<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-557/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0557</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:613">EU:C:2017:613</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>21</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>21</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>OPINIA E. SHARPSTON – SPRAWA C‑557/15</P><P>KOMISJA/MALTA</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Eleanor Sharpston</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20170726">26 lipca 2017 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: angielski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑557/15</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Komisja Europejska</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">przeciwko</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Republice Malty</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego</KEYWORD><KEYWORD>Ochrona dzikiego ptactwa</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2009/147/WE</KEYWORD><KEYWORD>Odstępstwo, które zezwala na chwytanie niektórych gatunków ptaków śpiewających</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>W niniejszym postępowaniu w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego Komisja twierdzi, że ustawodawstwo maltańskie, które zezwala na chwytanie siedmiu gatunków dzikich łuszczaków<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Mianowicie: zięby zwyczajnej (<HT TYPE="ITALIC">Fringilla coelebs</HT>), makolągwy (<HT TYPE="ITALIC">Carduelis cannabina</HT>), szczygła (<HT TYPE="ITALIC">Carduelis carduelis</HT>), dzwońca (<HT TYPE="ITALIC">Carduelis chloris</HT>), grubodzioba zwyczajnego (<HT TYPE="ITALIC">Coccothraustes coccothraustes</HT>), kulczyka zwyczajnego (<HT TYPE="ITALIC">Serinus serinus</HT>) oraz czyżyka (<HT TYPE="ITALIC">Carduelis spinus</HT>). W niniejszej opinii będę się do nich odnosić łącznie jako do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>siedmiu gatunków<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>.</P></NOTE>, narusza dyrektywę 2009/147/WE (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>dyrektywą ptasią<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="20091130">30 listopada 2009 r.</DATE> w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="020" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="2010">Dz.U. 2010, L 20, s. 7</REF.DOC.OJ>). Dyrektywa ta kodyfikuje dyrektywę Rady 79/409/EWG z dnia <DATE ISO="19790402">2 kwietnia 1979 r.</DATE> w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="103" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1979">Dz.U. 1979, L 103, s. 1</REF.DOC.OJ>), z późniejszymi zmianami – dyrektywę obowiązującą w chwili uzgadniania warunków przystąpienia Malty do Unii Europejskiej i gdy sformułowano tymczasowe odstępstwo zawarte w załączniku XI do aktu przystąpienia (zob. pkt 26 poniżej).</P></NOTE> oraz że odpowiednie przepisy krajowe nie mieszczą się w zakresie odstępstwa w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy, który zezwala na chwytanie niektórych gatunków w określonych przypadkach. Zgodnie z życzeniem Trybunału w niniejszej opinii ograniczę się do badania wykładni warunku, zgodnie z którym <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>nie ma innego zadowalającego rozwiązania<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>, oraz wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/> w art. 9 ust. 1 lit. c), który podnosi nową kwestię prawną.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Dyrektywa ptasia</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Zgodnie z motywami 3–5, 7 i 12:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>(3)</NO.P><TXT>Liczebność populacji wielu gatunków dzikiego ptactwa, występujących naturalnie na europejskim terytorium państw członkowskich, zmniejsza się w niektórych przypadkach w bardzo szybkim tempie, co stanowi poważne zagrożenie dla ochrony środowiska naturalnego, w szczególności dla jego równowagi biologicznej.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(4)</NO.P><TXT>Gatunki dzikiego ptactwa występujące naturalnie na europejskim terytorium państw członkowskich to głównie gatunki wędrowne. Gatunki te stanowią wspólne dziedzictwo, a skuteczna ochrona ptactwa jest zwykle transgranicznym problemem dotyczącym środowiska, który wymaga wspólnej odpowiedzialności.</TXT></NP></CONSID><?PAGE NO="2"?><CONSID><NP><NO.P>(5)</NO.P><TXT>Ochrona gatunków dzikiego ptactwa, występujących naturalnie na europejskim terytorium państw członkowskich, jest konieczna do osiągnięcia celów [Unii] w zakresie poprawy warunków życia i zrównoważonego rozwoju.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(7)</NO.P><TXT>Ochrona ma na celu długoterminowe gospodarowanie i ochronę zasobów naturalnych, będącymi integralną częścią dziedzictwa narodów Europy […].</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(12)</NO.P><TXT>Z uwagi na znaczenie niektórych szczególnych sytuacji należy wprowadzić możliwość odstępstw na określonych warunkach oraz z zastrzeżeniem ich monitorowania przez Komisję<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Artykuł 1 przewiduje, że dyrektywa <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>odnosi się do ochrony wszystkich gatunków ptactwa występujących naturalnie w stanie dzikim na europejskim terytorium państw członkowskich, do którego stosuje się Traktat<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/> oraz że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>ma ona na celu ochronę tych gatunków, gospodarowanie nimi oraz ich kontrolę i ustanawia reguły ich eksploatacji<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Artykuł 2 stanowi, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>[p]aństwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zachowania populacji gatunków określonych w art. 1 na poziomie, który odpowiada w szczególności wymogom ekologicznym, naukowym i kulturowym, mając na uwadze wymogi ekonomiczne i rekreacyjne lub w celu dostosowania populacji tych gatunków do tego poziomu<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Artykuł 5 przewiduje, że:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Bez uszczerbku dla art. 7 i 9, państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu ustanowienia powszechnego systemu ochrony dla wszystkich gatunków ptactwa, określonych w art. 1, zabraniającego w szczególności:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>umyślnego zabijania lub chwytania jakimikolwiek metodami;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>przetrzymywania ptactwa należącego do gatunków, na które polowanie i których chwytanie jest zabronione<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artykuł 8 zabrania, w odniesieniu do polowania, chwytania lub zabijania ptactwa na mocy dyrektywy ptasiej, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>wszelkich środków, sposobów lub metod wykorzystywanych do nieselektywnego lub prowadzonego na dużą skalę chwytania lub zabijania ptactwa, lub mogących spowodować lokalne zanikanie gatunków, w szczególności tych wymienionych w załączniku IV lit. a)<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Wśród zabronionych środków, sposobów lub metod, wyszczególnionych w załączniku IV lit. a) tiret czwarte, wskazano stosowanie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>sieci, sid[eł], przynę[t] zatrut[ych] lub usypiając[ych]<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Artykuł 9 ust. 1 przewiduje, co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="009.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Państwa członkowskie mogą odstąpić od art. 5–8, jeśli nie ma innego zadowalającego rozwiązania, z następujących przyczyn:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w interesie zdrowia i bezpieczeństwa publicznego,</P></ITEM><?PAGE NO="3"?><ITEM><P>w interesie bezpieczeństwa lotniczego,</P></ITEM><ITEM><P>w celu zapobiegania poważnym szkodom w odniesieniu do zbóż, inwentarza żywego, lasów, rybołówstwa i wód,</P></ITEM><ITEM><P>w celu ochrony flory i fauny;</P></ITEM></LIST></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>do celów badań i nauczania, repopulacji lub ponownego wprowadzania oraz dla wylęgu niezbędnego do powyższych celów;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>w celu zezwolenia, przy zachowaniu ściśle nadzorowanych warunków oraz na zasadach selektywnych, na chwytanie, przetrzymywanie lub inne legalne [racjonalne] wykorzystywanie niektórych ptaków w małych ilościach<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 9 ust. 2 odstępstwo z art. 9 ust. 1 musi określać:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>a)</NO.P><TXT>gatunki, do których odstępstwa mają zastosowanie;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>dozwolone środki, sposoby lub metody chwytania lub zabijania;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>warunki ryzyka oraz okoliczności czasu i miejsca, w których przypadku takie odstępstwa mogą być przyznane;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>organ uprawniony do stwierdzania, że wymagane warunki zostały spełnione, oraz do decydowania, jakie środki, sposoby lub metody mogą być wykorzystywane, w ramach jakich limitów i przez kogo;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>kontrole, jakie będą przeprowadzone<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Artykuł 9 ust. 3 wymaga od państw członkowskich przekazywania Komisji corocznych sprawozdań dotyczących stosowania art. 9 ust. 1 i 2.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Artykuł 9 ust. 4 zaleca, aby Komisja, na podstawie dostępnych informacji oraz w szczególności informacji przekazanych zgodnie z art. 9 ust. 3, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>[przez cały czas] zapewnia[ła], aby skutki odstępstw określonych w [art. 9 ust. 1] nie były niezgodne z niniejszą dyrektywą<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>. Od Komisji wymaga się podejmowania w tym celu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>właściwych kroków<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Prawo krajowe</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Dekret ustawodawczy nr 253 z 2014 r.</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Legal notice (dekret ustawodawczy) 253 z 2014 r.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Legal Notice 253 of <DATE ISO="20140715">15 July 2014</DATE> on the Conservation of Wild Birds (Framework for Allowing a Derogation Opening an Autumn Live-Capturing Season for Finches) Regulations [dekret ustawodawczy nr 253 z dnia <DATE ISO="20140715">15 lipca 2014 r.</DATE> w sprawie przepisów dotyczących ochrony dzikiego ptactwa (ramy dla zezwolenia na odstępstwo otwierające jesienny sezon chwytania łuszczaków)], z późniejszymi zmianami.</P></NOTE> w sprawie ochrony dzikiego ptactwa jest aktem o powszechnym zastosowaniu, który określa ramy dla odstępstwa otwierającego jesienny sezon chwytania łuszczaków.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 2 tego dekretu definiuje <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>stację chwytania<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> jako <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>powierzchnię wytyczoną w ramach obszaru chwytania, zawierającą nie więcej niż dwie pary poziomych ściąganych sznurkiem siatek na ptaki w poszczególnych stacjach chwytania, gdzie powierzchnia pojedynczej siatki wynosi nie więcej niż 38 m<HT TYPE="SUP">2</HT>, na które licencji można udzielać jednemu licencjobiorcy lub większej ich liczbie, a każda para ściąganych sznurkiem siatek na ptaki jest wyraźnie zaznaczona na zatwierdzonym planie zagospodarowania<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 przewiduje, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>chwytanie łuszczaków może odbywać się wyłącznie za pomocą tradycyjnych siatek zwanych ściąganymi sznurkiem siatkami na ptaki wyłącznie w celu przetrzymywania ich w niewoli<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>O ile w angielskiej wersji tego przepisu posłużono się sformułowaniem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>w celu przetrzymywania ich [ptaków] w niewoli<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>, o tyle w wersji maltańskiej najwyraźniej użyto określenia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>w celu hodowli ptaków<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>. W myśl art. 74 maltańskiej konstytucji, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>o ile parlament nie zdecyduje inaczej, wszystkie ustawy uchwala się zarówno w języku maltańskim, jak i w języku angielskim, a w wypadku rozbieżności między wersją maltańską a wersją angielską rozstrzygające jest brzmienie wersji maltańskiej<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>.</P></NOTE>, w tym pokazywania na targach i wystawach, do celów hodowlanych, i lub<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Sic. Ten sam tekst pojawia się zarówno w wersji maltańskiej, jak i w wersji angielskiej. Prawdopodobnie prawodawca miał na myśli zwrot <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>i do [wykorzystywania]<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> bądź <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>lub<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>. Nie sądzę, aby kwestia ta miała istotne znaczenie. Dla uproszczenia w dalszej części opinii będę przytaczać ten fragment ze spójnikiem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>lub<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>.</P></NOTE> jako żywe wabiki zgodnie z przepisami niniejszych artykułów<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>. W pozostałej części art. 3 wyszczególniono określone wymogi dotyczące ściąganych sznurkiem siatek na ptaki oraz wymóg obrączkowania schwytanych ptaków poprzez zastosowanie jednorazowych obrączek.