<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-722/18</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62018CJ0722</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:1028">EU:C:2019:1028</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>7</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>7</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">wyrok z dnia <DATE ISO="20191128">28.11.2019 r.</DATE> – sprawa C‑722/18</HT></P><P><HT TYPE="SC">Krol</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (dziewiąta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20191128">28 listopada 2019 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: polski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2000/35/WE</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 1 i art. 6 ust. 3</KEYWORD><KEYWORD>Zakres stosowania</KEYWORD><KEYWORD>Przepisy krajowe</KEYWORD><KEYWORD>Transakcje handlowe finansowane z funduszy strukturalnych i z Funduszu Spójności Unii Europejskiej</KEYWORD><KEYWORD>Wyłączenie</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑722/18</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy (Polska) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20181029">29 października 2018 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20181119">19 listopada 2018 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">KROL – Zakład Robót Wodno-Kanalizacyjnych sp. z o.o., sp.k.</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Porr Polska Construction S.A.,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (dziewiąta izba),</P><P>w składzie: D. Šváby, pełniący obowiązki prezesa izby, K. Jürimäe i N. Piçarra (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: E. Tanchev,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu rządu polskiego przez B. Majczynę, działającego w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez K. Mifsuda-Bonniciego i M. Rynkowskiego, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni motywów 13, 20 i 22 dyrektywy 2000/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20000629">29 czerwca 2000 r.</DATE> w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="200" PAGE.FIRST="35" DATE.PUB="2000">Dz.U. 2000, L 200, s. 35</REF.DOC.OJ>) oraz art. 18 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został przedstawiony w ramach sporu pomiędzy spółkami KROL – Zakład Robót Wodno-Kanalizacyjnych sp. z o.o., sp.k. (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>KROL<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>) i Porr Polska Construction S.A. (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Porr<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>) w przedmiocie zapłaty przez Porr na rzecz KROL odsetek ustawowych za opóźnienie w związku z wynagrodzeniem za roboty wykonane przez KROL na podstawie zawartej przez te dwie spółki umowy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motywy 9, 10, 13, 16, 20 i 22 dyrektywy 2000/35 mają następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>(9)</NO.P><TXT>Różnice między zasadami płatności a praktyką w państwach członkowskich stanowią przeszkodę we właściwym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(10)</NO.P><TXT>To prowadzi do znacznego ograniczenia transakcji handlowych między państwami członkowskimi. Jest to sprzeczne z art. [18] traktatu [FUE], ponieważ przedsiębiorca powinien mieć możliwość prowadzenia swej działalności na rynku wewnętrznym pod warunkiem, że [w warunkach, w których] operacje transgraniczne nie pociągają za sobą większego ryzyka niż sprzedaż krajowa. Jeśli istniałyby zasadniczo różne zasady dotyczące rynku wewnętrznego i operacji transgranicznych, mogłoby dojść do zniekształcenia konkurencji.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(13)</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa powinna ograniczać się jedynie do płatności dokonywanych jako wynagrodzenia w transakcjach handlowych i nie powinna obejmować transakcji z udziałem konsumentów, spłaty odsetek powiązanych z innymi płatnościami, np. płatności wynikających z prawa czekowego i wekslowego, odszkodowań łącznie z płatnościami towarzystw ubezpieczeniowych.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(16)</NO.P><TXT>Opóźnienia w płatnościach stanowią naruszenie postanowień umowy, która była korzystna finansowo dla dłużników w większości państw członkowskich, poprzez niskie odsetki za zwłokę w płatności i/lub powolne procedury ściągania należności. Konieczna jest więc znacząca zmiana, która także przewidywałaby rekompensatę powstałych u wierzycieli kosztów, w celu zatrzymania tej tendencji i zapewnienia sytuacji, w której skutki opóźnień w płatnościach powstrzymują przed przekraczaniem terminów płatności.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><?PAGE NO="3"?><CONSID><NP><NO.P>(20)</NO.P><TXT>Skutki opóźnień w płatnościach mogą działać odstraszająco jedynie wtedy, gdy są powiązane z procedurami ściągania należności, które są szybkie i skuteczne dla wierzyciela. Procedury te powinny przysługiwać wszystkim wierzycielom prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty, zgodnie z zasadami niedyskryminacji zawartej [zasadą niedyskryminacji zawartą] w art. [18] traktatu [FUE].