<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2026-06-202606C104202406210-00-TRA-DOC-EL-ARRET-C-0621-24-202604238-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="true" name="ParExtraits_2021"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="0" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ContentBits"/>
    <meta content="Commission Use" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Name"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="20/07/2026 10:58:05" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="VbRVbuNcvY93gp/Zs8A52lrmn32OqBcq4wZTMnlI0jiBTnH5KXRy7xmctBoUcPL5wdQzqP+NkvhBxSzoLEc1NOSqgPjnt8kyHa4/yqzKcKcsqUTrdmwFhf4sHaWPdHBWwb8/jMgYd5tzLPj2H6n6i+b5gdzIaNJ1kkQ/ac+LafE=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="dn" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="10, 3, 0, 1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Tag"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="true" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Enabled"/>
    <meta content="02be58a1-e9d0-4339-8532-f1549804c1b6" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ActionId"/>
    <meta content="0621" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2024" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="dn" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="b24c8b06-522c-46fe-9080-70926f8dddb1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SiteId"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 01-06-26 08:41:03" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="2026-06-04T14:24:44Z" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SetDate"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="362cc5c50d81428692b77f7d5dac564e" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0621" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
    <meta content="Standard" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Method"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 4.6.2026 – Υπόθεση C‑621/24</div>
      <div id="rId21" style="default">Landkreis Schweinfurt</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 4ης Ιουνίου 2026  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης – Συνοριακοί έλεγχοι, άσυλο και μετανάστευση – Πολιτική ασύλου – Οδηγία 2013/33/ΕΕ – Απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία – Άρθρο 2, στοιχείο ζʹ – Υλικές συνθήκες υποδοχής – Άρθρο 17, παράγραφος 2 – Απαίτηση σχετικά με τη διασφάλιση επαρκούς βιοτικού επιπέδου – Αιτών διεθνή προστασία για τον οποίο εκδόθηκε απόφαση μεταφοράς – Παροχή υλικών συνθηκών υποδοχής οι οποίες δεν περιλαμβάνουν παροχές σε είδος για την κάλυψη των αναγκών σε ρουχισμό και καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης ούτε την καταβολή οικονομικού βοηθήματος για την κάλυψη βασικών προσωπικών αναγκών – Άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ – Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής λόγω της υποβολής μεταγενέστερης αίτησης – Οδηγία 2013/32/ΕΕ – Άρθρο 2, στοιχείο ιζʹ – Έννοια της “μεταγενέστερης αίτησης” – Δυνατότητα εφαρμογής – Κανονισμός (ΕΕ) 604/2013 – Διαδικασία προσδιορισμού του υπεύθυνου κράτους μέλους»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση C‑621/24,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Bundessozialgericht (ομοσπονδιακό δικαστήριο διαφορών κοινωνικής ασφάλισης, Γερμανία) με απόφαση της 25ης Ιουλίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Σεπτεμβρίου 2024, στο πλαίσιο της δίκης
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Landkreis Schweinfurt
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      FB,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      συγκείμενο από τους M. L. Arastey Sahún, πρόεδρο τμήματος, J. Passer, E. Regan, Δ. Γρατσία (εισηγητή) και B. Smulders, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      γενικός εισαγγελέας: J. Richard de la Tour
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      γραμματέας: D. Dittert, προϊστάμενος μονάδας,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 4ης Σεπτεμβρίου 2025,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">ο FB, εκπροσωπούμενος από τον K. Schank, Rechtsanwalt,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους J. Möller και R. Kanitz,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Βελγική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις L. Jans και M. Van Regemorter, επικουρούμενες από τον A. Detheux, advocaat,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις A. Azéma, F. Blanc, M. Debieuvre, E. Garello, Α. Κατσιμέρου και τον N. Schaeffer,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 23ης Οκτωβρίου 2025,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-21" title="page-1">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 2, στοιχείο ιζʹ, καθώς και των άρθρων 27 και 28 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (ΕΕ 2013, L 180, σ. 60), του άρθρου 17, παράγραφοι 2 και 5, καθώς και του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και παράγραφοι 5 και 6, της οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (ΕΕ 2013, L 180, σ. 96), και του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα (ΕΕ 2013, L 180, σ. 31).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του FB, αιτούντος διεθνή προστασία, και της Landkreis Schweinfurt (περιφέρειας Schweinfurt, Γερμανία) σχετικά με τη νομιμότητα της απόφασης της τελευταίας να ανακαλέσει ως προς τον FB τις παροχές σε είδος που καλύπτουν τον ρουχισμό και τα καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης καθώς και το οικονομικό βοήθημα για την κάλυψη των βασικών προσωπικών αναγκών του, πλην εκείνων που καλύπτονται από παροχές σε είδος, κατόπιν της απόρριψης της αιτήσεώς του διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτης και της έκδοσης απόφασης με την οποία διατάχθηκε η απομάκρυνσή του στη Ρουμανία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η οδηγία 2013/32</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αιτιολογική σκέψη 53 της οδηγίας 2013/32 έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-2">
      «Η παρούσα οδηγία δεν αφορά διαδικασίες μεταξύ κρατών μελών που διέπονται από τον κανονισμό [αριθ. 604/2013].»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2, στοιχείο ιζʹ, της ως άνω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ορισμοί», προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-2">
      «Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-2">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-32" title="page-2">
      ιζ) “μεταγενέστερη αίτηση”: η περαιτέρω αίτηση διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται μετά τη λήψη [απρόσβλητης] απόφασης επί προηγούμενης αίτησης, περιλαμβανομένων περιπτώσεων όπου ο αιτών ρητά ανακάλεσε την αίτησή του και περιπτώσεων όπου η αποφαινόμενη αρχή απέρριψε αίτηση μετά από τη σιωπηρή της ανάκληση σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 1.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 27 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διαδικασία σε περίπτωση ανάκλησης της αίτησης», προβλέπει στην παράγραφο 1 τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-2">
      «Εφόσον τα κράτη μέλη προβλέπουν τη δυνατότητα ρητής ανάκλησης της αίτησης στην εθνική τους νομοθεσία, όταν ένας αιτών ανακαλέσει ρητά την αίτησή του για διεθνή προστασία, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η αποφαινόμενη αρχή να αποφασίσει είτε να σταματήσει την εξέταση είτε να απορρίψει την αίτηση.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 28 της ίδιας οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διαδικασία σε περίπτωση σιωπηρής ανάκλησης της αίτησης ή υπαναχώρησης από αυτήν», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-36" title="page-3">
      «1. Όταν υπάρχει εύλογη αιτία να θεωρείται ότι ο αιτών έχει σιωπηρά ανακαλέσει την αίτησή του, ή έχει υπαναχωρήσει από αυτήν, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η αποφαινόμενη αρχή να αποφασίσει είτε να σταματήσει την εξέταση είτε, σε περίπτωση που η αποφαινόμενη αρχή θεωρήσει την αίτηση ως αβάσιμη αφού την εξετάσει επαρκώς επί της ουσίας σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ 2011, L 337, σ. 9)], να απορρίψει την αίτηση.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-38" title="page-3">
      3. Το παρόν άρθρο ισχύει με την επιφύλαξη του κανονισμού [604/2013].»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 33 της οδηγίας 2013/32, το οποίο φέρει τον τίτλο «Περιπτώσεις απαράδεκτων αιτήσεων», ορίζει τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-40" title="page-3">
      «1. Πέραν των περιπτώσεων κατά τις οποίες μια αίτηση δεν εξετάζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού [604/2013], τα κράτη μέλη δεν οφείλουν να εξετάζουν εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις για διεθνή προστασία σύμφωνα με την οδηγία [2011/95] όταν μια αίτηση θεωρείται ως απαράδεκτη δυνάμει του παρόντος άρθρου.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-3">
      2. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρήσουν αίτηση για διεθνή προστασία ως απαράδεκτη μόνο εάν:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-43" title="page-3">
      δ) η αίτηση είναι μεταγενέστερη αίτηση στο πλαίσιο της οποίας δεν προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηρισθεί δικαιούχος διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας [2011/95]· […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-44" title="page-3">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 40 της ως άνω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Μεταγενέστερες αιτήσεις», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-46" title="page-3">
      «1. Όταν ένα πρόσωπο που έχει υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας σε κράτος μέλος προβαίνει σε περαιτέρω διαβήματα ή υποβάλλει μεταγενέστερη αίτηση στο ίδιο κράτος μέλος, το εν λόγω κράτος μέλος εξετάζει τα περαιτέρω διαβήματα ή τα στοιχεία της μεταγενέστερης αίτησης στο πλαίσιο της εξέτασης της προηγούμενης αίτησης ή της εξέτασης της [απόφασης κατά της οποίας έχει ασκηθεί αίτηση επανεξέτασης ή ένδικο βοήθημα], εφόσον οι αρμόδιες αρχές μπορούν να λάβουν υπόψη τους και να εξετάσουν όλα τα στοιχεία στα οποία βασίζονται τα περαιτέρω διαβήματα ή η μεταγενέστερη αίτηση στο πλαίσιο αυτό.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-47" title="page-4">
      2. Κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με το παραδεκτό αίτησης για διεθνή προστασία σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 2 στοιχείο δ), η μεταγενέστερη αίτηση διεθνούς προστασίας υποβάλλεται καταρχήν σε προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να καθορισθεί εάν προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας [2011/95].
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-48" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-49" title="page-4">
      5. Σε περίπτωση μη περαιτέρω εξέτασης μιας μεταγενέστερης αίτησης δυνάμει του παρόντος άρθρου, η αίτηση θεωρείται απαράδεκτη σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 2 στοιχείο δ).
