wbudowany w nie lub na nie nakładany nie stanowi zidentyfikowanego ryzyka dla zwierząt, zwłaszcza dla ptaków. W związku z tym Komisja uważa, że takie ciężarki nie powinny być objęte ograniczeniem.

(25)

W przypadku przynęt wędkarskich zawierających stopy miedzi uzasadnieniem dla odstępstwa dopuszczającego w tych przynętach stężenie ołowiu wyższe niż 1 %, ale niższe niż 3 % masy jest uniknięcie konieczności modyfikacji maszyn powodującej znaczny wzrost kosztów produkcji oraz umożliwienie dalszej produkcji przynęt mosiężnych, które są najpowszechniejszą alternatywą dla przynęt ołowianych i obecnie zawierają ołów w stężeniu od 1 % do 3 %. Odstępstwo to należy jednak poddać przeglądowi po 10 latach w celu sprawdzenia, czy opracowano nowe stopy miedzi o zawartości ołowiu wynoszącej mniej niż 1 % masy.

(26)

Komisja zdaje sobie sprawę z trudności technicznych związanych ze znalezieniem materiałów alternatywnych dla ołowiu, które byłyby zarówno wystarczająco plastyczne, jak i dostatecznie ciężkie, aby można je było zastosować do produkcji bardzo małego śrutu nacinanego. W związku z tym Komisja uważa, że odstępstwo dotyczące stosowania ołowiu w śrucie nacinanym o masie 0,06 g lub mniejszej jest uzasadnione, jeżeli śrut nacinany jest wprowadzany do obrotu w opakowaniach zabezpieczonych przed wydostaniem się zawartości i przed otwarciem przez dziecko w celu zminimalizowania przypadkowego wprowadzenia do środowiska. Komisja uważa również, że odstępstwo to należy poddać przeglądowi po 10 latach, aby ocenić, czy opracowano nowe alternatywy i czy odstępstwo jest nadal uzasadnione.

(27)

Komisja podziela zdanie Agencji i RAC, że wymóg umieszczania przez sprzedawców detalicznych informacji w fizycznych i internetowych punktach sprzedaży, a także na opakowaniach, jest uzasadniony koniecznością ostrzeżenia użytkowników o ryzyku związanym ze stosowaniem ołowianych ciężarków i przynęt.

(28)

W celu uniknięcia niepotrzebnych strat ograniczenie to nie powinno mieć zastosowania do używania w rybołówstwie przemysłowym niektórych ciężarków i przynęt wędkarskich, które zostały wprowadzone do obrotu w Unii przed rozpoczęciem obowiązywania tego ograniczenia

(29)

W niektórych państwach członkowskich obowiązują przepisy krajowe dotyczące ochrony środowiska lub zdrowia ludzkiego, które zakazują stosowania ołowiu w przynętach, ciężarkach lub drutach wędkarskich lub ograniczają jego stosowanie i są bardziej rygorystyczne niż przepisy określone w niniejszym rozporządzeniu. Wymaganie od tych państw członkowskich obniżenia istniejącego poziomu ochrony przed narażeniem na kontakt z ołowiem w celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem mogłoby prowadzić do częstszego stosowania ołowiu w tych państwach członkowskich. Taki skutek nie byłby zgodny z wysokim poziomem ochrony wymaganym na mocy art. 114 ust. 3 Traktatu. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość utrzymania bardziej rygorystycznych przepisów dotyczących stosowania niektórych elementów sprzętu wędkarskiego.

(30)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1907/2006.

(31)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 listopada 2026 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN


(1)   Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2006/1907/oj.

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2021/57 z dnia 25 stycznia 2021 r. zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do ołowiu w amunicji śrutowej na obszarach wodno-błotnych lub wokół nich (Dz.U. L 24 z 26.1.2021, s. 19, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2021/57/oj).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2008/1272/oj).

(4)  Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC) i Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych (SEAC), „Background document to the Opinion on the Annex XV dossier proposing restrictions on Lead in shot” (Dokument referencyjny do opinii w sprawie dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV, w której proponuje się ograniczenia w dotyczące ołowiu w śrucie), s. 3, https://echa.europa.eu/documents/10162/28acf817-61a6-3ca6-4e85-a71ef0e07740.

(5)   https://www.cms.int/en/convention-text.

(6)   https://echa.europa.eu/documents/10162/17233/rest_lead_ammunition_COM_request_en.pdf.

(7)  Europejska Agencja Chemikaliów, „Annex XV Restriction Report – Lead in outdoor shooting and fishing” (Raport w sprawie ograniczeń zgodny z załącznikiem XV – ołów w strzelectwie na świeżym powietrzu i w wędkarstwie), 24 marca 2021 r., https://echa.europa.eu/documents/10162/da9bf395-e6c3-b48e-396f-afc8dcef0b21.

(8)  Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC) i Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych (SEAC), „Opinion on an Annex XV dossier proposing restrictions on lead and its compounds” (Opinia w sprawie dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV, w której proponuje się ograniczenia dotyczące ołowiu i jego związków), 2 grudnia 2022 r., https://echa.europa.eu/documents/10162/2c82ef18-ce5d-4b4f-8ff0-002932154acc.


ZAŁĄCZNIK

W załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 w pozycji 63 w kolumnie 2 dodaje się punkty w brzmieniu:

 

„21.