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Artykuł 4 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>[…] okres jesiennego sezonu chwytania łuszczaków powinien wynosić maksymalnie siedemdziesiąt trzy (73) dni od października do grudnia tego samego roku, w odniesieniu do którego minister może postanowić o otwarciu jesiennego sezonu chwytania łuszczaków poprzez ogłoszenie w dzienniku urzędowym:</P><P>pod warunkiem że otwierając jesienny sezon chwytania łuszczaków, minister ustali, iż nie ma zadowalającego rozwiązania w rozumieniu art. 9 ust. 1 [dyrektywy ptasiej], i uwzględni utrzymanie populacji danych gatunków na zadowalającym poziomie, a także weźmie pod uwagę maksymalne progi określone w załączniku II:</P><P>a także pod warunkiem że przy ustalaniu czasu trwania jakiegokolwiek jesiennego sezonu chwytania łuszczaków minister ustali ogólny sezonowy limit odłowów dla poszczególnych gatunków łuszczaków oraz indywidualne sezonowe limity odłowów dla poszczególnych licencji, a także podejmie decyzję o ewentualnym ustaleniu indywidualnych dziennych limitów odłowów dla poszczególnych licencji dopuszczalnych w odniesieniu do danego odstępstwa zezwalającego na jesienne chwytanie łuszczaków<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Artykuł 5 określa wymóg posiadania <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>licencji na jesienne chwytanie łuszczaków<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> wydanej przez właściwy organ (jednostkę regulacyjną ds. dzikiego ptactwa) w celu podjęcia działań w zakresie chwytania siedmiu gatunków. Posiadanie licencji wymaga uzyskania koniecznego zatwierdzenia odpowiednich obszarów i stacji chwytania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Artykuł 8 reguluje egzekwowanie przepisów w sezonie chwytania łuszczaków. Przewiduje on, że służby policji będą przeprowadzać kontrole na miejscu i że zadanie to będzie wykonywać zespół przynajmniej siedmiu funkcjonariuszy na każde 1000 wydanych licencji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Załącznik I zawiera tabelę, w której wyszczególniono siedem gatunków łuszczaków objętych zakresem dekretu ustawodawczego nr 253 z 2014 r.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Wykaz ten odpowiada siedmiu gatunkom wymienionym w przypisie 2 powyżej.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Załącznik II stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>Przy ustalaniu całkowitej liczby łuszczaków, które mogą zostać schwytane w jesiennym sezonie chwytania, minister określa całkowity limit odłowów na poziomie mniej niż 1% całkowitej rocznej śmiertelności populacji odniesienia dla poszczególnych gatunków na terytorium Unii Europejskiej na podstawie najnowszych dostępnych danych naukowych dotyczących odzysku obrączek.</P><P>Pod warunkiem, że maksymalny limit odłowów dla odstępstwa zezwalającego na jesienne chwytanie łuszczaków w żadnym wypadku nie przekroczy następujących wartości […]<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>W zamieszczonej bezpośrednio poniżej tabeli <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>krajowy limit odłowów dla gatunków<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> określono w sposób następujący: makolągwa <FT TYPE="NUMBER">12000</FT>; szczygieł 800; dzwoniec 4500; czyżyk 2350; grubodziób zwyczajny 500; zięba zwyczajna 5000; i kulczyk zwyczajny 2350.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>W ostatnim akapicie załącznika II wyjaśnia się, że wskazane limity maksymalne <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>podlegają kontroli ministra, który dokonuje ich aktualizacji poprzez publikację informacji w dzienniku urzędowym, uwzględniając status ochronny siedmiu wskazanych gatunków oraz cel w postaci utrzymania populacji gatunków na zadowalającym poziomie<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Dekrety ustawodawcze nr 250 z 2014 r., nr 330 z 2015 r. i nr 322 z 2016 r.</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Dekrety ustawodawcze nr 250 z 2014 r.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Legal Notice 250 of <DATE ISO="20140715">15 July 2014</DATE>: Conservation of Wild Birds (Declaration on a Derogation for a 2014 Autumn live-capturing season for Finches) [Dekret ustawodawczy nr 250 z dnia <DATE ISO="20140715">15 lipca 2014 r.</DATE> w sprawie przepisów dotyczących ochrony dzikiego ptactwa (oświadczenie w sprawie odstępstwa dla jesiennego sezonu chwytania łuszczaków w 2014 r.)]. Niewyjaśnionym niuansem pozostaje to, w jaki sposób dekret ustawodawczy o numerze <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>250<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> mógł stanowić akt <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>wykonawczy<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/> dla dekretu ustawodawczego z tego samego dnia, opatrzonego numerem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>253<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/>.</P></NOTE>, nr 330 z 2015 r.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Legal Notice 330 of <DATE ISO="20151016">16 October 2015</DATE>: Conservation of Wild Birds (Declaration on a Derogation for a 2015 Autumn live-capturing season for Finches) [dekret ustawodawczy nr 330 z dnia <DATE ISO="20151016">16 października 2015 r.</DATE> w sprawie przepisów dotyczących ochrony dzikiego ptactwa (oświadczenie w sprawie odstępstwa dla jesiennego sezonu chwytania łuszczaków w 2015 r.)].</P></NOTE> oraz nr 322 z 2016 r.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Legal Notice 322 of <DATE ISO="20161007">7 October 2016</DATE>: Conservation of Wild Birds (Declaration on a Derogation for a 2016 Autumn live-capturing season for Finches) [dekret ustawodawczy nr 322 z dnia <DATE ISO="20161007">7 października 2016 r.</DATE> w sprawie przepisów dotyczących ochrony dzikiego ptactwa (oświadczenie w sprawie odstępstwa dla jesiennego sezonu chwytania łuszczaków w 2016 r.)].</P></NOTE> to akty przyjęte przez maltańskiego ministra ds. zrównoważonego rozwoju, środowiska i zmiany klimatu w celu wdrożenia dekretu ustawodawczego nr 253 z 2014 r., przy czym pierwszy z wymienionych przyjęto w tym samym dniu co akt, w stosunku do którego był on aktem wykonawczym. Artykuł 3 dekretu ustawodawczego nr 250 z 2014 r. określa ramy czasowe jesiennego sezonu chwytania w 2014 r., który trwał od dnia <DATE ISO="20141020">20 października 2014 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20141231">31 grudnia 2014 r.</DATE>, włącznie z tymi datami (73 dni).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>W art. 5 ust. 1 tego dekretu określa się ogólny sezonowy limit odłowów dla jesiennego sezonu chwytania łuszczaków w 2014 r. (czyli <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>całkowitą liczbę ptaków, które mogą zostać schwytane w ramach wszystkich wydanych licencji rozpatrywanych łącznie<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/>) w sposób dokładnie odpowiadający liczbom dla poszczególnych gatunków, jako (maksymalny) ogólny krajowy limit odłowów określony w dekrecie ustawodawczym nr 253 z 2014 r.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Artykuł 5 ust. 2 dekretu ustawodawczego nr 250 z 2014 r. stanowi, że licencja na jesienny sezon chwytania w 2014 r. <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>określa limit odłowów w sezonie chwytania na poziomie dziesięciu (10) łuszczaków dla poszczególnych licencji na jesienny sezon chwytania lub dowolną liczbę poniżej tego progu dla ptaków potencjalnie schwytanych przed zakończeniem sezonu<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Dekrety ustawodawcze nr 330 z 2015 r. i nr 322 z 2016 r. wykonują dekret ustawodawczy nr 253 z 2014 r. w celu otwarcia jesiennego sezonu chwytania w latach, odpowiednio, 2015 i 2016. Ich struktura, ogólny krajowy limit odłowów oraz inne wprowadzone na ich mocy ustalenia były zasadniczo identyczne jak te wprowadzone w drodze dekretu ustawodawczego nr 250 z 2014 r.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Okoliczności faktyczne i postępowanie</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Przed przystąpieniem Malty do Unii Europejskiej w 2004 r. chwytanie łuszczaków w celu przetrzymywania ich w niewoli było działaniem głęboko zakorzenionym w tradycji tego państwa członkowskiego. W toku negocjacji akcesyjnych rząd maltański wynegocjował i uzyskał możliwość wprowadzenia przejściowego odstępstwa od przepisów dyrektywy ptasiej w związku z odławianiem łuszczaków do dnia <DATE ISO="20081231">31 grudnia 2008 r.</DATE> Od 2009 r. odławianie łuszczaków jest na Malcie zabronione. Trybunał nie dysponuje informacjami o tym, czy w rzeczywistości zaprzestano praktyk chwytania łuszczaków w tym okresie. Bezsporne jest, że Malta rozpoczęła program hodowli w niewoli o ograniczonym zakresie, jak również że Malta zakończyła realizację programu hodowli w niewoli pod koniec okresu przejściowego przewidzianego w akcie przystąpienia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Punkt 10 (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>Środowisko<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/>) D (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>Ochrona przyrody<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>) załącznika XI do aktu przystąpienia Malty do UE (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="236" PAGE.FIRST="33" DATE.PUB="2003">Dz.U. 2003, L 236, s. 33</REF.DOC.OJ>) stanowi, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>w drodze odstępstwa<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/> od art. 5 lit. a) i e), art. 8 ust. 1 oraz lit. a) załącznika IV do dyrektywy 79/409/EWG (poprzedniczki dyrektywy ptasiej) zezwala się na chwytanie siedmiu gatunków łuszczaków na Malcie w okresie przejściowym do dnia <DATE ISO="20081231">31 grudnia 2008 r.</DATE> <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>wyłącznie w celu przetrzymywania ich w niewoli<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/>. Przedstawiono w nim szczegółowe uzgodnienia dotyczące wygaszania tych działań oraz wprowadzania programu hodowli w niewoli. Odławianie łuszczaków po upływie wspomnianego okresu przejściowego przewidziane było wyłącznie w odniesieniu do ograniczonej liczby dzikich gatunków, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>aby zapewnić wystarczającą różnorodność gatunków hodowanych w niewoli<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/>. <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>Oczek[iwano], że [liczba ta] ulegnie znacznemu zmniejszeniu w okresie realizacji środka przejściowego<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Przed wyborami w marcu 2013 r. opozycyjna wówczas partia (Partit Laburista, zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>PL<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>) oraz Federation for Hunting and Conservation – Malta (maltańska federacja na rzecz łowiectwa i ochrony przyrody, zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>FKNK<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/>) wydały wspólne oświadczenie, w którym zobowiązały się, że jeżeli PL dojdzie do władzy, podmioty te będą współpracować między innymi w celu zastosowania <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>właściwego odstępstwa<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/> w odniesieniu do tradycyjnego chwytania łuszczaków na Malcie. Partit Laburista wygrała następnie wybory w 2013 r. W sierpniu 2013 r. FKNK przedłożyła maltańskiemu komitetowi ORNIS wniosek o zezwolenie na chwytanie łuszczaków na podstawie art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy ptasiej. Następnie rząd maltański rozpoczął rozmowy z Komisją.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>W pierwszej połowie 2014 r. Komisja zorganizowała szereg spotkań dwustronnych z rządem maltańskim. W kwietniu 2014 r. Malta przedłożyła memorandum techniczne określające parametry planowanego odstępstwa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20140616">16 czerwca 2014 r.</DATE> Komisja przesłała rządowi maltańskiemu żądanie udzielenia informacji w ramach postępowania EU Pilot, zawierające streszczenie jej stanowiska. Komisja wyraziła pogląd, że planowane odstępstwo nie spełnia warunków określonych w art. 9 dyrektywy ptasiej. Niemniej jednak w dniu <DATE ISO="20140715">15 lipca 2014 r.</DATE> Malta przyjęła dekrety ustawodawcze nr 250 i 253 z 2014 r., zezwalające na chwytanie łuszczaków. W dniu <DATE ISO="20140825">25 sierpnia 2014 r.</DATE> rząd maltański odpowiedział na żądanie udzielenia informacji w ramach postępowania EU Pilot, twierdząc, że odstępstwo było uzasadnione w świetle art. 9 ust. 1 lit. c).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20141017">17 października 2014 r.</DATE> Komisja skierowała do Malty wezwanie do usunięcia uchybienia. W dniu <DATE ISO="20141114">14 listopada 2014 r.</DATE> Malta udzieliła odpowiedzi, w której podtrzymała swoje stanowisko.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150515">15 maja 2015 r.</DATE> Malta przesłała Komisji sprawozdanie na temat wyników jesiennego sezonu chwytania ptactwa w 2014 r. Przekazane informacje utwierdziły Komisję w przekonaniu, że stosowany na Malcie system odstępstwa jest niezgodny z dyrektywą ptasią, gdyż nie spełnia warunków odstępstwa przewidzianego w art. 9. Wobec tego Malta dopuściła się naruszenia zakazów przewidzianych w art. 5 i 8. W dniu <DATE ISO="20150528">28 maja 2015 r.</DATE> Komisja wydała uzasadnioną opinię. W dniu <DATE ISO="20150728">28 lipca 2015 r.</DATE> Malta odpowiedziała i powtórzyła stanowisko określone w jej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia uchybienia.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20151030">30 października 2015 r.