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-50" title="page-4">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η οδηγία 2013/33</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι αιτιολογικές σκέψεις 5, 7, 8, 11 και 35 της οδηγίας 2013/33 έχουν ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-53" title="page-4">
      «(5) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά τη σύνοδό του στις 10‑11 Δεκεμβρίου 2009, ενέκρινε το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, το οποίο επανέλαβε τη δέσμευσή του στον στόχο της δημιουργίας, έως το 2012, ενός κοινού χώρου προστασίας και αλληλεγγύης, βάσει κοινής διαδικασίας ασύλου και ομοιόμορφου καθεστώτος για τα πρόσωπα στα οποία χορηγείται διεθνής προστασία με βάση πρότυπα υψηλής προστασίας καθώς και δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες. Το πρόγραμμα της Στοκχόλμης προβλέπει ακόμη ότι είναι σημαντικό να προσφέρεται στα πρόσωπα, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος στο οποίο ασκούν αίτηση διεθνούς προστασίας, το ίδιο επίπεδο μεταχείρισης όσον αφορά τις συνθήκες υποδοχής.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-54" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-55" title="page-4">
      (7) Βάσει των αποτελεσμάτων των αξιολογήσεων που πραγματοποιήθηκαν σχετικά με την υλοποίηση των πράξεων του πρώτου σταδίου, κρίνεται σκόπιμο, κατά το παρόν στάδιο, να επιβεβαιωθούν οι αρχές στις οποίες βασίζεται η οδηγία 2003/9/ΕΚ [του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (ΕΕ 2003, L 31, σ. 18)] με σκοπό να εξασφαλισθούν βελτιωμένες συνθήκες υποδοχής για τους αιτούντες διεθνή προστασία […].
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-56" title="page-4">
      (8) Για να εξασφαλισθεί η ίση μεταχείριση των αιτούντων στο σύνολο της [Ευρωπαϊκής] Ένωσης, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια και τους τύπους διαδικασιών που αφορούν τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας, σε όλους τους χώρους και τις εγκαταστάσεις που φιλοξενούν αιτούντες και για όσο διάστημα έχουν τη δυνατότητα παραμονής στο έδαφος των κρατών μελών ως αιτούντες.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-57" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-58" title="page-4">
      (11) Είναι σκόπιμο να θεσπισθούν πρότυπα για την υποδοχή των αιτούντων, τα οποία θα επαρκούν για την εξασφάλιση αξιοπρεπούς επιπέδου και συγκρίσιμων συνθηκών διαβίωσης σε όλα τα κράτη μέλη.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-59" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-60" title="page-4">
      (35) Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και συνάδει με τις αρχές που αναγνωρίζονται, ιδίως στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης [στο εξής: Χάρτης]. Ειδικότερα, η παρούσα οδηγία αποβλέπει στη διασφάλιση του πλήρους σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην προώθηση της εφαρμογής [του] άρθρ[ου] 1 […] του Χάρτη και πρέπει να εφαρμοσθεί αναλόγως.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2 της ως άνω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ορισμοί», ορίζει τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-62" title="page-4">
      «Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-63" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-64" title="page-4">
      β) “αιτών”: ο υπήκοος τρίτης χώρας ή ο ανιθαγενής ο οποίος έχει ασκήσει αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας, επί της οποίας δεν έχει ληφθεί ακόμη οριστική απόφαση·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-65" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-66" title="page-4">
      στ) “συνθήκες υποδοχής”: η πλήρης δέσμη μέτρων που τα κράτη μέλη εφαρμόζουν προς όφελος των αιτούντων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-67" title="page-4">
      ζ) “υλικές συνθήκες υποδοχής”: οι συνθήκες υποδοχής που περιλαμβάνουν την παροχή στέγης, τροφής και ρουχισμού, σε είδος ή υπό μορφή οικονομικού βοηθήματος ή δελτίων, ή συνδυασμό των τριών, καθώς και ένα βοήθημα για τα καθημερινά έξοδα·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-68" title="page-4">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Πεδίο εφαρμογής», προβλέπει στην παράγραφο 1 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-70" title="page-4">
      «Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών και τους ανιθαγενείς που ασκούν αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στο έδαφος, περιλαμβανομένων των συνόρων, στα χωρικά ύδατα ή στις ζώνες διέλευσης κράτους μέλους, εφόσον τους επιτρέπεται να παραμείνουν στο έδαφος ως αιτούντες, καθώς και στα μέλη της οικογενείας τους, εφόσον καλύπτονται από αυτήν την αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 17 της ίδιας οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Γενικοί κανόνες για τις υλικές συνθήκες υποδοχής και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη», προβλέπει στις παραγράφους 2 έως 5 τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-72" title="page-4">
      «2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι υλικές συνθήκες υποδοχής να εξασφαλίζουν στους αιτούντες επαρκές βιοτικό επίπεδο, το οποίο να διασφαλίζει τη συντήρησή τους και να προστατεύει τη σωματική και την ψυχική τους υγεία. […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-73" title="page-4">
      3. Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαρτούν την παροχή του συνόλου ή μέρους των υλικών συνθηκών υποδοχής και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης από την προϋπόθεση ότι οι αιτούντες δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους που να τους εξασφαλίζουν κατάλληλο βιοτικό επίπεδο από απόψεως υγείας και να καθιστούν δυνατή τη συντήρησή τους.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-74" title="page-4">
      4. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τους αιτούντες να καλύπτουν πλήρως ή εν μέρει το κόστος των υλικών συνθηκών υποδοχής και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που προβλέπει η παρούσα οδηγία, σύμφωνα με τη διάταξη της παραγράφου 3, όταν οι αιτούντες διαθέτουν επαρκείς πόρους, παραδείγματος χάριν εάν έχουν εργασθεί επί εύλογο χρονικό διάστημα. […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-75" title="page-4">
      5. Όταν τα κράτη μέλη παρέχουν υλικές συνθήκες υποδοχής υπό μορφή οικονομικού βοηθήματος ή δελτίων, το ποσό τους καθορίζεται σύμφωνα με το επίπεδο ή τα επίπεδα που έχει καθορίσει το οικείο κράτος μέλος είτε νομοθετικά είτε στην πράξη για να εξασφαλίζει επαρκές βιοτικό επίπεδο στους υπηκόους του. Τα κράτη μέλη δύνανται να παρέχουν στους αιτούντες λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση από ό,τι στους υπηκόους τους στις περιπτώσεις αυτές, ειδικότερα όταν υλικές συνθήκες υποδοχής παρέχονται εν μέρει σε είδος ή στην περίπτωση που τα εν λόγω επίπεδα, που παρέχονται στους υπηκόους τους, αποσκοπούν στο να τους εξασφαλίσουν βιοτικό επίπεδο υψηλότερο από αυτό που περιγράφεται για τους αιτούντες στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 20 της οδηγίας 2013/33, το οποίο φέρει τον τίτλο «Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-77" title="page-4">
      «1. Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να ανακαλούν τις υλικές συνθήκες υποδοχής όταν ο αιτών:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-78" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-79" title="page-4">
      γ) έχει υποβάλει μεταγενέστερη αίτηση όπως καθορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ιζʹ της οδηγίας [2013/32].
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-80" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-81" title="page-4">
      5. Οι αποφάσεις για τον περιορισμό ή την αφαίρεση πρόσβασης στις υλικές συνθήκες υποδοχής ή για κυρώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου λαμβάνονται σε ατομική, αντικειμενική και αμερόληπτη βάση και πρέπει να αιτιολογούνται. Οι αποφάσεις βασίζονται στην ειδική κατάσταση του συγκεκριμένου προσώπου, ιδίως όσον αφορά τα πρόσωπα τα οποία καλύπτονται από το άρθρο 21, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σύμφωνα με το άρθρο 19 και εξασφαλίζουν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους τους αιτούντες.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-82" title="page-4">
      6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δεν ανακαλούνται ούτε περιορίζονται οι υλικές συνθήκες υποδοχής πριν ληφθεί απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 5.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο κανονισμός 604/2013</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αιτιολογική σκέψη 11 του κανονισμού 604/2013 έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-85" title="page-4">
      «Η οδηγία [2013/33] θα πρέπει να εφαρμόζεται στη διαδικασία για τον προσδιορισμό του υπεύθυνου κράτους μέλους, όπως ρυθμίζεται στον παρόντα κανονισμό, με τους περιορισμούς της εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2 του ως άνω κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ορισμοί», προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-87" title="page-4">
      «Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-88" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-89" title="page-4">
      γ) “αιτών”: ο υπήκοος τρίτης χώρας ή ο άπατρις που έχει υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας, για την οποία δεν έχει ακόμη ληφθεί οριστική απόφαση,
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-90" title="page-4">