Nie wprowadza się do obrotu na potrzeby połowów ani nie stosuje w rybołówstwie komercyjnym, w stężeniu ołowiu (wyrażonym jako metal) równym lub większym niż 1 % masy:

a)

w ciężarkach i w przynętach o masie 50 g lub mniejszej, nieobjętych lit. c) niniejszego punktu, od dnia 3 grudnia 2029 r.;

b)

w ciężarkach i w przynętach o masie 1 kg lub mniejszej, ale większej niż 50 g, nieobjętych lit. c) niniejszego punktu, od dnia 3 grudnia 2031 r.;

c)

w drutach wędkarskich i w ciężarkach uwalnianych, od dnia 3 marca 2027 r.

22.

Od dnia 3 marca 2027 r. sprzedawcy detaliczni ciężarków i przynęt wędkarskich o każdym wymiarze i każdej masie zawierających ołów w stężeniach równych lub większych niż 1 % masy, w sposób jasny i widoczny przedstawiają, w punkcie sprzedaży – w pobliżu produktów, o których mowa powyżej, a w przypadku sprzedaży na odległość – w ofercie sprzedaży na odległość, następujące informacje:

» OSTRZEŻENIE: ten produkt zawiera ołów, który jest bardzo toksyczny dla środowiska i może działać szkodliwie na płodność lub na dziecko w łonie matki. Wprowadzanie do obrotu i stosowanie ołowiu w wymienionych poniżej elementach sprzętu wędkarskiego jest w UE ograniczone od:

—

dnia 3 grudnia 2029 r. w przypadku ciężarków i przynęt o masie 50 g lub mniejszej,

—

dnia 3 grudnia 2031 r. w przypadku ciężarków i przynęt o masie 1 kg lub mniejszej, ale większej niż 50 g,

—

dnia 3 marca 2027 r. w przypadku drutów wędkarskich i ciężarków uwalnianych o dowolnej masie.

Więcej informacji, w tym na temat dostępności alternatyw bezołowiowych, można znaleźć na stronie internetowej [www.echa.europa.eu]«.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, podaje się w językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym znajduje się punkt sprzedaży, lub – w przypadku sprzedaży na odległość – w językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym oferowana jest sprzedaż na odległość, chyba że dane państwo członkowskie postanowi inaczej w odniesieniu do tych języków.

23.

Na zasadzie odstępstwa pkt 21 i pkt 22 nie mają zastosowania do:

a)

przynęt wykonanych ze stopów miedzi o stężeniu ołowiu (wyrażonym jako metal) mniejszym niż 3 % masy;

b)

śrutu nacinanego o masie 0,06 g lub mniejszej, wprowadzanego do obrotu w opakowaniach zabezpieczonych przed wydostaniem się zawartości i przed otwarciem przez dziecko.

Odstępstwa, o których mowa w lit. a) i b), są poddawane przeglądowi przez Komisję, na podstawie sprawozdania sporządzonego przez Agencję, po dniu 3 grudnia 2036 r.

24.

Na zasadzie odstępstwa pkt 21 lit. a) i b) nie ma zastosowania do używania ciężarków i przynęt wędkarskich wprowadzonych do obrotu w Unii odpowiednio przed dniem 3 grudnia 2029 r. oraz dniem 3 grudnia 2031 r.

25.

Państwa członkowskie mogą utrzymać przepisy krajowe dotyczące ochrony środowiska lub zdrowia ludzkiego, które są bardziej rygorystyczne niż przepisy przewidziane w pkt 21–24, o ile środki te spełniają oba poniższe warunki:

a)

obowiązują w dniu 3 grudnia 2026 r;

b)

ograniczają jedynie stosowanie, lecz nie wprowadzanie do obrotu, ołowiu w przynętach, ciężarkach i drutach wędkarskich.

26.

Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst przepisów krajowych, o których mowa w pkt 25. Komisja niezwłocznie podaje do wiadomości publicznej wszelkie takie otrzymane przez nią teksty przepisów krajowych.

27.

Do celów pkt 21–26:

a)

»ciężarek« oznacza obciążnik przymocowany lub przeznaczony do przymocowania do linki wędkarskiej, przynęty lub sieci rybackiej w celu utrzymania ich pod wodą lub w określonym położeniu, ale nie oznacza obciążnika sieci rybackiej lub linki wędkarskiej zamkniętego w nich, wbudowanego w nie lub nakładanego na nie;

b)

»przynęta« oznacza przedmiot wykorzystywany do nęcenia ryb lub innych zwierząt w celu ich złowienia;

c)

»drut wędkarski« oznacza cienki drut metalowy przeznaczony do cięcia na krótkie odcinki i stosowany jako obciążnik do utrzymywania przynęty pod wodą;

d)

»ciężarek uwalniany« oznacza ciężarek przeznaczony do celowego uwolnienia podczas używania;

e)

»śrut nacinany« oznacza ciężarek wykonany z małego kawałka metalu, zaciskany na lince wędkarskiej w celu jej obciążenia;

f)

»rybołówstwo komercyjne« oznacza połowy prowadzone dla zysku, a nie w celach rekreacyjnych;

g)

»sprzęt wędkarski« oznacza sprzęt, w tym ciężarki, przynęty i druty wędkarskie, wykorzystywany w rybołówstwie komercyjnym lub połowach rekreacyjnych.”


ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/2501/oj

ISSN 1977-0766 (electronic edition)