<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1992ELA.0600407101.case.xml"><NO.CASE>C-116/91</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61991C0116</NO.CELEX><NO.SEQ>0026.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST>4081</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>4086</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>6</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ DARMON — ΥΠΟΘΕΣΗ C-116/91</LEFT><RIGHT>BRITISH GAS</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Marco Darmon</HT></P><P>της <DATE ISO="19920408">8ης Απριλίου 1992</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P><HT TYPE="ITALIC">Κύριε Πρόεδρε,</HT></P><P><HT TYPE="ITALIC">Κύριοι δικαστές,</HT></P><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Το Petersfield Magistrates' Court υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους τα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούνται από την υπηρεσία αερίου υπόκεινται στην υποχρέωση να είναι εξοπλισμένα με ταχογράφο.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Με σκοπό τη βελτίωση των όρων εργασίας και της οδικής ασφάλειας στον τομέα των οδικών μεταφορών, ο κανονισμός (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19851220">20ής Δεκεμβρίου 1985</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="370" DATE.PUB="1985" PAGE.FIRST="1">EEL 370,σ. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> που εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 75 της Συνθήκης ΕΟΚ, επιβάλλει κατώτατο όριο ηλικίας για τους οδηγούς των φορτηγών και των επιβατικών αυτοκινήτων (τμήμα III), περιορισμό του χρόνου οδηγήσεως ( τμήμα IV ), διαλείμματα και περιόδους αναπαύσεως (τμήμα V) και απαγορεύει καταρχήν τη χορήγηση αμοιβών αναλόγων προς τις διανυόμενες αποστάσεις ή τον όγκο των μεταφερομένων εμπορευμάτων (τμήμα VI).</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το άρθρο 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19851220">20ής Δεκεμβρίου 1985</DATE><NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών ( <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="370" DATE.PUB="1985" PAGE.FIRST="8">ΕΕ L 370, σ. 8</REF.DOC.OJ> ).</P></NOTE>, ορίζει, με σκοπό τον αποτελεσματικό έλεγχο της εφαρμογής των κανόνων περί χρόνου οδηγήσεως και άλλου χρόνου εργασίας που θέτει ο κανονισμός αυτός, ότι τα οχήματα που έχουν άδεια κυκλοφορίας ενός των κρατών μελών και χρησιμοποιούνται για την οδική μεταφορά επιβατών ή εμπορευμάτων πρέπει να είναι εξοπλισμένα με μια εγκεκριμένη συσκευή ελέγχου που ονομάζεται <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/> ταχογράφος <QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Η γενική αυτή αρχή υπόκειται στις ίδιες εξαιρέσεις με αυτές που προβλέπει ο κανονισμός 3820/85 στον οποίο και παραπέμπει το άρθρο 3, σημείο 1, του κανονισμού 3821/85.</TXT></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, βάσει των διατάξεων των άρθρων 3, σημείο 1, του κανονισμού 3821/85 σε συνδυασμό με το άρθρο 4, του κανονισμού 3820/85, από το πεδίο εφαρμογής των δύο κανονισμών εξαιρούνται ορισμένες μεταφορές που πραγματοποιούνται με ορισμένα οχήματα και συγκεκριμένα τα <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/> οχήματα που χρησιμοποιούνται από τις υπηρεσίες αποχετεύσεων, αντιπλημμυρικής προστασίας, υδρεύσεως, αερίου, ηλεκτρισμού, οδοποιίας, αποκομιδής απορριμμάτων, τηλεγράφου, τηλεφώνου, ταχυδρομικών αποστολών, ραδιοφωνίας, τηλεοράσεως και ανιχνεύσεως των πομπών ή δεκτών τηλεοράσεως ή ραδιοφώνου <QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Άρθρο 4, σημείο 6, του κανονισμού 3820/85.