      δ) “εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας”: το σύνολο των εξεταστικών μέτρων, αποφάσεων ή δικαστικών αποφάσεων που εκδίδονται για μια αίτηση διεθνούς προστασίας από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την οδηγία [2013/32] και την οδηγία [2011/95], εξαιρουμένων των διαδικασιών προσδιορισμού του υπεύθυνου κράτους μέλους σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-91" title="page-4">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 27 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Προσφυγές», ορίζει στις παραγράφους 3 και 4 τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-93" title="page-4">
      «3. Για τους σκοπούς ένδικων [βοηθημάτων] κατά αποφάσεων μεταφοράς ή [αιτήσεων επανεξέτασης] των αποφάσεων αυτών, τα κράτη μέλη προβλέπουν στο εθνικό δίκαιο:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-94" title="page-4">
      α) ότι το ένδικο [βοήθημα] ή η [αίτηση] επανεξέταση[ς] παρέχει στον ενδιαφερόμενο το δικαίωμα να παραμείνει στο συγκεκριμένο κράτος μέλος εν αναμονή του αποτελέσματος του ένδικου [βοηθήματος] ή της [αίτησης] επανεξέτασης ή
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-95" title="page-4">
      β) η μεταφορά αναστέλλεται αυτόματα και [η αναστολή] παύει να ισχύει μετά την παρέλευση εύλογου χρονικού διαστήματος, κατά τη διάρκεια του οποίου το δικαστήριο, μετά από λεπτομερή και αυστηρή εξέταση του αιτήματος, λαμβάνει απόφαση για την αναστολή ή μη του ένδικου [βοηθήματος] ή της [αίτησης] επανεξέτασης ή
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-96" title="page-4">
      γ) το ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχει τη δυνατότητα να ζητήσει εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από δικαστήριο να αναστείλει την εφαρμογή της απόφασης μεταφοράς [ενόσω εκκρεμεί η εξέταση] του ένδικου [βοηθήματος] ή της επανεξέτασης που αιτήθηκε. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη δυνατότητα πραγματικής προσφυγής αναστέλλοντας τη μεταφορά έως ότου ληφθεί η απόφαση για το πρώτο αίτημα αναστολής. Η απόφαση για την αναστολή ή μη της εφαρμογής της απόφασης μεταφοράς λαμβάνεται εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, επιτρέποντας, παράλληλα, τη λεπτομερή και αυστηρή εξέταση του αιτήματος αναστολής. Η απόφαση για τη μη αναστολή της εφαρμογής της απόφασης μεταφοράς αναφέρει τους λόγους στους οποίους βασίζεται.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-97" title="page-4">
      4. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αποφασίσουν αυτεπάγγελτα να αναστείλουν την εφαρμογή της απόφασης μεταφοράς [ενόσω εκκρεμεί η εξέταση] του ένδικου [βοηθήματος] ή της [αίτησης] επανεξέτασης.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 29 του ίδιου κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Λεπτομέρειες και προθεσμίες», ορίζει στην παράγραφο 2 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-99" title="page-4">
      «Εάν η μεταφορά δεν πραγματοποιηθεί εντός της προθεσμίας των έξι μηνών, το υπεύθυνο κράτος μέλος απαλλάσσεται των υποχρεώσεών του αναδοχής ή εκ νέου ανάληψης του ενδιαφερομένου και η ευθύνη μεταβιβάζεται τότε στο κράτος μέλος που υπέβαλε το αίτημα. […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το γερμανικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο νόμος περί ασύλου</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 29, παράγραφος 1, σημείο 1, στοιχείο a, του Asylgesetz (νόμου περί ασύλου), της 26ης Ιουνίου 1992 (BGBl. 1992 I, σ. 1126), όπως τροποποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2008 (BGBl. 2008 I, σ. 1798), το οποίο φέρει τον τίτλο «Απαράδεκτες αιτήσεις», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-103" title="page-4">
      «Η αίτηση ασύλου είναι απαράδεκτη όταν
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-104" title="page-4">
      1. άλλο κράτος μέλος είναι
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-105" title="page-4">
      a) βάσει του κανονισμού 604/2013 […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-106" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-107" title="page-4">
      υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης ασύλου […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 34a του νόμου περί ασύλου ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-109" title="page-4">
      «Εάν ο αλλοδαπός πρέπει να απομακρυνθεί […] σε κράτος υπεύθυνο για την εφαρμογή της διαδικασίας ασύλου […], η ομοσπονδιακή υπηρεσία μετανάστευσης και προσφύγων διατάσσει την απομάκρυνση προς το κράτος αυτό, μόλις διαπιστωθεί ότι αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί. Το ίδιο ισχύει και όταν ο αλλοδαπός έχει υποβάλει την αίτηση ασύλου σε άλλο κράτος, το οποίο είναι υπεύθυνο για την εφαρμογή της διαδικασίας ασύλου βάσει διατάξεων του δικαίου της […] Ένωσης ή διεθνούς σύμβασης, ή όταν έχει ανακαλέσει την αίτησή του πριν εκδοθεί σχετική απόφαση της ομοσπονδιακής υπηρεσίας μετανάστευσης και προσφύγων. […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-110" title="page-4">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο νόμος περί παροχών προς τους αιτούντες άσυλο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του Asylbewerberleistungsgesetz (νόμου περί παροχών προς τους αιτούντες άσυλο), της 30ής Ιουνίου 1993 (BGBl., 1993 I, σ. 1074), όπως τροποποιήθηκε στις 5 Αυγούστου 1997 (BGBl., 1997 I, σ. 2022), ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-113" title="page-4">
      «Δικαίωμα σε παροχές βάσει του παρόντος νόμου έχουν αλλοδαποί που διαμένουν πράγματι στο ομοσπονδιακό έδαφος και οι οποίοι
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-114" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-115" title="page-4">
      5. υπόκεινται σε εκτελεστή υποχρέωση εγκατάλειψης του εδάφους της χώρας, ακόμη και αν η απειλή απομάκρυνσης δεν είναι ακόμη ή δεν είναι πλέον εκτελεστή […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1a, παράγραφοι 1 και 7, του ίδιου νόμου ορίζει τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-117" title="page-4">
      «1. Τα πρόσωπα που δικαιούνται παροχές σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημείο 5, για τα οποία έχει καθορισθεί ημερομηνία και δυνατότητα αναχώρησης, δεν δικαιούνται τις παροχές των άρθρων 2, 3 και 6 από την επομένη της ημερομηνίας αναχώρησης, εκτός εάν η αναχώρηση δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί για λόγους που δεν ανάγονται σε υπαιτιότητά τους. Μέχρι την αναχώρησή τους ή την πραγματοποίηση της απομάκρυνσής τους, χορηγούνται σε αυτούς μόνον παροχές για την κάλυψη των αναγκών τους σε τροφή και στέγη, συμπεριλαμβανομένης της θέρμανσης, καθώς και της προσωπικής φροντίδας και της υγειονομικής περίθαλψης. Μόνον εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις μπορούν να τους χορηγηθούν και άλλες παροχές κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος. Οι παροχές θα πρέπει να χορηγούνται σε είδος.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-118" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-119" title="page-4">
      7. Τα πρόσωπα που δικαιούνται παροχές σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, σημεία 1 ή 5, των οποίων η αίτηση ασύλου απορρίφθηκε ως απαράδεκτη με απόφαση της ομοσπονδιακής υπηρεσίας μετανάστευσης και προσφύγων σύμφωνα με το άρθρο 29, παράγραφος 1, σημείο 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 31, παράγραφος 6, του νόμου περί ασύλου και των οποίων έχει διαταχθεί η απομάκρυνση σύμφωνα με το άρθρο 34a, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, δεύτερη περίπτωση, του εν λόγω νόμου, λαμβάνουν μόνον παροχές σύμφωνα με την παράγραφο 1, ακόμη και αν η απόφαση αυτή δεν έχει ακόμη καταστεί οριστική. Η πρώτη περίοδος δεν εφαρμόζεται εάν δικαστήριο έχει διατάξει η προσφυγή κατά της απόφασης απομάκρυνσης να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 3 του ως άνω νόμου ορίζει στην παράγραφο 1 τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-121" title="page-4">
      «1. Τα πρόσωπα που δικαιούνται παροχές σύμφωνα με το άρθρο 1 λαμβάνουν παροχές για την κάλυψη των αναγκών τροφής, στέγης, θέρμανσης, ρουχισμού, υγειονομικής περίθαλψης και καταναλωτικών αγαθών οικιακής χρήσης (βασικές ανάγκες). Επιπλέον, χορηγούνται σε αυτά παροχές για την κάλυψη προσωπικών αναγκών της καθημερινής ζωής (βασικές προσωπικές ανάγκες).
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-122" title="page-4">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 6, παράγραφος 1, του εν λόγω νόμου προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-124" title="page-4">