</DATE> Komisja wniosła niniejszą skargę, mającą na celu stwierdzenie, że:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>przyjmując system odstępstwa zezwalający na chwytanie siedmiu gatunków dzikich łuszczaków<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Wyżej wymienionych w przypisie 2.</P></NOTE>, Republika Malty uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie art. 5 lit. a) i e) oraz art. 8 ust. 1 w związku z załącznikiem IV lit. a), w związku z art. 9 ust. 1 dyrektywy ptasiej;</P></ITEM><ITEM><P>należy obciążyć Republikę Malty kosztami niniejszego postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20170215">15 lutego 2017 r.</DATE> odbyła się rozprawa, podczas której Komisja i Malta przedstawiły swoje stanowiska ustnie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Argumentacja stron</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Na poparcie swojej skargi Komisja podnosi pięć zarzutów, z których dwa są istotne dla celów niniejszej opinii. Po pierwsze, Malta nie wykazała, iż nie ma innego zadowalającego rozwiązania, zgodnie z wymogiem określonym we wstępnej części art. 9 ust. 1. Po drugie, Malta nie wykazała, iż działalność będąca przedmiotem zezwolenia stanowi <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. c).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Malta utrzymuje, że wprowadzone przez nią odstępstwo opiera się na art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy ptasiej oraz że jest ono w pełni zgodne z tym przepisem.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ocena</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Uwagi wstępne</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Chociaż niniejsza opinia nie ma na celu dokonania analizy wszystkich pięciu zarzutów, uważam, że na wstępie należy odnotować określone bezsporne fakty dotyczące wydanego na Malcie zezwolenia na chwytanie siedmiu gatunków łuszczaków.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Po pierwsze, ogólny sezonowy limit odłowów dla poszczególnych gatunków łuszczaków ustala się z góry dla jesiennego sezonu chwytania i <HT TYPE="ITALIC">ustalono go dokładnie na tym samym poziomie dla każdego z gatunków w latach 2014, 2015 i 2016</HT>. Wydaje się w istocie rzeczy nieprawdopodobne, aby nie było żadnej różnicy w liczbie łuszczaków z siedmiu gatunków migrujących nad terytorium Malty z roku na rok<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Wobec tego Komisja wskazała na przykład, że sezonowy limit odłowów dla szczygła w 2014 r. (800) znacznie przewyższał szacowaną całkowitą liczbę okazów tego gatunku migrujących nad terytorium Malty w jesiennym sezonie chwytania w 2014 r.</P></NOTE>. Po drugie, zgodnie z przepisami maltańskimi ogólny sezonowy limit odłowów wynosi <FT TYPE="NUMBER">27500</FT> łuszczaków<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Zobacz art. 5 ust. 1 dekretu ustawodawczego nr 250 z 2014 r. oraz odpowiadające mu przepisy w kolejnych dekretach na lata 2015 i 2016.</P></NOTE>. Z uwagi na to, że udostępnianych jest 4000 licencji, a każda licencja upoważnia jej posiadacza do schwytania maksymalnie 10 łuszczaków, można wnioskować, że – jeśli chwytanie nie zostanie całkowicie wstrzymane z chwilą osiągnięcia ogólnego sezonowego limitu odłowów, a przepisy nie będą egzekwowane skutecznie – całkowita potencjalna liczba schwytanych osobników na sezon wynosić będzie około <FT TYPE="NUMBER">40000</FT> łuszczaków, a nie <FT TYPE="NUMBER">27500</FT>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Po trzecie, każdy licencjobiorca może zarejestrować jedną <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>stację chwytania<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/> wyposażoną w <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>nie więcej niż dwie pary poziomych ściąganych sznurkiem siatek na ptaki, gdzie powierzchnia pojedynczej siatki wynosi nie więcej niż 38 m<HT TYPE="SUP">2</HT><QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Zobacz art. 2 ust. 2 dekretu ustawodawczego nr 253 z 2014 r.</P></NOTE>. Tym samym całkowita powierzchnia zamontowanej siatki wydaje się wynosić 152 m<HT TYPE="SUP">2</HT><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Czyli: 38 m<HT TYPE="SUP">2</HT> (powierzchnia jednej siatki) x 2 (ponieważ siatki stosuje się parami) x 2 (ponieważ w każdej stacji chwytania występują dwie pary siatek).</P></NOTE>. Jesienny sezon chwytania trwa 73 dni<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Zobacz art. 3 dekretu ustawodawczego nr 250 z 2014 r. oraz odpowiadające mu przepisy w kolejnych dekretach ustawodawczych na lata 2015 i 2016.</P></NOTE>. Z uwagi na to, że całkowity dozwolony limit wynosi dziesięć łuszczaków na licencję, można zakładać, że całkowita powierzchnia siatki wynosząca 152 m<HT TYPE="SUP">2</HT> jest dozwolona w celu chwytania średnio tylko jednego łuszczaka tygodniowo w trakcie 73-dniowego jesiennego sezonu chwytania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Wreszcie, chociaż wskazuje się, iż w świetle przepisów maltańskich chwytanie ptaków ma na celu wyłącznie przetrzymywanie ich w niewoli, to w przypadku Malty znamienne jest, że chwytanie dzikich łuszczaków nie jest konieczne dla utrzymania różnorodności genetycznej ptaków hodowanych w niewoli. Ze względów naukowych lepszy jest w tym celu przywóz dodatkowych łuszczaków hodowanych w niewoli<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Rząd maltański wskazuje, że wykorzystanie przywożonych ptaków hodowanych w niewoli okazuje się znacznie bardziej wykonalne i skuteczne dla zapewnienia różnorodności genetycznej w ramach populacji łuszczaków hodowanych w niewoli, wobec czego program hodowania w niewoli nie wymagał już nawet ograniczonego chwytania dzikich łuszczaków. Taka ocena rządu maltańskiego opierała się na szeregu sprawozdań naukowych, z których wnioski cytowała, w szczególności w sprawozdaniu z 2010 r. sporządzonym przez podkomitet maltańskiego komitetu ORNIS. Komisja zgadza się z oceną rządu maltańskiego w tym względzie.</P></NOTE>. Wobec tego rząd maltański wyraźnie zrezygnował ze stosowania odstępstwa z art. 9 ust. 1 dla realizacji konkretnego, ograniczonego celu określonego w akcie przystąpienia Malty<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Zobacz pkt 26 i przypis 9 powyżej.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Ustawodawstwo maltańskie wyraźnie zezwala zatem na chwytanie z wykorzystaniem ściąganych sznurkiem siatek, a następnie przetrzymywanie dzikiego ptactwa. Każdy z tych elementów jest zakazany na gruncie art. 5 lit. a) i e) oraz art. 8 ust. 1 w związku z załącznikiem IV lit. a) do dyrektywy ptasiej. Ewentualne stwierdzenie faktycznego uchybienia tym przepisom przez Maltę zależy od tego, czy ustawodawstwo tego kraju spełnia surowe warunki określone w drodze odstępstwa z art. 9 ust. 1 lit. c).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Warunki te są następujące: (i) nie powinno być żadnej innej zadowalającej alternatywy dla działalności przewidzianej w ramach odstępstwa; (ii) rzeczone odstępstwo powinno zezwalać na <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>chwytanie, przetrzymywanie lub inne racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/>; (iii) działalność ta powinna odbywać się przy zachowaniu ściśle nadzorowanych warunków; (iv) na zasadach selektywnych; oraz (v) powinna dotyczyć ptaków tylko w małych ilościach.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Na wstępie pragnę podnieść, iż moim zdaniem przytoczone przeze mnie wyżej okoliczności faktyczne wskazują wyraźnie, że przepisy maltańskie nie mogą wpisywać się w zakres odstępstwa przewidzianego w art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy ptasiej.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="9"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa ptasia – zasady wykładni</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Jak wskazał rzecznik generalny D. Ruiz-Jarabo Colomer, dyrektywa ptasia opiera się na niepokojącej przesłance: spadku populacji szeregu gatunków dzikiego ptactwa, występujących naturalnie na europejskim terytorium państw członkowskich<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Zobacz opinia rzecznika generalnego D. Ruiza-Jaraba Colomera w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:248">EU:C:2003:248</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0005">5</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Sytuacja ta stanowi <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>poważne zagrożenie dla ochrony środowiska naturalnego, w szczególności dla jego równowagi biologicznej<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Motyw 3 dyrektywy ptasiej.</P></NOTE>, a <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>ochrona gatunków dzikiego ptactwa, występujących naturalnie na europejskim terytorium państw członkowskich, jest konieczna do osiągnięcia celów [Unii] w zakresie poprawy warunków życia i zrównoważonego rozwoju<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Motyw 5.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Po wejściu w życie traktatu z Lizbony w dniu <DATE ISO="20091201">1 grudnia 2009 r.</DATE> zasada <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>wysokiego poziomu ochrony i poprawy jakości środowiska<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/>, przewidziana w art. 3 ust. 3 TUE, stała się celem przewodnim prawa Unii. Tę samą zasadę zapisano również w art. 37 karty<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Karta praw podstawowych Unii Europejskiej (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="326" PAGE.FIRST="2" DATE.PUB="2012">Dz.U. 2012, C 326, s. 2</REF.DOC.OJ>, zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>kartą<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/>). Artykuł ten przewiduje obowiązek zapewnienia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>wysokiego poziomu ochrony środowiska i poprawy jego jakości<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="201D" ID="QE0052"/>, jak również zintegrowania tych celów z politykami Unii.</P></NOTE>, która – także po wejściu w życiu traktatu z Lizbony – stanowi część prawa pierwotnego Unii i winna być uznawana za narzędzie służące wykładni prawa wtórnego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Zobacz opinia rzecznika generalnego N. Jääskinena w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑461/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2324">EU:C:2014:2324</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0006">6</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w sytuacji gdy państwo członkowskie zmierza do powołania się na odstępstwo przewidziane w prawie Unii, jego działanie mieści się w zakresie stosowania prawa Unii w rozumieniu art. 51 karty, wobec czego badanie zgodności tego działania z prawami podstawowymi musi odbywać się poprzez odniesienie do zasad ogólnych prawa Unii, jak również do praw podstawowych i zasad określonych w karcie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130226">26 lutego 2013 r.</DATE>, <NAME.CASE>Åkerberg Fransson</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑617/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:105">EU:C:2013:105</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161221">21 grudnia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tele2 Sverige i Watson i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑203/15 i C‑698/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:970">EU:C:2016:970</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0074">74</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Dyrektywa ptasia ma na celu ochronę ptaków – a nie regulowanie kwestii polowania na nie czy odławiania ich. Tę prostą zależność należy mieć na uwadze, gdy podejmuje się próbę równoważenia ochrony środowiska – głównego celu dyrektywy – z szeregiem innych interesów przewidzianych w art. 2 dyrektywy (w szczególności tych o charakterze ekonomicznym lub rekreacyjnym).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Artykuł 9 ust. 1 nie przyznaje państwom członkowskim swobody działania, jeżeli chodzi o odstępstwo. Zezwala na to, tylko gdy jest to bezwzględnie konieczne i gdy spełnienie innych celów zakładanych przez dyrektywę nie jest zagrożone<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Zobacz w tym względzie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Malta</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. W szczególności art. 9 ust. 1 dyrektywy ptasiej nie można interpretować w sposób, który czyni z niego regułę (a nie odstępstwo). Takie działanie w znacznym stopniu pozbawiłoby znaczenia mające zasadnicze znaczenie obowiązki określone w art. 1 i 2<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Zobacz analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20161221">21 grudnia 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tele2 Sverige i Watson i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑203/15 i C‑698/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:970">EU:C:2016:970</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0089">89</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Wobec tego do zadania polegającego na dokonaniu wykładni dwóch kluczowych wyrażeń – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>jeśli nie ma innego zadowalającego rozwiązania<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="201D" ID="QE0053"/> oraz <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>chwytanie, przetrzymywanie lub inne racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="201D" ID="QE0054"/> – należy podejść w sposób, który najlepiej sprzyja realizacji celu ochrony<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Zobacz opinia rzecznika generalnego D. Ruiza-Jaraba Colomera w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:248">EU:C:2003:248</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Poszczególne kategorie odstępstwa zawarte w art. 9 ust. 1 lit. a), b) i c) nie mają w moim rozumieniu służyć jako podstawa dla <HT TYPE="ITALIC">szeroko zakrojonej, uogólnionej praktyki</HT>, która stanowi odstępstwo od zasady ochrony. Mają one raczej na celu zezwolenie państwom członkowskim na wypełnienie konkretnych wymogów i podjęcie działań w szczególnych sytuacjach<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8 lipca 1987 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Belgia</NAME.CASE>, <NO.CASE>247/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:339">EU:C:1987:339</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0007">7</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960307">7 marca 1996 r.