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Η εταιρία British Gas, που διώκεται κατόπιν μηνύσεως της Licensing Authority South Eastern Traffic Area για τον λόγο ότι στις <DATE ISO="19900608">8 Ιουνίου 1990</DATE> ένα όχημα της κυκλοφορούσε χωρίς ταχογράφο, υποστήριξε ότι εμπίπτει στις διατάξεις αυτές.</TXT></NP><?PAGE NO="I-4082"?><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Χωρίς αμφιβολία η υπόθεση αυτή δεν θα έφθανε μέχρι το Δικαστήριο αν το επίδικο όχημα χρησιμοποιούταν αποκλειστικά στην υπηρεσία αερίου κατά την έννοια του άρθρου 4, σημείο 6, του κανονισμού 3820/85.</TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει όμως, το φορτηγό αυτό ήταν διπλής χρήσεως: χρησίμευε συγχρόνως για τη μεταφορά <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/> τεχνικών προϊόντων <QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/> όπως οι μετρητές αερίου που τοποθετούνται στο δίκτυο και <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>εμπορικών προϊόντων<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/>, όπως είναι οι κουζίνες αερίου<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. τη Διάταξη περί παραπομπής, σ. 6 της ελληνικής μεταφράσεως.</P></NOTE>, δηλαδή και για τους δύο τομείς δραστηριότητας της British Gas.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Η ανώνυμη εταιρία British Gas κατέχει, συντηρεί και αναπτύσσει ένα δίκτυο αγωγών αερίου, το οποίο και διανέμει σε ιδιώτες. <HT TYPE="ITALIC">Σ' αυτό τον τομέα δεν υφίσταται ανταγωνισμό</HT><NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Όπ. π., σ. 2 της ελληνικής μεταφράσεως.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Προκειμένου να αυξήσει τις πωλήσεις αερίου<NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Όπ.π., σ. 4 της ελληνικής μεταφράσεως.</P></NOTE> πωλεί επίσης και τοποθετεί οικιακές συσκευές αερίου: <HT TYPE="ITALIC">στον τομέα αυτόν ανταγωνίζεται</HT> τους εμπόρους που πωλούν τέτοια προϊόντα.</TXT></NP><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Πρέπει τα οχήματα μιας εταιρίας της υπηρεσίας αερίου, που μεταφέρουν συγχρόνως <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/> τεχνικά προϊόντα <QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/> τα οποία προορίζονται για τη συντήρηση του δικτύου και <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/> εμπορικά προϊόντα<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>, να είναι εξοπλισμένα με ταχογράφο ή πρέπει να γίνεται διάκριση αναλόγως της φύσεως του μεταφερομένου φορτίου; Αυτή είναι η έννοια των δύο προδικαστικών ερωτημάτων στα. οποία εγώ θα δώσω ενιαία απάντηση<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Όπως εξάλλου προτείνει η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου στην παράγραφο 8 των παρατηρήσεών της.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Ο κανονισμός 3820/85 καθώς και ο κανονισμός 3821/85 που τον συμπληρώνει επιδιώκουν τρεις στόχους, οι οποίοι διατυπώνονται στην πρώτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 3820/85 : <HT TYPE="ITALIC">την εναρμόνιση των όρων του ανταγωνισμού μεταξύ των μεταφορέων και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της οδικής ασφάλειας.</HT> Αυτούς ακριβώς τους στόχους επιδίωκε ο κανονισμός ( ΕΟΚ ) 543/69<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 49.</P></NOTE> τον οποίο αντικατέστησε ο κανονισμός 3820/85.