      «Άλλες παροχές μπορούν να χορηγούνται ιδίως όταν σε συγκεκριμένη περίπτωση είναι απαραίτητες για τη διασφάλιση του βιοτικού επιπέδου ή της υγείας, επιβεβλημένες για την κάλυψη ειδικών αναγκών τέκνων ή αναγκαίες για την εκπλήρωση υποχρέωσης διοικητικής φύσεως. […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο FB, Αφγανός υπήκοος, εισήλθε για πρώτη φορά στη Γερμανία στις 25 Αυγούστου 2021 και υπέβαλε εκεί αίτηση διεθνούς προστασίας, η οποία καταχωρίστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν έρευνας στη βάση δεδομένων Eurodac από την οποία προέκυψε ότι ο ενδιαφερόμενος είχε ήδη υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας στη Ρουμανία στις 6 Αυγούστου 2021 και ότι αργότερα την είχε ανακαλέσει σιωπηρώς, η Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (ομοσπονδιακή υπηρεσία μετανάστευσης και προσφύγων, Γερμανία) (στο εξής: ομοσπονδιακή υπηρεσία) ζήτησε από τις ρουμανικές αρχές να τον αναλάβουν, αίτημα το οποίο έγινε δεκτό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2021, η ομοσπονδιακή υπηρεσία όρισε ως καταληκτική ημερομηνία για τη μεταφορά του FB στη Ρουμανία την 22α Απριλίου 2022 και απέρριψε την αίτησή του διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτη. Διέταξε επίσης την απομάκρυνση του αιτούντος προς τη Ρουμανία. Η αίτηση προσωρινής προστασίας κατά της εν λόγω απόφασης και η επακολουθήσασα διαδικασία προσφυγής δεν ευδοκίμησαν. Εντούτοις, η μεταφορά του FB στη Ρουμανία δεν κατέστη δυνατό να πραγματοποιηθεί, λόγω, μεταξύ άλλων, της απόφασης των ρουμανικών αρχών να μη δέχονται πλέον, από 1ης Μαρτίου 2022, τέτοιες μεταφορές, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τις αρχές Σεπτεμβρίου 2021, ο FB φιλοξενήθηκε σε κέντρο πρώτης υποδοχής στην περιφέρεια Schweinfurt, όπου, βάσει των άρθρων 3 και 3a του νόμου περί παροχών προς τους αιτούντες άσυλο, του παρασχέθηκαν τροφή, στέγη και θέρμανση, υπηρεσίες συντήρησης της κατοικίας και ηλεκτρικό ρεύμα για οικιακή χρήση, ρουχισμός, είδη προσωπικής φροντίδας και υγιεινής, καθώς και πρόσβαση σε τοπικό ασύρματο δίκτυο (WLAN). Επιπλέον, από την ίδια ημερομηνία, ο FB λάμβανε από την εν λόγω περιφέρεια οικονομικό βοήθημα με σκοπό την κάλυψη των βασικών προσωπικών αναγκών του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, όσον αφορά το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2022 και της 23ης Φεβρουαρίου 2022, ημερομηνίας κατά την οποία ο FB μετακόμισε σε άλλη περιφέρεια (στο εξής: επίμαχο στην κύρια δίκη χρονικό διάστημα), η περιφέρεια Schweinfurt, στηριζόμενη στο άρθρο 1, παράγραφος 7, του νόμου περί παροχών προς τους αιτούντες άσυλο, σε συνδυασμό με το άρθρο 1a, παράγραφος 1, του εν λόγω νόμου, αποφάσισε να μην του χορηγεί πλέον τις παροχές που προβλέπονται για την κάλυψη των βασικών αναγκών του σε ρουχισμό και καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης, καθώς και το οικονομικό βοήθημα για την κάλυψη των βασικών προσωπικών αναγκών του. Ως εκ τούτου, η ως άνω περιφέρεια του χορήγησε μόνον ορισμένες παροχές σε είδος, ήτοι τροφή, στέγη και θέρμανση, προσωπικής φροντίδας και υγειονομική περίθαλψη, καθώς και ιατρική περίθαλψη σε περίπτωση ασθενείας, δεδομένου ότι, κατά την άποψη της εν λόγω περιφέρειας, κανένα στοιχείο δεν δικαιολογούσε τη χορήγηση υλικών συνθηκών υποδοχής πέραν των εν λόγω παροχών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2023, το Sozialgericht Würzburg (πρωτοβάθμιο δικαστήριο διαφορών κοινωνικής ασφάλισης Würzburg, Γερμανία) απέρριψε την προσφυγή του FB κατά της απόφασης της περιφέρειας Schweinfurt που μνημονεύεται στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας αποφάσεως. Με απόφαση της 31ης Μαΐου 2023, το Bayerisches Landessozialgericht (ανώτερο δικαστήριο της Βαυαρίας για διαφορές κοινωνικής ασφάλισης, Γερμανία) έκανε δεκτή την ως άνω προσφυγή με το σκεπτικό ότι ο περιορισμός που προβλέπεται στο άρθρο 1a, παράγραφος 7, του νόμου περί παροχών προς τους αιτούντες άσυλο προϋποθέτει την ύπαρξη συμπεριφοράς αντίθετης προς κάποια υποχρέωση, πράγμα το οποίο δεν συνέβαινε στην προκειμένη περίπτωση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Landkreis Schweinfurt άσκησε αναίρεση κατά της ανωτέρω αποφάσεως ενώπιον του Bundessozialgericht (ομοσπονδιακού δικαστηρίου διαφορών κοινωνικής ασφάλισης, Γερμανία), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς τη συμβατότητα με το δίκαιο της Ένωσης των διατάξεων του νόμου περί παροχών προς τους αιτούντες άσυλο, ιδίως του άρθρου 1a, παράγραφος 7, σε συνδυασμό με το άρθρο 1a, παράγραφος 1, του ως άνω νόμου, δυνάμει των οποίων ο αιτών άσυλο που υπόκειται σε εκτελεστή υποχρέωση εγκαταλείψεως της επικράτειας έχει δικαίωμα, κατά το επίμαχο στην κύρια δίκη χρονικό διάστημα, μόνο σε υλικές συνθήκες υποδοχής οι οποίες περιορίζονται στην κάλυψη των αναγκών σε τροφή και στέγη, συμπεριλαμβανομένης της θέρμανσης, καθώς και της προσωπικής φροντίδας και της υγειονομικής περίθαλψης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρώτον, το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι το άρθρο 3 του νόμου περί παροχών προς τους αιτούντες άσυλο διακρίνει, αφενός, τις υλικές συνθήκες υποδοχής που ανταποκρίνονται στις βασικές ανάγκες, ήτοι την τροφή, τη στέγη, τη θέρμανση, τον ρουχισμό, την υγειονομική περίθαλψη, καθώς και τα καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης, και, αφετέρου, εκείνες που ανταποκρίνονται στις βασικές προσωπικές ανάγκες, ήτοι τις δαπάνες μεταφοράς, επικοινωνίας, αναψυχής, ψυχαγωγίας, πολιτισμού, υπηρεσιών φιλοξενίας και εστίασης καθώς και προμήθειας άλλων αγαθών και υπηρεσιών. Για τις τελευταίες καταβάλλεται ένα κατ’ αποκοπήν ποσό το οποίο υπολογίζεται με βάση τις αντίστοιχες εφάπαξ παροχές κοινωνικής πρόνοιας που καταβάλλονται στους ημεδαπούς οι οποίοι διαμένουν στο εθνικό έδαφος και δεν διαθέτουν εισόδημα ή περιουσία. Επιπλέον, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι το άρθρο 6 του ως άνω νόμου προβλέπει ότι σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις παρέχονται και άλλες υλικές συνθήκες υποδοχής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη διάρκεια του επίμαχου στην κύρια δίκη χρονικού διαστήματος ανακλήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 1a, παράγραφος 7, του νόμου περί παροχών προς τους αιτούντες άσυλο, σε συνδυασμό με το άρθρο 1a, παράγραφος 1, του εν λόγω νόμου, το δικαίωμα του αιτούντος διεθνή προστασία σε μέρος των υλικών συνθηκών υποδοχής που καλύπτουν τις βασικές ανάγκες του, ήτοι τον ρουχισμό και τα καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης, καθώς και το σύνολο του οικονομικού βοηθήματος που καλύπτει τις βασικές προσωπικές ανάγκες του. Πράγματι, κατά τη διάρκεια του χρονικού αυτού διαστήματος είχε λήξει η προθεσμία μεταφοράς που προβλέπεται στον κανονισμό 604/2013, οπότε πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τρίτον, το αιτούν δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, βάσει του άρθρου 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/33, τα μέτρα σχετικά με τις υλικές συνθήκες υποδοχής πρέπει να εξασφαλίζουν στους αιτούντες διεθνή προστασία επαρκές βιοτικό επίπεδο, το οποίο να διασφαλίζει τη συντήρησή τους και να προστατεύει τη σωματική και την ψυχική τους υγεία. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 2, στοιχείο ζʹ, της ως άνω οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν συναφώς «την παροχή στέγης, τροφής και ρουχισμού, σε είδος ή υπό μορφή οικονομικού βοηθήματος ή δελτίων, ή συνδυασμό των τριών, καθώς και ένα βοήθημα για τα καθημερινά έξοδα».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το ποσό της χορηγούμενης οικονομικής βοήθειας πρέπει να είναι επαρκές για να εξασφαλισθεί βιοτικό επίπεδο κατάλληλο από απόψεως υγείας και ικανό να διασφαλίσει τη συντήρηση των αιτούντων διεθνή προστασία (απόφαση της 27ης Φεβρουαρίου 2014, Saciri κ.λπ., C‑79/13, EU:C:2014:103, σκέψη 37) και ότι, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 35 της οδηγίας 2013/33, πρέπει να διασφαλίζεται πλήρως ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Επιπλέον, το αιτούν δικαστήριο υπογραμμίζει ότι από τη νομολογία αυτή προκύπτει ότι, στο πλαίσιο του άρθρου 20 της εν λόγω οδηγίας, ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαιτεί να μην περιέρχεται ο ενδιαφερόμενος σε κατάσταση έσχατης υλικής στέρησης η οποία θα τον εμπόδιζε να αντιμετωπίσει τις πλέον στοιχειώδεις ανάγκες του, όπως είναι η στέγαση, η τροφή, η ένδυση και η προσωπική καθαριότητα, και η οποία θα έβλαπτε επομένως τη σωματική ή ψυχική υγεία του ή θα τον περιήγε σε κατάσταση εξευτελισμού ασυμβίβαστη με την εν λόγω αξιοπρέπεια και ότι, εν πάση περιπτώσει, ακόμη και σε περίπτωση επιβολής κυρώσεων, οι υλικές συνθήκες υποδοχής, ήτοι η στέγη, η τροφή και η ένδυση, πρέπει να διασφαλίζονται ανά πάσα στιγμή (πρβλ. απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψεις 46 και 56).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί ότι δεν έχει ακόμη διευκρινισθεί από το Δικαστήριο αν ένα επαρκές βιοτικό επίπεδο κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφοι 2 και 5, της ως άνω οδηγίας εγγυάται την ικανοποίηση αναγκών οι οποίες υπερβαίνουν το ελάχιστο επίπεδο που προβλέπεται στο άρθρο 20 της εν λόγω οδηγίας. Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο ανωτέρω ερώτημα, ανακύπτει επίσης το ζήτημα εάν μια εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας παρέχονται στέγη, τροφή, προσωπική φροντίδα, υγειονομική περίθαλψη και θεραπεία σε περίπτωση ασθενείας, καθώς και, ανάλογα με τις περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, ρουχισμός και καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης, πληροί το ελάχιστο επίπεδο που περιγράφεται στο άρθρο 17, παράγραφοι 2 και 5, της ίδιας αυτής οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, κατά το αιτούν δικαστήριο, η διαφορά της κύριας δίκης εγείρει επίσης το ζήτημα αν το άρθρο 17, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2013/33 επιτρέπει, όσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση που προβλέπεται σε αυτό και λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου των υλικών συνθηκών υποδοχής το οποίο είναι χαμηλότερο από εκείνο των παροχών που χορηγούνται στους ημεδαπούς, την περαιτέρω διαφοροποίηση των παροχών που χορηγούνται στους αιτούντες διεθνή προστασία, με βάση την πιθανή διάρκεια της διαμονής τους, η οποία περιορίζεται σε σύντομο χρονικό διάστημα, ή με βάση την ιδιότητά τους ως προσώπων που υπόκεινται σε εκτελεστή υποχρέωση εγκατάλειψης του εδάφους. Κατά το αιτούν δικαστήριο, τούτο θα επέτρεπε στο κράτος μέλος, κατά τη διάρκεια της προθεσμίας μεταφοράς που προβλέπεται από τον κανονισμό 604/2013, να παρέχει στους εν λόγω αιτούντες μόνον το επίπεδο παροχών που περιγράφεται στο πλαίσιο του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος, και τούτο για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες, ενώ άλλοι αιτούντες θα λάμβαναν ευνοϊκότερες παροχές, αν και χαμηλότερες σε σχέση με εκείνες τις οποίες λαμβάνουν οι ημεδαποί υπήκοοι.