</DATE>, <NAME.CASE>Associazione Italiana per il WWF i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑118/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:86">EU:C:1996:86</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, gdy w ogólnym interesie leży, by w miejsce zwyczajnej reguły (ochrona dzikiego ptactwa) nadać priorytet określonemu innemu wymogowi o pilnym charakterze. Taka wykładnia znajduje potwierdzenie w brzmieniu motywu 12 wspomnianej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Jako odstępstwo od ogólnych zasad ochrony określonych w dyrektywie ptasiej art. 9 musi podlegać wykładni ścisłej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110217">17 lutego 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>The Number (UK) i Conduit Enterprises</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑16/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:92">EU:C:2011:92</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, a państwo członkowskie chcące powołać się na ten przepis zobowiązane jest upewnić się, że przesłanki jego stosowania są spełnione<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Malta</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Wobec tego to Malta ma obowiązek przedstawienia niezbędnych dowodów uzasadniających powołanie się przez nią na rzeczone odstępstwo<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19990916">16 września 1999 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑414/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1999:417">EU:C:1999:417</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>W tym miejscu należy także przypomnieć, iż państwa członkowskie są zobowiązane do zagwarantowania, że każda interwencja dotycząca gatunków chronionych będzie podejmowana wyłącznie na podstawie decyzji zawierających precyzyjne i odpowiednie uzasadnienie, uwzględniające przyczyny, warunki i wymogi, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2 dyrektywy ptasiej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060608">8 czerwca 2006 r.</DATE>, <NAME.CASE>WWF Italia i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑60/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:378">EU:C:2006:378</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0034">34</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Bez tych szczegółowych informacji dotyczących wszystkich istotnych parametrów odstępstwa Komisja nie byłaby w stanie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>przez cały czas<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/> monitorować i zapewniać wypełniania przez państwo członkowskie obowiązków określonych w rzeczonej dyrektywie, w myśl art. 9 ust. 4.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Jak wynika z przepisów samego art. 9 (który określa szczegółowe i bardzo selektywne warunki stosowania odstępstwa), a także z ogólnej zasady proporcjonalności, planowane odstępstwo musi być proporcjonalne do potrzeb, które je uzasadniają<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Malta</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Wobec tego, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przewidziana w art. 9 możliwość odejścia od <HT TYPE="ITALIC">ograniczeń dotyczących polowania</HT> (jak również od innych ograniczeń i zakazów przewidzianych w art. 5, 6 i 8 dyrektywy ptasiej) wiąże się z obowiązkiem zapewnienia zgodności ze ścisłymi przesłankami formalnymi określonymi w art. 9 ust. 2, które mają na celu ograniczenie przypadków odstępstw do tych, które są absolutnie konieczne, i umożliwienie Komisji sprawowania nad nimi nadzoru<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960307">7 marca 1996 r.</DATE>, <NAME.CASE>Associazione Italiana per il WWF i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑118/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:86">EU:C:1996:86</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>W tym kontekście przejdę teraz do omówienia podniesionych przez Komisję zarzutów pierwszego i trzeciego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu pierwszego: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>nie ma innego zadowalającego rozwiązania<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="201D" ID="QE0056"/></HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Komisja twierdzi, że rząd maltański nie wykazał, iż <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>nie ma innego zadowalającego rozwiązania<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="201D" ID="QE0057"/> w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy ptasiej poza odławianiem dzikich łuszczaków, pozwalającego na rozwiązanie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>problemu<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="201D" ID="QE0058"/> lub <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>szczególnej sytuacji<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="201D" ID="QE0059"/>, które w zamierzeniu ma regulować ustawodawstwo maltańskie, mianowicie kwestii pozyskiwania dzikich łuszczaków w celu przetrzymywania ich w niewoli. W szczególności Malta nie wykazała, iż hodowla w niewoli nie stanowi zadowalającego rozwiązania alternatywnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Rząd maltański podnosi, że przeciwnie, nie było żadnego innego zadowalającego rozwiązania.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Istotą niniejszego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego jest zasadniczy spór pomiędzy Komisją a Maltą co do rzeczywistego celu leżącego u podstaw przewidzianego w prawie maltańskim odstępstwa dotyczącego odławiania łuszczaków. O ile Komisja twierdzi, że odstępstwo zezwala na chwytanie łuszczaków wyłącznie po to, aby przetrzymywać je w niewoli i wykorzystywać do różnych celów o charakterze rekreacyjnym, o tyle rząd maltański utrzymuje, iż odstępstwo ma również umożliwić chwytanie tych ptaków jako cel sam w sobie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Trybunał wystrzega się dokonywania wykładni przepisów krajowych w kontekście odesłania prejudycjalnego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Zobacz w tym względzie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090423">23 kwietnia 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Angelidaki i in.</NAME.CASE>, od <NO.CASE>C‑378/07 do C‑380/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:250">EU:C:2009:250</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Jednakże sam charakter postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wymaga od Trybunału dokonania oceny, czy wprowadzając lub utrzymując w mocy dane przepisy prawa krajowego, państwo członkowskie uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na gruncie prawa Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Naturalna wykładnia przepisów maltańskich wskazuje, iż celem odstępstwa jest ten przedstawiony przez Komisję.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Po pierwsze, jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, uchybienie powinno być oceniane na podstawie sytuacji, w jakiej państwo członkowskie znajdowało się w chwili upływu wyznaczonego w uzasadnionej opinii terminu<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Zobacz między innymi wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050426">26 kwietnia 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Irlandia</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑494/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:250">EU:C:2005:250</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Odpowiednie krajowe ramy prawne to zatem te wynikające z przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących w tamtym czasie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Po drugie, w ramach postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego Trybunał powinien oprzeć swoją analizę przede wszystkim na literalnej wykładni warunków określonych w przepisach krajowych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071213">13 grudnia 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Irlandia</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑418/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:780">EU:C:2007:780</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0269">269</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i nast.</P></NOTE>. Pragnę w tym miejscu zauważyć, iż bezsporne jest, że dekret ustawodawczy nr 253 z 2014 r., który stanowi podstawę odstępstwa, wprowadzono, aby zezwalać na chwytanie łuszczaków <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>wyłącznie w celu przetrzymywania ich w niewoli<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Ewentualnie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>hodowli<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="201D" ID="QE0061"/>, zob. przypis 5 powyżej.</P></NOTE>, w tym w celu pokazywania na targach i wystawach, do celów hodowlanych, a także jako żywe wabiki zgodnie z przepisami niniejszych artykułów<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="201D" ID="QE0060"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Zasadniczo ten sam opis zawarto w oficjalnym memorandum technicznym z 2014 r. przygotowanym przez maltańską jednostkę regulacyjną ds. dzikiego ptactwa; zasadniczo opis ten odpowiada także warunkom wprowadzającym zawartym w pkt 10 (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>Środowisko<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="201D" ID="QE0062"/>) D (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>Ochrona przyrody<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="201D" ID="QE0063"/>) załącznika XI do aktu przystąpienia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Chociaż angielska wersja językowa dekretu nr 253 i memorandum technicznego odzwierciedla dosłownie treść pkt 10 (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>Środowisko<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="201D" ID="QE0064"/>) D (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>Ochrona przyrody<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="201D" ID="QE0065"/>) angielskiej wersji załącznika XI do aktu przystąpienia, to maltańska wersja dekretu nr 253 zawiera nieco inne sformułowanie (zob. przypis 5). W dalszej części opinii wykażę, że ta drobna rozbieżność nie ma wpływu na treść wyciągniętych przeze mnie wniosków.</P></NOTE>. Wreszcie, znamienne jest, że FKNK (jeden z dwóch propagatorów ponownego wprowadzenia odławiania łuszczaków)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Zobacz pkt 27 powyżej: drugim propagatorem była PL, która następnie wygrała wybory w 2013 r. i stanęła na czele rządu.</P></NOTE> potwierdziła w swoim memorandum dotyczącym odławiania z lipca 2012 r., iż praktyka odławiania łuszczaków realizowana jest <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>wyłącznie w celu utrzymywania ptactwa przy życiu dla ich śpiewu, wabienia i hodowli w niewoli<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="201D" ID="QE0066"/>. Nic w tych aktualnych dokumentach nie wskazuje zatem, że przepisy maltańskie wprowadzono w celu zezwolenia na odławianie, postrzegane jako cel sam w sobie.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Po trzecie, zgodnie z istniejącym orzecznictwem Trybunał może jedynie w wyjątkowych sytuacjach wykraczać poza literalną wykładnię przepisów krajowych. Sytuacja taka ma miejsce w szczególności wówczas, gdy z orzecznictwa sądów krajowych wynika, iż wykładni przepisów krajowych należy dokonywać w określony sposób<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Zgodnie z tym orzecznictwem zakres krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych powinien być oceniany z uwzględnieniem wykładni tych przepisów dokonywanej przez sądy krajowe (zob. w szczególności wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031209">9 grudnia 2003 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑129/00</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:656">EU:C:2003:656</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo). Ponadto w przypadku gdy wykładnia sądowa przepisów prawa krajowego, jaką można wziąć pod uwagę, wykazuje rozbieżności, przy czym jedne rozstrzygnięcia skutkują stosowaniem tych przepisów zgodnie z prawem Unii, inne zaś prowadzą do ich stosowania niezgodnie z tym prawem, należy stwierdzić, iż przepisy te są co najmniej niedostatecznie jasne, by zapewnić stosowanie zgodne z prawem Unii (zob. pkt 33).</P></NOTE>. Taka okoliczność nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Wyjaśnienia przedstawiane przez rząd maltański odnośnie do prawidłowej wykładni przepisów krajowych nie wydają się odpowiadać rzeczywistemu brzmieniu odpowiednich przepisów. Przeciwnie, wydają się contra legem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Dokonując analizy zarzutu pierwszego, będę opierać się więc na założeniu, że ustawodawstwo maltańskie należy rozpatrywać, biorąc pod uwagę jego brzmienie na pierwszy rzut oka – czyli jako mające na celu zezwolenie na chwytanie łuszczaków <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>wyłącznie w celu przetrzymywania ich w niewoli, w tym w celu pokazywania na targach i wystawach, do celów hodowlanych, a także jako żywe wabiki<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="201D" ID="QE0067"/>. Dla pełności wywodu dokonam teraz zwięzłej analizy zarzutu pierwszego z perspektywy stanowiska prezentowanego przez rząd maltański.