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Σχετικά με τον κανονισμό 543/69 το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/> (... ) οι <HT TYPE="ITALIC">κοινές</HT> διατάξεις πού εξασφαλίζουν, εκτός από την κοινωνική προστασία του οδηγού, και τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας συμβάλλουν οπωσδήποτε στην εξάλειψη των διαφορών, οι οποίες είναι ικανές να νοθεύσουν σημαντικά τους όρους του ανταγωνισμού στον τομέα των μεταφορών και'συνεπώς αποδεικνύονται <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201C"/>χρήσιμες<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/> κατά την έννοια του άρθρου 75, παράγραφος 1, σημείο γ, της Συνθήκης, για την κατάρτιση κοινής πολιτικής στον τομέα των μεταφορών <QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19781128">28ης Νοεμβρίου 1978</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="97/78" YEAR="1978" PAGE.ECR="2311">97/78, Schumalla (Rec. 1978, σ. 2311, η υπογράμμιση δική μου)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Με την απόφαση της <DATE ISO="19791206">6ης Δεκεμβρίου 1979</DATE>, Nehlsen κατά Bremen<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="47/79" YEAR="1979" PAGE.ECR="3639">47/79, Rec. 1979, σ. 3639</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, με την οποία το Δικαστήριο παρατήρησε ότι οι διατάξεις του κανονισμού 543/69 &quot; σκοπούν μεταξύ άλλων<?PAGE NO="I-4083"?> την εξάλειψη των διαφορών που είναι ικανές να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό στον τομέα των μεταφορών διά της καταστολής των επαγγελματικών πρακτικών που στηρίζονται στην ανεπίτρεπτη εκμετάλλευση του ανθρωπίνου παράγοντα<NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Όπ.π., σκέψη 6.</P></NOTE> έθεσε την αρχή, την οποία και επανέλαβε επανειλημμένα έκτοτε<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., π.χ., την απόφαση της <DATE ISO="19840711">11ης Ιουλίου 1984</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="133/83" YEAR="1984" PAGE.ECR="2863">133/83, Regina κατά Scott (Συλλογή 1984, σ. 2863, σκέψη 15)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, ότι το πεδίο εφαρμογής των εξαιρέσεων πρέπει να προσδιοριστεί <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/> <HT TYPE="ITALIC">ενόψει των σκοπών του κανονισμού <QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/></HT><NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προαναφερθείσα απόφαση της <DATE ISO="19791206">6ης Δεκεμβρίου 1979</DATE>, Nehlsen κατά Bremen, σκέψη 7, η υπογράμμιση δική μου. ρλ. επίσης τη σκέψη 4 της Ιδιας αποφάσεως.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι οι στόχοι αυτοί δεν μπορούν εξ ορισμού να επιτευχθούν παρά μόνον αν η ρύθμιση είναι γενική και <HT TYPE="ITALIC">ομοιόμορφη,</HT> το Δικαστήριο έκρινε ότι η ευρεία ερμηνεία του πεδίου εφαρμογής των διατάξεων που αφορούν την προστασία των οδηγών συμβαδίζει με τη <HT TYPE="ITALIC">συσταλτική ερμηνεία</HT> του πεδίου εφαρμογής των εξαιρέσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο έκρινε ότι η υποχρέωση ημερησίας αναπαύσεως που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 543/69 επιβάλλεται σε όλα τα μέλη των πληρωμάτων των οχημάτων δεδομένου ότι ο στόχος της βελτιώσεως της οδικής ασφάλειας δεν επιτυγχάνεται αν η υποχρέωση της αναπαύσεως αφορά μόνο τον εργοδότη<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19750218">18ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="69/74" YEAR="1975" PAGE.ECR="171">69/74, Auditeur du travail κατά Cagnon et Taquet (Rec. 1975, σ. 171, σκέψη 8)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Ομοίως, αφού ο κανονισμός αυτός εφαρμόζεται στον μισθωτό οδηγό πρέπει να διέπει και τον ανεξάρτητο εργαζόμενο<NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19770125">25ης Ιανουαρίου 1977</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="65/76" YEAR="1977" PAGE.ECR="29">65/76, Derycke (Rec. 1977,σ. 29)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Αντιστρόφως, το Δικαστήριο έκρινε ότι η εξαίρεση από την υποχρέωση της τοποθετήσεως ταχογράφου καλύπτει τα οχήματα που είναι <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>ειδικευμένα (...) για πωλήσεις από σπίτι σε σπίτι <QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 14α, παράγραφος 3, σημείο α, του κανονισμού 543/69 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο Ι, παράγραφος 8, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2827/77 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19771212">12ης Δεκεμβρίου 1977</DATE> (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 213).