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέταρτον, το αιτούν δικαστήριο, στηριζόμενο στη σκέψη 57 της αποφάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 2012, Cimade και GISTI (C‑179/11, EU:C:2012:594), εκτιμά ότι, σε περίπτωση κατά την οποία το εθνικό επίπεδο των επίμαχων υλικών συνθηκών υποδοχής είναι χαμηλότερο από το επίπεδο που πρέπει να διασφαλίζεται δυνάμει του άρθρου 17, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2013/33, ο περιορισμός του δικαιώματος στις εν λόγω συνθήκες υποδοχής, ο οποίος προβλέπεται από την επίμαχη εθνική ρύθμιση, μπορεί να δικαιολογηθεί μόνον εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της εν λόγω οδηγίας. Ωστόσο, η διάταξη αυτή απαιτεί την ύπαρξη «μεταγενέστερης αίτησης» κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι καμία από τις ανωτέρω διατάξεις δεν διευκρινίζει εάν η έννοια της «μεταγενέστερης αίτησης» αφορά αποκλειστικά την περίπτωση κατά την οποία δύο αιτήσεις διεθνούς προστασίας υποβάλλονται και εξετάζονται στο ίδιο κράτος μέλος ή εάν η έννοια αυτή καλύπτει επίσης μια κατάσταση στην οποία εμπλέκονται περισσότερα κράτη μέλη και στην οποία η προηγούμενη διαδικασία διεθνούς προστασίας διεξήχθη από κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο υποβλήθηκε η μεταγενέστερη αίτηση. Επιπλέον, δεν έχει διευκρινιστεί ούτε το ζήτημα κατά πόσον ισχύουν οι ίδιες προϋποθέσεις στο πλαίσιο των διαδικασιών που προβλέπονται στον κανονισμό 604/2013.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σε περίπτωση που πρέπει να γίνει δεκτό ότι υφίσταται μεταγενέστερη αίτηση ακόμη και όταν η προηγούμενη διαδικασία διεθνούς προστασίας διεξήχθη από ένα πρώτο κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο υποβλήθηκε η μεταγενέστερη αίτηση, το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί ότι δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί εάν το γεγονός ότι ο αιτών είχε προηγουμένως υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας στο εν λόγω πρώτο κράτος μέλος και ότι το κράτος μέλος αυτό περάτωσε τη διαδικασία, με την αιτιολογία ότι ο αιτών δεν συνέχισε τη διαδικασία στο εν λόγω κράτος μέλος ή ότι η αίτησή του ανακλήθηκε σιωπηρώς ή τυπικώς, συνιστά εμπόδιο για τη διαπίστωση της ύπαρξης «μεταγενέστερης αίτησης». Κατά το αιτούν δικαστήριο, τίθεται επίσης το ζήτημα του προσδιορισμού του χρονικού σημείου που είναι κρίσιμο για την εκτίμηση μιας τέτοιας αίτησης και, ειδικότερα, κατά πόσον η αίτηση που υποβλήθηκε στο δεύτερο κράτος μέλος, εν προκειμένω, στη Γερμανία, πριν από την επίσημη περάτωση της διαδικασίας του άρθρου 27 ή του άρθρου 28 της οδηγίας 2013/32, εν προκειμένω στη Ρουμανία, μπορεί να θεωρηθεί ως «μεταγενέστερη αίτηση» κατά την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σε περίπτωση που η τελευταία αυτή διάταξη έχει εφαρμογή στη διαφορά της κύριας δίκης, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι ένας περιορισμός των υλικών συνθηκών υποδοχής, όπως αυτός ο οποίος επιβλήθηκε στον FB κατά το επίμαχο στην κύρια δίκη χρονικό διάστημα, πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 20, παράγραφοι 5 και 6, της οδηγίας. Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο υποστηρίζει ότι, κατά την εκτίμηση της έκτασης ενός τέτοιου περιορισμού ο οποίος επιβάλλεται κατόπιν υποβολής μεταγενέστερης αίτησης, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι το εν λόγω πρόσωπο, διά της οικειοθελούς αναχώρησης που μπορεί ευλόγως να απαιτηθεί από αυτό σύμφωνα με το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου, είναι σε θέση να μειώσει σημαντικά τη διάρκεια του εν λόγω περιορισμού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το Bundessozialgericht (ομοσπονδιακό δικαστήριο διαφορών κοινωνικής ασφάλισης, Γερμανία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-145" title="page-4">
      «1) Είναι σύμφωνη με το ελάχιστο επίπεδο που προβλέπεται στο άρθρο 17, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2013/33 ρύθμιση κράτους μέλους η οποία παρέχει στους αιτούντες διεθνή προστασία, ανάλογα με το καθεστώς τους ως προσώπων που υπόκεινται σε εκτελεστή υποχρέωση εγκατάλειψης του εδάφους εντός της προθεσμίας μεταφοράς που προβλέπεται από τον κανονισμό 604/2013, μόνο δικαίωμα σε στέγη, τροφή, προσωπική φροντίδα, υγειονομική περίθαλψη και ιατρική περίθαλψη σε περίπτωση ασθενείας, καθώς και, σε ειδικές περιπτώσεις, ανάλογα με τις περιστάσεις, δικαίωμα σε ρουχισμό και καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης;
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-146" title="page-4">
      Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-147" title="page-4">
      2α) Έχει το άρθρο 20, παράγραφος 1, […] στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33 σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας [2013/32] την έννοια ότι πρόκειται για μεταγενέστερη αίτηση και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αιτών έχει ήδη υποβάλει προηγουμένως αίτηση διεθνούς προστασίας σε άλλο κράτος μέλος και η [ομοσπονδιακή υπηρεσία], στηριζόμενη στο γεγονός αυτό, απέρριψε την αίτηση ως απαράδεκτη βάσει του κανονισμού 604/2013 και διέταξε την απομάκρυνση;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-148" title="page-4">
      β) Προκειμένου να διαπιστωθεί εάν, στην περίπτωση αυτή, πρόκειται για “μεταγενέστερη αίτηση”, κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32, πρέπει να ληφθεί υπόψη η ημερομηνία ανάκλησης [της αίτησης] ή η ημερομηνία έκδοσης απόφασης από το άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 27 ή το άρθρο 28 της οδηγίας 2013/32;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-149" title="page-4">
      γ) Έχει το άρθρο 20, παράγραφος 1, […] στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33 σε συνδυασμό με το άρθρο 20, παράγραφοι 5 και 6, της οδηγίας καθώς και με τον [Χάρτη] την έννοια ότι επιτρέπεται ο περιορισμός των υλικών συνθηκών υποδοχής ώστε να παρέχεται πρόσβαση μόνο σε παροχές που αποσκοπούν στην κάλυψη των αναγκών σε τροφή και στέγη, συμπεριλαμβανομένης της θέρμανσης, της προσωπικής φροντίδας, της υγειονομικής περίθαλψης και των παροχών σε περίπτωση ασθενείας, καθώς και, σε ειδικές περιπτώσεις, των αναγκών σε ρουχισμό και σε καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του παραδεκτού</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκαταρκτικώς, επισημαίνεται ότι τα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο στηρίζονται στην παραδοχή ότι η οδηγία 2013/33 είχε εφαρμογή στην περίπτωση του FB κατά τη διάρκεια του επίμαχου στην κύρια δίκη χρονικού διαστήματος, παρότι η απόφαση της ομοσπονδιακής υπηρεσίας με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτη και ορίστηκε ως καταληκτική ημερομηνία για τη μεταφορά του στη Ρουμανία η 22α Απριλίου 2022 είχε καταστεί οριστική.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Χωρίς να αμφισβητεί ρητώς το παραδεκτό των εν λόγω ερωτημάτων, η Γερμανική Κυβέρνηση αμφισβήτησε, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το βάσιμο της ανωτέρω παραδοχής υποστηρίζοντας, κατ’ ουσίαν, ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/33, η οδηγία εφαρμόζεται μόνο στους αιτούντες διεθνή προστασία στους οποίους «επιτρέπεται να παραμείνουν στο έδαφος ως αιτούντες» κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως. Κατά τη Γερμανική Κυβέρνηση, ωστόσο, τούτο δεν ίσχυε στην περίπτωση του FB κατά το επίμαχο στην κύρια δίκη χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι, κατά το άρθρο 27, παράγραφος 3, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 604/2013, το ένδικο βοήθημα κατά αποφάσεως μεταφοράς ή η αίτηση επανεξέτασής της παρέχουν στον ενδιαφερόμενο μόνον το δικαίωμα να παραμείνει στο συγκεκριμένο κράτος μέλος εν αναμονή της έκβασης του ενδίκου βοηθήματος ή της αίτησης επανεξέτασης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το επιχείρημα αυτό της Γερμανικής Κυβέρνησης στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 27, παράγραφος 3, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 604/2013.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, αρκεί να επισημανθεί, συναφώς, ότι η εν λόγω διάταξη προβλέπει απλώς μία από τις επιλογές που έχουν στη διάθεσή τους τα κράτη μέλη προκειμένου να παρέχουν στους ενδιαφερομένους ένδικα βοηθήματα των οποίων η άσκηση να καθιστά δυνατή την αναστολή της εκτέλεσης της αποφάσεως περί μεταφοράς τους, ενώ οι λοιπές επιλογές προβλέπονται, αντιστοίχως, στο άρθρο 27, παράγραφος 3, στοιχείο βʹ, στο άρθρο 27, παράγραφος 3, στοιχείο γʹ, και στο άρθρο 27, παράγραφος 4, του ως άνω κανονισμού. Σκοπός του εν λόγω άρθρου 27 είναι, πράγματι, να διασφαλίσει στα εν λόγω πρόσωπα αποτελεσματική δικαστική προστασία έναντι τέτοιων αποφάσεων, οπότε, όταν η εκτέλεση της απόφασης μεταφοράς είχε ανασταλεί κατ’ εφαρμογήν μιας από τις ανωτέρω διατάξεις, η προθεσμία μεταφοράς αρχίζει μόνον κατά το χρονικό σημείο κατά το οποίο η επίμαχη απόφαση μεταφοράς καθίσταται οριστική [πρβλ. απόφαση της 30ής Μαρτίου 2023, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Αναστολή της προθεσμίας μεταφοράς κατά την κατ’ έφεση δίκη), C‑556/21, EU:C:2023:272, σκέψεις 19 έως 24 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, αντιθέτως προς ό,τι φαίνεται να θεωρεί η Γερμανική Κυβέρνηση, το άρθρο 27, παράγραφος 3, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού, το οποίο σκοπεί αποκλειστικώς να παράσχει στον ενδιαφερόμενο τη δυνατότητα να παραμείνει στο έδαφος του κράτους μέλους που εξέδωσε απόφαση περί μεταφοράς του έως την έκβαση του ένδικου βοηθήματός του ή της αίτησής του επανεξέτασης, δεν σημαίνει ότι, σε περίπτωση απορρίψεως του ενδίκου βοηθήματος ή αίτησης επανεξέτασης, το πρόσωπο αυτό παύει αυτομάτως να έχει το δικαίωμα να παραμείνει στο έδαφος του κράτους μέλους ως «αιτών», κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, όπως έχει επανειλημμένως επισημάνει το Δικαστήριο, η οδηγία 2013/33 διέπει τις συνθήκες υποδοχής των αιτούντων διεθνή προστασία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τους οποίους έχει εκδοθεί εκτελεστή απόφαση μεταφοράς. Συναφώς, από την αιτιολογική σκέψη 11 του κανονισμού 604/2013 προκύπτει ρητώς ότι η οδηγία 2013/33 εφαρμόζεται στη διαδικασία για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως διεθνούς προστασίας, όπως η διαδικασία αυτή ρυθμίζεται στον εν λόγω κανονισμό. Επομένως, η υποχρέωση που υπέχει το κράτος μέλος που εξέδωσε απόφαση μεταφοράς σε βάρος του αιτούντος να του παράσχει τις υλικές συνθήκες υποδοχής παύει να υφίσταται μόνον κατά την πραγματική μεταφορά του αιτούντος στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση (πρβλ. απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 2021, The International Protection Appeals Tribunal κ.