</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(22)</NO.P><TXT>Niniejsza dyrektywa ma regulować wszystkie transakcje handlowe niezależnie od tego, czy mają one miejsce między prywatnymi a państwowymi przedsiębiorstwami, czy między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, uwzględniając fakt, że te ostatnie świadczą znaczne płatności na rzecz przedsiębiorstw. Niniejsza dyrektywa powinna również regulować wszelkie transakcje handlowe między przedsiębiorcami, a ich dostawcami i podwykonawcami<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 1 dyrektywy 2000/35, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Zakres zastosowania<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wszelkich należności, które stanowią wynagrodzenie w transakcjach handlowych<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 akapit pierwszy omawianej dyrektywy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>transakcji handlowych<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/> oznacza <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>transakcje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, które prowadzą do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 6 ust. 3 tej dyrektywy ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Przy transpozycji niniejszej dyrektywy państwa członkowskie mogą pominąć:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>długi, które są przedmiotem postępowania upadłościowego prowadzonego przeciw dłużnikowi;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>umowy, które zostały zawarte przed dniem <DATE ISO="20020808">8 sierpnia 2002 r.</DATE>; oraz</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>roszczenia o zapłatę odsetek mniejsze niż 5 EUR<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Dyrektywa 2000/35 została uchylona z dniem <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE> dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia <DATE ISO="20110216">16 lutego 2011 r.</DATE> w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="048" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 48, s. 1</REF.DOC.OJ>), na podstawie jej art. 13 akapit pierwszy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Artykuł 12 ust. 4 dyrektywy 2011/7 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Podczas transpozycji niniejszej dyrektywy państwa członkowskie mogą zadecydować, czy wykluczyć umowy zawarte przed dniem <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE><QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Na podstawie przepisów art. 13 akapit pierwszy zdanie drugie tej dyrektywy dyrektywa 2000/35 ma nadal zastosowanie do umów zawartych przed dniem <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE>, do których dyrektywa 2011/7 nie ma zastosowania zgodnie ze swym art. 12 ust. 4.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo polskie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Dyrektywa 2000/35 została transponowana do polskiego prawa w drodze ustawy z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE> o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2003 r., nr 139, poz. 1323) (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>ustawą z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE><QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>), która weszła w życie w dniu <DATE ISO="20040101">1 stycznia 2004 r.</DATE></TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 4 pkt 3 lit. c) wskazanej ustawy nie stosuje się jej do:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>umów, których przedmiotem jest świadczenie polegające na odpłatnym dostarczaniu towarów lub świadczeniu usług, finansowane w całości lub w części ze środków:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Ustawą z dnia <DATE ISO="20130308">8 marca 2013 r.</DATE> (Dz.U. z 2013 r., poz. 403), która wdraża do krajowego porządku prawnego dyrektywę 2011/7, uchylono, z dniem <DATE ISO="20130428">28 kwietnia 2013 r.</DATE>, ustawę z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE> Obecnie obowiązująca ustawa nie zawiera przepisów o wyłączeniu z jej zakresu stosowania transakcji handlowych, które są finansowane z funduszy strukturalnych lub Funduszu Spójności Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Na podstawie art. 15 tej ustawy do transakcji handlowych zawartych przed dniem <DATE ISO="20130428">28 kwietnia 2013 r.</DATE> stosuje się przepisy ustawy z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Na podstawie umowy zawartej w dniu <DATE ISO="20090810">10 sierpnia 2009 r.</DATE> Teerag-Asdag Polska, która połączyła się następnie ze spółką Porr, otrzymała od Skarbu Państwa, występującego jako inwestor, zlecenie na budowę obiektu drogowego. Realizacja umowy została sfinansowana przy udziale środków pochodzących z Funduszu Spójności Unii na podstawie umowy o dofinansowanie projektu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Na podstawie umowy zawartej w dniu <DATE ISO="20090909">9 września 2009 r.</DATE> Porr zleciła spółce KROL wykonanie części robót budowlanych dotyczących tego obiektu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Zapłata wynagrodzenia przez Porr miała następować na podstawie faktur wystawianych przez KROL stosownie do postępu robót.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Po przekazaniu spółce Porr faktur w celu uzyskania zapłaty za wykonane roboty KROL wystawiła jej w dniu <DATE ISO="20140903">3 września 2014 r.</DATE> notę odsetkową, zaś dwa dni później – wezwanie do zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie w terminie 7 dni od otrzymania wezwania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Ponieważ wezwanie nie odniosło skutku, KROL skierowała sprawę do Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy (Polska). Wyrokiem z dnia <DATE ISO="20170925">25 września 2017 r.