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie chwytania wyłącznie w celu przetrzymywania</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Z części wstępnej art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy ptasiej można wysnuć wniosek, iż odstępstwo przewidziane w tym przepisie jest dozwolone, wyłącznie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>jeśli nie ma innego zadowalającego rozwiązania<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="201D" ID="QE0068"/> dla działalności wskazanej jako kwestia, do której rzeczone odstępstwo ma się odnosić<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Zobacz w tym względzie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031016">16 października 2003 r.</DATE>, <NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:558">EU:C:2003:558</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0015">15</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050609">9 czerwca 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:374">EU:C:2005:374</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. To wyrażenie w części wprowadzającej do art. 9 ust. 1 pełni funkcję strażnika ograniczającego dostęp do szczególnych przesłanek odstępstwa wyszczególnionych następnie w lit. a), b) i c).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Określenie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>zadowalające rozwiązanie<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="201D" ID="QE0069"/> stanowi pojęcie prawa Unii, które należy interpretować w sposób autonomiczny. W tym względzie zgadzam się z rzecznikiem generalnym N. Fennellym, który stwierdził, iż <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/>określenie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>zadowalające<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00AB" ID="QE0071"/> można interpretować w ten sposób, że oznacza ono rozwiązanie służące rozwikłaniu <HT TYPE="ITALIC">konkretnego problemu</HT>, w obliczu którego stają organy krajowe, które jednocześnie uwzględnia w najszerszym możliwym zakresie zakazy przewidziane w dyrektywie; odstępstwo może być dopuszczalne wyłącznie w sytuacji, gdy nie ma możliwości przyjęcia innego rozwiązania, które nie wiązałoby się z uchyleniem tych zakazów<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="201D" ID="QE0070"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Zobacz opinia rzecznika generalnego N. Fennelly’ego w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>LRBPO i AVES</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:430">EU:C:1996:430</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> (wyróżnienie moje).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Państwo członkowskie winno rzeczywiście zbadać i ocenić, czy <HT TYPE="ITALIC">nie ma</HT> <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>innego zadowalającego rozwiązania<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="201D" ID="QE0072"/>, pozwalającego na zajęcie się danym działaniem. W tym względzie przychylam się do stanowiska Komisji, zgodnie z którym państwo członkowskie musi w pierwszej kolejności wykazać istnienie szczególnego celu, który uzasadnia powołanie się przez nie na odstępstwo. Pragnę w tym miejscu zwrócić uwagę na użyteczną metodologię opracowaną przez Komisję w odniesieniu do odstępstw dotyczących polowania w jej (niewiążących) wytycznych dotyczących polowania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Zobacz sekcja 3, s. 41 i nast. Metodologia ta wymaga – jako warunku wstępnego dla wprowadzenia odstępstwa – wskazania konkretnego problemu, dla którego poszukiwane jest rozwiązanie. Krok ten obejmuje następujące etapy: (i) wskazanie i zdefiniowanie konkretnego problemu, dla którego poszukiwane jest rozwiązanie; (ii) wskazanie potencjalnych alternatywnych rozwiązań rzeczonego problemu; (iii) ustalenie możliwości zastosowania art. 9 dyrektywy do tego rodzaju alternatywnych rozwiązań; oraz (iv) analizę potencjalnych alternatywnych rozwiązań w świetle <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0073" REF.END="QE0073"/>kryteriów zadowalającego rozwiązania<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="201D" ID="QE0073"/>. Wytyczne dotyczące zrównoważonego polowania są dostępne na stronie internetowej pod adresem: http://ec.europa.eu/environment/nature/conservation/wildbirds/hunting/docs/hunting_guide_pl.pdf.</P></NOTE> – metodologię, którą rząd maltański akceptuje, jak wskazał wyraźnie w odpowiedzi na skargę.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Ponadto nie uważam, aby państwo członkowskie mogło zdefiniować problem, który chce rozwiązać, w sposób sztuczny, tak aby wykluczyć inne potencjalnie zadowalające rozwiązania. Musi ono natomiast wykazać brak takich rozwiązań alternatywnych poprzez odniesienie do obiektywnych danych podlegających monitorowaniu przez Komisję, a w rezultacie kontroli sądowej Trybunału<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Zobacz pkt 49–52 powyżej.</P></NOTE>. Wyłącznie w sytuacji, gdy uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy, z poszanowaniem celów dyrektywy ptasiej, rzeczywiście <HT TYPE="ITALIC">nie ma alternatywnego rozwiązania</HT> pozwalającego zrealizować słuszny cel określony przez państwo członkowskie, państwo to może powołać się na jedną z kategorii odstępstwa z art. 9 ust. 1.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Zastosowanie określenia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0074" REF.END="QE0074"/>zadowalające<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="201D" ID="QE0074"/> implikuje, że art. 9 ust. 1 dyrektywy ptasiej nie wymaga, aby rozwiązanie było idealne czy koniecznie stanowiło dokładny odpowiednik historycznego, tradycyjnego rozwiązania stosowanego w sytuacji, której rozwiązaniu ma służyć. Nowe rozwiązanie może wiązać się z pewną niedogodnością czy wymagać od zainteresowanych podmiotów dostosowania stosowanych praktyk.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Przedstawione przeze mnie podejście znajduje potwierdzenie w orzecznictwie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>W sprawie LRBPO i AVES<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12 grudnia 1996 r.</DATE>, <NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> belgijska Conseil d’État zwróciła się do Trybunału z dwoma pytaniami prejudycjalnymi, które w sposób bezpośredni odnoszą się do niniejszego postępowania. Sąd ten zmierzał do ustalenia, czy można by powołać się na art. 5, 9 i 18 dyrektywy ptasiej, żeby zezwolić państwu członkowskiemu na uwzględnienie faktu, iż zakaz chwytania ptaków w celach rekreacyjnych zmuszałby licznych hodowców ptaków do zmiany ich wyposażenia i porzucenia niektórych przyzwyczajeń, gdyby państwo to uznało, iż hodowla była możliwa, lecz nie była jeszcze wykonalna na dużą skalę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Materiał przedłożony Trybunałowi w tamtej sprawie pozwalał stwierdzić, że hodowla i reprodukcja w niewoli rozpatrywanych gatunków była nie tylko naukowo i technicznie wykonalna, ale z powodzeniem realizowana już przez niektórych hodowców. W takich okolicznościach Trybunał orzekł, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0075" REF.END="QE0075"/>hodowla i reprodukcja w niewoli może być uważana za <HT TYPE="ITALIC">nie</HT>stanowiącą <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0076" REF.END="QE0076"/>innego zadowalającego rozwiązania<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="00AB" ID="QE0076"/> tylko wówczas, jeżeli zostanie dowiedzione, że gdyby nie chwytanie ptaków żyjących na wolności, działalność ta nie mogłaby rozwijać się pomyślnie. W rezultacie fakt, iż hodowla i reprodukcja w niewoli gatunków, o których mowa, nie jest jeszcze możliwa na dużą skalę z powodu wyposażenia i <HT TYPE="ITALIC">głęboko</HT> <HT TYPE="ITALIC">zakorzenionych zwyczajów hodowców ptaków</HT>, którym ponadto sprzyjały krajowe przepisy odstępujące od ogólnego planu dyrektywy, <HT TYPE="ITALIC">nie jest sam w sobie taki, aby podawał w wątpliwość zadowalający charakter rozwiązania alternatywnego</HT> wobec chwytania ptaków żyjących na wolności<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="201D" ID="QE0075"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Punkty 20, 21 (wyróżnienie moje).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Z okoliczności faktycznych sprawy przedstawionych Trybunałowi wynika, że orzeczenie Trybunału w sprawie LRBPO i AVES<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12 grudnia 1996 r.</DATE>, <NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> można transponować do niniejszego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Uważam, że wynika z tego bezdyskusyjnie, iż wnioski, jakie Trybunał przedstawił w tamtej sprawie, odnoszące się do hodowców ptaków zapełniających woliery, w równym stopniu znajdują zastosowanie do przetrzymywania siedmiu gatunków łuszczaków <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0077" REF.END="QE0077"/>w niewoli, tj. jako ptaków śpiewających, w tym w celu pokazywania na targach i wystawach, do celów hodowlanych, a także jako żywe wabiki<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="201D" ID="QE0077"/>, zgodnie z dekretem ustawodawczym nr 253 z 2014 r. Program hodowli w niewoli <HT TYPE="ITALIC">stanowi</HT> rozwiązanie alternatywne (czyli alternatywny sposób pozyskiwania łuszczaków w celu przetrzymywania ich w niewoli). Rząd maltański nie może więc powoływać się na odstępstwo z art. 9 ust. 1.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Przejdę teraz do krótkiego omówienia niektórych argumentów podniesionych przez rząd maltański w odpowiedzi na skargę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Na wskazany wyżej wniosek bez wpływu pozostaje argument rządu maltańskiego, zgodnie z którym rząd ten nigdy nie przyznał, iż program hodowli w niewoli opisany w załączniku XI do aktu przystąpienia stanowiłby zadowalające rozwiązanie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem ani zajęcie indywidualnych stanowisk, ani wspólne deklaracje państw członkowskich nie mogą być wykorzystywane w celu interpretacji przepisu, gdy w brzmieniu danego przepisu brakuje odniesienia do treści deklaracji i stanowisk, a ponadto pozbawione są one charakteru prawnego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0050"><P>Zobacz w tym względzie wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19910226">26 lutego 1991 r.</DATE>, <NAME.CASE>Antonissen</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑292/89</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1991:80">EU:C:1991:80</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960213">13 lutego 1996 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bautiaa i Société française maritime</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑197/94 i C‑252/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:47">EU:C:1996:47</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19981203">3 grudnia 1998 r.</DATE>, <NAME.CASE>KappAhl</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑233/97</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1998:585">EU:C:1998:585</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Właśnie taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Rząd maltański twierdzi także, że hodowla w niewoli nie jest zadowalającym rozwiązaniem alternatywnym z uwagi na to, iż szereg czynników biogeograficznych skutecznie wyklucza włączenie łuszczaków schwytanych w ich naturalnym środowisku do programu hodowli w niewoli w celu utrzymania różnorodności genetycznej, tym samym przyjmując, że maltański program hodowli w niewoli nie wymagałby już chwytania łuszczaków w ich naturalnym środowisku nawet w ograniczonym zakresie. Wobec tego, zgodnie z argumentacją rządu maltańskiego, konieczna różnorodność genetyczna w stadach hodowanych w niewoli może być zapewniona poprzez zastosowanie środków niewymagających żadnego odstępstwa od przepisów dyrektywy ptasiej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Tego stanowiska nie zmienia także powołanie się przez rząd maltański na pkt 56 wcześniejszego orzeczenia w sprawie Komisja/Malta<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0051"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10 września 2009 r.</DATE>, <NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>. W tamtej sprawie wskazane przez Komisję rozwiązanie alternatywne oferowało tak ograniczone możliwości prowadzenia planowanej działalności (odstrzału), że Trybunał uznał, iż mogłoby ono <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0078" REF.END="QE0078"/>narusz[ać] równowag[ę] między ochroną gatunków a pewnymi zajęciami rekreacyjnymi<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="201D" ID="QE0078"/>. W niniejszej sprawie jest jednak jasne, że przetrzymywanie ptaków może być z powodzeniem zapewnione dzięki programowi hodowli w niewoli realizowanemu na wystarczającą skalę.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie chwytania jako celu samego w sobie</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Dla porządku przejdę teraz do omówienia pokrótce zarzutu pierwszego z perspektywy rządu maltańskiego, mianowicie że odstępstwo służy także w istocie realizacji <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0079" REF.END="QE0079"/>chwytania jako celu samego w sobie<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="201D" ID="QE0079"/> oraz że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0080" REF.END="QE0080"/>program hodowli w niewoli […] nie zapewniał zadowalającej alternatywy wobec nieodłącznego elementu tego działania, jakim jest chwytanie w środowisku naturalnym<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="201D" ID="QE0080"/>. Rząd maltański twierdzi, że ostatnia z wymienionych działalności stanowi głęboko zakorzeniony, tradycyjny styl życia osób prowadzących odłów łuszczaków, których pasji nie można zaspokoić poprzez pozyskiwanie łuszczaków hodowanych w niewoli.