λπ., C‑322/19 και C‑385/19, EU:C:2021:11, σκέψεις 66 έως 68 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και διάταξη της 26ης Μαρτίου 2021, Fedasil, C‑134/21, EU:C:2021:257, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, ορθώς το αιτούν δικαστήριο έκρινε ότι η οδηγία 2013/33 είχε εφαρμογή στην περίπτωση του FB κατά τη διάρκεια του επίμαχου στην κύρια δίκη χρονικού διαστήματος, οπότε τα ερωτήματα που υπέβαλε στο Δικαστήριο είναι παραδεκτά.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, στο πλαίσιο της κατά το άρθρο 267 ΣΛΕΕ διαδικασίας συνεργασίας μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου, στο Δικαστήριο εναπόκειται να δώσει στο εθνικό δικαστήριο χρήσιμη απάντηση που να του παρέχει τη δυνατότητα να επιλύσει τη διαφορά της οποίας έχει επιληφθεί. Υπό το πρίσμα αυτό, το Δικαστήριο μπορεί, εφόσον είναι αναγκαίο, να αναδιατυπώσει τα ερωτήματα που του υποβάλλονται. Συναφώς, σε αυτό εναπόκειται να συναγάγει, από το σύνολο των στοιχείων που του παρέχει το εθνικό δικαστήριο και ιδίως από το σκεπτικό της αποφάσεως περί παραπομπής, εκείνα τα στοιχεία του δικαίου της Ένωσης τα οποία χρειάζονται ερμηνεία λαμβανομένου υπόψη του αντικειμένου της διαφοράς (απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 2024, Bouskoura, C‑387/24 PPU, EU:C:2024:868, σκέψη 36 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως προκύπτει ότι, με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς την ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφοι 2 και 5, και του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33 σε σχέση με εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι, όταν μια αίτηση διεθνούς προστασίας έχει απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω της μεταφοράς του αιτούντος στο κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της εν λόγω αίτησης, οι υλικές συνθήκες υποδοχής που παρέχονται στον εν λόγω αιτούντα περιορίζονται, κατά τρόπον ώστε, με εξαίρεση ειδικές περιπτώσεις, να μην περιλαμβάνουν πλέον τις παροχές σε είδος που καλύπτουν τον ρουχισμό και τα καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης, καθώς και το σύνολο του οικονομικού βοηθήματος που προορίζεται για την κάλυψη των βασικών προσωπικών αναγκών του εν λόγω αιτούντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το άρθρο 17, παράγραφος 5, της εν λόγω οδηγίας, επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει σαφώς από το γράμμα της, η διάταξη αυτή αποσκοπεί αποκλειστικά στη θέσπιση κριτηρίων για τον καθορισμό του ύψους του οικονομικού βοηθήματος ή των δελτίων που χορηγούνται στους αιτούντες διεθνή προστασία. Συγκεκριμένα, ενώ η πρώτη περίοδος της ως άνω παραγράφου ορίζει ότι το ποσό των εν λόγω οικονομικών βοηθημάτων ή δελτίων «καθορίζεται σύμφωνα με το επίπεδο ή τα επίπεδα που έχει καθορίσει το οικείο κράτος μέλος είτε νομοθετικά είτε στην πράξη για να εξασφαλίζει επαρκές βιοτικό επίπεδο στους υπηκόους του», η δεύτερη περίοδος της ως άνω παραγράφου διευκρινίζει ότι η μεταχείριση αυτή μπορεί να είναι λιγότερο ευνοϊκή «στην περίπτωση που τα εν λόγω επίπεδα, που παρέχονται στους υπηκόους [του εν λόγω κράτους μέλους], αποσκοπούν στο να τους εξασφαλίσουν βιοτικό επίπεδο υψηλότερο από αυτό που περιγράφεται για τους αιτούντες στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας». Επιπλέον, μεταξύ των περιστάσεων που μπορούν να δικαιολογήσουν μεταχείριση λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη η οποία επιφυλάσσεται στους υπηκόους του οικείου κράτους μέλους, η διάταξη αυτή μνημονεύει την περίπτωση κατά την οποία «οι υλικές συνθήκες υποδοχής παρέχονται εν μέρει σε είδος». Επομένως, το άρθρο 17, παράγραφος 5, της ίδιας οδηγίας δεν ρυθμίζει το ζήτημα του κατά πόσον είναι δυνατό ο αιτών διεθνή προστασία να στερηθεί, λόγω εκτελεστής απόφασης μεταφοράς, ορισμένες παροχές σε είδος καθώς και το σύνολο του οικονομικού βοηθήματος το οποίο θα του καταβαλλόταν κανονικά εάν δεν είχε εκδοθεί η εν λόγω απόφαση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αντιθέτως, αφενός, όπως προκύπτει από τους ορισμούς του άρθρου 2, στοιχεία στʹ και ζʹ, της οδηγίας 2013/33, η φράση «υλικές συνθήκες υποδοχής», που περιλαμβάνεται στο άρθρο 2, στοιχείο ζʹ, αναφέρεται στην πλήρη δέσμη μέτρων που τα κράτη μέλη εφαρμόζουν, σύμφωνα με την οδηγία, υπέρ των αιτούντων διεθνή προστασία και τα οποία περιλαμβάνουν την παροχή στέγης, τροφής και ρουχισμού, σε είδος ή υπό μορφή οικονομικού βοηθήματος ή δελτίων, ή με συνδυασμό των τριών, καθώς και ένα βοήθημα για τα καθημερινά έξοδα (απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 32).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, το άρθρο 17, παράγραφος 2, της οδηγίας προβλέπει, στο πρώτο εδάφιο, ότι τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι υλικές συνθήκες υποδοχής να εξασφαλίζουν στους αιτούντες επαρκές βιοτικό επίπεδο, το οποίο να διασφαλίζει τη συντήρησή τους και να προστατεύει τη σωματική και την ψυχική τους υγεία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/33, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ζʹ, αυτής, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι, όταν αίτηση διεθνούς προστασίας έχει απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω του ότι άλλο κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για την εξέταση της εν λόγω αίτησης κατά την έννοια του κανονισμού 604/2013 και η απόφαση περί μεταφοράς στο άλλο αυτό κράτος μέλος είναι εκτελεστή, οι υλικές συνθήκες υποδοχής που παρέχονται στον εν λόγω αιτούντα περιορίζονται, κατά τρόπον ώστε, με εξαίρεση ειδικές περιπτώσεις, να μην περιλαμβάνουν πλέον, μεταξύ άλλων, τις παροχές σε είδος που καλύπτουν τον ρουχισμό και τα καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης ούτε το οικονομικό βοήθημα που προορίζεται για την κάλυψη των βασικών προσωπικών αναγκών του αιτούντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος (αποφάσεις της 17ης Νοεμβρίου 1983, Merck, 292/82, EU:C:1983:335, σκέψη 12, και της 12ης Φεβρουαρίου 2026, Stichting Koskea, C‑490/24, EU:C:2026:89, σκέψη 23).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, από το γράμμα του άρθρου 2, στοιχείο ζʹ, της οδηγίας 2013/33 προκύπτει ότι τα μέτρα σχετικά με τις υλικές συνθήκες υποδοχής που λαμβάνουν τα κράτη μέλη υπέρ των αιτούντων διεθνή προστασία, κατ’ εφαρμογήν της εν λόγω οδηγίας, πρέπει κατ’ ανάγκην να περιλαμβάνουν μέτρα σχετικά με τη στέγη, την τροφή και τον ρουχισμό, τα οποία παρέχονται σε είδος ή υπό μορφή οικονομικού βοηθήματος ή δελτίων, ή με συνδυασμό των τριών, καθώς και την καταβολή ενός βοηθήματος για τα καθημερινά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από το γράμμα του άρθρου 17, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας προκύπτει ότι «[τ]α κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι υλικές συνθήκες υποδοχής να εξασφαλίζουν στους αιτούντες επαρκές βιοτικό επίπεδο, το οποίο να διασφαλίζει τη συντήρησή τους και να προστατεύει τη σωματική και την ψυχική τους υγεία».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, το άρθρο 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/33, στον βαθμό που θεσπίζει μια απαίτηση η οποία αφορά τη διασφάλιση «επαρκούς» βιοτικού επιπέδου για τους αιτούντες διεθνή προστασία και η οποία συνδέεται με τα μέτρα σχετικά με τις «υλικές συνθήκες υποδοχής», κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ζʹ, της οδηγίας, συνεπάγεται ότι τα εν λόγω μέτρα πρέπει να περιλαμβάνουν, τουλάχιστον, την παροχή στέγης, τροφής, ρουχισμού, είτε σε είδος είτε με ισοδύναμο τρόπο, υπό μορφή βοηθήματος ή δελτίων, καθώς και την καταβολή ενός βοηθήματος για τα καθημερινά έξοδα, με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 17, παράγραφοι 3 και 4, της εν λόγω οδηγίας. Πράγματι, η απαίτηση αυτή αφορά το ελάχιστο όριο το οποίο πρέπει να πληρούν τα εν λόγω μέτρα προκειμένου να διασφαλίζεται η συντήρηση των αιτούντων και να προστατεύεται η σωματική και η ψυχική τους υγεία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, επισημαίνεται ότι ένα «επαρκές» βιοτικό επίπεδο, κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/33, δεν μπορεί να επιτευχθεί εάν ελλείπει κάποιο από τα μέτρα αυτά και, ειδικότερα, λαμβανομένων υπόψη των χαρακτηριστικών της εθνικής ρύθμισης που αποτελεί το αντικείμενο του υπό κρίση προδικαστικού ερωτήματος, χωρίς μέτρα σχετικά με τον ρουχισμό και την καταβολή ενός βοηθήματος για τα καθημερινά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, αφενός, όσον αφορά τον ρουχισμό, αυτός περιλαμβάνεται, όπως και η στέγη, η τροφή και η προσωπική φροντίδα, μεταξύ των πλέον στοιχειωδών αναγκών, με συνέπεια ότι ο αιτών διεθνή προστασία δεν μπορεί να στερηθεί τη δυνατότητα να ικανοποιήσει μια τέτοια ανάγκη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, όσον αφορά την καταβολή του βοηθήματος για τα καθημερινά έξοδα, επισημαίνεται ότι, όπως υπογράμμισε, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 67 των προτάσεών του, ένα τέτοιο βοήθημα είναι απαραίτητο προκειμένου να παρέχεται στον αιτούντα διεθνή προστασία ένα ελάχιστο επίπεδο ανεξαρτησίας, επιτρέποντάς του, ιδίως, να έχει πρόσβαση σε στέγη, τροφή και ρουχισμό, αλλά και να προμηθεύεται καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης τα οποία είναι απαραίτητα για την κάλυψη των στοιχειωδών αναγκών του, όπως εισιτήρια μεταφοράς, μέσα επικοινωνίας ή προϊόντα υγιεινής, και να εξασφαλίζεται σε αυτόν ένα ελάχιστο επίπεδο συμμετοχής στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου διαμένει. Επομένως, το βοήθημα αυτό συμβάλλει στη διασφάλιση της συντήρησης του αιτούντος και στην προστασία της σωματικής και ψυχικής του υγείας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, η απουσία, αφενός, μέτρων για την κάλυψη των αναγκών των αιτούντων διεθνή προστασία σε ρουχισμό και, αφετέρου, της καταβολής βοηθήματος για τα καθημερινά έξοδα δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να είναι συμβατή με την απαίτηση «επαρκούς» βιοτικού επιπέδου, κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, μια τέτοια απουσία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από το γεγονός ότι για τον οικείο αιτούντα διεθνή προστασία έχει εκδοθεί εκτελεστή απόφαση μεταφοράς.