</DATE> sąd ten oddalił powództwo spółki KROL o zapłatę wymienionych odsetek za opóźnienie z uwagi na to, że zlecone jej do wykonania świadczenie było częścią przedsięwzięcia współfinansowanego przez Fundusz Spójności Unii, a więc było wyłączone z zakresu stosowania ustawy z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>KROL wniosła apelację od tego wyroku do Sądu Okręgowego w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy (Polska). Sąd ten ma wątpliwości w przedmiocie zgodności ustawy z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE> z dyrektywą 2000/35 ze względu na to, że z zakresu stosowania tej ustawy wyłączono transakcje handlowe finansowane, w całości lub w części, ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych lub z Funduszu Spójności Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>W tym względzie sąd odsyłający zwraca uwagę, że dyrektywa 2000/35 nie zawiera rozróżnienia transakcji handlowych ze względu na pochodzenie środków pieniężnych, stanowiących źródło ich finansowania, oraz nie przewiduje odrębnego traktowania transakcji finansowanych z funduszy strukturalnych Unii. Sąd odsyłający dodaje, że wyłączenie tego rodzaju transakcji z zakresu stosowania ustawy z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE> może zaszkodzić realizacji celu polegającego na zwalczaniu opóźnień w płatnościach na rynku wewnętrznym, zamierzonego przez dyrektywę 2000/35. Podnosi wreszcie, że<?PAGE NO="5"?> w dniu zawarcia umowy KROL nie zdawała sobie sprawy, iż zlecenie będzie finansowane w części z Funduszu Spójności Unii oraz że umowa o dofinansowanie w każdym razie nie dotyczyła umowy zawartej między spółkami KROL i Porr.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Czy prawo Unii Europejskiej, w szczególności [motywy] 13, 20 i 22 preambuły dyrektywy [2000/35] i art. 18 TFUE, wyrażający zasadę niedyskryminacji, dopuszczają możliwość wykluczenia rekompensaty za opóźnienia w płatnościach co do transakcji finansowanych w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii, które wynika z art. 4 pkt 3 lit. c) ustawy [z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE>]?<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie dopuszczalności wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Rząd polski poinformował po tym, jak został złożony wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w niniejszej sprawie, że ustawa z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE>, która wyłączała rekompensatę za opóźnienia w płatnościach w odniesieniu do transakcji handlowych finansowanych w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych lub Funduszu Spójności Unii, została uchylona ustawą z dnia <DATE ISO="20130308">8 marca 2013 r.</DATE>, która nie zawiera takiego wyłączenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Trybunał powinien sprawdzić, czy należy udzielić odpowiedzi na przedłożone pytanie (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040715">15 lipca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Lenz</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑315/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:446">EU:C:2004:446</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0054">54</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku należy przypomnieć, że dyrektywa 2011/7, transponowana do polskiego prawa ustawą z dnia <DATE ISO="20130308">8 marca 2013 r.</DATE>, w art. 12 ust. 4 stanowi, iż państwa członkowskie mogą zadecydować, czy wykluczyć z zakresu jej stosowania umowy zawarte przed dniem <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE> Gdy państwo członkowskie skorzysta z tej możliwości, na podstawie art. 13 akapit pierwszy tej dyrektywy dyrektywa 2000/35 ma nadal zastosowanie do umów zawartych przed tym dniem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Ten ostatni przepis należy interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie mogą wykluczyć z zakresu stosowania dyrektywy 2011/7 opóźnienia w płatnościach w ramach wykonywania umowy zawartej przed dniem <DATE ISO="20130316">16 marca 2013 r.</DATE>, nawet jeśli te opóźnienia nastąpią po tym dniu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170601">1 czerwca 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Zarski</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑330/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:418">EU:C:2017:418</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Z informacji znajdujących się w aktach sprawy przed Trybunałem wynika zaś, że art. 15 ustawy z dnia <DATE ISO="20130308">8 marca 2013 r.</DATE> wyraźnie stanowi, iż do transakcji handlowych zawartych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe, w tym w szczególności przepisy ustawy z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE> Sąd odsyłający wyjaśnia w tym względzie, że rozpatrywana w postępowaniu głównym umowa została zawarta w dniu <DATE ISO="20090909">9 września 2009 r.</DATE>, czyli że podlega ona przepisom tej ostatniej ustawy, która stanowiła wdrożenie dyrektywy 2000/35.