</P></NOTE> <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/> των οποίων η κατασκευή, ο εξοπλισμός ή άλλα μόνιμα χαρακτηριστικά εγγυώνται ότι τα οχήματα αυτά χρησιμοποιούνται κυρίως για τέτοιες μεταφορές (... ) <QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προαναφερθείσα απόφαση της <DATE ISO="19840711">11ης Ιουλίου 1984</DATE>, Regina κατά Scott.</P></NOTE>. Μπορεί πράγματι να υποτεθεί ότι οι κανόνες περί χρόνου οδηγήσεως και αναπαύσεως τηρούνται στην περίπτωση αυτών των οχημάτων, η ειδική διαρρύθμιση των οποίων δεν επιτρέπει άλλη χρήση από το είδος εμπορίας που απαιτεί συχνές στάσεις. Ομοίως, το Δικαστήριο έκρινε ότι για να εμπίπτει ένα όχημα στην εξαίρεση από την υποχρέωση τη σχετική με τον ταχογράφο ως <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/> ειδικό όχημα για παροχή οδικής βοήθειας <QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 4, σημείο 9, του κανονισμού 543/69 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού 2827/77 του Συμβουλίου.</P></NOTE>, πρέπει να έχει τέτοια διαρρύθμιση ή τέτοια χαρακτηριστικά ώστε να μπορεί κυρίως να χρησιμοποιηθεί μόνο για την απομάκρυνση οχημάτων που πρόσφατα ενεπλάκησαν σε ατύχημα <HT TYPE="ITALIC">και όχι απλώς για τη μεταφορά άλλων οχημάτων<NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19870521">21ης Μαΐου 1987</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="79/86" YEAR="1987" PAGE.ECR="2363">79/86, Hamilton κατά Wh¡telock(Συλλογή 1987, σ. 2363, σκέψη 10)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</HT> Το Δικαστήριο μεριμνά δηλαδή ώστε οι δυνατότητες παρεκκλίσεως από την κοινοτική νομοθεσία περί ταχογράφου <HT TYPE="ITALIC">να θίγουν το λιγότερο δυνατό τους στόχους που επιδιώκει η σχετική κανονιστική ρύθμιση.</HT></TXT></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζω σχετικώς το ιδιαίτερα εύγλωτο χωρίο από την απόφαση του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19840322">22ας Μαρτίου 1984</DATE> στην υπόθεση Paterson κατά Weddel<NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="90/83" YEAR="1984" PAGE.ECR="1567">90/83, Συλλογή 1984, σ. 1567</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>(...) το άρθρο 14α, παράγραφος 2 (του κανονισμού 543/69) καθόσον προβλέπει παρεκκλίσεις από την εφαρμογή των γενικών κανόνων του κανονισμού 543/69, δεν μπορεί να ερμηνεύεται με τρόπον ώστε να επεκτείνονται τα αποτελέσματά του πέραν του αναγκαίου για την προστασία των συμφερόντων που επιδιώκει να εξασφαλίσει <QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σκέψη 16.</P></NOTE>.</P></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-4084"?><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Οι εξαιρέσεις του άρθρου 4, του κανονισμού 3820/85 και οι παρεκκλίσεις που μπορούν να χορηγούν τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 13 του ίδιου κανονισμού απαριθμούνται επακριβώς., Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε να τις απαριθμήσει περιοριστικά.</TXT></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Ορισμένες εξαιρέσεις δικαιολογούνται από το ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για την οδική ασφάλεια: αυτό ισχύει στην περίπτωση των οχημάτων με βάρος που δεν ξεπερνά τους 3,5 τόνους (άρθρο 4, σημείο 1), των οχημάτων που μεταφέρουν εννέα επιβάτες κατ' ανώτατο όριο (άρθρο 4, σημείο 2) ή των οχημάτων που δεν'υπερβαίνουν την ταχύτητα των 30 χλμ. ανά ώρα (άρθρο 4, σημείο 4).