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται το άρθρο 2, στοιχείο ζʹ, και το άρθρο 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρώτον, όπως προκύπτει από τη σκέψη 48 της παρούσας αποφάσεως, δεδομένου ότι οι διατάξεις της οδηγίας 2013/33 εφαρμόζονται στους αιτούντες διεθνή προστασία ακόμη και στην περίπτωση που υφίσταται εκτελεστή απόφαση μεταφοράς, οι υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου διαμένουν οι εν λόγω αιτούντες και οι οποίες απορρέουν από την οδηγία αυτή παύουν να ισχύουν μόνο μετά την πραγματική μεταφορά των αιτούντων στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, το άρθρο 17 της οδηγίας 2013/33, το οποίο προβλέπει τους γενικούς κανόνες σχετικά με τις υλικές συνθήκες υποδοχής και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δεν περιέχει καμία διάταξη η οποία να μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη δύνανται, απλώς και μόνο λόγω της έκδοσης εκτελεστής απόφασης μεταφοράς εις βάρος αιτούντος διεθνή προστασία, να θεσπίζουν διαφορετική μεταχείριση μεταξύ του εν λόγω αιτούντος και των λοιπών αιτούντων όσον αφορά την ύπαρξη ή το επίπεδο των μέτρων σχετικά με τις υλικές συνθήκες υποδοχής που προβλέπονται στο άρθρο 2, στοιχείο ζʹ, της ως άνω οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, κατά το άρθρο 17, παράγραφοι 3 και 4, της εν λόγω οδηγίας, τα κράτη μέλη δύνανται, αφενός, να εξαρτούν την παροχή του συνόλου ή μέρους των υλικών συνθηκών υποδοχής και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης από την προϋπόθεση ότι οι αιτούντες δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους που να τους εξασφαλίζουν κατάλληλο βιοτικό επίπεδο από απόψεως υγείας και να καθιστούν δυνατή τη συντήρησή τους και, αφετέρου, να απαιτούν από τους αιτούντες να καλύπτουν πλήρως ή εν μέρει το κόστος των υλικών συνθηκών υποδοχής και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που προβλέπει η παρούσα οδηγία, όταν οι αιτούντες διαθέτουν επαρκείς πόρους, παραδείγματος χάριν εάν έχουν εργασθεί επί εύλογο χρονικό διάστημα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το άρθρο 17, παράγραφος 5, της ίδιας οδηγίας, στο οποίο επίσης αναφέρεται το αιτούν δικαστήριο με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το άρθρο αυτό απλώς διευκρινίζει, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 52 της παρούσας αποφάσεως, τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν, όσον αφορά το ύψος του οικονομικού βοηθήματος ή των δελτίων που χορηγούνται στους αιτούντες διεθνή προστασία, λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση από εκείνη η οποία παρέχεται στους υπηκόους τους, χωρίς πάντως να θίγεται η υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίζουν στους αιτούντες επαρκές βιοτικό επίπεδο, ακόμη και όταν η υλική βοήθεια παρέχεται στον οικείο αιτούντα εν μέρει σε είδος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τρίτον, το άρθρο 20 της οδηγίας 2013/33, το οποίο φέρει τον τίτλο «Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής», απαριθμεί τις περιστάσεις υπό τις οποίες οι υλικές συνθήκες υποδοχής μπορούν να περιοριστούν ή να ανακληθούν, με αποτέλεσμα τα κράτη μέλη να μην μπορούν, εκτός των περιστάσεων αυτών και με την επιφύλαξη της εφαρμογής, από τα κράτη μέλη, του άρθρου 17, παράγραφοι 3 και 4, της εν λόγω οδηγίας, όπως αναφέρεται στη σκέψη 68 της παρούσας αποφάσεως, να προβλέψουν τον περιορισμό ή την κατάργηση των μέτρων που αφορούν τις υλικές συνθήκες υποδοχής. Ωστόσο, καμία από τις περιστάσεις που μνημονεύονται στο εν λόγω άρθρο δεν αφορά το γεγονός ότι σε βάρος αιτούντος διεθνή προστασία έχει εκδοθεί εκτελεστή απόφαση μεταφοράς.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται από τους σκοπούς που επιδιώκει η οδηγία 2013/33. Πράγματι, όπως υπογράμμισε, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας με το σημείο 44 των προτάσεών του, από τις αιτιολογικές σκέψεις 11 και 35 της οδηγίας προκύπτει ότι η θέσπιση προτύπων για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία αποσκοπεί στην εξασφάλιση αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου και συγκρίσιμων συνθηκών διαβίωσης σε όλα τα κράτη μέλη καθώς και στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Ωστόσο, εθνική ρύθμιση η οποία καταργεί το δικαίωμα σε παροχές που αφορούν, μεταξύ άλλων, τον ρουχισμό, για τον λόγο και μόνον ότι για τον οικείο αιτούντα έχει εκδοθεί εκτελεστή απόφαση μεταφοράς, δεν μπορεί να είναι συμβατή με τους εν λόγω σκοπούς.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν του συνόλου των προεκτεθέντων, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/33, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ζʹ, αυτής, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι, όταν μια αίτηση διεθνούς προστασίας έχει απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω του ότι άλλο κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για την εξέταση της εν λόγω αιτήσεως, κατά την έννοια του κανονισμού 604/2013, και η απόφαση περί μεταφοράς στο άλλο αυτό κράτος μέλος είναι εκτελεστή, οι υλικές συνθήκες υποδοχής που παρέχονται στον εν λόγω αιτούντα περιορίζονται, κατά τρόπον ώστε, με εξαίρεση ειδικές περιπτώσεις, να μην περιλαμβάνουν πλέον τις παροχές σε είδος που καλύπτουν τον ρουχισμό και τα καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης ούτε το οικονομικό βοήθημα που προορίζεται για την κάλυψη των βασικών προσωπικών αναγκών του αιτούντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος, στοιχείο αʹ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, στοιχείο αʹ, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32, έχει την έννοια ότι ο όρος «μεταγενέστερη αίτηση», κατά τις εν λόγω διατάξεις, περιλαμβάνει επίσης την περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος, αφενός, απέρριψε αίτηση διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτη για τον λόγο ότι ο αιτών είχε ήδη υποβάλει τέτοια αίτηση σε άλλο κράτος μέλος, το οποίο είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεώς του, κατά την έννοια του κανονισμού 604/2013, και, αφετέρου, διέταξε, επί της ανωτέρω βάσεως, την απομάκρυνση του αιτούντος με σκοπό τη μεταφορά του στο άλλο αυτό κράτος μέλος, σύμφωνα με τον ως άνω κανονισμό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33, «[τ]α κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να ανακαλούν τις υλικές συνθήκες υποδοχής όταν ο αιτών έχει υποβάλει μεταγενέστερη αίτηση όπως καθορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ιζ) της οδηγίας [2013/32]».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δυνάμει της τελευταίας αυτής διατάξεως, ως «μεταγενέστερη αίτηση» νοείται η περαιτέρω αίτηση διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται μετά τη λήψη απρόσβλητης απόφασης επί προηγούμενης αίτησης, περιλαμβανομένων περιπτώσεων όπου ο αιτών ρητά ανακάλεσε την αίτησή του και περιπτώσεων όπου η αποφαινόμενη αρχή απέρριψε αίτηση μετά από τη σιωπηρή της ανάκληση σύμφωνα με το άρθρο 28, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/32.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Διευκρινίζεται επίσης ότι, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 33, παράγραφος 2, στοιχείο δʹ, της ως άνω οδηγίας, τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρήσουν αίτηση για διεθνή προστασία ως απαράδεκτη μόνον εάν η αίτηση είναι μεταγενέστερη αίτηση στο πλαίσιο της οποίας δεν προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηρισθεί δικαιούχος διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας 2011/95.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, προκειμένου να ληφθεί απόφαση σχετικά με το παραδεκτό μιας τέτοιας «μεταγενέστερης αίτησης», το άρθρο 40 της οδηγίας 2013/32 προβλέπει ειδική διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας το οικείο κράτος μέλος πρέπει να καθορίσει αν τα νέα στοιχεία ή πορίσματα που προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα δικαιολογούν τη συνέχιση της εξέτασης της αίτησης, σύμφωνα με τους σχετικούς γενικούς κανόνες του κεφαλαίου II της οδηγίας, ή αν η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το περιεχόμενο της έννοιας της «μεταγενέστερης αίτησης», το Δικαστήριο, αφενός, με τη σκέψη 62 της αποφάσεως της 19ης Δεκεμβρίου 2024, Khan Yunis και Baabda, (C‑123/23 και C‑202/23, EU:C:2024:1042), έκρινε ότι το άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2013/32, σε συνδυασμό με το άρθρο της 2, στοιχείο ιζʹ, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία προβλέπει τη δυνατότητα απορρίψεως ως απαράδεκτης αιτήσεως διεθνούς προστασίας η οποία υποβάλλεται στο κράτος μέλος αυτό από υπήκοο τρίτης χώρας ή ανιθαγενή του οποίου προηγούμενη αίτηση διεθνούς προστασίας, η οποία είχε υποβληθεί σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο εφαρμόζεται η οδηγία 2011/95, απορρίφθηκε με απρόσβλητη απόφαση που ελήφθη από το τελευταίο αυτό κράτος μέλος. Αφετέρου, με τη σκέψη 80 της εν λόγω αποφάσεως, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι ίδιες αυτές διατάξεις αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας τέτοιας αίτησης, όταν αυτή έχει υποβληθεί πριν ακόμη το άλλο κράτος μέλος λάβει την απόφαση να περατώσει την εξέταση της προγενέστερης αίτησης λόγω της σιωπηρής ανάκλησης αυτής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τούτου λεχθέντος, μολονότι το Δικαστήριο, με την εν λόγω απόφαση, αποφάνθηκε επί της δυνατότητας κράτους μέλους να χαρακτηρίσει αιτήσεις διεθνούς προστασίας ως «μεταγενέστερες αιτήσεις» λόγω της ύπαρξης προγενέστερων αιτήσεων που είχαν υποβληθεί σε άλλα κράτη μέλη και είχαν απορριφθεί από αυτά, τούτο διαπιστώθηκε στο πλαίσιο μιας κατάστασης στην οποία, λόγω της αδυναμίας μεταφοράς των ενδιαφερομένων προς τα άλλα αυτά κράτη μέλη, το πρώτο κράτος μέλος ήταν ή είχε καταστεί υπεύθυνο για την εξέταση των εν λόγω αιτήσεων (πρβλ. απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2024, Khan Yunis και Baabda, C‑123/23 και C‑202/23, EU:C:2024:1042, σκέψεις 25 έως 29 και 31 έως 34).