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Po pierwsze, należy wskazać, iż nie zgłoszono konieczności uregulowania odstępstwa w ramach ścisłego systemu ochrony przewidzianego w dyrektywie ptasiej, aby zapewnić, by <HT TYPE="ITALIC">każdy</HT> łuszczak przetrzymywany w niewoli został schwytany w jego naturalnym środowisku przez tradycyjnego myśliwego z wykorzystaniem ściąganych sznurkiem siatek na ptaki. Biorąc pod uwagę względnie dużą liczbę łuszczaków konieczną dla realizacji tego założenia, rozwiązaniem alternatywnym byłoby prima facie dostarczenie większości łuszczaków wymaganych w celu przetrzymywania w niewoli z zasobów pozyskanych w ramach programu hodowli w niewoli i ograniczenie odławiania (służącego zaspokojeniu wywodzącej się z tradycji chęci chwytania łuszczaków) do znacznie mniejszej liczby ptaków. Po drugie, na podstawie utrwalonego orzecznictwa można już jasno stwierdzić, że odstępstwa z art. 9 ust. 1 nie można stosować w celu niepotrzebnego przedłużenia <HT TYPE="ITALIC">dozwolonego</HT> polowania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0052"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031016">16 października 2003 r.</DATE>, <NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:558">EU:C:2003:558</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050609">9 czerwca 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑135/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:374">EU:C:2005:374</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Malta</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Po trzecie, w zakresie, w jakim <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0081" REF.END="QE0081"/>chwytanie jako cel sam w sobie<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="201D" ID="QE0081"/> uznaje się za cel ustawodawstwa, rozwiązaniem alternatywnym byłby (znacznie bardziej ograniczony) program chwytania, naukowego obrączkowania i uwalniania żywych ptaków. Sam rząd maltański uznaje, że takie rozwiązanie uwzględnia element chwytania, charakterystyczny dla bliźniaczych celów ustawodawstwa, ale odrzuca je, ponieważ <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0082" REF.END="QE0082"/>chwytanie, obrączkowanie i uwalnianie<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="201D" ID="QE0082"/> nie uwzględnia jednocześnie elementu przetrzymywania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0053"><P>Zobacz memorandum techniczne, część B, s. 3. Stanowisko rządu maltańskiego powtórzył przedstawiciel tego rządu podczas rozprawy.</P></NOTE>. Jak już jednak wyjaśniłam, nie pozostawia cienia wątpliwości, że element przetrzymywania można w sposób zadowalający uwzględnić poprzez program hodowli w niewoli<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0054"><P>Zobacz pkt 73 powyżej.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Po czwarte, Trybunał nie dysponuje materiałami, które sugerowałyby, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0083" REF.END="QE0083"/>chwytanie, obrączkowanie i uwalnianie<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="201D" ID="QE0083"/> nie stanowiłoby zadowalającego rozwiązania alternatywnego. Obiektywnie rzecz biorąc, wydaje się zasadne sądzić, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0084" REF.END="QE0084"/>chwytanie, obrączkowanie i uwalnianie<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="201D" ID="QE0084"/> o wiele bardziej ograniczonej liczby ptaków w celach ściśle naukowych umożliwiałoby osobom prowadzącym odłów kontynuowanie czerpania przyjemności z praktykowania swoich umiejętności odławiania ptaków przy jednoczesnym znacznym ograniczeniu negatywnego wpływu na ochronę ptactwa. Fakt, że osoby prowadzące odłów utraciłyby zachętę finansową, która obecnie wynika w szczególności z odsprzedaży schwytanych okazów, jest nieistotny. W uwagach na piśmie rząd maltański wyjaśnił, że obecnie wymagane jest już obrączkowanie każdego schwytanego ptaka. W tym kontekście realna wydaje się zatem możliwość nauczenia osób prowadzących odłów łuszczaków niezbędnych umiejętności w zakresie naukowego obrączkowania ptaków. Pragnę jednak podkreślić, że w moim przekonaniu układ taki nie mógłby obejmować używania tradycyjnych ściąganych sznurkiem siatek na ptaki<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0055"><P>Zobacz pkt 38 powyżej; zob. także pkt 102 i przypis 72 poniżej.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Kolejnym rozwiązaniem alternatywnym mogłoby być ograniczone chwytanie (z wykorzystaniem innych metod) gatunków ptaków wymienionych w załączniku II do dyrektywy ptasiej, to jest ptaków, na które można polować na warunkach określonych w art. 7 tej dyrektywy. W tym względzie zadowolę się spostrzeżeniem, że próba ustalenia, czy istnieje rozwiązanie alternatywne, musi być dokonywana w oparciu o obiektywne, wyraźne kryteria<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0056"><P>Zobacz pkt 66–69 powyżej.</P></NOTE>; że Trybunałowi nie przedstawiono dowodów, iż dozwolone chwytanie na ściśle nadzorowanych warunkach nie stanowi rozwiązania alternatywnego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0057"><P>Należy też jednak zwrócić uwagę na fakt, iż Trybunał nie dysponuje materiałami wskazującymi, że którekolwiek z tych gatunków w istocie występują na Malcie w wystarczającej liczbie, aby czynić takie odstępstwo w zakresie polowania dopuszczalnym w świetle dyrektywy ptasiej.</P></NOTE> oraz że w moim rozumieniu wyrok Komisja/Finlandia nie stanowi żadnego potwierdzenia dla stanowiska rządu maltańskiego, zgodnie z którym chwytanie musi obejmować łuszczaki<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0058"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051215">15 grudnia 2005 r.</DATE>, <NO.CASE>C‑344/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:770">EU:C:2005:770</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. W tamtej sprawie Trybunał orzekł, że polowanie na ptactwo z załącznika II zastępujące polowanie na określone inne ptaki z załącznika II mogłoby prowadzić do pozbawienia art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy ptasiej, przynajmniej częściowo, jego treści normatywnej. Jasne jest, że dla rozstrzygnięcia tamtej sprawy znaczenie miały jej szczególne okoliczności i nie ma ona znaczenia w obecnym kontekście.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>Wreszcie, nie widzę uzasadnienia dla poglądu, że jedynie rozwiązanie, które <HT TYPE="ITALIC">nie</HT> spotyka się ze sprzeciwem istniejącej społeczności osób zajmujących się chwytaniem, kwalifikuje się jako rozwiązanie alternatywne w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy ptasiej. Wręcz przeciwnie: z utrwalonego orzecznictwa jasno wynika, że istnienie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0085" REF.END="QE0085"/>głęboko zakorzenionych zwyczajów<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="201D" ID="QE0085"/> samo w sobie nie uzasadnia powołania się na odstępstwo z art. 9 ust. 1<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0059"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12 grudnia 1996 r.</DATE>, <NAME.CASE>LRBPO i AVES</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Mówiąc ogólniej, państwo członkowskie nie może powoływać się na sprzeciw społeczności lokalnej dla usprawiedliwienia niewypełnienia obowiązków określonych w prawie Unii (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100304">4 marca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑297/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:115">EU:C:2010:115</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0081">81</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0085">85</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84.</NO.P><TXT>Podsumowując, rząd maltański nie wykazał, że nie istnieje żadne inne rozwiązanie, a zarzut pierwszy Komisji zasługuje na uwzględnienie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="16"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu trzeciego: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0086" REF.END="QE0086"/>racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="201D" ID="QE0086"/></HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85.</NO.P><TXT>Komisja twierdzi, że maltańskie odstępstwo nie wpisuje się w zakres pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0087" REF.END="QE0087"/>racjonalnego wykorzystywania<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="201D" ID="QE0087"/> w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy ptasiej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86.</NO.P><TXT>Oxford Dictionary<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0060"><P>Zobacz: https://en.oxforddictionaries.com/.</P></NOTE> definiuje <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0088" REF.END="QE0088"/>judicious<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="201D" ID="QE0088"/> [racjonalny/rozsądny] jako <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0089" REF.END="QE0089"/>having, showing or done with good judgement or sense, careful and sensible<QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="201D" ID="QE0089"/> [<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0090" REF.END="QE0090"/>charakteryzujący się zdrowym rozsądkiem lub rozwagą, ostrożny i rozważny, wykazujący takie cechy lub dokonany z zachowaniem zdrowego rozsądku lub rozwagi<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="201D" ID="QE0090"/>]. Langenscheidt<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0061"><P>Zobacz: https://de.langenscheidt.com/.</P></NOTE> podaje bardzo podobną definicję terminu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0091" REF.END="QE0091"/>vernünftig<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="201D" ID="QE0091"/>, zastosowanego w niemieckiej wersji językowej dyrektywy ptasiej. W wielu wersjach językowych odpowiedniki terminu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0092" REF.END="QE0092"/>use<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="201D" ID="QE0092"/> w wyrażeniu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0093" REF.END="QE0093"/>judicious use<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="201D" ID="QE0093"/> mają konotację eksploatacyjną<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0062"><P>Zobacz następujące wersje językowe: SK: využívanie; PL: wykorzystywania; NL: gebruik; FR: exploitation; ES: explotación; DE: Nutzung; CZ: využívání; RO: utilizări.</P></NOTE>. Jednakże w wytycznych dotyczących zrównoważonego polowania Komisja (moim zdaniem słusznie) zauważa, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0094" REF.END="QE0094"/>ewentualna eksploatacyjna konotacja, jaką niesie z sobą określenie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0095" REF.END="QE0095"/>wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0095" CODE="00AB" ID="QE0095"/>, musi zostać zrównoważona przez pojęcia odpowiedzialności, ograniczenia i dobrej oceny, zawarte w określeniu <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0096" REF.END="QE0096"/>racjonalne<QUOT.END REF.START="QS0096" CODE="00AB" ID="QE0096"/><QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="201D" ID="QE0094"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0063"><P>Zobacz pkt 3.5.25.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87.</NO.P><TXT>Jasne jest także, że chociaż art. 9 ust. 1 lit. a) i b) wskazują <HT TYPE="ITALIC">szczególne</HT> (i, rzekłabym, oczywiste) <HT TYPE="ITALIC">sytuacje</HT>, w których odpowiednie będzie zastosowanie odstępstwa od, w przeciwnym razie restrykcyjnych, zakazów zabijania lub chwytania dzikiego ptactwa, art. 9 ust. 1 lit. c) sformułowano w sposób mniej nakazowy, zezwalając na <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0097" REF.END="QE0097"/>chwytanie, przetrzymywanie lub inne racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0097" CODE="201D" ID="QE0097"/>. Może pojawić się pokusa, by dążyć do rozszerzenia znaczenia tego wyrażenia i traktowania go jako wygodnej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0098" REF.END="QE0098"/>klauzuli wyjścia<QUOT.END REF.START="QS0098" CODE="201D" ID="QE0098"/>. Wydaje mi się jasne, że nie ma zasadnego powodu, by interpretować lit. c) w sposób odmienny niż przepisy zawarte w lit. a) i b), a zatem należy powstrzymać się od pokusy dokonania takiej wykładni. Zamiarem prawodawcy Unii nie mogło być dopuszczenie do sytuacji, w której każda istniejąca praktyka mogłaby być wrzucona do wygodnej kategorii <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0099" REF.END="QE0099"/>chwytania, przetrzymywania lub innego racjonalnego wykorzystywania<QUOT.END REF.START="QS0099" CODE="201D" ID="QE0099"/>, ponieważ taka sytuacja podważałaby cel całej dyrektywy ptasiej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88.</NO.P><TXT>Czasem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0100" REF.END="QE0100"/>[z]e względu na swój charakter i zakres takie [stanowiące odstępstwo] przepisy łowieckie są bowiem niezgodne z celami ochrony realizowanymi przez dyrektywę<QUOT.END REF.START="QS0100" CODE="201D" ID="QE0100"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0064"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070712">12 lipca 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Austria</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑507/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:427">EU:C:2007:427</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0187">187</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Wobec tego nie wszystkie działania, na które państwo członkowskie chce zezwolić, mogą siłą rzeczy wpisywać się w zakres <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0101" REF.END="QE0101"/>chwytania, przetrzymywania lub innego racjonalnego wykorzystywania<QUOT.END REF.START="QS0101" CODE="201D" ID="QE0101"/>, a więc mieścić się w zakresie odstępstwa z art. 9 ust. 1 lit. c).