</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Άλλες εξαιρέσεις εξηγούνται από τον μικρό χρόνον οδηγήσεως που απαιτείται οπότε είναι αδύνατη η υπέρβαση του επιτρεπομένου χρόνου οδηγήσεως (π.χ., άρθρο 4, σημείο 3).</TXT></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Όπως προανέφερα, βάσει του άρθρου 4, σημείο 6, από την υποχρέωση της τοποθετήσεως ταχογράφου απαλλάσσονται τα οχήματα που χρησιμοποιούνται από τις υπηρεσίες αερίου όπως και αυτά που χρησιμοποιούνται από τις υπηρεσίες αποχετεύσεως, αντιπλημμυρικής προστασίας, υδρεύσεως, οδοποιίας, κ.λπ. Η παράγραφος αυτή βρίσκεται μεταξύ της παραγράφου που αναφέρεται στα στρατιωτικά οχήματα και τα οχήματα της πυροσβεστικής υπηρεσίας και δύο παραγράφων που αναφέρονται, στα οχήματα τα οποία χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ή για ιατρικούς σκοπούς.</TXT></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Βεβαίως, το άρθρο 4, σημείο 4, του κανονισμού 543/69, όπως τροποποιήθηκε τελικά με το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 2827/77 εξαιρούσε μόνο τα <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/> οχήματα που χρησιμοποιούνται από (...) τις υπηρεσίες αερίου <QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/> ( <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/> <HT TYPE="ITALIC">used by the services <QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/></HT> στο αγγλικό κείμενο ) ενώ το άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού 3820/85 χρησιμοποιεί τη διατύπωση <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/> οχήματα που χρησιμοποιούνται από τις υπηρεσίες (... ) αερίου <QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/> ( <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/> <HT TYPE="ITALIC">used in connection with (...) the services <QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/></HT> στο αγγλικό κείμενο).</TXT></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Καίτοι η νέα διατύπωση είναι ευρύτερη πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τους στόχους που εξυπηρετεί ο κανονισμός, όπως ορίζει η πρώτη αιτιολογική σκέψη του, κατά την οποία <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/> είναι ανάγκη να γίνουν ελαστικότερες οι διατάξεις του εν λόγω κανονισμού ( 543/69 όπως τροποποιήθηκε) <HT TYPE="ITALIC">χωρίς να. θιγούν οι στόχοι τους<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Υπογράμμιση δική μου. Κακώς η British Gas παραπέμπει με τις παρατηρήσεις της, παράγραφος 3.23 στη εικοστή δεύτερη αιτιολογική σκέψη, η οποία αφορά τις παρεκκλίσεις που χορηγούν τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 13 και όχι τις εξαιρέσεις του άρθρου 4, στις οποίες αναφέρονται η ενδέκατη και η δωδέκατη αιτιολογική σκέψη.</P></NOTE>.</HT></TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Όπως ορθά παρατήρησε ο εκπρόσωπος της Επιτροπής κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, καίτοι τροποποιήθηκε η διατύπωση των διατάξεων οι στόχοι τους παρέμειναν οι ίδιοι.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Όλα τα οχήματα που αναφέρονται στο άρθρο 4, σημείο 6, του κανονισμού 3820/85 έχουν ένα κοινό σημείο: <HT TYPE="ITALIC">επιτελούν αποστολή κοινής ωφελείας</HT> σε τομείς όπου τις περισσότερες φορές δεν επικρατεί ανταγωνισμός οπότε κατά συνέπεια η έλλειψη ταχογράφου δεν προκαλεί στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Σχετικά με τις υπηρεσίες κοινής ωφελείας, ειδικότερα, το άρθρο 4, σημείο 4, του κανονισμού 543/69 όπως τροποποιήθηκε πρόβλεπε<?PAGE NO="I-4085"?> την εξαίρεση των οχημάτων <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/> που χρησιμοποιούνται από άλλες δημόσιες αρχές για δημόσιες υπηρεσίες που δεν ανταγωνίζονται τους επαγγελματίες μεταφορείς<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>. Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η διατύπωση αυτή, που είναι σαφέστατη, απέκλειε τα οχήματα των ιδιωτών που χρησιμοποιούνται για δημόσιες υπηρεσίες ή για λογαριασμό δημοσίων αρχών και ότι η εξαίρεση αυτή αφορά μόνο <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/> τις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ανταγωνισμού <QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προαναφερθείσα απόφαση της <DATE ISO="19791206">6ης Δεκεμβρίου 1979</DATE>, Nehlsen κατά Bremen, σκέψη 7.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Όταν ένα όχημα εκτελεί μεταφορά στο πλαίσιο υπηρεσίας που δεν είναι κοινής ωφελείας και σε τομέα δραστηριότητας όπου επικρατεί ανταγωνισμός, πράγμα που συμβαίνει με τα οχήματα μιας εταιρίας, στην οποία έχει ανατεθεί η υπηρεσία αερίου οσάκις μεταφέρουν <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/> εμπορικά προϊόντα <QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/>, τότε αφήνουμε το πεδίο των εξαιρέσεων και εισερχόμαστε στο γενικό καθεστώς. Οι μεταφορές δηλαδή που εκτελούνται για εμπορικούς σκοπούς σε έναν τομέα όπου υπάρχει ανταγωνισμός εμπίπτουν εξ ορισμού στο πεδίο εφαρμογής των προαναφερθέντων κανονισμών και όχι στις εξαιρέσεις.</TXT></NP><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Αν δεχθούμε ότι μια εταιρία της υπηρεσίας αερίου μπορεί να διαθέτει οικιακές συσκευές αερίου με οχήματα που δεν είναι εξοπλισμένα με ταχογράφο ενώ τα οχήματα των ανταγωνιστών εμπόρων οφείλουν να είναι εξοπλισμένα με τη συσκευή αυτή τότε στρεβλώνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρηματιών, <HT TYPE="ITALIC">οι οποίοι ασκούν εν μέρει ακριβώς την ίδια δραστηριότητα</HT> και παραβιάζεται η κανονιστική ρύθμιση που σκοπεί στην ισότητα των όρων του ανταγωνισμού μεταξύ των μεταφορέων.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Ομοίως, αν διευρυνθεί η εξαίρεση του άρθρου 4, σημείο 6, για να καλύπτει και άλλους πωλητές συσκευών αερίου τότε δεν επιτυγχάνεται ο στόχος της βελτιώσεως της οδικής ασφάλειας και των συνθηκών εργασίας που επιδιώκουν οι κανονισμοί 3820/85 και 3821/85.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Νομίζω λοιπόν ότι μια εταιρία, στην οποία έχει ανατεθεί η υπηρεσία αερίου δεν μπορεί να επικαλεστεί την εξαίρεση του άρθρου 4, σημείο 6, του κανονισμού 3820/85 παρά μόνον οσάκις τα οχήματά της εκτελούν <HT TYPE="ITALIC">αποκλειστικά</HT> μεταφορά του τεχνικού υλικού που προορίζεται για τη συντήρηση του δικτύου, όπως είναι οι μετρητές αερίου.</TXT></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Στο ίδιο πλαίσιο επιβάλλεται συσταλτική ερμηνεία οσάκις η διαρρύθμιση των οχημάτων τους επιτρέπει να χρησιμοποιούνται επίσης για εμπορικούς σκοπούς. Επομένως, η φύση της αποστολής των οχημάτων και των προϊόντων που μεταφέρουν είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου χωρεί εξαίρεση από τις περιπτώσεις όπου είναι υποχρεωτική η τοποθέτηση ταχογράφου. Η εξαίρεση γίνεται δεκτή μόνον όταν τα οχήματα μεταφέρουν αποκλειστικά τα λεγόμενα <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/> τεχνικά <QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/> προϊόντα.</TXT></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Τα προβλήματα που θα προκύψουν για την εταιρία αερίου, όπως η τοποθέτηση ταχογράφου σε όλα τα οχήματα που δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη μεταφορά <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/> τεχνικών προϊόντων <QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/> και η υποχρέωση της θέσεως σε λειτουργία των συσκευών αυτών οσάκις το όχημα μεταφέρει <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/> εμπορικά προϊόντα <QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/> νομίζω ότι είναι ασήμαντα αν τα αντιπαραθέσουμε με τη σημασία των στόχων που επιδιώκει η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση. Εν πάση περιπτώσει, η ενδεχόμενη ύπαρξη των προβλημάτων αυτών δεν αρκεί για να αναστείλει την εφαρμογή αυτής της ρυθμίσεως.