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 29, παράγραφος 2, του κανονισμού 604/2013, η ευθύνη για την εξέταση της «μεταγενέστερης αίτησης», κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32, μεταβιβάζεται στο κράτος μέλος στο οποίο υποβλήθηκε η εν λόγω μεταγενέστερη αίτηση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, στοιχείο αʹ, δεν αφορά την περίπτωση στην οποία κράτος μέλος διαπιστώνει ότι ο αιτών διεθνή προστασία είχε ήδη υποβάλει προγενέστερη αίτηση σε άλλο κράτος μέλος και, αφού εξετάσει τη νέα αίτηση του αιτούντος, την απορρίπτει ως απαράδεκτη, για τον λόγο ο οποίος προβλέπεται στο άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2013/32 και σύμφωνα με τον οποίο η αίτηση αυτή συνιστά «μεταγενέστερη αίτηση», κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα αφορά την περίπτωση κατά την οποία το οικείο κράτος μέλος, αφενός, απορρίπτει τη νέα αίτηση διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτη βάσει του κανονισμού 604/2013, με την αιτιολογία ότι το άλλο κράτος μέλος, στο οποίο είχε υποβληθεί η προγενέστερη αίτηση, είναι υπεύθυνο για την εξέταση της νέας αίτησης, σύμφωνα με τα κριτήρια του κεφαλαίου III του ως άνω κανονισμού, και, αφετέρου, διατάσσει ταυτόχρονα την απομάκρυνση του εν λόγω αιτούντος με σκοπό τη μεταφορά του στο άλλο αυτό κράτος μέλος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πλην όμως, η περίπτωση αυτή δεν είναι συγκρίσιμη με εκείνη η οποία εξετάστηκε στην απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2024, Khan Yunis et Baabda (C‑123/23 και C‑202/23, EU:C:2024:1042). Πράγματι, σε μια τέτοια περίπτωση, το οικείο κράτος μέλος δεν είναι ή, τουλάχιστον, δεν έχει ακόμη καταστεί υπεύθυνο για την εξέταση της νέας αυτής αιτήσεως διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, σε αυτή την περίπτωση, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, ούτε να χαρακτηρίσει αίτηση διεθνούς προστασίας της οποίας έχει επιληφθεί ως «μεταγενέστερη αίτηση», κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32, ούτε να εφαρμόσει τις διαδικασίες που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία για την εξέταση μιας τέτοιας «μεταγενέστερης αίτησης».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">85</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ανάλυση αυτή επιβεβαιώνεται από το άρθρο 33, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/32, το οποίο διευκρινίζει ότι οι λόγοι απαραδέκτου που απαριθμούνται στο άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχεία αʹ έως εʹ, της οδηγίας επιτρέπουν στα κράτη μέλη να κηρύσσουν απαράδεκτες τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας σε ορισμένες περιπτώσεις οι οποίες προστίθενται σε εκείνες «κατά τις οποίες μια αίτηση δεν εξετάζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού [604/2013]».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">86</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, όπως έχει επισημάνει το Δικαστήριο, αφενός, από την αιτιολογική σκέψη 53 της οδηγίας 2013/32 προκύπτει σαφώς ότι η οδηγία αυτή δεν προορίζεται να έχει εφαρμογή στις μεταξύ κρατών μελών διαδικασίες που διέπονται από τον ως άνω κανονισμό. Αφετέρου, το άρθρο 2, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 604/2013 ορίζει ότι, για τους σκοπούς του κανονισμού αυτού, η εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας καλύπτει το σύνολο των εξεταστικών μέτρων, αποφάσεων ή δικαστικών αποφάσεων που εκδίδονται για μια αίτηση διεθνούς προστασίας από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με την οδηγία 2013/32 και την οδηγία 2011/95, εξαιρουμένων των διαδικασιών προσδιορισμού του υπεύθυνου κράτους μέλους σύμφωνα με τον ίδιο κανονισμό (απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 2018, Fathi, C‑56/17, EU:C:2018:803, σκέψεις 69 και 70).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">87</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το άρθρο 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33, έχει την έννοια ότι ο όρος «μεταγενέστερη αίτηση» δεν περιλαμβάνει την περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος, αφενός, απέρριψε αίτηση διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτη για τον λόγο ότι ο αιτών είχε ήδη υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας σε άλλο κράτος μέλος και, αφετέρου, διέταξε, επί της ανωτέρω βάσεως, την απομάκρυνση του αιτούντος με σκοπό τη μεταφορά του στο κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεώς του, σύμφωνα με τον κανονισμό 604/2013.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">88</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, σε μια τέτοια περίπτωση, το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου διαμένει ο αιτών διεθνή προστασία, εν αναμονή της ενδεχόμενης μεταφοράς του στο κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησής του, δεν μπορεί να στηριχθεί στο άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33 προκειμένου να ανακαλέσει ή να περιορίσει τις υλικές συνθήκες υποδοχής που έχουν παρασχεθεί στον αιτούντα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">89</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, στοιχείο αʹ, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32, έχει την έννοια ότι ο όρος «μεταγενέστερη αίτηση», κατά τις εν λόγω διατάξεις, δεν καλύπτει την περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος, αφενός, απέρριψε αίτηση διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτη για τον λόγο ότι ο αιτών είχε ήδη υποβάλει τέτοια αίτηση σε άλλο κράτος μέλος, το οποίο είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεώς του, κατά την έννοια του κανονισμού 604/2013, και, αφετέρου, διέταξε, επί της ανωτέρω βάσεως, την απομάκρυνση του αιτούντος με σκοπό τη μεταφορά του στο άλλο αυτό κράτος μέλος, σύμφωνα με τον ως άνω κανονισμό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος, στοιχεία βʹ και γʹ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">90</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που δόθηκε στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, στοιχείο αʹ, παρέλκει η απάντηση στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, στοιχεία βʹ και γʹ, δεδομένου ότι τα τμήματα αυτά του εν λόγω ερωτήματος στηρίζονται στην παραδοχή ότι η έννοια της «μεταγενέστερης αίτησης», κατά το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32, μπορεί να έχει εφαρμογή σε περίπτωση όπως αυτή για την οποία γίνεται λόγος στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας αποφάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">91</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-205" title="page-4">
      Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) αποφαίνεται:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 17, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ζʹ, αυτής,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-207" title="page-4">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-208" title="page-4">
      αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει ότι, όταν μια αίτηση διεθνούς προστασίας έχει απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω του ότι άλλο κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για την εξέταση της εν λόγω αιτήσεως, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) 604/2013, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα, και η απόφαση περί μεταφοράς στο άλλο αυτό κράτος μέλος είναι εκτελεστή, οι υλικές συνθήκες υποδοχής που παρέχονται στον εν λόγω αιτούντα περιορίζονται, κατά τρόπον ώστε, με εξαίρεση ειδικές περιπτώσεις, να μην περιλαμβάνουν πλέον τις παροχές σε είδος που καλύπτουν τον ρουχισμό και τα καταναλωτικά αγαθά καθημερινής και οικιακής χρήσης ούτε το οικονομικό βοήθημα που προορίζεται για την κάλυψη των βασικών προσωπικών αναγκών του αιτούντος.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/33, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο ιζʹ, της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-210" title="page-4">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C32Dispositifmarge1" id="para-211" title="page-4">
      ο όρος «μεταγενέστερη αίτηση», κατά τις εν λόγω διατάξεις, δεν καλύπτει την περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος, αφενός, απέρριψε αίτηση διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτη για τον λόγο ότι ο αιτών είχε ήδη υποβάλει τέτοια αίτηση σε άλλο κράτος μέλος, το οποίο είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αιτήσεώς του, κατά την έννοια του κανονισμού 604/2013, και, αφετέρου, διέταξε, επί της ανωτέρω βάσεως, την απομάκρυνση του αιτούντος με σκοπό τη μεταφορά του στο άλλο αυτό κράτος μέλος, σύμφωνα με τον ως άνω κανονισμό.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-212" title="page-4">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</p>
</body>
</html>