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Dokonanie wykładni przepisów tej dyrektywy jest wiec niezbędne, zważywszy na wyrażone przez sąd odsyłający wątpliwości w przedmiocie zgodności z tą dyrektywą ustawy z dnia <DATE ISO="20030612">12 czerwca 2003 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Na przedstawione pytanie należy więc udzielić odpowiedzi co do istoty sprawy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie istoty sprawy</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Poprzez pytanie prejudycjalne sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy art. 1 i art. 6 ust. 3 dyrektywy 2000/35 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych, takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, na mocy których w przypadku transakcji handlowych finansowanych w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii wyłączona jest rekompensata za opóźnienia w płatnościach gwarantowana w tej dyrektywie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W tym względzie w pierwszej kolejności należy przypomnieć, że przepisy dyrektywy 2000/35 mają zastosowanie, na podstawie jej art. 1, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>do wszelkich należności, które stanowią wynagrodzenie w transakcjach handlowych<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/35 pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>transakcji handlowych<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/> oznacza <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>transakcje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, które prowadzą do dostawy towarów lub świadczenia usług za zapłatą<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>. Przepis ten należy interpretować w świetle motywów 13 i 22 omawianej dyrektywy, z których wynika w szczególności, że dyrektywa ta ma w istocie mieć zastosowanie do płatności dokonywanych tytułem wynagrodzenia w transakcjach handlowych, w tym do transakcji między przedsiębiorstwami a władzami publicznymi, zaś z wyłączeniem transakcji z udziałem konsumentów oraz płatności innego rodzaju.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Wynika z tego, że art. 1 dyrektywy 2000/35 w związku z jej art. 2 pkt 1 akapit pierwszy nadaje jej bardzo szeroki zakres stosowania. Zważywszy na treść tych przepisów, nie jest w żaden sposób widoczne, by z rozpatrywanego zakresu stosowania była wyłączona transakcja handlowa finansowana w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i z Funduszu Spójności Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>W drugiej kolejności należy wskazać, że art. 6 ust. 3 dyrektywy 2000/35 dopuszcza wprawdzie, by państwa członkowskie wyłączyły z zakresu stosowania krajowych przepisów stanowiących wdrożenie tej dyrektywy długi, które są przedmiotem postępowania upadłościowego prowadzonego przeciw dłużnikowi, umowy zawarte przed dniem <DATE ISO="20020808">8 sierpnia 2002 r.</DATE> oraz roszczenia o odsetki nieprzekraczające równowartości 5 EUR, jednakże jako odstępstwo od reguły ustanowionej w art. 1 dyrektywy 2000/35, zgodnie z którą przepisy dyrektywy znajdują zastosowanie do wszelkich należności, które stanowią wynagrodzenie w transakcjach handlowych, przepisy art. 6 ust. 3 należy interpretować w sposób ścisły (zob. analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140410">10 kwietnia 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>ACI Adam i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑435/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:254">EU:C:2014:254</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że skoro dyrektywa 2000/35 nie przewiduje wyłączenia przy jej wdrażaniu do krajowego porządku prawnego transakcji handlowych finansowanych w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i z Funduszu Spójności Unii, stoi ona na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych, które takie wyłączenie zawierają.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Stwierdzenie to znajduje oparcie w celu dyrektywy 2000/35, który, jak na to wskazują jej motywy 9, 10 i 20, zmierza do zharmonizowania konsekwencji opóźnień w płatnościach, by nadać im skutek odstraszający, tak by transakcje handlowe na całym obszarze rynku wewnętrznego nie doznawały przeszkód.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Zaś wyłączenie niebagatelnej części transakcji handlowych, a mianowicie tych, które są finansowane w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii, z przewidzianych w dyrektywie 2000/35 mechanizmów zwalczania opóźnień w płatnościach siłą rzeczy spowodowałoby osłabienie skuteczności (effet utile) tych mechanizmów, w tym w odniesieniu do transakcji mogących przebiegać z udziałem podmiotów z różnych państw członkowskich.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>W tych okolicznościach nie ma potrzeby dokonania w tym kontekście wykładni art. 18 TFUE.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań odpowiedź na zadane pytanie powinna brzmieć następująco: art. 1 i art. 6 ust. 3 dyrektywy 2000/35 należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu przepisów krajowych, takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, na mocy których w przypadku transakcji handlowych finansowanych w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii wyłączona jest rekompensata za opóźnienia w płatnościach przewidziana w tej dyrektywie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (dziewiąta izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 1 i art. 6 ust. 3 dyrektywy 2000/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20000629">29 czerwca 2000 r.</DATE> w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowań krajowych, takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, na mocy których w przypadku transakcji handlowych finansowanych w całości lub w części ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii wyłączona jest rekompensata za opóźnienia w płatnościach przewidziana w tej dyrektywie.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Šváby</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Jürimäe</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Piçarra</P></SIGNATORY><P>Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu <DATE ISO="20191128">28 listopada 2019 r.</DATE></P><SIGNATORY><P>Sekretarz</P><P>A. Calot Escobar</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Pełniący obowiązki prezesa dziewiątej izby</P><P>D. Šváby</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>