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89.</NO.P><TXT>Odniosłam się już do niektórych aspektów orzecznictwa Trybunału w przedmiocie wykładni odstępstwa z art. 9 ust. 1. W tym miejscu odpowiednie wydaje się kontynuowanie tej analizy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90.</NO.P><TXT>Po pierwsze, już w 1987 r. Trybunał wskazał, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0102" REF.END="QE0102"/>chwytanie i sprzedaż ptaków […] w celu ich przetrzymywania do celów wykorzystania jako żywe wabiki lub w celach rekreacyjnych na targach i jarmarkach może stanowić racjonalnego wykorzystywanie dozwolone na mocy art. 9 ust. 1 lit. c)<QUOT.END REF.START="QS0102" CODE="201D" ID="QE0102"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0065"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8 lipca 1987 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy</NAME.CASE>, <NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> (nie wyjaśniając jednak powodów ku temu). W późniejszych sprawach Trybunał podobnie bez głębszej<?PAGE NO="17"?> analizy przyjmował w sposób dorozumiany<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0066"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960307">7 marca 1996 r.</DATE>, <NAME.CASE>Associazione Italiana per il WWF i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑118/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:86">EU:C:1996:86</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, gdzie bez dokonywania dalszej analizy Trybunał wydaje się w sposób dorozumiany przyjmować założenie, zgodnie z którym, pod warunkiem że ustawodawstwo krajowe zdefiniowało odstępstwo w sposób wystarczająco szczegółowy, państwo członkowskie mogłoby powołać się na odstępstwo z art. 9 w celu zezwolenia na polowanie zarówno na ptactwo wymienione w załączniku II, jak i na ptactwo nieuwzględnione w tym załączniku. Trybunał orzekł w istocie, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0103" REF.END="QE0103"/>art. 9 […] należy interpretować w ten sposób, że upoważnia on państwa członkowskie do wprowadzenia odstępstwa od ogólnego zakazu polowania na chronione gatunki […] <HT TYPE="ITALIC">jedynie za pomocą środków, które w wystarczająco szczegółowy sposób odnoszą się</HT> do czynników wspomnianych w art. 9 ust. 1 i 2<QUOT.END REF.START="QS0103" CODE="201D" ID="QE0103"/> (wyróżnienie moje).</P></NOTE> lub wyraźny, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0104" REF.END="QE0104"/>polowanie na dzikie ptactwo w celach rekreacyjnych w okresach, o których mowa w art. 7 ust. 4 dyrektywy<QUOT.END REF.START="QS0104" CODE="201D" ID="QE0104"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0067"><P>Zobacz wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20031016">16 października 2003 r.</DATE>, <NAME.CASE>Ligue pour la protection des oiseaux i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑182/02</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:558">EU:C:2003:558</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0010">10</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, gdzie Trybunał oparł się na połączeniu wniosków z wyroków Komisja/Belgia (zob. wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8 lipca 1987 r.</DATE>, <NO.CASE>247/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:339">EU:C:1987:339</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, wydany równoległe do wyroku z dnia <DATE ISO="19870708">8 lipca 1987 r.</DATE>, Komisja/Włochy, 262/85; brzmienie tych dwóch wyroków nie jest identyczne, ale uzasadnienie jest w dużej mierze podobne) oraz Associazione Italiane per il WWF i in. (z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19960307">7 marca 1996 r.</DATE>, <NO.CASE>C‑118/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:86">EU:C:1996:86</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), a także z wyroku Komisja/Włochy (z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8 lipca 1987 r.</DATE>, <NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) jako <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0105" REF.END="QE0105"/>wyraźnego<QUOT.END REF.START="QS0105" CODE="201D" ID="QE0105"/> wzorca. Przyznaję, że trudno mi w pełni zrozumieć ten element wyroku.</P></NOTE>, lub chwytanie w celach rekreacyjnych, takie jak to służące zapełnianiu wolier przez hodowców oraz w celu wyeliminowania problemów wynikających z pokrewieństwa w hodowli ptaków do celów rekreacyjnych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0068"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12 grudnia 1996 r.</DATE>, <NAME.CASE>LRBPO i AVES</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, także może stanowić racjonalne wykorzystywanie w rozumieniu art. 9 ust. 1 lit. c).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91.</NO.P><TXT>Po drugie, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, właściwe organy mogą zezwolić na chwytanie jedynie takiej liczby ptaków, jaka jest <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0106" REF.END="QE0106"/>obiektywnie konieczna<QUOT.END REF.START="QS0106" CODE="201D" ID="QE0106"/> dla osiągnięcia zamierzonego celu, oraz istnieje nadrzędny wymóg, zgodnie z którym należy przestrzegać maksymalnego limitu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0107" REF.END="QE0107"/>małych ilości<QUOT.END REF.START="QS0107" CODE="201D" ID="QE0107"/> ptaków, do którego wyraźnie nawiązuje art. 9 ust. 1 lit. c)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0069"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19961212">12 grudnia 1996 r.</DATE>, <NAME.CASE>LRBPO i AVES</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑10/96</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:504">EU:C:1996:504</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0092"><NO.P>92.</NO.P><TXT>Po trzecie, w dwóch sprawach dotyczących ptaków wymienionych w załączniku II Trybunał stwierdził, że odstępstwa na podstawie art. 9 dyrektywy mogą być wprowadzone tylko wtedy, gdy istnieje gwarancja, że populacja danych gatunków zostanie zachowana na zadowalającym poziomie. W innym razie polowań na ptaki w żadnym razie nie można uznać za racjonalne, a tym samym za dopuszczalne w rozumieniu motywu jedenastego dyrektywy ptasiej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0070"><P>Zobacz wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20060608">8 czerwca 2006 r.</DATE>, <NAME.CASE>WWF Italia i in.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑60/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:378">EU:C:2006:378</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090910">10 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Malta</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑76/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:535">EU:C:2009:535</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Wspomniane orzecznictwo a fortiori znajduje zastosowanie w kontekście niniejszej sprawy, której przedmiotem są ptaki niewymienione w załączniku II.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0093"><NO.P>93.</NO.P><TXT>Po czwarte, już w 1987 r. Trybunał także wyjaśnił, że <HT TYPE="ITALIC">jeżeli</HT> <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0108" REF.END="QE0108"/>nie ma gwarancji, że chwytanie określonych gatunków ptaków będzie ograniczone do absolutnego minimum […] lub że środki, sposoby i metody chwytania nie mają dużej skali, nie są nieselektywne lub nie mogą powodować lokalnego zanikania gatunków<QUOT.END REF.START="QS0108" CODE="201D" ID="QE0108"/>, to <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0109" REF.END="QE0109"/>istotne przesłanki<QUOT.END REF.START="QS0109" CODE="201D" ID="QE0109"/> art. 9 nie są spełnione<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0071"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8 lipca 1987 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy</NAME.CASE>, <NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0094"><NO.P>94.</NO.P><TXT>Wreszcie, pragnę podkreślić, że wszystkie analizowane przeze mnie sprawy odnoszą się do okresów poprzedzających wejście w życie traktatu z Lizbony, w którym położono nacisk na <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0110" REF.END="QE0110"/>wysoki poziom<QUOT.END REF.START="QS0110" CODE="201D" ID="QE0110"/> ochrony środowiska – co stanowi zasadę znajdującą odzwierciedlenie w art. 37 karty, mającej obecnie status aktu prawa pierwotnego. Jednakże niniejsze postępowanie wymaga rozstrzygnięcia z uwzględnieniem tego (nowego) kontekstu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0095"><NO.P>95.</NO.P><TXT>Zastosowanie wspomnianego orzecznictwa do ustawodawstwa Malty prowadzi mnie do wniosku, że to ostatnie jest wyraźnie niezgodne z warunkiem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0111" REF.END="QE0111"/>racjonalnego wykorzystywania<QUOT.END REF.START="QS0111" CODE="201D" ID="QE0111"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="18"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0096"><NO.P>96.</NO.P><TXT>Argumentując, że ogólny sezonowy limit odłowów wynoszący <FT TYPE="NUMBER">27500</FT> łuszczaków stanowi <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0112" REF.END="QE0112"/>racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0112" CODE="201D" ID="QE0112"/>, rząd maltański łączy dwa cele. W zakresie, w jakim celem jest, jak wyraźnie wskazano w ustawodawstwie, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0113" REF.END="QE0113"/>wyłącznie<QUOT.END REF.START="QS0113" CODE="201D" ID="QE0113"/> pozyskiwanie łuszczaków w celu przetrzymywania <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0114" REF.END="QE0114"/>w niewoli [to jest jako ptaki śpiewające], w tym w celu pokazywania na targach i wystawach, do celów hodowlanych, a także jako żywe wabiki<QUOT.END REF.START="QS0114" CODE="201D" ID="QE0114"/>, <HT TYPE="ITALIC">takie wykorzystywanie</HT> może być realizowane – jak wyjaśniłam przy okazji badania zarzutu pierwszego – poprzez program hodowli w niewoli, co stanowi inne zadowalające rozwiązanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0097"><NO.P>97.</NO.P><TXT>Istnieje powszechna zgoda co do tego, że szacowana całkowita liczba łuszczaków znajdujących się już obecnie w niewoli kształtuje się mniej więcej w przedziale od <FT TYPE="NUMBER">20000</FT> do <FT TYPE="NUMBER">40000</FT>. Uwzględniając naturalną śmiertelność ptaków hodowanych w niewoli, konieczne będzie stałe pozyskiwanie określonej liczby ptaków w celu zachowania tej populacji, albo poprzez odławianie, albo poprzez propagowanie realizowanego na wystarczająco dużą skalę programu hodowli w niewoli. Nie potrzeba wielkiej przenikliwości, aby zauważyć, że wraz z upływem czasu potrzeba rozwiązania problemu utrzymania pożądanej liczby ptaków hodowanych w niewoli stałaby się jeszcze bardziej paląca.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0098"><NO.P>98.</NO.P><TXT>Jednakże żadna z tych kwestii sama w sobie nie uzasadnia wznowienia zezwolenia na odławianie łuszczaków, w przypadku gdy propagowanie prowadzonego na dużą skalę programu hodowli w niewoli w sposób zadowalający służyłoby podtrzymaniu tradycji, której ochrona stanowi rzekomo cel realizowany przez ustawodawstwo maltańskie, polegającej na przetrzymywaniu łuszczaków w rozmaitych celach rekreacyjnych. Pomimo tego oczywistego faktu rząd maltański uznał krajowy program hodowli w niewoli wprowadzony zgodnie z aktem przystąpienia za porażkę i zakończył jego realizację od 2009 r.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0099"><NO.P>99.</NO.P><TXT>Ponadto wydaje się również z gruntu niewiarygodne, że konieczne jest <HT TYPE="ITALIC">dodawanie do tej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0115" REF.END="QE0115"/>populacji<QUOT.END REF.START="QS0115" CODE="201D" ID="QE0115"/> <FT TYPE="NUMBER">27500</FT> łuszczaków rocznie</HT> w celu zastąpienia łuszczaków padłych w danym roku i zaspokojenia nowego zapotrzebowana na łuszczaki hodowane w niewoli w celach rekreacyjnych. Powyższe jest prawdą niezależnie od tego, czy dodatkowe łuszczaki pozyskuje się poprzez program hodowli w niewoli czy poprzez odławianie. Nie chciałabym w żaden sposób sugerować, jaki los spotyka te spośród schwytanych łuszczaków, które nie są w rzeczywistości wymagane dla realizacji ustalonych, wyłącznych celów określonych w ustawodawstwie zezwalającym na ich odławianie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0100"><NO.P>100.</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim celem jest <HT TYPE="ITALIC">chwytanie, jak również przetrzymywanie</HT>, pragnę wskazać, że nic w materiale przedłożonym Trybunałowi nie wyjaśnia powodu, dla którego za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0116" REF.END="QE0116"/>racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0116" CODE="201D" ID="QE0116"/> – w sensie obiektywnej konieczności – należy uznać zezwolenie na <HT TYPE="ITALIC">chwytanie</HT> liczby osobników określonej jako ogólny sezonowy limit odłowów (<FT TYPE="NUMBER">27500</FT> łuszczaków), jeżeli ustawodawstwo określa także, jako <HT TYPE="ITALIC">wyłączne kolejne wykorzystywanie</HT> schwytanych łuszczaków, wykorzystywanie, w przypadku którego jest bardzo wątpliwe, że faktycznie wymaga ono tak wielu łuszczaków rocznie, i dla którego istnieje ponadto inne zadowalające rozwiązanie. Na Malcie, jako państwie członkowskim chcącym powołać się na odstępstwo na podstawie art. 9 ust. 1 dyrektywy ptasiej, spoczywa obowiązek zapewnienia prawidłowego stosowania tego przepisu. Podejmując się tego, rząd maltański winien mieć na uwadze, że główną zasadą jest obecnie konieczność zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony środowiska. Uważam, że rząd ten całkowicie uchybił temu zobowiązaniu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0101"><NO.P>101.