</TXT></NP><?PAGE NO="I-4086"?><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Για να απαντήσω, τώρα, σε ένα επιχείρημα της British Gas, χρειάζεται μήπως να διευκρινίσω επιπλέον ότι μια εταιρία, στην οποία έχει ανατεθεί η υπηρεσία αερίου δεν μπορεί να επικαλεστεί το αυστηρό.της οικείας εθνικής νομοθεσίας και να υποστηρίξει — ακόμη και αν υποτεθεί ότι οι διατάξεις της νομοθεσίας αυτής είναι εξίσου δεσμευτικές με την κοινοτική ρύθμιση — ότι η απαλλαγή από την υποχρέωση τοποθετήσεως ταχογράφου δεν της παρέχει κανένα πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. παραγράφους 3.25 και 4.3 των παρατηρήσεων της British Gas.</P></NOTE>. Είναι σαφές ότι το πεδίο εφαρμογής ενός κανονισμού δεν μπορεί να εξαρτηθεί από το περιεχόμενο των εθνικών νομοθεσιών.</TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Εξάλλου, το γεγονός ότι τα οχήματα που χρησιμοποιούνται από την υπηρεσία αερίου εκτελούν μικρά μόνο δρομολόγια δεν μπορεί να δικαιολογήσει, όταν αυτά μεταφέρουν εμπορικά προϊόντα, την απαλλαγή από την υποχρέωση τοποθετήσεως ταχογράφου, απαλλαγή η οποία δεν καλύπτει — υπό ανάλογες συνθήκες — τους ανταγωνιστές της επιχειρήσεως<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. παράγραφο 3.26 των παρατηρήσεων της British Gas.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Θα παρατηρήσω τέλος ότι ο κανονισμός 3820/85 αναφέρεται στην απόφαση του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19650513">13ης Μαΐου 1965</DATE> περί εναρμονίσεως ορισμένων διατάξεων που επηρεάζουν τον ανταγωνισμό στον τομέα των μεταφορών<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>JO 1965, 88, σ. 1500/65,</P></NOTE> όπου γίνεται λόγος για <HT TYPE="ITALIC"><QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>προοδευτική προσέγγιση</HT> των ειδικών διατάξεων που αφορούν τις συνθήκες εργασίας στον τομέα των μεταφορών <QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Τρίτη αιτιολογική σκέψη της προαναφερθείσας αποφάσεως, η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>. Η διασταλτική ερμηνεία των εξαιρέσεων του άρθρου 4, του κανονισμού 3820/85 δεν μπορεί παρά να αποτελέσει, σε σύγκριση με τον στόχο αυτόν, οπισθοδρόμηση, την οποία το Δικαστήριο αρνείται να δεχθεί<NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σχετικώς τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Reischl στην προαναφερθείσα απόφαση της <DATE ISO="19750218">18ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, Cagnon et Taquet.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Τελικά, προτείνω στο Δικαστήριο να κρίνει ότι:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) 3820/85 και 3821/85 του Συμβουλίου εφαρμόζονται σε όλα τα οχήματα που χρησιμοποιούνται για μεταφορά, η οποία δεν συνδέεται εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά με'την παραγωγή και τη διανομή αερίου ή τη συντήρηση των αναγκαίων προς τούτο εγκαταστάσεων.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Η εξαίρεση του άρθρου 4, σημείο 6, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 3820/85 και του άρθρου 3, σημείο 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 αναφέρεται στα οχήματα που χρησιμοποιούνται για μεταφορά, η οποία συνδέεται αποκλειστικά με την παραγωγή και τη διανομή αερίου καθώς και τη συντήρηση των αναγκαίων προς τούτο εγκαταστάσεων.<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>