</NO.P><TXT>Jest jeszcze jedna kwestia, która wymaga omówienia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0102"><NO.P>102.</NO.P><TXT>Jeżeli celem jest schwytanie żywego ptaka, prawdopodobnie konieczne będzie wykorzystanie pewnego rodzaju siatki. To prawda, że art. 9 przewiduje odstępstwo od art. 8 ust. 1 dyrektywy, a tym samym od, w przeciwnym razie absolutnego, zakazu używania siatek, o którym mowa w załączniku IV lit. a)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0072"><P>Załącznik IV zawiera wykaz środków, sposobów lub metod <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0117" REF.END="QE0117"/>wykorzystywanych do nieselektywnego lub prowadzonego na dużą skalę chwytania lub zabijania ptactwa, lub mogących spowodować lokalne zanikanie gatunków<QUOT.END REF.START="QS0117" CODE="201D" ID="QE0117"/>.</P></NOTE>. Jednakże metoda chwytania, na którą faktycznie zezwala ustawodawstwo maltańskie, obejmuje stosowanie ściąganych sznurkiem siatek na ptaki. Siatki te opisałam we wstępnej części niniejszej<?PAGE NO="19"?> opinii<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0073"><P>Zobacz pkt 38 powyżej.</P></NOTE>. Wydaje mi się, że prima facie, użycie siatki tego rodzaju to metoda chwytania, która jest zarówno stosowana na dużą skalę, jak i nieselektywna. Ponieważ łuszczaki zwykle latają w stadach, można przypuszczać, że znaczna liczba tych ptaków zostanie złapana w siatkę jednocześnie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0074"><P>Zobacz w tym względzie badanie naukowe, A.F. Raine, <HT TYPE="ITALIC">The international impact of hunting and trapping in the Maltese islands</HT>, maj 2007 r., s. 22.</P></NOTE>. Nawet jeżeli <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0118" REF.END="QE0118"/>nadwyżka<QUOT.END REF.START="QS0118" CODE="201D" ID="QE0118"/> łuszczaków zostanie natychmiast uwolniona, jak twierdzi rząd maltański, nie wydaje mi się to wystarczającym zapewnieniem, aby uznać, że zastosowana metoda odławiania przestaje mieć <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0119" REF.END="QE0119"/>dużą skalę<QUOT.END REF.START="QS0119" CODE="201D" ID="QE0119"/> czy być <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0120" REF.END="QE0120"/>nieselektywna<QUOT.END REF.START="QS0120" CODE="201D" ID="QE0120"/>. Można także założyć, że przynajmniej część ptaków dozna stresu w wyniku tego doświadczenia i może nie przeżyć<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0075"><P>Badanie naukowe pokazuje, że chwytanie i niewola wywołują u ptaków pewnego rodzaju przewlekły stres oraz że w organizmach ptaków skutki tych czynników stresogennych utrzymują się nawet po szybkim uwolnieniu ptaków do ich siedliska przyrodniczego. Zobacz w tym względzie M. Dickens, D. Delehanty, L. Romero, Stress and translocation: alterations in the stress physiology of translocated birds, w: <HT TYPE="ITALIC">Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences</HT>, 276, 2009, 2051–2056; dostępne na stronie internetowej pod adresem: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2677253/.</P></NOTE>. W tych okolicznościach mam poważne wątpliwości, czy rząd maltański jest w stanie wykazać, że populacje siedmiu gatunków łuszczaków można utrzymać na zadowalającym poziomie, zgodnie z wymogami wynikającymi z orzecznictwa. Możliwe nawet, iż istnieje pewne ryzyko – choć moim zamiarem nie jest ocena potencjalnego rozmiaru tego ryzyka – że wykorzystywanie takich siatek przez 4000 posiadaczy licencji w sezonie łowieckim wynoszącym 73 dni może potencjalnie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0121" REF.END="QE0121"/>spowodować lokalne zanikanie gatunków<QUOT.END REF.START="QS0121" CODE="201D" ID="QE0121"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0103"><NO.P>103.</NO.P><TXT>W materiale przedłożonym Trybunałowi przez rząd maltański nie podjęto żadnej próby odniesienia się do którejkolwiek z tych kwestii: skupiono się natomiast na fakcie, że wykorzystywanie ściąganych sznurkiem siatek na ptaki stanowi element <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0122" REF.END="QE0122"/>tradycji<QUOT.END REF.START="QS0122" CODE="201D" ID="QE0122"/>. Nie o to jednak chodzi. Jeżeli wykorzystywanie ściąganych sznurkiem siatek na ptaki wywołuje taki skutek – a do rządu maltańskiego należy wykazanie, że tak <HT TYPE="ITALIC">nie</HT> jest – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0123" REF.END="QE0123"/>istotne przesłanki<QUOT.END REF.START="QS0123" CODE="201D" ID="QE0123"/> art. 9 nie są spełnione (zob. wyrok Komisja/Włochy<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0076"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19870708">8 lipca 1987 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Włochy</NAME.CASE>, <NO.CASE>262/85</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1987:340">EU:C:1987:340</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>). Pragnę jedynie dodać, że z czysto językowej perspektywy trudno mi także doszukać się uzasadnienia dla twierdzenia, że wykorzystywanie metody chwytania, która jest zarówno stosowana na dużą skalę, jak i nieselektywna, może w ogóle wpisywać się w zakres pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0124" REF.END="QE0124"/>racjonalnego wykorzystywania<QUOT.END REF.START="QS0124" CODE="201D" ID="QE0124"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Uwagi końcowe</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0104"><NO.P>104.</NO.P><TXT>Na koniec chciałabym zwrócić uwagę na dwie kwestie, które nasuwają się w następstwie mojej ogólnej analizy pism procesowych przedłożonych w niniejszej sprawie i które są istotne z punktu widzenia kilku innych aspektów art. 9 ust. 1 lit. c), aby następnie przedstawić wniosek końcowy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0105"><NO.P>105.</NO.P><TXT>Po pierwsze, moje poważne wątpliwości budzi wiarygodność metodologii zastosowanej przez rząd maltański w celu ustalenia populacji odniesienia w kontekście obliczania warunku <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0125" REF.END="QE0125"/>małych ilości<QUOT.END REF.START="QS0125" CODE="201D" ID="QE0125"/>. Należy zauważyć, że zamiast oprzeć się na danych pochodzących z systemu systematycznego monitorowania, rząd maltański, dokonując obliczeń, powołał się na wyniki jednego badania przeprowadzonego w 2007 r.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0077"><P>Zobacz A.F. Raine, <HT TYPE="ITALIC">The international impact of hunting and trapping in the Maltese islands</HT>, maj 2007 r.</P></NOTE>, odnoszącego się do bardzo ograniczonej próby (112) odzyskanych obrączek. W rezultacie bardzo ograniczona liczba odzyskanych na Malcie obrączek pochodzących od ptaków należących do siedmiu gatunków z innych państw członkowskich została wykorzystana w celu obliczenia, jako grupy odniesienia dla ogólnego sezonowego limitu odłowów<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0078"><P>W załączniku II do dekretu ustawodawczego nr 253 z 2014 r. zaleca się, aby minister <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0126" REF.END="QE0126"/>określił całkowity limit odłowów na poziomie mniej niż 1% całkowitej rocznej śmiertelności populacji odniesienia poszczególnych gatunków na terytorium Unii Europejskiej na podstawie <HT TYPE="ITALIC">najnowszych dostępnych danych naukowych</HT> dotyczących odzysku obrączek<QUOT.END REF.START="QS0126" CODE="201D" ID="QE0126"/> (wyróżnienie moje, zob. pkt 27 powyżej).</P></NOTE>, całkowitych populacji rozrodczych poszczególnych gatunków w tych państwach członkowskich (dochodzących w niektórych przypadkach do milionów ptaków), bez jakiegokolwiek dowodu co do tego, w jakim zakresie populacje<?PAGE NO="20"?> te faktycznie migrują przez terytorium Malty. Trudno uznać to za rzetelne, naukowe podejście do oceny wpływu, jaki licencjonowanie odławiania na Malcie może mieć na te populacje w ujęciu całościowym, albo na subpopulację ptaków migrujących nad terytorium Malty; czy też pogodzić to podejście z zasadą ostrożności<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0079"><P>Zgodnie z art. 191 ust. 2 TFUE polityka Unii w dziedzinie środowiska <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0127" REF.END="QE0127"/>stawia sobie za cel wysoki poziom ochrony<QUOT.END REF.START="QS0127" CODE="201D" ID="QE0127"/> i opiera się na zasadzie ostrożności.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0106"><NO.P>106.</NO.P><TXT>Po drugie, pragnę przypomnieć, że art. 9 ust. 1 lit. c) dopuszcza możliwość, aby państwa członkowskie zezwalały na chwytanie, przetrzymywanie lub inne racjonalne wykorzystywanie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0128" REF.END="QE0128"/>niektórych ptaków<QUOT.END REF.START="QS0128" CODE="201D" ID="QE0128"/> w <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0129" REF.END="QE0129"/>małych ilościach<QUOT.END REF.START="QS0129" CODE="201D" ID="QE0129"/> i <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0130" REF.END="QE0130"/>przy zachowaniu ściśle nadzorowanych warunków<QUOT.END REF.START="QS0130" CODE="201D" ID="QE0130"/>. Ocena, czy spełnione są te istotne warunki uzupełniające – które stanowią o proporcjonalności odstępstwa – wykracza poza zakres niniejszej opinii. Dość powiedzieć, że mam poważne wątpliwości co do tego, czy sporne sposoby (w szczególności z uwagi na ich cechy, na które zwróciłam uwagę w pkt 38 powyżej) spełniają te dodatkowe wymogi i są proporcjonalne. W każdym razie przedstawiłam już wniosek, że zarzuty pierwszy i trzeci Komisji zasługują na uwzględnienie. Jeżeli Trybunał przychyli się do tej analizy, dokładna analiza stanu faktycznego odnośnie do proporcjonalności spornych sposobów nie będzie konieczna.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0107"><NO.P>107.</NO.P><TXT>Wreszcie, dużo uwagi w niniejszym postępowaniu poświęcono tradycyjnym aspektom chwytania łuszczaków i konieczności poszanowania tradycyjnych sposobów wykorzystywania. Podsumowując, mogłoby być pomocne zilustrowanie w sposób hipotetyczny, jak różnorodność kulturowa i wymogi prawa Unii mogą współistnieć, a nie znajdować się w ciągłym konflikcie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0108"><NO.P>108.</NO.P><TXT>Załóżmy, że w kraju kandydującym do przystąpienia do Unii istnieje głęboko zakorzeniona, lokalna tradycja polegająca na tym, że każda młoda dziewczyna w niedzielę najbliższą dacie jej 18. urodzin powinna wziąć udział w mszy, mając na sobie naszyjnik zrobiony z piór ozdobnych określonego ptaka. Aby uzyskać wystarczającą ilość piór do stworzenia jednego naszyjnika, potrzeba sześciu ptaków. Przed przystąpieniem do Unii żadne przepisy nie zakazywały tej praktyki. Po przystąpieniu ptaki są co do zasady objęte ochroną na mocy dyrektywy ptasiej. Czy nowe państwo członkowskie może zastosować odstępstwo na podstawie art. 9 ust. 1, klasyfikując swoją tradycyjną praktykę jako <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0131" REF.END="QE0131"/>racjonalne wykorzystywanie<QUOT.END REF.START="QS0131" CODE="201D" ID="QE0131"/>, aby zezwolić na utrzymywanie status quo w nieskończoność?</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0109"><NO.P>109.</NO.P><TXT>Po pierwsze, jasne jest, że w ujęciu ogólnym istnieje inne, zadowalające rozwiązanie alternatywne. Tradycyjny naszyjnik z piór może być przekazywany przez jedną młodą dziewczynę drugiej zamiast tworzenia nowego naszyjnika dla każdej osiemnastolatki. Po drugie, naszyjniki z piór przekazywane w ten sposób mogą z czasem zużywać się i niszczyć, i będą wymagać okresowej wymiany. Skorzystanie z odstępstwa z art. 9 ust. 1 lit. c) <HT TYPE="ITALIC">byłoby</HT> możliwe, aby schwytać niewielką liczbę ptaków w celu wykonania zamiennego naszyjnika z piór.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0110"><NO.P>110.</NO.P><TXT>Sugerując, że zarzuty pierwszy i trzeci Komisji są zasadne, nie proponuję rozwiązania lekceważącego tradycję czy różnorodność kulturową w ramach Unii. W zakresie, w jakim rząd maltański zmierza do przetrzymywania śpiewających łuszczaków w niewoli, pragnieniu temu można sprostać poprzez rozwiązanie alternatywne, jakim jest program hodowli w niewoli. W zakresie, w jakim osoby prowadzące odłów ptaków na Malcie zmierzają do wykonywania i sprawdzania swoich umiejętności jako myśliwych, można zezwolić im na chwytanie małych ilości pojedynczych ptaków poprzez zastosowanie <HT TYPE="ITALIC">metod, które nie obejmują wykorzystywania ściąganych sznurkiem siatek na ptaki</HT>, ze ścisłym poszanowaniem dobrych praktyk ornitologicznych, a złapane w ten sposób ptaki mogą być obrączkowane, a następnie ostrożnie uwalniane z powrotem do środowiska naturalnego. Pod warunkiem że tradycje ewoluują, nie ma niemożliwego do przezwyciężenia konfliktu. Jestem jednak w pełni przekonana, że stosowane obecnie sposoby stanowią uchybienie zobowiązaniom Malty na gruncie prawa Unii.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="21"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0111"><NO.P>111.</NO.P><TXT>W świetle wszystkich powyższych rozważań jestem zdania, że zarzuty pierwszy i trzeci Komisji zasługują na uwzględnienie. Wobec tego, niezależnie od rozstrzygnięcia w przedmiocie zarzutów drugiego, czwartego i piątego, proponuję, aby Trybunał:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>orzekł, że wprowadzając, w celu chwytania siedmiu gatunków łuszczaków, odstępstwo, które nie spełnia wymogów określonych w art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia <DATE ISO="20091130">30 listopada 2009 r.</DATE> w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, Republika Malty uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie art. 5 lit. a) i e) wskazanej dyrektywy oraz jej art. 8 ust. 1 w związku z załącznikiem IV lit. a) do tej dyrektywy;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>obciążył Maltę kosztami postępowania.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>